เนื่องจากกระจู๋จี๊ดจ๊าดของหมอแมว
ผมไปค้นวันที่หัวใจจี๊ดจ๊าดมาอ้างไอ้แอน จากบันทึกรักเล่มน้อย :21:
ปรากฎว่าในนั้นมีกลอนรักที่จดๆมาบ้าง เขียนเองบ้างอยู่จำนวนนึง
เลยคิดว่าน่าจะนำมารวบรวมใหม่
แต่คราวนี้จะขอจากหลายๆคน โดยใช้บอร์ดฟ๐นต์นี่แหละ
เริ่มเลยละกัน
อันนี้ที่จดๆไว้ จำได้ว่าอ่านบทความเกี่ยวกับดอกสายหยุด
ว่าเป็น สายหยุด (ตอนสายๆจะหยุด ไม่มีกลิ่น)
หรือ สาวหยุด (สาวเดินผ่าน เจอกลิ่นนี้เป็นต้องหยุด) กันแน่
สายหยุดหยุดกลิ่นฟุ้ง ยามสาย
สายบ่หยุดเสน่ห์หาย ห่างเศร้า
ลิลิตตะเลงพ่าย - กรมพระยาปรมานุชิตชิโนรส
กะอีกกลอนนึง
สาวหยุดพุทธชาด บานเกลื่อนกลาดดาษดาไป
นึกน้องกรองมาลัย วางให้พี่ข้างที่นอน
์
บทชมไม้ - เจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร
อารมณ์วาเลนไทน์มาแล้ววุ้ย :42:
เดี๋ยวๆ ก่อนจะเข้าเรื่อง
ตกลงเป็นสมัยรัฐบาลไหนครับลุงอ๋าห์
ถนอม?
แม้จะอยู่ห่างไกล
แม้จะทำอะไรไม่ได้
แต่ความรู้สึกเป็นห่วงเป็นใย
ก็ส่งถึงกันได้เสมอ
กลอนเพจค่ะ {หมีโหด}
แหม จะเข้าเดือน กุมภา แล้ว นิเนอะ :26:
ถึงยามค่ำย่ำฆ้องจะร้องไห้
ร่ำพิไรรัญจวนหวนละห้อย
โอ้ยามดึกดาวเคลื่อนเดือนก็คล้อย
น้ำค้างย้อยเย็นฉ่ำที่อัมพร
หนาวอารมณ์ลมเรื่อยเฉี่อยเฉื่อยชื่น
ระรวยรื่นรินรินกลิ่นเกสร
แสนสงสารบ้านเรือนเพื่อนที่นอน
จะอาวรณ์อ้างว้างอยู่วังเวง
นิทานคำกลอนเรื่องพระอภัยมณีของสุนทรภู่
ฝนพรมพราวพร่างฟ้า...................ลมฝน
ไร้เมฆหมอกลมบน....................ล่องฟ้า
คืนหนาวต่างใจคน.....................เหงาอยู่
ใจอ่อนทำกายล้า......................อย่างนี้ ทุกหน
ฝนหยุดยลกลิ่นฟุ้ง.......................ดินหอม
ส่องประกายแวววอม....................ยอดหญ้า
เสียงหรีดหริ่งรุมตอม....................เริงรื่น
สดชื่นหายอ่อนล้า.......................แรงฟื้น คืนกลับ
แสงวับแววทั่วฟ้า..........................ทอฝัน
หลังเมฆมีตะวัน...........................วาดรุ้ง
หลากสีแห่งสวรรค์อัน....................วิจิตร
เหนือทุ่งนาโค้งคุ้ง........................สู่ฟ้า จากดิน
คนเหงาเปล่าเปลี่ยวร้าง..................วิญญาณ
คนตื่นคงเบิกบาน........................สุขล้ำ
รุ้งสีวาดแสงนาน..........................ผ่านเมฆ
เหงาตื่นคนใจช้ำ..........................แต่งแต้ม เติมรัก
ฝนตก...คนเหงา
ฝนหยุด...คนตื่น
พระอาทิตย์...วาดรุ้ง
แต่ไม่ว่าจะเหงาหรือจะตื่น...คนก็ยังวาดรัก
เขาย่อมเปรียบเทียบความเมื่อยามรัก
แต่น้ำผักต้มขมชมว่าหวาน
ครั้นจืดจางห่างเหินไปเนิ่นนาน
แต่น้ำตาลก็ว่าเปรี้ยวไม่เหลียวแล
อดอะไรจะเหมือนอดที่รสรัก
อกจะหักเสียด้วยใจอาลัยหา
ไม่เห็นรักหนักสิ้นในวิญญา
จะเป็นบ้าเสียเพราะรักสลักทรวง
-- พระอภัยมณี
ชอบอันนี้ นิราศภูเขาทอง :22:
ไม่เมาเหล้าแล้วแต่เรายังเมารัก
สุดจะหักห้ามจิตจะคิดไฉน
ถึงเมาเหล้าเช้าสายก็หายไป
แต่เมาใจนี้ประจำทุกค่ำคืน
-- นิราศภูเขาทอง
ขึ้นกด บทอัศจรรย์ เสียงครื่นครั่นชั้นเขาหลวง
นกหกตกรังรวง สัตว์ทั้งปวงง่วงงุนโงง
แดนดินถิ่นมนุษย์ เสียงดังดุจเพลิงโพลง
ตึกกว้านบ้านเรือนโรง โคลงคลอนเคลื่อนขะเยื่อนโยน
บ้านช่องคลองเล็กใหญ่ บ้างตื่นไฟตกใจโจน
ปลุกเพื่อนเตือนตะโกน ลุกโลดโผนโดนกันเอง
พิณพาทย์ระนาดฆ้อง ตะโพนกลองร้องเป็นเพลง
ระฆังดังวังเวง โหง่งหง่างเหง่งเก่งก่างดัง
ขุนนางต่างลุกวิ่ง ท่านผู้หญิงวิ่งยุดหลัง
พัลวันดันตึงตัง พลั้งพลัดตกหกคะเมน
พระสงฆ์ ลงจากกุฎ วิ่งอุตลุตฉุดมือเณร
หลวงชีหนีหลวงเถร ลงโคลนเลนเผ่นผาดโผน
พวกวัดพลัดเข้าบ้าน ล้านต่อล้านซ่านเซโดน
ต้นไม้ไกวเอนโอน ลิงค่างโจนโผนหกหัน
พวกผีที่ปั้นลูก ติดจมูกลูกตาพลัน
ขิกขิกระริกกัน ปั้นไม่ทันมันเดือดใจ
สององค์ทรงสังวาส โลกธาตุ หวาดหวั่นไหว
ตื่นนอนอ่อนอกใจ เดินไม่ได้ให้อาดูร
กาพย์พระไชยสุริยา - สุนทรภู่
เป็นบทอัศจรรย์ที่สุดยอดม้อดดี้มากเลยในโลกแห่งแมวยาวนี้
:04: :46:
อ้างคำพูดจาก: iamnot เมื่อ 26 ม.ค. 2007, 23:40 น.
ฝนพรมพราวพร่างฟ้า...................ลมฝน
ไร้เมฆหมอกลมบน....................ล่องฟ้า
คืนหนาวต่างใจคน.....................เหงาอยู่
ใจอ่อนทำกายล้า......................อย่างนี้ ทุกหน
ฝนหยุดยลกลิ่นฟุ้ง.......................ดินหอม
ส่องประกายแวววอม....................ยอดหญ้า
เสียงหรีดหริ่งรุมตอม....................เริงรื่น
สดชื่นหายอ่อนล้า.......................แรงฟื้น คืนกลับ
แสงวับแววทั่วฟ้า..........................ทอฝัน
หลังเมฆมีตะวัน...........................วาดรุ้ง
หลากสีแห่งสวรรค์อัน....................วิจิตร
เหนือทุ่งนาโค้งคุ้ง........................สู่ฟ้า จากดิน
คนเหงาเปล่าเปลี่ยวร้าง..................วิญญาณ
คนตื่นคงเบิกบาน........................สุขล้ำ
รุ้งสีวาดแสงนาน..........................ผ่านเมฆ
เหงาตื่นคนใจช้ำ..........................แต่งแต้ม เติมรัก
ฝนตก...คนเหงา
ฝนหยุด...คนตื่น
พระอาทิตย์...วาดรุ้ง
แต่ไม่ว่าจะเหงาหรือจะตื่น...คนก็ยังวาดรัก
อันนี้แต่งเองเหรอครับ
:12:
อ่านแล้วอยากจะให้บัก๙ป้อมมาเขียนรูปประกอบ
อารมณ์ได้เลย
ของแอน :30:
จดๆไว้บ้างเหมือนกันนะ ไอ้บทสังวาสเนี่ย
อัศจรรย์จริงๆเชียว
ชอบอันนี้ จำได้ตั้งแต่สมัยเรียน แต่จบแบบเศร้าๆ
"ดูดุ ความรักนักหนาหนอ
มาลวงล่อโลมพาคนอาสัญ
ถึงสามศพสยบเรียงเคียงกัน
ล้วนทาสรักทั้งนั้นอนาถใจ"
พระราชนิพนธ์เรื่อง เงาะป่า ของ ร.5
อีกอันลอกจากหนังสือ ทฤษฎีแห่งความรัก
ของ ท่าน ส.ศิวรักษ์
ว่าเมียเขาเรารักทำควักค้อน
ขึ้นงิ้วอ่อนมือตีนปีนไม่ไหว
แม้สมัครรักเราไม่เป็นไร
จะปีนได้ทุกวันไม่ครั่นคร้าม
ด้วยหนามงิ้วเดี๋ยวนี้มีไม่มาก
เขาคอยถากทุกวันอย่าหวั่นหวาม
จะทำบุญเสียด้วยขวานตระหง่านงาม
ไปถากหนามงิ้วบาดให้ขาดระยำ
นิราศพระปฐม
ตอนท้ายลงที่มาเพียงเท่านี้ ก็เลยไม่รู้ว่าผู้แต่งคือใคร
ผมเคยหาใน นิราศพระประธมของสุนทรภู่ ไม่ยักกะเจอ
คงเป็นงานเขียนของท่านอื่น
ใตรรู้บอกด้วยนะครับ
ตอนสอบซ่อมนิราศพระประธม อาจารย์เอานิราศพระปฐมมาให้สอบนี่แหละค่ะ แต่ไม่ได้ซ่อม เลยไม่มีอะไรเก็บไว้เลย ไม่ใช่ของสุนทรภู่แน่ค่ะ แต่ของใครเดี๋ยวจะลองถามเพื่อนดู
อ้างคำพูดจาก: ภูกระดึง เมื่อ 26 ม.ค. 2007, 23:58 น.
อันนี้แต่งเองเหรอครับ
:12:
อ่านแล้วอยากจะให้บัก๙ป้อมมาเขียนรูปประกอบ
อารมณ์ได้เลย
แต่งเองครับ นี่เป็นโคลงอยู่ไม่กี่บทที่แต่งได้
มีคนบอกว่าโคลงกลอนเนี่ย ต้องอ่านออกเสียง
แล้วจะรู้ว่ามันไพเราะขี้นเป็นสองเท่า
รัก คือการเชื่อใจในทุกสิ่ง
รัก คือความเป็นจริงใช่เสแรส้ง
รัก คือการเชื่อใจใช่ระแวง
รัก คือการแสดงความจริงใจ
รัก คือการให้อภัยในสิ่งผิด
รัก คือความคิดที่อ่อนไหว
รัก คือความรู้สึกลึก ๆ ภายในใจ
รัก คือการให้แต่สิ่งดีดี
แต่งเองนะ :33:
แต่งไม่เป็นครับ ขออ่านอย่างเดียว {หมีโหด}
รักทะเล อันกว้าง ใหญ่ไพศาล
รักท้องฟ้า โอฬาร สีสดใส
รักท้องทุ่ง ท้องนา ดั่งดวงใจ
รักป่าเขา ลำเนาไพร แสนสุนทร
รักพฤกษา รุกขชาติ ที่ดาษป่า
รักปักษา ร้องกู่ บนสิงขร
รักอุทัย สว่าง กลางอัมพร
รักทั้ง รัตติกร ในนภดล
รักดารา ส่องแสง สุกสว่าง
รักน้ำค้าง อย่างมณี มีโภคผล
รักทั้งหมด ทั้งสิ้น ที่ได้ยล
รักนวลนาง รักจน หมดสิ้นใจ...
สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร
ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน
ถึงอยู่ในใต้หล้าสุธาธาร
ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา
แม้เนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ
พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา
แม้เป็นบัวพี่ขอเป็นภุมรา
เชยผกาโกสุมปทุมทอง
เจ้าเป็นถ้ำอำไพขอให้พี่
เป็นราชสีห์สิงสู่เป็นคู่สอง
จะติดตามทรามสงวนนวลละออง
เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป
สุนทรภู่
ความรักจักไม่สิ้นในถิ่นฐาน
จะยาวนานแนบแน่นถึงแผ่นฟ้า
รักไม่สุดสะดุดใดในโลกา
รักพี่ยาทุกชาติไม่ขาดกัน
พี่เป็นป่าแก้วตาเป็นสายน้ำ
จะพรมพรำไหลผ่านประสานฝัน
ขอครองรักให้หนักแน่นแทนใจกัน
ด้วยรักมั่นจะไม่ขาดทุกชาติไป
กุหลาบเวียงพิงค์
ฝาก... ความรัก เอาไว้ ที่ปลายฟ้า
ฝาก... สายตา เอาไว้ ที่ปลายฝัน
ฝาก... ดวงใจ ไว้แทน ความผูกพัน
ฝาก... คืนวัน ย้ำถึงเธอ เสมอมา
ฝาก... คำพูด จริงใจ ให้คนดี
ฝาก... ราตรี บอกเธอ ว่าห่วงหา
ฝาก... สายลม พัดผ่าน กาลเวลา
ฝาก... สัญญา ว่ารักมั่น นิรันดร
นายโอ้เอ้
[/size]
ยามสองฆ้องยามย่ำ
ทุกคืนค่ำย่ำอกเอง
เสียงปี่มีครวญเครง
เหมือนเรียมร่ำคร่ำครวญนาน
ล่วงสามยามปลายแล้ว
จนไก่แก้วแว่วขันขาน
ม่อยหลับกลับบันดาล
ผันเห็นน้องต้องติดตา
เพรางายวายเสพย์รส
แสนกำสรดอดโอชา
อิ่มทุกข์อิ่มชลนา
อิ่มโศกาหน้านองชล
เวรามาทันแล้ว
จึ่งจำแคล้วแก้วโกมล
ให้แค้นแสนสุดทน
ทุกข์ถึงเจ้าเศร้าเสียดาย
งามทรงวงดังวาด
งามมารยาทนาดกรกราย
งามพริ้มยิ้มแย้มพราย
งามคำหวานลานใจถวิล
แต่เช้าเท่าถึงเย็น
กล้ำกลืนเข็ญเป็นอาจิณ
ชายใดในแผ่นดิน
ไม่เหมือนพี่ที่ตรอมใจ
เรียมทนทุกข์แต่เช้า ถึงเย็น
มาสู่สุขคืนเข็ญ หม่นไหม้
ชายใดจากสมรเปน ทุกข์เท่า เรียมเลย
จากคู่วันเดียวได้ ทุกข์ปิ้มปานปีฯ
เจ้าฟ้าธรรมธืเบศร์
กลอนรักนี่ผมชอบการใช้คำของเจ้าฟ้ากุ้งมาก
รู้สึกว่าโรแมนติกสุดยอด
//แก้ให้ตัวใหญ่ขึ้นตามคำขอตาตั้ม
อ้างคำพูดจาก: ภูกระดึง เมื่อ 28 ม.ค. 2007, 13:59 น.
งามทรงวงดังวาด
งามมารยาทนาดกรกราย
งามพริ้มยิ้มแย้มพราย
งามคำหวานลานใจถวิล
ผมก็ชอบ การเล่นคำแบบนี้ เหมือนกัน :25:
ลุง กลอนเพราะ กระจู๋ก็โดน
แต่ทำตัวอักษรปกติเถอะนะนะ ตูขอร้อง อ่านลำบากเหลือเกิน (เล็กด้วย) :05:
นะลุงนะ :46:
อ้าว เรอะ
ไอ้เรานึกว่าแบบนี้น่ะเจ๋ง
:42:
สวัสดีครับวันแห่งความรัก :22:
สาครจะต่างเมือง สิขรเนื่องจะต่างเมรุ
มังกรโตกิเลน จะต่างพาหนะยล
ดาวเดือนจะต่างเทียน วิเชียรแก้วกลีบจงกล
เมฆหมอกในเวหน จะต่างพู่และเพดาน
พฤกษาจะต่างฉัตร สุวรรณรัตน์อันไพศาล
ดอกไม้ในหิมพานต์ จะต่างพุ่มอยู่เรียงราย
ฟากฝั่งมหรรณพ จะวงศพเจ้าโฉมฉาย
ต่างศรีวิสูตรสาย สุวรรณรัตน์อันอำไพ
เสียงคลื่นจะต่างกลอง พิณพาทย์ฆ้องประโคมใน
จักจั่นและเรไร จะต่างสังข์และเสภา
จะเก็บพรรณไม้หอม มารวมล้อมขึ้นบูชา
เชิญศพเจ้าสีดา ขึ้นวางไว้ในเพลิงรุม
จะอุ้มองค์กว่าจะม้วย จะตายด้วยเมื่อไฟชุม
ร้อนเร่าฤทัยรุม พลราชเธอรำพัน :05:
(เป็นตอนที่นางเบญกายแปลงเป็นศพนางสีดามาเกยตื้นที่ค่ายพระรามค่ะ, พระรามพระลักษณ์เห็นก็ปล่อยโฮ.
เรียกตอนนี้ว่า "กาพย์นางลอย". เป็นรักเศร้า ๆ ซึ่งรัชกาลที่ ๒ ทรงพระราชนิพนธ์ค่ะ.)
:25:
:05:
BID me to live, and I will live
Thy Protestant to be;
Or bid me love, and I will give
A loving heart to thee
A heart as soft, a heart as kind,
A heart as sound and free
As in the whole world thou canst find,
That heart I'll give to thee.
Bid that heart stay, and it will stay,
To honour thy decree;
Or bid it languish quite away.
And 't shall do so for thee.
Bid me to weep, and I will weep
While I have eyes to see;
And having none, yet I will keep
A heart to weep for thee.
Bid me despair, and I'll despair,
Under that cypress tree;
Or bid me die, and I will dare
E'en Death, to die for thee.
Thou art my life, my love, my heart,
The very eyes of me,
And hast command of every part,
To live and die for thee.
"To Anthea Who May Command Him Any Thing"
R. Herrick
อ่านเจอจากในหนังสือนิยายภาษาอังกฤษ :22:
บุ๊คนี่ ไปไหนแล้วนะ
ความรัก ยากนัก เรียนรู้
เฝ้าดู เฝ้าคอย ห่วงหา
หวังเพื่อ ได้รัก คืนมา
กลับคว้า น้ำตา มาแทน
คว้าไว้ ไหลหยด หดแห้ง
หมดแรง หมดรัก หมดหวัง
หมดสิ้น ความหลัง ฝังจำ
กระหน่ำ ร่ำหา อาลัย
:37:
ขอ ขยำถันน้องหน่อย อย่าหมาง
กอด ถนอมจอมปรางค์ แนบน้อง
สัก ประเดี๋ยวเถิดนะนาง พออุ่น อกนา
ที หนึ่งอย่าเพิ่งท้อง โทษให้ เรียมโหย
เอามาจากที่สกรีนบนเสื้อยืดที่เพื่อนซื้อให้ตั้งกะสมัยม.สี่
:14:
อ้างคำพูดจาก: ฺBuob Marley เมื่อ 09 ก.พ. 2008, 11:25 น.
ขอ ขยำถันน้องหน่อย อย่าหมาง
กอด ถนอมจอมปรางค์ แนบน้อง
สัก ประเดี๋ยวเถิดนะนาง พออุ่น อกนา
ที หนึ่งอย่าเพิ่งท้อง โทษให้ เรียมโหย
เอามาจากที่สกรีนบนเสื้อยืดที่เพื่อนซื้อให้ตั้งกะสมัยม.สี่
นี่มันสุดยอดเลยนะครับ :38:
เป็นโคลงกระทู้ด้วยนะ ทะลึ่งด้วยนะ
แม่เห็นครั้งแรกนี่ฮาเลย (แม่สอนภาษาไทย)
คือแบ็คกราวน์ของโคลงมันสกรีนเป็นรูปนาวผู้หญิงน่ะครับ
แล้วข้างล่างโครงเนี่ย มันเขียนว่าจากสมุดข่อยบ้าบออะไรไม่รู้
แม่บอกว่าสมุดข่อยบ้านพ่อเอ็งสิ คำว่าประเดี๋ยวมันเพิ่งมีสมัยรัตนโกสินทร์เหอะ..
ว่าไปนู่น
อ้าว... แล้วแม่กับพ่อไม่ได้อยู่บ้านเดียวกันหรอกเหรอครับ :09:
:30: เออว่ะ
บ้านรวยน่ะเต่า มีกันคนละบ้าน มาอยู่กะพี่มั้ยล่ะ :27:
:27:
ถือว่าตกลงนะ :26a:
คิดถึงเธอ ทำสิ่งใด ก็เห็นหน้า
มองดูฟ้า ก็เป็นหน้า ไม่ห่างหาย
มองดูหมา ก็หน้าเธอ อยู่มิวาย
แม้แต่ควาย ที่ทุ่งนา ก็หน้าเธอ
:42: แต่งตอนสมัยเรีย ปวช. ไว้ส่งเพจ(สมัยนั้นฮิต)
เรารัก เราหลง เราโกรธ
เราโทษ ใครได้ เราทำ
เราเจ็บ เราชอก เราช้ำ
ระกำ มังคุต พุทรา
โอ้วว :30:
รักเธอ ข้างเดียว เปลี่ยวจิต
หวนคิด หวนให้ เสน่ห์หา
หากมี เธอเคียง กายา
ให้เธอ ถูทา ยาใจ
แต่เองครับ มั่วสุดๆ :30:
อิฐศิลาหน้าพระลานเป็นล้านก้อน
นับวันกร่อนให้เห็นความเป็นสอง
ใจดวงน้อยอ่อนกว่าศิลากอง
เมื่อรักแล้วรับรองไม่สองใจ
ขออภัยอย่างแรงค่ะ จำที่มาไม่ได้จริง ๆ
อกผู้ชายสามศอกเขาบอกไว้
แม้นอกใครเหมือนว่าคงน่าขำ
ถึงอกพี่ศอกหนึ่งเจ้าพึงจำ
รักเจ้าช้ำทำไว้พี่ไม่ตรม!!
เพื่อนชื่อเมย์ แต่งคราไปเขียนนิราศ
The Rose Are Red
Violet Are Blue
Sugar So Sweet
Like you :22:
ถ้ารักกันลั่นเปรี้ยงเหมือนเสียงฟ้า หูคงชาด้วยเสียงดังฟังไม่ไหว
แต่เงียบเสียงสิยังอึงคะนึงไป ราวกับไฟไหม้ฟางสว่างโพลง
- นิราศเดือน, นายมี แต่ง
ใครใครต่างต่อว่า สองเรา
จะคบกันได้ยืดยาว เพียงไหน
ทนมาตั้งนมนาน ยังอยู่ ได้นา
ไหวไม่ไหวลองซักตั้ง อย่าให้ คนติง
เลิกคิดจิตฟุ้งซ่าน เถิดเธอ
กันและกันมีเสมอ แน่แท้
ดีเลวเราเจอหมด จากต้น จรดปลาย
กว่าจะถึงวันนี้ใซร้ ผ่านร้อน กี่ครา
:05: :05: