ฟอนต์ฟอรั่ม

คิดว่าน่าจะรู้จักความรู้สึกแบบนี้ดี

เราต้องฝืนตัวเองทำอะไรอยู่เสมอๆ
อย่างเช่น ลุกขึ้นมาอาบน้ำ แล้วไปทำงาน ในเช้าที่ฝนพรำและอากาศเย็นสบาย
หรือ การนั่งทำงาน อ่านหนังสือต่อไป ในขณะที่ละครน้ำเน่าที่ติดงองแงมกำลังฉายอยุ่

ถ้ายอมแพ้ ก็หลับต่อไป ... เลิกทำงาน ไปนั่งดูทีวี ...

....................

สมมติว่ามีเว็บไซต์ ่จะต้องทำให้เสร็จในเวลา 1 เดือน
มีทีมงาน 4 คนที่จะช่วยกันทำงาน

และคุณพบว่าไอ้ 3 คนที่เหลือแม่งไม่สนใจ
คุณเริ่มวางแผนงาน และจัดแจงว่าควรจะต้องทำอะไร ให้เสร็จเมื่อไหร่
คุณตัดสินใจจะใช้ host ที่หนึ่ง

แต่คนในทีมบอกว่า อีกที่นึงดีกว่า เขาจะจัดการเอง
ด้วยความไว้ใจ และไม่อยากเถียง คุณจึงให้เขาไปจัดการ

...
คุณพบว่าคนในทีมเขียนใบสมัครว่าเป็น programmer
เพราะกลัวว่าจะไม่ได้รับคัดเลือก แต่ใช้ Dreamweaver เขียน html เป็นอย่างเดียว

คุณตัดสินใจใช้ CMS ตัวหนึ่ง ทำ design และปรับแต่งมันไปพร้อมๆกัน
2 สัปดาห์ต่อมา คุณพบว่า Host ที่จะใช้ยังไม่ได้ติดต่อเลย
คุณโทรติดต่อ hosting เอง และรอการตอบกลับ

...
สัปดาห์ที่ 3 คุณนั่งจ้องจอคอมทั้งวันทั้งคืน
และเช้าวันหนึ่งพบว่า เมล์จาก hosting ยังไม่มา
และคุณไม่สบายอย่างแรง....

------------------------------------------------------------ จบ case study

ถามว่า... ถึงจุดหนึ่ง
ที่เรากำลังพยายามสู้ เพื่อจะทำอะไรให้สำเร็จ (แม้จะไม่คอขาดบาดตาย)
แต่มันทำต่อไม่ได้แล้ว

ราวกับว่า จะวิ่งต่อไป แต่ขามันไม่มีแรงจะวิ่งแล้ว
มันมีทางเลือกคือ หยุดวิ่งแล้วพักซะ หรือคลานต่อไป

...
ถ้าเกิดว่ากำลังจะสอบตก

ผมควรจะเลือกสอบตก แล้วค่อยลาออก

หรือลาออก ก่อนจะสอบตก ครับ

(ถามด้วยความหดหู่ใจ กรุณาเล่นมุกกวนตีนด้วยความสุภาพครับ)

เด็กอายุ ๑๖ เขาทำอย่างนี้กันเหรอเนี่ย :38:

อ้างอิงหยุดวิ่งแล้วพักซะ หรือคลานต่อไป

เหนื่อยนักก็พักแล้ววิ่งต่อ ไม่รีบร้อนครับ ไม่งั้นหัวใจวายตายคาสนามแข่ง

อ้างอิงถ้าเกิดว่ากำลังจะสอบตก

ทำยังไงถึงมั่นใจว่าจะสอบตก??
ไม่มั่นใจว่าจะผ่านมั่งเลยเหรอ หรือว่าไม่ได้อ่านหนังสือ ไม่ได้เข้าเรียน ไม่ได้เตรียมตัว
ถ้าคิดว่าต้องสอบตกชัวร์ๆ ก็ลองๆสอบไปก่อนครับ เผื่อข้อสอบมันอาจจะเข้าทางเราก็ได้เนอะ :40:

อย่าเพิ่งเดาอนาคต อะไรๆมันก็พลิกผันได้ ถึงเวลาเดี๋ยวก็รู้

อุปสรรค์มีไว้ท้าทายครับ ลูกผู้ชายสู้ตายให้ถึงที่สุดจะเป็นไงช่างมัน :35:

เหลือเวลา 10 วันครับ
ไม่รีบก็ไม่ได้...

สถานการณ์แบบนี้

สอบตกแน่ๆ ครับ  :01:

เคยได้ยินมั้ยที่เค้าบอกกันว่า " นิ้วไหนมันเน่าก็ตัดทิ้ง "

ไหนๆก็ต้องทำงานคนเดียวก็ตัดแม่งทิ้งไปเลย  {หมีโหด}

ก่อนหน้านั้นต้องลองยัดเยียดงานให้ก่อนนะครับ ถ้าเป็นผมถ้าให้ให้งานก็จะทำแค่เดินไปเดินมา {หมีโหด}

อ้างคำพูดจาก: *~~ เจ้าแตน ~~* เมื่อ 20 ต.ค. 2006, 10:19 น.
เคยได้ยินมั้ยที่เค้าบอกกันว่า " นิ้วไหนมันเน่าก็ตัดทิ้ง "

ไหนๆก็ต้องทำงานคนเดียวก็ตัดแม่งทิ้งไปเลย  {หมีโหด}

เห็นด้วยค่ะ {หมีโหด}

แต่ถ้ามองอีกแง่คือเราได้ประสบการณ์(แถมทำงานขนาด 4 คนด้วยตัวคนเดียวอีก เท่ห์ขนาด)
แล้วแต่จะตัดสินใจละ

ผมติดต่อ host เอง 3 วันก็เสร็จละ  :39:
DNS พึ่งเมล์มาให้ตะกี้  :25:
ตอนนี้ก็เหลือแค่
ย้าย domain point
install WP & SMF
เขียน content
ทำ theme WP ที่เน่าให้เสร็จ
ทำ theme SMF
promote เว็บ
ก็เป็นอันเสร็จเรียบร้อย (โดยกูคนเดียว)

ผมเลือกสอบตกแล้วค่อยลาออกว่ะครับ

(คลองหน้าบ้าน ปริ่มถนนแล้วครับ :05:)

ทำงานไปก็เปิดเพลงนี้ไปด้วยละกัน






เค้าบอกให้ทำ เค้าบอกให้ดู เค้าบอกว่าดี พอสักทีเถิด
อยากทำตามฝัน ก็ฉันนั้นห้ามไม่ไหว ใจอยากลอง
ผู้ใหญ่ก็มอง ผู้ใหญ่ก็เตือน คุณอาจจะดูว่าฉันเหลวไม่คิด ไม่แคร์
แต่อยากบอกให้รู้ ชีวิตฉันไม่ได้ง่ายดายอย่างนั้น

เปลี่ยนกันดูไหม...
หากได้ลองคุณคงเข้าใจ
ว่าชีวิตไม่เคยหยุด

เป็นวัยรุ่นมันเหนื่อย เป็นวัยที่ช่างเหนื่อย
ต้องทำอย่างโน้น ต้องทำอย่างนี้ทุกทาง
เป็นวัยรุ่นมันหนัก เป็นงานที่มันเหนื่อย
กดดันอย่างโน้น ต้องแบกรับอย่างนี้ ทุกทีไป ....

ต้องอ่านตำรา นอนดึกตื่นเช้า ต้องกวดวิชา ต้องเป็นคนดี เป็นคนพิเศษ
ต้องทันสมัย มีเรื่องมากมายให้รู้ให้อยากลอง
ต้องเล่นกีฬา ต้องดูทีวี ต้องหัดดนตรี ต้องมีความรักปัญหาหัวใจ
ไม่มีใครรู้ ชีวิตฉันมันสับสน มันวุ่นวาย

เปลี่ยนกันดูไหม...
หากได้ลองคุณคงเข้าใจ
ว่าชีวิตไม่เคยหยุด

เป็นวัยรุ่นมันเหนื่อย เป็นวัยที่ช่างเหนื่อย
ต้องทำอย่างโน้น ต้องทำอย่างนี้ทุกทาง
เป็นวัยรุ่นมันหนัก เป็นงานที่มันเหนื่อย
กดดันอย่างโน้น ต้องแบกรับอย่างนี้ ทุกทีไป ....

ยังไม่ทันเข้าสอบ รู้ได้ยังไงว่าตก...
ใจสู้ซะอย่าง ถึงจะตกจริงๆก็ถือว่าได้ทำสุดฝีมือแล้ว
คราวหน้าฟ้าใหม่ต้องทำได้ดีกว่าเดิมแน่ค่ะ :12:

ยอมแพ้ไปแล้ว แพ้หมดรูปเลย  :39: แฮนด์บอลเนี่ย :39:

กลายเป็นคนบ้า ซ้อมอยู่คนเดียว ทุกวันๆ
คนอื่น ไม่เคยสนใจ ไม่เคยมาซ้อม
สุดท้าย ตอนจัดทีม มันให้ตูเป็นตัวสำรองหมายเลข1
ท้อ หมดหวัง ยอมแพ้ :39:

ไม่สู้แล้ว สู้ไม่ไหว

ซ้อมคนเดียวชาติหน้าก็ไม่มีทางเก่ง เพราะแฮนด์บอลมันเล่นเป็นทีม :39:
สรุป ที่ตูดิ้นรน อยากจะเ่ก่ง อยากจะซ้อม ที่ตูทุ่มเทมาซ้อมทุกวันๆ มันก็ไม่มีความหมาย :39:

จะให้สู้ต่อยังไง ในเมื่อไม่เคยมีใครคิดจะสนใจเลย :39:

แค่บ่นไปเรื่อยๆ  :42:

ตูนึกว่ากระทู้ MLM  :29:

อ้างอิงถ้าเกิดว่ากำลังจะสอบตก

ผมควรจะเลือกสอบตก แล้วค่อยลาออก

หรือลาออก ก่อนจะสอบตก ครับ

ตรงส่วนอื่นๆ ผมขอรับฟังไว้ แต่ไม่วิจารณ์นะครับ เรื่องส่วนตัวบางอย่าง ต้องแก้เอง
แต่สำหรับการเลือก ขอแนะไว้ว่า
ถ้าเป็นคนที่ยอมรับความพ่ายแพ้ได้จริง ... ให้สอบตกไปก่อนเลยครับ จะลาออกก็ทำทีหลัง
แต่ถ้าคิดว่าใจไม่แข็งพอ  ลาออกก่อนสอบตกดีกว่า ถ้าเป็นผู้ใหญ่หรือโตกว่านี้ คงไม่แนะนำ เพราะการชิงลาออกก่อน เป็ฯการหนีปัญหา

วัย16 ถ้าปล่อยให้สู้ต่อไปแบบไม่เห็นทางแล้วสอบตก มันก็บั่นทอนกำลังใจได้มาก อายุยังน้อยแค่นี้ การถอยมาตั้งหลักก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายไม่ใช่เรื่องน่าอายแต่ประการใด

มันเป็นเรื่องของทีมเวิร์คครับ

อ้างคำพูดจาก: daylight เมื่อ 20 ต.ค. 2006, 11:50 น.
มันเป็นเรื่องของทีมเวิร์คครับ

ก็ทีมมันไม่เวิร์คไง เลยจะไม่สู้

งั้นก็ตั้องยุบวง เปลี่ยนมือเบส มือกลอง

ทำไปบ่นไป ถูกต้องแล้วครับ

 :45:


ปัญหาคราสิก จริงๆๆ

เคยมั้ยประสบกับปัญหาชีวิตจนไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นคำพูดหรือตัวอักษรให้ใครรู้ได้  อึดอัดจนแทบ จะอ๊วกออกทางปาก....


ดังนั้น   จน คิดในทางที่ดีไว้เถอะว่า........อย่างน้อยปัญหาของคุณก็ถูกแบ่งเบาออกมาแล้ว......... :42:

เคยคุยกับเพื่อนตอนอ่านหนังสือสอบมิดเทอม
อารมณ์ประมาณว่า อ่านหนังสือไม่ทัน ให้ไปทำข้อสอบกุต้องตกแน่ๆ



ถ้าเราตายก่อนสอบ  พ่อแม่ก็จะไม่รู้ว่าเราโง่ :42:

:30a:


ขอให้สำเร็จ

สนับสนุน :27:

อ้างคำพูดจาก: [-[[aida]]-] เมื่อ 20 ต.ค. 2006, 13:46 น.
เคยคุยกับเพื่อนตอนอ่านหนังสือสอบมิดเทอม
อารมณ์ประมาณว่า อ่านหนังสือไม่ทัน ให้ไปทำข้อสอบกุต้องตกแน่ๆ



ถ้าเราตายก่อนสอบ  พ่อแม่ก็จะไม่รู้ว่าเราโง่ :42:

จริงๆแล้วเลือกที่จะสู้ก่อนยอมแพ้ เพราะดีกว่าไม่สู้ ไม่ทำอะไรเลย

ถ้าไม่ทำอาจจะเสียใจภายหลังได้  :17:

อ้างคำพูดจาก: ......... เมื่อ 20 ต.ค. 2006, 09:17 น.
ถ้าเกิดว่ากำลังจะสอบตก

ผมควรจะเลือกสอบตก แล้วค่อยลาออก

หรือลาออก ก่อนจะสอบตก ครับ

ลอกมาจากบักคาน เรื่อง ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๑ ไม่ใช่เหรอ :08:

อ้างคำพูดจาก: หมอแมว เมื่อ 20 ต.ค. 2006, 11:33 น.
ตรงส่วนอื่นๆ ผมขอรับฟังไว้ แต่ไม่วิจารณ์นะครับ เรื่องส่วนตัวบางอย่าง ต้องแก้เอง
แต่สำหรับการเลือก ขอแนะไว้ว่า
ถ้าเป็นคนที่ยอมรับความพ่ายแพ้ได้จริง ... ให้สอบตกไปก่อนเลยครับ จะลาออกก็ทำทีหลัง
แต่ถ้าคิดว่าใจไม่แข็งพอ  ลาออกก่อนสอบตกดีกว่า ถ้าเป็นผู้ใหญ่หรือโตกว่านี้ คงไม่แนะนำ เพราะการชิงลาออกก่อน เป็ฯการหนีปัญหา

วัย16 ถ้าปล่อยให้สู้ต่อไปแบบไม่เห็นทางแล้วสอบตก มันก็บั่นทอนกำลังใจได้มาก อายุยังน้อยแค่นี้ การถอยมาตั้งหลักก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายไม่ใช่เรื่องน่าอายแต่ประการใด

เลือกวิธีใดก็ได้ครับ ตราบใดที่ยังมีกำลังใจ เราก็สามารถสู้ต่อได้

เหตุผลดีค่ะ

มาอ่านเพราะชื่อกระจู๋น่าสนใจ


พอดีว่าเกิดมาดันเป็นคนไม่ชอบยอมแพ้
ไม่อยากยอมแพ้
ตั้งใจไว้ว่าถ้าถึงที่สุดแล้วต้องแพ้จริงๆ
ตูจะตาย

งี่เง่าใช่มะ
แต่ตูคิดแบบนี้จริงๆ

และตูก็ยังไม่อยากตายซะด้วยสิ
เพราะฉะนั้น ตูจะแพ้ไม่ได้

มีหลายครั้งต่อหลายครั้งที่เหนื่อย
ที่หมดกำลังใจ
ท้อมาก คนรอบข้างไม่มีใครรู้
คิดว่าเดี๋ยวมันก็คงจะหายดีเอง

พี่อยากให้เต่าฟังเพลงนี้ว่ะ

อดทนเวลาที่ฝนพรำ
อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง
เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง
ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ...
ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ...

หากเปรียบกับชีวิตของคน
ยามสุขล้นจนใจมันยั้งไม่อยู่
ก็คงเปรียบได้กับฤดู
คงเป็นฤดูที่แสนสดใส

แต่ถ้าวันหนึ่งวันไหนที่ใจเจ็บจนทุกข์ ดังพายุที่โหมเข้าใส่
บอกกับตัวเองเอาไว้ ความเจ็บต้องมีวันหาย
ไม่ต่างอะไรที่เราต้องเจอทุกฤดู

อดทนเวลาที่ฝนพรำ
อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง
เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง
ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ...
ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ...

เมื่อวันที่ต้องเจ็บช้ำใจจากความผิดหวังที่ใจมันรับไม่ทัน
เป็นธรรมดาที่เราต้องไหวหวั่นกับวันที่อะไรมันเปลี่ยนไป

และถ้าวันหนึ่งวันไหนที่ใจเจ็บจนทุกข์ ดังพายุที่โหมเข้าใจ
บอกกับตัวเองเอาไว้ ความเจ็บต้องมีวันหาย
ไม่ต่างอะไรที่เราต้องเจอทุกฤดู

อดทนเวลาที่ฝนพรำ
อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง
เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง
ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ...
ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ...

อย่าไปกลัวเวลาที่ฟ้าไม่เป็นใจ
อย่าไปคิดว่ามันเป็นวันสุดท้าย
น้ำตาที่ไหลย่อมมีวันจางหาย
หากไม่รู้จักเจ็บปวด ก็คงไม่ซึ้งถึงความสุขใจ

อดทนเวลาที่ฝนพรำ
อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง
อดทนเวลาที่ฝนจาง
ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ...
ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ...

---

ไม่รู้จะช่วยได้แค่ไหน
แต่มันเคยช่วยพี่ได้ว่ะ
ขอบคุณคนที่เค้าส่งเพลงนี้มาให้ตอนนั้น
ถึงจะไม่รู้ชัดว่าเค้าจงใจหรือไม่ก็ตาม

แต่ตอนนั้นมันช่วยได้จริงๆ

สำหรับคำตอบของคำถาม
สอบตกกะโดนไล่ออก
อยากให้เลือกสอบก่อน
เผื่อจะมีกำลังใจและมีทางไม่ให้ตัวเองสอบตกได้

แต่จริงๆ ไม่อยากให้เลือกซักทาง
ไปเรื่อยๆ เหนื่อยก็พักละกัน นะ

ยาวชิบ  :08:

ยาวอะไร ก็อปเพลงมาแปะทั้งดุ้น

พิมพ์เอง ขอโทษ  :11a:
ในจู๋เสียงใสๆ ด้วย
ไม่ชอบเอาของชาวบ้านมาแปะ ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ
คือฟังไม่ออกน่ะนะ  :11a:

เป้นวัยรุ่นมันเหนื่อย :01:

แต่งานออกแบบตังค์ดี๊ดี :27:

เอาแบบสาระๆเลยนะครับ

ผมเองก็ไม่เข้าใจว่าที่ผมพูดมีความหมายว่าอย่างไร
แต่คุณคงรู้ว่าผมพูดอะไร
ก็เหมือนผม ที่ใครพูด ใครช่วย ใครให้กำลังใจเท่าไหร่
ก็รู้ ก็ทราบ ก็เออ เข้าใจ แต่ไม่เก็ต คิดไม่ได้
แต่พอวันที่เรามันจะคิดได้ขึ้นมา มันก็อยู่ๆ ก็มาเองเลยเหมือนกันนะ

ก่อนหน้านี้ผมหมดอาลัยเบื่อหดหู่
นี่มันอะไรเรียนจบต้องมาดูแลงานที่บ้านเพราะเป็นลูกชายคนโตในบ้าน(พี่สาว4น้องชาย1)กับงานที่สุดแสนนจะน่าเบื่อหน่ายและหนักหนา
รู้สึกตัวเองแพ้ ไม่มีแพสชัน ผมอยู่ชีวิตทำไมเนี่ย เกาะพ่อแม่กินไปวันๆ เริ่ดดด คุณชายแจ๊ค
แล้วก็มีอยู่วันนึง
ผมได้ทำอะไรบางอย่างที่มันจุดประกายความเป็นตัวผมกลับมา
มันก็แค่การแก้ไขปัญหาเรื่องงานที่บ้าน ซึ่งจริงๆแล้วมันไม่ใช่ปัญหาใหญ่โตอะไร เองล่ะ
แต่มันทำให้ชั้นซาบซึ้งถึงความเป็นตัวเอง สิ่งที่ผมเคยเป็น พลังที่ผมเคยมี
และรู้ว่าผมมีคุณค่าแบบไหน อาจจะไม่ได้ดีที่สุด
แต่ผมมั่นใจว่าไม่มีใครมาแทนที่ผมได้ ไม่ว่าจะเป็นใครในโลกนี้ (จริงๆไม่ถึงขนาดนั้นแค่ในบ้านพอ)
..ไม่ต้องเป็นที่หนึ่ง แต่ขอให้เป็นหนึ่งเดียว..

บางที โลกที่วุ่นวาย และง่ายดายสำเร็จรูปไปหมด
มันอาจทำให้สัญชาติญาณที่เคยมีของมนุษย์ถูกหลงลืม เจือจางไป
ไหลไปตามกระแส จนลืมว่าตัวเองเคยเป็นอะไร เป็นแบบไหน

สิ่งที่คุณเป็น สิ่งที่คุณถนัด
ไม่ต้องทำ ต้องสร้าง ต้องเรียน มันอยู่ในตัวคุณอยู่แล้ว
ไอเดนทิที้ของคุณน่ะ แล้วแพสชั่นของคุณมันก็จะมาเอง
วันนี้ คุณอาจจะตัว+ใจยุ่งซะจนมองไม่เห็น
คุณลองวางๆ ทิ้งๆ ไอ้ที่เหนื่ยวคุณไว้บ้าง พักผ่อนหน่อย
เรื่องที่เกิดขึ้นในอดีตหรือสิ่งที่คุณว่ามันจะเกิดมันไม่สำคัญหรอก
มันสำคัญที่ประสบการณ์ ถึงผ่านเรื่องยุ่งๆไปได้มันก็ไม่มีความหมาย ถ้าไม่เรียนรู้และสนุกกับมัน
สิ่งที่ผมอยากจะบอกจริงๆก็คือ
ทุกคนต้องเคยที่จะล้มและผิดพลาด ใครที่บอกว่าตัวเองไม่เคยผิดพลาดคือคนที่ไม่ทำอะไรเลย
เดี๋ยวมันก็แจ่มเอง
ขนาดผมยังพอรู้สึกมันได้เลย ในวันที่ยุ่งๆ นั่นแหล่ะ
ผมว่าคุณก็น่าจะหามันเจอได้เหมือนกัน

แต่ผมสงสัยว่าปัญาแบบนี้มันไม่น่าจะมาเกิดกับคนอายุ 16
ตอนผมอายุ 16 ยังวิ่งเลยแคะขี้มูกอยู่เลย

โชคดีนะครับ

เข้าใจไหมเต่า
นั่นแปลว่า แพสชั่นแอนด์ไอเดนทิตี้ของเอ็ง มันเกิดขึ้นได้แน่ๆ
ถ้าเอ็งได้ทำอะไรที่ผู้คนจำนวนหนึ่งเข้าใจและรู้ค่าของเอ็ง
เช่น มีตติ้งคราวหน้าเอ็งพาน้องนลินมาด้วย :22:

อย่าท้อ

เพราะคนที่ท้อคือคนที่กำลังจะแพ้  {หมีโหด}

ไม่แข่งยิ่งแพ้นะเต่า   :22:

เคยมีรุ่นพี่สอนว่า "เวลาทำงานหนักๆแล้วคิดว่าท้อ ให้คิดซะว่าเหนื่อยนะ แทนพอมันแค่เหนื่อยมันก็แค่เหนื่อยมากๆเท่านั้น พักก็หาย ดังนั้น ทุกครั้งที่ท้อก็คิดว่าเหนื่อยแล้วกันนะ

เป็นกำลังใจให้ครับ

เต่าชนะกระต่ายตอนท้ายนะ ไม่เคยฟังหรือไง555

เห็นโพสต์เจ๊แล้วนึกถึงเพลง

"แต่การแพ้เพราะไม่เคยได้ลงแข่ง
น่าเสียดาย
น่าเสียดาย..."

ก็ลองแข่งไม่ดีกว่าเหรอ   คิดซะว่า  ฟ้ามันส่งแบบทดสอบมาน่ะ   :22:

พี่สรัชไม่ท้อแล้วค่ะ

แต่พี่สรัชกำลังจะกลายเป็นสัปหลาด :38:

ฉันจะฆ่าเธอออออ....  :07: :07: :07: :07:

 :30: ไอ้สลัด

ให้น้องช่วยสิครับ
คงเก่งกว่าคนพี่เยอะ

ตอนนี้พี่เต่ากำลังจัดการกับเว็บบอร์ดอยู่

มีสมาชิก 2 คน คนหนึ่งคือพี่เต่าเป็น admin
อีกคนหนึ่งก็เป็นพี่เต่าเหมือนกันแต่ใช้คนละชื่อ

มี 3 กระทู้ แต่ละกระทู้ไม่มีคนตอบ
นอกจากกระทู้ทดสอบที่บอกว่า"ภาษาไทยใช้ได้ดี"
ซึ่งบอกใครก็ไม่รู้ เหมือนพี่เต่าคุยกับตัวเองเพราะไม่มีสมาชิกคนอื่น

:43:

เดี๋ยวจิ้มให้ตายเรย  :07: :07:

อ้างคำพูดจาก: เต่า... เมื่อ 21 ต.ค. 2006, 16:26 น.
เดี๋ยวจิ้มให้ตายเรย  :07: :07:

ห้ามทำอะไรน้องตะพาบนะ
พี่หมอขอร้องนะ จุ๊บๆ :25:

น้องหมอแมวรักเด็กเหรอคะ  :25:

วันนี้สอบนิเทศศิลป์  :05:
ทำไม่ทัน  :05:

กำลังรู้สึกว่าจะเอนท์ไม่ติด  :05:

ไม่ติดก็เรียนที่อื่นสิน้องป่าน

เหมือนพี่ไง  :42:

เรียนจบออกมา ก็หล่อเหมือนกัน

 :26:

อ้าว ก็จริงนี่หว่า  :27:


หล่อป่ะล่ะ แม้จะสู้ เต่าไม่ได้ก็เถอะ  :26:

อย่าไปเครียดเล้ย ไช้เวลาอีก3-4เดือน อย่างมีความสุขดีกว่า
ตอนฉันต้องรอผลสอบนิติ นี่เครียดเกือบตาย อย่าไปคาดหวัง ก็จะไม่ผิดหวังนะจ๊ะ  :45:

ใช่ จั๊วรอจนเครียด สรุป จั๊วเลยไปแปลงเพศแล้วเข้าธรรมศาสตร์ เป็นเดือนคณะไปแล้ว

 :08: :08: ป๊า ไม่ใช่ละๆ

ป่านอย่าไปเชื่อคำคนแก่นะจ๊ะ  :12:

 :34: ใครแก่เฮ้ยเดี๋ยวทุ่มด้วยตู้เย็น








ปล.

จั๊วเป็นผู้ชายจริงๆนะ  :30:

กำลังหดหู่  :05:
โดนคาดหวังไว้เยอะ โดยเฉพาะท่านพ่อ

อ้างคำพูดจาก: pahn เมื่อ 22 ต.ค. 2006, 21:18 น.
กำลังหดหู่  :05:
โดนคาดหวังไว้เยอะ โดยเฉพาะท่านพ่อ

:42: อีกคนและ

รักเด็ก....
แกล้งเป็นรักเด็กผู้หญิง เพื่อหวังเคลมพี่ชาย  :27:

 :26: หวังไม่หวัง ทำตัวเองให้ดีที่สุดก็พอเน่อ

หลังเอนท์แล้วมันสบายจริงๆนะ ทนหน่อยๆ  :12:

ขออย่ายอมแพ้  อย่าอ่อนแอ  แม้จะร้องไห้

เราว่าเหนื่อยก็พัก  พอหายเหนื่อยก็สู้ต่อไป

ทุกสิ่งทุกอย่างมันมีอุปสรรค์ทั้งนั้น

ถึงจะน้อยใจที่ต้องทำคนเดียว  แต่สิ่งที่ได้มาก็ได้ฝึกฝนทักษะต่างๆ อย่างเต็มที่

แอ้คิดว่าการให้กำลังใจตัวเองก็เป็นสิ่งสำคัญนะ 

ปกติ  แอ้จะท่องไว้ว่า  ต้องทำให้เว้ย  จะทำให้ได้  จะเตะหัวมันให้ได้   ยากส์ๆๆๆ  -*- 

เมื่อเราฝ่าฟันอุปสรรค์ต่างๆไปได้แล้ว  มันก็คือวันที่ เราประสบความสำเร็จ  ครับผม



P.S.  แอบหนีซ้อมตอนเช้า  ต้องมาวิ่ง 45  รอบ ทดแทน  ...สู้ต่อไปบักแอ้   :05:

พ่อแม่รังแกฉัน..

คุณมีวิธี ช่วยบอกผมสักหน่อย อยากมีวิธี
ที่จะลืมความฝันไป มันอยู่สูงเหลือเกิน เหนื่อยใจทุกที

* ยังคอยไขว่คว้า จนเกินอ่อนล้า

** แต่มัน..เลิกไม่ได้หรอก ลบไม่ได้หรอก ผมว่าคุณเข้าใจ
ตัดใจทิ้งไม่ได้หรอก ท้อไม่ได้หรอก ฝันมันทำด้วยใจ
ผมไม่อยากแพ้ ผมไม่ควรจะแพ้

คุณคงไม่ยอม คนอย่างผมไม่ยอม ก็คงไม่ยอม
หากจะปล่อยความฝันไป แม้มันยากเท่าไหร่ ก็คงไม่ยอม

(ซ้ำ *, **)

***แต่มัน..เลิกไม่ได้หรอก ลบไม่ได้หรอก ผมว่าคุณเข้าใจ
ตัดใจทิ้งไม่ได้หรอก ท้อไม่ได้หรอก ฝันมันทำด้วยใจ
ถึงจะอ่อนล้า ก็ต้องไขว่คว้า

ก็มันเลิกไม่ได้ เลิกไม่ได้ ผมว่าคุณเข้าใจ
ก็มันทิ้งไม่ได้ ทิ้งไม่ได้ ฝันมันทำด้วยใจ
ก็มันแพ้ไม่ได้ แพ้ไม่ได้ แพ้ไม่ได้ แพ้ไม่ได้
หากยังหายใจ จะไม่ยอม ไม่ยอม

เลิกไม่ได้หรอก ลบไม่ได้หรอก ผมว่าคุณเข้าใจ
ตัดใจทิ้งไม่ได้หรอก ท้อไม่ได้หรอก ฝันมันทำด้วยใจ
ผมไม่อยากแพ้ ผมไม่ควรจะแพ้

(ซ้ำ ***)

เลิกไม่ได้หรอก ลบไม่ได้หรอก ผมว่าคุณเข้าใจ
ตัดใจทิ้งไม่ได้หรอก ท้อไม่ได้หรอก ฝันมันทำด้วยใจ
ไม่อยากแพ้....ไม่ยอม.....




ชอบเพลงนี้  :42:

ตอนนี้โล่งแล้ว คิดอย่างนี้

"เอาวะ อย่างน้อยตูก็ได้ทำแล้ว ถึงแม้มันจะไม่ได้รับความสำเร็จอะไรเลย ไม่ได้ทำให้ตูมีอะไรดีขึ้นเลย แต่อย่างน้อยตูก็ยังได้ความสุขจากการทำสิ่งนั้น (ซึ่งก็คือเล่นแฮนด์บอล) ได้ทุ่มเท เวลาได้ทำ รอยยิ้มก็ผุดขึ้นเสมอ แม้จะเหนื่อยกาย แต่ระหว่างที่ทำ ไม่เคยเหนื่อยใจ แม้สิ่งที่ได้กลับมา จะเป็นความผิดหวัง เจ็บใจ แต่พอคิดถึงสิ่งที่ได้ทำลงไป ไม่เคยนึกเสียใจเลย ไม่คิดว่าสูญเปล่า กลับคุ้มค่าด้วยซ้ำ ที่ได้ความสุขเล็กๆจากการกระทำของตัวเราเอง"

มันจะเกิดอะไร ไม่สนอีกแล้ว จะตัวจริง ตัวสำรอง ก็ช่างมันแล้ว ได้ทำแล้วนี่นา ไม่มีอะไรดีเท่านี้แล้ว
แต่คงไม่คิดจะเล่นอีกแล้วล่ะ :16:

"อย่าคาดหวัง ทำตอนนี้ให้ดีที่สุด"


แม้ว่าจะตอบละโว้ไปแล้วก็ตามที  :42:

พยายามทำให้ดีที่สุด...

ถ้าเป็นเมย์มีเพื่อนร่วมทีมแบบนี้นะคะจะบอกกับมันเลยว่า
"ตกลงว่างานนี้ทำเดียวหรือกลุ่ม  คำว่ากลุ่มสำหรับแกคืออะไร"
ก็คงจะประมาณนี้แหละค่ะถ้าหากว่าความอดทนหมดลง   
หรือาจจะเงียบไปเฉยๆ  ตั้งใจทำงานต่อไป  ถ้ามันมีจิตสำนึกมันจะกลับมาช่วยเอง
ได้ผลนะคะไอ้วิธีใช้ความเงียบสยบทุกอย่าง  เมย์ทำมาแล้ว  ได้ผลค่ะ  :12:

เวลาทำงาน แต่ก่อนไม่ว่ากลุ่มจะมีกี่คน
ก็จะทำกัน 2 คนก็คือหนูกับเพื่อนสนิท :39:
แต่เดี๋ยวนี้เพื่อนคนนั้นไม่ค่อยได้อยู่กลุ่มเดียวกันแล้ว
หนูก็เลยทำงานคนเดียว หรือบางทีมอบหมายงานให้ใคร
ก็ต้องมานั่งคิดให้มันอีก  :08: จะบ้าตาย

แต่ก็คิดซะว่าทำงานเดี่ยวก็แล้วกัน
ความจริงมันเทียบกับทำเว็บไม่ได้หรอก
:39: