เดี๋ยวมาเล่าครับ เพื่อกันตัวเองลืมด้วย
โพสต์นี้จะเอาไว้เป็นเมนู
(มีอีก 2 โปรเจกต์เตรียมเล่าเหมือนกัน)
มารอ... :25:
หือ
:25:
ว้ายลืม :07:
มาๆๆ
มายัง
เริ่มเลยนะ
- 2009 -
ร้านเรา (นลินฟ้า) ตอนนี้ก็ดำเนินกิจการมาหลายปีแล้ว
ในแง่การทำธุรกิจก็ถือว่าไปได้ดี มีสะดุดบ้างแต่ก็ไม่ได้เกินการควบคุมและแก้ไขปัญหา
(คือเนื่องจากมันค่อยๆ โต ไม่ได้โตพรวดพราด ก็เลยรับมือกับปัญหาที่เกิดขึ้นได้เรื่อยๆ)
แต่ทีนี้ที่ผ่านมา ปัญหาหนึ่งที่เจอ แล้วแก้ แก้เสร็จดีขึ้น
อยู่ๆ ไปสักพักปัญหานี้ก็มาอีก ก็แก้ แก้เสร็จดีขึ้น แล้วสักพักก็เจออีก
วนลูปแบบนี้เรื่อยไปมาตลอดหลายปี นั่นคือปัญหาเรื่องสถานที่
ก่อนหน้านี้ที่ร้านเป็นร้านตัดเย็บเสื้อผ้าขนาดเล็ก
เรียกว่าในยุคแรกนี่ซื้อจักรมาตัวสองตัวก็นั่งเย็บกันในห้องโถงของบ้าน (โบว์) ได้แล้ว
(http://img3.f0nt.com/19/9d3a7d399a9c945d00bed62f3bffd3f1.jpg)
ภาพนี้เป็นหลักฐานแรกๆ ของร้าน คือถ่ายชุดที่แขวนผนังบ้านแม่โบว์ที่ปทุมนั่นแหละ
เป็นการถ่ายแบบเซ็ตแรกของร้าน :30:
ต่อมาพองานเริ่มมี คนก็เริ่มมา คนมาก็ต้องการใช้พื้นที่มากขึ้น
ในที่สุดการทำงานตัดเย็บเสื้อผ้าขายแบบโฮมเมดเพียวๆ แท้ๆ ก็เริ่มไม่พอ...
:45: เย้ๆ เริ่มแล้ว
คือวันนี้ทั้งวันนั่งหารูปว่าภาพแรกที่ถ่ายไว้มันคืออะไรที่ไหนน่ะครับ :3005:
โลโก้ของร้านนลินฟ้าจะมีคำว่า since 2009 เล็กๆ อยู่
ซึ่งอี 2009 นี่แหละคือปีที่ถ่ายรูปข้างบนเอาไว้
ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของทุกอย่างหลังจากนี้...
ชั้นกำลังต้องการอะไรแบบนี้ :12:
:25: แปะรออ่าน
:25a: ซิ่มรออ่าน
จดไว้เลยว่า 23 ก.ค.61
วันนี้คดีพลิกครับ
เรียกว่าขยำทุกอย่างทิ้งลงชักโครกไปเลยดีกว่า
เดี๋ยวเคลียร์งานเมียเสร็จแล้วจะมาไล่เล่าครับ
อ้าว ตัดจบที่แท้ทรู
น้องเค้าหลอกว่าท้องจริงใช่มะ :30:
อ้าว
รออยู่ๆๆ :40:
รอๆๆ
กลับมาต่อแล้ว :3005:
ความเดิมตอนที่แล้ว หลังจากพอมันเริ่มขายได้ (ยุคนั้นขายในเว็บบอร์ด เฟซบุ๊กยังไม่ดัง)
ก็มีคนทำงานเยอะขึ้น คราวนี้ที่เริ่มไม่พอ
การผลิตจะใช้พื้นที่บ้าน(โบว์) ไม่ได้ละ
เราเลยไปเช่า "บ้านสีชมพู" (เป็นโค้ดเนม) ในซอยข้างๆ
(http://img3.f0nt.com/12/19b6f9fbde2919b2d8d2dba126611c0c.png)
หมู่บ้านที่อยู่เนี่ย เป็นทาวน์เฮาส์ 2 ชั้น หน้ากว้าง 4.5 เมตร
บ้านพ่อแม่โบว์เป็นบ้านในถนนเส้นเมน ส่วนบ้านสีชมพูอยู่ในซอยถัดเข้าไป
เจ้าของบ้านตาบอด แต่บ้านสีชมพูนะ
ก็เอาข้าวของเข้าไป ติดแอร์ ด้านหน้าบ้านเป็นสต๊อกของ (ไม่ได้จอดรถ)
เปิดประตูเข้าไปเป็นห้องแอดมิน มีคอมพ์ 2 เครื่อง
ส่วนข้างในเป็นส่วนโปรดักชันทั้งชั้นหนึ่งชั้นสอง (เย็บ ตัด แพตเทิร์น ฯลฯ)
ติดไฟเพดานกันเอาเอง เพราะเนื่องจากมันเป็นบ้านแบบนี้ เลยไม่มีหน้าต่าง
และท้ายสุดเป็นครัวครับ แต่เป็นครัวที่ไม่ได้มีการระบายอากาศอะไร
เพราะด้านหลังก็ถูกต่อเติมจนเต็มเรียบร้อย แต่ยังเอาไว้ตำส้มตำกินข้าวกันได้แบบเล็กๆ
ก็อยู่กันไปได้เป็นปีๆ เหมือนกันนะ ในแบบไม่ค่อยถูกสุขลักษณะนี่แหละ
จนร้านค่อยๆ โตขึ้น กิจการเริ่มขยายขึ้นตามข้นบันได
จนรู้สึกว่าบ้านสีชมพูเริ่มไม่พอ เราเลยมีโครงการคิดใหญ่
ว่าจะซื้อบ้านมาทำร้านตัดเย็บให้มันเป็นกิจจะลักษณะซะเลย...
(http://img3.f0nt.com/12/e7630c8a335c080093556e923d479f23.jpg)
และเป็นที่มาของ บ้านสีส้ม เดอะโปรเจกต์ (https://www.f0nt.com/forum/index.php/topic,23710.0.html)
ซึ่งอยู่ในกระจู๋ที่ตั้งแยกออกมา เพราะเล่าเยอะ 55555 :05:
เฮ้ย ชอบๆ เล่ามาอีกๆ :25:
ส่วนเรามี บ้านไม่เสร็จ เดอะโปรเจกต์ :05:
อันนั้นแหละสนุกกก
พอดีธีมาโต
โตมาบ้านเสร็จพอดี
โตมาช่วยทาสีผนังบ้านต่อนี่แหละ!
รอโตที่ไหน เห็นใช้ทาตั้งกะปีก่อน
ทาตั้งกะปีก่อนก็ยังไม่เสร็จไง