ฟอนต์ฟอรั่ม

กระจู๋นี้ได้รับความเสียหายอย่างหนักครับ จากการรีเซ็ตระบบ  :05:
ดังนั้นเราจะเริ่มโพสต์ FWD กันใหม่ทั้งหมดเลยละกันนะ

โทษที ลบโพสต์ท้ายๆ ติดของหนิงไปด้วย  :30:
เอามาโพสต์ใหม่ก็ได้ครับ

อ้างอิงอุส่าโพสหายไปแล้วรึ  โวย

โพสใหม่ก็ได้

ทำไมสอบตก??
ร ู้ไหม? ทำไมถึงสอบตก ไม่ใช่ความผิดของเราเลยนะที่สอบตกเพราะที่จริงแล้วในหนึ่งปีมีแค่ 365 วันเท่านั้นเองใครจะไปอ่านหนังสือทันจิงมั๊ย).....!!!!มาดูเหตุผลที่ทำให้ไม ่มีเวลาอ่านหนังสือจิ...(^0^)

1) ใน 1 ปีมี 52 สัปดาห์ แสดงว่ามีวันอาทิตย์ 52 วันวันอาทิตย์เป็นวันแห่งการพักผ่อนนะ ไม่ควรเรียนหนังสือเหลือวันอีก 313 วัน

2) วันหยุดตอนปิดเทอมประมาณ 50 วันปิดเทอมก็ต้องเที่ยวเดะ แถมอากาศยังร้อนเกินไปที่จะเรียนหนังสือด้วยเหลือวันอีก 263 วัน

3) เพื่อสุขภาพที่ดี คนเราควรนอนอย่างน้อย 8 ชั่วโมงต่อวัน นั่นคือเราจะนอนประมาณ 130 วันต่อปี เหลือวันอีก 141 วัน

4) เพื่อสุขภาพที่ดีอีกเช่นกัน คนเราควรหาเวลาเล่นกีฬาอย่างน้อย 1 ชั่วโมงต่อวัน นั่นคือประมาณ 15 วันต่อปีเหลือวันอีก 126 วัน

5) คนเราจำเป็นต้องได้รับสารอาหารที่ครบถ้วน และควรใช้เวลาในการค่อยๆ เคี้ยวและกลืนอาหาร เพื่อให้ระบบย่อยอาหารทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ นั่นคือเราควรให้เวลากับการกินประมาณ 2 ชั่วโมงต่อวัน คือ 30 วันต่อปี เหลือวันอีก 96 วัน

6) คนเราเป็นสัตว์สังคมต้องมีการสื่อสารกับผู้อื่น ดังนั้นเราควรให้เวลาในการพูดคุยกับผู้อื่นอย่างน้อยวันละ 1 ชั่วโมง คิดเป็น 15 วันต่อปี เหลือวันอีก 81 วัน

7) วันสอบทั้งมิดเทอม ทั้งไฟนอลอีกเกือบ 35 วัน คุณจะเอาเวลาสอบไปเรียนหนังสือเหรอ เหลือวันอีก 46 วัน

8) วันหยุดตามเทศกาลและวันหยุดนักขัตฤกษ์ต่างๆอีกกว่า 40 วัน ชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าวันหยุด) เหลือวันอีก 6 วัน

9)เผื่อวันไหนที่คุณไม่สบายอีกจะได้มีเวลารักษาตัวประมาณสัก 3 วัน เหลือวันอีก 3 วัน

10) คนเราจะอยู่แต่กับบทเรียนก็ไม่ได้ต้องหาความสนุกใส่ตัวบ้าง เช่นไปดูหนังฟังเพลงอย่างน้อยรวมๆ แล้วก็ประมาณ 2 วันต่อปี เหลือวันอีก 1 วัน

11) อีกวันหนึ่งก็คือวันเกิดคุณไง คุณจะเรียนหนังสือตอนวันเกิดคุณเหรอ... ไม่มีทางเหลือวันอีก 0 วัน

แล้วอย่างเงี้ย...!!จะไม่ให้สอบตกได้ไงอ่ะ...... (-.-) ..อิอิ

งั้นก็มาเริ่ม เคยอ่านแล้วครับ กันอีกล่ะสิ :26:

มาเริ่มปั่นกันอีกครั้งค่ะ  :22:

อ้างอิงความในใจของนักอ่าน forward mail

ความในใจของนักอ่าน forward mail ที่ไม่เคย forward mail เลย

มากกว่า 50% ของ inbox ในเมล์เราจะเป็น forward mail
90% ของการอ่านเมล์ใหม่ เป็นการอ่าน forward mail เพราะมันยาวกว่าเมล์เรื่องงานที่เป็นสาระซะอีก
99% ของเรื่องใน forward mail เป็นเรื่องโกหก เหลวไหล เพ้อเจ้อ
99% ของเรื่องใน forward mail เป็นเรื่องร้ายๆ อ่านแล้วไม่สบายใจ
99% ของเรื่องใน forward mail เป็นเรื่องที่เคยอ่านแล้วจากคนเดิมที่เคย forward มาเมื่อสองวันก่อน สองเดือนก่อน หรือ สองปีก่อน


คนที่ forward mail ให้เพื่อนมากมาย แล้วบอกเสมอว่าตัวเองรักเพื่อนและเป็นห่วงเพื่อน
แต่ไม่เคยแม้จะส่งเมล์มาหาเพื่อนเมื่อ วันเกิดเพื่อน วันปีใหม่ วันตรุษจีน หรือวันสำคัญทางศาสนาทั้งของตนเองและเพื่อนเลย
เข้าใจว่าการพิ่มพ์ข้อความเหล่านี้ Happy Birthday, Happy New Year หรือ อื่นๆ
คงไม่ได้ง่ายเหมือนการ forward mail(คงเข้าใจนะ ว่าคน forward มีนิสัยอย่างไร)


สำหรับนักอ่าน forward mail หน้าใหม่
อ่านแล้วจำไว้ว่าใครเป็นนัก forward mail แล้วหลังจากนั้นก็ขึ้น blacklist นัก forward mail คนนั้นไว้
จากนั้นก็จะไม่ควรอ่าน forward mail จากคนนี้อีกเลย


สำหรับ นัก forward mail และคนเอา forward mail ไปแปะไว้ในเวปบอร์ด ===> คุณกำลังทำตัวเหมือนสัตว์สื่อสาร
อยากรู้หรือเปล่าว่าคุณก็เป็นหนึ่งใน blacklist ของเพื่อนคุณ


ขอเอา มงคล ๓๘ ข้อที่สิบ วาจาสุภาษิต ที่มา http://www.choosuwan.com/tripiduk/book/bookpn06.html#10
วาจาสุภาษิตเป็นอุดมมงคล
วาจาสุภาษิตคือวาจาที่กล่าวดีแล้ว
เป็นวาจาที่เป็นไม่มีโทษ ประกอบด้วยธรรม
เป็นวาจาที่เป็นที่รัก เป็นวาจาจริงไม่เท็จ ไม่ส่อเสียด ไม่เหลวไหล เพ้อเจ้อ
แม้วาจาที่แสดงธรรมแก่ผู้อื่นด้วยมุ่งประโยชน์แก่ผู้ฟัง ก็ชื่อว่าเป็นวาจาสุภาษิต เพราะเป็นปัจจัยให้ผู้ฟังได้รับ
ความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า อีกทั้งยังอาจให้บรรลุมรรค ผล นิพพาน อีกโสดหนึ่งด้วย

สุดท้าย
ข้อเขียนนี้เต็มไปด้วยอคติ ความเท็จ ความเหลวไหล ความเพ้อเจ้อ การส่อเสียด ของคนเขียน

http://www.pantip.com/cafe/library/topic/K4052810/K4052810.html :42:

ของผมไม่มีสักฉบับครับ

 :04: ได้โอกาส  :04:

สักวันหนึ่งที่เธอรู้สึกอยากร้องไห้
++โทรมา

++เราสัญญาไม่ได้

++ว่าจะทำให้เธอหัวเราะ

++แต่เราจะร้องไห้ไปกับเธอ

 

สักวันหนึ่งที่เธอรู้สึกอยากจะวิ่งหนีจากทุกสิ่ง


++ไม่ต้องกลัวที่จะโทรหาเรา

++เราไม่สัญญาว่าจะขอให้เธอหยุด

++แต่เราจะวิ่งไปกับเธอ


สักวันหนึ่งที่เธอรู้สึกไม่อยากจะฟังคำพูดของใคร

++โทรหาเรา

++เราสัญญาว่าจะอยู่กับเธอ

++และเราสัญญาว่าจะไม่พูดอะไร
แต่ถ้าวันหนึ่งเธอโทรมา

แต่ไม่มีใครรับสาย

++รีบมาหาเรา

++เพราะเราอาจต้องการเธอ

++เพราะเราไม่เคยปฏิเสธเธอ


ขอโทษ...

++ถ้าเราทำให้เธอรู้สึกแย่หรือเสียใจขอโทษ

++ถ้าเราเคยคิดว่าเราดีกว่าหรือเหนือกว่าเธอ

เรารักเธอนะ...

อย่าลืมเรื่องนี้ล่ะ! ไม่ว่าจะในเวลาที่สุขหรือเศร้า เราจะอยู่ที่นี่เพื่อเธอ


ขอโทษ...

++สำหรับความผิดทุกอย่างที่เราได้ทำไป

เราเขียนนี่ขึ้นมาเพื่อ
...

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าไม่มีวันพรุ่งนี้

++ถ้าเราไม่มีโอกาสได้บอกลา หรือกอดเธออีกซักครั้ง

++ถ้าเราไม่มีโอกาสได้พูด ขอโทษ หรือ รัก

รักเพื่อนเสมอนะ


:22:

ญี่ปุ่นไอเดียแปลก ปลูกถั่วงอกบนหัว

(http://img.f0nt.com/image/441.jpeg)
(http://img.f0nt.com/image/442.jpeg)
(http://img.f0nt.com/image/443.jpeg)
(http://img.f0nt.com/image/444.jpeg)

:33:

:14: สมองถั่วงอก

เค้าคงคิดจะใช้พื้นที่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด  :33:

สมเป็นญี่ปุ่น

ผิดกระจู๋แล้วครับ

แล้วจะเอาจู๋ไหนอะ  :31:

FWD นี่เอาเฉพาะที่อ่านแล้วจรรโลงใจดีกว่าเนาะ
ส่วนไปเจอมาเห็นว่าตลกดีนี่ก็...

อะไรไม่จรรโลงเหรอ รึอยากเอาโลง  :22:

ใช่เลย !!

 :02:



ธุรกิจงานศพ : คนตายสงบ เจ้าภาพสะท้าน


"ความตาย" สะท้อนให้เห็นถึงสัจธรรมของชีวิต แต่เมื่อเกิดขึ้นกับบุคคลใกล้ชิดอันเป็นที่รัก ความตายย่อมนำพาความเศร้าโศก เสียใจ มาสู่ญาติมิตรเป็นอย่างมาก สถานการณ์ความสูญเสียดังกล่าว ย่อมเกิดขึ้นได้กับทุกคน ดังนั้นความรู้พื้นฐานเบื้องต้นเกี่ยวกับขั้นตอนพิธีกรรมครั้งสุดท้ายในชีวิต จึงเป็นสิ่งที่ควรรับรู้ไว้

...

โดยสรุป แก่นแท้ของการจัดงานศพ เปรียบเสมือนการเตือนสติให้ผู้ที่อยู่เบื้องหลังรู้จักสัจธรรมความจริงในชีวิต ว่าท้ายที่สุดแล้วมนุษย์ไม่ว่าจะยาก ดี มี จน หรือมีตำแหน่งยศฐาบรรดาศักดิ์ ใด ๆ ก็ตาม "ความตาย" เป็นสิ่งที่ต้องพานพบ แต่ในปัจจุบัน เหล่าบรรดาญาติมิตรผู้ที่อยู่เบื้องหลังบางกลุ่ม กลับเข้าใจว่างานศพเป็นการแสดงถึงฐานะทางด้านการเงินและสังคมของผู้ที่เป็นเจ้าภาพ ดังนั้นการจัดงานศพใหญ่โตซึ่งสิ้นเปลืองโดยใช่เหตุ จึงมีปรากฏให้เห็นในวงสังคมไทยอยู่เป็นประจำ สมควรถึงเวลาแล้วที่จะต้องช่วยกันปลูกฝังค่านิยมดังกล่าวเสียใหม่

:26:

http://203.146.18.24/tfrc/cgi/ticket/ticket.exe/0137131358/tfrc/thai/research/res97/jun/lbus429.htm

ไม่พ้น  ศพเลยจริงๆ   :38:

 :41: ก็พี่แอนต้องการโลงอะ

ขอบคุณค่ะเฟิร์น
กำลังต้องการไปทำงานพอดี

(ประิเพณีไทย : นานาเอางานศพค่ะ)

ปิ๊ววววววววว    :02:  :02:  :02:  :04:  :04:  :04:


เฟิร์นมีประโยชน์กับคนทั่วไปแล้ว  :27:



(http://img.f0nt.com/image/456.jpeg)

คนหาไม่ได้ใช้ คนใช้ไม่ได้หา ฮึ ฮึ

อ้างคำพูดจาก: Sorisori เมื่อ 26 ม.ค. 2006, 17:56 น.
:41: ก็พี่แอนต้องการโลงอะ

:30:

เฟิร์นสู้ๆ  :25:

พี่ว่าไปลองหาหนังสือเรื่อง การตาย ของพระยาอนุมานราชธน อะ

พี่ก็ไม่ค่อยรู้เรื่องละเอียดหรอก

http://www.geocities.com/siamintellect/intellects/anuman/books.htm

:21:

ขนมปังหน้าศพ


(http://www.jabchai.com/main/images_joke/834/834-1.jpg)

(http://www.jabchai.com/main/images_joke/834/834-2.jpg)

:38: :38: :38:

ที่มา
http://www.jabchai.com/main/view_joke.php?id=834

 :28:

มีศพผู้ชายทั้งตัวไหมครับ :26:

มีค่ะ อยู่ที่เยอรมัน   :38:

อ้างคำพูดจาก: บุช๎ชี เมื่อ 26 ม.ค. 2006, 19:08 น.
มีศพผู้ชายทั้งตัวไหมครับ :26:

ลองไปดูแถวๆ คณะแพทย์สิเคน

คุณเห็นอีแมะที่ผมใส่ไหมครับ

นะโมตัสสะ  :14: ของจริงเหรอ

:30: โอ้ย
ไม่คิดว่าจะเจอศพในกระจู๋นี้



(งานศิลปะครับ ของรุ่นพี่จิตรกรรม)

อ้างคำพูดจาก: บุช๎ชี เมื่อ 26 ม.ค. 2006, 19:12 น.
คุณเห็นอีแมะที่ผมใส่ไหมครับ

เห็น และ เข้าใจความหมายด้วย

เลยแนะนำให้ไปคณะแพทย์ไง เพราะได้ข่าวเด็กคณะนี้เกย์เยอะ ^^' เผลอๆ ได้ศพผู้ชายติดไม้ติดมือกลับไปด้วยอีก :30:

ผมเอาคุณแล้วกันครับ

 :21: จำได้ว่าอยู่ที่ราชบุรี

พี่เจฟเคยบอก ตอนที่เค้าไปสัมภาษณ์ออกทีวี

สร้างสรรค์มากๆอะค่ะ ชอบๆ

แต่ก็ค่อนข้างเก่าๆแล้วนะ ไม่เคยเห็นเหรอ  :42:

-1 หนิง
ไม่เอารูปศพพพพพพพพพพพ

 :07: นั่นมันขนมปัง เค้าทำให้ไปซื้อมากินหนู

ไม่ใช่ศพ  :27:

ใครกล้าซื้อ  :38:

ยังไงก็ไม่เอา
โทษฐานทำให้ตกใจ -*-

(ว่าแต่วันนี้ครูแงะหุ่นร่างกายมนุษย์ให้ดูไม่ยักกะอี๋แฮะ ^^)

ก็มันของปลอมนี่ แข็งอย่างงั้น  :40:

ไมเหลืออยู่ 3 หน้าเองหว่า

อ้างคำพูดจาก: หนูหรั่ง เมื่อ 26 ม.ค. 2006, 20:36 น.
ไมเหลืออยู่ 3 หน้าเองหว่า

เปิดดูหน้า 1 โพสต์แรกนะคะ  :22:

จะได้สร่าง  :26:

ลุงไอติม ไอศกรีมรสมิตรภาพ
(Contributed by iamkat)

ดิฉันไม่เชื่อว่ามิตรภาพกับคนแปลกหน้าจะมีอยู่จริง จนกระทั่งได้พบกับลุงไอติม
ตั้งแต่วันที่ดิฉันเป็นนิสิต นิเทศ จุฬา
ก็ได้รับรู้ว่าจะมีลุงคนนึงเข็มไอติมมาขายหน้าคณะทุกวัน ทีแรกไม่กล้าซื้อ
เพราะไม่มั่นใจในความสะอาด แต่เมื่อเห็นรุ่นพี่อุดหนุ่นกันแทบทุกคน
จึงเริ่มเป็นลูกค้าลองชิมบ้าง รสชาติของไอศกรีมลุงธรรมดา
แต่ที่ไม่ธรรมดาคือลุงไอติมเป็นคนแก่ที่น่ารัก อัธยาศัยดี พูดเพราะคุยสนุก
และอยู่ที่คณะนานมาก
ลุงจึงมีเรื่องของรุ่นพี่ที่จบไปนานแล้วเล่าให้ฟังอย่างสนุกสนา น
พร้อมทั้งรูปคู่ รูปหมู่ ทั้งกับบัณฑิตรุ่นต่าง ศิษย์เก่าที่เป็นดารา
ซึ่งลุงจะเก็บติดรถไว้ดูเพลินๆ
กว่าดิฉันจะรู้ตัวก็กลายเป็นลูกค้าประจำของลุงไปแล้ว วันไหนอากาศเย็น
ไอติมของลุงเหลือเยอะ
ดิฉันก็จะช่วยซื้อเกินราคาไม่ให้ลุงขาดทุนและมีเงินจ่ายไปซื้อไ อติมมาขายในวันรุ่งขึ้น
ทุกครั้งลุงจะอวยพรให้ยืดยาว นอกจากดิฉัน
ดูเหมือนทุกคนในคณะก็รับลุงเป็นส่วนหนึ่งเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นงานรับน้อง
กิจกรรมงานเลี้ยง จะต้องมีไอติมของลุงร่วมด้วยจนจบงานแล้วกลับบ้านพร้อมกัน
ดิฉันว่าความสุขของลุงไม่ได้มาจากกำไรเล็กๆน้อยๆแต่ได้มาจากการ ได้มาขายไอติม
ได้พูดคุยกับลูกค้าทุกวันต่างหากรุ่นพี่เล่าให้ฟังว่าลุงตัวคนเ ดียวไม่มีใคร
พวกเราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าลุงชื่ออะไร และไม่เคยมีใครอยากรู้เพราะอาจ
ชื่อลุงไอติมเป็น เอกลักษณ์ของแกไปแล้ว วันนึงพวกเรารู้ข่าวว่าโขมยขึ้นบ้านลุง
ทั้งที่ไม่มีทรัพย์อะไรให้ฉกฉวยมากนักแต่ก็ทำให้ลุงซึมๆไปเพราะ
ได้โขมยที่โกนหนวดที่ลุงรักไป
พวกเราจึงเก็บเงินที่คณะซื้อที่โกนหนวดอย่างดีให้ลุงใหม่
ตอนที่ลุงได้รับลุงพูดอะไรไม่ออก ได้แต่ลูบคลำและพกไว้ตลอดเวลา
เวลาผ่านไปดิฉัน เรียนอยู่ปี3 และต้องไปออกภาคสนาม1สัปดาห์
เมื่อกลับมารู้สึกว่าผิดปกติที่ไม่เห็นรถของลุงไอติม แต่ยังไม่ได้คิดอะไร
จนรุ่นพี่มาบอกว่า ลุงไอติมเสียแล้ว
รุ่นพี่บอกว่าทางคณะเป็นเจ้าภาพงานศพให้ทำพิธีเผาทุกอย่างเพราะ ลุงไม่มีญาติถึงรู้มาว่าสภาพของลุงไม่ดีนัก
แต่ดิฉันก็อดใจหายไม่ได้ ตั้งใจว่าอย่างไรก็ต้องไปงานศพลุงให้ได้
อและเมื่อไปถึง วัดดวงแข ดิฉันก็ต้องยืนนิ่งน้ำตาไหล พูดไม่ออกกับภาพที่เห็น
ผู้คนที่นั่งบ้างยืนบ้าง จนเต็มศาลานั้นเป็นศิษย์เก่า และปัจจุบัน ของคณะนิเทส
ดิฉันเคยไปงานศพหลายครั้ง แต่ไม่มีครั้งไหนที่มีความรู้สึกประทับใจอย่างนี้
งานศพที่ไม่มีใครสักคนเป็นญาติกับคนตาย
มีแต่ลูกค้าที่ผูกพันกับรสไมตรีจากไอติมมานานนับสิบปีพวกเราบาง คนอธิษฐานว่า
หากชาติหน้ามีจริง ขอให้ลุงมีร้านไอติมเป็นของตัวเอง แต่ดิฉันคิดว่า
ถ้าจะมีอะไรทำให้ลุงดีใจ
ก็คงจะเป็นการที่ลูกค้าของลุงพร้อมใจกันมาส่งลุงเป็นครั้งสุดท้ ายนี่แหละ

แบบสอบถามมาจากFWD :22:

1. คุณไม่ชอบเลียนแบบใคร คุณมีมุมมองเป็นของตนเอง
ใช่......ไปที่ข้อ 2
ไม่ใช่...ไปที่ข้อ 8

2. คุณชอบจี้ห้อยคอรูปดาวมากกว่ารูปหัวใจ
ใช่......ไปที่ข้อ 3
ไม่ใช่...ไปที่ข้อ 9

3. คุณไม่สนใจตุ๊กตาหรือหุ่นยนต์
ใช่.......ไปที่ข้อ 4
ไม่ใช่....ไปที่ข้อ 11

4. คุณสนใจเสื้อผ้าสไตล์จีนเล็กน้อย
ใช่.......ไปที่ข้อ 5
ไม่ใช่....ไปที่ข้อ 11

5. คุณมีเสื้อผ้าสีแดงในตู้เสื้อผ้าของคุณ
ใช่......ไปที่ข้อ 6
ไม่ใช่....ไปที่ข้อ 12

6. คุณอยากสมัครงานที่เน้นประสบการณ์
ใช่......ไปที่ข้อ 7
ไม่ใช่...ไปที่ข้อ 13

7.เพื่อนคุณชอบทำตามคำแนะนำของคุณเพราะคุณเป็นคนน่าเชื่อถือ
ใช่........ ตอบ A
ไม่ใช่... ตอบ B

8. คุณเป็นคนผมสั้น
ใช่......ไปที่ข้อ 2
ไม่ใช่ ...ไปที่ข้อ 15

9. คุณคิดว่าผิวพรรณคุณยังสวยไม่พอ
ใช่.......ไปที่ข้อ 3
ไม่ใช่....ไปที่ข้อ 16

10. ดอกไม้ชนิดไหนที่คุณชอบมากที่สุด
ดอกทานตะวัน.....ไปที่ข้อ 14
ดอกเก็กฮวย .......ไปที่ข้อ 11

11. คุณเป็นนักเรียน นักศึกษา หรือลูกจ้างที่ขยันขันแข็ง
ใช่.......ไปที่ข้อ 5
ไม่ใช่....ไปที่ข้อ 17

12. ก่อนหน้านี้คุณไม่เคยสนใจพวกงานฝีมือเลย
ใช่.......ไปที่ข้อ 6
ไม่ใช่....ไปที่ข้อ 18

13. คุณเป็นคนง่ายๆ และ เป็นมิตร
ใช่.......ไปที่ข้อ 7
ไม่ใช่....ไปที่ข้อ 19

14. คุณไม่รังเกียจแม้จะต้องนอนที่เดียวกันกับเพศตรงข้ามทั้งกลุ่ม
ใช่.......... ตอบ A
ไม่ใช่..... ตอบ B

15. คุณจะเลือกกีฬาเป็นวิชาเลือก
ใช่......ไปที่ข้อ 9
ไม่ใช่....ไปที่ข้อ 21

16. คุณชอบวิชาคณิตและวิทยาศาสตร์
ใช่.......ไปที่ข้อ 10
ไม่ใช่....ไปที่ข้อ 22

17. คุณชอบสีส้มมากกว่าสีแดง
ใช่.......ไปที่ข้อ 12
ไม่ใช่....ไปที่ข้อ 24

18. คุณชอบภูเขามากกว่าทะเล
ใช่........ไปที่ข้อ 13
ไม่ใช่.....ไปที่ข้อ 25

19. เมื่อไหร่ก็ตามที่พบว่าบางคนเด่นกว่าคุณ
คุณจะรู้สึกหงุดหงิดและอึดอัด
ใช่........ไปที่ข้อ 14
ไม่ใช่.....ไปที่ข้อ 26

20. คุณไม่แคร์สายตาใครขณะที่พูดคุณและหัวเราะเสียงดังในที่สาธารณะ
ใช่.......... ตอบ B
ไม่ใช่..... ตอบ C

21. คุณจัดห้องของคุณให้เป็นระเบียบเรียบร้อยเสมอๆ
ใช่........ไปที่ข้อ 16
ไม่ใช่.....ไปที่ข้อ 28

22. คุณชอบดูรายการทีวีเกี่ยวกับกีฬา
ใช่........ไปที่ข้อ 23
ไม่ใช่.....ไปที่ข้อ 29

23. คุณคิดว่ามิตรภาพอันบริสุทธิ์ไม่มีวันเกิดขึ้นได้กับเพศตรงข้าม
ใช่........ไปที่ข้อ 10
ไม่ใช่......ไปที่ข้อ 17

24. คุณอยากจะเรียนทำอาหาร
ใช่........ไปที่ข้อ 18
ไม่ใช่.....ไปที่ข้อ 31

25. คุณสนใจอินเทอร์เน็ตเป็นอย่างมาก
ใช่........ไปที่ข้อ 19
ไม่ใช่.....ไปที่ข้อ 32

26. บุคคลประเภทใดที่คุณชอบมากที่สุด
หุ่นนักกีฬา......ไปที่ข้อ 20
ดูเป็นผู้ใหญ่......ไปที่ข้อ 39

27. คุณอยากใส่เสื้อผ้าที่ออกแบบมาเป็นพิเศษเพื่อโอ้อวดผู้อื่น
ใช่........ ตอบ B
ไม่ใช่... ตอบ D

28. คุณชอบสุนัขมากกว่าแมว
ใช่.......ไปที่ข้อ 22
ไม่ใช่....ไปที่ข้อ 34

29. คุณมักจะพกพาน้ำหอมติดตัวไปไหนมาไหนเสมอ
ใช่........ไปที่ข้อ 30
ไม่ใช่......ไปที่ข้อ 35

30. คุณชอบพระจันทร์มากกว่าพระอาทิตย์
ใช่......ไปที่ข้อ 23
ไม่ใช่...ไปที่ข้อ 24

31. คุณเปลี่ยนทรงผมบ่อยๆ
ใช่.......ไปที่ข้อ 25
ไม่ใช่....ไปที่ข้อ 37

32. คุณยุ่งอยู่กับการบริการผู้อื่น
ใช่.......ไปที่ข้อ 26
ไม่ใช่....ไปที่ข้อ 38
33. ผมของคุณยุ่งเสมอ
ใช่........ ตอบ C
ไม่ใช่.....ไปที่ข้อ 27

34. คุณไม่ชอบทำอาหาร
ใช่........ไปที่ข้อ 29
ไม่ใช่.....ไปที่ข้อ 35

35. คุณมีเครื่องประดับมากทีเดียว
ใช่.........ไปที่ข้อ 36
ไม่ใช่......ไปที่ข้อ 37

36. คุณชอบชอปปิ้งในวันหยุด
ใช่..........ไปที่ข้อ 37
ไม่ใช่.......ไปที่ข้อ 31

37. คุณจะไปและสร้างภาพวาด ภาพถ่าย หรือ งานปั้น
ในอนาคต
ใช่..........ไปที่ข้อ 32
ไม่ใช่.......ไปที่ข้อ 38

38. คุณไม่พิถีพิถันเรื่องรูปทรงและการตัดเย็บชุดชั้นในของคุณ
ใช่...........ไปที่ข้อ 39
ไม่ใช่........ไปที่ข้อ 40

39. คุณไม่สนใจที่จะทำงานฝีมือ
ใช่............ไปที่ข้อ 27
ไม่ใช่.........ไปที่ข้อ 33

40. คุณใส่เสื้อผ้าตามกระแสแฟชั่น
ใช่............... ตอบ C
ไม่ใช่......... ตอบ D
...........................................................................


ผล.............









A เป็นกันเอง

คุณเป็นคนเป็นกันเองและร่าเริงแจ่มใส แม้ว่าคุณยังรู้สึกท้อแท้เป็นบางครั้ง คุณก็สามารถผ่านช่วงเวลาที่แสนสาหัสมาได้อย่างง่ายดายและพร้อมที่จะลุกขึ้นใหม่ได้อีกครั้ง บุคลิกที่ดูเป็นมิตรคือข้อดีของคุณในสายตาเพศตรงข้าม แต่นั่นอาจจะทำให้แฟนของคุณ ระแวงได้

ความเฉื่อยชาคือข้อเสียของคุณแต่ความจริงใจช่วยสร้างความนิยมในตัวคุณเป็นเรื่องยากที่เพื่อนเพศเดียวกันกับคุณจะเข้าใจคุณเพราะความคิดที่อ่อนต่อโลกของคุณ แต่นี้คือข้อได้เปรียบที่ดึงดูดเพศตรงข้ามซึ่งมีบุคลิกเหมือนคุณ


B จิตใจดี

คุณรักการเทคแคร์ดูแลผู้อื่นเป็นชีวิตจิตใจ ดังนั้น ในสายตาคนรอบข้างคุณจึงเป็นเหมือนพี่สาวหรือพี่ชายคนโตของเขา พวกเขาพบว่าการได้พูดคุยกับคุณเป็นเรื่องน่าสนใจและสบายใจอย่างน่าประหลาด และนี่คือโอกาสที่คุณจะได้รับความไว้วางใจจากพวกเขาเพิ่มมากขึ้น ไม่แปลกเลยที่เพศตรงข้ามที่มีอารมณ์อ่อนไหวและอายุน้อยกว่าคุณมักจะประทับใจในตัวคุณมาก

C น่ารัก

คุณเหมือนเป็นน้องสาวหรือน้องชายตัวเล็กๆในสายตาเพศตรงข้าม คุณยังต้องพึ่งพาอาศัยผู้อื่นอยู่และมีความคิดเป็นของตัวเองน้อยมากระหว่างทั้งหมด 4 ประเภท คุณอยู่ในประเภทที่ได้รับการช่วยเหลือมากที่สุด ความรู้สึกว่าเป็นเจ้าเข้าเจ้าของแฟนคุณมีอยู่อย่างเต็มเปี่ยม คุณสามารถเรียกร้องการดูแลเอาใจใส่จากผู้อื่นได้อย่างดีเยี่ยม ความประทับใจแรกที่คุณได้รับจากเพศตรงข้ามก็คือความสงสารเห็นใจคุณและอุปนิสัย ขี้อ้อนของคุณ นั่นคือเหตุผลว่าทำไมคนอื่นๆต่างดูกระตือรือร้นที่จะปกป้อง คุ้มครองคุณนัก ขอแนะนำให้ถ้าคุณสวมเสื้อผ้าที่สะอาดเรียบร้อยจะได้รับความนิยมชมชอบยิ่งกว่านี้

D เจ้าเสน่ห์

ระหว่าง คน 4 ประเภท คุณเป็นประเภทที่สวยและมีเสน่ห์มากที่สุด

เสน่ห์ที่สุดแสนจะเซ็กซี่ของคุณดึงดูดความสนใจของผู้อื่นเป็นอย่างมากและทำให้คุณยิ่งเป็นที่กล่าวขวัญถึง

แม้ว่าผู้คนส่วนมากเอาใส่ใจและให้ความช่วยเหลือคุณเพียงเพราะความงามภายนอกเท่านั้นก็ตาม
คุณมักจะถูกเตือนอยู่เสมอๆ ว่าอย่าไปหลงเชื่อถ้อยคำหวานหูให้มากนัก คุณควรจะแสดงความสามารถพิเศษและปฏิภาณไหวพริบให้เขาเหล่านั้นประทับใจคุณไม่เพียงแต่เฉพาะรูปลักษณ์ภายนอกเท่านั้นหากเพราะว่าคุณเป็นคนมีพรสวรรค์และความคิด ที่สูงส่งอยู่ในตัวต่างหาก

อ้างคำพูดจาก: Sorisori เมื่อ 26 ม.ค. 2006, 20:24 น.
ก็มันของปลอมนี่ แข็งอย่างงั้น  :40:

แข็ง..เหรอคะ  :26:

B จิตใจดี

คุณรักการเทคแคร์ดูแลผู้อื่นเป็นชีวิตจิตใจ ดังนั้น ในสายตาคนรอบข้างคุณจึงเป็นเหมือนพี่สาวหรือพี่ชายคนโตของเขา พวกเขาพบว่าการได้พูดคุยกับคุณเป็นเรื่องน่าสนใจและสบายใจอย่างน่าประหลาด และนี่คือโอกาสที่คุณจะได้รับความไว้วางใจจากพวกเขาเพิ่มมากขึ้น ไม่แปลกเลยที่เพศตรงข้ามที่มีอารมณ์อ่อนไหวและอายุน้อยกว่าคุณมักจะประทับใจในตัวคุณมาก

{หมีโหด}

ได้ข้อ A  :22:



A เป็นกันเอง

คุณเป็นคนเป็นกันเองและร่าเริงแจ่มใส แม้ว่าคุณยังรู้สึกท้อแท้เป็นบางครั้ง คุณก็สามารถผ่านช่วงเวลาที่แสนสาหัสมาได้อย่างง่ายดายและพร้อมที่จะลุกขึ้นใหม่ได้อีกครั้ง บุคลิกที่ดูเป็นมิตรคือข้อดีของคุณในสายตาเพศตรงข้าม แต่นั่นอาจจะทำให้แฟนของคุณ ระแวงได้

ความเฉื่อยชาคือข้อเสียของคุณแต่ความจริงใจช่วยสร้างความนิยมในตัวคุณ
เป็นเรื่องยากที่เพื่อนเพศเดียวกันกับคุณจะเข้าใจคุณเพราะความคิดที่อ่อนต่อโลกของคุณ แต่นี้คือข้อได้เปรียบที่ดึงดูดเพศตรงข้ามซึ่งมีบุคลิกเหมือนคุณ

:25: :25: :25:

โต มีแฟนแล้วเหรอ ไม่ยักรู้  :26:

D
:42:




ปล. ไม่ได้ทำ
อ่านแล้วอยากเป็นน่ะ

:42:

A  :42:

ได้ C

อ้างคำพูดจาก: Sorisori เมื่อ 27 ม.ค. 2006, 00:39 น.
ได้ C

C น่ารัก

คุณเหมือนเป็นน้องสาวหรือน้องชายตัวเล็กๆในสายตาเพศตรงข้าม คุณยังต้องพึ่งพาอาศัยผู้อื่นอยู่และมีความคิดเป็นของตัวเองน้อยมากระหว่างท ั้งหมด 4 ประเภท คุณอยู่ในประเภทที่ได้รับการช่วยเหลือมากที่สุด ความรู้สึกว่าเป็นเจ้าเข้าเจ้าของแฟนคุณมีอยู่อย่างเต็มเปี่ยม คุณสามารถเรียกร้องการดูแลเอาใจใส่จากผู้อื่นได้อย่างดีเยี่ยม ความประทับใจแรกที่คุณได้รับจากเพศตรงข้ามก็คือความสงสารเห็นใจคุณและอุปนิส ัย ขี้อ้อนของคุณ นั่นคือเหตุผลว่าทำไมคนอื่นๆต่างดูกระตือรือร้นที่จะปกป้อง คุ้มครองคุณนัก ขอแนะนำให้ถ้าคุณสวมเสื้อผ้าที่สะอาดเรียบร้อยจะได้รับความนิยมชมชอบยิ่งกว่ านี้

มันตรงไหมนั่น  :18:

ได้ F ง่ะ :05:
ต้องลงเรียนใหม่อีกเทอม

ติด I ครับ ทำไม่ทัน  งานอื่นเข้าซะก่อน

อ้างอิงB จิตใจดี

คุณรักการเทคแคร์ดูแลผู้อื่นเป็นชีวิตจิตใจ ดังนั้น ในสายตาคนรอบข้างคุณจึงเป็นเหมือนพี่สาวหรือพี่ชายคนโตของเขา พวกเขาพบว่าการได้พูดคุยกับคุณเป็นเรื่องน่าสนใจและสบายใจอย่างน่าประหลาด และนี่คือโอกาสที่คุณจะได้รับความไว้วางใจจากพวกเขาเพิ่มมากขึ้น ไม่แปลกเลยที่เพศตรงข้ามที่มีอารมณ์อ่อนไหวและอายุน้อยกว่าคุณมักจะประทับใจ ในตัวคุณมาก

ไม่ตรง!!

คลาสสิค :42:

อ้างอิงอันนี้เรื่อง... ที่หลายๆ คน อาจไม่เคยรู้มาก่อน
-------------------------------------------------------------------------------------

a.. อเล็กซานเดอร์มหาราชค้นพบกล้วยหอมเป็นครั้งแรกก่อนปี ค.ศ.327 ขณะทำสงครามที่อินเดีย
b.. แอปเปิ้ลเป็นพืชตระกูลเดียวกับกุหลาบ
c.. จำนวนแถวของข้าวโพดแต่ละฝักเป็นเลขคู่เสมอ
d.. ยีราฟที่ตัวโตเต็มวัยสามารถเตะหัวสิงห์โตจนหลุดได้
e.. ถ้าพ่นสเปรย์ฆ่าเชื้อไปที่หมีขั้วโลกขนของมันจะเปลี่ยนเป็นสีม่วง
f.. ช้างเป็นสัตว์โลกพันธุ์เดียวที่กระโดดไม่ได้
g.. ปลาฉลามเป็นปลาชนิดเดียวที่กระพริบตาได้
h.. บ้านของบิลล์เกตส์ออกแบบด้วยคอมพิวเตอร์แมคอินทอช
i.. ฮิตเลอร์และนโปเลียนมีลูกอัณฑะเพียงข้างเดียว
j.. ลีโอนาโด ดาวินชี สามารถใช้มือข้างหนึ่งวาดรูปและใช้มืออีกข้างหนึ่งเขียนหนังสือไปพร้อมๆ กันได้
k.. เมืองAieaในฮาวายเป็นเมืองเดียวที่สะกดด้วยชื่อสระเพียงอย่างเดียว
l.. เมืองอิสตัลบูลเป็นเมืองเดียวในโลกที่ตั้งอยู่ใน 2 ทวีปคือยุโรปและเอเชีย
m.. สัตว์เลี้ยงในบ้านชนิดเดียวที่ไม่มีชื่ออยู่ในคัมภีร์ไบเบิ้ลคือแมว
n.. 111,111,111x111,111,111=12345678987654321
o.. เดือนที่ขึ้นต้นด้วยวันอาทิตย์จะมีวันศุกร์ที่ 13 เสมอ
p.. โทรศัพท์สาธารณะกลางทะเลทรายที่ซาอุดิอารเบียใช้พลังงานแสงอาทิตย์
q.. ลีโอนาโดดาวินชีเป็นผู้คิดค้นกรรไกร
r.. ทอม แฮงก์เป็นลูกหลานของประธาณาธิบดีลินคอร์น
s.. ในนมเปรี้ยวยาคูลท์ 1 ขวดมีจุลินทรีย์ แอล คาเซอิ ชิโรต้า ที่มีชีวิต 8000 ล้านตัว
t.. อาหารมื้อแรกที่โทมัส อัลวาเอดิสันทานตอนที่เดินทางมาถึงนิวยอร์กครั้งแรกคือน้ำชา
u.. ชาวไทยที่เป็นเจ้าของรถยนต์คันแรกคือ พระยาสุรศักดิ์มนตรี แต่คนไทยที่ได้ขับรถเป็นคนแรกคื อพระยาอนุฑูต ซึ่งเป็นน้องชาย
v.. ตวนอู อับดุลราหมานอดีตนายกรัฐมนตรีมาเลเซีย เคยเป็นศิษย์เก่าของเทพศิรินทร์
w.. กรุงศรีอยุธยาแตกครั้งที่ 1 ปีจุลศักราช 931(9+3+1=13) ครั้งที่ 2 ปี 1129(1+1+2+9=13)
x.. คำว่า BYTE เป็นคำย่อมาจาก By Eight
y.. คำว่า set ถูกนิยามความหมายไว้มากกว่าคำอื่นๆ
z.. คำว่า stewardesses เป็นคำที่ยาวที่สุดในการพิมพ์ด้วยมือซ้ายข้างเดียว
aa.. คำว่า typewriter เป็นคำที่สามารถพิมพ์ได้ยาวที่สุดในบรรทัดตัวอักษรบนสุดของแป้นพิมพ์
ab.. คำศัพท์ที่สามารถอ่านได้จากทั้งหน้าไปหลัง และหลังไปหน้า ที่ยาวที่สุดในโลกคือคำว่า Saippuakivikauppias เป็นภาษาฟินนิช แปลว่าคนขายสบู่หิน
ac.. คาราเต้มีถิ่นกำเนิดอยู่ในอินเดีย
ad.. ไพ่คิงโพธิ์แดงเป็นคิงคนเดียวที่ไม่มีหนวด ส่วนไพ่แจ๊คที่ไม่มีหนวดคือ แจ๊คดอกจิก
ae.. รหัสโทรศัพท์ของรัสเซียคือ 007
af.. ประธานาธิบดีลินคอร์นมีเลขาชื่อเคนเนดี ส่วนประธานาธิบดีเคนเนดีมีเลขาชื่อลินคอร์น
ag.. ค่าโดเมนเนมที่แพงที่สุดคือ business.com มีราคา 7.5ล้านดอลล่าร์
ah.. กำไร 40% ของแมคโดนัลมาจากการขายชุดแฮปปี้มีล
ai.. แมคโดนัลเป็นผู้จัดจำหน่ายของเล่นที่ใหญ่ที่สุดของโลก
aj.. ดิสนีย์แลนด์มีขนาดใหญ่กว่าประเทศที่เล็กที่สุดในโลก 5 ประเทศรวมกัน
ak.. เจ้าของดิสนีย์แลนด์กลัวหนู
al.. โดนัลดั๊กถูกแบนในประเทศฟินแลนด์เพราะไม่ได้ใส่กางเกงใน
am.. โทมัส เอดิสันผู้ค้นพบหลอดไฟเป็นโรคกลัวความมืด
an.. ปลายสงครามโลกครั้งที่ 2 ฝ่ายพันธมิตรตั้งใจมาทิ้งระเบิดที่บางกอกน้อย ระเบิดลูกหนึ่งพลัดหลง ตกลงตรงห้องพักเด็กแรกเกิด เด็กในห้องตายหมด เหลือรอดเพียงคนเดียว คุณตาของเขาจึงตั้งชื่อว่า เด็กชายปลอดประสพ สุรัสวดี

ป.ล. ตูเคยรู้มาก่อนแล้ว... บางข้อ

ช่าย คลาสสิกมาก :12:


แต่ข้อ g  -
ช้างไม่ได้เป็นสัตว์พันธุ์เดียวนะที่โดดไม่ได้
ตะขาบไง โดดไม่ได้

บักคี่เข็บ  มันโดดได้นะแอน  ตูเคยเห็นกะตา  ตอนเอาไม้ไปเขี่ยๆมันเล่นมันโดดใส่เลย   น่ากลัวมั๊ก มาก :41:

อ้างคำพูดจาก: Bugs01 เมื่อ 27 ม.ค. 2006, 10:22 น.
บักคี่เข็บ  มันโดดได้นะแอน  ตูเคยเห็นกะตา  ตอนเอาไม้ไปเขี่ยๆมันเล่นมันโดดใส่เลย   น่ากลัวมั๊ก มาก :41:

ภาษาอีสานที่ใช้เรียกตะขาบตัวเป็นๆใช่หรือไม่ครับ  :06:

เหรอครับ :05:
อย่าเชียวนะ อย่าเชียววววว

ถูกต้องนะคร๊าบ   :12:

แล้วคนนี้เขาเป็นทายาทอสูรหรือเปล่าครับ เล่นกิน บักคี่เข็บ กันสดๆแบบนี้  :14:

(http://content.kapook.com/content/uploads/k_1_1475.jpg)

 :28: :07: :28: :07: (-2)

ซวยไปครับพี่น้อง   :08:  :05:

อี๋   :41:  กิน ปีเตอร์ ชไมเคิล ด้วย แหวะ

อ้างคำพูดจาก: Bugs01 เมื่อ 27 ม.ค. 2006, 21:29 น.
อี๋   :41:  กิน ปีเตอร์ ชไมเคิล ด้วย แหวะ

กินมนตรีต่างหาก!!

ยักษ์กลัวตะขาบ  :35:

อ.ที่ปรึกษาตอนม.6 เค้าบอกกลัวอะไร

ให้เอาไอ้ตัวนั้นมาร้อยแล้วพันรอบหัว  :38:

ตอนนั้นเพื่อนเอาจิ้งจกมาแกล้งไง

อ.เค้าเลยบอกจะหาทางรักษาให้  :08:

แต่รู้สึกเป็นเกียรติม้ากมากเลยไม่เอา  :38:

:05: ไม่นะไม่



งั้นกลัวสร้อยคอทองคำฝังเพชร 50 กะรัตอะไรงี้ดีกว่า

 :08:

ไม่ค่อยจะเลย  :38:

*~*-*~* ความรักของคนทั้งเจ็ดวัน *~*-*~*

วันอาทิตย์
คนเกิด วันอาทิตย์ เป็นคนชอบเสี่ยง กล้าได้กล้าเสีย เป็นคนมี
ความคิดโลดแล่น
รวดเร็ว และใจร้อน เช่นเดียวกันกับในเรื่องของ
ความรักเมื่อหลงรักใครแล้วจะตามตื้อให้สำเร็จจนได้เป็นคนรักสนุก
ชอบคนที่ดูดีมีเสน่ห์ไม่เรียบง่ายหรือเชยจนเกินไปเป็นคนมี
ความเชื่อมั่นในตนเองสูง มีความ สดใสน่ารัก และร่าเริงทำให้มี
เสน่ห์ต่อเพศตรงข้ามใครเห็นใครก็ชอบแต่ค่อนข้างดื้อรั้น และหัวเแข็ง
ซึ่งบางครั้งทำให้ไม่ยอมอ่อนข้อต่อใคร

บางทีความรักต้องสิ้นสุดลงไป เพราะความมีทิฐิมานะเป็นคน
ค่อนข้างเจ้าชู้ทีเดียว
และมีความโรแมนติกในเรื่องความรักมาก
ชอบที่จะอยู่คลอเคลียกับคนรักตลอดเวลา
รักใครแล้วจะเป็นคนที่รักจริง หวังแต่งเลยนะ แต่ก่อนที่จะพบตัวจริง
ก็ชอบที่จะเลือกพบคนใหม่ ๆ เพราะมันทำให้เกิดความรู้สึกท้าทาย
คนเกิดวันนี้จะมีดวง ความรัก
ค่อนข้างดีถ้าคนรักเข้าใจถึงความใจร้อนไปบ้างของคุณ ก็จะสามารถ
คบกันได้นาน

วันจันทร์
คนเกิดวันนี้เป็นคนเจ้าชู้หลบใน (ก็เจ้าชู้เงียบๆ นั่นแหละ)
ไม่แสดงออกเด่นชัดเหมือนคนวันอาทิตย์ มักจะแอบโปรยเสน่ห์
ให้ใครต่อใครหลงใหลอยู่เสมอ เพราะความที่เป็นคนน่ารักสุภาพ อ่อนโยน
อีกทั้งยังฉลาดเฉลียวแถมยังเข้าอกเข้าใจผู้อื่นและมีมนุษย
สัมพันธ์ดีอีกด้วย

ความจริงคนเกิดวันนี้ก็เป็นคนที่ค่อนข้างดื้อรั้นและเอาแต่ใจตัว เอง
เหมือนกันแต่จะค่อย ๆ แสดงออกมา เมื่อคบกันแล้วต้องการให้คนมา เอาอกเอาใจ
คนเกิดวันนี้รักความสะดวกสบาย โกรธง่าย หายเร็ว รักแท้
ของคนวันจันทร์มักจะเกิดกับคนที่แตกต่างในเรื่องของอายุหรือฐานะ
ความเป็นอยู่มากทีเดียว ทำให้ต้องอดทนและฝ่าฟันเหมือนรักแท้
ในหนังสุดโรแมนติกประมาณ โรส แอนด์ แจ๊ค แห่งไททานิคนั่นเลย
แต่ว่าคนวันจันทร์นี้มักจะสุขสมหวังเสมอในเรื่องความรักถ้าดูแลหัวใจ
ตัวเองให้ดีไม่เลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาไปไหนก็จะมีคู่รักที่คบกันเนิ่นนาน
จนเพื่อน ๆ อิจฉาเสมอนั่นแหละ

วันอังคาร
เป็นคนที่มีดวงความรักค่อนข้างดีทีเดียว จะพบรักแท้ที่คบกัน อยู่
กันไปอย่างหวานชื่น และสมหวัง อาจจะเป็นคนที่ดูเจ้าชู้ไปสักนิดแต่จริง ๆ
แล้วเป็นแค่อยากสนุกชั่วครั้ง ชั่วคราว เท่านั้น ไม่ได้เป็นนิสัย ถ้าเจอะ
เจอคนหน้าตาดีหรือบุคลิกถูกใจก็จะส่งสายตาไปก่อนอื่น แต่จะไม่ใช่
คนที่จะต้องเข้าไปขอทำความรู้จักในทันดีทันใดเป็นคนมีนิสัยใจร้อน
วู่วามและตรงไปตรงมาแต่นั่นแหละคือเสน่ห์ที่เพศตรงข้ามหลงไหล

คนเกิดวันนี้เมื่อตกหลุมรักใครแล้วจะติดตามคอยอยู่ใกล้อย่าง ตั้งใจ
ไม่มีวันจีบทิ้งจีบขว้างอย่างแน่นอน เป็นคนที่แข็งนอก อ่อนใน ใจดี
แต่ปากแข็งเมื่อทำผิดมักจะไม่ค่อยยอมง้อทั้งที่ในใจอยากจะง้อ ใจจะขาด
ดวงความรักของคนวันอังคารจะมีปัญหาก็อยู่ที่เรื่อง
ของอารมณ์เท่านั้นต้องควบคุมอารมณ์ให้อยู่หรือเลือกคู่ที่เป็นคนใจเย็น
สุดสุดก็จะมีรักที่ยั่งยืนยากที่จะแตกร้าวได้

วันพุธ
คนเกิดวันพุธเป็นคนช่างคิดช่างตรึกตรองช่างเลือกรอบคอบ
ในทุกเรื่องรวมทั้งในเรื่องของความรักคุณจะต้องมั่นใจเสียก่อน
ที่จะตกลงปลงใจกับใครเป็นคนที่ต้องการความรักที่ลึกซึ้งมั่นคง
ไม่ใช่ความรักเพื่อให้ตื่นเต้นเร้าใจเท่านั้นเสน่ห์ของคนวันนี้อยู่ที่การ
พูดจาที่น่ารักสุภาพทำให้ใครต่อใครชื่นชอบรักสนุกและยังเป็นคนฉลาด
มีไหวพริบดี
อีกด้วย

คนเกิดวันพุธ มักจะมีความรักแบบที่เริ่มจากความเป็นเพื่อนก่อน
แล้วค่อยผูกพันกัน มาเป็นความรักแท้ที่เต็มไปด้วยการเข้าอกเข้าใจกัน
รู้จักกันดีมาก เคารพอิสระและเวลาส่วนตัวซึ่งกันและกัน คนเกิดวันนี้
ไม่ชอบดูแค่หน้าตาอย่างเดียวแต่ต้องเป็นคนที่พูดคุยกันรู้เรื่องและ
มีทัศนคติเหมือนกัน ต้องเป็นได้ทั้งเพื่อนคู่คิดและคนรักในขณะเดียวกัน

วันพฤหัส
คุณเป็นคนมีความโอบอ้อมอารีมีน้ำใจต่อผู้คน มีสติปัญญาดี เป็นที่
ยอมรับของคนอื่น เป็นคนรักใครก็รักจริง เกลียดจริง ไม่ชอบการเสแสร้ง
หลอกลวง
ดวงความรักค่อนข้างเรียบง่าย ไม่โลดโผนมากนัก เป็นคนน่ารัก เปิดเผย จริงใจ
และมีความมุ่งมั่นสู่จุดหมาย ไม่เลื่อนลอย ไร้สาระ เป็นคนไม่เจ้าชู้
ถ้ารักใครก็จะซื่อสัตย์และรักเดียวต่อคนรัก
ของตัวเองไม่คิดนอกใจไปมีใครอื่น

หากต้องผิดหวังในเรื่องความรัก ก็จะเป็นเพราะการมองโลกในแง่ดี จนเกินไป
หรือคิดไปเองว่า ใครคนนั้นมีใจด้วย แต่เมื่อผิดหวังก็ไม่ปล่อย
ตัวเองให้จมปลักกับความเจ็บปวด แต่จะพยายามทุ่มเทในเรื่อง ที่ตนสนใจ
ให้ลืมความเจ็บปวดนั้น คนวันนี้ชอบคนที่เรียบง่ายมีนิสัย ความชอบคล้ายๆ
กันไม่หรูหราฟุ่มเฟือยจนเกินไป

วันศุกร์
คนเกิดวันนี้มีเรื่องราวของความรัก ๆ ใคร่ ๆ มาวนเวียนประจำหัวใจ
อยู่เสมอเป็นคนรักสวยรักงามชอบที่จะดูแลตัวเองให้ดูดีอยู่เสมอ
เมื่อรักใครชอบใครแล้ว ก็จะเอาอกเอาใจเป็นอย่างดีเรียกว่าทุ่มจน
สุดหัวใจเลยทีเดียว (เจ้าบุญทุ่ม ตัวจริง) แต่ก็ต้องการการตอบสนอง
อย่างเดียวกันจากคนรักด้วย ไม่ฉะนั้นจะรู้สึกน้อยใจมาก

เสน่ห์ของคนวันศุกร์อยู่ที่ความอ่อนหวาน เป็นคนใจกว้าง และซื่อตรง
บางครั้งออกจะขี้ระแวงคนรักจนเกินเหตุไปด้วยซ้ำดวงความรัก
ของคนเกิดวันนี้ค่อนข้างอาภัพ (ฮือ ๆ) ทั้ง ๆ ที่มีคนมารักชอบอยู่เยอะ
แต่ก็มักจะจบลงเพราะความไม่มีเหตุผลและเจ้าอารมณ์ของคุณ
อยู่นั่นเองบางคนที่ถึงจะมีรักหวานแสนโรแมนติกเพียงใดแต่กลับ
ต้องลาร้างกันทั้ง
ๆ ที่ยังรักกันมากบางคนก็อาจจะมีความสัมพันธ์รัก
ที่ยั่งยืนอบอุ่นแต่อาจไม่ใช่คนที่คุณเคยรักอย่างหัวปักหัวปำมาก่อน
เป็นคนที่มีดวงความรักพิเศษไม่ธรรมดาเลยจริงๆ

วันเสาร์
น่าอิจฉาที่สุด สำหรับคนเกิดวันเสาร์ เป็นคนโชคดีในด้านความรัก
ไม่ค่อยจะมีปัญหาให้ต้องปวดใจ เหมือนคนเกิดวันอื่น ๆ เพราะว่า
คนเกิดวันนี้เป็นคนที่เด็ดเดี่ยว หนักแน่น ใจคอมั่นคง เมื่อคบกับใคร
ก็จะมีคนคนนั้นอยู่คนเดียวในหัวใจ ไม่ชายตาไปให้คนอื่นเลย
เมื่อเลิกแล้วถึงจะเริ่มมีรักใหม่ คุณเป็นคนที่ดูสุขุม มีระเบียบ
แต่ก็เป็น
คนดื้อรั้นไม่เบาทีเดียว

มีความเจ้าชู้แบบเงียบ ๆ คือแค่มองและส่งยิ้มไปบ้าง ไม่มีอะไร
ในกอไผ่เป็นประเภทขอแอบรัก แอบชื่นชม อยู่ไกล ๆ มากกว่า
คนวันเสาร์เป็นคนที่ทระนง อดทน และมีความมุ่งมั่นใส่ใจคนรัก
อย่างเสมอต้นเสมอปลาย (น่าอิจฉา คนมีแฟน เกิดวันเสาร์จัง) แต่ก็
ไม่ชอบให้แฟนมีนิสัยหรูหรา ฟู่ฟ่าจนเกินไปนัก เป็นคนช่างเลือก
จึงไม่ค่อยคบใครเล่นๆ เมื่อถูกใจใคร จะใช้เวลาพิจารณานิสัยก่อน
ที่จะเริ่มรักอย่างเต็มหัวใจแต่ทั้งนี้ ทั้งนั้น
ในเรื่องของความรักจะต้องดู
ถึงเรื่องความเหมาะสมในทุก ๆ ด้านด้วย เช่น อายุ ฐานะ การศึกษา

:22:

อ่านกี่คำทำนายก็บอกว่าเราเจ้าชู้ T_T

แสรดดดด

ยอมรับสภาพตัวเองเถอะ  :26:

เกิดวันจันทร์ล่ะ ก็... พอมีส่วนคล้าย

พฤหัส


หากจะต้องผิดหวังในความรัก...เพราะมองโลกในแง่ดีเกินไป  :16:

อ้างคำพูดจาก: คนมีรู เมื่อ 29 ม.ค. 2006, 17:41 น.
พฤหัส


หากจะต้องผิดหวังในความรัก...เพราะมองโลกในแง่ดีเกินไป  :16:

มันโดนใจเหรอจ๊ะ  :26:

ความรักนั้น มันก็เหมือนกับ " ผีเสื้อ "   :40:

ยิ่งคุณวิ่งเข้าหามันเท่าไหร่ มันก็จะห่างคุณออกไปเท่านั้น
แต่ถ้าคุณปล่อยมันไป มันจะเข้ามาหาคุณเองแหล่ะ ถ้าคุณไม่คาดหวังกับมันมาก
ความรักสามารถทำให้คุณมีความสุข แต่มักจะทำให้คุณเจ็บปวด
แต่ความรักจะเป็นสิ่งที่พิเศษ ถ้าคุณได้ให้มันกับใครสักคนที่คู่ควร
อย่ารีบร้อนค่อยๆ เลือก เลือกคนดีที่สุด

สำหรับ ใครที่..... " ไม่ใคร่โสด "
เค้าบอกว่า... ความรักไม่ไช่ การเป็นคนดีพร้อม สมบูรณ์ ของใคร แต่
รักคือการหาใครสักคนที่ช่วยให้คุณเป็นคนดีที่สุดเท่าที่คุณดีได้

สำหรับ ใครที่เป็น......." คนเจ้าชู้ "
อย่าพูดคำว่า" รัก " เลยถ้าคุณไม่ได้ใส่ใจกับความหมายนั้น
อย่าพูดถึงความรู้สึก ถ้ายังไม่ได้รู้สึกอย่างนั้น
อย่าไปยุ่งเกี่ยวกับชีวิตเค้าเลย ถ้าคุณจะทำให้เค้าเสียใจ
อย่าไปมองลึกถึงดวงตา ถ้าทุกคำพูดของคุณล้วนโกหกทั้งเพ
สิ่งที่โหดร้ายที่สุดที่ชายหนึ่งพึงทำได้
คือทำให้ผู้หญิงเข้าหลงรักแล้วไม่ใส่ใจใยดี ผู้หญิงก็เหมือนกัน......

สำหรับ ใครที่......" อกหัก " (อันนี้เค้าเขียนดี.. เค้าบอกว่า...)
การอกหัก มันยืนยาวตราบเท่าที่คุณต้องการให้มันอยู่กับคุณ
และบาดความรู้สึกคุณได้เจ็บลึกเท่าที่คุณยอมให้บาดที่สำคัญก็คือว่า
มันไม่ใช่จะพ้นจากสภาวะอกหักยังไง แต่มันอยู่ที่ว่า....เราเรียนรู้จากมัน
ได้แค่ไหน ต่างหาก ......

สำหรับ ใคร ๆ ที่...." ไร้เดียงสาในรัก "
จะรักได้อย่างไร : รักแต่อย่าลุ่มหลง คงเส้นคงวาแต่ไม่ดื้อรั้น
แบ่งปัน และไม่เอาเปรียบพยายามเข้าใจกันและกัน มากกว่าที่จะเรียกร้อง
หากต้องเจ็บก็เจ็บแต่อย่าเอาความเจ็บนั้น ติดตัวเสมอไป

สำหรับ ใครที่...... " หลงรักอยู่ "
เค้าบอกว่า... มันเจ็บปวดที่เห็นคนที่เรารัก มีความสุขกับคนอื่น
แต่มันจะเจ็บปวดยิ่งกว่า ถ้าคนที่เรารัก ไม่มีความสุขเมื่ออยู่กับเรา

สำหรับ ใครที่..... " กลัวต่อการสารภาพรัก "
ความรักมันเจ็บปวด ถ้าคุณต้องไปบอกเลิกกับใครสักคน แต่มันจะเจ็บยิ่งกว่า
ถ้ามีคนมาบอกเลิกกับคุณ แต่มันจะเจ็บที่สุด หากคนที่คุณรัก
ไม่เคยได้รู้เลยว่า คุณรักเค้า

สำหรับใครๆที่ยัง......."คบๆกันอยู่"เค้าบอกว่า..
สิ่งที่น่าเศร้าในชีวิต ก็คือ การที่เราพบและรักใครสักคน จนสุดท้าย
พบว่ามันไม่ใช่..... และคุณเสียเวลาไปเป็นปี ๆให้กับคนที่คนที่ไม่คู่ควร
ถ้าเค้าคนนั้นของคุณ ไม่ใช่คนที่ใช่เลยของคุณตอนนี้ แล้วล่ะก็
จะมาเสียเวลา เป็นปีๆ กับเค้าทำไม ปล่อยไปเถิด.....

เห็นแล้วนึกถึงเพลงผีเสื้อเลย

อ้างคำพูดจาก: icez เมื่อ 29 ม.ค. 2006, 20:47 น.
เห็นแล้วนึกถึงเพลงผีเสื้อเลย

ร้องยังไงเหรอ  :25:

ของ CLASH อะ

อย่าบอกนะว่าไม่เคยฟัง

ต๊าย หลังเขา

อ๋อ ของ Clash

นึกว่าจะเพลงที่ัมันนิ่มๆกว่านี้ไง

บังเอิญชอบ ไฟรัก มากกว่า   :02:

 :08:


เพลงผีเสื้อ นึกไปถึงหนังกำลังภายในนั่น  :31:

อ้างคำพูดจาก: นายโอ้เอ้ เมื่อ 29 ม.ค. 2006, 21:25 น.
:08:


เพลงผีเสื้อ นึกไปถึงหนังกำลังภายในนั่น :31:

ภายในนั่นไหนคะ  :27:

อยากวิ่งไปข้างหน้าสัก 5 ก้าว  :33:

อ้างคำพูดจาก: นายโอ้เอ้ เมื่อ 29 ม.ค. 2006, 21:26 น.
อยากวิ่งไปข้างหน้าสัก 5 ก้าว  :33:

อะไรก๊าน  :05: มันมีอะไรกับลายเซ็นนักหนาเนี่ย  :07:

 :26:

กรรมของผู้ชาย

1. มีแฟนหลายคน - เจ้าชู้
มีแฟนคนเดียว - กลัวแฟนล่ะซิ
ไม่มีแฟน - เกย์

2. เห็นผู้หญิงแล้วเดินเข้าไปจีบ - หน้าหม้อ
เห็นผู้หญิงแล้วมองตาม - มัวแต่มองจะได้กินมั้ย
เห็นผู้หญิงแล้วเฉยๆ - เกย์

3. มีแฟนแก่กว่า - กะเกาะเค้ากินล่ะสิ
มีแฟนอ่อนกว่า - หลอกเด็ก
มีแฟนอายุเท่ากัน - แม้แต่เพื่อนยังไม่เว้นเลย คิดดูดิ

4. มีแฟนแล้ว ตกเย็นไปกินข้าวกับแฟน - มันเห็นแฟนดีกว่าเพื่อน
มีแฟนแล้ว ตกเย็นไปกินข้าวกับเพื่อน - มันเห็นเพื่อนดีกว่าแฟน
มีแฟนแล้ว ตกเย็นกลับบ้านคนเดียว - มีชู้

5. ชอบนัดเจอกับเพื่อนสนิทผู้หญิง - คิดนอกใจ
ชอบนัดเจอกับเพื่อนสนิทผู้ชาย - เกย์
ชอบนัดเจอกับเพื่อนสนิทชายหญิง - ... หมู่

6. ขอจูงมือแฟนตอนกลางวัน - ไม่เอานะอายเค้า
ขอจูงมือแฟนตอนเย็นๆ - ยังไม่ค่อยมืดเลยนะคะ ไว้ก่อนนะ
ขอจูงมือแฟนตอนกลางคืน - เดี๋ยวมันต้องไปมีอะไรกันแน่ๆ

7. เดินนำแฟนเข้าห้าง - รู้จัก Lady first มั้ย??
เดินเข้าห้างให้แฟนเดินเข้าก่อน - มันปล่อยให้แฟนมันเปิดประตูให้
เดินเข้าห้างเปิดประตูแล้วให้แฟนเดินเข้าไปก่อน - โคดเว่อเลยว่ะ

8. เป็นหัวหน้าครอบครัว - เผด็จการ
มีอะไรต้องปรึกษาแฟน - ไม่กล้าตัดสินใจ
ให้แฟนเป็นหัวหน้าครอบครัว - กลัวเมีย

9. แฟนไม่สวย - หาได้แค่เนี้ยเรอะ
แฟนหน้าธรรมดาๆ - ก็งั้นๆ แหละว้า
แฟนสวย - ไม่สมกันเล้ย

10. ผู้ชายนิสัยธรรมดา - น่าเบื่อ
ผู้ชายนิสัยเลว - เลวว่ะ
ผู้ชายนิสัยดี - เธอดีเกินไป

:26:

ตรง ตรง ตรง และก็ตรง ทำไมมันตรงไปหมดเลยเนี่ย พูดตรงๆ

อ้างคำพูดจาก: ชายคลอง เมื่อ 30 ม.ค. 2006, 10:17 น.
ตรง ตรง ตรง และก็ตรง ทำไมมันตรงไปหมดเลยเนี่ย พูดตรงๆ

เป็นอะไรมากไหม  :08:   :35: :35:






คนที่เป็้นได้มากกว่าเพื่อน ยิ่งกว่าคนรัก รู้มั้ยว่ามีคนคนนึง....

*คิดถึงคุณตลอดเวลา ในขณะที่คุณคิดถึงใครบางคนทุกลมหายใจเข้าออก

*คนที่รักคุณมากกว่าใครขนาดที่ว่ายอมตายแทนได้ ในขณะที่คุณรักคนบางคนมากถึงขนาดอาจตายได้ถ้าไม่มีเค้า

*คนที่ให้คุณได้ทุกสิ่งทุกอย่างโดยไม่หวังผลตอบแทนในขณะที่คุณ ยอมแลกทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อหวังให้ใครบางคนไม่ทิ้งคุณไป

*คนที่เสียน้ำตาให้คุณ ในขณะที่คุณร้องไห้แทบขาดใจเมื่อเสียใครบางคน

*คนที่อยากอยู่เคียงข้างคุณตลอดเวลา ในขณะที่คุณไม่อยากลัดพรากจากใครบางคน

*คนที่รักในทุกๆอย่างที่เป็นตัวคุณในขณะที่คุณพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อใครบางคน

*คนที่ใช้ความรักทั้งหมดที่มีหล่อเลี้ยงและดูแลคุณเกือบจะตลอกชีวิตของเค้าในขณะที่
คุณยอมให้ใครบางคนทำลายมันลงในเวลาเพียงไม่กี่วัน เดือน หรือ ปี

*คนที่หวังเพียงได้พวงมาลัยเล็กๆจากคุณในขณะที่คุณมองหากุหลาบช่อใหญ่ ราคาแพงให้คนบางคน

*คนที่รอฟังคำว่า"รัก"จากคุณเพียงแค่วันเดียวในหนึ่งปี ในขณะที่คุณพร่ำบอกรักใครบางคนทุกวัน

เค้าคนนี้คือคนที่รักคุณมากที่สุดในโลกใบนี้ โดยไม่หวังอะไรตอบแทน ไม่มีวันที่จะทอดทิ้งคุณ
และรับได้ในทุกๆสิ่งที่เป้นตัวคุณ..

เป็นคนที่เราควรรักมากที่สุดหากคิดว่าไม่มีใครในโลกรักเรา แต่อย่างน้อยก้มีคนๆนึงที่ไม่มีวันเลิกรักคุณได้ ขอบคุณที่มีคนคนนี้ รักเค้าให้มากๆนะคะ



:33:

ขยันปั่นนะครับเดี๋ยวนี้ :33:

อ้างคำพูดจาก: เจ้าโต เมื่อ 30 ม.ค. 2006, 21:54 น.
ขยันปั่นนะครับเดี๋ยวนี้ :33:

ใครเหรอ  :25:  :25:

ก็เห็น FWD เนี่ยหายไปตั้งหลายหน้า

อุตส่าห์มาโพสต์เรื่องงามๆเลยนะ  :26:

มันผิดคอนเซปเฟิร์น :26:

ฮี่ฮี่ฮี่  :04:

คอนเซ็ป น่ารัก สดใส หน่ะเหรอ  :27:

เอามาอีกครับ เอามาเยอะๆครับ FWD ดีๆ ซึ้งๆ แบบเนี่ยชอบ  :35:

อ้างคำพูดจาก: Sorisori เมื่อ 30 ม.ค. 2006, 22:04 น.
ฮี่ฮี่ฮี่  :04:

คอนเซ็ปเลือดสาดกระจายหน่ะเหรอ  :27:

:30:

อ้างคำพูดจาก: icez เมื่อ 31 ม.ค. 2006, 20:53 น.
:30:

เดี๋ยวปั๊ดดึ๊ด  {หมีโหด}

ความรักเหมือน....  :27:


-"ความรักเหมือนลูกอม" ตัวคุณเองก็รู้ว่ามันทำให้ฟันผุ แต่ด้วยรสชาติที่หวานและสีสันที่น่าทาน ทำให้ฟันของคุณต้องหลุดออกจากปากไปหลายซี่ แต่กระนั้นรสชาติของมันไม่เคยทำให้คุณเลิกได้เลย

-"ความรักเหมือนยาขม" อันนี้ได้ยินมานานแล้ว เวลาที่ร่างกายเราป่วยอาการหนัก จำเป็นที่จะต้องกินมันเข้าไป ทั้งๆที่รู้ว่ามันขมแต่มันรักษาอาการป่วยได้ผลชะงัดนัก

-"ความรักเหมือนกาแฟ" นี่ยากหน่อย สำหรับคนที่มีอายุหรืออยู่ในช่วงวัยทำงานจะเข้าใจเป็นอย่างดีถึงความจำเป็นและเสน่ห์ของมัน กาแฟมีหลายยี่ห้อ และหลายรูปแบบอยู่ที่รสนิยมของผู้ทานว่าต้องการปรุงแต่งให้มันอยู่ในรสชาติไหน

-"ความรักเหมือนข้าวสวย" หากคุณมีกับข้าวแสนอร่อย ที่คุณโปรดและน่าทานทุกอยู่บนโต๊ะชีวิตของคุณ แต่หากขาดข้าวสวยหอมกรุ่นสัก 1 จานลองคิดดูว่า กับข้าวของคุณมันจะอร่อยได้มากสักแค่ไหน

-"ความรักเหมือนแมวเหมียว" หากคุณดันไปข้างหน้า มันจะฝืนไปข้างหลัง หากคุณกดตัวมันลง มันจะพยายามยืนขึ้น แต่ถ้าหากคุณอยู่เฉยๆมันจะมาอ้อนคุณเอง

-"ความรักเหมือนน้ำแข็ง" หากคุณเป็นไอเย็น มันก็จะยังคงรูปการเป็นน้ำแข็งตราบนานเท่านาน แต่เมื่อใดที่คุณเป็นไอร้อน มันจะละลายกลายเป็นของเหลวและค่อยๆละเหยไปในที่สุด

-"ความรักเหมือนรถแท๊กซี่" สามารถพาคุณไปได้ทุกที่หมาย ราคาจะเริ่มต้นเมื่อคุณเริ่มกำหนดจุดหมาย คุณจะไปในระยะทางที่ใกล้หรือไกล ก็ดูเงินตัวเองแล้วกัน

-"ความรักเหมือนระบบราชการ" อยากจะทำอะไรก็ยื่นหนังสือหรือคำร้องไปล่วงหน้านะ แล้วกลับบ้านไปนอนรออีก 3 เดือนเป็นอย่างต่ำ (อันนี้ล้อเล่นๆ)

-"ความรักเหมือนหมากฝรั่ง" ตอนเคี้ยวแรกๆก็หวานดี แต่นานเข้าจืดสนิท

-"ความรักเหมือนวัตถุโบราณ" หากแต่อายุใช้งานยิ่งนานเท่าไหร่ค่าของมันก็จะสูงมากขึ้นเท่านั้น


:19:

ลงนอร์ตั้นให้พ่อ! (ตัวหนา)

บรรจงร้อยเป็นม้าลาย  :26:

อ้างคำพูดจาก: iannnnn เมื่อ 31 ม.ค. 2006, 23:29 น.
ลงนอร์ตั้นให้พ่อ! (ตัวหนา)

จะไปมันทุกกระจู๋เลยว่างั้นเหรอ  :07:

อ้างคำพูดจาก: เจ้าโต เมื่อ 31 ม.ค. 2006, 23:32 น.
บรรจงร้อยเป็นม้าลาย :26:

นี่อีก  :08:

บรรจงร้อยเป็นนอร์ตันให้พ่อ  :26:

 :22:

นั่งอ่านหนังสืออยู่ดีๆ   ก็เริ่มปล่อยใจ....
ใจอยู่นิ่งๆ   ปล่อยไปในแนวดิ่ง
ความเร็วต้นเท่าไหร่?

ใจอยู่ต่างกัน   ออกเดินไม่พร้อมกัน
กว่าใจจะพบกัน   ใช้เวลาเท่าไหร่?

ใจหนึ่งอยู่สูง   อีกใจอยู่ต่ำ
ใจที่อยู่ต่ำ   จะพบใจสูงได้ไหม?

ลองใช้สูตรคิดดู

1. v = u+gt ใช้เมื่อไม่สนใจ s

2. s = [v+u]/2 t ใช้เมื่อไม่สนใจ a

3. s= ut + 1/2gtt ใช้เมื่อไม่สนใจ v

4. vv = uu + 2as ใช้เมื่อไม่สนใจ t

....

ไม่มีสูตรไหนเลยที่ไม่สนใจ u   แสดงว่า u ต้องน่าสนใจ

....
ทุกสูตรสนใจ u

ทุกคนสนใจ u

Everybody like U ไม่เว้นแม้แต่ I   :26:

:27:

ฟังดูแปลกๆ แต่ก็ดีค่ะ   :22:

ละ... :26:

 :26:

คิดไว้แล้วหรือยังว่ามื้อถัดไป จะหม่ำอะไรดี
ถ้าคิดจะหม่ำก๋วยเตี๋ยวละก็ .. ดีเลย

พราะเรามีทายนิสัยจากวิธีการปรุงก๋วยเตี๋ยวมาฝากเอาไว้สังเกตตัวเองหรือเพื่อนใกล้ตัว
หรือถ้า 'ปิ๊ง' ใครอยู่ แอบไปยืนใกล้ๆ ตอนเขากำลังปรุงก๋วยเตี๋ยวสิ
เผื่อจะได้เก็บข้อมูลเพื่อรู้จักนิสัยเขา (หรือเธอ) มากขึ้น

ชิมก่อนปรุง
ถ้าเพื่อนคนไหนชิมก่อนแล้วค่อยปรุงล่ะก็ . . .
บอกได้เลยว่าเขาเป็นคนค่อนข้างระมัดระวัง เพ้อฝันเล็กๆ อ่อนไหวหน่อยๆ
รักความเป็นระเบียบแบบแผน ตามสถิติแล้วมักจะเป็นเด็กตั้งใจเรียน
อาจจะเป็นเพราะว่าเขาให้ความสำคัญกับหน้าที่ และไม่ค่อยเกเรก็เป็นได้

ข้อน่ารักของเพื่อนคนนี้คือรอบคอบ คิดแล้วค่อยพูด
แถมอ่อนโยนไม่ค่อยทำร้ายจิตใจใคร
ข้อเสียเหรอ.. ก็มีเหมือนกันนะ ก็ตรงที่ค่อนข้างอ่อนไหว
ยังไงก็อย่าทำให้เขาโกรธละกันไม่งั้นต้องง้อจนเมื่อยปากเลยล่ะ
ก็เข้าใจเขาหน่อยละกัน เพราะคนใจเดียวก็เงี้ย - ใจน้อย


ปรุงทันที
โอ้โห...เจอเพื่อนขี้หงุดหงิดเข้าแล้วไง ดูเผินๆ เขาเป็นคนร่าเริง
สนุกสนาน คุยเก่ง แต่ถ้ามีอะไรไม่พอใจล่ะก็หน้าจะหงิกแถมบ่นแหลกเลย
เขาออกจะเป็นคนคิดเร็วทำเร็ว บางครั้งเลยขาดความรอบคอบ
ใช้สัญชาตญาณมากกว่าเหตุผล

เขาเก็บความรู้สึกเก่งไหมนะ..? ก็ไม่ค่อยหรอก ปากกับใจค่อนข้างตรงกัน
รวมๆ แล้วก็เป็นเพื่อนที่จริงใจ และคบง่าย อ๋อ.. ลืมเตือนไว้อย่างนึง
คือเพื่อนน้องคนนี้อาจจะปากไวไปนิด แถมช่างวิจารณ์
ยังไงถ้าเขาเผลอวิจารณ์น้องละก็...อย่าเพิ่งไปโกรธเขาล่ะ ก็บอกแล้วไง
ว่าเขาน่ะ...จริงใจ๊ จริงใจ

ปรุงทันที แต่รสแบบเข้มข้น
ถ้าใครได้ชามก๋วยเตี๋ยวมาแล้วก็ปรุงทันทีโดยไม่ชิม
แต่ต่างกับข้อตะกี้นิดนึงก็ตรงที่
เทคนิคลีลาการปรุงของเขาจะดุเดือดกว่า เช่น
สาดพริกน้ำส้มลงไปเป็นช้อนๆ ตามด้วยพริกป่น
น้ำตาลพูนช้อนแบบไม่ลังเลเลยละก็ ในกลุ่มเพื่อนเขาจะเฮฮา
หัวเราะเสียงดัง มีมุขตลกที่ทำให้ใครๆ ติดอกติดใจได้ง่ายๆ
ติดจะซนและเซี้ยวนิดๆ
ซี่งมาจากนิสัยชอบความโลดโผนและรักการผจญภัยของเขานั่นเอง

แต่ที่ต้องระวังนิดนึงก็คือ...อีกด้านหนึ่งเพื่อนน้องคนนี้เขาฉลาดแบบปนเจ้าเล่ห์นิดๆ
ใจร้อนและเด็ดขาด นิสัยที่ทำให้ใครๆ ชอบเขานะเหรอ...? คงเป็นความแจ่มใส
ดูมีชีวิตชีวาของเขาล่ะมั้ง แต่ถ้าคิดจะเป็นแฟนกับเขาละก็
กระซิบไว้ก่อนว่าตามสถิติ (อีกแล้ว) คนทานรสจัดแบบนี้..
มีแนวโน้มว่าจะเจ้าชู้ล่ะ


ปรุงไป ชิมไป
ถ้าประเภทชิมไป ปรุงไป ช้อนแรกใส่น้ำส้มนิดนึงแล้วชิม
เหยาะน้ำปลาตามไปอีกนิดแล้วชิมอีกที
แบบนี้บอกได้เลยข้อดีคือเป็นคนละเอียดถี่ถ้วน
แต่บางทีก็อาจมากเกินไปจนกลายเป็นคนจุกจิกได้
สมมติว่าน้องต้องทำรายงานกลุ่มเดียวกันกับเพื่อนคนนี้
เขาจะคอยแก้โน่นเติมนี่อยู่นั่นล่ะ
เพราะโดยนิสัยเขาอยากจะให้ทุกอย่างออกมาดีที่สุด

ข้อน่ารักของเพื่อนคนนี้ก็คือ เข้ากับคนง่าย ร่าเริง
แต่บางทีก็เจ้าอารมณ์ขี้งอนเล็กๆ แถมยังตามตื๊อเก่งอีกตะหาก


ไม่ปรุง
ถ้าประเภทไม่ปรุงอะไรเลย มาไงก็กินยังงั้น หรือปรุงก็น้อยมาก
เพื่อนน้องคนนี้ท่าทางใจดี คบง่าย ไม่เก๊กไม่วางมาด
อาจจะเป็นเพราะบุคลิกดูเรียบๆ สบายๆ ของเขา ทำให้เวลาอยู่ด้วยกัน
น้องจะได้เปรียบสักหน่อย เพราะเขาช่างตามใจ ประเภทว่าไงว่าตามกัน

ข้อเสียล่ะ.. ก็มีเหมือนกันนะ
คือเขาอาจจะติดสบายมากไปจนกลายเป็นคนไม่กระตือรือร้นได้
ยังไงรักจะเป็นเพื่อนกันก็เตือนๆ เขาหน่อยละกัน
จะได้แอ๊คทีฟขึ้นมาบ้างไง

ไม่้ปรุงครับ

ตอนแรกไม่ปรุง
สักเกือบๆครึ่ง ปรุงนิดนึง
เหลือสักหน่อยจะปรุงจัดๆ

ชามนึงได้สามรสชาติ
:42:

ธรรมดาไปกินก๋วยเตี๋ยวไม่มีชิม เทน้ำส้มลงไปอย่างเดียวเลย

ประเภท ปรุงทันทีอะ  :16:

365 วันของคำว่ารัก


** เด็กผู้หญิงคนหนึ่งนั่งเหงาอยู่ริมหน้าต่าง เธอมองดูกระถางต้นไม้ที่แห้งเฉา
ดินแตกระแหง แต่ยังมีเมล็ดพืชงอกงามอยู่ในนั้น เธอเก็บเมล็ดพืชนั้นมาด้วยความสงสัย...
อยากรู้ว่ามันงอกขึ้นมาได้อย่างไร?

..วันที่ 1 เธอนำเมล็ดพืชนั้นมาปลูกในกระถางใบใหม่..รอคอยวันที่มันจะเติบโต
  เธออยากเห็นเมล็ดพืชโตเร็วจึงรดน้ำจนล้นกระถาง..

..วันที่ 2 เธอเฝ้าดูการเจริญเติบโตของเมล็ดพืชนั้น..ทันใดนั้นก้อมีปลาทองออกมาจากเมล็ดนั้น
  เด็กหญิงเอาปลาทองใส่ไว้ในโหลและคิดว่าคงรดน้ำมากเกินไปจึงเอากระถางไปใส่ไว้ในเตาอบ
  และเฝ้าดู

..วันที่ 3 เธอเปิดเตาอบออกดูเห็นลูกไก่เดินอยู่ในนั้น มันมองมาที่เธอและเดินตามเธอตลอดเวลา
  เด็กหญิงมีความคิดว่าควรจะใส่ปุ๋ยให้มันและเริ่มเทปุ๋ยจนหมดถุง และ..รอ

..วันที่ 4 มีริบบิ้นสีแดงออกมาจากเมล็ด เธอดีใจมากนำริบบิ้นมาผูกให้กับลูกไก่ แต่ละวัน
  เด็กผู้หญิงจะเฝ้ารอดูว่าจะมีอะไรออกมาจากเมล็ดพืชอีก เธอมีความสุขกับการได้ดูแลเมล็ดพืช
  รดน้ำ พรวนดิน ให้แสงแดด

..วันที่ 30 เด็กหญิงเบื่อที่จะรดน้ำ และดูแลต้นไม้ ไม! ่ตื่นเต้นกับสิ่งที่จะออกมาจากเมล็ดพืชนั้น
   เหมือนแต่ก่อน..ต้นไม้เริ่มแห้งเฉาใบไม้เริ่มเป็นสีเหลือง ไม่มีอะไรออกมาจากเมล็ดพืชอีก..

..วันที่ 180 ใบไม้เริ่มแห้งกรอบ ดินเริ่มแตกแยกเหมือนครั้งแรกที่เด็กหญิงเจอมัน..
   เธอเศร้าเสียใจอย่างมาก

..วันที่ 250 เด็กหญิงรดน้ำในปริมาณที่พอเหมาะ...เธอมีความหวังที่จะได้พบสิ่งที่ทำให้ประหลาดใจ
   อย่างที่เคยเป็น

..วันที่ 251 เธอนำกระถางมารับแสงแดดอ่อนๆตอนเช้าด้วยใจที่เบิกบานและเต็มไปด้วยความหวัง

..วันที่ 252 เธอใส่ปุ๋ยและพรวนดินให้ต้นไม้ มีลูกไก่ที่ผูกริบบิ้นสีแดงและปลาทองในโหลอยู่ใกล้ๆ

..วันที่ 300 การเอาใจใส่ ดูแลอย่างใกล้ชิดของเธอทำให้ต้นไม้กลับมาออกใบเขียวชอุ่ม..และ
   ที่น่าประหลาดใจคือเมล็ดพืชกลายเป็นดอกสีขาวเล็กๆรูปร่างคล้ายหัวใจ
   เด็กหญิงตื่นเต้นดีใจกว่าทุกครั้ง

..วันที่ 340 เธอร้องเพลงและพูดคุยกับดอกไม้สีขาวนั้นทุกเวลาที่ว่าง
  เธอรู้สึกมีความสุขมาก..ที่ได้คอยเอาใจใส่โดยลืมไปสนิทว่ามันจะกลายเป็นอะไรต่อไป..
  เด็กหญิงไม่คาดหวังให้ดอกไม้กลายเป็นสิ่งใด เธอทนุถนอมและดูแลมันอย่างดีที่สุด

..วันที่ 365 เด็กหญิงนั่งอยู่ริมหน้าต่าง กระถางตรงหน้าเธอไม่มีดอกไม้สีขาวรูปหัวใจอีกแล้ว
  ดอกไม้ที่เธอเฝ้าดูแลหายไป!!
..แต่เธอไม่เศร้า ไม่เสียใจ ไม่ร้องไห้ เพราะเด็กผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ริมหน้าต่าง เขาสามารถพูดคุย
   กับเธอ ยิ้มให้เธอไปทุกที่กับเธอ เข้าใจเธอ และเธอก็ไม่เคยเหงาอีกเลย......

** คุณรู้หรือยังว่าดอกไม้สีขาวรูปหัวใจกลายเป็นอะไร **

เด็กผู้หญิงใช้เวลา 1 ปี ในการเรียนรู้เรื่องความรัก เธอเรียนรู้ว่า

// เมื่อเธอรดน้ำมากๆไม่ได้แปลว่ามันจะเจริญเติบโตเร็ว มันอาจกลายเป็นสิ่งที่เธอคิดไม่ถึง
// การเอาใจใส่กันเป็นสิ่งที่ช่วยหล่อเลี้ยงให้ความรักคงอยู่ต่อไป
// การรอคอยเมื่อครั้งแรกเต็มไปด้วยความตื่นเต้นแต่นานเข้าจะกลายเป็นความท้อแท้และเบื่อหน่าย
// ถึงเรายอมรับที่จะสูญเสียแต่ไม่มีทางหนีจากความเจ็บปวดได้
// ไม่มีคำว่าสาย สำหรับความรัก เราเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ
// การที่เราคาดหวังกับความรักมากเท่าไรเมื่อไม่เป็นอย่างที่หวังเราจะยิ่งเจ็บปวดมากเท่านั้น

** คุณล่ะใช้เวลาเท่าไรในการทำความรู้จักและพยายามเข้าใจในความรัก "ความรัก"
ไม่มีข้อปฏิบัติที่ตายตัวแต่ละ! คนจึงต้องค้นหาคำตอบด้วยตัวเอง ตามวิธีที่แตกต่างกัน



:22:

แตกหน่อเป็นกระจู๋รักสำหรับวาเลนไทน์ดีกว่าไหมครับ  :39:

ไม่ดีค่ะ
ให้มันอยู่อย่างงี้ก็ดีแล้ว
เราไม่ควรให้ความสำคัญกับวันวาเลนไทน์มากเกินไป




จากคนโสด :23:

วันหนึ่ง
ลูกชาย กลับไปเยี่ยมพ่อที่บ้าน ขณะนั้น
ลูกชายของเขาก็โตแล้ว พ่อของเขาก็ชราแล้ว

พ่อชี้ไปกลางที่นา ไปยังฝูงวัว แล้วถามลูกว่า
"นั้นอะไรน่ะลูก"
ลูกตอบ " วัวไงจ้ะพ่อ"
พ่อถามลูกอีกครั้ง พร้อมชี้นิ้วไปที่เดิม
"นั้นอะไรน่ะลูก"
"วัวไงพ่อ"
พ่อถามอีกครั้ง พร้อมชี้นิ้วไปที่เดิมอีก
"นั้นอะไรน่ะลูก"
"วัวววววววววว " ลูกตอบ

พ่อถามอย่างนี้ เป็นจำนวน 5 ครั้ง
เมื่อครังที่ 5
ลูกก็เบื่อที่จะตอบคำถาม พร้อมเบือนหน้าหนี

พ่อของเขาทำหน้าเศร้าๆแล้วเดินจากไป
ลูกของเขา จึงเดินไปในห้องของพ่อ
เขารีบเดินเข้าไปที่ โต๊ะ ซึ่งมีจดหมายฉบับหนึ่งวางอยู่
เขารีบเปิดอ่านทันที

" เมื่อครั้งที่ลูกยังเป็นเด็ก  ลูกชี้ไปกลางทุ่งหญ้า ไปยังฝูงวัว
แล้วก็ถามพ่อว่า นั้นอะไรน่ะพ่อ พ่อก็ตอบ วัวอย่างไรล่ะจ้ะลูก
ลูกน้อยถามพ่ออย่างนี้ถึง 25 รอบ พ่อก็ตอบทุกรอบ
ด้วยความเต็มใจ ที่ได้เห็นแก้วตาดวงใจของพ่อ คุยกับพ่อเช่นนี้
แต่ทำไม ขณะนี้ ตัวเราถามลูกของเราเพียงแค่ 5 ครั้ง ลูกก็เบือนหน้าหนีซะนี่"



T.T  ความรักของพ่อค่ะ  :02:

อืมมมมมม
ละ...

 :19:
ความรักสำหรับใครหลายคน และสำหรับคุณ...
สำหรับใครที่ยัง........"โสด" 
ความรักนั้นมันก็เหมือนกับ"ผีเสื้อ"
ยิ่งคุณวิ่งเข้าหามันเท่าไหร่
มันก็จะห่างคุณออกไปเท่านั้น
แต่ถ้าคุณปล่อยมันไปมันจะเข้ามาหาคุณเองแหล่ะ
ถ้าคุณไม่คาดหวังกับมันมาก
ความรักสามารถทำให้คุณมีความสุข
แต่มันก็สามารถทำให้คุณเจ็บปวดได้บ่อยๆ เหมือนกัน
แต่ความรักเป็นสิ่งที่พิเศษ
ถ้าคุณได้ให้มันกับใครสักคนที่เค้าดีที่สุดสำหรับคุณ
ดังนั้นค่อยๆ
หาไปล่ะกันนะครับ
และเลือกคนที่ดีที่สุด
สำหรับคุณ......

--------------------------------------------------------------------------------
สำหรับใครที่....."ไม่โสด"

เค้าบอกว่า...
ความรักไม่ได้มาจากคนที่สมบูรณ์ไปหมดทุกอย่าง
แต่มันจะมาจากคนที่สามารถช่วยคุณให้เป็น
คนที่ดีที่สุดเท่าที่คุณจะเป็นได้.....

--------------------------------------------------------------------------------
สำหรับใครที่เป็น......."เสือผู้หญิงหรือคนเจ้าชู้"

อย่าพูดคำว่า"รัก"เลยถ้าคุณไม่ได้หมายความถึงคำๆนั้นจริง
อย่าไปยุ่งเกี่ยวกับชีวิตเค้าเลย
ถ้าคุณจะทำให้เค้าเสียใจ
อย่าไปมองลึกถึงดวงตา
ถ้าทุกคำพูดของคุณโกหกทั้งเพ
มันไม่ยุติธรรมถ้าผู้ชายทำให้ผู้หญิงเข้าหลงรัก
แล้วไม่ใส่ใจใยดี
ถ้าผู้หญิงต้องอกหักและในทางกลับกันของ
ผู้หญิงก็เหมือนกัน......

--------------------------------------------------------------------------------
สำหรับใครที่......."แต่งงานแล้ว"

ความรักไม่ใช่..."มันเป็นความผิดของคุณ"
แต่จะเป็นคำว่า
"ฉันขอโทษ"
มากกว่าที่จะบอกว่า
"ไปอยู่ไหนมา"
แต่จะเป็นคำว่า
"ฉันยังอยู่ตรงนี้นะ"
มากกกว่าที่จะบอกว่า
"คุณทำได้อย่างไร"
ไม่ใช่คำที่พูดว่า...
"ฉันอยากให้คุณอยู่ตรงนี้"
แต่จะเป็นคำว่า....."
ขอบคุณนะที่เธออยู่ตรงนี้กับฉัน"
--------------------------------------------------------------------------------
สำหรับใครที่......"หมั้นหมายกันอยู่"

สิ่งที่สำคัญที่สุดไม่ได้อยู่ที่ว่า
การอยู่ด้วยกันเป็นปีๆ
แล้วไม่ได้ทะเลาะกัน
แต่จะอยู่ที่ว่า
ความดีที่คุณทั้งสอง
มีต่อกันมากกว่า......(อืม...จริงแฮะ)
-------------------------------------------------------------------------------
สำหรับใครที่......"อกหัก"

(อันนี้เค้าเขียนดี..เค้าบอกว่า...)
การอกหักมันยาวนานพอๆ
กับที่คุณต้องการให้มันอยู่กับคุณหรือ
อยากจะตัดใจให้ออกไปจากใจของคุณ
สิ่งที่สำคัญก็คือว่า
มันไม่ใช่จะต้องอยู่กับการอกหัก
แต่มันอยู่ที่ว่า....เราเรียนรู้จากมันได้แค่ไหน
ต่างหาก......
--------------------------------------------------------------------------------
สำหรับใครๆที่...."ยังไม่เคยรัก"

จะรักได้อย่างไร:....
อย่ารักแบบหัวปักหัวป่ำ
เป็นตัวของตัวเองบ้าง
แต่อยากให้เห็นแก่ตัวเองทั้งหมด
รู้จักแบ่งปันและอย่าเอาเปรียบ
พยายามเข้าใจกันและกันมากกว่าที่จะบอกว่า
ตัวเองต้องการอะไร
ถึงจะเจ็บก็เจ็บ
แต่อย่าเอาความเจ็บนั้น
ติดตัวเสมอไป

--------------------------------------------------------------------------------
สำหรับใครที่......"มีคนหลงรักอยู่"

เค้าบอกว่า...มันเจ็บปวดที่เห็นคนที่เรารัก
ไปมีความรักกับคนอื่น
แต่มันจะเจ็บปวดยิ่งกว่าถ้าคนที่เรารัก
ไม่มีความสุขเมื่ออยู่กับคุณ
--------------------------------------------------------------------------------
สำหรับใครที่......"กลัวต่อการสารภาพ(รัก)"

ความรักมันเจ็บปวด
ถ้าคุณต้องไปบอกเลิกกับใครสักคน
แต่มันจะเจ็บยิ่งกว่าถ้ามีคนมาบอกเลิกกับคุณ
แต่มันจะเจ็บสุดๆ
ถ้าคนที่คุณรัก
เค้าไม่รู้เลยว่า
คุณรักเค้าแค่ไหน?????

--------------------------------------------------------------------------------
สำหรับใครๆที่ยัง......."คบๆกันอยู่"

เค้าบอกว่า..สิ่งที่เสียใจในชีวิตก็คือ
การที่เราพบใครสักคนที่เรารัก
และคบกันไปจนถึงวันสิ้นสุด
ความสัมพันธ์ของคุณทั้งสอง.....
คุณเสียเวลาไปเป็นปีๆ
ให้กับคนที่คนที่เค้ายังไม่ใช่คนๆนั้นสำหรับคุณ
แต่ถ้าเค้าคนนั้นของคุณ
ไม่ใช่คนที่ใช่เลยแล้วล่ะก็
คุณจะมาเสียเวลาเป็นปีๆให้เค้าทำไม...
สู้เลิกกันเสียแต่ตอนนี้ดีกว่า.....

--------------------------------------------------------------------------------
สำหรับเพื่อนๆทุกๆคน......

เค้าบอกว่า....
ฉันปรารถนาให้ทุกๆคนที่มีความรัก
จงซื่อสัตย์เข้มแข็ง
อย่าอ่อนไหวอย่าโลเล
อย่าเห็นแก่ตัว
ให้ความรักของคุณเจริญเติบโตมากขึ้นๆ
ให้ความฝันความหวังและ
ให้รางวัลชีวิตแด่กันและกัน
เท่านี้รักของคุณก็ยิ่งใหญ่


อันนี้ละโว้ แต่จะเอามาแปะ  :35:

ตอกย้ำ  :02:

ตอกย้ำใครเหรอ ดาไม่เห็นคนโสดแถวนี้เลยนะ
เนาะอรเนาะ

กระจก

เด็กชายแดงได้เงินมาค่าขนมมาสิบบาท ระหว่างที่กระโดดยางเล่นกันอย่างสนุก ก็อยากดื่มน้ำหวาน

แดง  :  เออ...ดำ ไปซื้อน้ำหวานมาให้ข้ากินแก้วนึงซิ แก้วละห้าบาทนะ  ข้าเลี้ยงน้ำหวานเอ็งเป็นค่าเดินไปซื้อแก้วนึง เอานี่เงินสิบบาท

ดำเดินหายไปพักนึง แล้วเดินกลับมาในมือถือแก้วน้ำหวานมาหนึ่งแก้ว พอมาถึงก็ยื่นเงินห้าบาทให้แดง

ดำ  :  เออ...แดง น้ำหวานมันเหลือแก้วเดียว ข้าก็เลยเอาเงินมาคืนเอ็งห้าบาท ขอบใจนะที่เลี้ยงน้ำหวานข้า

งามๆ :39:

ก็งามนี่นา

ดำน่ารักดีเนาะ

เมื่อฉันยังเล็กๆ พ่อเป็นเหมือนแสงไฟในตู้เย็น แต่ละบ้านมีพ่อ แต่ไม่มีใครรู้จริงๆสักคนว่า พ่อแต่ละคนทำอะไรหลังจากปิดประตูออกไปจากบ้านแล้ว พ่อของฉันออกจากบ้านทุกเช้าและกลับมาตอนเย็นทุกวัน
พ่อคนเดียวที่สามารถเปิดขวดแยมได้ ในขณะที่คนอื่นๆทำไม่สำเร็จ

พ่อคนเดียวที่สามารถลงไปห้องใต้ดินคนเดียวได้โดยไม่ต้องให้ใครลงไปเป็นเพื่อน

มีบางครั้งที่พ่อโดนมีดโกนหนวดบาด แต่ก็ไม่ต้องมีใครคอยปลอบ

เวลาฝนตกพ่อเป็นคนที่ต้องออกไปเอารถและขับมาจอดไว้ใกล้ๆประตูบ้านคอยรับเรา

เวลาใครไม่สบาย ก็พ่ออีกนั่นแหละที่ไปซื้อยามาให้
พ่อคอยวางกับดักหนู ตัดกิ่งกุหลาบไม่ให้มาทิ่มแทงเรา

เมื่อฉันได้รับจักรยานคันใหม่ พ่อก็คอยถีบไปข้างๆฉันหลายต่อหลายกิโลเมตร...
จนกว่าฉันจะสามารถขี่คนเดียวได้ ฉันกลัวพ่อของคนอื่น แต่ไม่เคยกลัวพ่อของฉัน

วันหนึ่งฉันชงชาให้พ่อ แต่มันหวานเกินไป
พ่อนั่งอยู่บนเก้าอี้ ค่อยๆจิบชา และบอกว่า "อร่อยจัง"


เวลาที่ฉันเล่นตุ๊กตาแม่ ฉันมักเล่นอะไรต่ออะไรได้เยอะแยะ
แต่สำหรับตุ๊กตาพ่อ ฉันกลับไม่รู้ว่าจะเล่นอย่างไร
ฉันได้แต่เพียงพูดว่า

"เอาละ พ่อไปทำงานนะ"
แล้วฉันก็โยนตุ๊กตาพ่อไว้ใต้เตียง

....................

เช้าวันหนึ่ง ตอนฉันอายุเก้าขวบ
พ่อไม่ตื่นไปทำงาน
เราพาพ่อไปโรงพยาบาล ...
พ่อสิ้นใจ...


วันรุ่งขึ้น ฉันเข้าไปในห้องนอน
หาตุ๊กตาพ่อ ที่อยู่ใต้เตียง
ปัดฝุ่น และวางไว้บนเตียง...

พ่อของฉันไม่เคยทำอะไรเลยหรือ ...
ฉันไม่คาดคิดเลยว่าการจากไปของพ่อ
จะทำให้ฉันรู้สึกเจ็บปวดได้มากขนาดนี้
และทุกวันนี้ฉันก็ยังไม่รู้ว่าทำไม...


----------------------------------------------------------------

หญิงสาวคนหนึ่งสารภาพว่า
"พ่อของฉันตายมาแล้วหลายปี
แต่ฉันก็ยังเสียใจอยู่จนทุกวันนี้ ที่ไม่ได้บอกพ่อว่า...
"พ่อ... หนูรักพ่อ"...

------------------------------------------------------------------

ชีวิตของเรา ต่างอะไรกัน ผ้าขี้ริ้ว (อีกมุมที่น่าคิด)
1.ผ้าขี้ริ้วยอมสกปรกเพื่อให้สิ่งอื่นสะอาด เสน่ห์ของคนอยู่ที่ยอมลำบากเพื่อให้ผู้อื่นเป็นสุข พ่อแม่ยอมเหนื่อยเพื่อให้ลูกหลานอยู่สุขสบายความสุขแท้ของคนคือการได้ยืนแอบยิ้มอยู่เบื้องหลังความสำเร็จ

2.ผ้าขี้ริ้วดูดซับความสกปรกได้ แต่ก็สลัดความสกปรกออกจากตัวได้ตลอดเวลา เสน่ห์ของคนอยู่ที่รู้ตัวเองว่าสกปรก ถึงเวลาต้องชำระล้างแล้ว มิใช่อมความสกปรกไว้แล้ว แกล้งบอกว่าตนเองสะอาด

3.ผ้าขี้ริ้วเป็นผ้าที่สะอาดที่สุด ในขณะที่คนมองว่าสกปรกที่สุด เหมือนคนที่ฝึกหัดขัดเกลาตนเอง รู้จักถ่อมตนและอ่อนโยน ไม่โอหังอวดดีให้เป็นที่รังเกียจหมั่นไส้ของคนอื่น เขาจะเป็นคนที่มีคุณค่า ไม่ว่าจะมาจากสกุลใด การศึกษามากหรือน้อยก็ตาม เป็นผู้ใฝ่รู้แต่ไม่อวดดี เหมือนผ้าขี้ริ้วห่อทอง

4.ผ้าขี้ริ้วถึงจะเป็นผ้าไม่มีราคา แต่มีคุณค่ายิ่งใหญ่ได้ เหมือนคนที่พยายามทำตนให้มีคุณค่า ด้วยการทำงานมิใช่ด้วยการประจบ ทำตนให้มีประโยชน์ ให้มีค่า ไม่ใช่งอมืองอเท้า น้อยเนื้อต่ำใจในวาสนาชะตาชีวิต ต้องสร้างกำลังใจให้ตนเองอย่ารอคอยจากคนอื่น

5.ผ้าขี้ริ้วไม่เกี่ยงงอนว่าจะถูกใช้เช็ดถูอะไร เหมือนคนที่ยอมตัวอาสาทำงานที่ได้รับมอบหมาย โดยไม่ปริปากบ่น รู้จักอาสาคน อาสาทำงาน ต้องตั้งใจทำงานโดยไม่เกี่ยงงอน ไม่ว่าจะเป็นงานใด ๆ ก็ตาม คนที่ตกงานเพราะไม่ยอมทำงาน

6.ผ้าขี้ริ้วยอมให้ถูกใช้งานในที่สกปรกที่สุด เหมือนคนที่ยอมทำในสิ่งที่คนทั้งหลายรังเกียจ ที่เขาเห็นว่าเป็นงานชั้นต่ำ แต่ก็ตั้งใจทำให้เป็นของมีค่าขึ้นมาได้ หรือยินดีในการบริการ เหมือนคนที่อิ่มเอิบเมื่อได้บริการรับใช้คนอื่น รับใช้สังคม ดีใจเมื่อคนยินดีมาใช้บริการความรู้ ความสามารถของตน และยินดีที่ได้เสนอตัวเข้าไปบริการมากกว่าเข้าไปบริหาร

7.ผ้าขี้ริ้วพอใจที่ได้อยู่เบื้องหลังความสะอาด เหมือนคนควรพอใจที่ได้อยู่เบื้องหลัง ความสำเร็จของคนอื่น ต้องมีความพอใจที่จะทำงานปิดทองหลังพระ เป็นนายอินหรือนางอิน ผู้ปิดทองหลังพระ มีความสุขและภูมิใจที่ได้มอบความสำเร็จให้คนอื่น มีมากที่ผู้น้อยบางคน ทำงานแล้วทำให้ผู้ใหญ่เล็กลง ขณะที่ตัวเองโตขึ้น

8.ผ้าขี้ริ้วทนทานต่อการขัดถูซักล้างไม่เปราะบาง เหมือนคนที่มีความอดทน ไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคปัญหา แม้จะเหน็ดเหนื่อยเพียงใดก็อดทนได้ เพื่อให้สำเร็จ ประโยชน์สุขแก่ผู้อื่น มีจิตใจหนักแน่นไม่เปราะบางหักง่าย คือไม่เป็นคนทุกข์ง่ายใจเบา แต่นิ่งและหนักแน่นคงดุจแผ่นดิน

9.ผ้าขี้ริ้วแม้จะถูกมองว่าเป็นผ้าขี้ริ้ว แต่ไม่ทำตัวให้ขี้เหร่ เหมือนคนที่รู้ตัวเองว่า กำลังถูกึนปรามาสสบประมาท จะต้องตั้งใจเอาชนะอุปสรรค ครงนั้นให้ได้ ไม่พ่ายแพ้ต่อคำปรามาสของผู้อื่น รู้ตัวตลอดเวลาว่ากำลังทำอะไรและมีกำลังใจในสิ่งนั้น มองเห็นคุณค่าจากสิ่งที่คนทั้งหลายมองว่าไร้ค่า เมื่อมีปัญหาให้หัดมองสองด้านเสมอ ผ้าขี้ริ้วมีเสน่ห์เพราะยอมสัมผัสกับสิ่งสกปรก

เราต้องทำตัวเองให้มีคุณค่าและมองเห็นค่าของตัวเองก่อน แล้วเราจะไม่รู้สึกท้อแท้หมดหวัง
ชีวิตของคนเราก็เช่นกัน หากทนความทุกข์ยากลำบาก ยอมสัมผัสกับงานที่ต่ำต้อยได้ก็จะมีเสน่ห์ และมีความหมาย ทุกคนจึงควรพากเพียรพยายามสร้างเสน่ห์ให้กับชีวิต อย่างที่ผ้าขี้ริ้วสร้างเสน่ห์ให้กับตนเอง คุณเห็นด้วยไหม ที่ว่าเราต้องทำตัวเองให้มีคุณค่าและมองเห็นค่าของตัวเองก่อน แล้วเราจะไม่รู้สึกท้อแท้หมดหวัง

ละ...

อ้างคำพูดจาก: [-[[aida]]-] เมื่อ 18 ก.พ. 2006, 02:08 น.
ละ...

โว้ โว่ เย่ เย้ ♪

ไอ แคน ทู ซี โว่ โว้ ~

 :05: :05:
ยังไม่เคยอ่านเลยยยย

ปรัชญาที่ชาวจีนถือว่าเป็นมนตรานำโชคมาสู่ชีวิต

(chinese tantra totem for good luck)

จงให้มากกว่าที่ผู้รับต้องการ และทำอย่างหน้าชื่นตาบาน
จงพูดกับคนที่ถึงแม้จะอายุน้อยกว่า แต่เขาก็มีความสำคัญเท่ากัน
จงอย่าเชื่อทุกอย่างที่ได้ยิน ใช้ทั้งหมดที่มี และนอนเท่าที่อยากจะนอน
เมื่อกล่าวคำว่า "ฉันรักเธอ" จงหมายความตามนั้นจริง ๆ
เมื่อกล่าวคำว่า "ขอโทษ" จงสบตาเขาด้วย
ก่อนจะตัดสินใจแต่งงาน จงหมั้นเสียก่อนอย่างน้อย 6 เดือน
จงเชื่อในรักแรกพบ
อย่าหัวเราะเยาะความฝันของผู้อื่น คนที่ไม่มีฝันก็เหมือนไม่มีอะไร
เมื่อรักจงรักให้ลึกซึ้ง และ ร้อนแรง อาจจะต้องเจ็บปวดแต่นั่นคือหนทางเดียวที่ทำให้ชีวิตถูกเติมเต็ม
ในเหตุการณ์ขัดแย้ง โต้อย่างยุติธรรม ไม่มีการตะโกนใส่กัน
อย่าตัดสินคนเพียงเพราะญาติๆ ของเขา
จงพูดให้ช้า แต่ต้องคิดให้เร็ว
ถ้าถูกถามด้วยคำถามที่ไม่อยากตอบ จงยิ้มแล้วถามกลับว่า จะรู้ไปทำไม
จงจำไว้ว่า สองสิ่งที่ยิ่งใหญ่ คือความรัก และความสำเร็จ ล้วนต้องมีการเสี่ยง
พูดว่า ขอพระคุ้มครอง เมื่อได้ยินใครจาม
เมื่อพ่ายแพ้ จงอย่าสูญเสียบทเรียนไปด้วย
จงจำ 3 R :- นับถือผู้อื่น นับถือตนเอง รับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำ
จงอย่าให้ความขัดแย้งเล็กๆ น้อยๆ มาทำลายมิตรภาพที่ยิ่งใหญ่
ทันทีที่รู้ตัวว่าทำผิด ลงมือแก้ไขทันที
จงยิ้มเวลารับโทรศัพท์ ผู้ฟังจะเห็นได้จากน้ำเสียงของเรา
จงหาโอกาสอยู่กับตัวเองบ้าง

{หมีโหด}

 :22:

เศษแก้วที่มันร้าว!!!

ข้อมูลจาก Forward Mail


ในตอนนี้ . . .

เธอถือแก้วอยู่ใบหนึ่ง....

แก้วใบนั้น...ก็ไม่ได้สวยมากขนาดต้องมีคนแย่งซื้อ

แต่ก็...ไม่ได้เก่ามากขนาดไม่มีคนกล้าใช้

ตอนนี้แก้วใบนั้นอยู่ด้านหน้าของเธอ

มันพร้อมที่จะให้เธอใช้ . . .

เธอนำแก้วใบนั้นกลับไป

เธอนั่งมองมัน . . .

เธอพูดออกมาเปรยๆ ว่า . . .

มันดูดีมาก ถึงคนอื่นจะมองไม่เห็นค่า

แต่เขาเห็นค่าของแก้วใบนี้คนเดียวเท่านั้นพอ

เมื่อเธอเริ่มใช้มัน . . .

เธอทำท่ารู้สึกดีมากที่เธอมีแก้วไว้ใช้ยามกระหาย

เมื่อเธอใช้เสร็จ . . .

เธอก็จะเอามันไปล้างและเช็ด เธอดูแลมันดีเสมอ

จนมาวันนึง . . .

เธอนำแก้วใบใหม่มาวางแทนที่แก้วใบเดิม

เธอหันไปดูแลแก้วใบใหม่มากขึ้น

จนเธอลืมไปเลยว่ามีแก้วอีกใบที่ยังรอให้เธอนำมันกลับมาใช้อีกครั้ง

นานครั้งที่เธอจะหยิบแก้วใบเดิมมาใช้

แต่ . . . มันไม่เหมือนเดิม

พอเธอใช้เสร็จเธอก็วางมันไว้ที่เดิม

โดยไม่แคร์ที่จะเอาไปเช็ดไปล้างให้ดูดี

เวลาผ่านมานาน.....

แก้วใบนั้นเริ่มร้าวจากแรงกระแทกรอบด้าน

ร้าวขึ้น . . . !

ร้าวมากขึ้น . . . !!!

จนในวันนึง แก้วใบนั้นก็ได้แตกออกเป็นเสี่ยงๆ

เหลือทิ้งไว้แต่เพียงแค่เศษแก้วเล็กๆ ที่พร้อมจะบาดใครได้ทุกเมื่อ

มาถึงตอนนี้แก้วใบเดิมได้พบจุดจบแล้ว

มันไม่มีประโยชน์อะไรกับเธออีกแล้ว

แก้วใบเดิมไม่มีค่าอีกต่อไปแล้ว

มีแต่จะให้ความเจ็บปวดจากการบาดของเศษแก้วถ้าเธอไปโดนมัน

ในเมื่อวันนี้เธอมีแก้วใบใหม่ที่ดีกว่าสวยกว่า . . .

เธอคงลืมไปแล้วว่ามีแก้วอีกใบที่รอเธอจนมันพบจุดจบ

ถึงจะเธอจะพยายามต่อคืนแต่มันก็ไม่มีทางกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้

มันก็ยังคงมีรอยร้าวอยู่ดี และคงจะไม่ทนทานเหมือนเก่าอย่างแน่นอน . .

แก้วใบนั้นก็เปรียบเหมือนฉันในตอนนี้ ...

เพราะตอนนี้ฉันไม่มีค่า ไม่มีความหมายกับเธออีกต่อไปแล้ว

มันคงจบลงตรงนี้ ตรงที่ๆ เธอมีเขามาแทนที่ฉัน

และฉันคงไม่คิดกลับไปหาเธออีกแล้ว ...

เพราะหัวใจฉันมันได้แตกร้าว เหมือนดังแก้วที่แตกไปแล้ว

มันไม่สามารถที่จะมาต่อเติมให้เหมือนเดิมได้

แม้ว่าเธอจะพยายามเติมเต็มสักเพียงใดก็ตาม

- - - - - -   :26:

:05: ผมคงเป็นได้แค่แก้วพลาสติก ที่มันไม่มีวันแตก และไม่มีใครอยากจะสนใจเมื่อเก่าลง  :05:

 :18: อย่าอินมากสิ

มีความหลังกะใครมารึ  :02:

อ้างคำพูดจาก: Sorisori เมื่อ 27 ก.พ. 2006, 16:35 น.
:18: อย่าอินมากสิ

มีความหลังกะใครมารึ :02:

อ้าว! ไม่อยากให้อินเหรอ อุตส่าห์ช่วยเรียกความสนใจ ความหลงความหลังอะไร ไม่เคยมีหรอก ชีวิตนี้จะขอเป็นโสดเท่านั้นเอง  :26:

สดปะคะ  :40:

เท่าที่ดูเหงือกยังเป็นสีชมพู ตายังใส แถมยังหายใจพะงาบๆอยู่ ก็สดเอาเรื่องนะ  :07: คนนะไม่ใช่ผักใช่ปลามาถามว่าสดได้ไง

http://dingo.care-mail.com/cards/flash/5409/abc.swf

:22:

เพื่อนหรือคนรักครับนั่น

เพื่อนสนิท  :25:

เฟิร์นเอามาโพสได้ไง ขัดกับconceptตัวเองสุดๆ

 :33: อ่าว ก็เข้าคอนเซ็ปแล้วไง น่ารัก หวานแหวว  :25:



ก็มีคนส่งเข้าเมลล์เลยเอามาแปะแค่นั้นแหละ แหม   :42:

อ้างคำพูดจาก: Sorisori เมื่อ 01 มี.ค. 2006, 18:12 น.
:33: อ่าว ก็เข้าคอนเซ็ปแล้วไง น่ารัก หวานแหวว :25:



ก็มีคนส่งเข้าเมลล์เลยเอามาแปะแค่นั้นแหละ แหม :42:

ถ้าคนส่งเข้ารู้ความจริง เขาจะเสียใจบ้างไหมนะ  :34:

คนที่ส่งให้นี่มันเป็นเกย์  :26:



แต่มันรู้นะ รู้ 1 ใน 10  ของชีวิตเฟิร์น :04:

อะ...นะคนเรา  :18:

 :21: อะไรหล่ะ


:26:

ถึงเวลาจะเปลี่ยนผันไป แต่ว่า พวกเรา ยังเหมือนเดิม

รักกันเท่าใดก็รักเท่านั้น

บางทีอาจรักมากยิ่งขึ้น หรือมากขึ้นไปเรื่อยๆ

จนไม่มีวันสิ้นสุด

หากเราจากกันไป เราจะจำไว้ว่า มีที่นึง ที่ทำให้เรารู้จักกัน

ที่แห่งหนึ่งได้ให้ประสบการณ์ดี ๆ กับเรา ทั้ง ทุกข์ สุข

เหงา เศร้า ฯลฯ

ซึ่งที่แห่งนั้นมีทั้ง อาจารย์ เพื่อน รุ่นน้อง หรือรุ่นพี่

หรือใครต่อใคร

และที่แห่งนั้น ก็จะอยู่ในความทรงจำดีๆของพวกเราตลอดไป

คำว่าเพื่อนไม่ได้เพียงแค่รู้จัก                          แต่เป็นรัก ความผูกพัน ที่มีเสมอ


ฉันจะไม่ลืม เพื่อนดีดี อย่างเช่นเธอ                   ไม่มีทาง ลืมเกลอ ที่แสนดี


                         *****************************************


เพื่อนคือ  คําหนึ่ง  ซึ่งสูงค่า


มีที่มา  เนิ่นนาน  โบราณเหลือ


เพื่อนของพริก  รับรอง  ต้องเป็นเกลือ


เพื่อนของเรือ  นั่นหรือ  ก็คือพาย


เพื่อนของช้าง  ปางไหน  ก็ใช้โซ่


เพื่อนของปลา  นั้นโอ้โห  คือธารสาย


เพื่อนแครอท  แน่นัก  คือกระต่าย


เพื่อนของช้อน  คิดสบาย  คือ ถ้วยจาน


เพื่อนของเสือ  แน่นอน  ว่าคือป่า


เพื่อนของหญ้า  คือดิน  ทุกถิ่นฐาน


เพื่อนวันนี้  จงเชื่อมั่น  คือวันวาน


เพื่อนของฉัน..อ่ะเหรอ  คือ  เธอไง


                         *****************************************


มิตรภาพที่ดีไม่จำเป็นต้องฉลาด

ต้ององอาจกล้าหาญหรือสะสวย

มิตรที่ดีไม่จำเป็นต้องร่ำรวย

ไม่ต้องหมวยสวยเก๋นักกีฬา

มิตรที่ดีอาจจนก็เป็นได้

อาจจะโง่ ขี้อายหรือเหรอหรา

แต่พวกเขาพร้อมช่วยเพื่อนทุกเวลา

ไม่คิดค่าตอบแทนแต่อย่างไร

เพื่อนจะดี ดีที่ใจใช่ใบหน้า

อาจเหมือนผ้าที่ดูสวยแต่ขาดได้

ต่างกับเพื่อนดีที่ใจใช่คนร้าย

ก็เปรียบได้กับผ้าที่ทนทาน



ก-ฮ

ก-เก็บคุณไว้ในใจ
ข-เข้าใจคุณ
ค-คอยสนับสนุน
ง-ง้อคุณเมื่อรู้ว่าเขาผิด
จ-จับมือคุณเมื่อคุณต้องการกำลังใจ
ฉ-เฉยกับความใจร้อนของคุณ
ช-ช่วยเหลือคุณ
ซ-ซื่อสัตย์ต่อคุณ
ญ-ญาติดีกับคุณเสมอ
ด-เดินเคียงข้างคุณ
ต-ติดตามข่าวคราวความเป็นไปของคุณ
ถ-ไถ่ถามทุกข์สุข
ท-ทำให้ชีวิตคุณเปลี่ยนไป
ธ-ธรรมธัมโมกับคุณ
น-นับถือคุณและน่ารักในสายตาของคุณ
บ-บอกความจริงแก่คุณ
ป-ปลอบใจเมื่อคุณท้อ
ผ-ผายมือต้อนรับคุณ
ฝ-ฝากผีฝากไข้กับคุณ
พ-เพิ่มพลังให้แก่คุณ
ฟ-ฟังคุณ(แม้ว่าคุณจะพูดจนน้ำไหลไฟดับก็ตาม)
ภ-ภูมิใจในตัวคุณ
ม-มอบสิ่งที่ดีแก่คุณ
ย-ยกโทษให้กับข้อผิดพลาดของคุณ
ร-รักคุณที่เป็นคุณ
ล-ละเอียดอ่อนกับความรู้สึกของคุณ
ว-ไว้ใจคุณ
ศ-ศึกษานิสัยที่แท้จริงของคุณ
ส-สังเกตความเปลี่ยนแปลงในตัวคุณ
ห-เห็นคุณค่าของคุณ
อ-อธิบายในสิ่งที่คุณไม่เข้าใจ
ฮ-เฮฮากับคุณได้ทุกเวลา




สุดท้ายนี้ อยาก..

ขอขอบคุณ...ที่ช่วยแต่งแต้มวันหงอยเหงาให้สดใส

ขอขอบคุณ...ที่มอบดอกไม้แห้งน้ำใจให้ฉัน

ขอขอบคุณ...ความผูกพันที่มีให้กัน

ขอขอบคุณ...สายสัมพันธ์แห่งความจริงใจ

ขอขอบคุณ...ความอาทรความห่วงใย

ขอขอบคุณ...ความเข้าใจไม่มีวันล่มสลาย

ขอขอบคุณ...กาลเวลาที่พาเรามาทักทาย

ขอขอบคุณ...สิ่งทั้งหลายที่ทำให้เราเป็นเพื่อน...กัน




*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*


ถ้าคิดว่าเมลฉบับนี้มีความหมายกับคุณโปรดเก็บมันไว้ ในยามที่รู้สึกเหงา
หรือเดียวดาย อยากให้รู้ว่าคนที่ส่งเมลนี้ให้คุณ
เป็น"เพื่อน"ที่คุณจะคุยได้เสมอ

ส่งเมลฉบับนี้ไปให้กับคนที่คิดว่าเป็นเพื่อนของคุณ ให้เขาได้รับรู้ว่า
คุณคิดว่าเขาเป็นเพื่อนของคุณ


ปล. อยากให้เราเป็นเพื่อนกันตลอดไป... แม้ว่าจะห่างไกลกันเท่าไรก็ตาม

แบ่งกันอ่าน
ฝากด้วย
>> fic  http://www.jamsai.com/novelnet/show.asp?id=21728 
>> Kr. fic   http://www.jamsai.com/novelnet/show.asp?id=34943  แปลเอง

* * พิมพ์ตรงไหนผิดห้ามวา  เพราะคนละเว็บ * *

อ้างคำพูดจาก: zodaa-fire` เมื่อ 06 มี.ค. 2006, 21:36 น.
แบ่งกันอ่าน
ฝากด้วย
>> fic http://www.jamsai.com/novelnet/show.asp?id=21728
>> Kr. fic http://www.jamsai.com/novelnet/show.asp?id=34943 แปลเอง

* * พิมพ์ตรงไหนผิดห้ามวา เพราะคนละเว็บ * *

เว็บนี้แหละโซดาฟิเร่  :26:

เอามั่ง ๆ


50 ข้อดีของคนไม่มีแฟน

เนื้อความ 50 ข้อดีของคนไม่มีแฟน
1. มีเวลาทำอย่างอื่นนอกจากดูหนังคุยโทรศัพท์
2. มีเวลาอยู่กับเพื่อนมากขึ้น
3. กลับบ้านดึกก็ได้ไม่ต้องโทรรายงานใคร
4. ไม่ต้องทะเลาะกับใคร
5. ประหยัดค่าใช่จ่าย แบบว่าไม่ต้องไปเที่ยวไหน
6. ร้องเพลงคนไม่มีแฟนของพี่เบิร์ดได้อย่างสะใจ
7. ไม่ต้องคอยเอาใจคนอื่น
8. ไม่ต้องพบเพื่อนของแฟนที่เราไม่อยากรู้จัก
9. ไม่ต้องกลัวว่าใครจะมาแย่งแฟนเรา
10. มีคนคอยเป็นห่วงเยอะ
(และคอยถามว่าทำไมไม่มีแฟน)
11. ไม่ต้องคอยหึงหวง
12. ไม่ต้องห่วงว่าเค้าจะสบายดีรึเปล่า
13. มีเวลาให้ตัวเองเต็มที่
14. ไม่ต้องฟังคำว่า "อนาคตของเรา "
15. ไม่ต้องออกหัก(อันนี้สำคั-มาก)
16. ไม่ต้องกังวลว่าแต่ละวันใส่ชุดอะไรถึงจะถูกใจเขา
17. ไปหาเพื่อนแต่งตัวแบบไหนก็ได้
18. ไม่ต้องคอยเช็ค sms เผื่อว่าเขาส่งมาแล้ว ยังไม่ได้ส่งกลับ
(เฮ้อ....เปลืองเงินปล่าวๆ)
19. อยากจีบสาวภานิชย์ก็ได้ไม่มีใครคอยตามประกบ
20.! พ่อแม่จะรักเป็นพิเศษเพราะอยู่ติดบ้าน
21. ไม่ต้องเปลี่ยนตัวเองเพื่อเอาใจใคร
22. ไม่ต้องคิดมาก
23. มีทางเลือกให้กับชีวิตมากขึ้น
24. .........ไม่ต้องร้องไห้.............
25. ได้ทำตามใจตัวเองอย่างเป็นสุขไม่ต้องกังวลถึงใคร
26. คิดถึงคนหลายๆคนพร้อมกันได้
27. คิดถึงตัวเองมากขึ้น
28. ชินกับกาอยู่บ้านเพราะไม่มีแฟนชวนเที่ยว
29. เล่นเน็ตได้นานสะใจ จะคุยกับใครก็ได้ไม่มีใครหวง
30. มีเวลาดูละครน้ำเน่ามากขึ้น
31. เข้าถึงพระธรรมได้ง่าย
32. ไม่ต้องคอยโทรศัพท์
33. ไม่ต้องเปลืองค่าโทรศัพท์โทรหา
34. จะเหล่ใครก็ไม่มีใครว่าเพราะยังไม่มีใครถูกใจ
35. ไม่ต้องคอยระแวงว่าคนที่เดินข้างๆจะเป็นใคร
36. จะทำอะไรก็ได้
37. ไม่โดนเพื่อนด่าว่า "ลืมเพื่อน"
38. คิดถึงใครก็ได้ที่อยากจะคิด
39. ไม่ต้องทำหล่อทั้งวันหรือโปะหน้าให้สวย
40. ไม่ตกปกปิดด้านชั่วของตัวเอง
41. ไม่ต้องดัดเสียงให้ดูมาดแมนหรือฟังดูน่ารัก
42. จะทำอะไรไม่ต้องเกรงใจแฟน
43. ใครจีบก็จีบไปเพราะเราไม่มีแฟน!
44. ไม่ต้องเอาใจ-าติพี่น้องแฟน
45. แต่ชอบที่จะอุ้มแฟนเข้าเรือนหอนะ
46. ร่างกายแข็งแรงเพราะเอาเวลาไปเล่นกีฬา(และอาจหล่อเหมือนภราดร)
47. สามารถคุยกับเพศตรงข้ามได้โดยไม่รู้สึกผิดเพราะไม่มีแฟน
48. ไม่ต้องร้องเพลงอกหัก
49. ประหยัดน้ำตาไว้ร้องไห้เรื่องอื่น
50. ไม่ต้องคอยไปรับไปส่งใคร

 :22:

สีโปรดของคุณ ชอบสีอะไร มาอ่านกันดูนะ

GREEN เขียว เป็นสีที่บ่งบอกถึงความสงบ เยือกเย็น
คนที่ชอบสีนี้จึงเป็นคนใจดี ใจเย็น ใจกว้าง รักความยุติธรรม
ไม่ชอบเรื่องทะเลาะวิวาท มีสติปัญญาดี
ส่วนในเรื่องของความรักเป็นคนที่ไม่ค่อยมีอารมณ์โรแมนติกเท่าไหร่
จะรักแบบซื่อๆ ไม่หวือหวา ไม่สวีทเท่าที่ควร
แต่ว่ารักใครแล้วรักจริง เปลี่ยนแปลงยาก WOW!

WHITE ขาว บ่งบอกถึงความบริสุทธิ์ อ่อนโยน คนไหนที่โปรดปรานสีนี้
เป็นคนเรียบร้อย มีความมั่นใจในตัวเองสูง ในมุมมองของความรัก
เป็นคนที่มีความเป็นแม่บ้านสูง ความสะอาดสะอ้าน อาหารการกิน
เป็นสิ่งที่ชอบทำมากที่สุด

BLACK ดำ สีของความลึกลับ ปิดบัง ซ่อนเร้น คนที่ชอบสีนี้
จะเต็มไปด้วยอารมณ์ลึกลับ ยากที่จะเดาความรู้สึกได้ น่าค้นหา
แฝงไว้ด้วยความSEXY!! บุคลิกมาดมั่นและมั่นคง
แต่บางเรื่องที่ต้องตัดสินใจคนเดียวกลับลังเล
เรื่องความรักก็จะชอบคนที่มีฐานะดีกว่า ดูสูงศักดิ์กว่า
ถ้าเป็นเรื่องเรียน เรื่งงานก็จะชอบคนที่เรียนเก่งกว่า
ทำงานเก่งกว่า

BLUE ฟ้า แสดงออกถึงความสบายตา สบายใจ ใครที่ชอบทีนี้เป็นคน
SENSITIVE มาก ดูจากภายนอกจะเป็นคนสุขุม
แต่ภายในแล้วกลับเป็นคนที่มีจิตใจหวั่นไหว ในเรื่องของความรัก
ก็เป็นคนที่ชอบทำอารมณ์โรแมนติก รักเดียวใจเดียว
และก็โกรธง่ายหายเร็ว

PINK ชมพู เป็นสีที่บ่งบอกถึงความอ่อนโยน อบอุ่น
คนที่ชอบสีนี้จึงเป็นคนที่เต็มไปด้วยอารมณ์โรแมนติก มีเสน่ห์ ฉลาด
รอบรู้ ทันคน รักอิสระ ในเรื่องของความรักก็เช่นเดียวกัน
จะเอาใจใส่เทคแคร์คนรักเป็นอย่างดีที่สุด

PURPLE ม่วง เศร้า เหงา แต่แฝงไว้ด้วยความคิดริเริ่มสร้างสรรค์
เพราะสีนี้บ่งบอกถึงคนที่เป็นได้ 2 อารมณ์ ในเวลาใกล้เคียงกัน
หรือเวลาเดียวกัน ทั้งหัวโบราณยึดมั่นในขนบธรรมเนียม
และในขณะเดียวกันก็เป็นคนชอบสังเกต มีปัญญา เฉลียวฉลาด
รวมถึงเรื่องของความรักด้วย

RED แดง ร้อนแรง SENSITIVE มีความเชื่อมั่นในตัวเองมาก ใจร้อน
ก้าวร้าว และเปิดเผย เพราะเป็นสีที่แสดงออกถึงความตื่นตัว
กระปรี้กระเปร่าอยู่ตลอดเวลาในเรื่องของความรัก จึงเป็นคนเปิดเผย
จริงใจกับคนรักเต็มที่

ORANGE ส้ม รักเพื่อน รักธรรมชาติ มีความคิดสร้างสรรค์ แปลก
แหวกแนว มุ่งมั่นและทะเยอทะยาน เพราะสีส้มจะให้ความรู้สึกที่สดใส
ตื่นตัว มุมมองความรักของคนที่ชอบสีนี้
จึงมักมีอะไรมาเซอร์ไพรส์หวานใจบ่อยๆ และยังเป็นคนเปิดเผยอีกด้วย

YELLOW เหลือง เป็นสีที่สื่อถึงความมีชีวิตชีวา แจ่มใส
คนที่ชอบสีนี้สื่อได้ว่าเป็นคนร่าเริง สดใส ชอบค้นหาอะไรใหม่ๆ
ชอบการเปลี่ยนแปลง
เพราะฉะนั้นเรื่องความรักถ้าไม่แน่ใจจริงๆก็จะไม่ตกลงใจรับใครมาเป็นหวานใจ
จนกว่าจะพิสูจน์ความเป็นเค้าให้ถ่องแท้ แต่ก็มองโลกในแง่ดี
และเชื่อใจคนง่าย

BROWN น้ำตาล สื่อถึงความหรูหรา มีรสนิยม
คนที่ชอบสีนี้จึงเป็นคนชอบแต่งตัว เพื่อให้ตัวเองดูดีในสายตาคนอื่น
แต่ภายในค่อนข้างติดดิน มั่นคง รอบคอบ มีพลังในการต่อสู้
เวลารักใครจึงมักจะพยายามทุกวิถีทางเพื่อให้เค้ารักตอบ
ชอบความสวยงามและถือเรื่องครอบครัวเป็นเรื่องใหญ่

DARK BLUE น้ำเงิน สีของความลึกลับ และมั่นคง
คนชอบสีนี้เป็นคนที่มีรสนิยมหรู หยิ่งในศักดิ์ศรี มีกาลเทศะ
บางครั้งก็ยากที่จะเดาใจถูก
เรื่องความรักจะชอบคนที่มีพร้อมในทุกอย่างเช่น ฐานะ หน้าตา
ชื่อเสียง เห็นเลือกมากอย่างงี้...ก็มีรักเดียวใจเดียวเหมือนกัน

GRAY เทา เป้นสีที่แสดงออกถึงความเป็นกลาง ความยุติธรรม
และการเอาใจใส่ คนที่ชอบสีนี้จึงเป็นคนที่ชอบดูแล
ใส่ใจความรู้สึกของคนอื่นได้ดี ใจเย็นรอบคอบ
เวลาจะพูดอะไรก็จะไตร่ตรองก่อน จึงเป็นคนที่มีเสน่ห์ในการพูด
มักได้รับความเชื่อถือจากคนรอบข้าง เวลามีความรักจะสามารถเอาใจใส่
TAKE CARE คนรักได้เป็นอย่างดี แต่จะไม่ชอบตีกรอบให้คนรัก
ให้เป็นไปตามที่ตัวเองต้องการ เพราะคนที่ชอบสีนี้ค่อนข้างรักสันโดษ


ตรงมั่งไหมครับ ?

อันนี้ได้ข้อคิดครับ  :12:


Good  to  read

คนญี่ปุ่นชอบเนื้อปลาสด  แต่ทะเลหรือแหล่งน้ำแถบญี่ปุ่นนั้น  ไม่มีปลาชุกชุมมานานหลายทศวรรษแล้ว  ดังนั้นเรือประมงทั้งหลาย  จึงมีขนาดใหญ่ขึ้น  เพื่อให้สามารถหาปลาได้เพียงพอต่อการบริโภค  ชาวประมงออกไปหาปลาในน่านน้ำที่ไกลออกไป  ยิ่งออกจากฝั่งไปไกล  ก็ยิ่งใช้เวลานาน  เวลานำปลากลับมา   ถ้าออกทะเลไปนานเกิน  2-3  วัน  ปลาก็จะไม่สด  และคนญี่ปุ่นไม่ชอบรสชาติแบบนั้น

วิธีแก้ปัญหา  ก็คือ  บริษัทประมงทำการติดตั้งตู้แช่แข็งเอาไว้บนเรือ  พอจับปลาได้ก็เอาใส่ไว้ในตู้แช่แข็ง  ตั้งแต่ตอนที่ยัง

อยู่ในทะเล  ทำให้พวกชาวประมงสามารถ ออกไปหาปลาได้ไกลจากฝั่งมากขึ้น  แต่ว่าคนญี่ปุ่นก็สามารถแยกความแตกต่างในรสชาติของเนื้อปลาสดกับเนื้อปลาแช่แข็งได้อยู่ดี  และพวกเขาก็ไม่ชอบปลาแช่แข็งเสียด้วย  ปลาแช่แข็ง  จึงมีราคาถูก  เมื่อเป็นเช่นนั้น  บริษัทประมงจึงทำการติดตั้งแท๊งค์น้ำ  แล้วเอาปลาที่จับได้ใส่ลงไป  แต่พอถูกเหวี่ยงไปเหวี่ยงมา  และต้องโคลงเคลงอยู่ในแท๊งค์  นานๆ  เข้า  ปลาก็ไม่ยอมว่าย  มันอ่อนล้าแล้วก็เซื่องซึมลง  แม้จะยังมีชีวิตอยู่ก็ตาม  โชคไม่ดีที่คนญี่ปุ่นก็ยังสามารถแยกความแตกต่างในรสชาติของเนื้อปลาได้อยู่เหมือนเดิม  ปลาเหล่านั้นไม่ให้รสชาติความสดใหม่เสียแล้ว  เพราะว่ามันไม่ได้ว่ายมาหลายวัน  คนญี่ปุ่นชอบรสชาติความสดของปลาใหม่ๆ  มากกว่าปลาเฉื่อยๆ  แบบนั้น

บริษัทประมงญี่ปุ่นแก้ปัญหานี้อย่างไร

พวกเขาจะจับปลาที่ให้รสชาติของความสดใหม่กลับประเทศอย่างไร

หากคุณจะให้คำปรึกษาแก่อุตสาหกรรมประมง  คุณจะแนะนำอย่างไร

มีเงินมากเกินไป  เมื่อไหร่ที่คุณไปถึงเป้าหมายที่ตั้งไว้แล้ว  เป็นต้นว่า  ได้เจอเพื่อนที่ดีมากคนหนึ่ง  ตั้งบริษัทขึ้นมา  แล้วประสบความสำเร็จ  ใช้หนี้สินไปจนหมดแล้ว  หรืออะไรก็แล้วแต่  ตอนนั้นความกระหายอยากได้ในสิ่งต่างๆ  ของคุณอาจหมดไป  ไม่ต้องทำงานหนัก  ทั้งยังมีเวลา  พักผ่อนเหลือเฟือ  คุณกำลังเผชิญปัญหาเดียวกันกับคนถูกล็อตเตอรี่  ที่ใช้จ่ายฟุ่มเฟือยไปเรื่อยๆ   หรือทายาทมหาเศรษฐีที่ไม่รู้จักโต  เช่นเดียวกับปัญหาเรื่องปลาของคนญี่ปุ่น  ทางแก้ไขที่ดีที่สุดนั้นง่ายแสนง่าย

ในช่วงต้นยุค  50  นั้น  ชายที่ชื่อ  แอลรอน  ฮับบาร์ด  ได้ตั้งข้อสังเกตไว้ว่า  "น่าแปลกจริงๆ  ที่คนมักประสบความสำเร็จ และเจริญรุ่งเรือง  เมื่ออยู่ในสภาพแวดล้อมที่ท้าทายเท่านั้น"

ข้อดีของความท้าทาย
ยิ่งเป็นคนฉลาด  ไม่ย่อท้อและมีความสามารถ  ก็ยิ่งสนุกกับปัญหา  หากความท้าทายมีไม่มากหรือน้อยจนเกินไป  และยิ่งคุณเอาชนะความท้าทายเหล่านั้นมาได้โดยตลอดแล้ว  คุณจะรู้สึกเป็นสุข  พอคิดถึงเรื่องท้าทายต่างๆ  แล้ว  ก็จะรู้สึกมีพลังขึ้นมาทันที  ตื่นเต้นที่จะลองวิธีแก้ปัญหาใหม่ๆ แล้วก็รู้สึกสนุกกับมัน 

สัญญาณที่บอกว่า  คุณยังมีชีวิตอยู่  จะทำให้ปลาญี่ปุ่นคงความสดไว้ได้อย่างไร

การเก็บรักษาปลาให้สดนั้น  บริษัทประมงญี่ปุ่นเขาจะใส่ปลาไว้ในแท๊งค์  แล้วก็ใส่ปลาฉลามลงไปในแต่ละแท๊งค์ด้วย 

ปลาฉลามอาจกินปลาไปนิดหน่อย  แต่มันทำให้บรรดาปลาส่วนใหญ่มีชีวิตชีวามากขึ้น  ปลาก็ผจญกับเรื่องท้าทาย

ข้อแนะนำ

จงกระโดดเข้าหาความท้าทายต่างๆ  แทนที่จะคอยแต่หลีกหนีเอาชนะมันให้ได้  สนุกกับเกม  ถ้าความท้าทายนั้นๆ  ยิ่งใหญ่หรือว่ามากมายจนเกินไป  อย่าเพิ่งยอมแพ้ซะล่ะ  ความล้มเหลวอาจทำให้เหนื่อยล้า  แต่ก็ช่วยปรับปรุงตัวคุณของเอง  จงค้นหาความตั้งใจ  ความรู้  ความช่วยเหลือให้มากขึ้น  หากไปถึงเป้าหมายแล้ว  ให้ลองตั้งเป้าหมายที่ใหญ่ขึ้นไปอีก  เมื่อตอบสนองความต้องการเป้าหมายของตัวเองและของครอบครัวแล้ว  ให้ขยับไปหาเป้าหมายของกลุ่ม  ของสังคม  ของมนุษยชาติต่อไป  อย่าสร้างความสำเร็จและหยุดอยู่แค่นั้น  คุณมีทั้งทรัพยากร  ทักษะ  ความสามารถต่างๆ  ที่จะทำในสิ่งที่แตกต่าง  เอาปลาฉลามมาปล่อยไว้ในแท๊งค์ของคุณบ้าง  ดูซิว่า  คุณจะไปได้ไกลแค่ไหน

ข้อดีของการไม่มีแฟนนี่
รอบที่ ...


อ้อ จู๋นี้ล้างใหม่แล้วนี่นะ
ดังนั้นโพสต์ได้ครับ :22:

ความรัก & น้ำเปล่า

ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า.. ถึงไม่มีรสชาติแต่ก็ขาดไม่ได้

ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ...ทำให้เรามีชีวิตอยู่ได้

ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ... บางครั้งเราก็ต้องการมาก แต่บางครั้งมันก็น่าเบื่อ

ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ... มันทำให้เรารู้สึกสดชื่นและมีกำลังใจจะทำอะไรต่อ

ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ... มันอาจจะดูเหมือนไม่มีอะไร... แต่มันกลับมีอิทธิพลต่อชีวิตเรามาก

ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ... น้อยไปก็กระหาย มากไปก็เอียน

ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ... ยิ่งห่างเหินมันนานเท่าไร ยิ่งกระหายมันมากเท่านั้น

ใครจะ "ขัดขวาง" ความรัก คงจะไม่สำเร็จอย่างที่คิด

ใครจะ "ตัดใจ" จากความรัก คงจะทำไม่ได้เช่นกัน

หรือใครที่คิดจะ "ลืม" ความรักล่ะก็ ไม่มีทาง

เหมือนกับน้ำเปล่า...คุณลืมน้ำเปล่าได้หรือ








อย่าเข้าใจว่า ความรักคือน้ำหวาน หรือน้ำอัดลมซ่าๆ

มันจะเป็นเพียงแค่น้ำเปล่าเท่านั้น

ถ้ามันเป็นรักแท้ ... แม้น้ำเปล่า จะซาบซ่า ไม่เทียบเท่าน้ำหวาน หรือน้ำอัดลม

แม้น้ำเปล่าจะไร้น้ำตาลซึ่งเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดพลัง

แต่น้ำเปล่า มันแทบไม่มีผลข้างเคียงเลย

มันรักษาคุณค่าเอาไว้ได้ดีกว่าน้ำใด ๆ

น้ำเปล่า เจอกับเกลือ มันก็ละลายเกลือ

เหมือนกับรักแท้ ...คนที่รักคุณจริงๆ เมื่อคุณเจอกับความทุกข์

เขาก็จะพยายามรับความทุกข์จากคุณไว้ให้มากที่สุด


 


:22:

ความรัก ผมมีรสชาติอะครับ บางที เค็ม บาง ทีก็เหม็น -*-

*ปาก  :35:

อ้างคำพูดจาก: Sorisori เมื่อ 10 มี.ค. 2006, 06:04 น.
*ปาก  :35:

ปากเธอไม่ตรงกับหัวใจ ~


เอ้าา  กิ้งง

เล่นเอ่ง กิ้งเองเลยนะ-*-

ละ...ละ...  :26:

โว้ววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว้

บทสนทนาของชายหญิงคู่หนึ่งซึ่งเป็นแฟนกัน

ญ. :: คุณเคยคิดถึงฉันบ้างไหม?

ช. :: ไม่เคย

ญ. :: คุณชอบฉันไหม?

ช. :: ไม่

ญ. :: คุณอยากได้ฉันไหม?

ช. :: ไม่

ญ. :: คุณจะร้องไห้ไหม ถ้าฉันจากไป?

ช. :: ไม่

ญ. :: คุณจะอยู่เพื่อฉันไหม?

ช. :: ไม่

ญ. :: คุณจะทำอะไรสักให้ฉันได้ไหม?

ช. :: ไม่ได้

ญ. :: คุณจะเลือกอะไร ระหว่าง "ชีวิตคุณ" กับ "ชีวิตฉัน"?

ช. :: ชีวิตฉัน

หญิงสาวรู้สึกเสียใจมาก เธอหันหลังวิ่งหนีจากชายหนุ่มที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนเธอ
แต่เขาก็วิ่งตามเธอไป พร้อมทั้งตะโกนว่า.... ...

" เหตุผลที่ฉันไม่เคยคิดถึงเธอ เพราะว่าเธออยู่ในความคิดฉันเสมอ

เหตุผลที่ฉันไม่ชอบเธอ เพราะฉันรักเธอ

เหตุผลที่ฉันไม่อยากได้เธอ เพราะฉันต้องการ และจำเป็นต้องมีเธอ

เหตูผลที่ฉันไม่ร้องหาย ถ้าเธอจากไป เพราะฉันคงจะตายทั้งเป็น ถ้าไม่มีเธอ

เหตุผลที่ฉันไม่อยู่เพื่อเธอ เพราะฉันจะตายเพื่อเธอ

เหตุผลที่ฉันทำอะไรให้เธอสักอย่างไม่ได้ เพราะฉันยินดี
และเต็มใจทำให้เธอทุกอย่าง

และเหตุผลที่ฉันเลือกชีวิตฉัน เพราะ เธอคือชีวิตฉัน "

 :25: +1

เฮือก ซึ้ง :25: (+1)

ข้ออ้างที่ฟังดูดี(มั๊ยล่ะ)  :39:

ผมอุตส่าห์อ่านนะครับเนี่ย

มองจะไรในมุมกลับสักนิด
ให้หัวคิดสักหน่อย
แล้วคุณจะรู้ว่าบางที
โลกนี้ยังมีอะไรแปลกใหม่อีกเยอะ

ขึ้นอยู่กับปัญญาของแต่ละบุคคลที่ติดตัวมา
มีมากคิดมาก
มีน้อย...

ส่วนตู..






:28:

เคยอ่านแล้วแบบที่เป็น เวอร์ชั่นภาษาอังกฤษ  :22:

กุ ม ภ สู ต ร
"เปรียบพฤติกรรมดุจหม้อน้ำ"



"ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย หม้อน้ำ 4 ชนิด คือ หม้อน้ำเปล่าปิดชนิด 1 หม้อน้ำเต็มเปิดชนิด 1 หม้อน้ำเปล่าเปิดชนิด 1 หม้อน้ำเต็มปิดชนิด 1

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลบางคนมีอากัปกิริยา ดูน่าเลื่อมใส มารยาทเรียบร้อย แต่ไม่รู้อริยสัจ บุคคลนี้เปรียบเหมือน หม้อน้ำเปล่าที่ปิดฝาไว้

บุคคลบางคนอากัปกิริยาดูไม่น่าเลื่อมใส ไม่ค่อยเรียบร้อย แต่รู้อริยสัจ บุคคลนี้เปรียบเหมือนหม้อน้ำเต็มเปิด

บุคคลบางคนอากัปกิริยาดูไม่น่าเลื่อมใส มารยาทไม่เรียบร้อย และไม่รู้อริยสัจด้วย บุคคลนี้เปรียบเหมือนหม้อน้ำเปล่าเปิด

บุคคลบางคนอากัปกิริยาดูน่าเลื่อมใส มารยาทเรียบร้อยรู้อริยสัจด้วย บุคคลนี้เปรียบเหมือนหม้อน้ำเต็มปิด"



ข้อความนี้จาก กุมภสูตร เปรียบคนเหมือนหม้อน้ำ ในเมืองอินเดียไปไหน ๆ ก็จะเห็นหม้อน้ำ การยกเอาสิ่งที่พบเห็นอยู่ประจำมาสอนเปรียบเทียบ ทำให้ผู้ฟังเข้าใจได้ง่ายและเข้าใจได้เร็ว การสอนด้วยอุปมาอุปไมยเป็นวิธีการหนึ่งที่พระพุทธองค์ทรงใช้มากที่สุด

คนที่ไม่มีอะไรแล้วเปิดเผยให้คนเห็นว่าไม่มีอะไร ก็น่ารักไปอีกอย่างหนึ่ง ถึงจะเปรียบเหมือนหม้อน้ำเปล่าเปิดฝาก็ตาม แต่คนที่น่าเกลียดคือคนที่ไม่มีอะไรดีในตัว แถมยังปิดบังซ่อนเร้นนี่สิ เขาเปรียบเหมือนหม้อเปล่าปิดฝาไว้ ในหม้อเปล่านั้นซ่อนอสรพิษอยู่ด้วยหรือเปล่านี่ยากที่จะรู้

เคยอ่านแล้วค่ะ

ขอให้คำพูดเด็ดที่คิดขึ้นมา







ละโว้ .................. โอ้................................................โอ

โดนตัดหน้า :44:

ถือว่าจู๋นี้รีเซ็ต ไม่มีผลกะเรื่องละโว้  :33:
เรียกว่ามาบันทึกเรื่องราวดีดีเก็บไว้ไง

(ปั่นนั่นแล)

Subject: พ่อรวยสอนลูก จดหมายถึงลูกโอ๊กอ๊าก


หากลูกได้อ่านจดหมายนี้  ก็แสดงว่าพ่อไม่ได้อยู่ดูแลลูกอีกต่อไปแล้ว
อยากจะให้ลูกอ่านคำสอนที่พ่อได้ทำเช็คลิสต์จำใส่กระโหลกไว้ให้แม่นๆ
พ่อรู้ดีว่าสมองลูกมีพื้นที่บันทึกข้อมูลความจำที่ยังไม่เสียหายจากยาหลาย
ประเภทที่ลูกทั้งดูด สูบ กิน ฯลฯ มาหลายปี แต่ยังไงก็พยายามหน่อย
     
1. อย่าไว้ใจคนรอบข้าง
ตอนนี้พวกมันคงไปตอมนายกคนใหม่กันเกือบหมดแล้ว
พ่อยังเสียใจอยู่ทุกวันนี้ที่มัวแต่หลงน้ำลายพวกมันอยู่หลายปี
(โดยเฉพาะนังแว่นขาซี้ และนิติกรตัวแสบที่ย้ายไปพรรคนายหนวด
หรือเสี่ยอ่าง)
ที่เหลืออยู่มันก็ไม่ได้หวังดีกับลูกหรอกมันหวังแต่เงินของลูกทั้งนั้น
ถึงแม้หลักทรัพย์ของเราในตลาดหุ้นจะถูก ปปช
ประกาศยึดทรัพย์ไว้ก่อนหน้านี้
แต่พ่อได้ฝากไว้ในบัญชีสวิสของเสี่ยกาแฟพ่อตาของเจ้า
ไว้นานแล้วสัก 7แสนล้านบาท พ่ออยากให้ลูกรีบยักย้าย
มาเป็นทองคำเก็บไว้กับตัวดีกว่า อย่าไว้ใจพ่อตาหรือเมียเป็นอันขาด
เพราะหากช้าจะเอาเงินไปปั่นหุ้นกับเจ้าตี๋ขายอะหลั่ยรถอีกรอบ
แล้วลูกจะไม่มีอะไรเหลือ เล่นอะไรก็เล่นเถอะลูก แต่อย่าเล่นหุ้น
มันจะไม่มีเหลือ เสี่ยชาร์เตอร์มันก็เตือนคนไทยทั้งหมดแล้ว
มันหมายถึงเราด้วยนะลูก
     
2. อย่าริทำงาน
พ่อรู้ความสามารถของลูกมาตลอดตั้งแต่สมัยประถม
ถ้าไม่โกงลูกไม่เคยทำอะไรสำเร็จสักอย่าง ดูแค่โกงข้อสอบยังโดนจับได้
ไอ้มือถือทองขาวฝังโคตรเพชรที่บังคับขายลูกพรรคกับพวกที่มาอาศัยบารมีพ่อ
คงขาย ไม่ได้แล้วเลิกเสียเถอะ ส่วนร้านกาแฟที่เจ้าทำกับแฟน
ที่ให้นักศึกษามาจิบกาแฟไปแช็ตไปจะได้ไปสำส่อนกัน
ทันใจก็คงสู้สตาร์บักส์ไม่ได้แต่ถ้าอยากทำให้คนอื่นเขา
เห็นว่าลูกยังทำอะไรเป็นบ้างก็ตามใจ
ส่วนบริษัทฮาวคัมนี่คงไม่สามารถไปงาบสัมปทานอะไรได้ถ้าไม่มีพ่อคุ้มหัวอยู่
ฝีมือถ่ายรูปของลูกเป็นยังไงก็รู้อยู่ อย่าทำเลย (ลูกคิดได้ไงวะ ชื่อบริษัทนี้
     
เพราะว่าพอผวน ออกมามันก็กลายเป็นบริษัท "หำคาว" อัปมงคลดีแท้)
พ่อพยายามทำธุรกิจประเภทเสือนอนกินมาตลอดชีวิตเพราะพ่อรู้ว่า
ลูกคงจะโตขึ้นมา ผลาญได้รวดเร็วมาก
เท่าที่หามาคงพอใช้ได้หลายชาติอยู่หากลูกไม่อาการหนักกว่าที่พ่อคิด
3. เงียบเข้าไว้
อย่าได้ปากไวไม่เข้าท่าอย่างที่พ่อพลาดไปหลายครั้ง ข้อนี้สัมพันธ์กับข้อ 1 มาก
ยิ่งกึ๋นลูกมีน้อยๆอยู่อย่าไปแสดงให้ชาวบ้านเขาเห็นมันจะเสียตระกูล
พ่อขอฝากไว้แค่นี้ หากพ่อไม่หลงกล มหามื้อเดียวชวนพ่อมาเล่นการเมือง
(ลืมไปว่าแกมีฉายาพาคนไปตาย)
แถมพวกขาประจำมันเชียร์พ่อเหลือเกินตอนนั้น
ป่านนี้ก็คงเป็นเจ้าสัวสบายๆเหมือนเสี่ยข้าวไก่ย่างเพื่อนพ่อที่บังคับให้พ่อ
อุบข่าวไข้หวัดนกตั้งหลายครั้งแต่มันไม่เคยโดนด่าแถมยังรวยเอารวยเอา
พ่อมีอะไรจะสอนอีกเยอะแต่รอวันหลังนะลูก
ผู้คุมมันคิดค่าส่งบวกข้าวผัดครั้งละแสนบาท


รัก
พ่อเหลี่ยม
ปล.เอ้อไม่ต้องสงสัยนะว่า ทำไม ไอ้มหาหัวเกรียนถึงโดนเล่นเรื่อง สปก.น่ะ

^
^

:30: :30: :30:

ฮามาก ชอบ ๆโดยเฉพาะข้อ 2

ปล.แต่เหมือนเคยอ่านแนวๆนี้อ่ะ แต่นี่เขาคงเอามาดัดแปลงมั่ง

อ้อ ลืม +1 พี่เฟิร์น  :43:

    ถ้าความรักมีรูปทรงเป็นวงกลม O
    ก็ควรจัดการแบ่งวงกลมวงนี้
    เป็นสองส่วนเท่า ๆ กันที่สุด

    เราก็จะได้ครึ่งวงกลมขนาดเท่ากันหรือเกือบเท่ากัน
    จำนวนสองครึ่งวงกลม
    ตั้งชื่อให้ครึ่งวงกลมแรกว่า....หัวใจ
    ตั้งชื่อให้ครึ่งวงกลมที่สองว่า....สมอง
    แล้วเขียนอธิบายภายใต้ล่างว่า
    : หัวใจ....มีไว้รู้สึก
    : สมอง.....มีไว้คิด

    เพราะความรักควรมีทั้งความรู้สึกและความคิด
    อย่าใช้หัวใจอย่างเดียว เมื่อรักใคร
    รวมถึงเมื่อรักใคร อย่าให้หัวใจเขาไปทั้งดวง
    (ให้จำไว้ว่า เรายังต้องหายใจต่อ ถ้าให้หัวใจเขาไป
    แล้วเราจะเอาหัวใจที่ไหนมาหายใจ)
    การรู้จักรักคนอื่นนั้นเป็นเรื่องดี
    แต่จะดียิ่งขึ้น ถ้าระหว่างที่รักคนอื่น
    เราก็ไม่ลืมที่จะรักตัวเองด้วย
    และการรู้จักมีความหวังนั้น ก็เป็นสิ่งที่ดี
    แต่จะดียิ่งขึ้น ถ้าเรารู้จักที่จะหวังกับตัวเอง
    มากกว่าที่จะหวังกับคนอื่น
    รักเพราะรักแล้วมีความสุขเถอะ
    อย่ารักแล้วดิ้นรนทุกวิถีทางเพียงแค่ต้องการ
    ให้เขามารักตอบ เพราะไม่เช่นนั้นแล้ว
    หากไม่เป็นอย่างที่เธอหวัง หรือเขา
    ไม่รักเธอเท่าที่เธอรักเขา

    คนที่เจ็บปวดมากว่าใครในโลก....ก็คือเธอ
    น้ำตาที่ไหลไม่ใช่น้ำตาใคร แต่เป็นน้ำตาเธอ
    ทีนี้...จากที่รักก็อาจจะกลายเป็นเกลียด
    จากเกลียดก็อาจจะกลายเป็นแค้น
    แม้ครั้งหนึ่งเธอจะเคยบอกว่ารักเขาอย่างที่สุด

เคยอ่านกันยังหว่า อ่านแล้วก็ขอโทษ ครับ  :17:

อ้างคำพูดจาก: :n:o:o:k: เมื่อ 12 มี.ค. 2006, 05:26 น.
^
^

:30: :30: :30:

ฮามาก ชอบ ๆโดยเฉพาะข้อ 2

ปล.แต่เหมือนเคยอ่านแนวๆนี้อ่ะ แต่นี่เขาคงเอามาดัดแปลงมั่ง

อ้อ ลืม +1 พี่เฟิร์น :43:

อุ๊ย ขอบคุณค่ะ  :43: :43: :43:

 โลกกว้างเกินไป...หรือ...หัวใจเราแคบเกิน........//

วันเวลาที่ผ่านมา ชั่วระยะเวลาหนึ่งของชีวิต ผู้คนมากมายผ่านเข้ามา บางคนผ่านมาเพียงเพื่อจะผ่านไป แต่บางคนกลับไม่เป็นเช่นนั้น..

จากคนแปลกหน้า กลายเป็นคนรู้จัก คนคุ้นเคย ล่วงเลย ไปถึงกลายเป็นคนรักกัน

เวลาเปลี่ยน สถานการณ์เปลี่ยน สถานภาพทางความรู้สึกของเราก็อาจมีการเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย บางคนยังคงความเป็นคนแปลกหน้า ยังรักษาระยะห่างของการเป็นคนรู้จัก คนคุ้นเคย หรือคนรักกันไว้ได้อย่างคงที่...

บางคน เปลี่ยนแปลงจากคนแปลกหน้า กลายเป็นคนคุ้นเคย...จากคนเคยคุ้น กลายมาเป็น คนรักกัน .. ทำลายระยะห่างของความรู้สึกให้สั้นลงอย่างรู้สึกได้...และเมื่อนั้น เรื่องราวดี ๆ สวยงามทางความรู้สึกจึงเกิดขึ้น ..

แต่ในทางกลับกัน..ระยะห่างของบางคน อาจห่างไกลออกไปจนสุดหูสุดตา จากคนเคยรัก คนเคยคุ้น กลายเป็นแค่คนเคยรู้จัก .. กลายเป็นคนแปลกหน้าทางความรู้สึกไป ..

แน่นอนว่า ระยะห่างของคนรู้จัก กับ คนรัก ย่อมไม่เท่ากันเป็นแน่.. แต่นั่นแหละ ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปได้เสมอ.. ฉันเชื่อในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของเวลา พอกับเชื่อในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของความรู้สึก..ไม่มีมาตราวัดใด ๆ ที่จะใช้วัดระยะห่างของความรู้สึกได้ และระยะห่างในแต่ละสถานภาพทางความรู้สึกในแต่ละคนก็คงจะไม่เท่ากัน..เราระบุชัดไม่ได้ว่า 1 เท่ากับ 1 ในความรู้สึกของอีกคน 1 ในความรู้สึกของคนหนึ่ง อาจจะเป็น 100 ในความรู้สึกของอีกคนก็เป็นได้..และในเมื่อการคบหากันเป็นปฏิสัมพันธ์ของคนสองคน เราจึงมองเห็นความไม่ลงตัว เห็นระยะห่างที่ไม่เท่ากันของคนสองคนได้เสมอ..

กับคนบางคน เราอยากเป็นมากกว่าคนรู้จัก เราก็จะพยายามที่จะทำให้ระยะห่างของเรามันสั้นลง กับคนบางคน เราอยากเป็นน้อยกว่าที่เป็นอยู่ เราก็จะพยายามที่จะทำให้ระยะห่างของเรายาวไกลออกไป..แต่กลับบางคนเรากลับอยากจะรักษา ระยะห่าง ตรงกลาง ไว้ให้คงที่ ไม่ให้ห่างหาย จางหนี หรือ เข้ามาใกล้จนเรารู้สึกอึดอัด..

เคยรู้สึกใช่ไหมว่า .. ขณะที่เราเดินเข้าหา บางคนกลับกำลังเดินหนี กับบางคนเรากำลังเดินหนี บางคนกลับเดินตาม...กับบางคนเราก็ต้องการระยะห่างประมาณหนึ่ง ไม่ต้องใกล้มาก แต่ไม่ต้องการห่างหายไปไหน..

ขณะที่บางคนวิ่งตาม ล้มลุกคลุกคลาน และเจ็บปวดกับระยะห่างของอีกคนที่ทิ้งไว้ตรงหน้า และขณะเดียวกันกับที่อีกคนก็วิ่งหนี โดยไม่คิดจะหันกลับมามองความเจ็บปวดของอีกคน อะไรก็เกิดขึ้นได้กับความรู้สึกคน.. เหนื่อยแสนเหนื่อย ล้าแสนล้า แต่สุดท้ายก็ยังพยายาม พยายามที่จะยื้อยุดฉุดดึงอยู่เช่นนั้น

บางคนปล่อยความรู้สึกของอีกคนไว้บนความห่าง ห่างจนลับตา ..ไม่เคยหันกลับมามองหรือรับรู้ความเป็นไปของอีกคน ..ไม่เคยรับรู้ว่า ระยะห่างที่เขาทิ้งไว้อีกคนมันสร้างความเจ็บปวดได้ประมาณไหน แต่ก็มีบางคนที่เหนื่อยล้ากับระยะห่างที่พยายามรักษาไว้เพียงแค่นั้น ไม่ต้องห่างไป แต่เข้าใกล้กว่านี้ไม่ได้...ต้องการเพียงเส้นขนานที่ไม่มีทางมาบรรจบ...

การทำลายระยะห่างของคนสองคนอาจไม่ใช่เรื่องยาก แต่ก็ไม่ได้ง่ายดายนักสำหรับอีกหลาย ๆ คน...บางคนพยายามมาเกือบทั้งชีวิต..ระยะห่างที่ว่าก็ยังคงห่างอยู่เช่นเดิม..ขณะที่บางคนอยู่นิ่ง ไม่วิ่งหนี ไม่วิ่งตาม ปล่อยทุกอย่าง! ให้เป็นหน้าที่ของเวลา ไม่เรียกร้องให้เกิดความคาดหวัง ไม่ปล่อยละเลยจนเหมือนชาเฉย...ระยะห่างนั้นกลับขยับเข้ามาใกล้ราวปฏิหารย์

เอาใจช่วยสำหรับคนที่กำลังพยายามเดินเข้าหา ให้อีกคนหันกลับมามองบ้าง ระยะห่างจะได้สั้นลง พยายามต่อไป เพราะวันหนึ่งคุณอาจรู้สึกว่าความพยายามของคุณมิได้ไร้ค่า ร้องขอสำหรับคนที่กำลังเดินหนี ให้หันกลับมามองความรู้สึกของอีกคนบ้าง เพราะบางทีคุณอาจจะสูญเสียอะไรดี ๆ ไปเพราะระยะห่างที่คุณทิ้งไว้ให้อีกคน เห็นใจกับการรักษาระยะห่างให้คงที่สำหรับบางคน เพราะบางทีมันก็ทรมานมากกว่า การพยายามเดินเข้าใกล้หรือห่างหนี..เสียอีก..

แล้วคุณเล่า เคยนึกย้อนกลับมามอง ระยะห่าง ของคุณกับผู้คนรอบตัวกันบ้างไหม..เคยรู้สึกไหมว่า บางที ความห่างไกล กับ ระยะห่างของความรู้สึกกลับเป็นตัวแปรผกผันกัน เคยรู้สึกได้ถึงระยะห่างทั้งที่ตัวอยู่ใกล้ ๆ หรือรู้สึกใกล้กันแล้วทางความรู้สึกทั้งที่ตัวอยู่แสนไกล กันบ้างไหม.???

เคยคิดกันบ้างไหมว่า ระหว่างคนพยายามเดินหนี คนที่พยายามเดินตาม และคนที่พยายามยังไงระยะห่างกลับ! เท่าเดิม คนไหนเจ็บปวดไปกว่ากัน ...

....

หรือ....

อาจเป็นเพราะ .. โลกกว้างเกินไป

หรือไม่... ก็หัวใจเราที่แคบเกิน

อ้างคำพูดจาก: Sorisori เมื่อ 26 ม.ค. 2006, 17:16 น.
ญี่ปุ่นไอเดียแปลก ปลูกถั่วงอกบนหัว

(http://img.f0nt.com/image/441.jpeg)
(http://img.f0nt.com/image/442.jpeg)
(http://img.f0nt.com/image/443.jpeg)
(http://img.f0nt.com/image/444.jpeg)

:33:

เห๋อออ หลอนไปอีกนานตู

อุ๊ย ยังไปขุดมาอีก  :21:

ละ ละ ละ ...

ทั้งคู่แหละ  :08:

หน้าคนโดนปลูกมันทำหน้าเหมือนใครหว่า คุ้นๆแต่นึกไม่ออก

เหมือนลุงอ๋าห์หรือเปล่า

มองมานานและก็ว่าคุ้นๆ  :38:

อ้างคำพูดจาก: '' In0ok '' เมื่อ 17 มี.ค. 2006, 00:56 น.
เหมือนลุงอ๋าห์หรือเปล่า

มองมานานและก็ว่าคุ้นๆ :38:

บร้า ลุงอ๋าห์เค้าหล่อกว่าตั้งเยอะ  :21:

ไม่ได้ FWD มาค่ะ แต่เอามาจากบล็อกของพี่คนนึง อยากให้อ่านดู ขี้เกียจโฆษณาบล็อกมัน  :08:

เรื่องของความดีและการตัดสิน


"การจะบอกว่าใครเลว เราต้องเป็นคนดีก่อนไหม?"
ถ้าใช่... แล้วเมื่อไหร่ล่ะที่เรามีสิทธิ์นั้น จะรู้ได้ยังไงว่าเมื่อไหร่เราถึงจะดีพอ
ผมชอบคำถามนี้จัง เมื่อไหร่เราถึงจะดีพอ?... ดีเพียงพอที่จะตัดสินผู้อื่น

ถ้าคุณเคยร้องเพลงเด็กดี จะรู้ว่าเด็กดีมีหน้าที่ 10 อย่าง แต่ถ้าเด็กคนหนึ่งทำครบทั้ง 10 อย่าง เขาจะดีพอแล้วเหรอ หรือว่าจะต้องมีหน้าที่อย่างที่ 11 , 12 เพิ่มเข้ามาเรื่อยๆ ลองจินตนาการถึงเด็กที่ทำครบทั้ง 10 อย่างดูสิ จะน่าสงสารสักแค่ไหน ถ้าไม่มีอะไรเหลือให้เขาทำอีกแล้ว

ผมดูหนังเรื่อง Lost ตัวละครตัวหนึ่งสอนลูกว่า "อย่าพยายามทำตัวเป็นฮีโร่ อย่าคิดจะปกป้องคนอื่นมากเกินไป เพราะถ้าล้มเหลว เราเองจะเป็นฝ่ายรู้สึกผิด" ผมว่าเข้าท่านะ แม้แต่การเป็นคนดียังต้องเสี่ยงต่อการรู้สึกผิด...

การทำดีกับทำชั่ว อย่างไหนง่ายกว่ากัน
การทำชั่ว... ยากตรงที่คุณจะทำยังไงไม่ให้รู้สึกผิด ขณะที่การทำดี... ยากตรงที่คุณจะทำยังไงไม่ให้ดีเกินไป และเสี่ยงต่อการรู้สึกผิด

ถ้าคุณปีนภูเขา เมื่อถึงจุดสูงสุด คุณจะตระหนักดีว่าไม่มีหนทางอื่นอีกแล้วให้คุณไป... นอกจากการปีนลง นั่นหมายถึง ถ้าคุณเป็นคนที่ดีพอ คุณอาจมีสิทธิ์ตัดสินคนอื่น คุณสร้างบรรทัดฐาน จากจุดที่คุณยืน คุณมองลงไป และเห็นคนที่เคารพยกย่องคุณ ทุกคนคิดว่าคุณดีพอ แต่ตัวคุณเองนั้นกลับยืนอยู่ตรงนั้น มองเส้นศีลธรรมที่คุณเองเป็นผู้ขีดคั่น และเริ่มหวั่นเกรงว่าวันหนึ่ง คุณก็ต้องลงไป ( แน่นอน ไม่มีหนทางอื่นอีกแล้ว ) คุณต้องลงไป และผ่านเส้นนั้น... เส้นที่คุณเป็นคนขีดไว้เอง
( งงใช่มั้ย! ฮ่า ฮ่า )

 
โลกใบนี้เต็มไปด้วยการตัดสิน ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลหรืออคติใดๆ เราคงได้แต่หวังว่าจะเป็นคนที่ดีพอ ดีพอที่จะตัดสินคนๆหนึ่งและเปิดช่องว่างสำหรับความผิดพลาดจากคำตัดสินของเราเอง เพราะเราก็คงหวังเช่นนั้น เมื่อคนอื่นมาตัดสินเรา...

แด่... โลกที่ชอบตัดสินกันเอง
บาย.
 

มีเรื่องจรรโลงใจมากมายก่ายกอง ..

ส่วนมากมีแต่เรื่องเกี่ยวกับความรักทั้งนั้นเลย ..

แต่ไม่ค่อยอยากอ่าน .. จะร้อง  :05:



.. เห็นถั่วงอกแล้วคันๆหัวยังไงไม่รู้ค่ะ   :08:

เครดิต : บล็อกชาวบ้านเช่นเคย
หนังสือที่ถูกลืม

ถ้าคุณเคยรักใครสักคน ( นอกจากตัวเอง ) คนคนนั้นย่อมต้องวิเศษสุดเสมอ และหนังสือก็เหมือนกับคน... ต้องเรียนรู้ ต้องเปิดอ่านไปเรื่อยๆ หนังสือบางเล่มควรค่ากับการนั่งอ่านหลายต่อหลายรอบ บางเล่มก็สมควรจะถูกวางไว้เฉยๆ คุณเป็นผู้ตัดสิน...แต่จะมีสักกี่เล่มเชียวที่คุณอยากมีมันไว้ใกล้ๆ แม้ไม่ต้องเปิดอ่านก็ทำให้มีความสุขได้

หนังสือกับคน... เหมือนกันตรงที่ทั้งสองล้วนถ่ายทอดตัวตนออกมา แต่น่าเสียดาย... หนังสือบางเล่มดูงดงามแค่เพียงเพราะมันถูกห่อปกเอาไว้... บางเล่มดูสวยสดเพราะปกใสๆที่กันตัวมันเองจากฝุ่นผง หนังสือที่เชิดหน้าชูตาอย่างงดงามแต่ไม่ใช่จากความสามารถของตนเอง ทำไมมันถึงมีคุณค่ามากนัก?...

มีหนังสือสักกี่เล่มที่ไม่ถูกห่อปก ต้องยืนหยัดและเผชิญสิ่งต่างๆด้วยตนเอง ผ่านวันเวลาจนเนื้อความเริ่มเลือนหาย สิ่งที่เ้ป็นตัวตนบนเนื้อกระดาษบางๆกำลังพร่าเลือน เหลือไว้เพียงหน้าปกให้ผู้ที่ผ่านไปมาได้เห็นถึงสิ่งที่เจ้าหนังสือเล่มนี้เคยเป็น... สิ่งที่ไม่มีอีกแล้ว... ...

ในโลกชวนสับสนใบนี้ หน้าปกมักสำคัญกว่าเนื้อหา จึงไม่แปลกที่โลกเราเป็นอย่างที่มันเป็น ซึ่งไม่ใช่อย่างที่มันควรเป็น ความรักมักถูกมองเป็นเรื่องของรูปลักษณ์ หนังสือบางเล่มถูกหยิบขึ้นมาด้วยความคาดหวัง ถูกอ่านอย่างใจจดใจจ่อเพราะความน่าค้นหา แต่เมื่อตัวอักษรสุดท้ายผ่านสายตาไป หนังสือเล่มเดิมที่เคยสร้างความสนุกสนาน... ก็ไม่เหลืออะไรให้น่าค้นหาอีกแล้ว...

วางมันลงซะ... คุณอาจบอกตัวเองเช่นนี้ ไปหาหนังสือที่สนุกๆอ่านดีกว่า มีหนังสืออีกหลายล้านเล่มให้คุณค้นหาในสิ่งที่กำลังตามหา...

หนังสือบางเล่ม... ที่คุณเคยอดหลับอดนอนเพื่อมัน แต่เมื่ออ่านจบแล้ว เวลาเพียงเล็กน้อยคุณอาจไม่มีให้มันด้วยซ้ำ...

หนังสือบางเล่ม... ที่เคยสร้างความสุขให้คุณ... เมื่ออ่านจบ คุณก็คงอยากจะหาเล่มใหม่มาแทนที่

ถ้าหนังสือมีชีวิต มันคงร้องออกมาดังๆว่า "เจ็บนะ"

เสียงร้องของหนังสือที่มีชีวิต สำหรับคุณแล้ว... คงจะดังอื้ออึงได้เฉพาะในฝัน... ไม่ใช่โลกแห่งความเป็นจริง

 {หมีโหด}




* นึกว่าเสมอว่าการโกรธ 1 นาที จะทำให้ความทุกข์อยู่กับเธอ 3 ชั่วโมง

* ถ้ายิ้มให้กับคนที่อยู่ในกระจก รับรองว่าเค้าต้องยิ้มตอบกลับมาทุกครั้งแน่!

* หลับตานิ่งๆ ซัก 3 นาที เมื่อรู้สึกว่าอะไรตรงหน้ามันช่างยากจัง

* ระหว่างแปรงฟันถ้าฮัมเพลงด้วยไปจนจบจะทำให้ฟันสะอาดขึ้น 2 เท่าแน่ะ

* เคี้ยวข้าวแต่ละคำให้ช้าลง จากที่รสชาติธรรมดาก็จะอร่อยขึ้นเยอะ

* ควรหัดพูดคำว่า "ไม่เป็นไร" ให้เคยปากมากกว่าการพูดคำว่า "จะเอายังไง"

* สัตว์เลี้ยงที่บ้านเก็บความลับเก่ง เรื่องที่ไม่อยากให้คนอื่นรู้จึงเล่าให้มันฟังได้

* อาหารที่ไม่ชอบกินตอนเด็ก ลองตักเข้าปากอีกที เผื่อจะกลายเป็นอาหารจานโปรด

* เขียนชื่อคนที่เธอเกลียดใส่กระดาษแล้วฉีกทิ้งความเกลียดจะเบาบางลงเรื่อยๆ

* ให้ปล่อยน้ำตาไหลโดยไม่ต้องเช็ด เมื่อน้ำตาแห้ง จะดูไม่ออกว่าเพิ่งร้องไห้มา

* ก่อนจะซื้ออะไรก็ตาม ต้องคิดหาประโยชน์ของมันให้ได้อย่างน้อย 3 ข้อก่อน

* ถึงเสื้อกางเกงในตู้จะมีอยู่น้อย แต่ถ้าสลับกันไปเรื่อยๆก็ดูเหมือนจะเยอะขึ้น

* เลือกให้ของขวัญคนที่ไม่เคยได้ ดีกว่าคนได้เยอะจนจำชื่อคนให้ไม่หมด

* ในวันที่รู้สึกเศร้าๆ เหงาๆ เดินไปซื้อดอกไม้ให้ตัวเองซักดอกแล้วจะดีขึ้น

* แอบรักใครซักคน ยังไงก็ดีกว่าไม่เคยรู้ว่าความรู้สึก "รัก" เป็นยังไง

* ถึงจะไม่ได้ออกไปไหน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าแต่งตัวสวยๆ หล่อๆ ไม่ได้นี่

* พยายามอ่านหนังสือทุกชนิดในมือให้จบเล่มอาจไม่สนุกแต่มีประโยชน์แฝงอยู่

* วันที่ตื่นเช้าๆ ให้บิดขี้เกียจนานที่สุดเท่าที่จะทำนานได้ ถ้าขี้เกียจออกกำลังกายน่ะ

* รู้รึเปล่าว่าดอกไม้ที่บานอยู่กับต้น ยังไงก็อยู่ได้นานกว่าบานในแจกัน

* ทะเลาะกับใครๆ พร้อมรอยยิ้ม เรื่องราวจะจบง่ายกว่าที่คิดเยอะ

* เอารูปตัวเองตอนเด็กๆ มาดูตอนเครียดอารมณ์จะดีขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ

* พยายามหาข้อบกพร่องของคนที่เธออิจฉาอย่างน้อยก็มีข้อปลอบใจตัวเองบ้าง!

* โทรไปหาแฟนแล้วพูดแคคำเดียวว่า "คิดถึง" พอวางสายแล้วต้องยิ้มทั้งคู่

* ในวงสนทนาถ้ายังนึกไม่ออกว่าจะคุยอะไรรอยยิ้มช่วยแก้สถานการณ์ได้

* ค่อยๆ เดินทอดน่องแบบสบายๆ ในวันที่ไม่มีธุระให้ต้องไปสะสาง

* ซื้อของฝากทุกคนในบ้าน ก็เหมือนกับการซื้อของฝากตัวเองนั่นแหละ

* จะหน้าตายังไงก็แล้วแต่ ถ้าทิ้งขยะลงพื้นก็กลายเป็นขี้เหร่ได้ทันตาเห็น

* นั่งสมาธิให้นานๆ และบ่อยๆ ก็ทำให้ผิวสวยขึ้นได้เหมือนกัน

* นอกจากตอนที่เคี้ยวข้าวแล้ว ไม่ว่าก่อนหรือหลังกินก็หัวเราะได้อร่อย

* จินตนาการถึงเรื่องที่อยากมีหรืออยากเป็นคือยานอนหลับอย่างหนึ่ง

* อ่านหนังสือหรือการ์ตูนโปรดเป็นการเติมน้ำมันให้ตัวเองอย่างดี

* ยังไม่มีใครเคยแย้งว่า การอาบน้ำไม่สามารถคลายเครียดได้จริงๆ

* ก่อนจะด่าใครให้นับ 1 ถึง 50 เผลอๆ อาจจะไม่อยากด่าแล้วก็ได้

* ไม่ต้องทำยังไงกับเพื่อนที่หักหลังก็แค่อย่าเรียกเค้าว่าเพื่อนก็พอแล้ว

* รักครั้งแรกส่วนใหญ่ก็อกหักทั้งนั้น น่าจะดีใจที่ไม่แปลกกว่าชาวบ้านเค้า

* การที่ทำของหายอาจเป็นการใช้หนี้ของชาติที่แล้วให้คนอื่นที่เก็บมันได้

* ถึงจะไม่มีเงินอยู่ในกระเป๋าซักบาท ยังดีกว่าไม่มีเสื้อผ้าให้ใส่ตั้งเยอะ

* หนี้ที่โดนเบี้ยวไป ทำให้เรารู้จักใครบางคนดีขึ้นโดยไม่ต้องใช้เวลามาก

* คนอื่นไม่เข้าใจเราไม่เห็นแปลก ในเมื่อเราก็ไม่เข้าใจคนอื่นเหมือนกัน

* ไม่ต้องช่วยใครๆ ด่าตัวเอง ถ้าสิ่งที่ทำไปแน่ใจว่าพยายามเต็มที่แล้ว

* วิ่งให้เหนื่อยมากๆ ความโกธรจะได้ถูกขับออกมาพร้อมกับเหงื่อ

* ถ้ากลัวจะนอนฝันร้าย สวดมนต์ก่อนนอนเหมือนตอนเด็กๆ ดูสิ

* ของฝากสำหรับคนห่างไกล คือการโผล่ไปเซอร์ไพรส์ด้วยตัวเอง

* เพลงจังหวะมันๆ ทำให้คนฟังกระปรี้กระเปร่าได้โดยอัตโนมัติ

* อย่าเดาว่าอะไรอยู่ในกล่องของขวัญ แล้วจะไม่รู้จักคำว่าผิดหวัง

ซ้ำหรือเปล่าครับ

ไม่ทราบค่ะ  {หมีโหด}

พจนานุกรมผู้หญิง (แต่งโดยผู้ชาย)

ใช่ = ไม่

ไม่ = ใช่

บางที = ไม่

ฉันเสียใจ = คุณจะต้องเสียใจ

เราต้องการ = ฉันอยากได้

เป็นการตัดสินใจของคุณ = การตัดสินใจที่ถูกต้องมันกำลังจะเริ่มตอนนี้ต่างหาก

อยากทำอะไรก็ทำไปสิ = แล้วคุณจะได้เห็นดีกันแน่

เราต้องคุยกัน = ฉันอยากบ่น

ได้...ว่าไปสิ = ฉันไม่อยากให้เธอพูด

ฉันไม่ได้โมโห = ใช่ฉันโมโห คุณมันทึ่ม

คุณดูแมนจังเลย = คุณควรโกนหนวดแล้วนะและคุณก็น่ารักมากด้วย

ดูคุณเอาอกเอาใจฉันจังเลยนะคืนนี้ = ในหัวคุณมีแต่เรื่องอย่างว่าเหรอ

เพื่อความโรแมนติกฉันว่าเราปิดไฟดีกว่า = ต้นขาฉันใหญ่

ครัวนี้ไม่สะดวกสบายเอาเสียเลย = ฉันอยากได้บ้านใหม่

ฉันอยากได้ผ้าม่านใหม่ = และก็พรม,เฟอร์นิเจอร์และก็วอลเปอร์.....

แขวนรูปตรงนี้ = ไม่ฉันหมายถึงตรงนั้น

ฉันได้ยินเสียงอะไรก็ไม่รู้ = ฉันรู้ว่าคุณจะหลับแล้ว

คุณรักฉันมั้ย = ฉันกำลังจะขออะไรแพง ๆ

คุณรักฉันมากขนาดไหน = ฉันทำอะไรบางอย่างวันนี้และคุณต้องไม่ชอบเอามาก ๆ แน่ ๆ

ฉันแต่งตัวจะเสร็จแล้ว = ถอดรองเท้าออกแล้วหาเกมมาเล่นเหอะ

ก้นฉันใหญ่มั้ย = บอกสิว่าฉันสวย

คุณต้องเรียนรู้การพูดคุยกัน = แค่เห็นด้วยกับฉันทุกอย่างก็พอ

คุณฟังฉันอยู่รึเปล่า = (ช้าไป คุณตายไปแล้วล่ะ)

ลูกร้องรึเปล่า = ทำไมคุณไม่ลุกจากเตียงพาแล้วกล่อมเขาจนหลับล่ะ

ฉันไม่ได้ตะโกนนะ!!! = ใช่ฉันตะโกนเพราะฉันคิดว่ามันสำคัญ

มีคนบอกว่า ... ฟ้าดินลงโทษเขาให้ห่างไกลกับคนรัก

ฉันกลับคิดว่า ... ฟ้าดินกำลังสงสัยคู่นี้ว่า

... เขารักกันจริงหรือป่าวต่างหาก ...

เลยทดสอบโดยแยกคนนึงไปทาง ... อีกคนไปทาง

คงมีใครบางคนมีพฤติกรรมไม่น่าไว้วางใจ

ถ้าเราคิดว่ามันเป็นการทดสอบว่าเราเลือกถูกคนรึป่าว

ความห่างไกล ... จะเป็นตัววัดปริมาณความผูกพันที่เรามีต่อกัน

ถ้าเรายังรู้สึกเหมือนเดิม...แถมยังเพิ่มความห่วงใย ... ความคิดถึง

นั่นคือเรามีความรักที่แท้จริงให้เค้า ... เราสอบผ่าน ...

แต่ถ้าเขาเปลี่ยนแปลงไป ... แรก ๆ ก็ติดต่อกันถี่หน่อย ... หลัง ๆ

...เริ่มห่างหาย

เค้าสอบตก ... ก็ในเมื่อปริมาณความผูกพันของเค้ามันมีไม่เพียงพอ

เราน่าจะภูมิใจในตัวเอง ... ที่เราได้เลื่อนชั้นขึ้นไป ...

แม้มีใครจะสอบตก

ถ้าเค้าอยากจะขึ้นมาอยู่ข้างเรา... เค้าต้องเร่งให้สอบผ่านบททดสอบนี้

แล้วก้าวขึ้นมาอยู่ข้างเราเอง ...

ถ้าเค้าไม่ผ่าน ... ก็ถือว่าเป็นบุญ ...

ที่ฟ้าดินได้คัดคนโง่ ... ออกไปจากเราแล้ว ...

เริ่มต้นที่ีี่จุดจบ...
(ยาว ใครขี้เกียจอ่านกดเก็บดาวแล้วข้ามไปเลย ห้ามบ่น  {หมีโหด})

~ ... เราเริ่มที่จุดจบ ... ~


สวัสดีครับ ผมชื่อแจ็คครับ ผมแต่งงานได้ 3 เดือนแล้วครับ แต่คุณเชื่อมะ แต่งเหมือนไม่ได้แต่งเลย ผมยังคงมีชีวิตเหมือนเดิมเกือบทุกอย่าง ต้องย้ำว่าเกือบ เพราะไม่ว่าจะเป็นเรื่องงาน เรื่องชีวิตส่วนตัว ผมยังคงเที่ยวกับเพื่อนคืนวันศุกร์ เมาสุดๆคืนวันเสาร์ และถอนให้ออกคืนวันอาทิตย์ เป็นไงล่ะครับ อิจฉาผมไหม ที่มีอิสระได้อย่างนี้

ภรรยาของผม เรียกแบบนี้ก็ไม่เชิงนะ เรียกว่าคนที่ผมเข้าพิธีแต่งงานด้วย ไม่ใช่ว่าเธอไม่สวยนะครับ เธอก็สวยเหมือนผู้หญิงทั่วไป... ผมว่าเธอก็น่ารักแบบไม่เหมือนใครดีนะ แต่เพื่อนมันบอก "กรูเห็นหน้าแล้วเจี๊ยะบ่โละว่ะ" (เห็นแล้วกระเดือกไม่ลง) เธอไม่ใช่คนสวยแบบนางงาม ที่หุ่นสวย หน้าใส ท่าทางสง่า พูดจาไพเราะ มารยาทอ่อนหวานเป็นแม่บ้านแม่เรือน....ทุกอย่างที่ผมพูดมานั่นตรงข้ามหมดเลยครับ

เธอชื่อ นักกี้ครับ เธอบอกให้ผมเรียกสั้นๆว่า กี้ และเธอจะเรียกผมว่า จัก เพราะชื่อฝรั่งไป ไม่เหมาะกับหน้าไทยแบบผม ดูปากเธอสิ กัดกันตั้งแต่วินาทีแรกที่เจอและนี่คงเป็นเสน่ห์ของเธออย่างหนึ่ง ที่ทำให้ผมตกลงแต่งงานกับเธอทันทีหลังจากวันดูตัว

ทั้งที่ในวันนั้น......

"โธ่ลุง อย่ามาแต่งกะหนูเล้ย ลุงดูนะ หน้าตาก็ไม่สวย แค่น่ารักปานกลาง หุ่นก็ไม่บอบบาง ติดจะล่ำซำไขมัน นี่ๆเห็นอะไรไหม ฟันเกตรงมุมปากเนี่ย เขี้ยวซ้อนแหลมๆเนี่ย ผู้หญิงฟันซ้อนกัน โหหหห ไม่น่ายุ่งหรอก หนูทำกับข้าวก็ไม่เป็น ไม้กวาดไม่เคยจับ ไม้ถูพื้นไม่คิดแตะ ซักผ้าก็ส่งร้าน

เอางี้ หนูให้ลุง 20 คนเลย เนี่ย รายชื่อพร้อมเบอร์โทร กะที่อยู่ ลุงเลือกเลยจะเอาคนไหน เดี๋ยวติดต่อให้ ขอบอกโสดๆ สวยๆ ทั้งนั้น เพื่อนหนูเอง คุยกันได้ นี่ๆๆ เอาไปเลย"

ผมมองเธอยิ้มๆ และคงเผลอมองนานไปหน่อย

"อ้าวลุง ไม่ขำนะ น้อยไปเหรอ อืมมม ขอคิดแป๊บนะ เอางี้ ให้อีก 20 เลย แต่คราวนี้เป็นรุ่นน้องนะ ตอนนี้อยู่ปี 2 กะ 3 รับรองโสด สด สวย แต่ไม่รู้จะซิงรึเปล่า ขอเวลาวันนึงหาที่อยู่กะเบอร์ให้"

ครับ เธอพยายามติดสินบน ไม่ให้ผมแต่งงานกับเธอ ด้วยรายชื่อ ที่อยู่พร้อมเบอร์โทรสาว ก๊ากๆ เกิดมาเพิ่งเคยเห็นโว้ย นี่ถ้าผมบ้าจี้รับข้อเสนอนี้ไป ไม่กลายเป็นพวกค้าหญิงส่งออกรึ จะบ้าตาย แม่สื่อเขาคิดอะไรของเค้านะถึงมาจับคู่ผมกับเธอ

หลังจากปล่อยให้เธอพล่ามข้อเสนอ สินบนไปจนเหนื่อยเอง โดยมีผมนั่งยิ้มมองเธออย่างเดียว ยังไม่พูดสักคำ ดูไปแล้วท่าทางเหมือนคนขายประกันจริงๆ

พอพูดจนเหนื่อย เธอก็ยกกาแฟเย็นดูดรวดเดียวหมดแก้ว เอาหลังมือเช็ดปากแบบลวกๆ ติดจะเรอหน่อยๆ นะ ถ้าได้ยินไม่ผิด


"ตกลงไม่แต่งกะหนูนะ จะได้บอกมัมกะแด้ดว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้ว ส่วนเรื่องรายชื่อเอาไปหมดเลยละกัน ทั้ง 40 เนี่ยแหละ แล้วถ้าสนคนไหน โทรบอกหนูที่เบอร์นี้นะ ฮี่ๆ " เธอหยิบปากกาเขียนหมายเลขโทรศัพท์มือถือ ลงกระดาษโน้ต

"อ่ะ โทรได้ตั้งแต่ สิบโมงเช้า ถึง สี่ทุ่ม"

มีเวลาเปิดปิดด้วยแฮะ

"ไปนะค๊า หวัดดีค่า หวังว่าคงไม่เจอกันอีก ทั้งชาตินี้ หรือชาติไหน แล้วนี่ค่ากาแฟของหนู อีก 5 บาท ไม่ต้องทอน ติ๊บให้"

ครับ สินบนสำหรับการไม่แต่งกับเธอคือ รายชื่อพร้อมที่อยู่ เบอร์ กับเงินอีก 5 บาท อืม คุณคิดว่าผมควรรับข้อเสนอหล่อนไหมเนี่ย

วันต่อมา ไม่รู้ผมคิดยังไงถึงกดเบอร์โทรเธอ อารายยย ก็เบอร์มันติดมากับโทรศัพท์เท่านั้นเอง คิดมากๆ

"สวัสดีครับ นักกี้"

"อืมมมมมมมม"

ขณะนั้นผมจำได้ว่าเป็นเวลาเกือบบ่ายสองโมง แต่เสียงเธอดูเหมือนสะลึมสะลือ

"ว่างไหมครับ คุยกันหน่อยสิ"

"ไม่ว่าง คนจะนอน ไว้โทรมาใหม่นะ ฝากเบอร์กะชื่อไว้ โทรกลับไม่โทรอีกเรื่อง แค่นี้นะ"

เฮ้ย นี่มันบ่ายสองนะขอรับ ว่าที่เจ้าสาวของผม เธอยังไม่ตื่นนอน ว่าจะบอกข่าวดีซะหน่อย ว่า....

........ ที่บ้านฝ่ายหญิง......
"ไชโย้ๆๆๆๆๆๆๆ คุณพี่ขา ในที่สุด ในที่สุด"

"ใช่ คุณน้องครับ ในที่สุด ในที่สุด"

"ยายหนูก็ขายออก ไชโย้ๆๆๆๆๆๆๆ"

เสียงพ่อกับแม่ฝ่ายหญิงพูด น่าจะเป็นตะโกนขึ้นพร้อมกัน

"คุณนายขา เป็นอะไรไปคะ" เสียงสาวใช้รีบวิ่งออกมา

"นี่ จุ๋ม แจ๋ว แหวว เธอรู้ไหม ยายหนูจะได้แต่งงานแล้วนะ ที่ไปดูตัววันก่อนน่ะ ฝ่ายชายเขาตกลงแหละ นี่ๆ เธอต้องแนะนำชั้นนะ ว่าพระวัดไหนดูฤกษ์เก่ง จะได้ไปผูกดวงกัน อะฮู้ยยย ตื่นเต้นๆ"

สาวใช้ทั้งสามคนมองตากันด้วยความยินดีไม่แพ้คุณนาย ในที่สุด คุณหนูบ้านเราก็ขายออก เย้ๆ

ครับ ว่าที่เจ้าสาวของผมเป็นลูกสาวคนเดียว ทางบ้านของเธอกับผม รู้จักเป็นคู่ค้าทางธุรกิจและเพื่อนกันสมัยรุ่นพ่อและแม่

ก่อนที่ผมจะรู้ว่ามีการดูตัว พ่อบอกให้ผมไปพบลูกค้า แต่พอเธอเดินมาหย่อนก้นลงยังไม่ทันร้อน ก็ร่ายมาขนาดนี้ ผมรู้ว่าผมโดนเข้าแล้ว ทั้งที่พยายามบอกปฏิเสธเท่าไหร่ ก็ผมมันสามสิบแล้วนี่ครับ แต่ขอบอกยังโสดและหน้าตาดีด้วยนะเออ

เรื่องตลกที่สุดคือ วันหมั้น

ก็วันหลังจากที่เธออาละวาดบ้านพัง หนีออกจากบ้านไปได้เกือบวัน เพราะมีเงินติดตัว 50 บาท และนอน นอน นอน รวมทั้งหมดเป็นเวลา 2 วัน

ทางบ้านของผมและเธอช่วยกันหาฤกษ์ที่ดีและสะดวก เพราะ1. หมอดูบอกว่า ถ้าผมและเธอไม่แต่งงานปีนี้ จะไม่ได้แต่งอีกเลยตลอดชีวิต 2. แม่อยากอุ้มหลาน 3. แม่อยากได้ลูกสะใภ้ 4. แม่อยากให้ผมแต่งงาน 5. ญาติๆอยากให้ผมเลิกทำตัวเจ้าชู้ไก่แจ้ จีบดะไม่เว้นลูกพี่ลูกน้อง แล้วหักอกแบบไม่ไว้หน้า สรุป มีแต่คนรอบข้างอยากให้ทำ แต่ผมไม่ใช่พวกตามใจแม่หรอกนะ ตอนนั้นผมแค่นึกสนุกอยากแกล้งเธอเท่านั้น


"มัมขา ไม่แต่งไม่ได้เหยอ หนูยังเด็กอยู่เลยนะค๊า เรียนก็ยังไม่จบ" เธออิดออด

"ก็ยังไม่แต่งนี่คะ แค่หมั้น" คุณแม่พูดขึ้น

"งั้นแสดงว่าไม่แต่งก็ได้ หมั้นได้ก็ถอนได้ ใช่ไหมคะ" เธอพูดดวงตาเป็นประกาย

"ไม่ได้ค่ะ ถ้าหนูไม่แต่ง บ้านเรา ฮือ บ้านเราต้อง ฮือ ต้องล้มละลายนะคะ" รู้สึกมัมจะตีบทแตกไปหน่อย มัมรีบเช็ดน้ำตา เพราะพี่แจ๋วเข้ามาเรียกแล้ว

"คุณนายขา ข้างล่างพร้อมแล้วค่ะ"

"ไม่ต้องกลัวยายหนู ไปขึ้นเขียง เอ๊ย ลงไปข้างล่างกันลูก"


วันนั้นผมจำได้ว่าตาไม่ได้ฝาด แต่เหมือนได้เห็นผู้หญิงอีกคนที่ไม่รู้จักและไม่เคยเห็นมาก่อน เธอดูสง่างาม สวยในชุดไทยสีครีม คุณแม่เธอจูงมือลงบันไดมา และส่งมือเธอให้ผม พาเธอไปนั่ง ตรงพิธี

คำแรกที่เธอทักทายผมคือ

"มองไรลุง ไม่เคยเห็นนางเอกลิเกรึไง"

แค่นั้นล่ะครับ ทำผมหัวเราะพรืดออกมาต่อหน้าผู้ใหญ่ อาการสำรวมหายหม้ด คนอุตส่าห์เก๊ก...

หลังจากผู้ใหญ่ทำพิธีกันเสร็จแล้ว ถึงเวลาที่ผมต้องสวมแหวนหมั้นให้เธอ แหวนเพชรน้ำงามถูกเลื่อนลงไปอยู่ในนิ้วนางข้างขวาของเธอ แต่...ก่อนที่มันจะถูกสวมนั้นสิ

"ลุง เปลี่ยนวงได้ม่ะ กลัวทำหายอ่ะ นะลุงนะ หายมาแล้วยุ่งนา" เธอกระซิบกับผมเบา

ผมอมยิ้ม กับท่าทางของเธอ แล้วจับมือเธอมาสวมอย่างสบาย ท่ามกลางการดึงมือกลับเป็นระยะ
เสร็จแล้ว ก็ถ่ายรูปกัน ซึ่ง

"เดี๋ยวๆ ช่างภาพ ไม่เอารูปปึกๆนะ เอ้า ทุกคนคะ ไม่ต้องยืดตัวตรง นั่งเกร็งค่ะ เอาแบบสบายๆ รูปจะได้ออกมาสวยๆ นี่ วัดแสงรึยัง ใช้ได้ล่ะนะ"

แล้วก็รีบวิ่งกลับมานั่ง ฉีกยิ้มแก้มป่อง ดูเค้าทำสิ ผมเพิ่งมารู้หลังแต่งงานเดือนแรกว่า เธอเป็นนักถ่ายรูปสมัครเล่น มิน่า...

ระหว่างงานฉลองเธอเดินมาถามผมว่าจะหมั้นกันสัก 3 ปีได้ไหม ผมเลิกคิ้วเล็กน้อย และถามว่าทำไม
เธอบอกว่า ปีแรกรับปริญญา ปีที่สองขอเวลาค้นหาตัวเอง ปีที่สามชีวิตคงเข้าร่องเข้ารอยขึ้น ผมพยักหน้าเห็นด้วยกับเหตุผลของเธอ แล้วชู สามนิ้ว เธอยิ้มแก้มป่อง แทบจะกระโดดกอดผมทีเดียว ก่อนที่จะพูดว่า "สามเดือน" นั่นล่ะครับ แม่คุณโวยทันที

"จะบ้าเหรอ สามเดือน ใครมันจะทำอะไรทัน นี่ลุงจะรีบไปไหน ห๊า อยากแต่งงานขนาดนี้ทำไมไม่แต่งไปซะนานแล้ว อายุก็ปูนนี้ อยู่บนคานทำไมนานนัก ห๊า!!! ก็บอกว่ายังเรียนไม่จบ เข้าใจไหม"

"ก็เดือนหน้าจะรับปริญญาไม่ใช่เหรอครับ นักกี้"

เธอทำเสียง จิปาก

"ก็ตอนนี้มันยังเรียนไม่จบ นี่เข้าข่ายพรากผู้เยาว์นะบอกให้"

ฮ่าๆ ผู้เยาว์สิ อายุ 21 น่ะ ผู้เยาว์ หรือ ผู้สาวคร้าบบบบบ ขำกับมุขแกน ที่ไหลไปได้

"แล้วที่ผมยังไม่แต่ง ก็คงเพราะรอมาเจอนักกี้มั้งครับ เจอปุ๊บ ถูกใจ แต่งปั๊บไงครับ"

"เฮ่อ ตาแก่โรคจิต หัวงู เอาเปรียบผู้หญิง บังคับขืนใจ กระทำชำเราหน้าด้านๆ......"

อูยๆ มาเป็นชุด นี่ดีนะ ยืนคุยกันที่สวน ไม่ค่อยมีคน ผมอดหัวเราะออกมาไม่ได้ ก็คำพูดแต่ละคำที่เธอใช้สิ อย่างกับผมไปทำอะไรร้ายแรงงั้นล่ะ ฝ่ายเธอเหรอ ทำหน้าหักไปตลอดงานเชียว

จากนั้นผมชวนเธอเข้าบ้านกัน เพราะแดดเริ่มร้อนแล้ว และคงเหมือนโรคติดต่อที่เธอเห็นผมหัวเราะ เลยหัวเราะบ้าง

"ขำไรนักหนา คนแก่เส้นตื้น"

ฮ่าๆ นั่น ยัยเด็กเส้นตื้นกว่า หัวเราะตาม

หลังจากวันหมั้นยังไม่ถึงสัปดาห์ เหตุการณ์เป็นตามที่ผมคาดไว้ นักกี้ใช้ชีวิตโสดจนคุ้มจริงๆ ครับ เธอนอน นอน และนอน โทรไปทีไร นอนทุ้กที แต่เพิ่งมารู้จากว่าที่แม่ว่า ไอ้ที่นอนน่ะ นอนนอกบ้านนะ

"พ่อแจ็คช่วยแม่ด้วยเถอะ ยายหนูไปเชียงรายมาสามวันแล้วยังไม่กลับเลย แม่เป็นห่วง"

แม่เธอพูดเสียงเศร้าๆ ตีบทแตกตามเคย

"ตามไปดูน้องให้แม่หน่อยนะลูก"

ไอ้กระผมก็จำใจต้องตามไปดูแลคู่หมั้น...ด้วยความเต็มใจ เยี่ยม!! ได้โอกาสโดดงาน หนีเที่ยว หลังจากสั่งงานเลขา และเคลียร์งานแล้ว คืนนั้นผมโทรหาเธอ ถามว่าอยู่ไหน และไปนั่งเครื่องหาถึงที่ พอไปถึง แม่คนนั้นอึ้งครับ ตกใจเหมือนเห็นผีกระหัง

"เฮ่ย ลุง มาทำไม เที่ยวเหรอ"

"มาตามเรากลับบ้านเราไง"

"ไม่!!! ยังไม่ถึงเวลา นี่กี้จองตั๋วไปเมืองกาญฯ ต่อแล้ว จะไปหลงป่า บอกมัมกะแด้ดด้วย ยังไงก็ไม่กลับ "

"น่าสนใจ ไปด้วยสิ"

เธอมองหน้าผมแบบสยองๆ ท่าทางเห็นตัวประหลาด แล้วส่ายหน้า หยิกแก้ม แคะขี้หูเหมือนไม่เชื่อหูตัวเอง

"ได้ยินไม่ผิดหรอก ไปด้วย"

"โฮ่ เพิงเคยเห็นคนแก่กระสันอยากเที่ยว เป็นบุญตาจริงจริ๊ง"

ผมขยี้หัวเธอด้วยความหมั่นไส้ ปากดีนักนะ เดี๋ยวก็เจอดีหรอก.... อารายๆๆๆ เค้าเป็นคู่หมั้นกันแล้ว อย่ามาแซวกันน่าคนอ่าน....


สองสัปดาห์ต่อจากนั้น เราหมายถึงผมกับเธอ เราตะลอนเที่ยวทั่วไทยจริงๆ ทั้งขึ้นเขา ลงแพ ล่องแก่ง ลงทะเล ดำน้ำ นอนฟังเสียงคลื่น

ก็เพิ่งรู้อีกเหมือนกันว่า เธอเป็นนักเที่ยวตัวยงแต่ติดแนวเก็บกด เหมือนคนไม่ได้เที่ยวมานาน พอมีโอกาส เป็นตะลอนจนลืมเหนื่อย และที่ติดตัวเธอตลอดคือ กล้องถ่ายรูปรุ่นเก่า ที่เป็นแบบกึ่ง auto เจออะไร พี่เป็นถ่ายดะ ดูหน้าเธอตอนได้ถือกล้องแล้ว เหมือนเด็กได้อมยิ้ม น่ามอง น่ารักจริงๆ

"เออ อย่างงั้นแหละจ้า นิ่งๆ ท่านั้นเลย (แชะ) ขอบใจมากนะ ลุง ยืมตังค์ 20 จะเอาให้เด็ก "

"ของตัวเองอ่ะ"

"ขี้เกียจล้วงอยู่ในถุง เอาของลุงนั่นล่ะ อย่าหนืดน่า เดี๋ยวกินข้าวเอาให้ เร็วดิ๊ เด็กรอ เห็นไหม"

คุณครับ นี่เข้าข่ายขู่กรรโชกทรัพย์รึเปล่าครับ ....

และแล้ววันแต่งงานก็มาถึง

"เฮียจัก ไม่แต่งไม่ได้เหรอ กี้ขอใช้ชีวิตเหมือนคนกะเค้าอีกหน่อยน้า น้าเฮียจักคนดี๊คนดี คนน่าร้าก คนหล่อที่สู้ดดดเลย"

เริ่มเปลี่ยนจากลุงเป็นเฮีย และเริ่มแทนตัวเองด้วยชื่อ แหม ผมชอบจังเวลาเธอเรียกชื่อตัวเองเนี่ย ฟังแล้วไพเราะเสนาะหู

"คิดมากน่า กี้ ถึงจะแต่งงานแล้ว ทุกอย่างยังเหมือนเดิมนี่ครับ กี้ก็ใช้ชีวิตเหมือนเดิมล่ะ"

"จริงดิ!!!!!!! ไม่ต้องทำกับข้าว กวาดบ้านถูบ้าน ซักผ้า เปลี่ยนปลอกหมอนผ้าปูที่นอน"

"บ้านพี่ มีคนทำงานพวกนี้ครับ"

"เจ๋ง!!!!! งั้นก็นอนกลางวันได้ ออกไปถ่ายรูปได้ ดูหนังได้ ไปค่ายอาสาได้"

ผมผงกหัว กับกิจกรรมทั้งหลาย

"แต่ต้องมีพี่ไปด้วย" เธอหน้าหงิกทันที

"เรื่องไรปล่อยให้เราไปสนุกคนเดียว"

ผมพูดยิ้ม แล้วขยี้ผมเธอด้วยความมันเขี้ยว เธอเลยแล่บลิ้น แบร่

วันแต่งงานของเรา เป็นวันที่เหนื่อยและสนุกที่สุดวันหนึ่งในชีวิตของผม นักกี้แปลงร่างอีกแล้วครับ คราวนี้ยิ่งกว่าวันหมั้นอีก เหมือนไม่ใช่นักกี้ที่ผมรู้จัก ใครเอายายนักกี้จอมยุ่ง จอมซ่าส์ จอมซุ่มซ่าม ยัยเอ๋อของผมไปไหน แล้วผู้หญิงสวย บาดตาบาดใจ ที่ยืนตรงหน้าผมนี่ใคร

"คุณแจ็ค ถึงกับตะลึงเลยเหรอค๊า เจ๊แต่งเองก็ยังทึ่งกับฝีมือตัวเองเลยค๊า แหมน้องกี้น่าจะแต่งหน้าบ่อยๆนะคะเนี่ย"

ช่างแต่งหน้าเพื่อนเธอทักกับอาการตะลึงของผม และถ้ามองไม่ผิด ผมเห็นเธออายผมนะ อิอิ ดูสิ หน้าแดงแข่งกะแก้มเชียว

ช่วงเช้าเราทำพิธีแบบไทย มีการสู่ขอที่บ้านฝ่ายหญิง และตอนเย็นมีงานเลี้ยงที่โรงแรม เจ้าสาวของผมวันนี้เธอสวยมากจริงๆครับ ผมไม่เคยเห็นนักกี้ตอนแต่งหน้า แต่งตัวแบบเจ้าหญิงมาก่อน

รู้ไหมครับ ประโยคแรกที่เธอทักผมในงานตอนเช้าคืออะไร

"มองอยู่ได้เฮียจัก ไม่เคยดูละครช่อง 7 ตอนเช้าวันเสาร์รึไง แน่ะ ยังมองอีก วุ้ยยย"

ฮ่าๆ ประโยคเด็ดละลายอาการขรึมของผมได้เช่นเคย

และประโยคแรกในตอนเย็น ที่เจ้าหญิงชุดขาวทักผมคือ

"โรคจิต!! ทำยังกะไม่เคยอ่านซินเดอเรลล่า"

คนพูดหน้ามุ่ย แล้วเดินดุ่มๆ ออกไป ถลกกระโปรงยาวเดินเข้างาน คงจะดีถ้าแม่คุณไม่สะดุดขาเก้าอี้ หรือขาโต๊ะ นั่นๆ ว่ายังทันขาดคำ ล้มโต๊ะไปแล้วหนึ่ง ...

ในงานนี้ ทั้งเพื่อนของผมและเธอต่างทำหน้าไม่เชื่อ เมื่อได้รับการ์ด แม้จะมาอยู่ในงานแล้ว ก็ยังทำหน้าเอ๋อกันไม่หาย ไอ้ที เพื่อนสนิทผม คบกันมาตั้งแต่เรียนมอปลาย มันยังว่า

"ไอ้แจ็ค เอาจริงเหรอวะ ข้าว่า รายนี้มันไม่ใช่สเป๊คเอ็งนา"

"นั่นสิ พี่แจ็คขา ถ้าถูกพ่อแม่บังคับ หรือขู่จะยึดเงิน บอกแนนนี่ได้นะคะ แนนนี่ให้ยืมก่อนก็ได้"

"แจ็ค นี่คุณเสียสติรึเปล่า คิดไงเอาเด็กกะโปโลแบบนี้มาเป็นเมีย ต้องสวย เริ่ด ไฮโซ แบบชั้นสิ คุณต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ"

และอีกสารพัดประโยคที่ผมเจอในงาน ต้องอธิบายให้ทุกคนเข้าใจ ว่า ผมไม่ได้ถูกพ่อแม่บังคับนะ แต่งงานกับนักกี้ด้วยความเต็มใจ ตอนแรกก็เพราะแค่อยากแกล้งเธอเท่านั้น และว่าจะถอนหมั้นซะในช่วงเวลาที่หมั้นกันไว้

แต่เมื่อได้รู้จักเธอแล้ว ผมกลับเป็นฝ่ายถอนตัวจากเธอไม่ได้

ผมไม่ได้รักเธอหรอกนะ เราคบกันเหมือนพี่น้อง เหมือนเพื่อนน่ะ

ไอ้ที น้องแนนนี่ และ แพทตี้ยังทำหน้าไม่เชื่อ กับสิ่งที่ได้ยินนัก สักพักที่ผมรู้สึกว่า ที่ตรงข้างกายจะว่างนานไปแล้ว จึงขอตัวไปตามหาเจ้าสาว

"ดูมันเห่อเมีย วู้ๆ ไอ้ปลาไหลโดนใบข่อยดักโว้ย วู้วววว" ไอ้ทีแซวตามหลัง ผมไม่สนใจกับคำพูดของเพื่อน เป้าหมายของผมอยู่นั่นไง

อ้อ เธออยู่ที่โต๊ะเพื่อนเธอ โต๊ะที่เสียงดังที่สุดในงาน
เมื่อผมเดินเข้าไปจึงได้ยินเสียง โฮ่ ฮิ้ว มาแต่ไกล ทั้งโต๊ะมีสมาชิกทั้งหญิงและชาย และสาวๆในโต๊ะนั้น สวย สวยมากๆ ขอย้ำ สวยมากๆ

นี่ผมคิดผิดใช่ไหมที่ไม่รับข้อเสนอของนักกี้ในวันแรก...

"เฮียจัก มาพอดี นี่ ขอแนะนำเพื่อน และน้องให้รู้จัก เริ่มจากทางขวาคือ แอน อุ๋ม อ้อน อุ้ม ไก่ โชค แวว แมน แล้วทุกคน นี่เฮียจัก"

"ดีคร้าบบบบ ดีค่ะ"

ทุกคนยกมือไหว้ผมทันที จะไหว้ทำไมฟร่ะ ไม่ได้แก่ไรขนาดนั้นสักหน่อย นักกี้หลิ่วตามองผมแซวๆ ว่า แก่แล้วนะ ลุงน่ะ ผมทักทายทุกคนสักพักก็พาเจ้าสาวเดินไปโต๊ะอื่น ระหว่างทาง เธอหัวเราะและมองผมอย่างสมน้ำหน้า


"เห็นมั้ยล่า กี้เสนอไปแล้วนา เฮียจักไม่รับเอง เสียดายล่ะสิ๊"

"ก้อ นิดหน่อยนะตามประสาผู้ชาย"

"ฮ่า สมน้ำหน้า นี่ถ้าตกลงนะ ป่านนี้สบายไปแล้ว ไม่ต้องมาตกระกำอะไรกับกี้หร้อก"

โป๊ก ผมเขกหัวเธอไปทีด้วยความหมั่นไส้ ใครบอกว่าตกระกำลำบาก ผมได้เจอกับสิ่งที่คนอื่นจะไม่ได้ตะหาก

และคืนวันส่งตัวนั่นเอง หลังจากที่ผู้ใหญ่ส่งตัวเข้าห้องหอ ที่เรือนหอ บ้านที่ปลูกแยกมาจากบ้านผม ในพื้นที่เดียวกัน ไม่ไกลนัก

"แด้ดขา มัมขา อย่าทิ้งกี้ไปนะ อยู่ด้วยกันก่อนอ่ะ"

หนวดปลาหมึกที่ชื่อนักกี้เกาะพ่อแม่ไว้แน่น

"ยายหนูไม่ต้องกลัวหรอกลูก อย่างที่แม่สอนไงคะ โอเคนะ นะ" แม่ทำท่าโอเค

"นั่นสิหนูกี้ พี่เขาไม่ได้จะฆ่าจะแกงหนูหรอกจ๊ะ ครั้งแรกก็แบบนี้ล่ะ แม่จะได้อุ้มหลานสักที ทำเพื่อแม่นะลูกนะ"

แม่ผมที่รักลูกสะใภ้มากกว่าลูกตัวเองพยายามปลอบใจ

"ผมว่า เราเลื่อนวันส่งตัวไปก่อนไม่ดีเหรอคุณน้อง ลูกหน้าซีดๆ สงสัยจะไม่สบายนะ" พ่อเธอเริ่มออกอาการ

"เอ๊ะ คุณนี่ จะมาหวงลูกสาวอะไรนาทีสุดท้าย ไปๆ ออกไปกันเถอะค่ะ คุณพี่ เชิญค่ะ ให้บ่าวสาวได้พักผ่อนกัน"

"แด้ด มัม เดี๋ยวอย่าเพิ่งปายยยย อย่าทิ้งหนูไว้น๊าาาาาาาาาาา"

ปัง!!!! ประตูปิดลง

เธอหันกลับมามองผมด้วยแววตาหวาดกลัว

ฮะ ท่าทางเหมือนลูกแมวตัวน้อย แล้วเจ้าลูกหมาจอมซ่าส์ หายไปแล้วครับ แม่คุณ ดูแววตาสิ เหมือนผมเป็นตัวประหลาดน่ากลัวซะเหลือเกิน

เธอเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า แล้วยื่นเอาผ้าเช็ดตัวให้ผม

"เฮียจักอาบน้ำก่อนเถอะ เดี๋ยวกี้จะเล่นคอมก่อน"

"เอางั้นเหรอ ตามใจนะ"

แล้วผมก็เดินเข้าห้องน้ำไป อันที่จริงผมก็ไม่ได้หื่นกระหายใคร่ได้เธอนักหรอกครับ ผมยังไม่อยากได้ชื่อว่าเป็นพวกข่มขืนภรรยาตัวเอง ไม่ชอบบังคับใคร ที่ผ่านมาส่วนใหญ่ก็สมยอม มือระดับนี้ ไม่อยากทำร้ายใคร ถ้าจะเอา คงเอาไปนานแล้ว หุหุหุ

และตามที่ผมคิดไว้

ทันทีที่ผมก้าวออกจากห้องน้ำปุ๊บ เธอรีบวิ่งสวนเข้าไปปั๊บ หอบสารพัดเสื้อผ้า นี่เธอจะซักผ้าตอนกลางคืนรึไง

เวลาผ่านไป ....นาน นาน นาน และนาน

ผมเช็คเมล์ก็แล้ว อ่านหนังสือก็แล้ว นั่งเล่นก็แล้ว รอแล้วรออีก เธอก็ยังไม่ออกมา เลยปิดไฟข้างผม เดินไปบอกเธอหน้าประตูห้องน้ำว่า

"พี่หลับก่อนนะครับ อย่านอนในนั้นเลย ออกมานอนด้วยกันบนที่นอนนุ่มๆดีกว่า ไม่ต้องกลัวหรอกน่า พี่ไม่ทำอะไรเราหรอก"

...ได้ผล ...

เธอค่อยๆเปิดประตูห้องน้ำออกมา ด้วยชุดที่ .... เอ่อ ผมว่ามันไม่ใช่ฤดูหนาวนะ แต่ดูเสื้อผ้าเธอใส่สิ เหลือรับประทานจริงๆ

"ฮ่าๆ กี้หนาวเหรอ ดู ใส่เข้าไปได้ไง กลัวพี่เหรอครับ"

ลูกแมวน้อยผงกหัวรับ แววตาระแวงผมสุดขีด

เฮ้อ หลังจากเช็ดเครื่องสำอาง อาบน้ำสระผมแล้ว เธอก็กลับเป็นยัยนักกี้ ลูกแมวน้อยจอมกวน ที่ตอนนี้ซ่าส์ไม่ออกไปแล้ว

เธอเดินมายืนชิดขอบเตียง ขณะที่ล้มตัวลงนอนแล้ว

"เฮียจักต้องสัญญาก่อนว่าจะไม่ทำอะไรกี้"

"หืม! อืม ได้ พี่สัญญาว่าพี่จะไม่ทำอะไรกี้ ถ้ากี้ไม่ทำอะไรพี่"

"เฮ้ย พูดงี้หมายความว่าไง หาว่ากี้จะหน้ามืดไปข่มขืนเฮียรึไง พูดงี้มาต่อยกันเลยมะ"

แต่ผมง่วงเกินกว่าจะทะเลาะกับเธอแล้ววันนี้

"วันนี้พอแค่นี้ก่อนนะครับ พี่ง่วงแล้ว พรุ่งนี้ค่อยเล่นกันใหม่นะ นอนล่ะ"

แล้วผมก็ปิดไฟ นอนหันหลังให้เธอ
เธอรีๆรอๆ สักพักใหญ่ คงดูว่าผมหลับจริงไหม เมื่อไม่รู้สึกที่นอนข้างๆมันหยุบสักทีผมเลยแกล้งกรน

ครับ ผม(แกล้ง)หลับไปสักพักใหญ่ ก็ลุกมาดูว่าเธอนอนตรงไหน เธอไม่นอนเตียงกับผมครับ เธอนอนบนพื้นข้างเตียง เอาหมอนและหมอนข้างไปเรียบร้อย ......ทุ่มทุนสร้างจริงๆ

เฮ้อ ยัยลูกแมวน้อยจอมซ่าส์เอ๊ย ผมมองเธอด้วยความเอ็นดู อ่ะ แค่เอ็นดูหรอกนะ ผมไม่ได้รักเธอหรอก แค่สงสารเลยอุ้มเธอขึ้นนอนบนเตียงด้วยกันแค่นั้นเอง

เช้าวันใหม่เริ่มขึ้น แสงแดดอ่อนส่องผ่านหน้าต่าง ผมยังคงนอนตะแคง หันข้างให้คนอีกฝากของเตียง

แต่ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนมีตัวอะไรสักอย่างมาดิ้นขลุกๆ อยู่ที่หลัง ผมพลิกตัวกลับมาดู นักกี้นั่นเอง เธอนอนกอดหมอนข้าง อมยิ้มเหมือนเด็ก และเอาหัวมาซุกหลังผมเหมือนหาไออุ่น

ผมขยับตัวหามุมเล็กน้อย และนั่นคงทำให้เธอรู้สึกตัว จึงเริ่มขยับ เปลี่ยนท่านอน ดูเธอสิ อมยิ้มน่ารักเชียว และนั่นทำให้ผมอดใจไม่ไหวที่จะก้มลง จูบอรุณสวัสดิ์เธอที่หน้าผาก


เธออมยิ้มแต่ไม่ยังลืมตา คงไม่รู้ตัวล่ะสิ ฝันถึงอะไรอยู่น๊า เธอเริ่มดิ้นอีกครั้งเอาหัวซุกกับหน้าอกผม เหมือนเจ้าตัวน้อยที่ดิ้นหาไออุ่นจากอกแม่ของมัน ผมกอดเธอไว้หลวม ลอบมองหน้าเธอตอนหลับ

เฮ้อ นี่เราไปสัญญาอะไรบ้าๆ กับเด็กฟร่ะเนี่ยยยย

ขันตินายแจ็ค ขันติ คิดได้แค่นั้นผมก็ลุกไปอาบน้ำ เตรียมตัวไปทำงาน แต่ก่อนลุก ผมใช้เวลาทำใจอีกนิด ก่อนจะปล่อยลูกแมวน้อยออกจากอ้อมแขน

ครับ ผมแต่งงานมา 3 เดือนแล้วครับ ผมใช้ชีวิตเกือบเหมือนเดิม ยกเว้นแต่ เวลาว่างของผมมักมีภาพใครอีกคนซ้อนทับขึ้นมาให้คิดถึงเสมอ นักกี้และผมเป็นเหมือนคู่แฝด เวลาผมไปฟิตเนส หรือไปเที่ยวไหน เรามักไปด้วยกันเสมอ

และความรู้สึกของผม ที่มีต่อเธอมันเริ่มเพิ่มขึ้น และรู้สึกคิดถึง... ผมไม่แน่ใจนักว่าควรใช้คำนี้ไหม แค่รู้สึกข้างกายมันโล่ง เวลาไม่มีเธออยู่ด้วย ผมมักคิดถึงผมหอมๆ ที่ชอบแอบมาซุกกับอกผม คิดถึงเจ้าตัวนุ่มนิ่มที่ได้แอบกอดตอนเช้าก่อนไปทำงาน คิดถึงรอยยิ้มตอนหลับที่น่ารักจนผมจะอดใจไม่ไหวอยู่แล้ว ถ้าวันหนึ่งผมผิดสัญญากับเธอเล่าอะไรจะเกิดขึ้นนะ คิดได้แค่นั้นก็.... เห่อๆๆๆๆ

"ท่านประธานคะ โครงการนี้ท่านเห็นว่าไงบ้างคะ"

"ท่านคะ ท่าน"

"หา อะไรนะ เมื่อกี้ผมไม่ค่อยเข้าใจ อธิบายอีกรอบสิ"

ก็แบบนี้ล่ะครับ เธอทำให้ผมเป็นมาตั้งแต่แต่งงาน ทั้งที่อาการแบบนี้ไม่ได้เป็นมานานแล้วตั้งแต่ผมโดนหักอกและเริ่มสวมวิญญาณเพลย์บอย นักกี้ทำให้ผมเปลี่ยนมุมมองของผู้หญิงใหม่

มันน่าแปลกมากสำหรับคนที่เกลียดกลัวการผูกมัด กลัวการผูกพันอย่างผม ก่อนที่ผมจะเจอเธอ ผมมีสาวๆแก้เหงาเสมอ แต่เวลาสามเดือนที่ผ่านมา ชีวิตเสเพลเริ่มเปลี่ยนไปบ้างเล็กน้อย เพราะรู้ถึงคุณค่าของสิ่งที่อยู่บนนิ้วนางข้างซ้าย แต่ผมกลับไม่นักใจเลยที่ต้องสวมมันไว้ ซึ่งตรงกันข้ามกับอีกฝ่าย

"เฮียจัก กี้ไม่ใส่ได้ม่ะ กลัวหายอ่ะ อันตรายด้วย เกิดโดนแท็กซี่ปล้นอ่ะ น่ากลัวนา ใส่ไปเดี๋ยวทองหมอง เพชรหลุดอ่า เสียดายของแย่ กี้ถอดเก็บไว้นะ นะ"

"ไม่ได้!!!!"

ผมตอบออกไปเสียงดังทันที ทำไม แค่ใส่แหวนแต่งงาน กลัวหนุ่มไหนมันจะรู้ ฮึ ยัยนักกี้

"กี้แต่งงานแล้วนะ กลัวหนุ่มไหนรู้เหรอ ว่าเราไม่โสดแล้วน่ะ ทีพี่ยังใส่ได้เลย พี่สิควรจะรำคาญมัน ไม่ใช่เรา"

"เฮ่ออออออออ ตูละเบื่อ ตาแก่ขี้หึงจริงๆ"

"พี่ไม่ได้ล้อเล่นนะกี้ เป็นผู้ใหญ่สักทีสิ"

ผมแกล้งพูดน้ำเสียงจริงจัง กลบอาการเขินเต็มๆ เรื่องอะไรมาว่าเราหึง เหอะ อย่างกะตัวเองจะมีหนุ่มไหนมาสน นอกจากผมงั้นล่ะ เฮอะๆ เอ๊ะ ก็บอกว่าไม่ได้หึง...

"โอ๋ๆๆๆๆ เฮียจัก อย่างอนสิ เอางี้เดี๋ยววันนี้ไปเล่นเกมตู้กัน กี้เพิ่งอ่านหนังสือเกมส์มา มีเกมส์ออกใหม่ ท่าทางหนุกมากเลย ไปด้วยกันน๊าาาาา"

"ไม่ พี่ไม่ใช่เด็กๆ จะให้ไปเล่นเกมตู้น่ะ"

....

"เฮียจัก เล่นดีดีดิ ยิงให้ถูกหน่อย ฝีมือแย่ชะมัด เห็นม่ะพากันตายเลย"
"กี้นั่นแหละ ยิงมั่ว มายิงพี่ทำไม เอาใหม่เลย มา มา คราวนี้ต้องผ่านด่านนี้ให้ได้"

...

ผมรู้สึกเหมือนได้กลับไปเป็นเด็กอีกครั้งครับตอนอยู่กับเธอ ช่วงเวลาเด็กที่ผมมักไม่มีเหมือนคนทั่วไป ผมต้องอ่านหนังสือ มุ่งมั่นกับการเรียน ให้ได้คะแนนดีเยี่ยม และศึกษางานของที่บ้านไปพร้อมกัน จนทำให้ผมก้าวขึ้นมาอยู่แถวหน้านักธุรกิจรุ่นใหม่ เมื่ออายุขึ้นเลข 3 ผมก็มีพร้อมทุกอย่าง

จนผมตัดสินใจจะแต่งงานกับเธอนี่ล่ะ ถึงทำให้ผมรู้ว่า แท้จริงแล้ว ผมไม่ได้มีอะไรสมบูรณ์แบบเลย สิ่งที่ชีวิตผมขาดไปคือ ความสุข ความสดใส นั่นเอง ผมไม่ได้รักเธอหรอกนะเราแค่สนิทกันเหมือนพี่น้อง คบกันเหมือนเพื่อนน่ะ

คืนวันอาทิตย์ เพื่อนชวนผมออกมาเหล่สาวตามเคย ทั้งที่ผมบอกปัดมันไปแล้ว อยากอยู่บ้าน นอนดูหนังกะนักกี้บนโซฟา หน้าทีวี ผมชอบแอบดูเธอตอนกำลังลุ้นกับหนัง และบางครั้งก็ร้องไห้ออกมาซะงั้น เธอจะมาอาศัยไหล่ผมเป็นผ้าเช็ดหน้าครับ นี่ละที่ชอบ

ผมพยายามอ้าง บอกปัดไปเท่าไหร่มันก็ไม่ยอมเชื่อ สุดท้ายมันใช้ไม้เด็ด หาว่าผมกลัวเมีย ชะ คนอย่างนายแจ็ค ไม่มีคำว่า "กลัว" ที่ไหนบอกมา ผมขึ้นไปบอกนักกี้ในห้องอ่านหนังสือว่าจะออกไปข้างนอก เธอยิ้มให้ โบกมือบ้ายบาย ผมถอนหายใจออกมาอย่างไม่รู้ตัว นี่หนังสือนั่นมีดีอะไรนัก ถึงละสายตามามองกันไม่ได้เนี่ย ห๊ะ

"เฮ้ยแจ็ค ทำไมเมียเอ็งดียังงี้ว่ะ ออกเที่ยวกลางคืนยั่งงี้ เขาไม่ว่าอะไรเอ็งเหรอ"

ก็ใครมันลากตูออกมาล่ะว้า

"ไม่หนิ"

"งั้นเขาก็ไม่แคร์เอ็งเท่าไหร่น่ะสิ ดีว่ะ แฟนข้านะ บอกจะออกเที่ยว ทำหน้าหงิกยังกะอะไรดี"

"ไม่รู้เขา คงคิดว่าเรานัดกันประจำมั้ง เค้าไม่ค่อยยุ่งกะเรื่องอย่างงี้เท่าไหร่ว่ะ"

"เฮ้ย งั้นเอ็งไปแต่งงานกะเขาทำไมว่ะ ต่างฝ่ายต่างไม่สนกันหยังงี้อ่ะ ข้าว่าสงสารเด็กมันนา"

"เด็กไร เรียนจบแล้ว" ผมแก้ตัวไปน้ำขุ่นๆ

"เอ่อนั่นแหละ ถ้าเทียบกับเรา เขาก็ยังเด็ก เอ็งคิดมั่งเปล่าว่าไปตัดอนาคตเด็กมัน เขาอาจอยากไปเรียนต่อก็ได้นะเว้ย" ไอ้ทีเริ่มกรึ่ม จึงพูดออกมาตรงๆ

"ข้าว่าไม่นะ เห็นอยู่เฉยๆไปวันๆ คงไม่คิดอะไรหรอกมั้ง"

ผมทำเป็นไม่สนใจคำพูดของเพื่อน ทั้งที่ตัวผมก็มักทบทวนกับตัวเองบ่อยๆ นี่เราทำอะไรอยู่ ผมเอาแต่ใจตัวเองเกินไปรึเปล่าที่ดึงเธอไว้ด้วยกันแบบนี้ ผมแย่งอนาคต กักขังความฝันของเธอไว้ไหม เธอเพิ่งออกจากรั้วมหาวิทยาลัย เธออาจต้องการตามหาฝัน อย่างที่เธอขอเวลาผมไว้ 3 ปี นั้น

เฮ้อ นี่เราทำบ้าไรอยู่ฟร่ะ.... คืนนั้นผมนั่งกรอกเหล้าเป็นเพื่อนไอ้ที และมันก็นั่งเหล่สาวแทนผมจนดึก

"เฮ้ย บ้านนี้มีใครอยู่มั่ง มาช่วยกันหน่อยโว้ย มาลากไอ้แจ๊คช่วยหน่อย"

"ขา มาแล้วๆค่า"

"ยังไม่นอนเหรอครับ นักกี้ รอหมอนี่ล่ะสิ โทษนะ คืนนี้ดึกไปหน่อย พรุ่งนี้ยังต้องทำงานอีก นายนี่มันไม่ยอมกลับน่ะ ผมเลยต้องนั่งเป็นเพื่อนมัน แต่วางใจได้ ไม่มีเรื่องผู้หญิง มีแต่เหล้าเพียวๆ จ๊ะ" ... จริงอ๊ะ

"เอิ้ก เอาเหล้ามาอีกกก น้องเติมๆ"

"เติมไรเล่า ถึงบ้านแล้ว ไอ่บ้า (ไม่ต้องมาแกล้งเมาอ้อนเมียเลยนะเอ็ง) ไปนะ นักกี้"

"ขอบคุณพี่ทีค่ะ ทิ้งไว้ตรงโซฟานี่ล่ะ เดี๋ยวกี้ให้เด็กมาลากคอไปเองค่ะ"

ชะอุ๊ย ลากคอเลยรึ นายทีนึกในใจ

"เฮียจัก เดินดีดีสิ ฮู้ย เมาแล้วยังมาเดือดร้อนชาวบ้านอีก สำนึกไหมเนี่ย" นักกี้พยายามลากคอผมขึ้นข้างบน

"อืมมมมม นักกี้ เด็กน้อยยยยยย ลูกแมวน้อยของพี่"

มือผมเริ่มเหมือนปลาหมึก พอถึงเตียงเธอโยนผมลง

"เมาหนักเลยแฮะ ทุกทีเห็นกินพอเป็นกระษัย ไม่ใช่เฮียจัก กี้ไม่อยากยุ่งหรอกนะ เพราะถือว่าเป็นเรื่องส่วนตัว แต่นี่กินแบบไม่รู้ขีดจำกัดตัวเองแบบนี้ ไง อกหักรึไง"

ว่าพลาง ก็เลื่อนมือเช็ดตัวไปพลาง

"เฮ้อ น่าเบื่อชะมัด พวกขี้เมา"

"รังเกียจนักก็ไม่ต้องมายุ่ง" ผมว่าพลางปัดมือเธอออก

"ไรว้า คนจะเช็ดหน้าให้ เอ่อ ไม่ยุ่งก็ไม่ยุ่ง ผ้าอยู่นี่นะ ทำเองแล้วกัน"

"แล้วนั่นจะไปไหน ดึกป่านนี้ทำไมยังไม่นอน" ผมเลิกแกล้งเมา แล้วถามเธอขึ้น

"เล่นคอมค่า มีอะไรไหมค๊า"

จะเพราะท่าทางของเธอที่นั่งพิมพ์ไปยิ้มไป บางครั้งก็หัวเราะคนเดียว ผมสงสัยจึงเดินไปหาเธอที่หน้าคอม

เธอกำลังเล่น msnอยู่ มีหน้าต่างโผล่ซ้อนกันหลายอัน และคนที่เธอพูดด้วยตอนนี้ก็ใช้คำว่า ครับอยู่ ท่าทางมีความสุขจริงนะ

"ใครอ่ะ" ผมถามขึ้นลอยๆ ยืนมองอยู่หลังเธอ

"เพื่อนน่ะ อยู่ต่างจังหวัด"

"รู้จักกันได้ไง"

"เฮ้อ เฮียจักเป็นไรอ่ะ วันนี้มาแปลก ทุกทีไม่เห็นยุ่งเลย เมาหนักแฮะ ไปนอนป่ะเฮีย"

"ถามว่ารู้จักกันได้ไง" ผมเริ่มเสียงเข้ม

"ก็ทางเอ็มนี่ไง"

"นานยัง"

"สองปีกว่า ไมเหรอ ถามอีกม่ะมันอายุเท่าไหร่ พ่อแม่ทำงานอะไร ห๊า"

เธอหันไปจดจ่อกับหน้าจอโดยไม่สนใจผม และตอบคำถามแบบขอไปที

"ไว้ใจได้เหรอ เขาอาจหลอกเราอยู่ก็ได้นะ ยิ่งพวกผู้ชายทางอินเตอร์เนตน่ะ ยิ่งไว้ใจไม่ได้รู้ไหม"

"ยุ่งไรอ่ะ ก็บอกแล้วไง ว่ารู้จักกันนานแล้ว นานกว่ารู้จักกับเฮียจักอีก เข้าใจ๊ "

พรึบ!!!!!!

ผมถอดปลั๊กคอมพิวเตอร์ออกทันที โมโหวุ้ย ไอ้เจ้าหนุ่มนั่นสำคัญกว่าเรางั้นเหรอ ฮึ่ม!!!

"ทำไรอ่ะ ทำไรงั้นอ่ะ เฮียจักบ้าที่สุด ขี้เกียจต่อเนตใหม่นะ เมาป่วนอ่ะ"

"หิวข้าว หาไรให้กินหน่อยสิ"

"ก็ลงไปดูในตู้เย็นดิ๊"

(ต่อ)  {หมีโหด}
"ไม่เอา ทอดไข่ให้หน่อย"

"ทำไม่เป็น รอเดี๋ยวล่ะกัน ดูตู้เย็นให้ มีไรเหลือมั้ย"

ระหว่างที่เธอหาของกินในตู้เย็นให้ผมนั้น ไม่รู้ผีที่ไหนมาเจาะปากให้ผมถามเธอออกไป

"กี้ รักเฮียจักไหม"

กึก

ทุกอย่างเหมือนหยุดนิ่งอยู่กับที่ เหมือนเวลาหยุดหมุน

"ว่าไง รักพี่บ้างไหม"

"ถ้าตอบว่า "ไม่" เฮียจักจะโกรธไหม"

ผมกลืนก้อนน้ำลายเหนียวลงไปในคอ หันหลังจะกลับขึ้นไปนอน

"นั่นสินะ พี่คงเอาเปรียบเราเกินไป ที่แย่งอนาคตเรามา แยกเราจากเพื่อน จากความฝันของเรา"

"เฮียจัก ไม่ใช่อย่างนั้นนะ" ผมหันมายกมือห้าม และเดินต่อไป

"ไม่ต้องพูดหรอก อดทนหน่อยนะ ไว้เช้าเมื่อไหร่ เราไปหย่ากัน พี่จะคืนอิสระให้กี้ เราจะได้ไม่ต้องมาทนอยู่กับคนที่ไม่ได้รักอีกต่อไป"

"จะบ้าเหรอ อย่าทำเป็นงอนไปหน่อยน่า ฟังก่อนได้ไหม"

ผมหันมามองเธอ อย่างอดทน พยายามนับหนึ่งถึงร้อย

"ฟังนะเฮียจัก ทำเลือดร้อนที่โดนแอลกอฮอล์เผาให้มันเย็นๆลงหน่อย แล้วฟังนี่"

"กี้รู้ตัวเสมอว่า ทำอะไรอยู่ ถึงแม้การที่เราแต่งงานกัน มันจะไม่ได้เริ่มจากความรักและความเต็มใจของทั้งสองฝ่าย แต่...แต่กี้ก็ชอบเฮียจักมาก เฮียจักเป็นผู้ชายที่ดีคนนึงที่กี้รู้ว่า สักวันกี้จะรักเฮียได้"

"แต่เราก็ไม่ได้รักพี่หนิ"

แล้วผมหันหลังเดินออกไป เธอรีบวิ่งตาม มาขวางหน้าไว้

"ปัดโธ่โว้ยยยย!!!!!! อย่าทำตัวเป็นเด็กน่า ฟังให้จบก่อนสิ"

"มีอะไรอีก ง่วงจะนอน" ผมทนฟังต่อไปไม่ได้ เดินไปถึงเตียง ล้มตัวลงนอนหันหลังให้เธอ

"เออนอนฟังไปล่ะกัน จะพูดแค่ครั้งเดียวเท่านั้นนะ"

"ก่อนจะเจอกับเฮียจัก กี้ก็โดนจับคู่มาเยอะ แต่กี้ก็หนีมาตลอดและในที่สุดแด้ดมัมก็เลิกล้มไป แต่พอมาเคสเฮียจัก มันผิดไปหมด กี้คิดว่าจะลองไปพบดู แล้วจะป่วนให้อีกฝ่ายรำคาญและไม่ชอบหน้า จนเลิกไปเอง แต่มันกลับไม่ใช่"

"พอเห็นหน้าเฮีย กี้คิดว่า คนหล่อๆ มีพร้อมทุกอย่าง อย่างเฮียจัก ต้องไม่มองเด็กกะโปโลแบบกี้แน่ เลยเล่นอะไรบ้าๆไป แต่เรื่องมันกลับตรงข้าม เฮียเกิดตกลง ซึ่งมันบ้า บ้ามากๆด้วย มีแต่คนสิ้นคิดเท่านั้น ที่คิดจะมีแฟนแบบกี้"

งั้นผมก็เป็นพวกสิ้นคิดที่สุดในโลกใช่ไหมเนี่ย...

"แล้วเฮียจักก็เริ่มสร้างความประทับใจให้กี้ทีละน้อย เฮียจักก้าวเข้ามาทำความรู้จักกับกี้แบบที่ไม่เคยมีใครคิดจะทำ

ยอมไปไหนไปกัน จำตอนที่เราไปหลงป่าเมืองกาญฯ ได้ไหม กี้รู้สึกปลอดภัย อุ่นใจเมื่อมีเฮียอยู่ใกล้ แม้จะไม่แน่ใจว่าจะออกป่าไปได้ไหม พอรอดมาได้ กี้ก็บอกตัวเองว่าคนนี้แหละที่เราหามานาน คนที่จะเป็นหลักให้ชีวิตเราต่อจากนี้

มันก็จริงที่กี้ไม่ได้รักเฮียแต่แรกพบ มาถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้รัก เพราะ...เพราะ เอ่อ เพราะกี้ไม่รู้จักว่า "รัก" มันเป็นยังไง กี้ไม่เคยมีแฟน และไม่คิดจะรักใคร ชีวิตกี้มีพร้อมทุกอย่าง กี้เลยไม่อยากใช้คำว่า "รัก" กับเฮียจัก"

"แต่เฮียเป็นมากกว่านั้นค่ะ เฮียทำให้ กี้เคารพ นับถือ ศรัทธา ชื่นชมและเอ่อ เอ่อ ชอบเฮียมาก ... กี้คิดว่า มันน่าจะเกินนิยามคำว่า รัก ไปแล้วนะ เพราะรักแบบหนุ่มสาวคืออะไรกี้ก็ตอบไม่ได้ และไม่อยากสนใจมันด้วย"

"กี้บอกได้แค่ว่า เฮียจักจะเป็นอีกครึ่งชีวิตของกี้ค่ะ"

"เราเพิ่งเริ่มต้นกันเท่านั้นนะคะ และ .... และกี้ก็คิดว่า เฮียก็คงไม่สนเด็กอย่างกี้เท่าไหร่ ไม่เข้าใจว่าทำไมอยู่ๆถึงถามคำถามงี่เง่าแบบนี้ได้ ตลอดเวลากี้พยายามทำตัวเหมือนน้องสาว สร้างปัญหาให้น้อยที่สุด ไม่ยุ่งเรื่องส่วนตัวของเฮีย เพราะกลัวเฮียรำคาญและเบื่อ กลัวจะไม่ได้อยู่กับเฮียอีก ..."

"เฮียจักหลับแล้วเหรอ"

เงียบ

อึ้งครับ ผมกำลังซึมซับคำพูดของเธอไว้ในหัวใจที่แห้งผากมาตั้งแต่ตอนเย็น จากคำพูดบ้าๆ ของไอ้ที

ผมมันคิดมาก บ้าไปเองจริงๆ การกระทำต่างหากที่สำคัญ การที่เราได้อยู่ด้วยกันด้วยความเข้าใจ สำคัญกว่าแค่คำที่เธอจะพูดว่า รัก หรือ ไม่รัก ผมนี่มันตาแก่คิดชะมัด

ผมหันกลับไปเพื่อจะบอกเธอว่า ผมไม่ได้คิดกับเธอแบบนั้นสักนิด ผมไม่ได้ต้องการให้เธอเป็นน้อง

แต่ช้าไป เธอเข้าห้องน้ำไปแล้ว ผมได้ยินเสียงฝักบัวเปิด ก็เธออาบน้ำแล้วหนิ อยู่ในชุดนอน แล้วจะอาบน้ำอีกทำไม
สักพักเธอก็ออกมา แล้วบอกผม

"เฮียจักอาบน้ำซะนะ เปิดน้ำไว้ให้แล้ว"

เธอก้มหน้าพูด น้ำเสียงเธอปลกไป เหมือน .... มันเหมือนคนคัดจมูก ผมรีบลุกตามเธอไปที่เครื่องคอม จับมือเธอก่อนที่เสียบปลั๊กคอมอีกครั้ง

"กี้ เฮียจักขอโทษ"

เธอพยักหน้าเบาๆ แกะมืออกจากผมไปเสียบปลั๊กคอมพิวเตอร์ แล้วกดเปิดเครื่อง

ผมสังเกตว่า ตาเธอแดงก่ำ จมูกแดงด้วย ใช่เลย อาการอย่างงี้

"ร้องไห้ทำไมครับคนดี"

เธอส่ายหน้าช้า แล้วนั่งเก้าอี้ รอให้เครื่องรันเสร็จ หันหน้าไปอีกทาง

"เฮียจักขอโทษนะครับ น๊า ยกโทษให้กันนะคร้าบ เฮียจะไม่ปากหมาอีกแล้วนะคร้าบ"

เธอแอบยิ้มนิดนึง แต่ก็ทำหน้าเฉยต่อ

"นะคร้าบ หันมาคุยกันดีดีนะคร้าบ เฮียขอโทษนะ เกิดมาเฮียไม่เคยง้อผู้หญิงเลยนา อายน่า หันมาเหอะ"

ยังอีก งั้นต้องใช้ไม้นี้

"เพื่อเป็นการไถ่โทษ พรุ่งนี้เราไปเที่ยวทะเลกัน เฮียจะพาไปเล่นเครื่องร่อนด้วย ได้ไหมครับ"

ได้ผล!!!

"ไปดำน้ำแบบสน้อกเกิ้ลด้วยน๊า แล้วก็ต้องสอนกี้ขี่เจทสกีด้วย"

"ตกลงครับ"

"เย้ๆ"

ฮึฮึ ดูท่าคงลืมไปแล้วว่าเธอกำลังงอนผมอยู่ และเมื่อรู้ความจริงในใจแล้วแบบนี้ ผมจะขอฉีกสัญญาทิ้งล่ะนะ นักกี้ ฮึฮึ ทำตัวเป็นเสือจำศีลมานานแระ ฮึฮึฮึ

"กี้"

"หืม"

"นอนกัน"

"ไม่อ่ะ เฮียจักนอนก่อนเถอะ เดี๋ยวปิดเครื่องแล้วตามไป"

"ไม่เอาอ่ะ นอนคนเดียวกลัวผี ปล่อยเครื่องมันไว้งี้แหละ"

ผมลุกขึ้นยืน แล้วก้มลงอุ้มเธอไปที่เตียง

"เฮีย ทำไร เดินเองได้ ปล่อยน่า จั๊กจี้"

เงียบ เฮ้ย แววตาแบบนี้นี่มัน ฮ่าๆ ตายแน่แล้วตรู

"เฮ่ยยยย ไม่เอาน๊าเฮีย ไหนบอกจะรักษาสัญญาไง"

"สัญญาไรเหรอ ไม่เห็นรู้เรื่องเลย นอนเถอะ"

ผมวางเธอลงบนเตียง แล้วเดินไปปิดไฟ

"เฮ้ย ปิดไฟทำไม กี้กลัวความมืด"

เงียบ....... แล้วที่นอนข้างตัวก็เริ่มยุบ
เธอเริ่มเขยิบตัวหนี แต่ช้าไปแล้วหนู เสือจะขย่ำเหยื่อ มีรึจะปล่อยให้หลุดมือไปด้ายยยยยยยย

.....
..
.


ผมเพิ่งรู้นะ ว่าการผิดสัญญามันดีอย่างนี้นี่เอง น่าจะทำมาตั้งนานแล้ว รู้ม่ะผมไม่รู้สึกผิดสักนิดเลย อิอิ

กับความรู้สึกที่ผมไม่ได้พบมานาน เสือผู้หญิงอย่างผมที่ไม่คิดจะได้เจอ นักกี้บริสุทธิ์ เหมือนน้ำค้างยามเช้า เธอเหมือนผ้าขาว ที่ไม่ประสีประสาอะไรเลย และความแปลกใจนั้น กลับกลายเป็นความภูมิใจ รู้สึกเป็นเจ้าของ และหวงเธอขึ้นมาทันที ผมหวงแม้กระทั่งกับตัวผมเอง เธอดูบอบบาง น่าทะนุถนอม จนผมต้องกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น

"กี้ โกรธเฮียไหม"

"คนผิดคำพูด ไม่ใช่ลูกผู้ชาย"

เสียงอู้อี้ดังลอดผ้าห่มออกมาจากอกผม

หึหึหึ ผมหัวเราะกับตัวเอง

"ปากดีแบบนี้ ต้องโดนอีกรอบ"

ผมจู่โจมเธอโดยไม่ให้ทันตั้งตัวอีกครั้ง รู้สึกเจ็บรอยหยิกที่ไหล่จากมือน้อยๆ แต่แค่นี้.....เด็กๆ ใครจะว่าปล้ำเมียตัวเองก็ยอมล่ะ .......

สวัสดีครับ ผมชื่อแจ๊คครับ ผมมีภรรยาอย่างแท้จริงมาสองเดือนแล้วครับ ชีวิตผมเหมือนเปลี่ยนจากหน้ามือกับหลังมือครับ ผมรู้สึกว่าความสัมพันธ์ของผมกับนักกี้ไม่เหมือนเดิม เธอไม่เป็นกันเองเหมือนเคย

ผมว่า เธออายผมครับ และมันทำให้ผมรู้อีกอย่างว่า จากภายนอกที่ดูซ่าส์ๆนั้นแล้ว เวลาอยู่ต่อหน้าคนที่ชอบเธอจะอายมาก แต่การอายของเธอแปลกครับ เธออายแบบ ไม่สนใจคนที่เธออาย เธอไม่พูด ไม่คุยแบบกวนอีก จะเรียบร้อย จะค่ะ จะขา ซึ่งมันก็ดีน่ะนะ แต่ผมอยากได้นักกี้คนเดิมกลับมาจัง แต่สิ่งหนึ่งเปลี่ยนไปคือแววตาครับ ผมเริ่มเรียนรู้ที่อ่านสายตาของเธอออก เธอไม่พูดมากเหมือนเคย ไม่ขี้โมโห แต่ยังคงความซุ่มซ่ามและเอ๋อไว้เหมือนเดิม และผมก็ชอบให้เธอมองผมมากกว่าพูดแล้วล่ะ เพราะเหมือนเธอกำลังบอกรักผมอยู่น่ะสิ

จนวันนึง ขณะที่ผมกำลังประชุมอยู่

ปึง

เสียงเท้าถีบประตูห้องประชุมดังสนั่น ทุกคนในห้องตกใจ หันไปทางต้นเสียง

"คุณกี้คะ เข้าไม่ได้นะคะ ท่านกำลังประชุมอยู่ค่ะ คุณกี้ เอ่อ ขอประทานโทษค่ะ ดิฉันเตือนเธอแล้ว แต่"

"ไม่เป็นไร คุณมล ขอบคุณครับ ทุกคน เชิญคอฟฟี่เบรค 5 นาทีครับ"

"กี้มีอะไรรึเปล่า เฮียจักกำลังประชุมนะครับ"

กระซิกๆ อะฮื่อๆๆๆๆๆๆ เธอเริ่มร้องไห้

"เฮียจักคนบ้า ง่า บ้าที่สุดเลยอ่า ฮื่อออออ"

"กี้ เป็นไร เฮ้ย ทำหน้าบึ้ง อยู่ดีดีก็ร้องไห้ มานี่ๆ"

ผมพาเธอเข้ามาคุยในห้องทำงานส่วนตัว


"อื่ออออออออออ"

"เป็นไรครับ ฮึ บอกเฮียจักสิ ใครแกล้งไร โอ๋ๆ เงียบก่อนนา" ผมดึงเธอมาซบกับอก ลูบหัวพลางปลอบ

แล้วเธอก็ชี้มาที่ผม

"เฮ้ยกี้ เฮียไปแกล้งอะไร อ๋อ เรื่องเมื่อคืนกะตอนเช้าอ่ะเหรอ เฮียว่าไม่ได้ทำไรรุนแรงนา"

"บ้าดิ ไม่ใช่เรื่องนั้น เฒ่าลามก!!!"

เอ้า โดนเมียด่าอีก แล้วเธอก็เริ่มร้องไห้ต่อ

"เฮียจักทำให้กี้ไปปีนหน้าผา ไปล่องแก่ง ไปขึ้นภูไม่ได้อีกแล้ว ใจร้าย คนใจร้ายที่สุด บลา บลา บลาๆๆๆ...."

หลังจากที่เธอพูดๆๆๆๆๆๆๆๆ จนเหนื่อย แล้วตบท้ายด้วยการส่งหมัด ชกผมเข้าเต็มแรง แล้วหันหลังเดินออกไป ทิ้งผมไว้กับความเจ็บและงง

มารู้ก็ตอนถึงบ้านแล้ว พ่อแม่ทั้งฝ่ายผมและเธอ อยู่กันเต็มบ้าน วิ่งวุ่นกันไปหมด

"แจ๊ค เก่งมากเลยลูกแม่ ถึงจะช้าไปบ้าง แต่ในที่สุด โฮะๆ"

"พ่อแจ๊ค ขอบใจนะลูก หลานคนแรก แม่ขอผู้ชายนะลูก"

"เดี๋ยวก่อนครับ นี่มันอะไรกัน ผมงงหมดแล้ว"

และคำพูดเมื่อตอนกลางวันของนักกี้ก็วิ่งเข้าในสมองผม

"เฮ่ย"

"จริงเหรอครับ"

"จ้ะ สองเดือนแล้ว" แม่ผมตอบตาเป็นประกายใสปิ๊งเชียว

"วะฮู้ จะได้เป็นพ่อคนละโว้ยยยยยยยยยย" ผมตะโกนออกไปอย่างไม่อายทุกคน ทั้งที่ปกติผมเป็นคนเก็บอารมณ์นะ

ชีวิตผมนับว่าเริ่มเปลี่ยนแปลงนับแต่วันที่ได้เจอเธอ และจนถึงวันนี้ เจ็ดปีแล้ว ที่ผมและเธอเดินร่วมทางกันมา และมันทำให้ผมยิ่งรักเธอมากขึ้นมากขึ้น

การเดินทางของเรา มีทั้งสุขและทุกข์ เราก็ยังเป็นเพื่อน เหมือนพี่น้อง และเหมือนคู่รักที่ตามหากันมานานหลายภพ การที่เดินไปบนทางอันแสนไกล แล้วมีมือน้อยนุ่มนิ่มให้จับไว้ ช่างเป็นสิ่งที่ดี ดีมากๆ สำหรับผู้ชายคนนึง


"พ่อครับ พ่อ แย่แล้วครับ"

เสียงเจ้าลูกชายตัวยุ่ง วิ่ง หอบ เข้ามาในห้องทำงานผมที่บริษัท

"แม่หายตัวไปอีกแล้วคร้าบ"

"อ่าว ไม่อยู่บ้านย่าเหรอลูก"

เด็กชายตัวน้อยส่ายหน้า แล้วยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้ผม
เขียนว่า "ภูกระดึง"

ผมอ่านประโยคนั้น แล้วอมยิ้ม

"เจอรี่ คืนนี้นอนกับย่านะครับ เด็กดีอย่าดื้อล่ะ คุณมล ผมฝากส่งลูกกลับบ้านด้วย แล้วก็ยกเลิกนัดทุกอย่างของวันนี้ และอีก 2 วันด้วยนะ"

"แล้วเจ้านายจะไปไหนล่ะค่ะ"

"Honeymoon"



โดย....
เอ่ออ่ะนะคะ (นามปากกา)
๕ / ๑๑ / ๒๕๔๘
จาก ถนนนักเขียน ใน ห้องสมุด www.pantip.com

แก้ไขการสะกดคำโดย Miss Granger

แก้ไข//เห็นเว็บหลายๆ แห่งที่เข้าไปได้เริ่มมีกระแสต่อต้านการใช้ภาษาไทยแบบวิปริต เอ๊ย วิบัติแล้ว  :22: ถึงแม้จะไม่มากมายแต่ก็ดีกว่าไม่ได้ทำอะไีรเลยเนอะ

 :32:

ข้ามไปแล้วครับ

สนุกดีอะเดือน  ซึ้งดี น้ำเน่าเล็กน้อย แต่พอทน

อ้างคำพูดจาก: [-[[aida]]-] เมื่อ 31 มี.ค. 2006, 12:09 น.
สนุกดีอะเดือน  ซึ้งดี น้ำเน่าเล็กน้อย แต่พอทน

(+1)  :22:

มันจะเน่าก็อีตรงที่ว่า
หาผู้ชายแบบนี้ไม่ค่อยจะเจอนี่แหละ

นอกเรื่องไปถึงเรื่องนิยาย
ทำไมพระเอกนางเอกของไทยจะต้องสวยหล่อดีรวยเก่งด้วยเนอะ
เคยอ่านนิยายเรื่อง รักต้องปล้ำ เป็นนิยายที่มาจากเด็กดีแล้วเอาไปรวมเล่ม
อ่านตอนแีรกๆ ไม่เท่าไหร่ แต่อ่านไปๆ น้ำตาซึม
ที่สำคัญคือ พระเอกนางเอกหน้าตา...เหมือนคนส่วนใหญ่ในประเทศ

^
^
^
หนุกคะ เอามาให้อ่านใหม่นะคะ ถ้าเพิ่มจสพ. ขะให้เยอะๆเลย

----------------------------------------------------------------------------
ทำไมเวลาที่ฝนตก เรามักจะคิดถึงคนที่เรารัก

ก็เพราะว่าเมื่อก่อนนี้ ท้องฟ้า แผ่นดิน และผืนน้ำ เป็นเพื่อนรักกัน ทั้งสามอยู่ใกล้ชิดติดกัน

จนกระทั่งโลกได้กำเนิดพืชและสัตว์ขึ้นแผ่นดินและผืนน้ำก็มัวแต่ดูแลเอาใจใส่พืชและสัตว์ จนละเลยและไม่สนใจท้องฟ้า

ท้องฟ้าก็เริ่มรู้สึกน้อยใจ และถอยตัวห่างออกไป ห่างออกไปทุกที ทุกที

จนถึงวันที่มีนกตัวแรกออกโบยบิน แผ่นดินและผืนน้ำจึงได้รู้ว่าท้องฟ้าได้จากไปไกลแสนไกล

แผ่นดินและผืนน้ำพยายามส่งเสียงเรียกท้องฟ้า แต่ท้องฟ้าอยู่ไกลมาก เลยไม่ได้ยิน

นกตัวนั้นจึงอาสาที่จะไปบอกกับท้องฟ้า นกก็บินขึ้นสูง สูงขึ้น สูงขึ้น และส่งเสียงเรียก แต่เสียงนกนั้นเบาเกินไป ไปไม่ถึงท้องฟ้า

แต่นกก็สัญญาว่า ต่อไปนี้นกทุกตัวจะบินขึ้นสู่ท้องฟ้า เพื่อนำข่าวจากแผ่นดินและผืนน้ำไปบอก

ผืนน้ำและแผ่นดินรู้สึกเศร้าใจที่เพื่อนได้ห่างออกไปไกล และคิดถึงเพื่อนเหลือเกิน

ผืนน้ำพยายามที่จะม้วนตัวเป็นเกลียวคลื่นครั้งแล้วครั้งเล่า

แผ่นดินพยายามยกตัวสูงจนตั้งตระหง่าน แต่นั่นก็ยังสูงไม่พอ ยังไม่ใกล้ท้องฟ้า

พระอาทิตย์ซึ่งเฝ้ามองดูเหตุการณ์มาโดยตลอด ก็บอกกับทั้งสองว่า "เราอาจจะช่วยพวกเจ้าได้"

พระอาทิตย์จึงอาสาช่วย โดยการส่องแสงลงมายังผืนน้ำและแผ่นดิน ทำให้ระเหยกลายเป็นไอ ลอยไปรวมตัวกันเป็นก้อนเมฆ ลอยขึ้นไปบอกข่าวแก่ท้องฟ้า

เล่าเรื่องราวต่าง ๆ เป็นรูปตามที่ แผ่นดินและผืนน้ำได้พบเจอมา และบอกว่าแผ่นดินและผืนน้ำคิดถึงมาก อยากให้ท้องฟ้าลงมาสนิทแนบชิดเหมือนเมื่อก่อน

ท้องฟ้าได้รับรู้เรื่องราว ก็รู้สึกเสียใจ แต่ก็กลับลงไปไม่ได้ "ฉันกลับลงไปไม่ได้หรอก เพราะฉันเติบโตขึ้น และอยู่สูงเกินไป ลงไปไม่ได้แล้ว ฉันได้แผ่ขยายตัวเองจนกว้างขวาง ที่ฉันทำได้ก็เพียงแต่เฝ้ามองดูอยู่ไกลๆ และโอบกอดแผ่นดินและผืนน้ำไว้อย่างอ่อนโยนเท่านั้น

และถึงแม้จะมีนกบินมาส่งข่าว แต่ฉันก็ยังคิดถึงแผ่นดินและผืนน้ำ

และอยากจะบอกกับทั้งสองว่า ฉันเองคิดถึงเพื่อนมากมายเพียงใด

"ก้อนเมฆก็ตอบว่า"อยู่บนนี้นานๆก็เหงาเหมือนกัน บางทีก็อยากกลับลงไปข้างล่างบ้าง "

ท้องฟ้าเลยบอกว่า" ฉันก็เหงาเหมือนกัน แต่ว่าฉันกลับลงไปไม่ได้ แต่เจ้าลงไปได้นี่ ถ้าอย่างนั้นฉันจะส่งเจ้ากลับลงไป และความคิดถึงของฉันก็หนักมากพอที่จะส่งพวกเจ้าลงไปหมดทั้งท้องฟ้า"

จากนั้นก้อนเมฆทั้งหมดก็รวมตัวกัน และรวมเข้ากับความคิดถึงอันมากมายของท้องฟ้า แล้วตกลงมาเป็นหยาดฝน ส่งผ่านความรัก ความคิดถึงมายังแผ่นดินและผืนน้ำ

จึงไม่แปลก ถ้าเมื่อใดที่ฝนตก แล้วเราจะรู้สึกคิดถึงคนที่เรารักคนที่เราผูกพัน และบางครั้ง ท้องฟ้าก็ส่งความเหงาลงมาด้วย

อยากให้วันนี้เมืองไทยฝนตกจัง

 ถึงเด็กหญิงที่กล้าจับแมลงสาบ ...จากเด็กชายที่กลัวแมลงสาบ

กาลหนึ่ง ณ สถานที่ ที่มืดทึบที่สุด
ที่ว่ามืดทึบนั้น มิใช่เพราะว่าแสงแดดส่องไม่ถึง หรือไฟฟ้ายังไม่เข้า

แต่มันมืดทึบด้วยความกลัว...

เด็กชายคนหนึ่งอาศัยอยู่เพียงลำพังในบ้านเช่าเก่า ราคาพอประมาณ
แม้ไม่สู้สุขกาย แต่ยังพอสบายใจ

เด็กชายรูปร่างใหญ่โต ลักษณะเคร่งขรึม ดูแล้วน่าหวั่นเกรงในสายตาเพื่อนๆ และคนทั่วๆไป
เขาต่อสู้ชีวิตเรื่อยมาจนเติบใหญ่
ไม่ว่ามีเหตุการณ์ใด เขาก็สามารถจัดการให้ผ่านพ้นไปได้
ง่ายบ้าง ยากบ้าง เป็นเรื่องธรรมดาของโลกใบนี้

แต่คนเราใช่ว่าดูภายนอกแล้วจะรู้ได้ลึกถึงข้างใน
เพื่อนๆต่างทึกทักกันไปเองว่าเด็กชายสามารถทำได้ทุกอย่าง ไม่เคยหวั่งเกรงต่อสิ่งใด
หารู้ไม่ว่าสิ่งที่เด็กชายกลัวนั้น กลับเป็นเรื่องปกติที่แสนธรรมดา

เด็กชายกลัวแมลงสาบ...

อาจเพราะกรรมเก่า ที่ได้ร่วมทำกันมากับเหล่าสัตว์หกขาจำพวกนี้
ทำให้วัยเด็กของเด็กชายได้ประสบเพื่อนร่วมบุญที่กลับมาทักทาย

วันนั้นเด็กชายกลับถึงบ้าน
เปิดประตูด้วยอารมณ์สดใส พร้อมกับฮัมเพลงในลำคอ
กรรมเก่าทำให้เหตุบังเอิญเกิดขึ้นจริงกับเด็กชาย
แม้จะจำไม่ได้ละเอียดนัก แต่ความรู้สึกตอนนั้นมันช่างประทับจิตประทับใจเสียเหลือเกิน

แมลงสาบไต่ตั้งแต่ปลายเท้าขึ้นมาจนถึงใบหน้า...

สบู่ก้อนเล็กที่อยู่ในห้องน้ำแทบละลายหายไปจากบ้านหลังเล็ก
ไปไม่ไปเปล่า ทิ้งความกลัวให้ฝังตัวอยู่ในจิตสำนึกของเด็กชายด้วย
นับแต่วันนั้นเป็นต้นมา เจ้าแมลงหกขาเลยกลายเป็นสิ่งต้องห้าม...


หากแต่ความลับไม่มีในโลก
แม้เด็กชายไม่เคยปริปากพูดเรื่องนี้ให้ใครฟัง มันก็เกิดขึ้นเองอย่างช่วยไม่ได้

บ้านของเด็กชายมีแมลงสาบ...
มันมาจากไหน มาได้อย่างไร เด็กชายไม่รู้ และไม่เคยอยากรู้
เด็กชายรู้เพียงว่า เขาไม่อาจกำจัดมันออกจากสถานที่พักพิงแหล่งเดียวของเขาได้
เขายอมจำนนต่อเหตุ และร้องขอให้ผู้อื่นช่วย

เมื่อแรกเริ่มเด็กชายเพียงบอกในหมู่เพื่อนสนิท เพราะไม่ต้องการให้ความลับนั้นแพร่ขยาย
แต่เพื่อนๆของเด็กชายต่างพากันกล่าวหาว่ามันคือเรื่องตลก
และปล่อยให้เขาจัดการสิ่งนั้นด้วยตัวเองเหมือนที่ผ่านๆมา

เด็กชายเริ่มกระวนกระวาย
เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่เด็กชายไม่อาจรู้ได้
แต่เขาไม่เคยหยุดที่จะร้องขอความช่วยเหลือจากทุกๆคน ทั้งที่รู้จัก และพึ่งเคยได้พบพาน

มันกลายเป็นเรื่องตลกของผู้คน...

เด็กชายสิ้นหวังถึงขีดสุด
เขาเหนื่อย และท้อแท้
จนในที่สุดเขาก็ยอมแพ้ให้กับปัญหานี้
เขานั่งลงที่รั้วหน้าบ้าน
และเริ่มปลดปล่อยความอัดอั้นที่ตันอยู่ในใจมานานแสนนาน
ด้วยสายน้ำอุ่นๆ ที่เกิดจากต้นน้ำเล็กๆในดวงตา

ระหว่างที่เด็กชายกำลังทุกข์โศก
ผลบุญจากปางก่อนที่เคยได้ทำไว้
ทำให้เด็กหญิงคนหนึ่งผ่านมา
เธอเห็นเขา เด็กชายผู้ยอมแพ้กับปัญหา
เธอถามเขาถึงสาเหตุที่เขาร่ำไห้

เด็กชายเงยหน้าขึ้นมอง
และเริ่มระบายความทุกข์ยากของเขาให้เธอฟัง

หลังจากเล่าจบ
เด็กชายก็หยุดร้องไห้ แต่ยังคงซึมเศร้า

เด็กหญิงกลับยิ้ม
และยื่นข้อเสนอให้เด็กชาย

หากเธอกลัว และไม่อาจเผชิญปัญหาได้ ฉันจะช่วยเธอ
แต่ฉันก็มีข้อเรียกร้องเช่นกัน เด็กหญิงกล่าวพลางอมยิ้ม

เด็กชายตอบรับข้อเสนอของเด็กหญิง

ง่ายดายสุดแสน เธอเดินเข้าไปในบ้านและกลับออกมาพร้อมเพื่อนร่วมโลกหนึ่งตัว

นับจากวันนี้ ฉันจะช่วยดูแลบ้านให้เธอ พร้อมกับค่อยๆกำจัดปัญหาเล็กๆของเธอไปด้วย
แต่เมื่อถึงวันที่ปัญหาของเธอหมดไป ฉันก็คงต้องไปตามเส้นทางของฉันเช่นเดิม นี้คือข้อเสนอของเด็กหญิง

จากวันนั้นเป็นต้นมา
เด็กชายไม่หวั่นเกรงต่อสิ่งใดอีกแล้ว
หาใช่เพราะไม่เกิดความกลัว
หากแต่เกิดจากความกล้า ที่เด็กหญิงมอบให้

เวลาค่อยๆล่วงเลยไปอย่างช้าๆ
ปัญหาทุกอย่างของเด็กชาย ค่อยๆจางหาย
แต่ได้เติมสิ่งหนึ่งลงในใจของเด็กชาย

แล้วเด็กชายก็เกิดปัญหาขึ้นอีกครั้ง...

วันนี้เป็นวันสุดท้าย ที่เด็กหญิงจะอยู่เคียงข้างเด็กชาย
เธอกำลังทวงคำสัญญาต่อข้อเสนอของเธอจากเขา

เด็กชายไม่อาจสรรหาคำพูดใดๆมาฉุดรั้งเด็กหญิงไว้
เพราะเด็กชายยอมรับ ในการตัดสินใจของเด็กหญิง
แม้จะเจ็บจะปวดสักเท่าใด
เด็กชายก็รู้ถึงความมุ่งหมายของเด็กหญิง จึงมิอาจห้ามปราม

วินาทีสุดท้ายที่เด็กชายเห็นเด็กหญิง

เธอยิ้ม
และค่อยๆจากไปพร้อมกับสอนหลายสิ่งทิ้งไว้ให้เด็กชาย

สิ่งเหล่านั้นคืออะไร จนบัดนี้ก็ยังไม่มีใครล่วงรู้ นอกจากเด็กชายเอง
ความลับจึงบังเกิดขึ้นครั้งแรกในโลก

เด็กชายบอกเพียงแค่ว่า
วันที่เด็กหญิงจากไป

เขาคิดถึงเธอ

เขานึกอยากให้มีแมลงสาบอยู่ภายในบ้านของเขาตลอดกาล

แต่สิ่งที่เขาคิดคงเป็นไปไม่ได้

จนบัดนี้เด็กชายเข้าใจแล้ว
และอยากฝากผู้คนทั้งหลาย หากวันใดที่ท่านเจอเด็กหญิงผู้นั้น
ฝากบอกเธอด้วยว่าเขา

ยังคงกลัวแมลงสาบ
แต่ตอนนี้
เขากล้าจับแมลงสาบด้วยตัวเองแล้ว...

....................................................................................


อ่านเรื่องนี้แล้ว ไม่รู้คุณคิดจะคิดเหมือนผมรึปล่าว

แมลงสาบเปรียบเสมือนความรัก
ที่เด็กชายขยาดกลัว

เมื่อวันที่แมลงสาบจากไปพร้อมกับเด็กหญิง
เด็กชายจึงพึ่งรู้ตัวว่า
ได้ขาดสิ่งสำคัญในชีวิตไป


หากเด็กหญิงได้อ่านข้อความนี้
โปรดตอบกลับมาหาเด็กชาย

เพราะเขายังมีข้อความที่ค้าง และคาอยู่ในใจ
รอสารภาพต่อเด็กหญิงผู้ที่กล้าจับแมลงสาบ


ความลับนั้น จะไม่มีอยู่ในโลกใบนี้

ทำไมบอกว่าความรักเป็นแมลงสาบล่ะ เปรียบซะน่าเกลียดเชียว

เปรียบเป็นขนมหวานดีกว่า เพราะกินมากๆไปก็เป็นอันตรายต่อร่างกาย

ก็บางคนเค้ากลัวความรัก  :08:
ใครจะกลัวขนมหวานเล่า  :23:

คนที่ไดเอ็ตไงกลัวขนมหวาน

จ้ะๆ  :08:



หลายเรื่องราวกับคำว่า Don't .........


Don't wait for a smile, to be nice.
อย่ารอคอยให้ได้รับรอยยิ้ม แล้วจึงทำดี

Don't wait to be loved, to love.
อย่ารอคอยให้มีคนรัก แล้วจึงมอบความรักให้ผู้อื่น

Don't wait to be lonely, to recognize the value of a friend.
อย่ารอคอยจนกลายเป็นคนโดดเดี่ยว แล้วจึงเห็นคุณค่าของเพื่อน

Don't wait for the best job, to begin to work.
อย่ารอคอยให้ได้งานที่ดีที่สุด แล้วจึงเริ่มทำงาน

Don't wait to have a lot, to share a bit.
อย่ารอคอยให้มีมากๆ แล้วจึงเริ่มแบ่งปันเพียงน้อยนิด

Don't wait for the fall, to remember the advice.
อย่ารอคอยจนพบความล้มเหลว แล้วจึงจดจำคำแนะนำของผู้อื่น

Don't wait for pair, to believe in prayer.
อย่ารอคอยจนพบเนื้อคู่ แล้วจึงเชื่อในคำอธิษฐาน

Don't wait to have time, to be able to serve.
อย่ารอคอยให้มีเวลา แล้วจึงทำประโยชน์

Don't wait for anybody else pain, to ask for apologies.... neither seperation to make it up.
อย่ารอคอยให้คนอื่นเจ็บปวดเสียก่อนแล้วจึงขอโทษหรือต้องเลิกคบกันก่อน แล้วจึงหวนมาคืนดี

Don't wait.......
Because you don't know how long it will takes.

อย่ารอคอย.... เพราะคุณไม่รู้ว่ามันจะต้องใช้เวลานานเท่าใด

ชอบ Don't จังเลย  :25:


ขอบคุณที่เอามาลงให้อ่านค่ะ

ยาวจริงๆ :08:

" ไ ส้ เ ดื อ น "


ไ ส้ เ ดื อ น . . . มั น ค อ ย แ ห ง น ม อ ง ด อ ก ไ ม้ ม า น า น . . .

ใ น ใ จ คิ ด ว่ า . . . ด อ ก ไ ม้ นั้ น ช่ า ง ง ด ง า ม . . .

ด อ ก ไ ม้ . . . เ ธ อ ก็ ชื่ น ช ม ผี เ สื้ อ ที่ ม า ด อ ม ด ม ทุ ก วั น . . .

ไ ม่ เ ค ย . . . ไ ม่ เ ค ย ม อ ง ล ง พื้ น ดิ น . . .

ไ ม ่รู้ . . . ไ ม่ รู้ เ ล ย ว่ า มี ใ ค ร อี ก ค น ที่ ค อ ย . . .  รั ก . . .

---

ยั ง จํ า ไ ด้ ดี . . .

ต อ น ที่ ด อ ก ไ ม้ ยั ง เ ล็ ก อ ยู่ . . .

ไ ม่ มี แ ร ง . . . อ่ อ น ล้ า . . . เ จี ย น ต า ย . . .

ห น อ น . . . . . . กั ด กิ น ทั้ ง ใ บ . . .

แ ล ะ หั ว ใ จ ข อ ง เ ธ อ . . .

ไ ส้ เ ดื อ น ตั ว ห นึ่ ง . . . .

มั น ค อ ย ม า พ ร ว น ดิ น อ ยู่ เ ส ม อ . . .

ดู แ ล อ ยู่ ทุ ก วั น . . .

ด อ ก ไ ม้ . . . ไ ม่ เ ค ย รู้ . . .

---

เ มื่ อ ค ร า ว ที่ ห น อ น ก ลั บ ม า . . .

ก ล า ย เ ป็ น ผี เ สื้ อ ส ว ย ห รู . . . .

ดู เ ธ อ พ อ ใ จ . . . 

แ ต่ ไ ส้ เ ดื อ น เ จ็ บ ชํ้ า . . .

เ ธ อ รู้ รึ เ ป ล่ า . . . .

เ มื่ อ เ ธ อ เ หี่ ย ว เ ฉ า . . .

มั น ก็ ไ ป . . .

เ ธ อ รู้ รึ เ ป ล่ า . . .

เ มื่ อ เ ธ อ เ ฉ า ไ ป . . .

ใ ค ร กั น ที่ ห่ ว ง เ ธ อ . . . .

---

แ ล ะ ไ ม่ ว่ า จ ะ เ ป็ น อ ย่ า ง ไ ร . . .

จ ะ ร่ ว ง โ ร ย . . .

แ ห้ ง เ หี่ ย ว . . .

ไ ส้ เ ดื อ น ไ ม่ เ ค ย รั ง เ กี ย จ เ ธ อ . . .

ไ ส้ เ ดื อ น ตั ว นี้ . . . .

รั ก เ ธ อ . . . รั ก เ ดี ย ว . . . .

จ ะ อ ยู่ กั บ เ ธ อ . . .

จ ะ จ ม ล ง สู่ ดิ น . . ไ ป พ ร้ อ ม กั บ เ ธ อ . . .

จ น เ ป็ น ดิ น ไ ป ด้ ว ย กั น . . .

---

ด อ ก ไ ม้ . . .

ก ว่ า จ ะ รู้ ว่ า โ ต จ า ก ดิ น . . .

ก็ ร่ ว ง โ ร ย ไ ป . . .

อ ย่ า ง น่ า เ สี ย ด า ย . . .

ไ ส้ เ ดื อ น มี ค ว า ม สุ ข . . .

สุ ข . . . ที่ ไ ด้ รู้ จั ก . . .

. . . . . ค ว า ม รั ก . . . . .

แ ม้ จ ะ ส ม ห วั ง ห รื อ ไ ม่ . . . ก็ ต า ม . . . .

แ ต่ มั น ก็ อ ย า ก ใ ห้ คุ ณ มี ค ว า ม สุ ข . . .

แ ล ะ ค อ ย เ ตื อ น คุ ณ ว่ า . . . .

ไ ม่ ว่ า คุ ณ จ ะ เ ป็ น ใ ค ร . . .

ข อ ใ ห้ อ ย่ า ลื ม . . .

ว่ า เ ร า ม า จ า ก ไ ห น . . .

อ ย่ า ลื ม . . . . .

ว่ า ยั ง มี ใ ค ร ที่ รั ก เ ร า . . .

อ ย่ า ลื ม . . . .

ว่ า ใ ค ร กั น . . . .

ที่ ทํ า ใ ห้ คุ ณ มี วั น นี้ . . .

---

:16:   :05:


เ รื่ อ ง นี้ มั น ก็ น า น แ ล้ ว น ะ . .

ขุ ด ๆ ม า . . อ ย า ก อ่ า น อี ก ที . .  :05:

ถ้ า ซํ้ า ก็ ล ะ ไ ว้ ใ น ฐ า น ที่ เ ข้ า ใ จ น ะ ค ะ . .  :08:

ละโว้แทนได้มั้ยคะ  :02:
อ๊ะๆ ของเราก็ละโว้นี่หว่า  :38:


บทเรียนจากลิง

เรื่องมีอยู่ว่า..เขาบอกว่าให้ลองเอาลิง 5 ตัวไว้ในห้องสี่เหลี่ยมที่มีกล้วยหอมใบเขื่องแขวนไว้ที่เพดานกลางห้อง
วิธีเดียวที่จะไปถึงกล้วยหอมอันยั่วยวนใจนั้นได้ก็โดยการปีนบันไดที่ตั้งไว้กลางห้อง
"แต่เมื่อใดก็ตามที่ลิงตัวใดตัวหนึ่งปีนบันไดขั้นแรก ก็จะมีท่อฉีดน้ำเย็นจัดไปทั่วห้อง"
สุดท้าย..ไม่มีลิงตัวใดอยากปีนบันไดอีก หรือแม้แต่คิดก็ยังไม่กล้า..

จากนั้น..เอาลิงตัวที่ 6 เข้าไปในห้องแทนลิงตัวหนึ่งที่หนาวสั่นจนทนไม่ไหว
วินาทีแรกที่มันเห็นกล้วยหอม มันก็รีบถลาเข้าหาบันได แต่ก็ถูกสกัดกั้นอย่างโหดร้ายบ้าเลือดจากลิงรุ่นพี่ทั้งสี่ตัว
จนลิงน้องใหม่ไม่กล้าเข้าไปใกล้บันไดอีกด้วยความงุนงงและประหลาดใจยิ่งนัก...

เอาลิงตัวที่ 7 เข้าไปแทนลิงเก่าอีกตัวหนึ่ง และเหตุการณ์ก็เกิดขึ้นอีก เมื่อลิงน้องใหม่สุดถลาเข้าหาบันได เพื่อจะไปเอากล้วยหอม
ก็จะถูกรุมกัดอย่างเอาเป็นเอาตายจากรุ่นพี่ทุกตัวรวมทั้งลิงตัวที่ 6 ที่เพิ่งเข้าไปอยู่ใหม่ด้วยแถมยังเกรี้ยวกราดมากกว่าตัวอื่น
ทั้งที่ตัวมันเองก็ไม่รู้เหตุผลว่าทำไมการปีนบันไดเป็นสิ่งต้องห้าม
และทำไมลิงชุดเก่าจึงต้องกลัวบันไดกันขนาดนั้น
แต่มันก็ยินดีผสมโรงสหบาทาไปกับเขาด้วยและรุนแรงกว่าเสียด้วย

เหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้นต่อไปอีกนานแสนนาน จนแม้ลิงชุดเก่าชุดแรกจะครบเกษียณอายุและถูกทดแทนด้วยลิงชุดใหม่ทั้งหมดแล้ว
แต่ลิงรุ่นหลังก็พร้อมใจกันปกป้องบันไดกายสิทธิ์กันอย่างเหนียวแน่น
(ตกลงมันจะเอากล้วยหรือเอาบันไดวะ - แต่ถึงยังไงกล้วยมันคงเน่าไม่ก็เป็นเหยื่อมดละมั้ง - - )

นี่คือที่มาของนโยบายหรือวัฒนธรรมองค์กร (Corporate Culture) ที่พนักงานยึดถือปฏิบัติกันอย่างเคร่งครัดและพร้อมที่จะปกป้องอย่างรุนแรงถึงแม้จะไม่สามารถอธิบายเหตุผลหรือที่มาที่ไปของการประพฤติ (Norms) และการปฏิบัติ (Standard) ก็ตาม

วัฒนธรรมกิจการเกิดจากคนและหน่วยงานภายในกิจการนั้น คนเราจะมีข้อสมมติ (Assumption) ทัศนคติ (Atitude) ค่านิยม (Value) และความคาดหวัง (Expectation) ที่แตกต่างกัน เมื่อคนเข้าไปทำงานในหน่วยงานใด ก็จะได้รับการปลูกฝังให้ยึดถือแนวประพฤติปฏิบัติของหน่วยงาน เช่นนิสัย (Habit) หลักปฏิบัติ (Practices) และวิธีการทำงาน (Style) ที่เป็นลักษณะเฉพาะของหน่วยงาน

ในที่สุดแล้วก็จะผสมผสานกันเป็นวัฒนธรรมองค์กรที่มีรากฐานมาจากการปฏิบัติในอดีต (Past Practices) ประเพณี (Tradition) กฎระเบียบทั้งที่เป็นลายลักษณ์อักษรและไม่เป็น (Rule) และจารีต (Ritual) ซึ่งรากฐานของบางตัวนั้นก็ยาวนานจนคนรุ่นหลังไม่สามารถอธิบายที่มาได้

ฝากให้คิดว่า วัฒนธรรมองค์กรที่สั่งสมกันมายาวนานนั้นบางสิ่งบางอย่างยังใช้ได้หรือไม่ อันไหนบ้างที่กีดขวางความมีประสิทธิภาพของกิจการ และสมควรได้รับการแก้ไขปรับปรุงอย่างรีบด่วนในยุคคิดใหม่ทำใหม่

มิฉะนั้นเราก็ไม่ต่างอะไรกับลิงในห้องแคบ

ใช่เลย ..

มองความจริง ... แล้วก็มองไกลๆ ..

No Rule !!

มีใครเคยได้รับเมล์จากเครือข่ายเกย์มั่ง
เมล์ขพาเจ้าที่ yahoo วันนึงจะมี bulk mail (เมล์ขยะ) ประมาณ 70 ฉบับ
เป็นเมล์จากเว็บเกย์ซะครึ่งนึง ที่เหลือขายของ...  :08:

อ้างคำพูดจาก: เต่า เมื่อ 02 เม.ย. 2006, 09:59 น.
มีใครเคยได้รับเมล์จากเครือข่ายเกย์มั่ง
เมล์ขพาเจ้าที่ yahoo วันนึงจะมี bulk mail (เมล์ขยะ) ประมาณ 70 ฉบับ
เป็นเมล์จากเว็บเกย์ซะครึ่งนึง ที่เหลือขายของ... :08:

เหมือนกัน มีแต่จะขาย ไวอกร้า ไม่ก็เพิ่มขนาด แบบว่าใหญ่แล้วไม่สนใจ
ไม่ก็หนูๆผมบลอนด์หาคู่ แอบถ่าย เบื่อมาก

อยากได้หนุ่มผมบลอนด์มากกว่า

... จริงๆแล้วอันนี้ไม่ใช่ FW Mail ...

... มันเป็นข้อความ ... ข้อความนึงที่เคยอ่านแล้วจรรโลง(สะเทือน :05:)ใจ...

... ไม่เคยคิดว่าตัวหนังสือแค่ไม่กี่ตัว .. มันสามารถให้ชีวิตใหม่เราำได้อีกครั้งเหมือนกัน ... :16:

---

---

THANK YOU : P' CHINE  แห่งเวปนายพล   :30: :30:

 :05:ซึ้ง จริงๆ

ชอบ บทความไส้เดือนมากๆเลย




น้องไวน์จ๊ะ โรแมนซ์ซะ :25:

ไส้เดือนเจอในFW.เมื่อ2ปีที่แล้ว :08:

อ้างคำพูดจาก: Mac!? เมื่อ 03 เม.ย. 2006, 11:44 น.
ไส้เดือนเจอในFW.เมื่อ2ปีที่แล้ว :08:

 :08: :08: :08:

ละโว้อีก 1 FW ค่ะ   :25:

:08:





William Shakespear  <---------->  วิลเลี่ยม เขย่าหอกกกกก!!!!!!
Britney Spears  <---------->  บริทนีย์ หอกกกกกก!!!!
Alec Baldwin  <---------->  อเล็ก หัวล้านชนะ
Gareth Gates  <---------->  การะเกด
Catherine Zeta-Jones  <---------->  แคทเทอรีน ซี้กะโจร
tom cruise  <---------->  ทอม เรือสำราญ
alicia silverstone  <---------->  เอลิกา ศิลาเงิน
kevin bacon  <---------->  ควั่นหมู3ชั้น
Rease Witherspoon  <---------->  รีสกับช้อนของเธอ
Neve Campbell  <---------->  เนินหิมะ ระฆังค่าย หรือ แหนม แคปแบน
Elijah Wood  <---------->  อะไรจ๊ะ หวูดดดด
Will Smith  <---------->  จะเป็นช่างทำโลหะ
Nicolas Cage  <---------->  นี่คนละ กรง
Huge Grant  <---------->  ใหญ่ สมปราถนา
Justin Timberlake  <---------->  ก็แค่ในขอนไม้ริมทะเลสาบ
Mariah Carrey  <---------->  พวงมาลัย มือถือ
will young  <---------->  จะ.. หนุ่ม
Christina Aguilera  <---------->   กฤษณา อัครลีลา
Leyton hewitt   <---------->  เลย์ตัน หิวอิฐ
naomi campbell   <---------->  น่าอมไม๊ เห็ดกระป๋อง
Silvester Starlone   <---------->  ช่างเงิน เด่นคนเดียว
Andy Gracia   <---------->  แอนดี้ ขอบคุณหลาย
Lauren Fishburn   <---------->  ลองเล่น ปลาเผา
Harry Potter   <---------->  หัวยู่ยี่ ช่างทำหม้อ
Gareth Gate   <---------->  กาเรท ประตู
Hughe Jackman   <---------->  ใหญ่ จอมขโมย
Vince Diesel   <---------->  รอก เครื่องดีเซล
George Bush   <---------->  โอ้จอร์จ ในพุ่มไม้
Rosemund Pike   <---------->  กุหลาบหอม ทวนแหลม
Adam Sander   <---------->  อาดำ ขนทราย
Matt Demon   <---------->  แหมด ปิศาจ
Tiger Woods   <---------->  เสือไม้...
Brad Pits   <---------->  แบร่ด!! ตกหลุม
Edward Furlong   <---------->   อดแว็ก.. ขนยาว
orlando bloom   <---------->  มลรัฐ ไม้กวาด
sandra bullock   <---------->  แสงดาว บุญล้อม
julia robert   <---------->  จูเลีย ระเบิด
jennifer aniston   <---------->  เจนนิเฟอร์ กาเหว่าทันสมัย
Morgan Freeman   <---------->  หม้อแกง ผู้ชายอิสระ
Tom Hank    <---------->   ทอม เมาค้าง
Arnold Schwarzsnakehead   <---------->  อนงค์์ คนเหล็กหัวงูทมิฬ
Avril Lavigne   <---------->  เมษายน ต้นองุ่น (ภาษาฝรั่งเศษน่ะ)
Puff Daddy   <---------->  ที่โบ๊ะหน้าคุณพ่อ
Madonna   <---------->  มะดันเน่า
Mariah Carey   <---------->  มาลัย ขายเร่ี่
Jamiroquai   <---------->  จะไม่หลอกควาย
Celine Dion   <---------->  สลิ่มเดี๊ยน... ( ของเดี๊ยน ห้ามกิน )
Vanessa Calton   <---------->  ว๊า.. เหน็บชา ขาตัน
Whitney Houston   <---------->  หวิดหนี หูตัน
Toni Braxton   <---------->  โถ..นี่... แบกตัน
Jessica Simpson   <---------->   7 สีกา ลูกคนโง่
tobey macguire   <---------->   ธรณี แมกไม้ไหว
Martin Lawrence   <---------->   มา(เอา)ตีน .. ล้อเล่น
Aaliyah   <---------->   อะไรอ๊า ?
Toya   <---------->    โถ .. ย่า
Ja Rule   <---------->   จรูญ
Sean claude van dame   <---------->   ช่อง คลอด รถตู้ คุณหญิง 
hugh jacman   <---------->   หิว... แจกมัน
charlize theron   <---------->  ชวลิต บนนั้น

ล.ว.

จำไม่ได้ว่าเคยอ่านหรือยังครัับ ตลกดีครับ

ละโว้ววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว

 {หมีโหด}


แด่คนที่เห็นแฟนดีกว่าพ่อ แม่  ....หลังวาเลนไทน์
>>>> >>>
>>>> >>>วันที่ 14 กุมภา ผมเป็นอีกคนหนึ่งที่เหมือนคนทั่วไป กุหลาบ
>>>>ช็อคโกแลต
>>>> >>>คำบอกรัก
>>>>สามสิ่งนี้ต้องเวียนเข้ามาหาชีวิตผมเพื่อให้คนคนหนึ่งทุก ๆ
>>>> >>>ปีในวันนี้
>>>> >>>
>>>> >>>ก่อนวันที่ 14 กุมภา
>>>> >>>
>>>> >>>ผมเดินออกจากบ้าน
>>>>ในมือมีผ้าเช็ดหน้าสีชมพูที่ต้องการเอาให้แฟนของผม
>>>> >>>เธอเป็นหญิงสวยมาก
เป็นดาวคณะของมหาลัยของเรา
>>>> >>>
>>>> >>>ก่อนผมจะออกไปพบเธอ เธอโทรมาหาผม
>>>> >>>ผมจึงวางผ้าเช็ดหน้าที่ผมบรรจงพับไว้บนโต๊ะ
>>>> >>>
>>>> >>>หลังจากการพร่ำบอกรักกันด้วยถ้อยคำหวานหูเป็นเวลานานทีเดียว
>>>> >>>ผมปรี่ออกจากบ้านไปหาเธอ โดยไม่ลืมผ้าเช็ดหน้าผืนนั้น
>>>> >>>
>>>> >>>ผมเห็นพ่อของผมถือมันออกมา ในผ้าผืนนั้นมีรอยเลือด "พ่อ
>>>>ทำอะไรหนะ"
>>>>
>>>> >>>ผมโพล่งถามด้วยความโมโห
>>>> >>>
>>>> >>>พ่อหน้าซีดทันที " ไอ้เหมียวหนะ มันโดนกัด
>>>>พ่อเลยเอาผ้าไปเช็ดเลือด"
>>>> >>>"พ่อรู้ไหม ผมกำลังจะเอาไปให้แฟน ไ
>>>> >>>
>>>>
>>>พ่อเงียบ ผมเกลียดจริงๆ เวลาพ่อเงียบเมื่อจนกับปัญหา
>>>> >>>ความโมโหสั่งผมให้ทำได้แม้กระทั่งจะตบหน้าพ่อ
>>>> >>>
>>>> >>>พ่อเบือนหน้า "พ่อขอโทษ มานี่....." พ่อยื่นมือมารับผ้าเช็ดหน้า
>>>> >>>"พ่อจะเอาไปซักให้เอง"
>>>> >>>
>>>> >>>ผมงอนพ่อถึงกับไม่ยอมคุยกับพ่อเป็นเวลานานพอควร ไม่ยอมลงจากบ้าน
>>>> >>>เป็นเวลาเกือบทั้งสองวันที่ผมไม่เจอหน้า ใคร หมกตัวอยู่กับห้อง
>>>> >>>มีเพียงแม่เท่านั้นที่คอยส่งข้าวให้ผม
>>>> >>>
>>>> >>>ยามเมือ่ผมมองตาแม่ครั้งใดทุกครั้ง ดวงตาแม่จะแดงปรี่ด้วยน้ำตา
>>>> >>>ผมเริ่มรู้สึกว่า บางทีผมอาจจะทำเกินไป
>>>> >>>
>>>> >>>14 กุมภาพันธ์
ตั้งแต่ครั้งที่ผมเห็นแม่เสียใจ
>>>>
>>>> >>>ผมก็รู้สึกว่าผมทำอะไรผิดไปหรือเปล่า ผมยอมออกมาจากห้อง
>>>> >>>
>>>> >>>ผมไม่เห็นพ่อ เดินออกมาที่บริเวณลานซักผ้า
>>>> >>>กาละมังยังมีผ้าที่ยังไม่ซักหลายผืน ข้างๆ มีกองเลือดอยู่
>>>> >>>และที่ราวตากผ้ามี ผ้าเช็ดหน้าของผม ถึงจะล้างรอยเลือดไม่หมด
>>>> >>>ก็ยังดีที่พ่อยังห่วงใยผม ยังแคร์ผมอยู่
>>>> >>>
>>>> >>>พ่อ ผมอยากขอโทษครับ
>>>> >>>
>>>> >>>หันหน้าจะกลับเข้าบ้าน ก็พบกับแม่ แม่ร้องไห้มาแต่ไกล
>>>>วิ่งมากอดผม "
>>>> >>>พ่อเสียแล้วนะ "
>>>> >>>
>>>> >>>
>>>>
>>>ผมอึ้ง
>>>> >>>
>>>> >>>แม่ลำดับเหตุการณ์ และทำให้ผมทราบว่า
>>>> >>>พ่อป่วยเป็นโรคทางเดินหายใจติดเชื้อ
>>>> >>>รอยเลือดที่เห็นนั้นคือเลือดที่พ่อจาม ออกมา พ่อมองไม่เห็น
>>>> >>>"พ่อกำชับแม่มาตอนที่ลูกโกรธว่า อย่าบอกลูกเด็ดขาดว่าพ่อป่วย "
>>>> >>>"ทำไมล่ะครับ" "พ่อกลัวเราจะเสียใจ
>>>>แล้วไม่ได้ออกไปเที่ยวกับแฟน"
>>>> >>>
>>>> >>>ผมอึ้งเป็นครั้งที่สอง "พ่อบอกแม่ด้วยว่า ถ้าพ่อเสียวันนี้
>>>> >>>อย่าเพิ่งบอกลูก ให้ลูกไปเที่ยวกับแฟนก่อน
>>>>พ่อไม่อยากให้ลูกเป็นทุกข์
>>>> >>>พลาด โอกาสอย่างนี้เพราะพ่อคนเดียว
>>>> >>>พ่อบอกด้วยว่าพ่อซักผ้าเช็ดหน้าให้แล้ว มันไม่สะอาดหรอก
>>>>
>>>แต่พ่อบอกว่าพ่อของลูกทำ ดีที่สุดแล้ว"
>>>> >>>
>>>> >>>
>>>> >>>ผมกอดแม่ ร้องไห้
>>>>วันนี้จะเป็นวันวาเลนไทน์ที่อยู่ในความทรงจำตลอดไป
>>>> >>>
>>>> >>>พ่อครับ ผมขอโทษ.......
>>>> >>

ล.ว.

ทำไมรู้สึกว่า มันสุดยอดของความละโว้เลย- -"

ทำไมผมเพิ่งเคยอ่าน

แปลว่าคุณกำลังอยู่ในยุคที่ลพบุรียังเรียกว่าละโว้

อาชีพของในหลวง


จากหนังสือ "หลักธรรม หลักทำ ตามรอยพระยุคลบาท" ของ ดร.สุเมธ
ตันติเวชกุล

ตอนหนึ่งที่พระองค์ท่านรับสั่งให้ผมไปจดมูลนิธิชัยพัฒนา ผมไปที่ กทม.
(ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร) เอง เราไม่อยากใช้อภิสิทธิ์อะไรทั้งสิ้น
เพราะยิ่งอยู่ใกล้เจ้านายยิ่งต้องทำต้วให้ธรรมดาตามรอยเบื้องพระยุคลบาท
ก็ไปแจ้งเหมือนบุคคลธรรมดาทั่วไป ก็มีเจ้าหน้าที่ของ กทม.
เขามาสอบสวน ถามบอกทำไมนายกฯ ไม่มาเอง ผมก็บอกนายกฯ
งานเยอะมาไม่ได้เลยมอบฉันทะมา บ้านอยู่อำเภออะไร บอกอยู่อำเภอดุสิต
บ้านเลขที่เท่าไหร่ ไม่รู้ เขาก็ เอ อะไรบ้านไม่มีหลักแหล่ง
แล้วมาตั้งมูลนิธิได้อย่างไร สอบสวนไล่ผมต่อ ไล่ไปเรื่อย
ทำอาชีพอะไรบอกไม่รู้จริง ๆ ว่าอาชีพอะไร
แต่เห็นทำหลายอย่างก็ตอบไปอย่างนั้น เจ้าหน้าที่เขาบอก
อะไรบ้านก็ไม่มีเป็นหลักแหล่ง อาชีพก็ไม่มี
แล้วตาก็เหลือบไปเรื่อยจนกระทั่งไปเห็นชื่อผู้ยื่นจริง ๆ
และผมเป็นแค่ตัวแทนเท่านั้นของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมอบอำนาจมา
อุ๊ย อย่าให้ท่านมานะ มายุ่งตายเลย ขออย่ามาเลย จัดการให้เสร็จ
ค่าจดทะเบียนสามสิบบาท ขอบริจาคเป็นคนแรกได้ไหม

แล้วตกลงวันนั้นฟรี สามสิบบาทแกควักออกมาด้วยความตกอกตกใจมากเลย
ก็กลับมากราบบังคมทูล นี่พอเขาถามว่าอาชีพอะไร
ข้าพระพุทธเจ้าตอบไม่ได้

พระองค์ท่านตอบว่า คราวหลังถ้าเขาถามว่าฉันทำอาชีพอะไร ให้ตอบว่า
"ทำราชการ" ผมเล่าตรงนี้เพื่อมาสู่พวกเรา ขณะที่พระองค์ท่านทำราชการ
พวกเรานี่ทำอะไร "รับราชการ" ใช่หรือเปล่า
รับจากพระองค์มาเพื่อทำต่อ

พระองค์ท่านรักประชาชน ทำงานเพื่อประชาชน คนที่รับราชการ
ถือว่ารับงานของราชะมาทำต่อ สิ่งแรกที่ต้องทำ คือต้องรักประชาชน
ทำงานเพื่อประชาชน

 :25: :25: :25: :25:

ทำหน้า เสน่หา พี่เฟิร์นเหรอจ๊ะ   :43:  :21:  :19:

อ่านแล้วไม่อยากให้เวลามันหมุนไปเลยครับ

อยากให้ท่านอยู่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของเรา ไปให้ถึงชั่วรุ่นลูกรุ่นหลาน

ขอจงทรงพระเจริญหมื่น ๆ ปี

ใช่ อยากให้ท่านอยู่เ้ป็นหมื่นๆปีจริงๆ



//ยังไม่ได้ไปเขียนถวายพระพรที่ธนาคารเลย

ว่าจะไป ไม่ได้ไปสักที

คณิตศาสตร์เหลือเชื่อ  :45:


1) คีย์ ตัวเลข 3 ตัว แรกของเบอร์มือถือคุณในเครื่องคิดเลข (เฉพาะเบอร์ โทรไม่รวมรหัสนำ 01,06,09)

2) คูณ ด้วย 80

3) บวก 1

4) คูณ ด้วย 250

5) บวก ด้วย ตัวเลข 4 ตัวที่เหลือของเบอร์มือถือ

6) บวก ด้วย ตัวเลข 4 ตัวที่เหลือของเบอร์มือถืออีก ครั้ง

7) ลบ 250

8) สุดท้าย หารด้วย 2


****ใช่เบอร์มือถือของคุณรึเปล่าเอ่ย ?*****


+++++++++++++++
+++++++++++++
+++++++++++
+++++++++
+++++++
+++++
+++
+

สูตร

เลขอะไรก็ได้ 7 ตัว AAABBBB

ให้ AAA = a, BBBB = b

a x 80 = 80a
80a + 1
(80a + 1) x 250 = 20000a + 250 (คูณกระจาย)
20000a + 250 + b
20000a + 250 + b + b = 20000a + 250 + 2b
20000a + 250 + 2b - 250 = 20000a + 2b
(20000a + 2b) = 2(10000a + b ) (แยกตัวประกอบ)
2(10000a + b ) หาร 2 = 10000a + b
----------
10000a คือ AAA0000 (มองเป็นตัวเลขอะไรก็ได้ด้านต้น) + b (BBBB) ก็จะได้ เป็น AAABBBB


คณิตศาสตร์เป็นอะไรที่น่าอัศจรรย์มากกก  :25:

ละ . . .  :43:

 :33:


(http://img.f0nt.com/image/2651.jpeg)

โว้ . . .  :43:

อันไหนยะ  :07:

เบอร์โทรใช่เปล่า   :02:

ทั้งสองอัน  :02:

ใช่ซี๊  :05:

อ้างคำพูดจาก: Sorisori เมื่อ 07 เม.ย. 2006, 22:03 น.
อาชีพของในหลวง


จากหนังสือ "หลักธรรม หลักทำ ตามรอยพระยุคลบาท" ของ ดร.สุเมธ
ตันติเวชกุล

ตอนหนึ่งที่พระองค์ท่านรับสั่งให้ผมไปจดมูลนิธิชัยพัฒนา ผมไปที่ กทม.
(ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร) เอง เราไม่อยากใช้อภิสิทธิ์อะไรทั้งสิ้น
เพราะยิ่งอยู่ใกล้เจ้านายยิ่งต้องทำต้วให้ธรรมดาตามรอยเบื้องพระยุคลบาท
ก็ไปแจ้งเหมือนบุคคลธรรมดาทั่วไป ก็มีเจ้าหน้าที่ของ กทม.
เขามาสอบสวน ถามบอกทำไมนายกฯ ไม่มาเอง ผมก็บอกนายกฯ
งานเยอะมาไม่ได้เลยมอบฉันทะมา บ้านอยู่อำเภออะไร บอกอยู่อำเภอดุสิต
บ้านเลขที่เท่าไหร่ ไม่รู้ เขาก็ เอ อะไรบ้านไม่มีหลักแหล่ง
แล้วมาตั้งมูลนิธิได้อย่างไร สอบสวนไล่ผมต่อ ไล่ไปเรื่อย
ทำอาชีพอะไรบอกไม่รู้จริง ๆ ว่าอาชีพอะไร
แต่เห็นทำหลายอย่างก็ตอบไปอย่างนั้น เจ้าหน้าที่เขาบอก
อะไรบ้านก็ไม่มีเป็นหลักแหล่ง อาชีพก็ไม่มี
แล้วตาก็เหลือบไปเรื่อยจนกระทั่งไปเห็นชื่อผู้ยื่นจริง ๆ
และผมเป็นแค่ตัวแทนเท่านั้นของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมอบอำนาจมา
อุ๊ย อย่าให้ท่านมานะ มายุ่งตายเลย ขออย่ามาเลย จัดการให้เสร็จ
ค่าจดทะเบียนสามสิบบาท ขอบริจาคเป็นคนแรกได้ไหม

แล้วตกลงวันนั้นฟรี สามสิบบาทแกควักออกมาด้วยความตกอกตกใจมากเลย
ก็กลับมากราบบังคมทูล นี่พอเขาถามว่าอาชีพอะไร
ข้าพระพุทธเจ้าตอบไม่ได้

พระองค์ท่านตอบว่า คราวหลังถ้าเขาถามว่าฉันทำอาชีพอะไร ให้ตอบว่า
"ทำราชการ" ผมเล่าตรงนี้เพื่อมาสู่พวกเรา ขณะที่พระองค์ท่านทำราชการ
พวกเรานี่ทำอะไร "รับราชการ" ใช่หรือเปล่า
รับจากพระองค์มาเพื่อทำต่อ

พระองค์ท่านรักประชาชน ทำงานเพื่อประชาชน คนที่รับราชการ
ถือว่ารับงานของราชะมาทำต่อ สิ่งแรกที่ต้องทำ คือต้องรักประชาชน
ทำงานเพื่อประชาชน

นี่แหละ FWD: งามๆ ของจริง (+2)

+ เฟิร์นอีกรอบ

อีกรอบ :12:

 :19:

ขอบคุณนะจ๊ะ  :22:

ก่อนนอนอีกที

เคยอ่านแล้วแต่เข้ามาชื่นชมครับ
รู้สึกว่าเป็นพระราชดำรัสที่เท่มากๆ เลย





ไปงานสัปดาห์หนังสือ เขามีใบโพธิ์สีทองให้เขียนข้อความถวายพระพรด้วยครับ
เขียนเสร็จแล้วก็เอาไปแขวนไว้ที่ต้นไม้ที่เขาจัดให้


(http://img.f0nt.com/image/2683.jpeg)
ของผมคืออันที่วาดต้นไม้ครับ

ชอบคนแจกใบโพธิ์ (เสื้อชมพูผมหยัก)
น่ารัก  :22:

ฝากถึงคุณผู้หญิงทั้งหลาย ไม่ว่าคุณจะมีใครแล้วหรือไม่

อย่าได้ทำแบบนี้กับผู้ชายที่เราไม่ได้คิดอะไรด้วย ไม่ว่าจะเป็น...


- โทรหาเวลาดึกๆ เพราะเวลานี้มีไว้ให้คนพิเศษเท่านั้น

ดังนั้นขอร้องคุณ อย่าโทรมาบ่อยๆ ครั้งละนาน ๆ

เพราะไม่งั้นผมจะพาลคิดเข้าข้างตัวเองไปใหญ่


- อย่าโทรหาเพื่อร้องเพลงให้ฟัง และให้เราช่วยร้องด้วย

ถ้าผมถามว่าโทรไปร้องเพลงให้คนอื่นฟังบ่อยเหรอ อย่าตอบว่า . . .

"เปล่า เราโทรมาร้องให้เธอฟังคนเดียว"


- อย่าเล่าเรื่องราวครั้งก่อนกับแฟนคนเก่า และอย่าพูดว่าตัวเองเหงา

อยากมีใครสักคนให้ได้ยิน เพราะผมอาจจะอยากเป็นคนๆ นั้น


- อย่าบอกว่าชอบทำขนม และเมื่อผมขอให้ทำให้ทานบ้างก็อย่าตอบว่า "ได้"

เพราะสำหรับผมการมีใครสักคนทำขนมให้ทานมันไม่ได้แปลว่าเพื่อนธรรมดาๆ สักคนแล้ว


- อย่าร้องไห้ให้ฟัง หรืออย่างน้อยก็อย่าทำเสียงให้ผมเข้าใจว่า . . .

คุณกำลังร้องไห้เสียใจอยู่ เพราะไม่งั้นผมจะอ่อนแอ

และผมก็อยากจะช่วยคนที่กำลังอ่อนแอ แต่เวลานั้น

ผมไม่มีอะไรป้องกันตัวเลย ถ้าคุณกำลังจะทำร้ายผม


- อย่าคุยโทรศัพท์กับผมถึงเช้า

ก่อนจะบอกอรุณสวัสดิ์พร้อมกับราตรีสวัสดิ์

เพราะไม่งั้นก่อนนอนผมจะคิดถึง และในฝันก็คงมีแต่ภาพคุณ


- อย่าพูดว่าอยากเจอ หรือถามว่าว่างวันไหน

เพราะทุกครั้งที่คุณบอกว่าอยากเห็นหน้า

ผมเอง... อยากจะพูดอย่างนั้นตั้งแต่เริ่มโทรศัพท์หาแล้ว


- อย่าโทรหาผมตั้งแต่ผมยังไม่ตื่นนอน

เพราะคุยกับคุณถึงเช้าเพื่อบอกว่าวันนี้เราเจอกันนะ

ถ้าผมบอกว่ายังหลับอยู่เลย อย่าบอกผมว่าคุณจะรอที่นั่น...

คุณอยากจะไปไหนก็ไปตามใจคุณดีกว่า หากคุณรอ...

คุณก็กำลังจะได้ใจผมไปทั้งหมดใจแล้วนะ...


- อย่าเดินเข้ามาใกล้ผม อย่าแตะมือ และอย่าคล้องแขน

มันไม่ได้น้ำเน่าขนาดที่ว่าผมได้ยินเสียงหัวใจคุณเต้น

แต่ผมจะได้ยินเสียงหัวใจผมเต้นมากกว่าคุณต่างหาก


- ก่อนจะแยกกัน อย่าชวนผมไปหาอะไรทาน อย่าชวนผมไปเดินดูของ

อย่าแม้แต่จะให้ผมไปส่งให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้

เพราะผมอาจจะหาทางกลับมาคนเดียวไม่ได้อีกแล้ว


เหตุผลนะเหรอ . . . ก็เพราะผมกลัวรักคุณจนถอนตัวไม่ขึ้นนะสิครับ!

credit : มากับ fwd แล้วไม่ได้ลงไว้

ต้นฉบับจากลุมพินี พันทิปครับ
จำชื่อผู้เขียนไม่ได้เหมือนกัน

:22:

อ้างคำพูดจาก: juafern เมื่อ 09 เม.ย. 2006, 23:19 น.
ฝากถึงคุณผู้หญิงทั้งหลาย ไม่ว่าคุณจะมีใครแล้วหรือไม่

อย่าได้ทำแบบนี้กับผู้ชายที่เราไม่ได้คิดอะไรด้วย ไม่ว่าจะเป็น...


- โทรหาเวลาดึกๆ เพราะเวลานี้มีไว้ให้คนพิเศษเท่านั้น

ดังนั้นขอร้องคุณ อย่าโทรมาบ่อยๆ ครั้งละนาน ๆ

เพราะไม่งั้นผมจะพาลคิดเข้าข้างตัวเองไปใหญ่


- อย่าโทรหาเพื่อร้องเพลงให้ฟัง และให้เราช่วยร้องด้วย

ถ้าผมถามว่าโทรไปร้องเพลงให้คนอื่นฟังบ่อยเหรอ อย่าตอบว่า . . .

"เปล่า เราโทรมาร้องให้เธอฟังคนเดียว"


- อย่าเล่าเรื่องราวครั้งก่อนกับแฟนคนเก่า และอย่าพูดว่าตัวเองเหงา

อยากมีใครสักคนให้ได้ยิน เพราะผมอาจจะอยากเป็นคนๆ นั้น


- อย่าบอกว่าชอบทำขนม และเมื่อผมขอให้ทำให้ทานบ้างก็อย่าตอบว่า "ได้"

เพราะสำหรับผมการมีใครสักคนทำขนมให้ทานมันไม่ได้แปลว่าเพื่อนธรรมดาๆ สักคนแล้ว


- อย่าร้องไห้ให้ฟัง หรืออย่างน้อยก็อย่าทำเสียงให้ผมเข้าใจว่า . . .

คุณกำลังร้องไห้เสียใจอยู่ เพราะไม่งั้นผมจะอ่อนแอ

และผมก็อยากจะช่วยคนที่กำลังอ่อนแอ แต่เวลานั้น

ผมไม่มีอะไรป้องกันตัวเลย ถ้าคุณกำลังจะทำร้ายผม


- อย่าคุยโทรศัพท์กับผมถึงเช้า

ก่อนจะบอกอรุณสวัสดิ์พร้อมกับราตรีสวัสดิ์

เพราะไม่งั้นก่อนนอนผมจะคิดถึง และในฝันก็คงมีแต่ภาพคุณ


- อย่าพูดว่าอยากเจอ หรือถามว่าว่างวันไหน

เพราะทุกครั้งที่คุณบอกว่าอยากเห็นหน้า

ผมเอง... อยากจะพูดอย่างนั้นตั้งแต่เริ่มโทรศัพท์หาแล้ว


- อย่าโทรหาผมตั้งแต่ผมยังไม่ตื่นนอน

เพราะคุยกับคุณถึงเช้าเพื่อบอกว่าวันนี้เราเจอกันนะ

ถ้าผมบอกว่ายังหลับอยู่เลย อย่าบอกผมว่าคุณจะรอที่นั่น...

คุณอยากจะไปไหนก็ไปตามใจคุณดีกว่า หากคุณรอ...

คุณก็กำลังจะได้ใจผมไปทั้งหมดใจแล้วนะ...


- อย่าเดินเข้ามาใกล้ผม อย่าแตะมือ และอย่าคล้องแขน

มันไม่ได้น้ำเน่าขนาดที่ว่าผมได้ยินเสียงหัวใจคุณเต้น

แต่ผมจะได้ยินเสียงหัวใจผมเต้นมากกว่าคุณต่างหาก


- ก่อนจะแยกกัน อย่าชวนผมไปหาอะไรทาน อย่าชวนผมไปเดินดูของ

อย่าแม้แต่จะให้ผมไปส่งให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้

เพราะผมอาจจะหาทางกลับมาคนเดียวไม่ได้อีกแล้ว


เหตุผลนะเหรอ . . . ก็เพราะผมกลัวรักคุณจนถอนตัวไม่ขึ้นนะสิครับ!

credit : มากับ fwd แล้วไม่ได้ลงไว้

ยังใช้จีบได้อีก สองสามปีเลยนะนี่  :12:

งั้นจะลองทำดู ขอบคุณที่แนะนำค่ะ  :22:

 :08:

 {หมีโหด}



เช้าวันหนึ่ง..ที่โรงพยาบาล...



"ขอให้ชั้นดูหน้าลูกหน่อย..ได้มั๊ยคะ"
คุณแม่คนใหม่เอ่ยขึ้น..



เมื่อห่อผ้าน้อย ๆ .อยู่ในอ้อมกอดเธอ เธอค่อย ๆ คลี่ผ้าที่ห่อออก..
เพื่อมองใบหน้าเล็ก ๆ .



กรี๊ดดดด.....เธอกรีดร้อง
หมอต้องอุ้มเด็ก..ออกไปอย่างรวดเร็ว



**เด็กทารกที่เกิดมา...ไม่มีใบหู**



และแล้ว....กาลเวลาพิสูจน์ว่า.... การได้ยินของเจ้าหนู..ไม่มีปัญหา



ปัญหา..มีเฉพาะสิ่งที่มองเห็นภายนอก คือ....ใบหูที่หายไป



หลายครั้ง..ที่เจ้าหนูกลับจากโรงเรียน แล้ววิ่งมาบอกแม่



เธอรู้ว่า..หัวใจลูกปวดร้าวแค่ไหน...
เจ้าหนูพูดโพล่งออกมา..อย่างน่าเศร้า
"พวกเด็กตัวโต ..พวกมันล้อผมว่า
..
--ไอ้ตัวประหลาด--"



จนกระทั่ง... เจ้าหนูเติบโตขึ้น..หล่อเหลา.. เป็นที่รักของเพื่อน ๆ..
เค้ามีพรสวรรค์ ในด้านอักษรศาสตร์.. วรรณคดี..และดนตรี..
เค้าอาจได้เป็นหัวหน้าชั้น
...



แต่เพราะเจ้าสิ่งนั้น... ทำให้เค้า..ไม่อยากเจอใคร



"ลูกต้องพบปะกับผู้คนบ้างนะลูก" แม่กล่าว..ด้วยความสงสารลูก



พ่อของเด็กชาย.. ปรึกษากับหมอประจำครอบครัว
และได้รับข่าวดีจากหมอว่า...
"ผมสามารถปลูกถ่ายใบหูได้ครับ ถ้ามีผู้บริจาค..แต่ใครล่ะ..
จะเสียสละใบหู..เพื่อเด็กน้อยคนนี้" คุณหมอกล่าว



จนกระทั่ง ..2 ปีผ่านไป พ่อบอกกับลูกชาย..
"ลูกเตรียมตัวไปโรงพยาบาลนะ พ่อกับแม่..หาคนบริจาคใบหู



ที่ลูกต้องการได้แล้ว...
แต่นี่เป็นความลับ"




การผ่าตัด..สำเร็จด้วยดี และแล้ว...คนคนใหม่ก็เกิดขึ้น..



....เค้ากลายเป็น..ผู้มีพรสวรรค์...
เป็นอัจฉริยะในโรงเรียน...ในวิทยาลัย
จนเป็นที่กล่าวขานกัน..รุ่นต่อรุ่น



ต่อมาได้แต่งงาน... และทำงาน.. เป็นข้าราชการในสถานทูต



วันหนึ่ง.. ชายหนุ่มถามผู้เป็นพ่อว่า.



"พ่อครับ.. ใครเป็นคนมอบใบหูให้ผมมา ใครช่างให้ผมได้มากมาย..
แต่ผมไม่เคยทำอะไร.. เพื่อเค้าได้เลยสักนิด"



"พ่อไม่เชื่อว่า.. ลูกจะตอบแทนเค้าได้หมดหรอก.
เรื่องนี้..เป็นความลับ เราตกลงกันแล้ว"
พ่อตอบ..



หลายปีผ่านไป....
มันยังคงเป็นความลับ



และแล้ว..วันนึง..วันที่มืดมิดที่สุด.. ผ่านเข้ามา..ในชีวิตของลูกชาย




แม่เค้าได้เสียชีวิตลง.



เค้ายืนข้าง ๆ พ่อ... ใกล้หีบศพของแม่



พ่อเรียกเค้า..
"มานี่สิลูก..มานั่งใกล้ ๆ นี่"
พ่อลูบผมแม่อย่างช้า ๆ..และนุ่มนวล



ผมสีน้ำตาลแดง..ถูกเสยขึ้น จนมองเห็นใบหน้า..
ที่มองดูเหมือนคนนอนหลับ



...และแล้ว.. สิ่งที่ทำให้ลูกชาย..ถึงกับต้องตะลึง..
...ใบหูของแม่...หายไป!..



แม่ไม่มีใบหู...
"นี่เป็นคำตอบ.. ที่ลูกอยากรู้มาตลอดชีวิต"..
พ่อกระซิบผ่านลูกชาย



"แม่บอกพ่อว่า..เธอดีใจ.. ที่ได้ทำอย่างนี้..ตั้งแต่วันผ่าตัด..



แม่ไม่เคยตัดผมอีกเลย..
ไม่มีใคร..มองเห็นว่า.. เธอไม่สวยจริงมั๊ย?
- - - - - - - - - - - - - -
- - - - - - - -



จงจำไว้..



~สิ่งมีค่า..ที่แท้จริง~
ไม่ได้อยู่ที่..การมองเห็น.. หากแต่อยู่ที่..
~สิ่งที่เรา..มองไม่เห็น~
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -



~ความรัก..ที่แท้จริง~



ไม่ได้อยู่ที่.. เราได้ทำอะไร.. แล้วมีคน..รับรู้..



หากแต่อยู่ที่.. สิ่งที่เรา..กระทำ..แล้วไม่มีใคร..รับรู้ ..
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -



~ความรัก~



บางครั้ง.. ไม่จำเป็น.. ต้องพูดพร่ำเพรื่อ..



หากแต่อยู่ที่....การกระทำ. ซึ่งเรา..อาจรับรู้..



เพียงแค่..ฝ่ายเดียว..



- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -




อ่านจบแล้ว..ใช้สมอง..ตรึกตรองสักนิด..



ถ้าพรุ่งนี้..เราตายไป..



บริษัท..
สามารถหาคนมาแทนเราได้
ภายในไม่กี่วัน..



แต่ครอบครัวเรา..
ต้องสูญเสีย..
และคิดถึงเรา..ไปตลอด



เราได้ใช้ชีวิต..กับการทำงาน
มากกว่าครอบครัว..หรือเปล่า?



ถ้ามากกว่า...
ก็เป็นการลงทุน..
ที่ไม่ฉลาดเลยจริง ๆ..



[ ส่งต่อเรื่องดีๆมาจาก.. คุณอรพรรณ ศรีวิชัย นักศึกษาปริญญาเอก



มหาวิทยาลัยมหิดล]

ละโว้ครับ

แต่... อ่านกี่ทีก็ซึ้ง

 :22:

อ้าวนี่ไม่ใช่กระจู๋ Re: FWD: ละโว้ แบ่งกันอ่าน เหรอ  {หมีโหด}

 :05: :05: :05: :05:

:45: :45:ขอบคุณค่า แต่ละโว้จริงๆนะ

อยากหาห้อง หน้าเหลี่ยมมาเปรียบเทียบจัง :08:

ขอบคุณค่า รักในหลวง  :22:

ชอบครับเฟิร์น  :12:

ใช่เลย .. เฟิร์นพูดถูดใจมากมาย ..

เอาห้องหน้าแหลมด้วย .. แหลม - เหลี่ยม ..

ตูจินตนาการได้ว่าห้องมันอาจจะออกมาเป็นวงกลม ..

:30:

+1พี่เฟิร์น
ขอบคุณค่ะ

FWD: ไม่งามเท่าไหร่ แบ่งกันอ่าน :44:


พอดีว่าไปเจอข้อความบนเว็บบอร์ดๆหนึ่ง       
เค้าบอกว่าเค้าแปลเรื่องนี้มาจากหนังสือของชาวต่างชาติ ลองอ่านดูนะ

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เมื่อครั้งที่พระเจ้าสร้างโลก     
พระองค์มีถุงหนังใบใหญ่เอาไว้ใส่ ของวิเศษต่างๆ
   
พระองค์เริ่มต้นด้วยการ
สร้างมหาสมุทร ทั้ง7 โดยการวางของวิเศษของพระเจ้า
พระองค์จะต้องวางทั้งของดีและของไม่ดี คู่กันไป
เพื่อไม่ให้ประเทศหนึ่งประเทศใดสมบูรณ์ไปกว่าประเทศ อื่นๆ

ทรงเอาเทือกเขาร็อกกี้ น้ำตกไนแองการ่า วางไว้ให้อเมริกา
แล้วก็เอาทะเลทรายอริโซน่า กับพายุทอนาโดวางไว้ด้วย

เอาป่าอเมซอนวางไว้ให้บราซิล
ทรงเอาไข้ป่า วางไว้ให้ด้วย

เอาขั้วแม่เหล็กโลกวางไว้ให้แคนาดา
แต่ก็ทรงเอาความหนาวเย็นวางไว้ให้

เอาเทือกเขาหิมาลัให้ธิเบตกับเนปาล เพื่อเป็นปราการกั้นข้าศึก
แต่ก็เอาความเบาบางของอากาศและความแห้งแล้งไว้ให้

ทุกประเทศจะได้ของคู่กันแบบนี้ทั้งหมด
จึงไม่มีประเทศใดน้อยหน้ากว่ากัน       
คราวนี้ พระองค์ทรงลืมประเทศรูปขวานเล็กๆ ทางแหลมอินโดจีน
ทรงสะพายถุงวิเศษ แล้วก้าวข้ามเขาหิมาลัยไป
แต่ด้วยความที่เขาสูงมาก

เกี่ยวถุงของพระเจ้าขาด
ข้าวของที่ดีๆที่เตรียมเอาไว้ให้ประเทศอื่นๆ
เช่น ชายหาดสวยๆ ผืนดินอุดมสมบูรณ์
ศิลปะวัฒนธรรมดีๆ อาหารอร่อยที่สุดในโลก
ดอกไม้ ผลไม้ ชายทะเล ก็เทไปกองรวมกันที่ประเทศไทยหมด

ว้า แย่แล้ว พระเจ้า ทรงคิด ประเทศนี้
ท่าทางต้องเจริญกว่าประเทศอื่นๆทั้งหมดแน่นอน
พระเจ้าทรงมองหาภัยธรรมชาติที่จะมาถ่วงดุล แต่สายเสียแล้ว
     
พระองค์ทรงเอาภูเขาไฟ กับแผ่นดินไหว ให้ญี่ปุ่นไปแล้ว
ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ ประเทศอื่นๆ
จะมาฟ้องร้องพระองค์ได้ว่าพระองค์ไม่ยุติธรรม
จะมีภัยธรรมชาติอันใดหนอที่จะทำให้ประเทศไทยไม่
เจริญกว่า ประเทศอื่นๆได้ เมื่อทรงคิดได้
เพื่อเป็นการป้องกันประเทศอันสมบูรณ์ที่สุดในโลกนี้
ไม่ให้ล้ำไปกว่าที่อื่นๆ พระองค์ก็เลยสร้างคนไทยขึ้นมา
     
ถ้ามีคนไทยอยู่ล่ะก็ ต่อให้สมบูรณ์แค่ไหนไทยก็ไม่มีวันเจริญ
:38: :38: :38: :38:

เออ พี่โต ไม่อยากบอกเลยว่ามัน ละโว้แล้ว

มีใครเอามาให้อ่านเร็วๆนี้แหละ

:30:

คนอ่านก็คนไทย
คนเขียยนแม่งก็คนไทย

เฮ้ย :07:

อันไหนก็โดนละโว้ทุกอันเลย ...

เดี๋ยวแต่งเองแล้วแอ๊ปว่าเป็น FW MAIL มาลงละกัน ..

:28:

เริ่มต้นที่คนสองคนเจอกัน...

หากวิธีบอกรักมีเป็นร้อยพัน
การแสดงความรักคงมีนับล้าน

คือ คำว่า รัก เปิดเผย
คือ ดอกไม้ในวันพิเศษ ของขวัญในวันเกิด
และยี่สิบเจ็ดมิสคอลในสามสิบนาที

แถมบางครั้ง รัก ยังมาแบบอำพราง
คือ การผงกหัวยามเดินสวน
คือ เงาะที่คว้านเมล็ด
และน้ำเย็นที่เสิร์ฟโดยไม่ต้องร้องขอ

ซ้ำร้ายบางครั้ง รัก ยังบังตัว
คือ รอยยิ้มที่คนรับไม่เคยรู้
คือ สายตาที่มองตามโดยไม่ให้เห็น
และ 'สวัสดี' ที่หลุดจากปาก...เมื่อสาย

แต่ต่อให้รักนั้นจะ 'ลับ' หรือจะ 'หลบ' มากแค่ไหน
เมื่อไหร่ที่รักเกิด
ชีวิตใครบางคนก็เปลี่ยน
เหมือนห่างกันไกลกว่าสองแสนไมล์
ดวงจันทร์ยังเคลื่อนทะเล

มีหลายร้อยวิธีหากอยากบอกรัก
มีหลายพันหลายแสนให้แสดงให้เห็น
รักนั้นจะดีจะร้ายยังไง
ทุกเรื่องเริ่ม...
เมื่อคนสองคนได้เจอกัน

ขอบคุณ 'ชีวิต'
ที่เปิดโอกาสให้ได้พบ (และได้) รัก
เพราะกระทั่งเลวร้ายที่สุด
แม้รักไม่ไหว แต่ก็ทำใจเกลียดไม่ลง

(จาก เริ่มต้นที่คนสองคนเจอกัน : ญาณิน)

 :25:

มาตราประมวลกฎหมายนี้ใช้กับชายหนุ่มทั่วราชอาณาจักร
อยากให้ประกาศใช้เร็วๆจัง> >>

มาตรา 1 ประมวลกฎหมายนี้บังคับใช้กับชายหนุ่มทั่วราชอาณาจักร

มาตรา 2 ชายใดกระทำการอันเป็นการไม่ทะนุถนอมความรักของข้าพเจ้าซึ่งข้าพเจ้าได้มอบให้ชายคนนั้น
ต้องระวางโทษหอมแก้มไม่เกิน 3ทีและจูบไม่เกิน 2ที หรือทั้งหอมทั้งจูบ

มาตรา 3 ชายใดมีข้าพเจ้าเป็นแฟนแล้วยังไปลักลอบมีกิ๊กต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 5พันบาท

มาตรา 4 ชายใดทำให้ข้าพเจ้าอกหักต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปีหรือปรับไม่เกิน 9 แสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

มาตรา 5 หากมีกฎหมายใหม่ออกมาแล้วขัดต่อกฎหมายเก่าให้ถือเอากฎหมายใหม่เป็นหลัก

มาตรา 6 ชายใดที่ข้าพเจ้าได้ไปขอเบอร์แล้วชายคนนั้นไม่ยอมบอกเบอร์โทร ต้องระวางโทษหอมแก้ม 5ที

มาตรา 7 ชายใดน่ารักมากๆ อันเป็นเหตุให้ข้าพเจ้าหวั่นไหวหรือตกหลุมรัก ต้องระวางโทษเป็นแฟนกับข้าพเจ้าอย่างน้อย 3 วัน

มาตรา 8 ชายใดอ่านประมวลกฎหมายนี้แล้วหัวเราะหรือแอบขำ ต้องระวางโทษโดยมอบหัวใจมาให้ ข้าพเจ้าดูแล หากไม่มอบหัวใจให้ข้าพเจ้าจะต้องระวางโทษถูกยิงศรรักปักหัวใจชายนั้น

มาตรา 9 หากชายใดอ่านประมวลกฎหมายนี้แล้วไม่ขำหรือไม่หัวเราะต้องระวางโทษเหมือนกับมาตรา 8



-จบค่ะ- {หมีโหด}



พะโล้มั้ย..ไม่สน :23:

ยังไม่เคยอ่านนะเนี่ย  :25:

ไม่เคยเหมือนกัน  :25:

(มัวแต่ลบ FW mail อย่างไม่แลดู  :42:)

ซวยแล้ว ตูไม่หัวเราะ  :44:

ขอย้ำว่าเคยอ่านเจอมาเมื่อชาติครึ่งที่แล้ว พยายามหาต้นฉบับแทบตาย ไม่เจอซักที วันนี้เพื่อนผม FWD มาให้พอดี นั่งอ่านซ้ำ น้ำตาไหลเลย

ละโว้ครับ ไม่ต้องย้ำ

"แนนๆ ใกล้วาเลนไทน์แล้วนะ...." จอย เพื่อนร่วมงานของแนนหันมาคุย
ขณะแนนกำลังง่วนอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่โต๊ะตัวเอง

"อืม...วาเลนไทน์อีกแล้วสินะ" แนนเงยหน้าขึ้นสบตาจอยพลางยิ้มพูดเบาๆ

วาเลนไทน์...14 กุมภาพันธ์ วันที่กุหลาบทั่วโลกบานพร้อมกัน
วันที่ความรักงอกงามได้เร็วกว่าทุกวัน และเป็นวันที่กามเทพแผงศร
ให้หลายๆคู่ได้สมหวัง แต่คงไม่ใช่แนน...เธอคนนี้แน่นอน



ท่ามกลางความสับสนวุ่นวาย
ความแออัดและตึกสูงในเมืองหลวง...มีหมู่บ้านจัดสรรเล็กๆกำลังก่อตัวขึ้น
ก่อตัวขึ้นพร้อมกับความรัก ความรักของเขาและเธอ

"เธอๆ มาเล่นก่อกองทรายด้วยกันมั้ย"
เด็กผู้ชายตัวเล็กๆหน้าตามอมแมมกำลังนั่งเล่นบนกองทรายสูงท่วมหัว

"เธอชื่ออะไร เราชื่อเอ" เด็กผู้ชายแนะนำตัวเองก่อน พลางกระโดดลงมาจากกองทราย

"ฉันชื่อแนน" เด็กผู้หญิงแนะนำตัวเองบ้างพลางค่อยๆนั่งลง
ทั้งคู่ค่อยๆก่อกองทราย เด็กผู้หญิงวิ่งไปเอาน้ำมารดให้ทรายเปียกชุ่ม
เด็กผู้ชายค่อยๆเอาเศษไม้เกลี่ยให้ดินทรายที่เปียกค่อยๆก่อตัวเป็นรูปเป็นร่าง
จนได้เค้าโครงของปราสาททรายที่ต้องการ

"เอ เดี๋ยวแนนประดับปราสาททรายเองนะ"
เด็กผู้หญิงวิ่งมาพร้อมกับก้อนหินสีสวยในกำมือ
วางลงข้างๆปราสาททรายที่กำลังจะอวดโฉมออกมาเป็นรูปเป็นร่าง

"แนนๆ ตรงนี้เป็นห้องของแนนนะ ห้องของเจ้าหญิงงัย
ส่วนตรงนี้เป็นห้องของเอ......อันนี้เป็นห้องประชุมนะ"
เอพูดพลางชี้ไปเรื่อยๆบนปราสาททราย.....กองทรายแห่งความฝัน

"เอๆ ต้องทำสวนดอกไม้ตรงนี้ด้วย เจ้าหญิงต้องมีสวนดอกไม้นะ"
แนนพูดแย้งขึ้นพลางชี้ไปตรงด้านหน้าปราสาททราย

"แนนอยากได้สวนอะไร....อยากได้ดอกไม้อะไร" เอพูด
เงยหน้าขึ้นมองหน้าแนนอย่างใจจดใจจ่อ

"เอาดอกอะไรดี...เอ ช่วยแนนคิดหน่อยสิ" แนนมองหน้าเอด้วยแววตาใสซื่อ
เด็กตัวเล็กๆสองคนกำลังสวมบทเจ้าหญิงและเจ้าชายกันอยู่

"อืม...เจ้าหญิงต้องเหมาะกับดอกกุหลาบนะ" เอพูดพลางทำท่าคิด

"ตกลงๆ สวนดอกกุหลาบนะ เราจะทำสวนดอกกุหลาบที่ลานหน้าปราสาทของเรา"
แนนพูดพลางยิ้ม
ค่อยๆเกลี่ยทรายให้เรียบเพื่อทำเป็นลาน....ทั้งคู่สร้างปราสาททรายแห่งความฝันของพวกเขาอยู่นาน....นานจนกระทั่ง

"เอ ไปได้แล้ว พ่อเสร็จงานแล้วลูก"
เจ้าของโครงการบ้านจัดสรรเดินมาสะกิดลูกชายตัวเองเบาๆ

"พ่อๆ ให้เอเล่นกันแนนอีกแป๊บนะ" ลูกชายออดอ้อนพ่อของตัวเอง

"หน่า ไปได้แล้ว เดี๋ยววันหลังมาเล่นใหม่ก็ได้นี่" พ่อของเขานั่งยองลง
อธิบายให้ลูกชายฟังพลางลูบหัวเบาๆ

"ตกลงครับ เดี๋ยวให้เอบอกแนนก่อนนะ"
เด็กผู้ชายตัวมอมแมมพูดพลางวิ่งกลับหลังไปหาเพื่อนของเขา

"แนน เดี๋ยวพรุ่งนี้เอมาหานะ พรุ่งนี้เอจะเอาดอกกุหลาบมา
มาทำสวนกุหลาบให้แนนนะ" เอพูดพลางชี้นิ้วลงตรงลานหน้าปราสาททราย

"ตกลงๆ พรุ่งนี้เจอกันนะ" แนนยิ้มพูดพลางพยักหน้า
เด็กสองคนเล่นกันช่างดูน่ารักเสียนี่กระไร

ทุกวัน เอและแนนจะมานั่งก่อปราสาททรายด้วยกัน
ก่อสร้างความหวังบนมิตรภาพและความรัก
ระหว่างลูกชายเจ้าของโครงการบ้านจัดสรรและลูกสาวนายช่างใหญ่



"แนนๆ เมื่อวานแม่เราสอนให้เราเขียนหนังสือด้วยแหละ"
เด็กผู้ชายเสื้อผ้ามอมแมมคลุกฝุ่นและทรายเปียกเงยหน้าขึ้นมองเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆที่วิ่งเข้ามา

"ไหนๆ แม่ของเอสอนเขียนคำว่าอะไร" แนนถามด้วยสีหน้าตื่นเต้น

"แม่เอสอนเขียนหลายคำ แต่เอจำได้คำเดียว" เอพูดพลางทำเสียงเศร้าๆ
เอคงอยากจำทุกคำมาเขียนให้แนนดู

"เอจำคำไหนได้ เขียนให้แนนดูหน่อยสิ" แนนพูด เอค่อยๆก้มลงข้างๆกองทราย
หยิบเศษไม้เล็กๆปักลงบนผืนทรายที่เพิ่งผ่านฝนเมื่อคืนแล้วตวัดเป็นจังหวะเพียงชั่วครู่
ปรากฎเป็นตัวอักขระลายเส้นบิดพลิ้ว คำว่า รัก
ปรากฎบนผืนทรายราบเรียบที่เกาะตัวเหนียวด้วยหยดน้ำ
เด็กตัวเล็กๆสองคนยืนมองด้วยความตื่นเต้น

"อ่านว่าอะไร เอ" แนนพูดด้วยสีหน้าตื่นเต้นและแปลกใจ

"อ่านว่า รัก" เอพูดกระซิบข้างหูแนนเบาๆ

"เหรอ อ่านว่ารักเหรอ....สอนแนนเขียนหน่อยสิ นะๆๆๆ" แนนพูดพลางเกาะแขนออดอ้อนเอ

"มานี่ๆ เอจะสอน" เอพูดพลางหยิบเศษไม้เล็กๆให้แนนจับไว้
มือเอและมือแนนจับประสานกัน ตวัดบนกองทรายให้เกิดเป็นอักขระบิดพริ้ว

"นี่ไง แนนเขียนได้แล้ว ดีใจจังเลย" แนนพูดพลางหันหลังกลับไปกอดเอด้วยความดีใจ

"มันแปลว่าอะไรเหรอ เอ" แนนยังคงสงสัยไม่หายในความหมายของมัน

"เอก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่แม่บอกว่ามันมีความหมายมากนะ มากจนอธิบายไม่ได้"
ใช่สิ...ความหมายมันคงมากมายเกินกว่าเด็กห้าขวบจะรู้
หรือแม้แต่คนบางคนใช้เวลาทั้งชีวิต ก็ไม่อาจรู้ว่าคำว่ารักคืออะไร....

"สักวัน เราจะรู้ความหมายมัน แม่เอบอก" เอพูดพลางหันไปมองแนน
เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆที่ยืนข้างๆตน

"อืม สักวันนะ" แนนพูดพลางหันมายิ้มให้กับเอ ใช่
สักวันแนนและเอคงรู้ความหมายของมัน......



"โอ๊ย...เจ็บ" เด็กผู้หญิงผมเปียพูดขึ้นพลางจับผมเปียของตัวเองด้วยสีหน้าเซ็งๆ
เธอโดนเพื่อนแกล้งดึงเปียผมของเธอประจำ

"ใครดึงผมเปียแนน"
เด็กผู้ชายนั่งข้างๆเธอหันขวับกลับไปมองแทบจะพร้อมกันกับเจ้าของผมเปีย
เห็นเด็กผู้ชายวัยเดียวกันสามคนนั่งอยู่ข้างหลังหัวเราะกันคิกคักพลางชี้นิ้วมาที่แนน

"ทำไมๆ ข้าดึงเอง จะทำไม" หนึ่งในเด็กสามคนพูดพลางชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง

"แกล้งผู้หญิง หน้าตัวเมีย" เอยืนขึ้นชี้หน้าด่า

"แล้วจะทำไม" เด็กทั้งสามกรูกันมายืนหน้าเอ
ถีบโต๊ะเรียนกระจัดกระจายคนละทิศคนละทาง

"ไม่เอาเอ อย่าไปยุ่งกับพวกนั้น" แนนพูดพลางเกาะแขนเอไว้แน่น
เอเอามือจับแขนแนนออกจากตัวทันที...

ปั้ง...หนึ่งหมัดปล่อยออกไป คล้ายเป็นการประกาศสงครามของคนสองกลุ่ม
ทั้งสามคนกรูเข้ามารุมเอคล้ายหมาป่ากำลังรุมขยุ้มเหยื่อ
โต๊ะเรียนที่กระจัดกระจาย
ข้าวของทั้งของเอและแนนตกกระจายเกลื่อนกลาดคนละทิศคนละทาง

"หยุด!!"
เสียงหนึ่งดังมาจากด้านหลัง...มีอำนาจมากพอจะทำให้ทั้งสี่คนหยุดการตะลุมบอนกัน

"พวกเธอทำอะไรกัน อันธพาลกันใหญ่แล้วนะ"
ครูประจำชั้นเข้ามาห้ามทัพหมาป่าขยุ้มเหยื่อ แม้จะห้ามทัพได้
แต่ก็ได้ปรากฎเลือดไหลซิบๆที่คิ้วและโหนกแก้มของเอ

"เอ เจ็บมั้ย" แนนวิ่งเข้ามาทันทีที่ครูประจำชั้นเดินออกไป

"ไม่เจ็บหรอก" เอพูดพลางก้มหน้าหลบสายตาแนน

"ไม่เจ็บอะไร เลือดไหลใหญ่แล้ว ไปห้องพยาบาลนะ แนนจะทำแผลให้"
แนนพูดพลางดึงตัวเอออกจากห้องเรียนไป
เลือดไหลเป็นทางลงมาจากคิ้วและโหนกแก้มเปรอะเปื้อนเสื้อนักเรียนสีขาวของเอ

"โอ๊ย...เจ็บ อย่าจับสิ"
เอพูดโพล่งขึ้นขณะที่แนนกำลังกดดูความลึกของบาดแผล...แต่แนนกลับยิ้มออก

"โอ๊ย แสบ"
เอโอดครวญด้วยความเจ็บปวดทันทีเมื่อแนนค่อยๆกดสำลีชุบแอลกอฮอลงบนแผลของเอ

"แสบก็ทนสิ อยากหาเรื่องเค้านี่นา" แนนพูดพลางยิ้ม
ค่อยๆเช็ดแผลบนใบหน้าของเอช้าๆอย่างระมัดระวัง

ทุกครั้งที่มีคนแกล้งแนน เอจะยืดอกปกป้องแนนเสมอ
แม้จะต้องเจ็บตัวหรือตกอยู่ในภาวะเป็นรองก็ตามที....



"แนนๆ แฮปวาเลนไทน์นะ"
ชายหนุ่มวัยรุ่นแต่งตัวภูมิฐานพูดห้วนๆพลางยืนกุหลาบแดงให้กับมือหญิงสาว

"อีตาบ๊อง อย่ามาทำหวานใส่ฉันหน่า" แนนพูดกวนๆพลางยิ้ม
เอได้แต่ยืนม้วนด้วยความอาย

"อ้าว ก็วันนี้วันวาเลนไทน์ ทำหวานให้เจ้าหญิงของตัวเองสักหน่อยจะเป็นอะไรไป"
เอพูดพลางยิ้ม ทำไมหนุ่มวัยรุ่นเวลาอายนี่ดูตลกดีแท้
ทั้งมือทั้งแขนแทบจะไม่มีที่เก็บ สงสัยถ้าแทรกแผ่นดินหนีได้คงหนีหายไปแล้ว

"หวานกับเค้าก็เป็นเหรอ เดี๋ยวนี้พัฒนาขึ้นนะ"
แนนพูดพลางยื่นมือไปหยิกจมูกเอด้วยความเขิน เอยังคงพยายามสำรวมอาการเขินอยู่

"เอรักแนนนะ" เอพูดพลางจับมือแนนขึ้นมาเขียนรูปหัวใจไว้ที่ฝ่ามือ
ตอนนี้แนนเริ่มหน้าแดงขึ้นบ้างแล้ว แต่ยังพยายามกลบเกลื่อนสีหน้าตัวเอง

"เหรอ....เขียนคำว่ารักตรงนี้ ดูไม่ซึ้งเลย" แนนพยายามบ่ายเบี่ยง ไม่เลิกแหย่เอ

"เดี๋ยวสักวัน เอจะเขียนไว้ตรงหัวใจแนนเลยนะ" เอพูดประหม่า
มองหน้าแนนพลางเอื้อมมือดึงตัวแนนเข้ามาโอบกอดไว้แน่น....สักวัน
เอจะเขียนคำว่ารักไว้ในหัวใจแนนเลย.....



ใต้ต้นไม้ใหญ่ บรรยากาศร่มรื่น มีโต๊ะหินอ่อนวางเรียงรายเป็นแนว
มีนักศึกษาจับกลุ่ม บ้างคุยกัน บ้างอ่านหนังสือ บ้างหยอกล้อกินขนมกัน...

"เอ เย็นนี้แนนไปทำวิทยานิพนธ์กับเพื่อนนะ" แนนพูดพลางเก็บหนังสือ

"ไปทำวิทยานิพนธ์กับใคร" เอเงยหน้าขึ้นมองแนนทันที

"ไปกับกิ๊ฟกับฝนหนะ นะๆๆๆ" แนนพูดพลางเดินไปนั่งข้างๆเอ
เขย่าแขนเหมือนเด็กอ้อนวอนผู้ใหญ่

"ให้เอไปส่งมั้ย เอว่างนะ" เอพูดพลางยิ้ม ลูบผมแนนเบาๆ

"ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวฝนเอารถมา" แนนพูดพลางซบหน้าลงบนบ่าของเอ

"นี่ แล้วกินข้าวเสร็จแล้วอย่าลืมกินยาล่ะ เข้าใจมั้ย
กลับถึงบ้านก็อย่าลืมโทรมาบอกด้วย" เอพูดพลางจ้องหน้าแนนด้วยสีหน้าจริงจัง

"ค่ะ หัวหน้า สั่งจริงๆเลย" แนนพูดพลางยิ้ม เอามือหยิกจมูกเอด้วยความเขิน



"กิ๊ฟๆ แฟนแกเป็นงัยบ้าง" ฝนเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบภายในรถ
ขณะที่ตนอยู่หลังพวงมาลัย

"ปวดหัวสุดๆ เจ้าชู้เป็นบ้าเลย" กิ๊ฟพูดปัดๆคล้ายกับไม่ค่อยพอใจในแฟนตัวเองนัก

"ทำไมไม่เลิกๆไปสิ จะได้ไม่กลุ้ม" ฝนเสนอความเห็น มองหน้ากิ๊ฟผ่านกระจกมองหลัง

"หน่า....ให้โอกาสสักครั้ง"
กิ๊ฟพูดพลางซบหน้าลงที่กระจกหันหน้ามองออกนอกรถด้วยอาการเอือมระอา

"โอกาสสักครั้ง รอบที่ล้าน" เสียงหัวเราะดังขึ้นเกือบพร้อมกันทั้งรถ

"แล้วแนนล่ะ แหม...เจ้าชายเธอเอาใจเธอดีนะ"
ฝนพูดขึ้นพลางหันไปมองแนนซึ่งนั่งอยู่ข้างๆ

"โอ๊ย รายนั้นไม่รู้กี่ปีแล้ว ยังจับไม่ได้สักทีว่ามีกิ๊กเก็บไว้ที่ไหน"
แนนพูดยิ้มพลางหันไปมองหน้าฝน

"แปลได้สองอย่าง...ถ้าแฟนเธอไม่รักเธอคนเดียว
เค้าก็เก่งมากที่หลอกเธอมานานหลายปี" เสียงหัวเราะดังขึ้นแทบจะพร้อมกันทั่วรถ

"เอี๊ยยดดด....." เสียงเบรกลากล้อดังยาวจากด้านข้างตัวรถ
คนทั้งรถหันไปมองแทบจะพร้อมกัน รถบรรทุกฝ่าไฟแดงพุ่งเข้าชนรถเก๋งของฝนอย่างจัง
แรงอัดทำให้กระจกทุกบานแตกละเอียด
ห้องโดยสารด้านหน้าฝั่งคนนั่งยุบเข้ามาอย่างเห็นได้ชัด....ร่างไร้สติของแนนยังคงสงบนิ่งติดอยู่ในรถเก๋งขนาดสองตอน
มัจจุราชอาจฉุดวิญญาณเธอออกจากร่างได้ทุกเมื่อ



"แนนๆ" เสียงกระซิบเบาๆดังข้างหู ทำให้แนนค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้นมา

"อยู่ไหน....โอ๊ย เจ็บ" แนนค่อยๆอ้าปากพูด แต่ไม่ชัดนัก
เฝือกขาวถูกแต่งแต้มถามร่างกายของแนนคล้ายกับเป็นเครื่องประดับ

"ใจเย็นๆ แนน เธอสลบไปสองเดือน" .....สองเดือน สองเดือน
แนนแทบไม่เชื่อหูตัวเอง.
...ฝนค่อยๆอธิบายเหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้แนนฟัง.....

"แล้ว สรุปว่าฉันเจ็บคนเดียวใช่มั้ย" แนนพยายามพูด
เสียงพูดของแนนแทบจะไม่ได้ยิน

"อืม..." ฝนพยักหน้าเบาๆ กำมือแนนไว้นิ่งๆ

"เอ ล่ะ เออยู่ไหน" แนนเพิ่งนึกขึ้นได้ แฟนเธออยู่ไหน

"เอมาหาเธอครั้งเดียว วันแรกที่ชน แล้วหายไปเลย" ฝนพูดพลางลูบหัวแนนเบาๆ

"ไม่เป็นไรนะ ไม่มีเอ เราก็อยู่กันได้ จริงมั้ยเพื่อน" ฝนพยายามพูดปลอบใจแนน

"อืม..." น้ำตาค่อยๆกลั่นตัวหยดลงมาจากนัยน์ตาของแนน
คำพูดของฝนตอนคุยกันในรถคงจะเป็นความจริง....เขาเก่งมากจริงๆ
เก่งมากที่หลอกแนนมาหลายปี
เก่งมากที่หลอกว่ามีแนนคนเดียว.....ทำไมผู้ชายทั้งโลกถึงนิสัยเหมือนกันหมดเลย
เสียดายเวลาที่อยู่ด้วยกัน เสียดายความรักที่มอบให้.....เสียดาย เสียดาย
เสียดาย



"คุณแนน ค่อยๆก้าวนะครับ ช้าๆ" บุรุษพยาบาลพยายามพยุงแนนขึ้นเดิน
แนนยังคงไม่หายเจ็บดี ยังคงต้องทำการกายภาพบำบัดอีก

"ระวังล้มนะครับ จับผมไว้ดีๆ"
บุรุษพยาบาลเดินช้าๆเพื่อให้แนนเกาะแขนเดินตามช้าๆ.....ทำไมบุรุษพยาบาลถึงไม่ใช่เอนะ....ทำไม
ทำไม ทำไม

"คุณบุรุษพยาบาลค่ะ นี่ฉันสลบไปนานถึงขั้นต้องกายภาพบำบัดกันเลยเหรอ"
แนนถามด้วยความสงสัย

"โห คุณไม่ได้เดินสามเดือนนี่ มันนานนะครับ" บุรุษพยาบาลตอบด้วยความสุภาพ

"จะว่าอะไรมั้ยค่ะ ถ้าจะถามชื่อเล่น คือถ้าเรียกว่าคุณบุรุษพยาบาล
เกรงว่ามันจะยาวไป" แนนพูดพลางยิ้ม

"ผมชื่อ กอล์ฟ ครับ" บุรุษพยาบาลตอบด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม น้ำเสียงเรียบๆ

นับจากวันนั้น แนนและกอล์ฟเริ่มสนิทกัน ทุกเย็นกอล์ฟจะพาแนนออกไปทำกายภาพบำบัด
ไม่นานแนนก็สามารถเดินเองได้และออกจากโรงพยาบาลในที่สุด....



"คุณแนนค่ะ น้ำดื่มค่ะ" พยาบาลชุดขาวเดินถือแก้วน้ำมาวางข้างๆเธอ
ขณะเธอนั่งรอกอล์ฟที่ล็อบบี้ของโรงพยาบาล เธอได้แต่พยักหน้าและยิ้มให้ด้วยไมตรี

"กอล์ฟๆ ไปกินข้าวกัน" แนนพูดทันทีที่เห็นกอล์ฟเดินออกมา
มีพยาบาลหลายคนยกมือไหว้แนน แนนก็ได้แต่รับไหว้ด้วยสีหน้างงเล็กน้อย

"ไปสิครับ" กอล์ฟพูดพลางค้อมตัวลงผายมือไปที่ห้องอาหารของทางโรงพยาบาล
ดูกอล์ฟค่อนข้างสุภาพและให้เกียรติแนนมาก....มากจนน่าแปลกใจ
ท่าทางโรงพยาบาลนี้จะเข้มงวดเรื่องมารยาทกับพยาบาลมาก
แนนและกอล์ฟสนิทกันขึ้นเรื่อยๆ....จนบางครั้งแนนก็อยากให้กอล์ฟมาแทนที่เอ



บ่อยครั้งที่แนนคิดถึงเอ เอก็ไม่โทรมา

บ่อยครั้งที่แนนอยากคุยกับเอ เอก็ไม่ติดต่อมา

บ่อยครั้งที่แนนนั่งเหงา อยากให้เอนั่งเป็นเพื่อน แต่เอก็ไม่ปรากฎตัว

เอ....เอ....เอ เอหายไปไหน

ไหนล่ะ หัวใจที่เอบอกว่าจะให้แนน

ไหนล่ะ หัวใจที่เอเคยเขียนไว้บนฝ่ามือแนน

มันคงหายไปแล้ว....หายไปพร้อมกับเอ

หายไปพร้อมกับผู้ชายโกหก....ผู้ชายเจ้าชู้

ทำไมผู้ชายเหมือนกันทั้งโลก.....ทำไม ทำไม ทำไม



ใกล้วาเลนไทน์เข้าไปทุกที ปีนี้ไม่เหมือนกับปีก่อนๆ ไม่มีเอคอยให้ดอกกุหลาบแดง
ไม่มีอีตาบ๊องทำท่าเขินอายให้ดู

"แนนๆ วาเลนไทน์ปีนี้ ว่างหรือเปล่าครับ" เสียงกอล์ฟดังตามสายโทรศัพท์

"ว่างค่ะ ทำไมค่ะ" แนนตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

"พอดีผมมีของจะให้แนนนะครับ เดี๋ยววันวาเลนไทน์บ่ายสามโมงเจอกันที่สยามนะครับ"
กอล์ฟเสนอความเห็น

"ตกลงค่ะ" แนนพูดพลางกดวางสาย
สีหน้าแววตาเปี่ยมด้วยความหวัง....หวังว่ากอล์ฟคงจะมาแทนที่เอได้เสียที



วันวาเลนไทน์ วันที่กุหลาบแดงบานสะพรั่งพร้อมกันทั่วโลก
แม้ในลานที่สยามหรือที่วัยรุ่นเรียกกันสั้นๆว่า "เซนเตอร์พอยต์"
ยังถูกละเลงด้วยดอกกุหลาบสีแดง...นักเรียน
นักศึกษาต่างถือกุหลาบแดงในมือเดินกันขวักไขว่ทั่วลาน

"ขอโทษค่ะ มาสาย" แนนพูดพลางยิ้มก่อนดึงเก้าอี้ออกมานั่ง

"ไม่เป็นอะไรครับ" กอล์ฟพูดพลางยิ้ม

"อืม...ว่าแต่มีอะไรจะให้แนนเหรอ" แนนพูดพลางจ้องตากอล์ฟ...หากกอล์ฟมีพิรุธ
แนนจะจับได้ทันที

"อันนี้ของแนนนะครับ" ดอกกุหลาบสีแดงถูกดึงออกมาจากถุงอย่างช้าๆ
วางลงบนโต๊ะอย่างนิ่มนวล

"หมายความว่ายังไงค่ะ จะขอหัวใจแนนเหรอ" แนนพูดติดตลกพลางยิ้ม
เธอคิดว่าเธออ่านเกมส์ออกหมด

"ผมคงไม่กล้าขอหัวใจแนนหรอก" กอล์ฟพูดพลางยิ้ม แต่กลับทำให้แนนงง

"อ้าว...แล้วกุหลาบสีแดงนี่..." ไม่ทันแนนจะพูดจบ กอล์ฟต่อคำพูดของเขาทันที

"ผมไม่กล้าขอหัวใจแนนหรอกครับ เพราะหัวใจของแนนไม่ใช่ของแนน"
ปั้ง...เหมือนมีแผ่นเหล็กหนาหลายฟุตทุบลงกลางศีรษะ
แนนเริ่มงงกับความหมายขึ้นไปทุกที...มันแปลว่าอะไร???

"หัวใจของคุณ คือเจ้าของกุหลาบดอกนี้"
กอล์ฟพูดต่อ....แนนทำหน้างงๆไม่เข้าใจความหมายแม้แต่นิดเดียว

"ตอนคุณประสบอุบัติเหตุเข้ามาที่โรงพยาบาล
คุณเสียเลือดมาก...หัวใจคุณเต้นอ่อนจนแทบจะล้มเหลว
พวกผมและหมอพยายามเยียวยาจนถึงที่สุด"
กอล์ฟเริ่มอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้น.....เรื่องที่แนนไม่เคยรู้

"มีผู้ชายคนนึง วิ่งเข้ามาบอกว่าเป็นแฟนคุณ เขาบอกให้ช่วยคุณให้ได้
เสียเงินเท่าไหร่ไม่ว่า...เขายอมจ่ายไม่อั้น ไม่ว่าทางเราจะขออะไร
เขาจะจัดหาให้หมด.....คำพูดของเขาทำให้ผมประทับใจมาก"
กอล์ฟหยุดพูดชั่วครู่...แนนรู้ทันทีว่ากอล์ฟหมายถึงเอ

"ผมยอมแลกทุกอย่างกับชีวิตเธอ - เขายอมแลกทุกอย่างกับชีวิตคุณ"
กอล์ฟพูดพลางจ้องหน้าแนนนิ่ง แต่แนนยังคงทำสีหน้างงอยู่

"เขายอมทุกอย่างจริงๆ ทีแรกหมอบอกว่าทางเราหาเลือดไม่พอให้คุณ
เขาวิ่งตามหาเลือดให้คุณไปทั่วทุกโรงพยาบาล
แต่กลับไม่พบว่ามีเลือดถุงไหนที่ตรงกับเลือดคุณ" กอล์ฟพูดด้วยน้ำเสียงปกติ
สายตามองไร้จุดหมาย

"สุดท้ายเราตรวจเลือดของเขา พบว่าตรงกับของคุณพอดี เขาบอกให้ทางเราเอาไป
เอาไปให้คุณ....ไม่ต้องห่วงว่าเขาจะเป็นอย่างไร ขอแค่คุณปลอดภัยก็พอ"
กอล์ฟหยุดพูดชั่วครู่พยายามกลั้นน้ำตา....แต่นัยน์ตาแนนเริ่มเจิ่งนองไปด้วยน้ำใสๆ

"ต่อมา...ตอนพวกผมถ่ายเลือดให้คุณ หัวใจคุณเต้นอ่อนลงเรื่อยๆ
จนหมอต้องเดินออกไปบอกให้เขาทำใจ.....ทำใจว่าเขาจะต้องเสียคุณ"
กอล์ฟพยายามเล่าต่อไปเรื่อยๆด้วยน้ำเสียงปกติ นัยน์ตาแนนเริ่มแดงก่ำ

"เขาถามหมอว่า เธอต้องการอะไร....." ใช่ เอถามหมอว่าแนนต้องการอะไร

"เธอต้องการ หัวใจครับ หัวใจเธอเต้นไม่ปกติ การสูบฉีดล้มเหลว
เราหาเลือดให้เธอช้าไป เพราะฉะนั้นสิ่งที่เธอต้องการคือ หัวใจ"
หมอหวังว่าเอคงจะเลิกหวังในตัวแนน...หยุดเล่นเกมกับมัจจุราชเสียที

"ตกลง ผมหาให้ – เขาตอบสั้นๆโดยไม่ลังเลเลย" ตกลงผมหาให้....เอจะหาหัวใจให้แนน
ทั้งๆที่รู้ว่าคงเป็นไปไม่ได้...เขาไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียวเพื่อจะทำให้เธอ

"คุณรู้มั้ย ว่าคำพูดของเขาทำให้ผมและหมออึ้งกันไปหมด
โรงพยาบาลยังหาหัวใจให้คุณไม่ได้ เขาจะมีปัญญาที่ไหนหาหัวใจให้คุณได้"
กอล์ฟพูดพลางพยายามหลบสายตาแนน....ตอนนี้กอล์ฟเริ่มกลั้นน้ำตาไม่อยู่แล้ว


"เขาถามเลขบัญชีของโรงพยาบาลกับหมอ....เขาไม่ได้โอนเงินมาซื้อหัวใจเทียมให้คุณ
แต่เขาโอนมาตั้งมูลนิธิการกุศลให้โรงพยาบาล
มูลนิธิช่วยเหลือผู้ป่วยด้านหัวใจเทียม "นานา" คุณดูดีๆ คำว่า แนน และ เอ
ถ้าเขียนติดกัน มันคือ "นานา" นี่คือความปรารถนาสุดท้ายของเขา –
เขาอยากให้ตัวเขาเองเป็นคนสุดท้ายที่ไม่ได้อยู่กับคนที่เขารัก...เพราะไม่มีหัวใจเทียมสำรอง"
เปี๊ยง....แนนโดนสะกิดต่อมความจำเข้าเต็มเปา...เธอเคยเห็นป้ายมูลนิธิขึ้นหราที่โรงพยาบาล
แต่เธอไม่เคยเฉลียวใจสักนิด...มิน่า
ทำไมหมอและพยาบาลต้องให้เกียรติและดูแลเธอดีเสียจนน่าแปลกใจ
ทั้งๆที่เธอไม่มีส่วนได้เสียกับโรงพยาบาลแม้แต่บาทเดียว

"ทันทีที่มีการยืนยันว่าเงินเข้าบัญชีทางโรงพยาบาล
เขาก็ยิงตัวตายในห้องน้ำโรงพยาบาลครับ ทิ้งโน้ตไว้ว่า มอบหัวใจให้เธอ -
เขามอบหัวใจของเขาให้คุณ" ทันทีที่กอล์ฟพูดจบ
แนนปล่อยโฮออกมาเหมือนไม่มีใครอยู่ข้างๆ
โต๊ะรอบข้างหันมามองแนนเป็นตาเดียว....เอคือเจ้าของหัวใจ
หัวใจที่อยู่ในร่างของแนน

"เขายอมแลกทุกอย่างกับคุณจริงๆ"
กอล์ฟพูดพลางวางของทั้งหมดที่เอเคยฝากไว้กับทางโรงพยาบาลคืนให้กับแนน
มีทั้งเครื่องเล่นเทป ม้วนเทป จดหมาย.....

"ผมคงไม่กล้าขอหัวใจคุณหรอก หัวใจคุณเป็นของเขา หัวใจเขาเป็นของคุณ" ใช่
หัวใจเอเป็นของแนน เป็นของแนนจริงๆ...ตอนนี้หัวใจแนนตายไปเรียบร้อยแล้ว
ตายไปพร้อมกับเอ ตายไปพร้อมกับผู้ชายที่ยอมทุกอย่างเพื่อเธอ

"กุหลาบดอกนี้ เขาบอกผมก่อนไปเข้าห้องน้ำว่า...วาเลนไทน์ที่จะถึง
รบกวนซื้อกุหลาบสีแดงให้คุณสักดอก
ขอแค่ดอกเดียวก็พอ...เป็นคำขอร้องครั้งสุดท้ายของเขา" กอล์ฟพูดพลางเช็ดน้ำตา
นั่งนิ่งๆสักพักก่อนลุกจากโต๊ะไป....ทิ้งแนนนั่งนิ่งอยู่เพียงลำพัง

"เอรักแนนนะ" "เอรักแนนนะ" "เอรักแนนนะ" คำพูดซ้ำๆดังมาจากเครื่องเล่นเทป
เป็นคำพูดเดียวกันที่พูดกันซ้ำโดยไม่มีการตัดต่อทั้งเทป.....เทป 120
นาทีโดยมีเพลงประกอบเบาๆ
แนนค่อยๆคลี่จดหมายออกอ่าน....จดหมายที่มีเนื้อความเพียงบรรทัดเดียว

"หัวใจเอ...เขียนคำว่ารักไว้ เขียนให้แนนคนเดียว"

โอ๊ยย ชอบเรื่องแบบนี้มากเลย  :45:

อ่านแล้วขนลุก

ซึ้งดี เคยอ่านแนวนี้แต่เป็นพ่อกับลูกชายมั้ง

อันนั้นน้ำตาไหลเลย

แต่ยาวจริงเรื่องนี้

 นี่แหละ.........ความรัก

นานมาแล้ว.......มีเรื่องเล่าระหว่างหญิงสาวและชายหนุ่มผู้ซึ่งรักกันมากและสาบานว่า แม้ความตายก็มิอาจจะพรากรักอันแสนจะมั่นคงนี้ลงได้ และในครั้งนั้นยังมีแม่มดตนหนึ่งผู้ซึ่งไม่เชื่อว่าความรักของทั้งสองจะมั่นคง จึงคิดหาทางพิสูจน์ขึ้นมา นางกล่าวว่า........

"หากพวกเจ้ามั่นใจในรักของอีกฝ่าย ซึ่งยั่งยืนแม้ว่าความตายจะพราก ข้าก็อยากจะลองดูว่ามันจะเป็นอย่างไร.. ข้าขอสาปให้นับแต่นี้เป็นต้นไป ไม่ว่าจะเกิดใหม่อีกสักกี่ชาติ บุรุษนี้จะไม่มีทางจำเจ้าได้ เขาจะไม่สามารถจำได้ว่าเคยรักเจ้า และตรงกันข้ามกับเจ้าเจ้าจะเป็นคนที่จำทุกอย่างได้ เพราะเจ้าจะยังคงอยู่เช่นนี้ตลอดไปไม่แก่ไม่เฒ่าไม่มีวันตายจะอยู่อย่างนี้นิรันดร....เจ้าจะจำเวลาที่เคยรักเขา เคยเป็นที่รักและต้องเฝ้ารอการกลับมาของเขาในชาติแล้วชาติเล่าตลอดกาล...... วันใดก็ตามที่เจ้าทำให้เขารู้ตัวว่ารักเจ้า ทำให้เขาจำเจ้าได้ วันนั้น...คือวันที่ความเป็นนิรันดร์ของเจ้าสิ้นสุดลง เจ้าจะแก่และตายตามสภาพของอายุขัยที่ควรเป็น.....และคราวนี้ก็จะเป็นทีของเจ้าหนุ่มนั่นแทน...เขาจะต้องเป็นคนที่ค้นหาเจ้าบ้าง......."

หลังจากนั้นมาปีแล้วปีเล่าเวลาผ่านไปศตวรรษทบศตวรรษที่หญิงสาวเฝ้าตามหาชายหนุ่มคนรัก และทุกครั้งที่เธอได้พบเขาในสภาพของใครคนหนึ่งที่ไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับเธอเลยแม้แต่น้อย....เธอพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้เขาจำเธอได้ แต่มันก็ไม่เคยสำเร็จชาติแล้วชาติเล่า....

หลังจากการเกิดและดับของเขาผ่านไปนับสิบครั้ง เขาก็ยังไม่อาจระลึกได้ถึงความรักของเธอ ความทุกข์ทรมานของหญิงสาวถูกเฝ้าดูอย่างเยาะเย้ย โดยนางแม่มดผู้รอคอยเวลาที่หญิงสาวจะยอมรับว่า...รักแท้ที่แม้ความตายก็ไม่อาจพรากนั้นไม่มีจริง...แล้วนางแม่มดก็ต้องประหลาดใจ เมื่อพบว่าในช่วงหลังๆ มาหญิงสาวไม่ได้พยายามที่จะทำให้ชายหนุ่มระลึกถึงตน ไม่พยายามให้ชายหนุ่มรักตน...แต่กลับทำทุกอย่างที่คิดว่าจะทำให้เขามีความสุข และทำให้เขาเกิดรอยยิ้มแทน

แล้ววันหนึ่งนางแม่มดก็เก็บความสงสัยเอาไว้ไม่ได้อีกต่อไป จึงปรากฎตัวเพื่อเอ่ยถามกับหญิงสาว
"เจ้าได้ละทิ้งความพยายามของเจ้าเสียแล้วหรือ...ความพยายามที่จะพิสูจน์ให้ข้าได้เห็นอำนาจและพลังของรักแท้ที่เหนือกว่าอำนาจใดๆแม้กระทั่งคำสาปของข้า"
"จริงๆแล้วข้ามีเหตุผลของข้า" หญิงสาวตอบนางแม่มดกลับไป "ข้าไม่ได้ละทิ้งความพยายามเพียงแต่ ข้ากลัวว่า...หากความพยายามของข้าสัมฤทธิ์ผล....แล้ว...."
"แล้วเจ้าก็ต้องแก่และตาย เจ้ากลัวจะสูญเสียความเป็นอมตะของเจ้า เฮอะ นี่หรือรักแท้ของเจ้า"
หญิงสาวไม่ปฏิเสธ นางเผชิญหน้ากับนางแม่มดและรับคำกล่าวหานั้น
"อาจใช่ มันเป็นความจริงที่ข้ากลัวว่า หากข้าทำให้เขาจำข้าและรักข้าได้ ข้าจะต้องตายจากเขาไป"
"และเจ้าก็ไม่เชื่อใจว่า เขาจะทำให้เจ้าจำเขาได้เช่นนั้นหรือ?"
หญิงสาวจ้องหน้าแม่มดนิ่ง ก่อนจะตอบออกไป
"สิ่งที่ข้าเกรงไม่ใช่เรื่องนั้น ท่านรู้อะไรไหม....ตลอดเวลาอันยาวนานที่ข้าเฝ้าเดินทางตามหาเขา เฝ้ารอคอยวันแล้ววันเล่า รอวันที่เขาจะกลับมาหาข้าอีกครั้ง ตลอดเวลาที่ข้าเฝ้ามองการเกิดและการตายของเขา มันคือความทรมานอันยาวนานที่ดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด.... และสำหรับข้าความทุกข์อันแสนสาหัส คือ การได้เห็นความทรมานของผู้เป็นที่รัก โดยที่เราไม่อาจยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือได้.........หลายครั้งที่ข้าอยากให้ตัวข้าเห็นแก่ตัว พอที่จะพยายามทำให้เขารัก ทำให้เขาระลึกถึงข้าได้อีกครั้ง เพื่อที่ข้าจะได้เป็นอิสระต่อการพันธนาการนี้ แตทุกครั้งที่ข้าคิดถึงมัน.......ความทุกข์ทรมานที่ข้าได้รับเนื่องจากการรอคอยที่ไม่มีวันจบสิ้นก็ทำให้ข้าคิดได้ ว่า....ข้าไม่อาจให้เขาต้องแบกรับความรู้สึกทรมานเช่นที่ข้าได้รู้สึก สิ่งเดียวที่ข้าจะทำคือ ข้าจะทำให้เวลาของเขามีแต่ความสุขเท่าที่พลังของข้าจะทำได้ ข้าอาจไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเขาก็จริง แต่ข้าก็ยังอยากเห็น รอยยิ้มของเขา...ข้าอาจเป็นคนอ่อนแอในสายตาของท่าน อย่างไรก็ตาม นี่ก็คือความรักของข้า คือสิ่งที่ข้าเป็น...
แม้ชีวิตของข้าจะต้องเดียวดายตลอดกาล แต่ข้าก็มั่นใจอยู่อย่างหนึ่งว่า คนที่ข้ารักจะไม่มีวันเดียวดายเช่นตัวข้า เพราะเขาจะมีข้าข้างกายเขาชั่วนิรันดร์...."

นิทานเรื่องนี้ไม่มีตอนจบ เพราะอยากให้คนที่อ่านจินตนาการถึงตอนจบเอาเอง

ในชีวิตของคนเรามีหลายช่วงต่อหลายช่วงที่เราคิดว่า เรารักใครสักคนมากมายเหมือเกิน และหลายต่อหลายครั้งที่ความรักของเราต้องการความรักตอบกลับมา หลายคนฟูมฟายกับโชคชะตาว่ารักที่ไม่ได้รับรักตอบคือ การสูญเวลาเปล่า แต่ก็มีหลายต่อหลายคนที่ดีใจกับโชคชะตาที่เกิดมาสักครั้งสามารถรักใครสักคนอย่างเต็มหัวใจ ทุกอย่างในชีวิตมีทางเลือก.....ขึ้นอยู่กับว่าเราจะเลือกหรือไม่ และถ้าเลือกเราจะเลือกเดินทางไหนเท่านั้นเอง สิ่งสำคัญก็คือ เมื่อเลือกแล้วอย่าคิดเสียใจในสิ่งที่ตัวเองเลือก .......ทางเลือกเป็นของคุณ

เรื่องของพระจันทร์

นานมาแล้ว..สมัยที่โลกยังมีพระจันทร์ 2 ดวง
มีดวงจันทร์ดวงหนึ่งเป็นผู้หญิง
..กับอีกดวงหนึ่งเป็นผู้ชาย
และดวงจันทร์ทั้งสองดวงนี้ ต่างก็รักกันมาก
ดวงจันทร์ทั้งสองไม่เคยแยกห่างจากกัน...
...ทุกๆ คืนเมื่อมองไปบนฟ้า
จะเห็นดวงจันทร์ทั้งคู่ อยู่เคียงข้างกันเสมอ..

แต่แล้ววันหนึ่ง ......................................................
ดวงจันทร์ผู้หญิงได้ไปพบกับดวงอาทิตย์
ทำให้ดวงจันทร์ผู้หญิงหลงใหลในแสงเจิดจ้าของดวงอาทิตย์
จนเลื่อนตัวตามดวงอาทิตย์ไปทีละน้อย ทีละน้อย ..........
....และก็แยกมาจากดวงจันทร์อีกดวงหนึ่งในที่สุด...

เมื่อค่ำคืนมาถึง..
จึงมีดวงจันทร์ผู้ชายเหลืออยู่ เพียงดวงเดียว ...
ส่วนดวงจันทร์ผู้ชายก็ได้แต่ตามหา ดวงจันทร์ผู้หญิงไปทุกหนทุกแห่ง ....
คืนแล้วคืนเล่า วันเวลาล่วงผ่านไป
แต่ดวงจันทร์ผู้ชายก็ไม่สามารถหาดวงจันทร์ผู้หญิงได้พบ.. .....
ด้วยความคิดถึง และอยากพบดวงจันทร์ผู้หญิงให้เร็วที่สุด
ทำให้ดวงจันทร์ผู้ชายคิดว่า
"หากเรามัวแต่ตามหาอยู่อย่างนี้ คงไม่ได้เจอแน่ๆ"
จึงตัดสินใจ.. ระเบิดตัวเอง เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ไปทั่วทั้งจักรวาล เพื่อให้ชิ้นส่วนแต่ละชิ้น ออกตามหาดวงจันทร์อีกดวงหนึ่งนั้น...


..... เมื่อเวลาผ่านไป
ทำให้ดวงจันทร์ผู้หญิง ได้เห็นถึงความจริงว่า..
แม้ดวงอาทิตย์จะส่องแสงเจิดจ้า สวยงามสักปานใด
แต่ดวงอาทิตย์ก็มิได้ส่องแสงเจิดจ้า แต่เพียงเธอเท่านั้น
ยังส่องแสงไปยังดาวดวงอื่นๆ อีกมากมาย
ดวงจันทร์ผู้หญิงจึงกลับมาหาดวงจันทร์ผู้ชายอีกครั้ง...


.... แต่หาเท่าไรก็หาดวงจันทร์ผู้ชายไม่พบ
ต่อมาจึงได้รู้ว่า ดวงจันทร์ผู้ชายยอมระเบิดตัวเอง เพียงเพื่อตามหาตน
จนกระจัดกระจายเป็นเศษเสี้ยวเล็กๆ
ทำให้ดวงจันทร์ผู้หญิงรู้ว่าไม่มีวันที่จะได้เจอ กับดวงจันทร์ผู้ชายอีกต่อไปแล้ว
จึงได้แต่โศกเศร้า และเสียใจ ....
แต่ด้วยความรักอันยิ่งใหญ่ที่ดวงจันทร์ผู้ชาย มีต่อดวงจันทร์ผู้หญิง
ทุกค่ำคืนจึงพยายามเปล่งประกายแสง
ที่ยังเหลืออยู่เพียงน้อยนิดของตน ส่งให้ถึงดวงจันทร์ผู้หญิง
เกิดเป็นแสงพร่างพรายเต็มท้องฟ้า เคียงข้างดวงจันทร์
จนเกิดเป็นดวงจันทร์และดวงดาว ให้เราเห็นจนถึงทุกวันนี้ ....
หากเรามองขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืน
วันไหนที่เห็นจันทร์สวยสด
วันนั้น คุณก็จะไม่เห็นดาวดวงเล็กดวงน้อยส่องแสง
หรือ วันใดคุณเห็นดาวเปล่งประกายเต็มฟ้ามืด
วันนั้น คุณก็จะไม่พบดวงจันทร์....

.....เขาและเธอ ไม่อาจพบกันตลอดกาล.....

เรื่องของพี่เอ้น่ารักมากเลย


//งั้นแสดงว่าดาวเสาร์  มีดวงจันทร์ผู้หญิงกับดวงจันทร์ผู้ชายเยอะเนอะ


:22:

ละ ละ ละ  :30:
ล้อเล่น  :22:

สรุปของไอ๊ซ์ ของเดือน แล้วก็ของเฮียโอ้เอ้ให้ทีครับ {หมีโหด}

ผู้หญิงนับ0 ผู้ชายนับ10

ผู้ชายนับ - 10.
ผมเกือบเดินกลับเข้าออฟฟิศแล้วสิ ถ้าไม่เห็นเธอเดินเข้ามา นางฟ้าของผมวันนี้เธอใส่เสื้อสีขาว
กระโปรงสีชมพู เธอดูน่ารักเหมือนตุ๊กตาญี่ปุ่นแก้มแดงๆ ผมเดินเสไปเสมาหาอะไรกินอีกหน่อย
ทั้งๆ ที่อิ่มจะแย่แล้ว ทั้งนี้ก็เพื่อเฝ้ามองนางฟ้าเวลาพักเที่ยงของผม อยากรู้จักเธอจัง ทำไงดีหว่า



ผู้หญิงนับ - 0.
ฉันสังเกตเห็นเขาตั้งหลายวันแล้วละ คนอะไรก็ไม่รู้ กินเส้นเล็กน้ำเนื้อเปื่อยได้ทุกวัน
ไม่รู้จักเบื่อมั่งเลย หน้าตาเขาตลกดีนะ นี่ถ้าเขาจะสร้างหนังโดราเอมอนเดอะมูฟวี่
ฉันคงจะอี-เมล์ไปบอกผู้กำกับให้มาเชิญพี่แกไปเล่นเป็นโนบิตะ



ผู้ชายนับ - 9.
วันนี้ผมตัดสินใจจะแอบตามเธอไปดูว่าเธอทำงานที่ไหน เพราะเธอไม่ใช่พนักงานบริษัทเดียวกับผม
แต่ที่แน่ กว่าเธอจะลงมากินข้าวก็เกือบบ่าย และกว่าจะกลับก็จวนบ่ายสอง แต่ที่ทำงานเธอ
คงอยู่แถวนี้แหละ



ผู้หญิงนับ -1.
พี่กุ้งชี้หมอนั่นให้ฉันดูแล้วหัวเราะคิกคัก อีตาโนบิตะนั่นเอง!
เขาทำเป็นเดินโทรศัพท์ตามพวกเรามาห่างๆ สงสัยพี่แกจะแอบชอบใครสักคนในกลุ่มเราแน่ๆเลย
(สงสัยจะเป็นพี่กุ้งแฮะ ก็เธอสวยออกซะงั้น)
เอ..เอาเข้าจริงๆ อีตานี่มองจากมุมเฉียงๆ ก็ดูดีเหมือนกันนะ



ผู้ชายนับ - 8.
เธอทำงานแถวนี้จริงๆ ด้วย เธอทำงานอยู่ในสถานทูตแห่งหนึ่งในหลายๆ แห่งแถวนั้น
แต่เป็นหน่วยงานย่อยเกี่ยวกับวัฒนธรรมและความร่วมมือ
และเป็นโรงเรียนสอนภาษาไปในตัวด้วย โรงเรียนสอนภาษาเหรอ... เออเข้าท่า



ผู้หญิงนับ - 2.
อีตาโนบิตะถ้าจะเอาจริงแฮะ! วันนี้บุกมาถึงที่เลย มาหยิบโบรชัวร์อะไรให้วุ่นเลย
อยากรู้เหมือนกันแฮะ ว่าแกจะมาจีบใคร



ผู้ชายนับ - 7.
พักเที่ยง ผมยังไม่ไปกินข้าว แต่เดินมานั่งกินกาแฟอยู่ที่ Cafe ของสถานทูต
รอนางฟ้าเสด็จลงมาเสวยภักษาหาร หัวใจผมเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ...
ที่นี่เขาใช้กาแฟพันธุ์อะไรมาชงเนี่ย เมื่อเธอลงมา คราวนี้ผมจะต้องชวนเธอคุยให้ได้



ผู้หญิงนับ -3.
"นี่ พี่กุ้ง อีตาโนบิตะมารอพี่แหนะ นั่งกินกาแฟอยู่ที่คาเฟ่ด้วย"
"จริงง่ะ! เขาสมัครเรียนอะไรหรือเปล่าอ่ะ..หนิง"
"ไม่หรอกพี่ เขามารอพี่อ่ะแหละ สงสัยวันนี้พี่กุ้งไม่ได้กินข้าวกะพวกหนูแล้วละ"
"บ้า เหลวไหล!!!"



ผู้ชายนับ - 6.
"คุณครับ ทำงานที่นี่ใช่หรือเปล่าครับ" ผมเดินเข้าไปถามเธอ
"ผมสนใจจะเรียนภาษาฝรั่งเศสครับ แต่มีคอร์สไหนสำหรับคนที่ไม่รู้อะไรเลยอย่างผมมั่งไหมครับ"



ผู้หญิงนับ -4.
อีตาโนบิตะเขาเข้ามาคุยกับฉัน เขาถามฉัน!!! เขามารอฉันหรอกเหรอเนี่ย แล้วอย่างงี้
ทุกวันที่เขามอง...ก้อ.... หวาย



ผู้ชายนับ - 5.
วันนี้เธอน่ารักเป็นพิเศษขึ้นอีกหลายเท่า แก้มงี้แดงน่ารักเชียว เธอบอกให้เพื่อคนอื่น
ไปทานข้าวกันก่อน ส่วนเธอยอมเข้ามาคุยกับผมใน Cafe และแจกแจงรายละเอียดเกี่ยวกับ
การเรียนให้ฟัง



ผู้หญิงนับ -5.
พี่กุ้งน่ะสิ ทำขยิบหูขยิบตาให้ฉันคุยกับเขา จะบ้าเหรอ แต่ก่อนที่ฉันจะทันตอบอะไรได้
พี่กุ้งก็ชิงบอกว่า
"อ๋อ ยินดีค่ะ มีอะไรก็ปรึกษาน้องหนิงได้นะคะ น้องเขาดูแลเรื่องนี้อยู่พอดีค่ะ"



ผู้ชาย - ผู้หญิง
"คุณ...เคยเรียนภาษาฝรั่งเศสมาบ้างหรือเปล่าคะ"
"ไม่เคยครับ เอ้อ...ผมชื่อเอกครับ..."
"หนิงค่ะ"
"หนิงทำงานที่นี่นานหรือยังครับ หนิงจบเอกภาษานี้มาเหรอครับ"
"ค่ะ หนิงเพิ่งจบได้ปีเดียวเอง"
"ขอผมเลี้ยงข้าวนะครับ หนิงอุตส่าห์คุยกับผมตั้งนาน อดไปกินข้าวกับเพื่อนเลย"
"อุ๊ย อย่าเลยค่ะ ในนี้แพงออก ไว้คราวหน้าดีกว่าค่ะ"
คราวหน้า!!! คราวหน้า ได้ยินกันไหมครับ ท่านผู้ฟัง เข้าทางผมเลย
บ้า!!! ฉันพลาดไปได้ไงอ้ะ
"อ้อ...ก้อ เอ้อ มีค่ะ ... 0 1 6 1 5..."
ให้เบอร์เค้าไปทำไมอ่า... แง้ๆๆๆๆ
ฉันจิกกระดาษทิชชูในมือจนเละเป็นปุยเหมือนปลาดุกฟู



ผู้ชายนับ - 4.
ผมคุยกับน้องหนิง (เธออ่อนกว่าผมสี่ปี) สองสามคืนติดต่อกัน คืนละหลายๆ ชั่วโมง
ตอนกลางวันก็ไปนั่งกินข้าวด้วยกัน แต่ก็ได้แค่นั้นเองง่ะ... พอจวนบ่ายสองก็แยกย้าย
กันไปทำงานเคยลองชวนไปดูหนังเธอก็บอกไม่อยากดู ตอนเย็นก็ต้องรีบกลับบ้าน
ไปนั่งที่ไหนต่อก็ไม่ได้ สงสัย เดี๋ยวกลับบ้านช้าแม่จะดุละมั้ง



ผู้หญิงนับ - 6.
พี่ๆ ล้อว่าฉันเป็นแฟนอีตาโนบิตะ เอ้ย! พี่เอก ไม่ใช่ซะหน่อย ก็แค่เพื่อนคนนึง
ทำงานอยู่ใกล้ๆ กัน ตอนกลางวันต่างคนต่างก็ต้องกินข้าวอยู่แล้ว
ให้เขากินด้วยอีกคนจะเป็นอะไรไป แต่พี่เอกเค้าคุยสนุกดีเหมือนกันนะ
ฟังเขาคุยทีเพลินเลย บางทีนึกว่าคุยแป๊บเดียว ที่ไหนได้ ปาเข้าไปเกือบเที่ยงคืน



ผู้ชายนับ - 3.
น้องหนิงน่ารักจริงๆ และเธอเป็นนางฟ้าจริงๆ เธอช่างมองโลกในแง่ดี สวยงาม
และใสสะอาด เสียจนผมละอาย... ผมเริ่มได้คิดว่า ผมเหมาะกับเธอหรือเปล่า
ผมสามารถใช้ชีวิตแบบเธอได้ไหม การเลี้ยงดูของเรามันต่างกันเหลือเกิน
เธอไม่เคยพบกับความยากลำบากและสิ่งอันชั่วร้ายอะไรในโลกเลย...

ถ้าเธอเป็นนางฟ้าจริงๆ ส่วนผมน่ะเหรอ เรียกว่าคนเดินดินยังยากเลย
เธอเรียนจบจากโรงเรียนสตรีชื่อดัง จบมหาวิทยาลัยของรัฐที่มีชื่อเสียง
และเข้าทำงานกับสถานทูต
ส่วนผมน่ะเหรอ... อย่าให้เล่าเลยคุณ ยาว



ผู้หญิงนับ - 7.
พี่เอกนี่มีอะไรมากมายกว่าที่ฉันคิดแฮะ
พี่เขาผ่านอะไรต่ออะไรในชีวิตมามากมายกว่าที่จะนึกถึง
เขาไม่เหมือนใครที่ฉันรู้จักเลย เขาเริ่มต้นจากเด็กเกเรคนหนึ่ง ลองมาหมดแล้วอะไรแสบๆ
ทั้งหลาย เหล้า ยา การพนัน เคยเข้าบ้านเมตตาก็เคย

แต่แล้วเขาก็สามารถตั้งใจเรียนจนจบทั้งการศึกษานอกโรงเรียน
และเรียนมหาวิทยาลัยเปิดจนจบด้วยตัวเองตลอด และทำงาน
ในบริษัทใหญ่ขนาดนี้ได้ในตำแหน่งและเงินเดือนที่ไม่น้อยทีเดียว
ฉันทึ่งในชีวิตของพี่เขาเหลือเกิน



ผู้ชายนับ - 2.
วันนี้ตอนเช้า ผมซื้อดอกไม้ให้เธอ... เพราะรู้ว่าเธอจะมีแจกันใบเล็กๆ ใส่ดอกกุหลาบน่ารักๆ
เอาไว้บนโต๊ะทำงานเสมอ แต่เธอรับไปแล้วก็ไม่ว่าอะไรสักคำ...
ตอนเที่ยง ผมไปหาเธอที่ห้องทำงานตามปกติ ดอกไม้บนโต๊ะทำงานเป็นดอกเดียวกับที่ผมเห็น
เมื่อวาน.... เธอไม่ได้เอาดอกไม้ที่ผมให้มาปักแจกันหรือนี่...
สงสัยดอกไม้ถูกๆ ช่อเล็กๆ ซื้อที่สถานีรถไฟฟ้าแบบนี้ มันคงจะไม่ถูกใจเธอละมั้ง



ผู้หญิงนับ - 8.
พี่เขาให้ช่อดอกไม้เล็กๆ กับฉันละ... มันน่ารักจนฉนพูดอะไรไม่ออกเลย
แม้แต่คำว่าขอบคุณ สงสัยฉันต้องรีบไปหาซื้อซิลิก้าเจลมาเก็บดอกไม้นี่เสียแล้วสิ...
ไม่อยากให้มันเหี่ยวไปเลย



ผู้ชายนับ - 1.
ผมพยายามที่จะยอมรับความจริง ว่าผมกับเธอนั้นแตกต่างกันแค่ไหน...
นางฟ้าก็มีไว้สำหรับคนบนฟ้า...ผมคิด ผมพยายามทำงานให้หนักขึ้น
กลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริงเหมือนเดิม และคุยกับเธอให้น้อยลง
(หรือถ้าให้ถูก เธอเองก็ไม่ค่อยโทรหาผมสักเท่าไรแล้วช่วงนี้)
ผมจะจำเธอไว้ในฐานะความทรงจำที่สวยงามแล้วกัน



ผู้หญิงนับ - 9.
เพื่อนฉันที่ทำงานบริษัทเดียวกับพี่เอกบอกว่า ช่วงนี้พี่เขาทำงานหนักมาก...
บางวันสี่ทุ่มก็ไม่ยอมกลับบ้าน มาถึงก็ก่อนแปดโมง
ฉันก็เหงานะ แต่เราก็ชอบที่พี่เขาเป็นอย่างนั้นไม่ใช่เหรอ ผู้ชายที่มีพลังและความรับผิดชอบ
ที่พุ่งไปข้างหน้าตลอดเวลา

สิ่งที่ฉันทำได้ ก็คือให้เขาทำสิ่งที่เขาตั้งใจนั้นอย่างเต็มที่โดยไม่ขัดขวางหรือแง่งอน...
ถึงจะไม่ได้คุยกับพี่เขาบ้าง แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกนะ... ไว้ถ้าพี่เขาว่างๆ คราวนี้ถ้าจะชวนไปดูหนัง
หรือกินข้าวเย็นบ้าง ฉันจะไปละนะ



ผู้ชายนับ - 0.
ผมทำงานจนเกือบบ่ายสองแล้วนึกได้ว่าลืมกินข้าว
"พี่เอกคะ ทานข้าวมั่งป่ะเนี่ย" น้องออย เด็กฝึกงานมาถามผมด้วยความเป็นห่วง
"ออยไปซื้อให้ไหมคะ"
"ไม่เป็นไรหรอก พี่ไปกินเองก็ได้ แล้วออยล่ะกินหรือยัง"
เธอสั่นหน้าแทนคำตอบ
"งั้นไปกินข้าวกับพี่ไหม... พี่เลี้ยงเอง"
น้องออยพยักหน้าตอบรับ... เออ วันนี้น้องออยแก้มสีชมพูเลย



ผู้หญิงนับ -10.
"พี่กลับไปก่อนนะหนิง"
"ค่ะ เดี๋ยวหนูรอแถวนี้อีกแป๊บนึงแล้วกันนะ"
พี่เอกคงงานยุ่งจนไม่ได้ออกมาทานข้าว
วันนี้แหละ ถ้าพี่เอกชวนฉันไปดูหนัง ฉันจะไปดูกับเขา...



มันสายเกินไปหรือเปล่านะ..  :16:

นับ -0 มีที่ไหน {หมีโหด}

รักเธอเริ่มจากร้อย นับวันนานไปยิ่งน้อยลง
ฉันต้องทนเจ็บช้ำเฝ้าดูความรักที่สวนทาง
ฉันอยู่อย่างอ้างว้าง เจ็บปวดใจและเหงาเกินทน
ความรักเธอหมดลง วันที่ฉันรักหมดใจ ♫

^
^

ทฤษฎีอย่างง่ายของอัตราการเกิดปฎิกริยา

สารตั้งต้นหมด
สารผลิตภัณฑ์เพิ่ม
:02:

อ้างคำพูดจาก: เจ้าโต เมื่อ 25 เม.ย. 2006, 23:13 น.
นับ -0 มีที่ไหน {หมีโหด}

ที่นี่ไง  :34: // :07:

ของพี่เฟิร์นชอบค่ะ


แต่มัน ละ...ละ.ล....ะ (ช่างเถอะ)


:43:

ละมั่ง เป็นสัตว์สงวนหน่ะเหรอจ๊ะ  :40:

ละมุดต่างหาก


:43:

ละละ เลิฟ เลิฟ เลิ๊ฟ ♫  :33:

 :39:

 :22:

 เที่ยวสุขใจ กับ 20 สถานที่ท่องเที่ยวถวายพระพร
โดย ผู้จัดการออนไลน์ 24 เมษายน 2549 19:28 น.

เนื่องในปีมหามงคลที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย(ททท.) ได้แนะนำสถานที่ท่องเที่ยวน่าสนใจ 20 แห่ง ทั่วไทย ซึ่งนอกจากนักท่องเที่ยวจะได้ไปเที่ยวชมความงามของสถานที่ท่องเที่ยวนั้นๆแล้ว ยังเปิดโอกาสให้นักท่องเที่ยวได้ร่วมลงนามถวายพระพรอีกด้วย

สำหรับ 20 สถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจก็มีดังนี้

ภาคเหนือ

1.พระตำหนักดอยตุง จ.เชียงราย : เป็นพระตำหนักของสมเด็จพระศรีนครินทรา บรมราชชนนี(สมเด็จย่า) สร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงดินแดนที่พระองค์เคยใช้ชีวิตอยู่กับพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในวัยเยาว์ที่ต่างประเทศ ตัวอาคารผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมล้านนากับแบบชาเลต์ของสวิตเซอร์แลนด์ ภายในตกแต่งเรียบง่าย งดงาม ห้องโถงกลางโดดเด่นด้วยเพดานดาว

2. ศูนย์พัฒนาโครงการหลวงอ่างขาง(ดอยอ่างขาง) จ.เชียงใหม่ : โครงการหลวงแห่งแรกของเมืองไทยตั้งใน พ.ศ. 2512 ซึ่งพระเจ้าอยู่หัวทรงมีพระราชดำริให้จัดตั้งโครงการทดลองปลูกพืชเมืองหนาวแทนการปลูกฝิ่นและการทำไร่เลื่อนลอยของชาวเขา ดอยอ่างขางตั้งอยู่บนยอดดอยสูงอากาศหนาวเย็นตลอดทั้งปี มีทิวทัศน์งดงาม

3.เขื่อนภูมิพล จ.ตาก: เขื่อนคอนกรีตรูปโค้งสูงใหญ่แห่งเดียวของไทยและในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ สูงติดอันดับ 8 ของโลก ปิดกั้นลำน้ำปิง พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระราชทานนามว่า "เขื่อนภูมิพล" ในฐานะเขื่อนใหญ่เอนกประสงค์แห่งแรกในเมืองไทย เป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ มีทิวทัศน์งดงาม ผู้มาเยือนนิยมล่องเรือชมทิวทัศน์ในทะเลสาบ

ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

4. วัดหนองแวง จ.ขอนแก่น : ตั้งอยู่ที่ริมบึงแก่นนคร ผู้สร้างวัดนี้คือ พระนครศรีบริรักษ์ เมื่อครั้งนำไพร่พลมาตั้งถิ่นฐาน ในปี พ.ศ. 2539 เนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี วัดได้สร้างพระมหาธาตุแก่นนครหรือพระธาตุเก้าชั้น มีเรือนยอดเป็นทรงเจดีย์ จำลองแบบจากพระธาตุขามแก่น บนยอดเจดีย์มองเห็นทิวทัศน์ของบึงแก่นนครและตัวเมืองชัดเจน

5.วัดพระธาตุพนมวรมหาวิหาร จ.นครพนม : เป็นที่ตั้งของพระธาตุพนม พระธาตุประจำปีเกิดคนปีวอก สิ่งศักดิ์สิทธิ์ยึดเหนี่ยวจิตใจของอีสานและคนลาว สร้างขึ้นในยุคอาณาจักรศรีโคตรบอง ภายในองค์พระธาตุบรรจุพระอุรังคธาตุของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

6. วัดถ้ำกลองเพล จ.หนองบัวลำภู : สร้างขึ้นโดยหลวงปู่ขาว อนาลโย เกจิอาจารย์ชื่อดังสายของพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต หลวงปู่ขาวเปรียบเสมือนศูนย์รวมใจของชาวอีสาน วัดแห่งนี้มีผู้คนมาสักการะบูชาอยู่ไม่ขาดสาย บริเวณวัดมีหมู่หินใหญ่น้อยกระจายทั่วไป ซึ่งเป็นที่บำเพ็ญวิปัสนาของหลวงปู่ขาวจนมรณภาพ นอกจากนี้ยังมีรูปปั้นของท่านและกลองโบราณสองหน้าที่ชาวบ้านเรียก กลองเพล อันเป็นที่มาของชื่อวัด

7.ศูนย์ศิลปวัฒนธรรมกาญจนาภิเษกอุบลราชธานี จ.อุบลราชธานี : สร้างขึ้นในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี เป็นอาคารสถาปัตยกรรมอีสานประยุกต์ สูง 7 ชั้น แฝงความหรูหราภายใน และประโยชน์ใช้สอยแบบเอนกประสงค์ มีหอวัฒนธรรมอุบลนิทัศน์ซึ่งเป็นศูนย์การเรียนรู้ท้องถิ่นของชุมชน

ภาคกลาง

8. พระราชวังจันทรเกษม (พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ จันทรเกษม) จ.พระนครศรีอยุธยา : พระราชวังแห่งประวัติศาสตร์เป็นที่ประทับของพระมหากษัตริย์ไทยครั้งดำรงพระยศเป็นพระมหาอุปราชในสมัยกรุงศรีอยุธยา เช่น สมเด็จพระนเรศวรมหาราช สมเด็จพระเอกาทศรถ สมเด็จพระนารายณ์มหาราช และสมเด็จพระเจ้าบรมโกศ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2102

9.โครงการเขื่อนคลองท่าด่านอันเนื่องมาจากพระราชดำริ จ.นครนายก : พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงห่วงใยราษฎรใน จ.นครนายก เนื่องจากประสบปัญหาอุทกภัยบ่อยครั้ง จึงทรงมีพระราชดำริให้กรมชลประทานสร้างอ่างเก็บน้ำที่คลองท่าด่านเป็นเขื่อนคอนกรีตประเภทบดอัดใหญ่ที่สุดในโลก ส่งผลดีถึงการเกษตรกรรม รวมถึงการท่องเที่ยวในแม่น้ำนครนายก เพราะสามารถล่องแก่งและพายเรือเที่ยวได้ตลอดปี

10. เขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ จ.ลพบุรี : ในแต่ละปี จ.ลพบุรี เกิดอุทกภัยและภัยแล้ง พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจึงทรงมีพระราชดำริให้สร้างเขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ขึ้น โดยเป็นเขื่อนแกนดินเหนียวที่ยาวที่สุดในประเทศไทย และทำให้ที่นี่กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวชื่อดัง ด้วยความงดงามของทะเลสาบน้ำจืดซึ่งมีทางรถไฟสายอีสานพาดผ่านกลางเวิ้งน้ำกว้าง

11.อุทยานวิทยาศาสตร์พระจอมเกล้า ณ หว้ากอ จ.ประจวบคีรีขันธ์ : เป็นสถานที่ซึ่ง รัชกาลที่ 4 ได้มาตั้งกล้องสังเกตการณ์การเกิดสุริยุปราคาเต็มดวงเป็นครั้งแรกในเมืองไทย เมื่อวันที่ 18 ส.ค. 2411 ปัจจุบันได้สร้าง "อุทยานวิทยาศาสตร์พระจอมเกล้า ณ หว้ากอ" ขึ้น มีอาคารดาราศาสตร์ สวนผีเสื้อ อาคารแสดงสัตว์น้ำ และพบโบราณสถานที่ชาวฝรั่งเศสก่อสร้างไว้

12.อุทยานประวัติศาสตร์พระนครคีรี (เขาวัง) จ.เพชรบุรี : รัชกาลที่ 4 โปรดให้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2401 มีหมู่พระที่นั่ง ปราสาทราชมณเฑียร โรงมหรสพและหอดูดาว เป็นสถานที่ซึ่ง ร.4 และ ร.5 ได้เสด็จมาทรงประทับเป็นประจำ รวมทั้งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ก็เคยเสด็จพระราชดำเนินเยือน

13. พระราชนิเวศน์มฤคทายวัน จ.เพชรบุรี : พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้รื้อพระตำหนักที่หาดเจ้าสำราญมาปลูกขึ้นใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2466 เพื่อเป็นสถานที่พักผ่อนตามคำแนะนำของแพทย์ เป็นหมู่พระที่นั่ง 3 หมู่ สร้างด้วยไม้สักทองทั้งหมด ประกอบด้วยอาคาร 13 หลัง เป็นสถาปัตยกรรมไทยผสมยุโรป อาคารเรือนไม้ชั้นเดียวใต้ถุนสูงเปิดโล่ง ไม่กั้นห้อง มีทางเดินเชื่อมถึงกัน ในสมัยนั้น ได้รับขนานนามว่า "พระราชนิเวศน์แห่งความรักและความหวัง"

ภาคใต้

14. วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร จ.นครศรีธรรมราช : พุทธสถานที่สำคัญและเก่าแก่ที่สุดของภาคใต้ จุดเด่นอยู่ที่เจดีย์องค์ใหญ่ที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ตามตำนานว่า สร้างเมื่อปี พ.ศ. 854 โดยเจ้าชายธนกุมารและพระนางเหมชาลาเป็นผู้นำเสด็จพระบรมธาตุมาประดิษฐาน ต่อมาพระเจ้าศรีธรรมาโศกราชได้ทำการสร้างเมืองนครศรีธรรมราชขึ้น พร้อมกับก่อสร้างเจดีย์ใหม่เป็นทรงสาญจิ ในปี พ.ศ. 1093 ดังที่เห็นอยู่ทุกวันนี้

15. วัดช้างให้ราษฎร์บูรณาราม จ.ปัตตานี : วัดเก่าแก่ที่สร้างขึ้นมานานกว่า 300 ปี ตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา เป็นสถานที่จำพรรษาของหลวงพ่อทวด หรือหลวงปู่ทวดเหยียบน้ำทะเลจืด พระอริยสงฆ์อันเป็นที่เคารพและศูนย์รวมจิตใจของคนทั่วประเทศ พุทธศาสนิกชนในปัตตานีและละแวกใกล้เคียงต่างเดินทางมาสักการะบูชาบ่อยครั้ง มีเจดีย์บรรจุอัฐิธาตุของหลวงปู่ มีรูปปั้นหลวงปู่ทวดเท่าองค์จริงประดิษฐานอยู่

16. ประภาคารกาญจนาภิเษกแหลมพรหมเทพ จ.ภูเก็ต : ประภาคารนี้สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2539 สูง 50 ฟุต หมายถึง ปีที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติครบ 50 ปี ฐานกว้าง 9 ม. หมายถึง ทรงเป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 9 แห่งราชวงศ์จักรี แสงไฟจากประภาคารนี้มองเห็นไกลถึง 39 กม. บริเวณประภาคารมีลานชมวิว ส่วนภายในมีห้องแสดงนิทรรศการการเดินเรือ การคำนวณ และแสดงเวลา ดวงอาทิตย์ขึ้นและตก

ภาคตะวันออก

17. ศูนย์ศึกษาการพัฒนาอ่าวคุ้งกระเบนอันเนื่องมาจากพระราชดำริ : ตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2525 ภายใต้พระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวให้พัฒนาพื้นที่ป่าชายเลนบริเวณทะเลตะวันออกให้เป็นพื้นที่ชายฝั่งที่สมบูรณ์ เป็นแหล่งเรียนรู้ธรรมชาติวิทยาของป่าชายเลน มีเส้นทางเดินศึกษาธรรมชาติบนสะพานไม้ยาวกว่า 850 ม. ในปี พ.ศ. 2545 ได้รับรางวัลอุตสาหกรรมท่องเที่ยวประเภทองค์กรส่งเสริมและพัฒนาการท่องเที่ยว

กรุงเทพมหานคร

18.หอสมุดสมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ณ วังวรดิศ : สร้างขึ้นเพื่อเป็นที่ประทับของสมเด็จฯกรมพระยาดำรงราชานุภาพ พระบิดาแห่งประวัติศาสตร์และโบราณคดีไทย เป็นคนไทยคนแรกที่ยูเนสโกยกย่องให้เป็นบุคคลสำคัญของโลก วังแห่งนี้เป็นตึกสองชั้นแบบเรอเนสซองส์ หลังคาทรงสูง ปัจจุบันยังคงสภาพดี ยูเนสโกจึงเสนอชื่อให้ที่นี่เป็นอาคารประวัติศาสตร์โลก

19. พระราชวังพญาไท : จากที่สวนและที่นาซึ่ง ร.5 ทรงซื้อด้วยพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ โปรดให้สร้างวังพญาไทเพื่อประพาสนอกเมือง ในสมัย ร.6 ได้สร้างพระที่นั่งสถาปัตยกรรมตะวันตก อีก 4 หลังแทนอาคารเดิม คือ พระที่นั่งไวยกูณฐ์เทพยสถาน พระที่นั่งพิมานจักรี พระที่นั่งศรีสุทธินิวาส พระที่นั่งเทวราชสภารมย์

20. พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร (พระราชวังบวรสถานมงคลหรือวังหน้า) : รัชกาลที่ 1 โปรดให้สร้างขึ้นพร้อมกับพระราชวังหลวง เพื่อเป็นที่ประทับของกรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทพระอนุชา(วังหน้า) ในสมัยรัชกาลที่ 7 ทรงพระราชทานพระที่นั่งและหมู่พระวิมานทั้งหมดในวังหน้าให้เป็น "พิพิธภัณฑสถานสำหรับพระนคร" ภายในแบ่งพื้นที่การแสดงออกเป็น 3 หมวดคือ ประวัติศาสตร์ชาติไทย, ประวัติศาสตร์ศิลปะและโบราณคดีในประเทศไทย, ประณีตศิลป์และชาติพันธุ์วิทยา

http://www.manager.co.th/Travel/ViewNews.aspx?NewsID=9490000054315

คณิตศาสตร์ง่ายๆ แต่ช่างแปลกดีแท้

ใช้เวลาทำแบบทดสอบนี้ ไม่เกิน 30 วินาที ค่อยๆทำตามคำสั่ง

อย่าโกงดูเฉลยก่อนเป็นอันขาด เดี๋ยวจะไม่สนุก

เตรียมเครื่องคิดเลขไว้ด้วยก็ดี เพื่อความรวดเร็ว

1.ลองกำหนดสิว่า คุณอยากออกไปทานข้าวนอกบ้านสัปดาห์ละกี่ครั้ง

2.เอาจำนวนครั้งที่ได้คูณด้วย 2

3.แล้วบวกด้วย 5

4.คูณอีกทีด้วย 50

5.ถ้าปีนี้วันเกิดของคุณผ่านไปแล้วให้บวกด้วย 1756
แต่ถ้าหากยังไม่ถึงให้บวกด้วย 1755

6.สุดท้าย ลบด้วยปี ค.ศ. ที่คุณเกิด เช่น ค.ศ.1982 1973 เป็นต้น

(หากใครไม่รู้ปี ค.ศ. ให้เอาปี พ.ศ. ที่เกิด ลบด้วย 543 จะได้ปี ค.ศ. ที่เกิด)

ถึงตรงนี้ คุณจะได้ตัวเลข 3 หลัก ใช่มั๊ย???

ตัวเลขตัวแรกของ 3 หลักที่คุณได้

คือจำนวนครั้งต่อสัปดาห์ที่คุณกำหนดไว้ตอนแรกว่าอยาก

ไปทานข้าวนอกบ้านกี่ครั้งต่อสัปดาห์

ที่นี้ ก็ มาถึงส่วนที่เจ๋งที่สุดของมันแล้วหล่ะ!!!!

ตัวเลข 2 หลักสุดท้ายที่เหลือ ก็คือ....












อายุของคุณ!!!! (ถูกต้องมั๊ย)






ปี 2006 เป็นปีเดียวที่เจ้าแบบทดสอบนี้จะเวิร์ค เพราะฉะนั้น

อย่ามัวแต่ใจเย็นเป็นแท่งไอติม

รีบให้เพื่อนๆของคุณลองดูก่อนที่สิ้นปีนี้จะมาถึง :25:

 :21: จริงด้วย

---

ปัญหาท้าทายนี้คิดค้นโดย Einstein โดยเค้าทำนายว่า 98% ของมนุษย์ทั้งหมดในโลกนี้จะไม่สามารถแก้ปัญหานี้ออก

และจะมีอีก 2% เท่านั้นที่มีไหวพริบและความละเอียดพอที่จะคิดคำตอบได้

เรื่องมีอยู่ว่ามีบ้านอยู่ 5 หลัง ในแต่ละหลังมีสีต่างกัน แต่ละบ้านมีคนอยู่ 1 คนต่างกัน 5 ชนชาติ

ทุกคนจะดื่มน้ำที่แตกต่างกัน สูบบุหรี่ยี่ห้อต่างกัน และเลี้ยง!ต่างชนิดกัน ดังนี้

1.คนที่เป็นชาวอังกฤษอยู่บ้านสีแดง

2.คนที่เป็นชาวสวีเดนเลี้ยงหมา

3.คนที่เป็นชาวเดนมาร์กดื่มชา

4.บ้านสีเขียวอยู่ทางซ้ายของบ้านสีขาว

5.เจ้าของบ้านสีเขียวดื่มกาแฟ

6.คนที่สูบบุหรี่ยี่ห้อ Pall Mall เป็นคนเลี้ยงนก

7.เจ้าของบ้านสีเหลืองสูบบุหรี่ยี่ห้อ Dunhill

8.คนที่อยู่บ้านหลังกลางดื่มนม

9.คนที่เป็นชาวนอร์เวย์อยู่บ้านหลังแรก

10.คนที่สูบบุหรี่ยี่ห้อ Blends อยู่ติดกับคนเลี้ยงแมว

11.คนที่เลี้ยงม้าอยู่ติดกับคนที่สูบบุหรี่ยี่ห้อ Dunhill

12.คนที่สูบบุหรี่ยี่ห้อ Bulemaster ดื่มเบียร์

13.คนที่เป็นชาวเยอร์มันสูบบุหรี่ยี่ห้อ Prince

14.คนที่เป็นชาวนอร์เวย์อยู่ติดกับบ้านสีฟ้า

15.คนที่สูบบุหรี่ยี่ห้อ Blends เป็นเพื่อนกับคนดื่มน้ำ

คำถามคือ บ้านสีอะไรเป็นคนเลี้ยงปลา?


(ละโว้แหงเลย  :42:)

อ้างคำพูดจาก: Sorisori เมื่อ 01 พ.ค. 2006, 12:18 น.
คณิตศาสตร์ง่ายๆ แต่ช่างแปลกดีแท้

ใช้เวลาทำแบบทดสอบนี้ ไม่เกิน 30 วินาที ค่อยๆทำตามคำสั่ง

อย่าโกงดูเฉลยก่อนเป็นอันขาด เดี๋ยวจะไม่สนุก

เตรียมเครื่องคิดเลขไว้ด้วยก็ดี เพื่อความรวดเร็ว

1.ลองกำหนดสิว่า คุณอยากออกไปทานข้าวนอกบ้านสัปดาห์ละกี่ครั้ง

2.เอาจำนวนครั้งที่ได้คูณด้วย 2

3.แล้วบวกด้วย 5

4.คูณอีกทีด้วย 50

5.ถ้าปีนี้วันเกิดของคุณผ่านไปแล้วให้บวกด้วย 1756
แต่ถ้าหากยังไม่ถึงให้บวกด้วย 1755

6.สุดท้าย ลบด้วยปี ค.ศ. ที่คุณเกิด เช่น ค.ศ.1982 1973 เป็นต้น

(หากใครไม่รู้ปี ค.ศ. ให้เอาปี พ.ศ. ที่เกิด ลบด้วย 543 จะได้ปี ค.ศ. ที่เกิด)

ถึงตรงนี้ คุณจะได้ตัวเลข 3 หลัก ใช่มั๊ย???

ตัวเลขตัวแรกของ 3 หลักที่คุณได้

คือจำนวนครั้งต่อสัปดาห์ที่คุณกำหนดไว้ตอนแรกว่าอยาก

ไปทานข้าวนอกบ้านกี่ครั้งต่อสัปดาห์

ที่นี้ ก็ มาถึงส่วนที่เจ๋งที่สุดของมันแล้วหล่ะ!!!!

ตัวเลข 2 หลักสุดท้ายที่เหลือ ก็คือ....












อายุของคุณ!!!! (ถูกต้องมั๊ย)






ปี 2006 เป็นปีเดียวที่เจ้าแบบทดสอบนี้จะเวิร์ค เพราะฉะนั้น

อย่ามัวแต่ใจเย็นเป็นแท่งไอติม

รีบให้เพื่อนๆของคุณลองดูก่อนที่สิ้นปีนี้จะมาถึง :25:

ผิด!!




ไม่ใช่3หลัก เพราะอยากออกนอกบ้าน1800ครั้ง

 :08:

ออกถึงเหรอ  :07: 1800 ครั้งหน่ะ  :23:

ก็บอกว่าอยาก

เอ๊ออ  :07:

อยากก็อยาก  :05:

เอา เป็นว่า ละโว้ ทั้งคู่แหนะครับ

ความหมายของการเมือง
ปล. เคยอ่านแล้วบอกนะ เดี่ยวหาเรื่องใหม่ลง
หนูน้อยคนหนึ่งถามพ่อว่า
"พ่อฮับ การเมืองคืออะไรฮับ"
คุณพ่อใจดีตอบว่า
"พ่ออธิบายง่ายๆ อย่างนี้ดีกว่า คือ
พ่อเป็นคนหาเลี้ยงครอบครัว
หนูต้องเรียกพ่อว่า ...ทุนนิยม...

ส่วนแม่เป็นคนจัดการเรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ
ก็ต้องเรียกแม่ว่า...รัฐบาล...

เราสองคนมีหน้าที่ดูแลความต้องการของลูก
เพราะฉะนั้น เราจะเรียกลูกว่า ...ประชาชน...

ส่วนพี่เลี้ยงของหนูเรามองว่าเธอเป็น
...ชนชั้นผู้ใช้แรงงาน...

สำหรับน้องชายของลูก เราจะเรียกเขาว่า
...อนาคต...

เอาละ ลองเก็บไปคิดดูว่าหนูเขาใจหรือเปล่า



คืนนั้นหนูน้อยเข้านอน
พลางคิดถึงคำพูดของคนเป็นพ่อ

กลางดึกพ่อหนูได้ยินเสียงน้องร้องจ้า
ย่องเข้าไปดูเห็นอึกองโตเต็มผ้าอ้อม
พ่อหนูเดินไปห้องพ่อแม่
แต่กลับเจอมามี้นอนกรนคร่อกฟี้
เดินไปห้องพี่เลี้ยง
ปรากฏว่าประตูติดล็อก เขย่งมองในรูกุญแจ
ก็เห็นภาพบิดากำลังเล่นจ้ำจี้กับพี่เลี้ยงเข้าเต็มตา
หนูน้อยเลยล้มเลิกความพยายาม
แล้วกลับไปนอนคลุมโปงตามเดิม

เช้าวันต่อมาหนูน้อยเดินไปหาพ่อบอกเสียงขรึมว่า
"พ่อครับ ตอนนี้ผมเข้าใจคอนเซ็ปต์การเมืองแล้วละครับ"
" เหรอลูก ไหนบอกพ่อซิ ลูกคิดว่าการเมืองคืออะไร"

คุณพ่อตัวดีซักไซ้
คุณลูกตอบฉะฉาน

" การเมืองก็เป็นเรื่องประมาณว่า
ขณะที่ทุนนิยมกำลังกดขี่ผู้ชนชั้นใช้แรงงาน
รัฐบาลก็หลับคุดคู้ไม่รู้ไม่เห็น
ด้านประชาชนก็ถูกละเลยไม่ได้รับความสนใจ
ส่วนอนาคตก็จมอยู่ในกองขี้ไงครับ"


ละโว้ยัง? :26:

ละโว้นิดๆหน่อยค่ะ
ชอบบทสรุป :22:

ละโว้อะโต :43:

 :42:

ทายบุคลิกจากตัวการ์ตูน ลองดิ อันนี้สนุก กะ น่ารักดีนะคะ
เพียงตอบคำถามง่ายๆ 10 ข้อก็จะรู้ได้ว่าตัวเองมีบุคลิกที่ตรงกับการ์ตูนจากLooney's Toonตัวไหน
ตอบคำถามแล้วจดคะแนนที่ได้ ในแต่ละข้อนำมารวมกัน แต่อย่าเพิ่งดูเฉลยนะ คิดคะแนนไปก่อน
ตอบเสร็จ 10 ข้อแล้วถึงดูเฉลยได้ ไม่งั้นไม่หนุก
     

1. ข้อใดบรรยายถึง perfect dateของคุณมากที่สุด?


a) ดินเนอร์ใต้แสงเทียน (4 คะแนน)


b) ไปเที่ยวสวนสนุกด้วยกัน (2 คะแนน)


c) เล่นโรเลอร์เบลดในสวนสาธารณะด้วยกัน (5 คะแนน)


d) พาไปดูคอนเสิร์ตเพลงร็อค (1 คะแนน)


e) ไปดูหนังกัน ( 3 คะแนน)



2. คุณชอบฟังเพลงแนวไหนมากที่สุด?


a) rock&roll (2 คะแนน)


b) alternative (1 คะแนน)


c) soft rock (4 คะแนน)


d) classical (5 คะแนน)


e) pop (3 คะแนน)




3. คุณชอบดูหนังแนวไหนมากที่สุด?


a) หนังตลก (2 คะแนน)


b) หนังสยองขวัญ (1 คะแนน)


c) หนังเพลง (3 คะแนน)


d) หนังรักโรแมนติก (4 คะแนน)


e) หนังสารคดี (5 คะแนน)



4. ถ้าเกิดต้องเลือกทำงานซักอย่าง จะเลือกทำงานอะไรจากตัวเลือกต่อไปนี้?


a) เด็กเสิร์ฟ (4 คะแนน)


b) นักกีฬา (5 คะแนน)


c) คุณครู (3 คะแนน)


d) ตำรวจ (2 คะแนน)


e) บาร์เทนเดอร์ (1 คะแนน)



5. ถ้าเกิดมีเวลาว่าง 1 ชั่วโมงคุณเลือกที่จะทำอะไร?


a) ทำงาน (5 คะแนน)


b) อ่านหนังสือ (4 คะแนน)


c) ดูทีวี (2 คะแนน)


d) ฟังเพลง (1 คะแนน)


e) นอนหลับ (3 คะแนน)



6. คุณชอบสีอะไรมากที่สุดจากสีต่อไปนี้?


a) เหลือง (1 คะแนน)


b) ขาว (5 คะแนน)


c) ฟ้า (3 คะแนน)


d) เขียว (2 คะแนน)


e) แดง (4 คะแนน)



7. ตอนนี้คุณชอบกินอะไรมากที่สุด?


a) ไอติม (3 คะแนน)


b) พิซซ่า (2 คะแนน)


c) ซูชิ (1 คะแนน)


d) พาส ต้า (4 คะแนน)


e) สลัด (5 คะแนน)



8.วันหยุดที่คุณชอบมากที่สุด?


a) Halloween (1 คะแนน)


b) Christmas (3 คะแนน)


c) ปีใหม่ (2 คะแนน)


d) Valentine's (4 คะแนน)


e) วันขอบคุณพระเจ้า (5 คะแนน)



9.ถ้าคุณสามารถไปเที่ยวได้หนึ่งที่ จะเลือกไปไหนจากสถานที่ต่อไปนี้?


a) Paris (4 คะแนน)


b) Spain (5 คะแนน)


c) Las Vegas (1 คะแนน)


d) Hawaii (2 คะแนน)


e) Hollywood (3 คะแนน)



10. บุคคลต่อไปนี้ คุณอยากอยู่กับใครมากที่สุด?


a) คนฉลาด (5 คะแนน)


b) คนที่ดูดี หล่อ/สวย (2 คะแนน)


c) คนรักสัตว์ (1 คะแนน)


d) คนที่สนุกสนานและตลกตลอดเวลา (3 คะแนน)


e) คนที่อ่อนไหว เจ้าอารมณ์ (4 คะแนน)
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++

ทีนี้ก็รวมคะแนนทั้ง 10 ข้อ ได้กี่คะแนนมาดูเฉลยกัน
















10-17 คะแนน
คุณคือ....... Tazmania (ฮะแอ่ม...อันนี้คนละตัวกะ Tazmania_bpนะคะ)


คุณเป็นคนที่บ้าๆ ค่อนข้างชอบทำอะไรเสี่ยงๆและตัวคุณเองก็รู้ตัวดี คุณรู้จักหาความสุขใส่ตัวและออกไปในทางของการทำอะไรที่มันสุดๆ (ก็มันบ้าอ่ะ) แต่คุณก็ยังรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ คุณชอบที่จะกำหนดชีวิตด้วยตัวของคุณเอง
คนอื่นๆมักคิดไม่เหมือนคุณ อันที่จริงคุณเองนั่นแหละที่คิดไม่เหมือนคนอื่นๆเค้า (บอกแล้ว มันบ้า) แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้คุณสูญเสียความเชื่อของตนเอง แต่ก็จำไว้ว่าพลังความบ้าของคุณอาจทำให้ตัวเองและคนอื่นเจ็บปวดได้เหมือนกัน



18-26 คะแนน
คุณคือ.......Bugs Bunny นะจ๊ะ (จำได้เปล่า Bugs ชอบพูดว่า "what's up,guys?" แล้วก็ยืนแทะแครอท )


คุณเป็นคนตลก เป็นมิตรกับทุกคนและเป็นจุดสนใจ เป็นศูนย์กลางของคนอื่นๆอย่างแท้จริง คุณอาจออกไปที่ไหนต่อไหนแต่เมื่อกลับมาที่บ้าน คุณก็ยังคงกลับมาพร้อมกับค่านิยมและคุณธรรมที่แม่ของคุณเคยสอนไว้ การแต่งงานและเด็กๆมีความสำคัญต่อคุณ แต่นั่นก็หลังจากที่คุณได้ไปสนุกสนานมาแล้วเท่านั้นแหละ จงอย่าปล่อยให้คนที่คุณพอใจมีอิทธิพลทำให้คุณไขว้เขวได้ละกัน



27-34 คะแนน
คุณคือ......Tweety (นกตัวเล็กๆ สีเหลือง หัวโตๆ ที่ชอบพูดว่า
" I think I saw a pussy cat...oh pussy pussy cat!" น่ารักดีนะ)


คุณเป็นคนน่ารักและทุกๆคนก็รักคุณ (แหม น่าอิจฉา) คุณเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดที่ใครๆก็ไม่อยากสูญเสียไป คุณไม่เคยทำให้ใครเจ็บปวดและก็ไม่เคยถูกทำให้เจ็บปวดเช่นกัน ชีวิตของคุณสดชื่น คุณเองก็เป็นคนฉลาดและสงบเงียบโดยส่วนใหญ่ เพียงแค่พยายามไม่สนใจคนที่คิดจะแทงข้างหลังคุณ คุณก็จะหมดความกังวลใดๆ




35-42 คะแนน
คุณคือ......Pepe Le Pew (ชื่อน่ารักมากแต่นึกหน้ามันไม่ออกว่าตัวไหนกันแน่)


คุณเป็นคนที่มีความสุขได้กับคนรัก ความโรแมนติก ดอกไม้และไวน์ เป็นคนจริงจังกับการกระทำทุกอย่าง เป็นคนรักครอบครัว คุณจะโทรหาแม่ทุกๆวันอาทิตย์ (ว้ายยยย....ลูกแหง่) และก็ไม่เคยลืมวันเกิดของใคร แต่ก็อย่ายอมให้อารมณ์รักโรแมนติกของคุณทำให้คุณสับสนกับสิ่งที่เป็นความจริงล่ะ



43-50 คะแนน
คุณคือ......Speedy Gonzales (ตัวนี้ก็ด้วย ชื่อคุ้นมากแต่นึกหน้าไม่ออก)


คุณเป็นคนฉลาด เป็นนักคิดตัวยง ทุกๆสถานการณ์จะมาพร้อมกับแผนการ เป็นคนที่สุขภาพดีทั้งร่างกายและจิตใจ คุณชอบสอนค่านิยมในครอบครัวและยึดมั่นกับมันอย่างมาก แต่ก็อย่าประมาทกับสถานการณ์เลวร้ายเมื่อมันเกิดขึ้น


จาก ฟอร์เวิร์ดเมลล์ 14 Jul 2004    :21:

ถ้าตอบ

++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++
++


ได้กี่คะแนน

เล่นรอบที่สามแล้ว

ได้ ทวิสตี้เหมือนเดิม   :42:

Bugs Bunny เพิ่งเล่น  :02:

Pepe Le Pew    :40:

ตัวอะไรนึกไม่ออกเหมือนกัน

ได้ทวิสตี้ :33:

อ้างคำพูดจาก: เจ้าโต เมื่อ 01 พ.ค. 2006, 19:53 น.
ความหมายของการเมือง
ปล. เคยอ่านแล้วบอกนะ เดี่ยวหาเรื่องใหม่ลง
หนูน้อยคนหนึ่งถามพ่อว่า
"พ่อฮับ การเมืองคืออะไรฮับ"
คุณพ่อใจดีตอบว่า
"พ่ออธิบายง่ายๆ อย่างนี้ดีกว่า คือ
พ่อเป็นคนหาเลี้ยงครอบครัว
หนูต้องเรียกพ่อว่า ...ทุนนิยม...

ส่วนแม่เป็นคนจัดการเรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ
ก็ต้องเรียกแม่ว่า...รัฐบาล...

เราสองคนมีหน้าที่ดูแลความต้องการของลูก
เพราะฉะนั้น เราจะเรียกลูกว่า ...ประชาชน...

ส่วนพี่เลี้ยงของหนูเรามองว่าเธอเป็น
...ชนชั้นผู้ใช้แรงงาน...

สำหรับน้องชายของลูก เราจะเรียกเขาว่า
...อนาคต...

เอาละ ลองเก็บไปคิดดูว่าหนูเขาใจหรือเปล่า



คืนนั้นหนูน้อยเข้านอน
พลางคิดถึงคำพูดของคนเป็นพ่อ

กลางดึกพ่อหนูได้ยินเสียงน้องร้องจ้า
ย่องเข้าไปดูเห็นอึกองโตเต็มผ้าอ้อม
พ่อหนูเดินไปห้องพ่อแม่
แต่กลับเจอมามี้นอนกรนคร่อกฟี้
เดินไปห้องพี่เลี้ยง
ปรากฏว่าประตูติดล็อก เขย่งมองในรูกุญแจ
ก็เห็นภาพบิดากำลังเล่นจ้ำจี้กับพี่เลี้ยงเข้าเต็มตา
หนูน้อยเลยล้มเลิกความพยายาม
แล้วกลับไปนอนคลุมโปงตามเดิม

เช้าวันต่อมาหนูน้อยเดินไปหาพ่อบอกเสียงขรึมว่า
"พ่อครับ ตอนนี้ผมเข้าใจคอนเซ็ปต์การเมืองแล้วละครับ"
" เหรอลูก ไหนบอกพ่อซิ ลูกคิดว่าการเมืองคืออะไร"

คุณพ่อตัวดีซักไซ้
คุณลูกตอบฉะฉาน

" การเมืองก็เป็นเรื่องประมาณว่า
ขณะที่ทุนนิยมกำลังกดขี่ผู้ชนชั้นใช้แรงงาน
รัฐบาลก็หลับคุดคู้ไม่รู้ไม่เห็น
ด้านประชาชนก็ถูกละเลยไม่ได้รับความสนใจ
ส่วนอนาคตก็จมอยู่ในกองขี้ไงครับ"


ละโว้ยัง? :26:

ไม่เคยอ่าน  :45:

 :25:

ออกจะละโว้  :26:  :27:

อ้างอิงครั้งหนึ่ง เมื่อเธอยังเป็นเพียงเด็กหญิงอันดามัน ครูสอนศิลปะให้เธอใช้ดินสอวาดภาพ แต่มีข้อแม้ ห้ามไม่ให้ใช้ยางลบลบเป็นอันขาด! ตอนนั้นเธอไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องห้าม รู้เพียงแต่ว่าเวลาเธอวาดภาพแล้วเส้นมันบิดเบี้ยวเธอก็

อยากแก้ให้มันตรงสวย พอจะหยิบยางลบขึ้นมาลบ ครูก็หันมามองทุกที...

สุดท้ายเธอจึงเลือกใช้วิธีต่อเติมภาพๆ นั้นไปตามจินตนาการ เช่นเธอตั้งใจวาดรูปหน้าคน แต่เผลอวาดดวงตากลมโตเกินไป เธอก็เปลี่ยนตากลมๆ นั้นเป็นแว่นตาแทน แม้ตอนนั้นจะไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ยางลบ

และแม้เธอจะไม่คิดจะวาดรูปหน้าคนใส่แว่นมาก่อน แต่เธอก็ได้รูปหน้าคนตามที่ต้องการ แถมยังภูมิใจว่าเธอสามารถวาดภาพๆ นั้นด้วยความมั่นใจและไม่ต้องใช้ยางลบลบภาพเลยสักครั้งเดียว

เวลาผ่านไป เธอโตขึ้น ได้เรียนรู้ว่าสิ่งที่ครูสอนวันนั้น แท้จริงแล้วปลูกฝังนิสัยหนึ่งให้กับเธอ
นั่นคือ การเข้าใจธรรมชาติของความผิดพลาด!

ความผิดพลาดเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตของทุกคน และในชีวิตหนึ่งก็มีหลายครั้งที่เธอได้พบโดยไม่ได้ตั้งใจ สิ่งหนึ่งที่ทำให้เธอยอมรับความผิดพลาดเหล่านั้น และรวบรวมสติปัญญาเพื่อแก้ไขปัญหาต่างๆ นั่นคือ การที่เธอเข้าใจว่า

ธรรมชาติของความผิดพลาดคือการที่มันเกิดขึ้นแล้วจะคงอยู่อย่างถาวร เธอไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ยางลบ...ลบความผิดพลาด แต่เธอจำเป็นต้องใช้สมองต่อเติมแก้ไขภาพวาดของเธอ...ให้สมบูรณ์ด้วยตัวเอง!
ดังนั้น ถ้าความผิดพลาดเกิดขึ้นกับเราแล้ว การที่เราจะมานั่งร้องห่มร้องไห้อ้อนวอนขอแหกกฎเพื่อใช้ยางลบกลับไปลบแก้ไขนั้นย่อมเป็นไปไม่ได้ สิ่งเดียวที่จะทำได้ คือ รู้จักพลิกแพลงแก้ไขสิ่งเหล่านั้นด้วยสติ และวาดภาพของตัว

เองต่อไปด้วยความระแวดระวังมากขึ้น

ทุกคนมีดินสอหนึ่งแท่งเพื่อจะวาดภาพชีวิตของเราให้สวยงาม แต่เราไม่มียางลบสักก้อนที่จะเอาไปลบสิ่งที่เราทำผิดพลาดมาแล้ว ดังนั้นเราต้องตั้งใจและมีสติทุกครั้งที่เราลากเส้น และถึงแม้ภาพที่เราวาดจะออกมาไม่เหมือนกับ

ภาพที่เราฝันไว้สักเท่าไหร่ แต่มันก็มาจากมือของเรา เราควรจะภูมิใจกับมันได้เสมอ ไม่ต้องกลัวหรอกว่าสักวันหนึ่งเราอาจลากเส้นเบี้ยวไปบ้าง

...เพราะถึงอย่างไร เธอเชื่อว่า ถ้าสมองและหัวใจทำงานอย่างเต็มที่ ภาพชีวิตของเราก็งดงามได้โดยไม่ต้องใช้ยางลบ!

credit : Lady of the sea รักนี้ข้ามกาลเวลา by winwin
สนุก  :22: