ฟอนต์ฟอรั่ม

มีเหตุการณ์ เรื่องราว บุคคล หรือว่าสถานที่ ที่ในความทรงจำมันเหมือนจะเพิ่งผ่านมาไม่นานนี้เอง
แต่ในความเป็นจริงมันกลับผ่าน หรือล่วงเลยมาแล้วนานนับปี หรือเป็นสิบๆ ปี กันบ้างมั้ยครับ ?


เรื่องของเรื่องก็คือป้าเพิ่งโทรมาหา ปกติแล้วผมก็ไม่ค่อยได้ติดต่อหรือสนทนากับญาติตััวเองเท่าไหร่
ป้าบอกว่าอยากให้ผมหาคอมให้หลานสักเครื่องนึง เวลามีรายงานจะได้ไม่ต้องลำบากไปทำงานที่ร้านคอม
หลานผมชื่อ จ๊ะเอ๋ บทสนทนาคุยกับป้า

ผม : จะซื้อคอมให้จ๊ะเอ๋เหรอ หูย.. มันจะไม่เร็วไปเหรอ ตอนนี้มันอยู่ ป. อะไรแล้วเนี่ย
ป้า : จ๊ะเอ๋มันอยู่มัธยมแล้ว
ผม : เหรอ ม. อะไรแล้วเนี่ย
ป้า : ม. 5
ผม : เฮ๊ย !! :08:

เอ่อ... ตอนที่พูดถึงชื่อหลาน ในความรู้สึกของผมก็คือ มันเพิ่งจะประถม ประมาณ ป. 5 -6 เอง
นี่เวลามันผ่านมานานแล้วเหรอ กลับมามองตัวเอง
เมื่อก่อนเคยเรียกใครๆ ว่าพี่ เข้า ม. 1 ก็เรียกคนอื่นว่าพี่ เข้า ม.4 ก็เรียกเค้าว่าพี่
เข้าปี 1 ก็เรียกใครๆ ว่าพี่
แต่ตอนนี้สิ มีแต่คนเรียกเราว่าพี่ เจอใครเขาก็เรียกพี่ อยู่ดีๆ ก็แก่แบบไม่ทันตั้งตัว  :08:
ปีนี้กว่าจะรู้ตัวก็ 27 ปีเข้าไปแล้ว เลขสามนำหน้าจะมาหาอีกไม่กี่ปี
แต่ก็ยังรู้สึกเหมือนว่ายังเรียนมหาวิทยาลัยอยู่เลย

ที่สำคัญ รู้สึกว่าตัวเองยังไม่มีหลักมีฐานอะไรเลย - -'

เดี๋ยวนี้ไปไหนไม่กล้าเรียกเด็กเสิร์ฟ หรือพนักงานว่าพี่แล้ว :42:

สวัสดีครับ น้อง  .......................



:42:




เอ๊ะไม่ใช่  .........สวัสดีครับ น้าโอเอ้    หลานน่ารักมั้ยครับ    :26:

ถ้าหน้าแก่กว่า ให้เรียก พี่ครับ
ถ้าหน้าเด็กกว่า ให้เรียก น้องครับ
ถ้าหน้าเสมอตัว ให้เรียก คุณครับ

:12:

พี่ห้าโอ เยี่ยม  :12:

เริ่มรู้ตัวว่าแก่แล้วสินะโอ้เอ้   :29:

เป็นพี่ช้างล่ะ :33: แต่ไม่แก่

อ้างคำพูดจาก: นายโอ้เอ้ เมื่อ 17 ม.ค. 2007, 16:09 น.
มีเหตุการณ์ เรื่องราว บุคคล หรือว่าสถานที่ ที่ในความทรงจำมันเหมือนจะเพิ่งผ่านมาไม่นานนี้เอง
แต่ในความเป็นจริงมันกลับผ่าน หรือล่วงเลยมาแล้วนานนับปี หรือเป็นสิบๆ ปี กันบ้างมั้ยครับ ?

แชร์ความรู้สึกตรงนี้สิครับ ไม่ใช่แก่ไม่แก่ - -'


อย่างฟอนต์เนี่ย เหมือนว่าเพิ่งจะโหลดไปไม่กี่ตัวเอง มาวันนี้เข้าสู่ปีที่ 3 ซะแล้ว  :18:

เจอเพื่อน มันจะคุยเรื่องลูกเรื่องเมียกัน   :31:
คนรู้จักที่นานๆเจอกันจะถามผมว่า ลูกอายุกี่ขวบแล้วล่ะ  :38: ....

เหมือนกัน!! พนักงานตามร้านขายของ ร้านอาหาร เรียกพี่หมดเลย..
นี่เราแก่ขนาดนั้นเชียวรึ :09:

   พนักงานในร้านเขาก็ให้เกียรติ์แขกเรียกพี่ทุกคนนั่นแหละครับ เชื่อไม่ได้หรอกครับพวกพนักงานเนี่ย อยากรู้ลองไปคล้องพวงมาลัยนักร้องซิครับ ถ้านักร้องเรียกป๋า เอ่อ...ก็คงจะแก่จริงๆแล้วหละครับ  :42:

พนักงานเซเว่น พนักงานร้านอาหาร เรียกผมพี่หมดเลย ตอนแรกๆ ก็เคืองๆ
แต่หลังๆเริ่มชิน  เลยพลิกวิกฤติ ให้เป็น วิกฤติ  โดยการแต่งๆตัว พ่อๆ ลุงๆ ไปเลย

แต่ตอนนี้อยากเด็กอีกครั้ง เลย สกินเฮดซะ !!

แสดงว่าโดนเรียกว่าพี่ๆตลอด  :42:
แต่ผมเคยโดนเรียกว่าน้อง

เอาก็เอาไม่อยากโชว์ความแก่เล้ย  :30:

วันนี้พึ่งได้รับโทรศัพท์จากรุ่นน้องที่เคยสนิทสมัยเรียน หลังจากไม่ได้ติดต่อมา 10 กว่าปี มันบอกว่า การพูดและเสียงพี่ไม่เปลี่ยนแปลงเลย(ก็ตูยังไม่แก่นี่หว่า) ยังนึกว่านั่งคุยกันอยู่หน้าคณะ ถ้ามันไม่ย้ำว่านี่ 10 กว่าปีแล้วนะที่ไม่ได้เจอกัน

 :43: ก็เสียงยังใส วัยสะรุ่นอยู่

ตูกลับบ้านทีไร ก็แปลงร่างเป็นเด็กเล่นดินอยู่เรื่อยไปในสายตาของแม่..

เราไปไหนมีแต่คนเรียกน้องอ่ะ 55+

:33: :33:

:01:
เดี๋ยวนี้เริ่มมีคนเรียกพี่แล้วเว้ย

:05:

โดนเรียกพี่มาตั้งแต่ ม 6  :39:

เด็กเรียกพี่มานานแล้ว :01:

แต่ตอนนี้ตูโดนเรียก เจ๊ แทนแล้วนะ  :27:

โดยเฉพาะชาวเรา  :27:

แอร๊ยยยยยยยยยยย :27a: :27a: :27a: :27a: :27a: :27a: :27a:

ต้องพยายามไม่ไปในที่ๆมีเด็ก

:30: :30:

ต้องพยายามไปที่ที่ไม่มีเด็ก ...
อ้าว แสดงว่าไม่ต้องไปโรงเรียนงั้นสิ
:05:

วันก่อนไปเยี่ยมบ้านเด็กนักเรียน  เจอศิษย์เก่า  อุ้มน้องตัวเล็กๆ  เลยเข้าไปทัก
ครูนิด : หลานหรอจอย  น่ารักเชียว
จอย   : (ยิ้มอายๆ) ลูกชายค่ะครู 2 ขวบแล้ว
ครูนิด :  :09: {หมีโหด} :22:

รู้สึกมันผ่านไปแค่แป๊บๆ 2 ขวดแล้วหรอเนี่ย :22:

อ้างคำพูดจาก: kroonid เมื่อ 17 ม.ค. 2007, 21:29 น.
วันก่อนไปเยี่ยมบ้านเด็กนักเรียน  เจอศิษย์เก่า  อุ้มน้องตัวเล็กๆ  เลยเข้าไปทัก
ครูนิด : หลานหรอจอย  น่ารักเชียว
จอย   : (ยิ้มอายๆ) ลูกชายค่ะครู 2 ขวบแล้ว
ครูนิด :  :09: {หมีโหด} :22:

รู้สึกมันผ่านไปแค่แป๊บๆ 2 ขวดแล้วหรอเนี่ย :22:

กินเยอะระวังเมานะครับ แป๊บเดียว2ขวดแล้ว

ไม่เมาค่ะ กินโค้ก  :33:

ไม่นะเชื่อ นะครับ  เวลา มันเดินเร็ว กว่วเราวิ่งซะอีก  เมื่อตอน เด็กๆ ผมยังอายุน้อยๆอยุ่เลย ไม่น่าเชื่อพอโตขึ้นมา จะอายุเยอะกว่าเมื่อก่อนอีก ...........  {หมีโหด}

ไม่น่าเชื่อเลยเนอะ

อยู่มาแป๊บๆ แก่ซะแล้ว  {หมีโหด}

เชื่อครับ  ผมเชื่อ เอ นะ......

จริงๆก็เป็นนะ แป๊ปเดียวแก่เนี่ย

แต่แบบที่ว่า เพิ่งจะทำไป แต่กลับรู้สึกว่านานมากๆแล้วก็เคย

(รู้สึกจะบ่อยกว่าด้วย) :38:

ไปซื้อส้มตำ แม่ค้าเรียกคนอื่นๆ พี่หมด
พอหันมาทางผม "น้าเอาอะไรมั่ง"  :14: :14:

กินของขม
ชมเด็กสาว
เล่าความหลัง

:12:

แม่นแล้วพี่เอ้ย
แก่นั่นเอง

หลานๆทุกคนที่ผมเคยเจอตั้งแต่ตอนยังเล็ก ตอนนี้โตหมดแล้ว
ลูกพี่ลูกน้อง... เมื่อสิบกว่าปีก่อนมีลูก1คน  ผมเจอตั้งแต่เล็กป1ป2 ตอนนี้กำลังเอนท์ และมีลูกมาเพิ่มอีกสองคนซึ่งผมไม่รู้จัก
อีกคน มีลูกสามคน ผมเคยเจอตอนอนุบาล เดี๋ยวนี้เป็นสาวกันหมดแล้ว

ไม่อยาก 30 เลย :01:

กาลเวลาหมุนไปเรื่อยๆ ไม่มีใครหยุดมันได้

ยังไงก็ต้องแก่ซักวัน :40:

กาลเวลาเปลี่ยน
..

ทุกอย่างเปลี่ยน
..

แต่กับ "ใจบางคน" ทำไมมันไม่ยอมเปลี่ยน น๊ออออ      :10:   

"โลกหมุนวันเปลี่ยนวัย"

เอ้อ... ด้วยความตัวเล็ก ย้ำ ตัวเล็ก ไม่ใช่เตี้ย ประกอบกับความหน้าเด็ก ทำให้ตูเนียนเข้าไปแข่ง ประกวด ฯลฯ ที่ไม่จริงจังมาก ไม่ต้องแนบหลักฐานได้ทุกครั้ง :42:
ตอนนั้นมันเป็นความดีใจและ ภูมิใจเล็กๆ ที่เอาชนะเด็กได้ :39:

แต่ตอนนี้ แม่ง..เด็ก-ตุ๊ด-(เซนเซอร์) อะไรวะตัวใหญ่ยังกะตึก เฮ้ย มันอยู่ม.1 เอง เด็กสมัยนี้มันโตเร็วจริงๆ... หันมาดูน้องตัวเอง ..เฮ้ย ป.อะไรแล้วนะ..ป.6... ชิบ-ตุ๊ด- มันสูงกว่าตูแย้ว :05:

...ไม่รู้สึกดีใจอีกแล้ว สาธุ ขอให้ตูสูงขึ้นซักจึ๋งนึงก็ยังดี มันไม่เจริญมา 4 ปีแล้ว รวมทั้งน้ำหนักด้วย ตอนไปค่าย เค้าเลี้ยงดีเพิ่มมากิโลนึง เผลอแผลบเดียวเท่าเก่า


ปล. อันนี้ก็เป็นการระลึกความหลังอย่างหนึ่งเช่นกัน

วันเวลาหมุนเปลี่ยนเวียนไป สุขสดใสไม่เคยเดินตาม
วันเวลาหมุนเปลี่ยนโมงยาม ตามทับถมแต่ความทุกข์ทน
ในเวลาเหงาเปลี่ยวกมล เอาความฝันของฉันต่อเติม
บางเวลาได้มาช่วยเสริม สานเป็นความสดใส

...ไม่มากมายให้แค่มี

ขับรถผ่านพวกแก๊งค์เด็กมัธยมหัวเกรียน

หัวเราะกันสนุกสนาน คิดแต่เรื่องสนุกๆทำกัน

ไม่มีความเครียด ไม่ทุกข์ร้อน

เรียน แล้วก็เล่น

เฮ้อ เราเคยเป็นแบบนั้นด้วยเหมือนกันนี่หว่า เร็วจัง

อิจฉา :16:

อ้างคำพูดจาก: iannnnn เมื่อ 18 ม.ค. 2007, 23:28 น.
วันเวลาหมุนเปลี่ยนเวียนไป สุขสดใสไม่เคยเดินตาม
วันเวลาหมุนเปลี่ยนโมงยาม ตามทับถมแต่ความทุกข์ทน
ในเวลาเหงาเปลี่ยวกมล เอาความฝันของฉันต่อเติม
บางเวลาได้มาช่วยเสริม สานเป็นความสดใส

...ไม่มากมายให้แค่มี

อ๊ะ เพลงพงษ์เทพ กระโดนชำนาญ
ไม่ได้ยินมานานแล้ว

.... เอาความหวัง เป็นทางสร้างทำ
เอาความช้ำเป็น กำลังใจ
เอาความจริงที่แตกสลาย ใส่เบ้าหลอม รวมเป็นพลัง
เอาความเลวที่เกาะเกรอะกรัง กลั่นมันทิ้งกลิ้งเป็นตะกอน
เอาน้ำตาที่เคยเปียกหมอน ไปราดรดร่างคนรุ่มร้อน
ให้ชุ่มเย็น ........

(+2) ครับ ชอบเพลงนี้เหมือนกัน :22:

รู้สึกว่าแก่

แต่ตูไม่ย๊อมมมม :07:

อ้างคำพูดจาก: iamnot เมื่อ 18 ม.ค. 2007, 23:34 น.
อ๊ะ เพลงพงษ์เทพ กระโดนชำนาญ
ไม่ได้ยินมานานแล้ว

.... เอาความหวัง เป็นแรงสร้างทำ
เอาความช้ำเป็น กำลังใจ
เอาความจริงที่แตกสลาย ใส่เบ้าหลอม รวมเป็นพลัง
เอาความเลวที่เกาะเกรอะกรัง กลั่นมันทิ้งกลิ้งเป็นตะกอน
เอาน้ำตาที่เคยเปียกหมอน ไปราดรดร่างคนรุ่มร้อน
ให้ชุ่มเย็น ........

.....ไม่ย่ำยี
     *ฝันนั้นล่องลอย ดุจหิ่งห้อยแสงริบหรี่  ฝันนั้นยังมี สิ่งสดใส  ในคืน
เดือนดับ  รอตะวันรุ่งราง จะลาลับไม่รบกวน ยามคุณร้าวรัญจวน   ก็จะ
หวนแสงหิ่งห้อย ร้อยเรืองรองในคืนข้างแรม


เดี๋ยว วันนี้จะไปค่ายแล้ว ไปดูหิ่งห้้อย กับ ปลูกป่าชายเลน เลยตื่นเช้ามาปั่น
เพิ่งซ้อมรองเพลงนี้ มาเหมือนกัน ...เจอกัน วันจันทร์นะครับ  :40:

   ผ่านไปเร็วนะเจ้ากาลเวลา เหรียญสิบที่สะสมไว้จะได้เพิ่มมูลค่าอีกเท่าตัว  :42:

หนี้ที่สะสมไว้ จะได้ลดลงตามค่าเงิน

วันเวลาหมุนเปลี่ยนเวียนไป สุขสดใสไม่เคยเดินตาม
วันเวลาหมุนเปลี่ยนโมงยาม ตามทับถมแต่ความทุกข์ทน
ในเวลาเหงาเปลี่ยวกมล เอาความฝันของฉันต่อเติม
บางเวลาได้มาช่วยเสริม สานเป็นความสดใส

...ไม่มากมายให้แค่มี

.... เอาความหวัง เป็นแรงสร้างทำ
เอาความช้ำเป็น กำลังใจ
เอาความจริงที่แตกสลาย ใส่เบ้าหลอม รวมเป็นพลัง
เอาความเลวที่เกาะเกรอะกรัง กลั่นมันทิ้งกลิ้งเป็นตะกอน
เอาน้ำตาที่เคยเปียกหมอน ไปราดรดร่างคนรุ่มร้อน
ให้ชุ่มเย็น ........

.....ไม่ย่ำยี
     *ฝันนั้นล่องลอย ดุจหิ่งห้อยแสงริบหรี่  ฝันนั้นยังมี สิ่งสดใส  ในคืน
เดือนดับ  รอตะวันรุ่งราง จะลาลับไม่รบกวน ยามคุณร้าวรัญจวน   ก็จะ
หวนแสงหิ่งห้อย ร้อยเรืองรองในคืนข้างแรม

เพื่อนแต่งงานเมื่อไม่นานมานี่เอง   เมื่อ 5-6 ปีที่ผ่านมา   มันยังแว๊ด ๆ  ตามประสาสาวขี้วีนอยู่เลย
ตอนไปงานแต่ง...เพื่อนเสงี่ยมมาก...เสงี่ยมจนเพื่อน ๆที่ไปงาน อาย    :42:




:46:  ใครไม่รู้ที่ขุดจู๋นี้ ขอบใจมาก 

เมื่อวันวานยังใส่ขาสั้นไปเรียนอยู่เลย
แต่ทุกวันนี้ต้องใส่แสลคไปเรียน แถมเรียนไม่รู้เรื่องอีก
เมื่อครั้งยังเป็นพวกขาสั้นก็บ่น"เมื่อไรจะจบซะที(ว่ะ)ไ
พอมาวันนี้กลา่ยเป็น"อยากกลับไปเรียนมัธยม(โว้ย)"
แต่จะไปยึดติดกับมันไม่ได้ อะไรๆก็ต้องเปลี่ยนไปตามเวลานิเนอะ
:46:

เมื่อเร็วๆ นี้ยังเป็นเด็กน้อยตัวเล็กให้พ่อสอนการบ้านอยู่เลย..
เวลาเกรดออก ก็เอาสมุดพกไปอวดพ่อ..

มาวันนี้ต้องนั่งคิด นั่งทำ อะไรๆ ด้วยตัวเอง .. โดยไม่มีพ่ออีกแล้ว..

เมื่อวานมันผ่านไปเร็วจัง...


ขอบคุณน้องที่ขุดจู๋นี้เหมือนกันจ้ะ... :46:

ไม่เป็นไรครับ พี่  :40:

 :22:

ตอนนี้จะให้กลับไปใส่ชุดมอปลายคงดูไม่ได้แล้วหล่ะ  :22:
เพราะพอใส่ชุดนึกศึกษาความแก่ก็เข้ามาสิงแบบเอาออกไม่ได้แล้ว
ต้องทำอะไรๆเอง ไปเรียนไกลขึ้น
ตื่นเช้ามาท้อจนบอกไม่ถูกกับการต้องเดินทางไปเรียนไกลๆ
จากเด็กผู้หญิงคนที่ขึ้นรถเมล์ไม่เป็นไปไหนก็หลงไม่ชอบขึ้นรถตู้
ตอนนี้ต้องขึ้นรถตู้แทบทุกวัน
  วันเวลาเดินไวขึ้นทุกๆวัน ทั้งที่นาฬิกาก็เดินเท่าเดิม
เราคงต้องเริ่มทำตามฝันเราไวขึ้นแล้วแหละ  :22:

แทบจะทุกคนเลยเนอะครับที่รู้สึกว่าวันเวลามันผ่านไปเร็ว และมันก็เป้นอย่างนั้นจริงๆ
สัปดาห์นึงมี 7 วัน ก็หมุนเวียนเปลี่ยนไป เดี๋ยวๆ แปล๊บเดียวที่ก็วันพุธอีกแล้ว อีกแป๊บเดียว
ก็วันอาทิตย์ วันจันทร์ เริ่มสัปดาห์ใหม่อีกแล้ว

ไปไหนมีแต่คนทักว่า น้องอยู่ป.อะไรคะ  ทั้งที่อยู่ม.3 แล้ว แต่มีคนทักงี้ก็ดีเหมือนกัน

รู้สึกตัวเองหน้าเด็ก  :02:

ตอมม.3มีคนทักว่าอยู่ปีอะไรแล้วคะ  :01:

พี่กิ้วคงสวยเกินอายุมั้งง  :25:ุ

 :05:  น่าภูมิใจมากๆเลยค่ะ

เล่าหรือยังหว่า


ก่อนที่จะมาเชียงใหม่
ไปตลาดกะแม่
แม่ก็เจอเพื่อนเก่า ก็เลยทักทาย

คุณน้าคนนั้นถามดาว่า จบ ม.6 หรือยัง
โคตรภูมิใจเลย
เจอใครเล่าให้ฟังทุกคน  :40: :40: :40:

เค้าถามตามมารยาทอ๊ะป่าว :21:

น้าคนนั้นแก่แล้ว หลงๆ ลืมๆ  :43:

แป๊บๆ ผ่านมาแล้วตั้ง ยี่สิบสามปี  :01:

อยากเจอพี่ดา  :05:


วิวแถวหอ คุ้นมาก รู้สึกไม่ไกลเลย จริงๆนะ   :30:



ซักวันอาจได้ติดไฟแดงร่วมกันนะคะ  :27:

ระวังจะผ่าไฟแดงร่วมกันนะเคอะ  :27:

จะผ่าทำไมคะ  {หมีโหด}

เหมือนว่าไม่นานมานี้เพิ่งไปขึ้นทะเบียนเป็นนักศึกษา

เล่นกลหาค่าเทอม

เทอมสุดท้ายเครียดแทบตายกลัวไม่จบ

พอรู้ว่าจบ เงินหมด งานยังไม่มี เครียดหนักเข้าไปอีก

ได้งาน ...หลังจากเงินก้อนสุดท้ายของตัวเองร่อยหรอ

จากบ้านเกิดเมืองนอนไปเทรนด์สองเดือน

ทรหดอดทน ปานนางงามเข้าค่ายร.ด.

ออกมารบรากับผู้นับหมืนแล้วจนทุกวันนี้

ไวจริงๆ ทำงานครบปีแล้ว

ตอนนั้นเพิ่งเป็นนักศึกษาจบใหม่ ตกงาน หมดตัวอยู่เลย

(ตอนนี้ก็ยังไม่มีตังค์เหมือนเดิม  :30:)

อ้างคำพูดจาก: ปริณดา ด๊า ดา เมื่อ 06 มิ.ย. 2007, 22:44 น.
เล่าหรือยังหว่า


ก่อนที่จะมาเชียงใหม่
ไปตลาดกะแม่
แม่ก็เจอเพื่อนเก่า ก็เลยทักทาย

คุณน้าคนนั้นถามดาว่า จบ ม.6 มานานมากแล้วหรือยัง
โคตรภูมิใจเลย
เจอใครเล่าให้ฟังทุกคน  :40: :40: :40:

ไม่เชื่อ ไหนเอามาสองพันดิ้  {หมีโหด}










:02:

พลาดจู๋ดีๆไปได้ยังไงเนี่ย

ไม่รู้ทำไมนะครับ ตอนเรียนไม่เคยอยากจะจบเลย
ไม่เคยนึกว่าเบื่อ เหนื่อย เมื่อไหร่จะจบเลย
จริงๆจะไม่จบก็ได้นะ อยู่นานๆหน่อย แต่ไม่เอาดีกว่า
คืออยากจะอยู่วัยนั้นนานๆ ทั้งมัธยม ทั้งมหาลัยเลย
แล้วพอมาทำงานก็รู้ว่า ตัวเองไม่เหมาะกับการทำงานเป็นอาชีพซะอีก  :30:
เลยออกจากวงจรกลายตัวเองมาเป็นคนไม่มีหลักแหล่งอีกครั้ง
ถึงรู้สึกว่าเจออะไรที่ใช่อีกครั้ง ใช้ชีวิตล่องลอยไปเรื่อยๆ
มันวัยรุ้น วัยรุ่นดีนะครับ

ก่อนมา กลับบ้านไปไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำโรงเรียน
ซึ่งเคยมาไหว้ตอน ป.6 ตอนจะสอบเข้าที่นี่
จุดเดิมที่เคยยืน บรรยากาศเหมือนเดิมเปี๊ยบ
แต่คนยังเหมือนเดิมไหม อันนี้ไม่รู้  :30:

เหมือนเมื่อวานเพิ่งอายุ 18 อยู่เลย
เหมือนนอนหลับไป 34 ได้ไงวะ :05:

อ้างคำพูดจาก: นานา วิภาพรรณ เมื่อ 06 มิ.ย. 2007, 23:01 น.
อยากเจอพี่ดา  :05:


วิวแถวหอ คุ้นมาก รู้สึกไม่ไกลเลย จริงๆนะ   :30:



ซักวันอาจได้ติดไฟแดงร่วมกันนะคะ  :27:

พี่ขี่มอไซค์ผ่านโรงเรียนนานาทุกวัน  :22:
เลี้ยวไปตามทางเลียบสนามกีฬา หนุ่มๆถอดเสื้อเล่นบอล  :04:

อ้างคำพูดจาก: โอ๋ ระจันฯ เมื่อ 07 มิ.ย. 2007, 09:00 น.
เหมือนเมื่อวานเพิ่งอายุ 18 อยู่เลย
เหมือนนอนหลับไป 34 ได้ไงวะ :05:

คืนนี้อย่านอนนะครับ :08:
ไม่งั้นพรุ่งนี้ตื่นมาได้ปาไป 50 แน่ๆ

 :30: :30: :30: :30:

แต่ชีวิตกิ้วผ่านมาเกือบสิบปีไม่มีวันไหนได้ตื่นสายเลย  :05:
ไม่เคยมีปิดเทอมเกิน1อาทิตย์เลย :05:
เรียนกับทำงานๆๆ :05:

ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะมายืนอยู่จุดนี้   กลับบ้านนอกไป เจอ เพื่อนๆ เป็นขี้เมาประจำหมู่บ้าน
บ้างก็มีลูกมีเมีย มีครอบครัวกันหมดแล้ว   ไอ้เราจะชวนไปป่ายปีนต้นไม้เล่น คงไม่มีใครไปด้วยแล้ว......

หน้าเศร้า ที่หลายชีวิต ก็ ล้มหายตายจาก ตายไม่ตายเปล่า
ผู้ใหญ่บางคน ยังหอบเอาความทรงจำของผมเมื่อวัยเด็ก ตายไปพร้อมกับตัวด้วย

พ่อใหญ่ทอง ผู้เฒ่าตีนโตประจำหมุ่บ้าน ที่เคยตัดผมทรงนักเรียนให้ผมเมื่อครั้งยังอยุ่ ประถม
แม่ใหญ่แป้น  ยายเฒ่า โยมอุปถาก ประจำวัด ผู้ที่แม่เล่าให้ฟังว่า ท่านเป็นคนโกนผมไฟให้ผมเมื่อครั้งยังจำความไม่ได้ 
และเป็นคนที่เก็บอาหารเอาไว้ให้พวกเด็กวัดอย่างผมได้กินมื้อเย็นกันอย่างอิ่มหนำ...
หลวงพ่อสังเวย ผู้ประสิทธิ์ประสาท วิชาความรู้คู่ศิลธรรมให้กับเด็กวัดผู้น้อยด้อยปัญญา......

รวมถึงผู้เฒ่าผู้แก่ทั้งหลาย อีกทั้งมิตรรสหายที่วายชน ทุกผู้ทุกคน

ตราบใดที่เรายังคงไม่ลืมความทรงจำ  พวกเขาเหล่านี้จะไม่มีวันตายไปจากใจเรา....

จากหนังสือการ์ตูน  โคนัน เล่ม 36.........

อ้างคำพูดจาก: จักรี เมื่อ 08 มิ.ย. 2007, 01:31 น.
ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะมายืนอยู่จุดนี้   กลับบ้านนอกไป เจอ เพื่อนๆ เป็นขี้เมาประจำหมู่บ้าน
บ้างก็มีลูกมีเมีย มีครอบครัวกันหมดแล้ว   ไอ้เราจะชวนไปป่ายปีนต้นไม้เล่น คงไม่มีใครไปด้วยแล้ว......

อันนี้เช่นกันเลยแฮะจักรี :08:
เพื่อนตอน ป.1 - ป.2 ที่เรียน (โรงเรียนวัด) ด้วยกันมา
ก่อนที่ตูจะย้ายไปเรียนอรุณฯ (ถือเป็นโรงเรียนผู้ดี๊ผู้ดีประจำจังหวัดน่ะนะ) ตอน ป.3
ตอนที่ตูบวชแล้วเจอพวกนี้มานั่งกระดกกันอยู่ที่โต๊ะท้ายงาน ..แทบกรีดร้อง
แต่ละคนหน้าตาอายุสัก 30-40 ได้มั้ง ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้มันยังเล่นขี้ดินกะตูอยู่เลย

อรุณฯ นี่ชื่อเต็มคือ...  :09:

โรงเรียนอรุณประดิษฐนี้นามอำไพ ลูกฟ้าขาวเรามีความภูมิใจมิว่ารุ่นใดสร้างชื่อไว้ลือชา
เรียนเด่น เก่งทั้งการกีฬา เป็นแฟล่งศึกษาสถาบันใหญ่ในเพชรบุรี้~

อ้อ คือที่ประจวบฯ มันมี อรุณวิทยาหน่ะ ย่อว่า อรุณฯ เหมือนกัน
เอกชนคนมีตังค์เขาเรียนกัน  :42:

อ๋อ  ผมก็เคย  ได้ยิน ตั้งแต่เด็ก แล้ว                อรุณเบิกฟ้า  นกกาโบยบิน  ออกหากิน ร่าเริ่ง แจ่มใส พวกเรา เบิกเงิน  ออกมาทันได้  แวะซื้อเร็วไว สี่สิบน้ำแดง ......... {หมีโหด}

อ้างคำพูดจาก: เอ้ เจษฎาวุฒิ เมื่อ 08 มิ.ย. 2007, 01:58 น.
อ้อ คือที่ประจวบฯ มันมี อรุณวิทยาหน่ะ ย่อว่า อรุณฯ เหมือนกัน
เอกชนคนมีตังค์เขาเรียนกัน  :42:

:30:
โรงเรียนเอกชนเหมือนกันครับ เป็นคริสต์ด้วย แต่ก็ไม่แพงนะ (เดี๋ยวนี้แพงแล้วมั้ง)
จริงๆ แล้วในเพชรมันมีอีก 3-4 โรงเรียนที่สภาพแวดล้อมดีๆ (หมายถึงมีเพื่อนดีที่เป็นกำลังสำคัญของอนาคตเด็ก)
แต่ไม่รู้ทำไมพ่อแม่ถึงส่งมาเรียนที่นี่ - อ้อ รู้ละ เพราะจะได้ฝึกภาษาอังกฤษนี่เอง
(จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่กระดิก)

โรงเรียน ผม ชื่อว่า โรงเรียนบ้านบึงไทย ครับ 


ไม่มีใครถามแต่อยากโชว์ชื่อโรงเรียน  :12:

บ้านยางเขา  ตูไฮโซกว่า :11:

ตูสิ วัดท่าคอย
เช้ยเชย :16:

แต่แม่ตูก็สอนอยู่ที่นั่นมาจทุกวันนี้นะ

อ้างคำพูดจาก: ไอ้แอนนนนน เมื่อ 08 มิ.ย. 2007, 02:39 น.


แต่แม่ตูก็สอนอยู่ที่นั่นมาจทุกวันนี้นะ

มาจ จังเลยค่ะ  :25: :02: