วิธีทั่วไป และแนวคิดที่ใช้ในการพัฒนาตัวธรรมดาให้เป็นตัวหนาและตัวเอนอย่างไรบ้าง เพื่อให้คงรูปลักษณ์ความเป็นฟอนต์นั้นๆ อยู่
รบกวนให้ทุกท่านได้แชร์ให้ฟังด้วยครับ :46:
ถามกว้างมาก :3005:
อันนี้คือในเชิงการออกแบบใช่ไหมครับ (จะได้ย้ายไปห้องศิลป์)
ถ้าใช่ ที่จริงมันก็ได้หลายแบบนะครับ ว่าแต่ต้องการเป็นฟอนต์แนวไหนอะครับ
ผมถามกว้างจริงครับพี่แอน ฮ่าๆๆ ลืมคิดไปว่ามันมีหลายแบบ แหะๆ :04:
งั้นผมขอเป็นทุกเคสครับ (เอิ่ม... :08:)
ตอนนี้ผมกำลังทำฟอนต์อยู่สองแบบ(ใช้เวลาว่างจากการเรียนซ่อมเอฟ ฮ่าๆๆ)
แบบหนึ่งเป็นตัวเนื้อมาตรฐาน อีกแบบเป็นอย่างที่เห็นตัว ช ช้าง ในรูปโปรไฟล์นั่นแหละครับ (ดึงดัดอยู่ตั้งนาน ฮ่าๆๆ)
ผมขอเป็นสามเคสครับ ตัวเนื้อมาตรฐาน กึ่งวิจิตร แล้วก็ฟอนต์ดิสเพลย์ครับ ขอบคุณมากๆ คร้าบ :46:
สอนเลยเกรงจะไม่ไหว เพราะต้องใช้ระบบประสบการณ์ ทำไปเรื่อยๆ ครับ
ลองอ่านหลักการของตัวละตินก่อนก็ได้ครับ แล้วเราค่อยประยุกต์มาใช้กับภาษาไทยดู
http://en.wikipedia.org/wiki/Italic_type (http://en.wikipedia.org/wiki/Italic_type)
อย่างฟ้อนต์ที่ผมทำอยู่เริ่มจากการทำตัวหนาก่อน (อันที่จริงกะจะให้เป็นตัวปกติแหละครับ แต่ไปๆมาๆกลับรู้สึกว่ามันหนาไป :08:)
แล้วค่อยลดความกว้างของเส้นตั้งของตัวอักษรลงทีละนิดทีละหน่อยครับ
(http://img3.f0nt.com/24/2b904ab3bc4720c898ddab546e02bb7d.png)
ฟ้อนต์นี้ผมสมมติให้เส้นนอนมีความกว้าง 2 หน่วย (ซึ่งผมจะไม่ไปยุ่งกับมันเด็ดขาด เพราะรู้สึกว่ามันบางมากแล้วครับ)
ความกว้างของเส้นตั้งของตัวหนา ที่ทำไว้ตั้งแต่แรก กว้าง 5 หน่วย (บรรทัดล่าง)
แล้วค่อยๆลดไปเป็น 4 หน่วย (บรรทัดกลาง) สุดท้ายมาลงเอยที่ 3 หน่วยครับ (บรรทัดบน)
:12: