หน้า: [1] 2 3 4 5 6 7 8 ... 10
 
ผู้เขียน หัวข้อ: ชวนคุย ขอบเขต"ส่วนตัว"ที่คุณหวงห้าม  (อ่าน 24950 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 ขาจร กำลังดูหัวข้อนี้
 หน้ามึน
เมื่อคืนไปเจอเหตุการณ์ที่น่าขนพองสยองเกล้ามา
เลยอยากมาเสวนากับชาวฟอนต์ดู ว่ามีใครคิดหรือรู้สึกแบบเราไหม

ถ้าอยากคุย โมจิสนใจที่จะรู้ค่ะว่าขอบเขตความเป็นส่วนตัว
หรืออาณาเขตหวงห้ามของแต่ละคน กำหนดไว้แคบหรือกว้างแค่ไหน
คนรู้จักมีแบ่งยศ เลื่อนขั้นตามความสนิทสนมหรือความไว้ใจมั้ย?
เช่น คนที่คบมานานหรือสนิทมาก หรือรักมาก จะยิ่งเข้ามาลึกในอาณาเขตของเราได้มาก โดยที่เราเต็มใจ

การ์ตูนเรื่องหนึ่งบอกว่า จิตวิทยาเรื่องนี้ง่ายมาก
ให้ออกคำสั่งให้คนคนหนึ่ง เข้าไปยืน "ใกล้ ๆ" คนอีกคน
ระยะห่างที่เขาผู้ถูกสั่งเว้นไว้ มักจะสามารถสะท้อนได้ถึงระดับความสนิทสนม
และความล่วงล้ำอาณาเขต ที่คนคนนั้นอนุญาตแก่เป้าหมายนั่นเอง

แต่ทีนี้คนเราก็คงกำหนดอาณาเขตไว้แตกต่างกัน

เมื่อคืนนี้มีคนบังอาจล่วงล้ำอาณาเขตของโมจิอย่างไม่น่าให้อภัย
คือวิ่งลงจากรถไปซื้อแมคโดนัลด์ให้เพื่อน
ตอนนั้นก็ 5 ทุ่มกว่า ๆ แล้ว (แมคสีม่วงมันเปิด 24 ชั่วโมง)
ตอนยืนที่เคาเตอร์ มีผู้ชายชาวกรีกยืนอยู่ก่อน กำลังรอสินค้าของเขา
โมจิเข้าไปสั่งอาหาร แล้วก็ยืนรอ
อีตาคนนั้นเอื้อมมือมาจับเนคไทของโมจิค่ะ....
(เมื่อวานใส่เนคไทลายเสือดาวไปเที่ยวกับเพื่อน)
แล้วพยายามชวนคุยเป็นภาษาไทยว่า เนคไทสวยดีนะ ผมก็มีคล้าย ๆ แบบนี้ ซื้อที่บลา ๆ ๆ

คือตอนนั้นมันรู้สึกเอ่อ....   อี๋~ เฮ้ย บังอาจ!!!
แล้วก็กระเถิบออกด้านข้าง ห่างกว่าเดิมก้าวนึง
เค้ายังชวนคุยไม่เลิกค่ะ ตอนแรกก็ถามเรื่องงานก่อน
ซึ่งโมจิถือว่าเรื่องงานนี่ไม่หวงห้ามเลย ใครอยากรู้ก็บอกทั้งนั้น
แต่พอบอกไปว่าทำงานแปล พี่แกก็ขอเบอร์โทร  ง่ะ
แล้วบอกว่าที่ทำงานมีเรื่องต้องแปลเยอะ อยากจะติดต่อไว้เผื่อจ้างให้แปล

ความรู้สึกตอนนั้นบรรยายเป็นภาษาไทยไม่ถูก มัน creepy มาก ๆ
อารมณ์ประมาณ  ไอ้มืดหมี  อี๋~  เฮ้ย!?  ง่ะ  โวย  ชิ  ไม่ล่ะ อู้ย.. (ทั้งหมดผสมกัน)

ก็บอกไปอ้อม ๆ ว่า โซ ซอรี่ ไอ แอม เวรี่ บิซี่ (ความหมายคือ ตูไม่ว่างรับจ้างแปลให้เฟ้ย)
เค้าก็บอก อ้าว โน นัมเบอร์? โอเค ยูเทค มาย อีเมล แอดเดรส....
แล้วก็หยิบปากกาขึ้นมาจดลงใบเสร็จ แล้วยัดเยียดให้โมจิมา
 ฮือๆ~

คือคิดในแง่ดี เค้าอาจจะอยากติดต่อเรื่องงานจริง ๆ นะ
ไม่ได้หลี ไม่ได้ม่อ....
(เพราะหน้าตาตัวเอง กับสภาพป้าเพิ้งตอนนั้นมันไม่ใช่แบบที่คนปรกติจะริมาจีบได้เลย)
คือมันดึกแล้ว หน้าก็มัน หัวก็ยุ่ง.... เครื่องสำอางลอกหมดแล้ว สภาพตัวเองโดยรวมโทรมซกมกมาก

แต่คือพฤติกรรมของเขา ทำให้เราไม่ไว้ใจอย่างยิ่ง
เหมือนกันว่า ความประทับใจแรกเจอมันเลวร้ายไปแล้ว
ต่อให้เอ็งอยากคุยเรื่องงานจริง ตูก็ไม่ยินดีให้คุยเฟ้ย!

อยากรู้ว่า เพื่อน ๆ เป็นแบบนี้เหมือนกันหรือเปล่าคะ
คือถ้ามีใครก้าวล้ำเส้นที่เรากำหนดไว้.... (ไม่จำกัดว่าเฉพาะคนแปลกหน้า) จะรู้สึกแง่ลบกับคนคนนั้นทันที
เช่น รู้สึกไม่ชอบ ไม่พอใจ ไม่อยากรู้จัก ไม่อยากให้เข้ามาใกล้กว่านี้
รู้สึกหงุดหงิด รำคาญ และคิดตำหนิว่าเขาไม่มีมารยาท
คือจะจีบหรือไม่จีบไม่เกี่ยว และไม่สนด้วย
แต่คือตูไม่พอใจ ตูโกรธ ตูแบน! ชิ


กรณีอื่นก็เช่น ถ้าคุยกันใน MSN ได้แค่สองครั้ง ก็มาถามวันเกิด.... ถามชื่อเล่นจริง ๆ
ถามว่าเรียนที่ไหน ขอรูป หรือขอเบอร์โทรบ้าง
พวกนี้ถ้าโมจิยังไม่เลื่อนขั้นให้เข้ามาในอาณาเขตได้ และวันนั้นอารมณ์ดี ก็จะตอบว่า "ขอไม่บอกนะ"
แล้วถ้ายังเซ้าซี้ จะบล็อคทิ้งทันที ชาตินี้อย่ามาคุยกับตูอีกเลย

คือจุดประสงค์คืออะไรเราไม่สนใจจะถาม
เขาคิดยังไงถึงมาถามเรื่องส่วนตัว เราไม่สน
คือเราไม่พอใจ เขาล้ำเส้นเรา เราเคือง ก็คือเลิกคุย


อันนั้นพูดถึงแค่เรื่องคำพูดหรือบทสนทนา....
เพราะถ้าเป็นของทางกายภาพนี่ ไม่ว่าจะของติดตัว เครื่องแต่งกาย
และโดยเฉพาะอย่างยิ่งหัว เส้นผม มือ แขน
มันแน่นอนว่าต้องหวงอยู่แล้ว  หมีโหด~

อยากทราบว่าเพื่อน ๆ เห็นอย่างไร และมีขอบเขตของตัวเองแค่ไหนบ้าง
และมีวิธีจัดการกับคนที่ละเมิดอาณาเขตอย่างไรบ้าง
ไม่จำกัดนะคะ ถามทั้งผู้หญิงและผู้ชาย
เพราะอยากรู้เหมือนกันว่ามุมมองของผู้ชายเป็นอย่างไรกันบ้าง
เพราะกำลังตั้งข้อสันนิษฐานว่าเราอาจเรื่องมากเพราะเป็นผู้หญิง อะไรทำนองนี้  ฮือๆ~

และอยากทราบความคิดเห็นค่ะว่า มันเป็นเรื่องปรกติธรรมดามั้ย ที่ผู้หญิงจะไม่ไว้ใจ หรือไม่อยากคุยกับคนที่"ละเมิด"อาณาเขตนั้น ๆ
แม้ว่าคนคนนั้นจะไม่ได้จีบ หลี หรือม่อก็ตาม





« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 26 พ.ค. 2008, 18:12 น. โดย Moji » บันทึกการเข้า
เหมือนว่าคนที่ยิ่งเจอตอนโตเนี่ย จะลดระยะห่างระหว่างกันได้ยากเนาะ
อย่างเพื่อนสมัยม.ปลาย พวกที่เรียนห้องเดียวกัน หรือว่าสนิทๆก็กอดกันได้หมด(ผู้หญิงนะ)
แต่เพื่อนที่เรียนป.โทด้วยกันเนี่ย แค่เกาะแขนดายังไม่กล้าเลย
บันทึกการเข้า
อืม ยิ่งโต ยิ่งอายุเยอะ
บางทีกำแพงในใจก็สูงตามไปด้วย
 
 หมีโหด~
บันทึกการเข้า

ความหลงใหลในภาพลวงตา ที่ได้มาใช่ความสุข
เรื่องหัวครับ

จับได้แต่อย่าตบ

แม้จะตบเล่นๆเบาๆไม่แรง

(ตบกับจับไม่เหมือนกันนะ)

สมัยม.ต้น ก็ซัดกะเพื่อนไปแล้ว

แล้วก็ตอน ม.ปลาย ครูพละจะตบหัว ผมก็ยกมือขึ้นบล๊อก แล้วก็มองหน้า~ ไปแบบ  ยิ้มน่ารัก

ได้เกรดสอง ครับพี่น้อง ฮ่าๆ

บันทึกการเข้า

กินรอบวง
สำหรับเอ็มอันนี้ก็พูดยากนะ  ชิ
มันแล้วแต่สถานการณ์นั้นๆ ด้วย  เหลือบ
แต่โดยปกติแล้วไม่ค่อยมีใครอยากเข้ามาเองมากกว่า  เอือม
บันทึกการเข้า

ถ้าสนิทใจได้ทุกอย่าง

ถ้าไม่สนิทใจ ยิ้มให้ก็อยากยิงทิ้งจ่ะ อืมมมมห์
บันทึกการเข้า

ห๊ะ! อะไรนะ!!!
เห้ย เหมือนกันว่ะตาล
แบบถ้า รักชอบพอกัน ด่าพ่อตูก็ยิ้มให้นะ
แต่ถ้าไม่ชอบหน้า ยิ้มมาก็ด่ากลับว่ะ  กร๊าก  กร๊าก
บันทึกการเข้า
ทำไมเจ๊จอยถึงชอบคนที่ด่าพ่อตัวเองมากกว่าคนที่ยิ้มให้อะ  งง
บันทึกการเข้า
เพราะถ้าสนิทกัน จะด่าพ่อแบบไม่จริงจังน่ะดา
แบบ เจอหน้ากันเห้ยพ่อมึงตาย
ก็ยิ้มด่ากลับ แบบพ่อมึงซิ่ตายไรเงี้ย  กร๊าก


เพิ่มเติม คือถ้าตูสนิทใจด้วยทำอะไรตูก็ไม่ถือสานะ  กร๊าก
บันทึกการเข้า
คือถ้าคนที่ชอบพอกันอ่ะ

การด่าพ่อคือเป็นแค่การหยอกเล่น (แรงๆ)

แต่เอาเข้าจริงๆ คนชอบกันคงไม่มีใครมาด่าพ่อกันหรอกนะ อุปมาอุปมัยน่ะ

แต่ถ้าคนที่ไม่ชอบ ไม่ให้มาในพื้นที่ มายิ้มให้

มันเหมือนแบ่บ ยิ้มทำไม ไม่ต้องการ

ประมาณนั้นน่ะ
บันทึกการเข้า

ห๊ะ! อะไรนะ!!!
ของเราแล้วแต่อารมณ์นะ      กร๊าก



คือ โดยส่วนตัว เข้ากับคนค่อนข้างง่าย (แต่ใจไม่ง่ายนะจ๊ะ)
แต่ก่อนที่จะเข้ามาคุย  เหมือนจะฝ่าด่านอรหันต์มา
ถ้าอยู่ดี ๆ แอดมานี่ ถ้าถามแล้ว ไม่ได้มาจากเพื่อนที่รู้จัก
แล้วตอบไม่ได้ อย่าหวังเลยว่าจะได้คุย 
แปลกนะ เข้ากับคนง่าย แต่ก็ไม่ได้อยากรู้จักใครเพิ่มมากมาย
(นอกจากคนคนนั้นมันน่ารู้จักจริงๆ)




ถ้าเป็นเพื่อนสนิทกันแล้ว ได้ทุกอย่างอ่ะ   (เหมือนตาลกับจอย)
แต่ถ้าไม่สนิท แล้วมาเล่นอะไร ที่รู้สึกว่า "ขัดใจ"
ก็จะมองคนนั้นติดลบตลอดแหละ 
น้อยคนจริง ๆ ที่จะบวกเพิ่มไว้ในใจทีหลัง  น้อยคนจริง ๆ
แทบจะนับคนได้เลย    ฮิ้ววว
บันทึกการเข้า

เลวยั้นเงา
ฉันไม่ได้แอดแกก่อนนะ  ชิ
บันทึกการเข้า
 เหลือบ  นั่นคือ การถูกชะตาย่ะ   
บันทึกการเข้า

เลวยั้นเงา
ตูควรดีใจชิมิ  กรี๊ดดดดด
บันทึกการเข้า
แล้วแต่มึงซี่   ยิ้มเหี้ยมเกรียม
บันทึกการเข้า

เลวยั้นเงา
หน้า: [1] 2 3 4 5 6 7 8 ... 10
 
 
Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2007, Simple Machines | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!