ฟอนต์ฟอรั่ม

เมื่อไม่นานนี่แหละ เคยสนทนาประเด็นที่ว่า
ชีวิตนี้อ่านนิยายมาแล้วกี่เล่ม :31:


ตอบยากมาก เพราะก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอ่านมาแล้วกี่เล่ม :30:
คือเป็นคนรักการอ่านมาตั้งแต่เด็กนะ
อย่างนิยายสมัยใหม่ ถ้านับจริงๆ ... ก็นับไม่ถ้วนเหมือนกันแฮะ
แต่ที่จำได้แม่นๆ คือตอน ม.1 ยืมหนังสือห้องสมุดตลอดปี 300 กว่าเล่มได้


ถ้าให้กะเอา กะเอานะ
ถ้านับแค่หนังสือ 2000 เล่มน่าจะถึงอยู่
ถ้ารวมการ์ตูน นิตยสารก็ สี่ซ้าห้าพันเล่ม น่าจะไหวมั้ง



ลองมาคำนวณนับเล่นๆ กันค่ะ ไม่ต้องซีเรียสอะไรก็ได้ :30: หนังสือแนวไหนก็ได้นะ
หนังสือเรียนก็ได้ ไม่ต้องเป็นนิยายก็ได้
ถ้าไม่นับก็เล่าเล่นๆ ก็ได้นะว่าชีวิตนี้ชอบอ่านหนังสือแนวไหน ซื้อหนังสือแนวไหนเก็บอ้ะ

ชอบอ่านการ์ตูน เก็บเฉพาะการ์ตูนที่ชอบ (เรื่องไหนที่ไม่ชอบก็จะเอาไปขาย)
เมื่อก่อนชอบอ่านเรื่องสั้น แต่ตอนนี้รู้สึกว่าเรื่องสั้นมันแพง เลยเก็บเฉพาะเล่มที่ชอบจริงๆ

ที่ชอบอ่านที่สุดคงเป็นหนังสือพิมพ์(เฉพาะข่าวการเมืองกะไอที บางทีก็ดูข่าวนมดาราบ้าง)
กับนิตยสาร เมื่อก่อนก็อ่านโอเพ่น อะเดย์  แต่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้อ่านแล้ว
ตั้งแต่มีบล็อกมาก็เปลี่ยนวิถีการอ่านไปเยอะเลย :16:
ส่วนการ์ตูนยังคงนิยมอ่านจากกระดาษเหมือนเดิม ไม่ชอบอ่านจากจอคอม

ส่วนจำนวน ไม่รู้แฮะ  ไม่รู้จะนับยังไง ไม่ได้อ่านเป็นนิจ

นับจากชั้นหนังสือบ้านพี่แอน พันเล่มก็น่าจะถึงอยู่นะ :37:

จริงเหรอ :18:

ถ้านับเป็นเล่ม  หลักพันนี่ถึงแน่นอน  :40:

ไม่นับหนังสือเรียน แค่ตอนประถม ยืมหนังสือห้องสมุดทุกวัน วันละมากกว่าหนึ่งเล่ม เรียกว่าสารานุกรมเด็กน่าจะอ่านมาหมดขั้นแล้ว
เท่านั้นก็น่าจะเกิน 2-3000 เล่มแล้ว (แม่สอนมาไงไม่รู้ชอบอ่านหนังสือเฉยเลย) :30:

พอโตก็เที่ยวเล่นมากขึ้น อ่านหนังสือเฉพาะทางขึ้น แล้วก็ไปทางนิตยสารมากขึ้น แต่เฉลี่ยน่าจะลดลง
อย่างการ์ตูนนี่ไม่เคยซื้อเองเลย :37:

ปล. ยังไม่ได้นับหนังสือที่บ้านอีกเป็นพันเล่ม (มีห้องสมุด ไฮโซมะ :47:)
สรุปว่าถ้านับทั้งหลายทั้งปวงที่อ่าน น่าจะมี 6-7000 เล่ม มั้ง+ เว่อมะ? :56:

ปล.2 ยังไม่รวม e-mag เลย 555

เฉพาะนิยายในห้องตอนนี้ก็....
ชั้นละ 20 เล่ม มี 7 ชั้น = 140 เล่ม
ชั้นใหญ่อีก 5 ชั้น ชั้นละ 30 เล่ม = 150 เล่ม
หนังสือเรียนสมัยมัธยมอ่านปีนึงประมาณ 20 เล่ม :30: 6 ปีก็ 120 เล่ม
การ์ตูน neoz ปีละ 48 เล่ม boom 48 เล่ม ckid 48 เล่ม
3 ฉบับ ฉบับละ 4 ปี ตกราวๆ 500 เล่มกว่าๆ
นิตยสาร update ซื้อเกือบทุกเดือนมา 6 ปี ประมาณ 60 เล่ม
นิตยสารคอมพิวเตอร์เก่าๆ ที่บ้านที่อ่านสมัยเด็กนี่ประมาณ 2 ตู้ใหญ่ๆ
น่าจะซัก 300 เล่ม
ขายหัวเราะที่บ้านมี 50 กว่าเล่ม
การ์ตูนที่ยืนอ่านตามร้านนี่ไม่รู้จะนับไงดีแฮะ :30: แถมมีนิยายเช่าอีกเพียบ

อ้อ ฟ้อนสุดอีก 3 เล่ม :30:














ปล. ต้องนับหนังสือโป๊ด้วยมั้ยครับ :37:

ลืมนับหนังสือโป๊เลย :37:

ถ้านับรวมหนังสือพิมพ์รายวัน(ที่ไม่เคยอ่านจบทุกหน้าสักเล่ม) นี่เกือบๆ หมื่นเล่มได้มั้ง  :47:

คิดเล่นๆ แบบหยาบโคตรๆ

นับแค่ประถมละกัน
ป.1 - ม.6 12 ปี เรียน 8 วิชาต่อเทอม
1 ปีมี 2 เทอม ก็ 16 วิชา
วิชานึงมีหนังสือเล่มนึง สมมติว่าเราอ่านมันหมดเล่มละกัน
ก็แสดงว่าช่วง 12 ปีนี้ เราอ่านไป 12 x 16 = 192 เล่ม

มหาลัย ปี 1 - ปี 4
เทอมละ 10 เล่มละกัน :37: สองเทอมก็ 20 เล่ม
4 ปี ก็ 80 เล่ม


จบมหาลัยอ่านได้ 272 เล่มแล้วนะ เกือบสามร้อยแล้วนะ
อ่านหนังสือพิมพ์ อ่านหนังสือกอสสิป อ่านฟ้อนสุด :56: (นับเป็นเล่มนึงละกัน)
อ่านวันพีซ (ตอนนี้ 52 เล่มใช่มะ ก็นับไป) อ่านเด๊ดโน้ต บลาๆๆ


พันเล่มต่อคนน่าจะถึงอยู่นา สำหรับคนอายุ 20 ขึ้นไปเนี่ย


คิดแบบย้าบหยาบ 555



ว่าแต่ไอ้ที่บอกว่า คนไทยอ่านหนังสือปีละ 7 บรรทัด มันเพิ่มขึ้นหรือลดลงยังไงแล้วอ้ะ

อ้างคำพูดจาก: ☼บวบงัฟ☼ เมื่อ 28 ส.ค. 2009, 23:41 น.

สรุปว่าถ้านับทั้งหลายทั้งปวงที่อ่าน น่าจะมี 6-7000 เล่ม มั้ง+ เว่อมะ? :56:

ปล.2 ยังไม่รวม e-mag เลย 555

เวอร์ :11:
แอบคิดว่าตัวเองก็น่าจะอ่านหนังสือเกิน 5000 เล่มเหมือนกัน แต่ก็ไม่ชัวร์ ขอนับก่อน :30:

ถ้านับหนังสือเรียนตอนมหาลัยเนี่ย ตูว่า ตูมีไม่น่าเกิน 10 เล่ม :3005:

อ้างคำพูดจาก: ☼บวบงัฟ☼ เมื่อ 28 ส.ค. 2009, 23:46 น.
ถ้านับหนังสือเรียนตอนมหาลัยเนี่ย ตูว่า ตูมีไม่น่าเกิน 10 เล่ม :3005:

นี่ขนาดเรียนตั้ง 7 ปีนะ :3005:

อ้างคำพูดจาก: ☼บวบงัฟ☼ เมื่อ 28 ส.ค. 2009, 23:46 น.
ถ้านับหนังสือเรียนตอนมหาลัยเนี่ย ตูว่า ตูมีไม่น่าเกิน 10 เล่ม :3005:

0-0/ ผมถึงได้นับแค่ถึงมัธยมไง :30:


list การ์ตูนที่เคยอ่านแบบยาวๆ

นารูโตะนี่ซัดไปสี่สิบเล่ม (ตอนนั้น)
HxH 18
bleach อ่านจาก boom อยู่แล้วเลยไม่นับ
conan ซัก 50 ได้
คินดะอิจิ อีก 4-5 เล่ม (แบบว่าไม่ใช่แนว)
การ์ตูนตาหวาน(ของพี่สาว) น่าจะซัก 30-40 เล่ม
ต๊องแน่ 20 เล่ม
การ์ตูนไอ้พวกแนวพ่อครัวทำอาหารอีก 3 เรื่อง 30 เล่มได้
จินมี่จบครบทุกภาค ... เกือบๆ ร้อยเล่ม

การ์ตูนจุกจิกจิปาถะ หรือที่อ่านแล้วลืมว่าเคยอ่านแล้วนี่อีกเป็นร้อยแน่ๆ

ถ้านับหนังสือโป๊ก็ทะลุแปดล้านเล่มแล้วครับ :51:




แต่ไม่รู้จริงๆ ว่าคำพูดที่พูดกันซ้ำๆ แบบไม่มีที่มา
บอกว่าคนไทยอ่านหนังสือปีละ 7 บรรทัดเนี่ย เอามาจากไหน :08:
(ขนาดมิวเซียมสยามยังไม่ได้บอกแบบนี้เลย)

สมมติว่าหนังสือเล่มนึงมี 200 หน้า (บางแล้วนะ)
หน้าละ 50 บรรทัด ก็มีทั้งหมด 10,000 บรรทัด

สมติว่าคนไทยที่อ่านโตพอจะอ่านหนังสือได้ 65,000,000 คน
คนละ 7 บรรทัด ก็เท่ากับ 455,000,000 บรรทัด

ซึ่งเท่ากับ 45,500 เล่ม :37:

สนพ. จะอยู่ยังไงวะ? :30a:

คิดว่าเกินพันเล่มแน่ ๆ เพราะช่วงมัธยมนี่ติดการ์ตูนมาก  :56:

หนังสือเรียนอีก เรียนมาสิบกว่าปี หนังสือเยอะเหมือนกันนะ

แล้วไอ้ตอนเรียนปริญญาตรีนี่มันไม่มาเป็นเล่มอ่ะมันมาเป็นชีทอ่ะสิ รวม ๆ กันก็เยอะนา  :37:

หน้านึงอย่างดีก็ 30 บรรทัดครับ คิดกรณีพิมพ์ลง a4 นะ
แต่ถ้าพวกนิยายนี่ มาตรฐานอยู่ที่ 20 บรรทัดต่อหน้าด้วยซ้ำ

อ่านป้ายบอกทาง วันนึงก็เกิน 7 บรรทัดแล้ว  :30:

แค่คิดจะนับ ก็ไม่ใช่เรื่องเล่นๆแล้วเดือนเอ๊ยยย  :05: :05: :05:

 :30:

ไม่แน่ใจว่าอ่านมากี่เล่ม เอาเป็นว่าเล่าด้วยภาพแล้วกัน

(http://img3.f0nt.com/29/510e6586639b1fc2703aa1ef395d837a.jpg)

(http://img3.f0nt.com/29/dde40c6329272033a29698661dda3556.jpg)

(http://img3.f0nt.com/29/dd7fa5fbcfd1264183e3d6a32e37abae.jpg)

(http://img3.f0nt.com/29/3ebe9d5c8c56c5ae9dad6d4baef4713e.jpg)

(http://img3.f0nt.com/29/13b275d6001bd959d1510beccf0720ff.jpg)

ภาพทั้งหมดนี้คือหนังสือ 50 % ในบ้านขณะปัจจุบัน(ไม่่รวมเล่มที่ทิ้งไปแล้ว+ไม่รวมการ์ตูน)
ตามชั้นหนังสือลองสังเกตดู จะมีหลายชั้นหรือหลายตู้ที่เก็บหนังสือแบบซ้อนสอง

จริงๆอยากจะถ่ายให้หมดแต่ว่าบางตู้เปิดลำบาก บางส่วนก็เป็นห้องนอนคนอื่นไปแล้ว  :47:

.... และถ้าว่ากันคร่าวๆ ผมอ่านหนังสือในบ้านไป 60-70%ของหนังสือที่มี ที่เหลือเป็นตำราเก่าๆของพ่อที่ไม่ได้อ่าน :47:

ตูไม่ชอบการอ่านหนังสือเอาซะเลย

แต่ตอนนี้ รอบหัวเตียง ตู้มีแต่หนังสือ เต็มไปหมด  :47b:

โห :07:

บ้านหมอแมวฉีดกันปลวกแล้วใช่มั้ยครับ :37:

เห็นยังงี้ก็เหอะ
หมอแมวนี่นักขุดปลวกเลยนะ

ก็หนังสือที่หายไป ส่วนนึงก็ปลวกกิน
หลังจากนั้นก็ใช้มาตรการขั้นเด็ดขาดกับปลวก  :07:

เอาไม้ปักไว้รอบๆบ้าน พอมันขึ้นไม้ก็ย้ายไม้ไปทิ้งแล้วเอาอันใหม่มาปัก  :56: ไม่ต้องขุดให้เสียเวลา

 :18: :18: :18:

ใต้ดินอาจจะยังเหลือนะครับหมอ :37:

เหลือแน่นอน  :37:

นับไม่ถูกเลยแม้แต่น้อย ไม่ค่อยซื้อแต่อ่านที่ห้องสมุด กับเช่าอ่านเยอะเหมือนกัน
แก่มาอ่านน้อยลงเยอะ :05:

แต่หลักพันโดยไม่นับนิตยสารและการ์ตูนนี่ถึงอยู่แน่นอน
ชอบอ่านวรรณกรรม เล่มแรกที่ทำให้ชอบคือ "พ่อมดมหัศจรรย์แห่งอ๊อซ" ที่ดร.ชาญวิทย์ เกษตรศิริแปล
อ่านเมื่อตอน ป.1 มั้งถ้าจำไม่ผิด
ตอนประถมกับมัธยมต้นนี่อ่านอย่างน้อยวันละ 1 เล่มเป็นนิสัย
แต่อาจเป็นนิตยสารอย่างดิฉัน ลลนา โตมาหน่อยก็มติชนสุดฯ
แต่ยังไงก็อ่านวรรณกรรม เปลี่ยนไปตามอายุ(มั้ง)
ตั้งแต่วรรณกรรมเยาวชน(คนโปรดคือ โรอัล ดาห์ล พอโตมาถึงได้รู้ว่างานของลุงที่ไม่ใช่งานเด็กก็เจ๋งมาก)
มาเป็น กำลังภายใน รงค์ วงษ์สวรรค์ ดำรงค์ อารีกุล ทมยันตี ยาขอบ
โตมาอีกหน่อย ก็เริ่มอ่านแปล (เยาวชนนี่ก็แปลซะเยอะนี่หว่า)
อ่านทั้งจากฝั่งรัสเซีย (โอ ลีตอลสตอย, ฟิโอดอร์ ดอสโตเยฟสกี้) ฝรั่งเศส (ชอง ปอล ซาร์ตฒ อัลแบร์ การ์มู)
อังกฤษ (ชาร์ล ดิกเค่น,ยอช ออร์เวลล์) เยอรมัน (เฮอมาน เฮสเส,มิคาอิล เอ็นเด้)
เชค (มิลาน คุนเดอรา)  นอร์เวย์ (โยสไตน์ กอร์เดอร์)
อเมริกา (เฮมมิ่งเวย์ สไตน์เบ็ก ซาโรยัน)  อเมริกากลาง (กาเบรียล กาเซีย มาเกซ)
ญี่ปุ่น(คาวาบาตะ ยาสุนาริ,ริวโนะซุเกะ อะคุตะกะวะ)
และอีกมากมาย นี่เขียนเท่าที่นึกๆได้

ตอนนี้กำลังชอบอ่านงานเขียนสมัยใหม่ของญี่ปุ่น
แน่นอนว่าเริ่มจากการอ่าน"คิทเช่น" ของบานานา โยชิโมโตะ

เยอะอะ เกินพันชัวร์ๆ :30:

ไม่ค่อยอ่าน ช่วงนี้ไม่อยากให้น้องซื้อการ์ตูนเพราะผมขี้เกียจอ่าน :30:

ก็อ่านมามากมาย หลากหลายเล่ม แต่ที่ทำใจอ่านมันก็มี  อ่านทีไรต้องเรียกพลังทุกที  เห็นแค่หน้าปกก็เซ็งแล้ว   :14: solid state , quantum machanical , stat for phy ฯลฯ  จำพวกหนังสือเรียนทั้งหมด  ยิ่งเข้ามหาลัย... เรียนอ่านแต่ text  โก อินเตอร์กันไปเลย
นี่ยังไม่อยากจะถึงหน้าอาจราย์ที่สอนเลยว่ามันแสนจะน่าเบื่อขนาดไหน ( หวังว่า ใน ฟอนต์นี่ จะไม่มีอาจารย์ ฟิสิกส์ เรามาอ่านนะ)  :08:

ถ้านับการ์ตูนก็อย่างเยอะอ่ะ

นิตยสารที่ต้องซื้อประจำทุกเดือนก็ประมาณเดือนละ 10 เล่ม
สมัยก่อนนี่ซื้อหนังสือเกมอาทิตย์ละ 4 เล่ม
การ์ตูนรายอาทิตย์ อาทิตย์ละ 4 เล่ม
การ์ตูนรวมเล่มที่ทยอยออกมาก็ซื้อเป็นเนืองนิตย์

นิยายไม่ค่อยอ่าน ถ้าซื้อก็พวกวรรณกรรมเยาวชนของฝรั่ง
กับพวกหนังสือที่ถือแล้วแนว อย่างของวินทร์  :30:

เอาไปเก็บไว้มุมได้ของบ้านถึงจะพอครับ พี่พลัม :47:

ส่วนใหญ่เก็นในกล่องพลาสติกอยู่ในห้องใต้ดินที่บ้าน
แทบจะไม่ต้องคิดไปรื้อมาอ่านใหม่เลย  :52:

ประถม

อ่านหนังสือจากห้องสมุด
เจออะไรอยากอ่านก็อ่าน
สารานุกรมก็เคยอ่านนะ จำได้เลาๆ ว่าอย่างนั้น

ไม่รู้ทำไมถึงชอบอ่าน เดาว่าติดนิสัยมาจากพ่อส่วนนึง (พ่อเป็นคนชอบค้นคว้ามาก)
ส่วนนึงเพราะการอ่านคือการปลดปล่อย การสร้างจินตนาการที่ดีมาก
ตอนเด็กเดือนมีความบันเทิงในชีวิตค่อนข้างน้อย ทีวีก็ไม่ค่อยได้ดู :30: :05: (โตมาเลยเขียวแปร๊ดๆ)


เคยซื้อขายหัวเราะ มหาสนุก สะสมด้วย แล้วแม่ก็เอาไปทิ้ง :05:


มัธยม

ยังมีอ่านหนังสือจากห้องสมุดโรงเรียนอยู่ (เป็นบรรณารักษ์ด้วยล่ะเออ)
ยังจำหนังสือพวกโต๊ะโตะจัง มาร์ดี้พี่สาวจอมป่วน ในสวนศรี แมรี่ป๊อปปิ้นส์ได้อยู่เลย :30:


นอกจากห้องสมุดโรงเรียนก็มีไปที่ห้องสมุดประชาชนด้วย
เริ่มอ่านนวนิยาย อ่านนิยายเล่มละสิบบาท
อ่านการ์ตูนตาหวานตามเพื่อนๆ (อีจังหวะร็อก ดนตรีรักนี่เมพมากในตอนนั้น)
แฮร์รี่ พอตเตอร์ก็มีตอนอยู่ ม.1 อายุเท่ากันพอดีเลย เลยรู้สึกมีอารมณ์ร่วมกับตัวละครสุดๆ เพราะเราอายุเท่ากัน
(ถึงตอนปี 7 ของแฮร์รี่จะมาตอนเราปี 4 แล้วก็ตาม :07:)


นิตยสาร .. เคยซื้อ "ชีวิตจริง" เก็บอยู่ช่วงนึง :30:
อ่านชีวิตจริงเพราะพี่สาวอ่าน แล้วนิยายเป็นตอนๆ ของมันก็สนุกดี


เพิ่งเริ่มอ่านการ์ตูนผู้ชาย ตอนอยู่มอปลายเองล่ะ



มหาวิทยาลัย


ก็ยังชอบอ่านและอ่านอยู่เนืองๆ
ยิ่งทำงานพิเศษร้านการ์ตูน ยิ่งทำให้หานิยายกับการ์ตูนอ่านง่ายใหญ่ :02:

เพิ่งเริ่มอ่านหนังสือแนวอะเดย์ตอนอยู่มหาลัยเองล่ะ



--

ตอนนี้ก็ยังชอบอ่านและอ่านอยู่
ว่างๆ ก็ยังชอบที่จะไปยืมนิยายหรือการ์ตูนจากร้านเช่ามา วันละเล่มก็ยังดี

ตอนม.1 เคยโดนให้อยู่ชุมนุมห้องสมุด(เรียกแบบนี้ป่าวไม่รู้)
เขามีข้อบังคับว่าต้องอยู่เฝ้าห้องสมุดไม่ต่ำกว่า 50 ชั่วโมง
ตรงช่องยืม-คืน อะไรแบบนั้น หลังจากนั้นก็ทำมาตลอดช่วงม.ต้นโดยความเต็มใจ
ห่อหนังสือ ทำปก(ที่แปะให้ปกมันแข็งๆน่ะ)ซ่อมหนังสือเก่า ทำกฤตภาค
แยกหนังสือ จัดหมวดหมู่ และแน่นอน อ่านหนังสือ
จนคิดไปเองว่าตัวเองเคยสัมผัสและทำความรู้จักกับหนังสือทุกเล่มในหอสมุดโรงเรียน
ในช่วงม.ต้นเหมือนกัน ที่ประกวดแต่งคำขวัญห้องสมุดชนะ แปะไว้หน้าห้องสมุดเลย
คำขวัญประมาณว่า พ่อแม่สร้างบุตร ห้องสมุดสร้างนักปราชญ์

อ่านกระจู๋นี้แล้ว ก็นึกขึ้นมาได้ว่า เอ ไอ้ความคิดท้ังหลายที่อยู่ในหัวปัจจุบันนี้เนี่ย
นอกจากจะได้มาจากเพลงแล้ว เราไปได้มันมาจากไหน พึ่งมานึกออกนี่แหละว่า
ห้องสมุดโรงเรียนนี่เองที่สร้างเรามา

ของตูน่หนังสือแทบจะล้วนๆ เลยที่หล่อหลอมความคิดตูมาเนี่ย  :37:

โชคดีที่ยุคนี้ไม่มีหนังสือเหล่านั้นเหลืออีกแล้ว



:46: ใส่ไว้จะได้ไม่ดูลามปาม

 :30:


สารภาพว่าไม่ค่อยเข้าไปอ่านหนังสือในห้องสมุดเท่าไหร่

ชอบแรนด้อมหนังสือเก่าๆมาหนึ่งเล่ม ดูบันทึกหน้าสุดท้ายว่าเขายืมกันตอนปีไหน

บางเล่มนี่ก็.. ยืมครั้งแรกปี 2519  :30:
จินตนาการภาพรุ่นพี่ยุคนั้นยืมไปอ่านแล้วสนุกพิลึก

ตอนพ.ศ.นั้นอาจจะเป็นนายร่มไทร ตอนม. 6 :47:

กูเกิด 2520  :07:


แต่นึกภาพนานาเจอเล่มที่ตูเคยยืมนี่ก็ฮานะ จำไม่ได้ด้วยว่ายืมอะไรในห้องสมุดมาอ่านบ้าง เยอะจัด :30: :30:

ให้นับจำนวนนี่ก็ไม่ใช่เล่นๆ
สมัยที่ยังยืมหนังสืออ่านจากห้องสมุด อ่านเยอะมากค่ะ

หนังสือเล่มแรกที่ไม่มีภาพประกอบ (แบบของเด็ก) ที่อ่านจบคือนาร์เนียเล่ม 1 ที่เป็นภาพยนตร์ภาคแรกนั่นแหละ
จำได้ว่าตอนนั้นอยู่ ป.1 อ่านคำว่า แคร์แพเรอเวล ได้ (ถามแม่แล้วแม่บอกว่าถูก) ก็เลยเป็นแรงบันดาลใจ
ให้รักการอ่าน โดยเฉพาะวรรณกรรมเยาวชน ตลอดมาจนกระทั่งไม่เป็นเยาวชนแล้วก็ยังชอบอยู่ค่ะ

แอ้อ่านแนววรรณกรรมเยาวชน วิทยาศาสตร์ ไซไฟ แฟนตาซี ผจญภัย พ็อคเก็ตบุ๊คทั่วไปบ้าง
แต่ไม่ชอบหนังสือตามกระแส (ยกเว้นแฮร์รี่ กับลอร์ด และเพชรพระอุมา กระแสก็กระแสวะ)
หนังสือเรียน อ่านแต่ที่จำเป็น ไม่ได้ขยันมากมายอะไร แต่เวลาทำรายงานจะบ้าค้นมาก

ที่ต่างจังหวัด ห้องสมุดไม่ค่อยดีค่ะ อีกอย่างแม่ชอบซื้อหนังสือให้
จนมีอาณาจักรตู้หนังสือเล็กๆ ตั้งแต่เด็ก เดี๋ยวนี้เลยสะสมเป็นเรื่องเป็นราว
เหมือนร้านหนังสือเด็กเลย คือไม่ค่อยมีหนังสือแบบสาระๆ เท่าไหร่ มีแต่หนังสือสนุกๆ
แล้วก็จะหวง และถนอมหนังสือมาก เสียไปกับการยืมไม่คืนน่าจะราวๆ 20 เล่มนะ
พอโตมาแล้ว จำนวนหนังสือที่อ่านเลยดูจะไม่เยอะเท่าไหร่
เพราะไม่ยืมแล้ว ทุกเล่มที่อ่านคือซื้อหมดเลย ดังนั้นจำนวนหนังสือจึงถูกจำกัดด้วยงบนั่นเอง..

โชว์ไว้ในบล็อก (http://littlest-aa.exteen.com/20090506/entry-1)นิดหน่อยด้วยค่ะ  :56:

จำนวนหนังสือที่อ่านก็แปรผันตามอายุกันนะครับ


:46: <-- ใส่ทันไหมนี่