สวัสดีนักศึกษาใหม่ ชาวฟอนต์ จากรั้วอะไรกันบ้างปีนี้
- เด็กชาย/เด็กหญิง อะไร
- นิสิตใหม่ที่ไหน
- คณะอะไร
- เอกอะไร
-โทอะไร
- จัตวาละ
- รับน้องเป็นอย่างไงบ้าง
-กินพริกหรือกินกระดาษเปื้อนหมึก
สจล. งัฟ :25:
รั้วปูนครับ :25:
แป๊กแน่เลย น้องพีชช่วยพี่ด้วย :05:
ฮาพี่จักรี มีการเรียกให้มาช่วยตอบ 555
พีชกำลังจะขึ้นปี 1 ที่ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี หลักสูตรนานาชาติ ม.ธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ค่ะ
(ชื่อยาวมาก ถ้าจะเอาชื่อสั้นๆก็เรียก BBA)
ตอนนี้ยังไม่เปิดเทอมเลยค่ะ เปิดสิงหานู่นแน่ะ
มีเวลาชิลอีกสองเดือน แต่ตอนนี้ก็มีเรียนปรับพื้นฐานประปราย
แต่โดยรวมก็ยังว่างอยู่ดีนะ
ส่วนรับน้อง ยังไม่มีเลย กว่าจะมีก็ปลายกค.
ทุกอย่างช้ากว่าหลักสูตรปกติหมดเลยอะ :05:
น้องๆคนไหนอยากเข้าคณะนี้ อยากปรึกษาเรื่องการสอบ SMART-I หรือว่า SAT ถามได้นะ :22:
น่ารักที่สุดอ่ะ :25: :25: :25: :25:
ตูมาตอบคนแรกเลยนะ :07:
smart-1 ยากมั้ยครับพี่พีช
โดยรวมพีชว่าไม่ยากนะพี่เอ
เลข ถ้าจับแนวโจทย์ได้ ก็ทำได้เกือบหมดแล้วอ่ะ
วิชาอื่นนี่ก็เรื่อยๆ
:22:
ฟอนต์เราทำไม ผลิตบัณฑิตส่งเรียนปีหนึ่งปีนี้ได้น้อยจังเลยครับ :37:
อ้างคำพูดจาก: จอนฯ เมื่อ 09 มิ.ย. 2009, 17:51 น.
ตูมาตอบคนแรกเลยนะ :07:
พี่อุ้ยสุดยอด :07: ที่ไหนละ
อีกสองปีท่าทางจะเยอะ :37:
เป็นนักเรียนครับ(เอ๊ะ แจมได้ไหมนะ)
เรียน ปวส. บัญชี ที่วิทยาลัยการอาชีพ พนัสนิคม จ.ชลบุรี
ยังไม่จบครับ แต่ใกล้จะจบแล้ว
ที่นี่ไม่มีรับน้อง :16:
ช่วยพี่จักรีสุด ๆ แล้วครับ
ปีหน้าเดี๋ยวเอ็นท์แล้วจะมาแปะนะครับ :25:
อ้าว เพิ่งรู้ว่าไอซ์อายุเท่ากัน :25: :25:
อ้างคำพูดจาก: ร่มไทร a.k.a. ลุงเป็ด เมื่อ 09 มิ.ย. 2009, 18:29 น.
อ้าว เพิ่งรู้ว่าไอซ์อายุเท่ากัน :25: :25:
ไม่น่าเชื่อว่าไอซ์ จะ40แล้ว หน้ายังไม่ให้เลย :05:
อ้างคำพูดจาก: จอนฯ เมื่อ 09 มิ.ย. 2009, 17:34 น.
สจล. งัฟ :25:
เหมือนกันเลย มีเพื่อนแล้วสิเนี่ย :33:
ช่วยพีจักรี :33:
ชายเต่า
นิสิตใหม่รั้วลวดหนาม
คณะเกศทิพย์
เอกพจน์ วงศ์นาค
โทเทิ่ล
จัตวาหวานอื่นมีหมื่นแสน
รับน้องไม่ทัน หล่นพื้นเกือบหมด
กินพริกเปื้อนหมึกครับ
พี่จักรีต้องการแบบนี้ใช่ไหมครับ :08:
อ้างคำพูดจาก: ร่มไทร a.k.a. ลุงเป็ด เมื่อ 09 มิ.ย. 2009, 18:29 น.
อ้าว เพิ่งรู้ว่าไอซ์อายุเท่ากัน :25: :25:
:07: :07:
เจอประโยคนี้ถึงกับอยากกระโดดตึกตายกันเลยทีเดียว :05:
โดดสิจ๊ะ :25:
ไปโดดที่เอสปลาหนาดด้วยนะ :25: :25:
อ้างคำพูดจาก: ร่มไทร a.k.a. ลุงเป็ด เมื่อ 09 มิ.ย. 2009, 22:15 น.
โดดสิจ๊ะ :25:
ไปโดดที่เอสปลาหนาดด้วยนะ :25: :25:
เตี้ยไปอะครับ :16:
ใครไม่เก็ท แนะนำให้ไปอ่านการ์ตูนป๋าเลย์ (เลย์อิจิ กับคดีฆาตกรรมฯ 1) ประกอบ
ไอซ์ตกใบหยกยังแค่ขาหัก :37:
ช่วยๆๆๆ :25:
- เด็กชาย/เด็กหญิง อะไร เด็กหญิงหมีอร :37:
- นิสิตใหม่ที่ไหน โรงเรียน เน็ตดีไซน์
- คณะอะไร คณะออกแบบเว็บไซต์
- เอกอะไร ไม่มีอ้ะ :37:
-โทอะไร 089 113 50xx โทรเลย :54:
- จัตวาละ :07:
- รับน้องเป็นอย่างไงบ้าง โฮกกกก
-กินพริกหรือกินกระดาษเปื้อนหมึก พริกเปื้อนหมึก
เพิ่งไปจ่ายค่าเรียนวันนี้เองค่า :53:
มาบอกว่า x = 7 ครับ :47:
คนโทรหาบ่อยก็เงี๊ย จำได้ :26:
:26: ตัวเลขมรณะ ต้องจำได้อยู่แล้ว
:56:
ซาหวักลีงัฟ
เด็กชายสามนะครับ
ตอนนี้เป้น นศ. ใหม่ มหาฯลัยวลัยลักษณ์ นครศรีฯ ฮ้าาา :56:
เรียนสำนักสารสนเทศศาสตร์ เอก มัลติฯอนิเมชั่นครับ
ที่เรียนที่นี่ เพราะใกล้บ้าน รักที่จะอยู่บ้าน :30:
ได้ทำงาน อย่างมีความสุข
ไม่ต้องไปวุ่นวายที่ กทม ครับ
ขอเล่าอะไรหน่อยนะครับ
คืือว่า
ก่อนหน้านี้ไม่เคยคิดจะเข้าที่นี่เลยนะครับ (ให้ตายสิ)
เป็นคนที่ยิงติดค่านิยมบลาๆ ที่คิดว่า ม พวกนี้เป็น ม โสงโหลงเสงเหลงนะครับ
(ซึ่งก็เหมือนๆกับเพื่อนๆสามอีกหลายคน .. เยอะมาก
พอสามเข้าที่นี่ ก็มีแต่คนถามว่า .. ทำไมเอาที่นี่วะ
คงเป็นค่านิยมทางความคิดของเด็กต่างจังหวัดส่วนใหญ่อะเนอะครับ)
สามก็เลยอ่านติวแอดให้ตัวเองไปเรื่อยๆ
และเล็งคณะดีๆ ม. ดังๆ ดีๆ เอาไว้ (เช้คคะแนนยังกะเช็คแคตตะล็อกซื้อของ)
แต่ละคณะมันก็ดีนะครับ .. แต่รู้สึกไม่ตรงเป้ะๆ กับสิ่งที่เราอยากจะเป็น และจะเป้นในอนาคตยังไงไม่รู้..
ก็ไม่เป็นไรครับ ตายดาบหน้าเอาล่ะวะ เดี๋ยวก็ชินเอง..
แต่แล้ว อยู่ดีๆ พ่อแม่ก็ยื่นข้อเสนอที่มันก็ปฏิเสธได้อะนะครับที่จริง
และสามก็ไม่ปฏิเสธครับ ลองกลับมานั่งคิดดีๆ ละรู้สึกว่า สิ่งนี้แหละ จะสร้างอนาคตดีๆให้กับเราต่อไปได้แน่ๆ
เทียบกับความคิดครั้งเก่า ที่เราเอง ยังจะลองร่างอนาคตออกมาไม่ค่อยออกเลย ให้ตายสิ
เมื่อเข้าไปแล้ว ก็พบกับสิ่งใหม่ๆ ทำให้รู้ว่า ที่ไหนๆ ก็มีตำนานของมัน
จากที่เคยคิดหยามเอาไว้ก่อนว่า มันจะมีอะไรล่ะวะ ที่แห่งนี้
มันลบล้างความคิดเก่าๆของสามหมดเลย
โคตรมีความสุขครับ และโคตรจะรักสถาบันแห่งนี้เลย
เปลี่ยนสามที่หน้าตาเรียน แต่เกรียนตอนมัธยม กลับมาตั้งใจเรียนดั่งเดิมได้เลย
ภูมิใจครับที่คิดงี้ได้ อย่างน้อยก็ทำให้อย่างน้อยสามคนบนโลกนี้ มีความสุขแล้ว
คือ พ่อ แม่ และสามเอง แอร๊ย
--
เข้าไปแล้ว เจอพวกที่ชอบอะไรๆเหมือนกันทั้งนั้นเลยครับ
พวกที่มีความฝัน และความชอบ เหมือนๆกับสาม
อยากสร้างตำนานให้กับที่นี่ เมเจอร์นี้จังเลยครับ
และดูแล้ว น่าจะเป็นเวลาเหมาะ เพราะรุ่นนี้ ก็เพิ่งเป็นรุ่นที่ 2 เอง เมเจอร์ใหม่มากๆ
อยากลองดูครับ
เผื่อว่านครศรีธรรมราช จะได้มีอุตสาหกรรมของจังหวัด เป้นอนิเมชั่นเพิ่มขึ้นมาครับ :25: :56:
ตอนท้ายดูฝั้นนน ฝันเนอะครับ
แต่ใช่ครับ ฝันอะแหละ
อยากให้เป็นจริงครับ
อ้างคำพูดจาก: พีช เมื่อ 09 มิ.ย. 2009, 17:47 น.
ฮาพี่จักรี มีการเรียกให้มาช่วยตอบ 555
พีชกำลังจะขึ้นปี 1 ที่ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี หลักสูตรนานาชาติ ม.ธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ค่ะ
(ชื่อยาวมาก ถ้าจะเอาชื่อสั้นๆก็เรียก BBA)
ตอนนี้ยังไม่เปิดเทอมเลยค่ะ เปิดสิงหานู่นแน่ะ
มีเวลาชิลอีกสองเดือน แต่ตอนนี้ก็มีเรียนปรับพื้นฐานประปราย
แต่โดยรวมก็ยังว่างอยู่ดีนะ
ส่วนรับน้อง ยังไม่มีเลย กว่าจะมีก็ปลายกค.
ทุกอย่างช้ากว่าหลักสูตรปกติหมดเลยอะ :05:
น้องๆคนไหนอยากเข้าคณะนี้ อยากปรึกษาเรื่องการสอบ SMART-I หรือว่า SAT ถามได้นะ :22:
เรียนที่เดียวกะเพื่อนเราเล้ยย มันเรียนคณะไหนไม่รู้ แต่ชอบมาบ่นๆว่ายังมีเวลาชิลอีกเยอะเกิน :25:
เห็นวิวัฒนาการน้องๆ ตั้งแต่มัธยม ตอนนี้เป็นเฟรชชี่กันหมดแล้ว
แก่แล้วสิเรา :3005:
สาม ตึกเรียนวลัยลักษณ์ยังห่างๆ กันอยู่รึเปล่า
แล้วมีทุ่งหญ้าสะวันน่า เป็นหย่อมๆ ให้เสือชีตาร์วิ่งเล่นอะ
เคยไปติวที่นู้น ตึกโคตรไกลกันเลย ร้อนตับแตก :07:
เรียน สจล (สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง)
คณะวิศวกรรมศาสตร์งัฟ :27:
อ้างคำพูดจาก: blackRabbit เมื่อ 10 มิ.ย. 2009, 02:33 น.
เรียน สจล (สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง)
คณะวิศวกรรมศาสตร์งัฟ :27:
โธ่ พี่บิ๊ก เห็นว่ากำลังจะจบ
นี่กลายมาเป็นนิิสิตใหม่อีกแล้วเหรอ :05: :46: :30:
พ้นสภาพสินะ :05:
น้องสาม สุดยอดครับ นี่แหละ คิดจะสร้างตำนาน ไม่ต้องฝันเลยครับน้อง
ร่มไม้ไหนก็ย่อมมีรากที่สวยงามในแบบของมัน
พี่เป็นเด็กราชภัฎ โดนตราหน้าว่าเป็นสถาบันดักลาว
เคยถูกหยามตลอดมาว่า เด็กราชภัฏที่นี่เดินข้ามถนนรถไม่ชนก็จบได้
แต่ก็นั่นแหละครับ หลักสูตรกิจกรรมก็เป็นอย่างเขาหยามจริงอันนี้ไม่ปฏิเสธ
นักศึกษาก็เหมือนปิดหูปิดตา อาจารย์ก็รู้สึกจะหัวโบราณกาล
หรืออะไรที่ไม่มีผลประโยชน์ไม่ทำกันหรือเปล่า อันนี้ก็ไม่อยากกล่าวหา
สิ่งที่เราทำได้จริงๆ คือลดคำดูหมิ่นนั้นด้วยการสร้างตำนาน นั่นแลครับ
และผมก็ภูมิใจที่เป็นตัวตั้งตัวตีชักจูงอาจารย์และบุคลากรจัดกิจกรรมโดยไม่หวังพึ่งงบสถาบัน ครั้งหนึ่ง
ชักชวนอาจารย์เสนอแผนงานจัดนิทรรศการ และเชิญศิลปินมาสัมนา โดย หาแรงสนับสนุนจากศิษย์เก่า
เรียกได้ว่า เป็นครั้งแรก ที่มีงานเล็กๆ เพื่อจุดประกาย ให้นิสิตในคณะให้ไม่รู้สึกดูถูกตัวเอง
และที่ผมยังปลื้มไม่หายก็ที่เห็นว่าอาจารย์หลายท่าน ก็สืบต่อเจตนารมณ์นี้ร่วมกันมาเรื่อยๆ
และ ความเป็นประโยชน์ของมันก็ทำให้ผู้บริหารเข้ามาจัดการดูแลนับตั้งแต่นั้น..
ณ เวลานั้นผม ก็เป็นแค่เด็กในโลกแคบคนหนึ่งที่แม้อินเตอร์เน็ตก็ไม่เคยเล่น ไม่รู้แม้ระบบของมหาลัยอื่นๆ
ไม่รู้ว่า มหาลัยเขามีนิทรรศการตามห้าง ทิสงทีสิตนักศึกษา ไม่รุ้อะไรเลย แต่ก็ยังคิดจะจัดมันทั้งที่ไม่รู้เรื่องพวกนี้
ยังหลงภูมิใจตัวเองตั้วนาน ว่าตูคิดได้ไงวะให้เพื่อนทำโปรเจ็คแล้วจัดนิทรรรศการให้คนนอกเข้ามาดู
แต่พอได้ทำงานท่องเน็ตรู้จักฟอนต์ ทำให้รู้ว่าที่ผมคิดนั่นเขาคิดกันไปถึงไหนต่อไหนไปนานแล้ว :37:
และทำได้ดีกว่างานนิทรรศการเล็กๆ รั่วๆ อันนี้ซะอีก แต่ก็นั่นแหละ จะเล้กจะรั่วอย่างไง ก็คิดว่ายังได้ฝากอะไรเอาไว้
และวันนั้น เป็นวันที่ เพื่อนร่วมคณะ เห..ตามผมมากที่สุดเลย ให้ความร่วมมือเยอะสุดรวมทั้งอาจารย์หลายท่าน
กล่าวชื่นชมพวกเราไม่ขาดปากยิ่งกว่ากิจกรรมไหนๆ ที่เคยมีเลย ...
ตอนสัมนา อยู่ดีๆ ผอ. รอง ผอ. ก็เข้ามาดูกันเยอะแยะ อาจารย์หัวหน้าภาคหน้าบานเลยทั้งที่อาจารย์นั่นก็ไม่รุ้เรื่องอะไรมาก่อนเหมือนกัน
คงงงอ่ะ อยู่ดีๆก็โดนชม :30: แล้วก็เรียกผมไปอธิบายคอนเซ็ปต์
เล่าซะยาวเลย จะมากล่าวชื่นชมความมุ่งมั่นของบักสาม
กลับมานั่งภูมิใจสิ่งที่ตัวเองคิดว่าเป็นตำนานซะอีกแนะ :08:
แต่ก็นั่นแหละครับน้องสาม ดีใจครับ ที่ได้เฝ้ามองน้องสามและเด็กๆ จากที่นี้เติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ทั้งตัวและใจ
สุดท้ายก็ไม่รู้จะบอกอะไรแก่น้องๆ ดี ก็ขอบอกแค่ว่า "ฝากประเทศด้วยเน้อ" :37:
โอ้ย ... เห็นเด็กๆ มีอุดมการณ์แล้วมันอดตื้นตันไม่ได้ :30:
ก่อนหน้านี้มีกระจู๋แด่เด็กมัธยม ยังรู้สึกเหมือนต้นกล้าเล็กๆ ค่อยๆเติบโต
แต่พอมาอันนี้
รู้สึกว่าตัวเองแก่ว่ะเฮ้ย
ยิ่งเห็นน้องๆ ปีหนึ่งใส่กระโปรงพลีต รองเท้าขาว แล้วหัวใจมันหวิว :56:
น้องพีชชช :25:
เข้า BBA ด้วย
อยู่ BE นะครับ ไว้เจอกันๆ :53:
ไม่เคยรู้เลย ว่า นศ.ใหม่เยอะ จริงๆ
ตัวเราก็ใกล้จบแล้ว :05:
อ้างคำพูดจาก: ณต เมื่อ 10 มิ.ย. 2009, 02:48 น.
โธ่ พี่บิ๊ก เห็นว่ากำลังจะจบ
นี่กลายมาเป็นนิิสิตใหม่อีกแล้วเหรอ :05: :46: :30:
:07: :07: :07: :07: :07:
โถ่บิ๊ก นี่กะเอาดีด้านการศึกษาขนาดนี้เลยเหรอ :05:
:05: ขอบคุณทุกคนมากครับ
จะอยู่จนรุ่นน้องมาเป็นคณะบดีเลยสินะครับ :05:
จะถามว่าพี่สามกับลุงจักรีโพสต์อะไรยาวๆใครสรุปให้หน่อย :16a:
น้องแอ้มารายงานตัวค่ะ.. แหะๆ ล้อเล่น..
จะบอกว่ามาอ่านความฝันของน้องๆ นึกถึงสมัยที่ตัวเองมีความฝันเลย
ชีวิตจริงก็เหนื่อยหน่อย บางทีเราก็อาจจะไปประสบ (หรือไม่ประสบ) ความสำเร็จ
ในรูปแบบอื่นๆ ก็ได้
แต่ความฝันในวันนี้แหละ ที่มันจะเป็นพลังดีๆ ชักนำให้เราไปต่อได้ล่ะ..
ความคิดของสามก็เจ๋งจังเลย.. :12:
น้องพีช อีสาม :25:
อ้างคำพูดจาก: ☼บวบงัฟ☼ เมื่อ 10 มิ.ย. 2009, 17:07 น.
จะอยู่จนรุ่นน้องมาเป็นคณะบดีเลยสินะครับ :05:
:05: เป็นอธิการไปแล้ว
ดีนะของตูแค่รุ่นพี่กลับมาเป็นอาจารย์ :47:
(แต่มีวิชาภาษาอังกฤษตัวนึงที่มีอาจารย์พิเศษฝรั่งมาสอนตอนปี 8 ตอนจะจบก็พบว่าอาจารย์อายุเท่ากัน :3005:)
ผมเพิ่งเข้าปีหนึ่งที่ ม.รังสิตครับ
คณะวิทยาลัยดนตรี
เอกเปียโน การประพันเพลง
รับน้องชิวดี สำหรับคณะนี้ ซ้อมๆแล้วก็เลิก
กิจกรรมไม่โหด สนุกดีครับ
ปีหนึ่ง แพทย์ มหิดลครับ
ช่วงนี้รับน้องโหดมาก :37:
จริงๆช่วงรับน้องของคณะ จะว่าไปก็ผ่านพ้นมาพอสมควร
และพบเจออะไรต่อมิอะไรมากมายหลังจากนั้นแล้ว
ก็ยังรู้สึกอยู่นะครับว่า เป็นระบบที่ออกแบบมารัดกุมและได้ผล
ทั้งที่ไม่ค่อยเชื่อหรือยอมรับอะไรง่าย แต่ไอ้ซ่อมนี่
มันก็ยังมีผลต่อความคิดมาจนทุกวันนี้
แต่มันไม่ได้มีอิทธิพลในแง่แบบว่ารักคณะ สถาบัน ภาคภูมิใจอะไรแบบนั้นนะ
ไม่รู้สึกว่ามีความรู้สึกพวกนี้มามาเป็นแรงผลักดันในการทำอะไรเลย
พอพูดว่าภูมิใจหรืออะไรแบบนี้ รู้สึกว่าในหัวว่างเปล่า
อย่างเดียวที่คิดคือ ชอบอยู่ยังงี้ อยู่นี่แล้วมันเหลวไหลดี
(ไม่รู้จะนับเป็นข้อดีได้หรือเปล่า) นั่นก็ทำให้ทุกวันนี้ชาวบ้านที่จบกันมานาน
ก็ยังพากันไปมหาลัยอยู่เป็นปกติ เดินทักชาวบ้านได้ ไม่มีอาการขัดเขินแต่อย่างใด :37:
วันนี้ผมโดดรับน้องมา :47:
พอดีเหนื่อย
พึงค้นพบ :33:
อย่าพึงน้อยใจน้า :43:
- เด็กชาย/เด็กหญิง ：： เด็กหญิงกอ．ก้อ
- นิสิตใหม่ที่ไหน ：： รั้วเหลือง-แดง เจ้าค่ะ
- คณะอะไร ：： คณะรัฐมนตรี :08: แหะๆๆ ศิลปศาสตร์ค่ะ
- เอกอะไร ：： เอกปะปนกัน = เอกรวม (แป๊ก :14:)
-โทอะไร ：： โทยังไม่คิด
- จัตวาละ ：： จัตวา，，，，？
- รับน้องเป็นอย่างไงบ้าง ：： สนุก ︿︿
-กินพริกหรือกินกระดาษเปื้อนหมึก ：： กินกระดาษเปื้อนพริก :38: ．．．．จริงๆคือไม่มีอะไรเลย อิอิ
เพิ่งค้นพบด้วยคน :05:
- เด็กชาย/เด็กหญิง อะไร | เด็กชายบอสคุง
- นิสิตใหม่ที่ไหน | สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
- คณะอะไร | เทคโนโลยีสารสนเทศ
- เอกอะไร | เทคโนโลยีสารสนเทศ
-โทอะไร | ไม่โทร ตังหมด
- จัตวาละ | แล้วตรีหายไปไหนหว่า
- รับน้องเป็นอย่างไงบ้าง | ไม่เข้าครับ ไม่ชอบวิธีการ ไม่ผ่านเชียร์ โดนรุ่นพี่แบนอยู่
-กินพริกหรือกินกระดาษเปื้อนหมึก | คืออะไรหว่า....
ไว้ปีหน้าคงมีคนมาโพสเยอะขึ้น :27:
เราจะรอดูจานวีเผยผิวในชุด นศ. :25:
คุ้นๆ ว่าคยตั้งจู๋รวมว่าใครเรียนที่ไหนมั่ง
จะเอามาอัพเดตแต่หาไม่เจอ :05:
อ้างคำพูดจาก: เก้อ เมื่อ 15 มิ.ย. 2009, 04:32 น.
ปีหนึ่ง แพทย์ มหิดลครับ
ช่วงนี้รับน้องโหดมาก :37:
จริงๆช่วงรับน้องของคณะ จะว่าไปก็ผ่านพ้นมาพอสมควร
และพบเจออะไรต่อมิอะไรมากมายหลังจากนั้นแล้ว
ก็ยังรู้สึกอยู่นะครับว่า เป็นระบบที่ออกแบบมารัดกุมและได้ผล
ทั้งที่ไม่ค่อยเชื่อหรือยอมรับอะไรง่าย แต่ไอ้ซ่อมนี่
มันก็ยังมีผลต่อความคิดมาจนทุกวันนี้
แต่มันไม่ได้มีอิทธิพลในแง่แบบว่ารักคณะ สถาบัน ภาคภูมิใจอะไรแบบนั้นนะ
ไม่รู้สึกว่ามีความรู้สึกพวกนี้มามาเป็นแรงผลักดันในการทำอะไรเลย
พอพูดว่าภูมิใจหรืออะไรแบบนี้ รู้สึกว่าในหัวว่างเปล่า
อย่างเดียวที่คิดคือ ชอบอยู่ยังงี้ อยู่นี่แล้วมันเหลวไหลดี
(ไม่รู้จะนับเป็นข้อดีได้หรือเปล่า) นั่นก็ทำให้ทุกวันนี้ชาวบ้านที่จบกันมานาน
ก็ยังพากันไปมหาลัยอยู่เป็นปกติ เดินทักชาวบ้านได้ ไม่มีอาการขัดเขินแต่อย่างใด :37:
เห้ย พี่เก้อ เรียนหมอหรอ???
ทำไมถึงอยากเรียนอะ?
จะบอกว่าปีสองแม่งหนัก จนอยากลาออกเลย ฮ่าๆๆๆ
:08: :56:
ชิบหาย :03:
หาเจอยังครับ :37:
อากาศบนโลกวันแรกเป็นไงบ้างครับ