หน้า: 1 2 3 4 [5] 6 7 8 9 10 11 12 ... 68
 
ผู้เขียน หัวข้อ: ฟ้อนสุดฯ เล่มสอง (เตรียมงาน)  (อ่าน 328383 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 ขาจร กำลังดูหัวข้อนี้
น่าจะว่างนะครับ

แล้วแต่ท่าน บก.ใหญ่ หมีโหด~
บันทึกการเข้า
ขอส่งด้วยแล้วกันนะครับ สำหรับงวดนี้
ขอเรื่อง
10 อุปกรณ์ก่อนเปิดเทอม ของนักศึกษาแพทย์
บันทึกการเข้า

ฝันซ่อนสับสนวุ่นวาย หย่อนคล้อย
เนี่ยเลย นึกออกแล้วว่าจะพูดอะไร
จากหน้าที่แล้วที่เดือนพิมพ์มา

เรื่อง การส่ง พสอษ ผมว่ามันเป็นปัญหาเหมือนกันนะ
เพราะเดือนกำหนดวันส่งเป็นวันที่3 เนี่ย
การที่กอลลั่มนิสต์จะส่งงานในช่วงนั้น มันก็ไม่ใช่เรื่องผิดเลย
เพราะกำหนดส่งคือวันที่สาม
(อันนี้ไม่ได้เข้าข้างตัวเองหรือพี่จอยเลยนะครับ แต่อยากบอกว่าผมเห็นว่ามันมีปัญหาแบบนี้นะ)

แต่...
แต่วันที่ 3 ที่ว่านี้ กลายเป็นว่า กอลลั่มที่จะส่ง
ควรผ่านการส่ง พสอษ มาแล้ว

ซึ่งรอบหน้า อยากให้มีเผื่อเวลาช่วง พสอษ ลงไปด้วย
เอาจริงๆ ผมคิดว่าผมส่งไปวันที่2 ตอนแรกคิดว่าไม่เป็นไร
คิดว่า หลังจากวันที่สามนั่นแหล่ะ คือวันที่จะพสอษกัน



//เปิดใจ
รู้ว่างานคราวนี้เดือนลำบาก พี่จอยลำบาก อีกหลายคนก็ลำบาก
เลยอยากเล่าความลำบากตัวเองบ้าง กร๊าก

วันนี้เป็นวันที่ผมพรีเซนต์โปรเจค และก่อนหน้านั้นเป็นช่วงที่ผมปั่นโปรเจค
ซึ่งมันก็อยู่ในระยะที่ย่ำแย่เหมือนกัน จะเห็นได้ว่าแทบไม่ได้ปั่นเลย
แต่ก็เหมือนเดือน คือเข้ามาเช็คเรื่องนิตยสารตลอด

ตอนแรกที่ส่งงานไปวันที่ 2 แล้วก็ส่งแก้ไปในวันถัดมา(นิดเดียว)
เหมือนจะมีอีก แต่ก็ไม่ได้รับการติดต่อเรือ่งนี้ เลยคิดว่าหมดแล้ว
จนมาตอนที่ เดือนพูดถึงกอลลั่มลุงอ๋าห์ว่าจบห้วนไป

เลยนึกขึ้นได้ว่า เดือนยังไม่พูดถึงกอลลั่มเราเลย (นอกจากเรื่อง พสอษ)
เลยถามไปในบอร์ด แล้วเดือนก็ จมล กลับมา ขออนุญาติลงนะจ๊ะ ฮิ้ววว

ตรงๆ นะคะ ไม่โกรธกันนะ (ขู่เอาไว้ก่อน กร๊าก)

สำหรับกอลลั่มพี่วุฒินะคะ
เดือนมองว่าเฉยๆ ง่ะ
คือของขวัญที่ผู้ชายอยากได้ในวาเลนไทน์เนี่ย

ผู้ชายไทยเค้าก็อาจจะไม่คิดแบบนั้นก็ได้อ้ะ หมีโหด~
อีกอย่างวัฒนธรรมวาเลนไทน์ของญี่ปุ่นกะไทยมันต่างกันอ้ะ
เดือนว่าผู้ชายไทยคงไม่ได้อยากได้ของขวัญ แต่อยากไปเที่ยว (+ติ๊ดชึ่ง) กะแฟนมากกว่าฮิ หมีโหด~

แต่ถ้าอ่านประดับความรู้แบบ ผู้หญิงอาจจะได้แนวซื้อของขวัญให้ผู้ชายก็โอเค

เดือนมองว่ากอลลั่มพี่วุฒิ (นิปปอนเอ๊ะ) มันเล่นได้เยอะนะคะ
มีหลายๆ เรื่องของชาวญี่ปุ่นที่คนไทยยังไม่รู้และอยากรู้ก็มีมาก

จริงๆ

ผมไม่โกรธ แต่คิดได้หลายเรื่องเลย ว่าแนวทางการเขียนของเรามันควรปรับปรุง
วันถัดมา เริ่มรวบรวมกอลลั่มกัน และก็มีเรื่องที่ว่ากอลลั่มส่งมากันน้อย และหนังสือบาง
คือตรงนี้มันเหมือนโดนตัวเองแหล่ะครับ กร๊าก ตอนนั้นคิดเลยว่าเดือนต้องรู้สึกไม่ดีแน่ๆเลย
จะทำยังไงดี (เหงื่อแตกพลั่ก)

พอเห็นเดือนบอกเลื่อนวันส่ง ผมเลยไปคุ้ยข้อมูลที่กะว่าจะทำและไม่ได้ทำ
แล้วก็ข้อมูลใหม่มาเพิ่ม และก็นั่งทำคืนนั้นทั้งคืนจนเสร็จ (แต่ลืมว่าต้องเผื่อเวลา พสอษ)
ไอ้ความตั้งใจดีนี้ ก็ดันมีส่วนทำให้หนังสือช้าด้วย รู้สึกผิดมาก(รอบสอง)

ตัวผมเองก็ไม่ได้มีเวลาเหลือเฟือ แต่ก็รับปากไว้แล้ว
และรู้ว่าการทำงานแบบนี้สร้างผลกระทบทางใจ กับคนที่ตั้งใจ
ตอนที่ส่งงานให้เดือนครั้งที่หนึ่งกับสอง นี่ก็ไม่มีเวลามาทำหรอกเพราะเรือ่งโปรเจค
แต่ก็อาศัยว่า ไม่นอนแล้วมาทำ แต่มันก็ใช้เวลาไปมากกว่าที่คิด หมีโหด~

ที่พิมพ์มาทั้งหมดสรุปว่า
อยากให้เดือน และทีมงาน คอมเมนท์กอลลั่มกันเป็นระยะๆ ตามเวลาที่เรียกส่งด้วยครับ
ว่าต้องมีแก้อะไรบ้าง ยังไงบ้าง เนื้อหาดีไหมอย่างไร ผมว่ามันมีประโยชน์มาก
และก็พัฒนาตัวเราเองด้วย (อย่างผมเองนี่เป๋ไปเยอะมาก)

อยากให้กอลลั่มนิสต์และทีมงาน เปิดใจคุยกันเรื่องงาน แบบติชมจิกด่ากันได้มากขึ้น
ในฉบับหน้า (รู้สึกฉบับนี้คุยกันน้อย หรือใช้จมล กันตลอดก็ไม่รู้)

อยากบอกว่า ผมเองก็ไม่ได้นิ่งนอนใจ กับงานที่เรียกว่างานสมัครใจ
ไมไ่ด้คิดจะทำเล่นๆ และก็ไม่อยากให้เดือนน้อยใจ
อันไหนที่ดูไม่ดี ไม่เต็มที่ บางทีก็อาจจะเต็มที่ในตอนนั้นๆ ของคนๆนั้น
อย่างน้อยตัวผมเองคนนึง แต่ก็ยอมรับว่าอะไรที่คิดมันมีที่ผิด และพลาด และจะนำไปปรับปรุงครับ



การทำงานแบบอาสาสมัคร ถ้าไม่มีคนแบบเดือน งานมันจะไม่เดินเลย
ดังนั้นฉบับหน้า ขอให้จิกกัดยิ่งกกว่านี้ครับ และเพิ่มทีมจิกกัดไปด้วยยิ่งดี
บอกอเขียวจงเจริญ!!

จบแล้ว ยาวโคตร โวย
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 16 ก.พ. 2008, 19:43 น. โดย มุมมืดของสังคม » บันทึกการเข้า

บล็อกในมุมมืด
because we always.....expecting
นั่นแหละค่ะ
เดือนลืมคิดไปไง ง่ะ ขออภัยมา ณ ที่นี้

คราวหน้าจะกำหนดส่งก่อนซักเดือน หมีโหด~

ที่ชมๆ มาว่าหนังสือแนวหลากหลายดีนี่ไม่ได้ตั้งใจเลยนะคะ
ไม่ได้ตั้งใจเล้ยยยยยยยยยยยย กร๊าก



คืออย่างที่พี่วุฒิพูดอ้ะ
งานเรียนก็มี งานทำงานก็มี งานฟรีก็มี งานได้ตังค์ก็มี
มันไงดีหว่า
เดือนก็บอกไม่ถูกนะ
แต่ถ้าเป็นเดือน เดือนจะพยายามทำมันให้ดีทั้งหมด
เรียนก็ต้องเอา ส่วนงานตรงนี้รับปากไว้แล้วว่าจะทำก็ต้องทำให้เสร็จตามที่กำหนด
แนวๆ ว่า งานหลวงอย่าให้ขาด งานราษฎร์อย่าให้เสียไรงี้แหละ หมีโหด~

ช่วงนั้นโวยวายงุงิใส่คนรอบข้าง
พอมันรู้ว่างานนี้เดือนคิดเอง มันก็ทำหน้าหน่ายๆ
"แล้วแกไปทำทำไม ไปรับปากทำทำไม"
แนวๆ สะแหลนจะทำ กร๊าก



นั่นแหละค่ะ


พิมพ์ยาวหลายทีแล้ววุ้ย ง่ะ
บันทึกการเข้า

ที่สุดถ้ามันจะไม่คุ้ม
แต่มันก็ดีที่อย่างน้อยได้จดจำ
ว่าครั้งนึงเคยก้าวไป...
อย่าลืมเรื่องคนจัดรูปเล่มนะครับ
อย่างครั้งที่แล้วที่เดือนบอกให้ช่วยจัดหน้าใหม่อีกรอบเพราะตัวอักษรไม่ดี ผมทำไม่ได้จริงๆ
เนทโรงพยาบาลมันตัดเป็นช่วงๆ(ไม่รู้serverไม่ดี หรือทำกันคนโหลดหนังก็ไม่รู้) ผมเลยส่งfileต้นฉบับไม่ได้
แถมช่วงนั้น ผมอยู่เวรวันเว้นวัน เอาตัวเองยังแทบไม่รอด กร๊าก
เดี๋ยวของเดือนนี้จะพยายามส่งให้เสร็จก่อนเดือนมีนา กร๊าก
บันทึกการเข้า

ฝันซ่อนสับสนวุ่นวาย หย่อนคล้อย
ใช่ๆ เรื่องคนจัดหน้า จัดอาร์ทนี่ ถือว่าจะมีคุณแก่กอลลัมนิสต์มาก
เพราะทีเสียเวลาไปเยอะนี่ ไม่ใช่อะไรหรอก มัวแต่สวยอยู่ กร๊าก
บันทึกการเข้า

บล็อกในมุมมืด
because we always.....expecting
ขอสวมหมวก บก.บห. สาธยายหน่อยนะจ๊ะ

ปกตินิตยสารฉบับนึงมันจะนานตรงที่
- นักเขียนดอง บอกอทวงๆๆๆ
- จัดหน้านาน

ดังนั้นนักเขียนควรกำหนดเวลา เผื่อไว้ในกรณีที่จะไม่จัดหน้าเองด้วยครับ
คือขั้นตอนสุดท้ายก่อนที่ส่งมาฝ่ายกราฟิกเนี่ย น่าจะเผื่อเวลาไว้หลายวันหน่อย
เผลอๆ อาจจะขอความร่วมมือให้ช่วยวงเล็บไว้ด้วยครับว่าจะส่งต้นฉบับเป็นแบบไหน



ถ้าส่งเป็นตัวอักษร ก็ให้ พสอษ ตรวจก่อน
แล้วค่อยส่งให้กราฟิกทำงานต่อ (ส่งไฟล์ภาพที่ต้องการใช้มาในขั้นตอนนี้)

แต่ถ้าส่งเป็นรูปภาพ (หรือแฟลช) ขนา 1000x600 ไปเลย
หลังจากรับตัวอักษรคืนมาจาก พสอษ แล้ว ก็ให้ฝ่ายกราฟิกตรวจแบบว่าโอเคไหม
ถ้าผ่านก็ส่งให้บอกอเพื่อต่อถึงโรงพิมพ์ได้เลย

เส้นทางระหว่างบอกอกับโรงพิมพ์คือ
บอกอจะเป็นคนเรียงลำดับกอลลั่มให้เหมาะสม
อ่านแล้วอารมณ์ต่อเนื่อง หรือตั้งใจให้ไม่ต่อเนื่องก็ว่ากันไป
ตรงนี้เดือนอาจจะรับสมัครผู้ช่วยบอกอหรือครีเอทีฟสักคนสองคนก็ได้นะ
เผื่อว่าจะได้ประดิษฐ์คำสวยๆ เอาไว้โปรยระหว่างเล่ม แบบเล่มแรกไง
ซึ่งจะมีหน้าว่าง หน้าโฆษณา (ตัวเอง) หรือสร้างเนื้อหาเพิ่มเติม
ให้มันดูมีชีวิตชีวามากกว่าการรวมเล่มกอลลั่มเท่านั้นก็ว่าไป

พอรวบรวมกันจนได้ที่แล้วก็ทยอยส่งโรงพิมพ์ จบ


ทีนี้เปลี่ยนหมวกเป็นอาร์ตได (ไม่ชอบชื่อนี้เลย ฟังดูเกย์)

สำหรับนักเขียนที่ชำนาญเรื่องกราฟิกอยู่แล้ว
ก็สามารถดูแลกอลลั่มตัวเองได้ตามสบายนะครับ
ตูจะไม่เข้าไปปรับแก้ด้านความงามใดๆ ทั้งสิ้น
แต่จะขอเช็กแค่ระบบการจัดวางมันเป็นมิตรทางสายตากับคนอ่านหรือเปล่าเท่านั้นเอง
ซึ่งปัญหาตรงนี้ก็หนีไม่พ้น ตัวอักษรเล็กไป หรืออ่านแล้วไม่ชัด หรือมองไม่เห็นชื่อกอลลั่มอะไรงี้

จำไว้นะครับ เรื่องรสนิยมเราจะไม่เข้าไปก้าวก่าย
อยากให้งานออกมาแนวไหนอันนี้ให้คุยกับทีมงานฝ่ายกราฟิกได้โดยตรง
แต่จะซีเรียสเรื่องทางเทคนิคให้มันออกมาดูมีมาตรฐานเดียวกันอย่างที่นิตยสารที่ดีควรเป็น

หรือในกรณีที่ส่งมาเป็นแฟลช
ฝ่ายกราฟิกก็จะเช็กให้ว่ามันรันผ่านไหม ที่เหลือก็ไม่มีอะไรยุ่งยากครับ

สำหรับฝ่ายกราฟิกเอง ภาระของฝ่ายนี้ก็คือ
- จัดหน้าในกอลลั่มของนักเขียนทั่วไป รวมถึงสารบัญ หน้าคั่น หน้าว่าง หน้าส้นตีนอะไรสักอย่างแล้วแต่เขาสั่งมา
- ออกแบบปก และหรือ Interface ของอีแม็ก (เผื่อมีไอเดียเจ๋งๆ ที่จะปรับหน้ากากส่วนไหนโปรแกรม)
- ถ้าพิจารณาแล้วอยากเนรมิตรงานให้ออกมาเป็นแฟลช ก็เอา

ฝ่ายออกแบบจะเป็นตัวเชื่อมประสานระหว่างคนเขียนกับคนอ่าน
ให้ปรับจูนความคิด จินตนาการ ออกมาให้ตรงกัน

ว่าแล้วเดี๋ยวเรามาตั้งจู๋คุยกันเรื่องการทำอีแม็กเลยดีกว่า
จะได้แบ่งปันกันให้ถ้วนทั่ว ฮี่ๆ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 16 ก.พ. 2008, 21:01 น. โดย iannnnn » บันทึกการเข้า

ทำมาหากินด้วยการเปิดร้านสกรีนเสื้อยืด จ้ะ
ทำมันทำไมครับอีแมค ทำไปก็ไม่เห็นได้อะไร

ทำกับอีสามอีเร่ดีกว่า
บันทึกการเข้า
โอ๊ย สองรายนั้นกลวงโบ๋แล้ว
ส่งต่อเซียงกงได้เลย
บันทึกการเข้า

ทำมาหากินด้วยการเปิดร้านสกรีนเสื้อยืด จ้ะ
เห็นมั้ยล่า โวย
บอกแล้วว่าให้เปลี่ยนบอกอเหอะ ฮือๆ~

ฆ่าให้ตายเดือนก็ลำดับงานไม่ได้อย่างนี้

ตอนลำดับงานเล่มที่แล้ว

นักเขียน - พสอษ - บอกอ - บอกอตีกลับให้ พสอษ ดู - บอกอส่งกลับให้นักเขียน อี๋~
บันทึกการเข้า

ที่สุดถ้ามันจะไม่คุ้ม
แต่มันก็ดีที่อย่างน้อยได้จดจำ
ว่าครั้งนึงเคยก้าวไป...
เปลี่ยนทำไมเล่า ใครจะไปจิกเก่งอย่างหล่อน โวย
ได้ข่าวว่จะอัปเลเว่ลเป็นไม่เกรงใจใครหน้าไหนด้วยแล้วยิ่งสุดยอด โวย

สำคัญแค่เวลามีงานมาก็แบ่งภาระ แบ่งโหลดงานไปให้คนอื่นทำบ้าง
ลองไว้ใจคนอื่นที่เขารับหน้าที่ดูก็เท่านั้น

แต่ก็ต้องคุมให้อยู่ในมาตรฐานของเรา อย่าปล่อยให้หย่อนเพราะความเกรงใจเด็ดขาด เท่านั้นเอง
บันทึกการเข้า

ทำมาหากินด้วยการเปิดร้านสกรีนเสื้อยืด จ้ะ
อยาก ให้ถึงวันใกล้ส่งต้นฉบับจัง  อยากคุยกับน้องเดือนทุกคืน ทุกคืน  อืมมมมห์
บันทึกการเข้า

ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย
เปลี่ยนทำไมเล่า ใครจะไปจิกเก่งอย่างหล่อน โวย
ได้ข่าวว่จะอัปเลเว่ลเป็นไม่เกรงใจใครหน้าไหนด้วยแล้วยิ่งสุดยอด โวย

สำคัญแค่เวลามีงานมาก็แบ่งภาระ แบ่งโหลดงานไปให้คนอื่นทำบ้าง
ลองไว้ใจคนอื่นที่เขารับหน้าที่ดูก็เท่านั้น

แต่ก็ต้องคุมให้อยู่ในมาตรฐานของเรา อย่าปล่อยให้หย่อนเพราะความเกรงใจเด็ดขาด เท่านั้นเอง


ใครล่า ฮือๆ~
อยากมีซัมวันซัมวัน~
บันทึกการเข้า

ที่สุดถ้ามันจะไม่คุ้ม
แต่มันก็ดีที่อย่างน้อยได้จดจำ
ว่าครั้งนึงเคยก้าวไป...
ฮ่วย ตูกำลังโดนทรูมิวสิกหลอนประสาทด้วยเพลงนี้พอดี
สามรอบแล้วมั้งเนี่ย อี๋~
บันทึกการเข้า

ทำมาหากินด้วยการเปิดร้านสกรีนเสื้อยืด จ้ะ
เฮ้ย ที่เดือนทำมันก็ดีแล้ว
แต่มันเพิ่งเล่มแรก อีกอย่าง เรื่องทำหนังสือก็ไม่มีได้มีโปรฯโดยตรง
ก็มาปรับลำดับกันในเล่มนี้ไง

ที่พี่แอนเขียนเข้าใจง่ายดีครับ
เรื่องที่นักเขียนจะจัดหน้าเอง อยากให้มีออพชั่น เทมเพลตไว้ด้วย
คิดว่าเรื่องพื้นหลังน่าจะเป็นปัญหานึงในการอ่านนานๆเหมือนกัน
(อ้างอิงจากหมี หมีโหด~)
บันทึกการเข้า

บล็อกในมุมมืด
because we always.....expecting
หน้า: 1 2 3 4 [5] 6 7 8 9 10 11 12 ... 68
 
 
Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2007, Simple Machines | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!