เนื่องด้วยทำงานที่เกี่ยวกับชาวต่างชาติ ทั้งทางตรงทางอ้อมมาก็หลายที
ตูโง่ ภาษามากๆ แค่สื่อสารกันรู้เรื่อง ในงานจ๊อบนั้นๆ ที่ต้องคิดเอาไว้ล่วงหน้าว่าควรมีอะไร เราก็จะคุยกับมันรู้เรื่องเอง :37:
เรื่องคำศัพท์ก็ใช้เซนส์เอา เช่น งานไวท์ปาร์ตี้ ฝรั่ง (สำเนียงอิตาลี)ก็พูดมาสิว่ามันจะเอาอะไรมั่ง
มันพูดอะไร ไอซ์ๆ มานี่แหละ เอาล่ะสิ.. ตูก็เดาไปก่อนเลยว่า จะเอาแกะสลักน้ำแข็ง หรือมันจะเอาไดร์ไอซ์ฟะ
ทำเนียนเหมือนรู้ แล้วเดี๋ยวเราก็จะเดาศัพท์ออกเองว่ามันคืออะไร :05:
คราวนี้ปัญหาหลักที่ทำตูจะคลั่งตายคือ .. การทำเปเปอร์แผนใหญ่เป็นภาษาอังกฤษ แนววิชาการ :07:
เนื่องจากมันมีศัพท์เฉพาะเยอะมาก เรื่องพรีเซนต์ยิ่งไม่ต้องพูดถึง
แล้วทำงานกับฝรั่งน่ะ ทำไมไม่ให้ฝรั่งมันทำล่ะ ..
ก็แต่ละตัว มาจากอิตาลี สวีเดน รัสเซีย ฝรั่งเศส ฯลฯ ไม่ใช่คนที่ใช้ภาษาอังกฤษกันโดยตรง
เลยโยนมาให้คนไทยตาดำๆ อย่างตูทำแทน :05: :05: :05: :05:
มีหนังสือ หรืออะไรแนะนำมั่งมั้ยคะ ทั้งน้องๆพี่ๆ เลยว่าปกติทำไงถึงเก่งการใช้ภาษาอังกฤษ :25:
ปล.ตอนนี้ตูอยากได้พวกอะกรีเม้นท์ จะได้รู้ว่าศัพท์ตัวไหนควรใช้ยังไง
มีเล่มไหนที่น่าสนใจมั่งมั้ยคะ :46:
ปอ. ตูต้องอยู่กับพวกที่มั่วภาษาอังกฤษ มาจากชาติอื่นเหมือนกัน เลยยิ่งทำให้ภาษาตูยิ่งตกต่ำลงไปอีก :05:
ปฮ. แล้วที่วันนี้อยู่รอดมาได้ จาก กก. เท่านั้น โดยการเซิร์สหาตัวอย่างประโยคและวิธีการใช้ ทำให้การทำเปเปอร์หน้านึง
ซัดไปหลายชั่วโมง
จากที่ทำงานมา ก็เคยประสบปัญหาแบบส้มนี่แหละ
วันนึงเจอเจ้าของบ้าน 4 ชาติ สำเนียงและภาษาต่างกันโดยสิ้นเชิง
อิตาลี ฝรั่งเศส รัสเซีย มันก็พอแค่ถูๆไถๆ ภาษาอังกฤษมาคุยกับเราได้นิดๆหน่อยๆ
เราซึ่งภาษาอังกฤษไม่ใช่ภาษาแม่ เลยยิ่งต้องทำการบ้านหนักกว่าเดิมอีก ว่ามันจะเอาอะไรกันแน่
เรื่องการทำเปเปอร์ ผมแนะนำให้ลองหาดิคชันนารี สำหรับศัพท์งานเฉพาะในแต่ละสาขาเก็บไว้นะ
อย่างงาน สถาปัตย์ ผมก็มีดิคสำหรับงานแบบนี้โดยเฉพาะเก็บไว้ ใช้ในการทำงานเปเปอร์เหมือนกัน
เพราะบางทีผมก็ต้องทำราคา/สัญญา/พรีเซนท์ หรือถอดแบบ เป็นภาษาอังกฤษ มันก็ช่วยไ้ด้เยอะในส่วนนึงเลยทีเดียว
ส่วนเรื่องการฟัง การใ้ช้งาน อันนี้แนะนำให้ใช้บ่อยๆแหละครับส้ม
อันไหนไม่รู็จริงๆ ถามมันไปเลยครับ ถามมันให้มันบ่นนิดหน่อย ดีกว่าเดาผิดแล้วเกิดเรื่องใหญ่ดีกว่านะ
ผมถามประจำเลย อันไหนที่ฟังแล้วมันแปลกๆ เพราะบางทีฝรั่งก็ใช้คำผิด บอกเราผิดๆ
แล้วพอเกิดเรื่องทีหลังมันไม่มีหลักฐาน หาว่าเราทำผิดเองนั่นแหละ
ตอนนี้โดนมอบหมายให้รับผิดชอบงานทางฝรั่งซะเกือบหมดเลย
ต้องมานั่งฟื้นฟูภาษาตั้งแต่สมัยเรียนใหม่
ผมใช้การฟังเพลง ฟังหนัง ให้มันชินกับสำเนียงแล้วก็คำศัพท์ รวมกับใช้ทุกวัน มันก็ดีขึ้นนะ
ขอบคุณมากเลยค่ะพี่โอ :05: +
:46:
ปกติใช้ http://dict.longdo.com/ :37:
จะหาศัพท์ยากๆ ที่ความหมายคล้ายกันก็ใช้เว็บนี้ http://www.merriam-webster.com/
อ่อ แล้วขอแนะนำอีกอย่าง
บางทีเราอย่าใช้ศัพท์ให้มันยากมากไปนะ เวลาทำพรีเซนท์
เพราะบางทีฝรั่งที่เราร่วมงาน ก็พอรู้ศัพท์ งูๆปลาๆ
เราเขียนศัพท์แสงยากมากมาย เพราะคิดว่า เค้าน่าจะเข้าใจมากกว่าศัพท์บ้านๆที่เรามี
แต่กลายเป็น เค้างง ยิ่งกว่าเราอีก เคยพยายามหาคำสวยหรูไว้อธิบานส่วนต่างๆของงาน
สุดท้าย เค้าไม่เข้าใจเลยสักอย่าง บอกไม่เคยได้ยินสักอัน ต้องมานั่งอธิบายด้วยคำบ้านๆที่เรามีนั่นแหละ
ถึงจะอ๋อ กันทั้งหมด
ลองดูระดับของคนที่เราจะพรีเซนท์งาน หรือติดต่อด้วยนะ
ถ้าเจ้าของงาน คนระดับผู้บริหาร กรรมการผู้จัดการทั้งหลายแหล่ อันนี้น่าจะใช้คำที่ดูอลังการณ์หน่อย
แต่ถ้า อธิบายคนร่วมงาน คนทำงาน หรือช่างทั้งหลายแหล่ คำศัพท์ง่ายๆ ดีที่สุดครับผม
อรก็โง่ภาษามากๆ เจอฝรั่งล่ะก็ใบ้กินเลย :05: :05: :05: :05: :05:
i am pop music :07:
อ้างคำพูดจาก: O.D.M. เมื่อ 02 เม.ย. 2009, 11:56 น.
อ่อ แล้วขอแนะนำอีกอย่าง
บางทีเราอย่าใช้ศัพท์ให้มันยากมากไปนะ เวลาทำพรีเซนท์
เพราะบางทีฝรั่งที่เราร่วมงาน ก็พอรู้ศัพท์ งูๆปลาๆ
ใช่ครับ อย่าคิดว่าฝรั่งจะเก่งอังกฤษเสมอไป
เคยทำงานกับฝรั่งพักนึง เวลาเค้าจะเขียนจดหมายที่เป็นทางการ โยนให้พี่บัญชีที่เป็นคนไทยเขียนให้ตลอด :08:
ที่สำคัญเคยเจอไอ้เจ้านายคนนี้(คนอังกฤษ) พูดกับฝรั่งอีกคน(เมกัน) ไม่รู้เรื่อง ต้องให้เราคนไทยเป็นล่ามให้อีกที :07:
อาจารย์ท่านนึงแนะนำเว็บนี้ให้ผมมาครับ
http://www.edict.com.hk/concordance/WWWConcappE.htm (http://www.edict.com.hk/concordance/WWWConcappE.htm)
มันคือตัวอย่างการใช้คำในประโยคที่ฝรั่งเขาเขียนกัน
สมมติอยากรู้ว่า crush ใช้ยังไงมั่ง ก็พิมพ์ลงไป แล้วเลือก corpus คือแหล่งที่จะใช้ค้น
มีจากพวกนิยาย ไทมส์(แนะนำอันนี้) มันก็จะคุ้ยมาให้ชมทั้งประโยคเลย เราก็ดูได้ว่ามันใช้กับ prep ตัวไหนมั่ง
ใช้ในความหมายอะไรมั่ง ซึ่งผมว่ามันค่อนข้าวน่าเชื่อถือกว่าคุ้ย google ธรรมดาครับ :40:
หวังว่าจะมีประโยชน์อยู่บ้าง
โอ้ว เว็บเต่าน่าสนใจ
ลองเล่นดูแล้ว ชอบมาก
ขอบคุณครับ :46:+
แบบนี้เลยที่อยากได้มานาน.. :46:
ปกติแอ้จะภาษาอ่อนมากเลย ยิ่งทำงานกับฝรั่งยิ่งอ่อนใหญ่
แต่อ่านกับฟังได้พอตัวนะคะ เขียนพอทน ส่วนพูดนี่ระดับพิการกันเลยทีเดียว
จะมาเกาะกระจู๋หาแทคติคดีๆ ไปใช้นะคะ
เห็นด้วยกับโอดำข้างบนๆ ว่าใช้ดูหนังฟังเพลงเนี่ยช่วยได้เยอะ
เมื่อก่อนแอ้จะติด HBO มาก ดูเรื่องเก่าซ้ำๆ อย่างน้อยๆ ทุกประโยคในเรื่องนั้น
ก็จำได้และเอามาใช้ได้ละค่ะ
:56:
เข้ามาเกาะด้วย
อ่อนแอ ภาษาเช่นกัน
เพราะหลังๆไม่ได้ เริ่มลืมไปหมด :44:
ไปเรียนพวกวอลล์สตรีทก็ดีนะ มีเพื่อนเรียนอยู่ (ผู้ใหญ่ก็เรียนเยอะ)
แต่มันแพงอะ เพราะเรียนกับฝรั่งเลยไง แถมมีเทคโนโลยีอะไรๆให้ใช้
ขอบคุณมากค่าาา ไล่ตาม +แทบไม่ทัน :25:
ประชุมกับฝรั่งธรรมดาไม่เท่าไหร่ เจอฝรั่งที่เป็นเซลส์ พูดไฟแล่บ ยังกะมันแรปโปรดักส์ :37:
ถามว่า ถ้าไปเรียนภาษาที่เมืองนอกนี่จะได้ผลมากขนาดไหนคะ :37:
อ้างคำพูดจาก: หมีโหด* เมื่อ 02 เม.ย. 2009, 16:13 น.
ถามว่า ถ้าไปเรียนภาษาที่เมืองนอกนี่จะได้ผลมากขนาดไหนคะ :37:
ไปเรียนที่เมืองนอกนี่
แล้วแต่คนนะครับ
ถ้าไปเรียนอย่างเดียว
พอถึงหอ เจอแต่คนไทย มีแต่เพื่อนคนไทย
ซื้อของร้านคนไทย ก็ไม่ได้ประโยชน์
แต่ถ้าไปเรียนแล้ว อยู่กับฝรั่ง
มีเพื่อนต่างชาติ แบบนั้นถึงจะได้ภาษากลับมาครับ
อ้างคำพูดจาก: ส้ น ♥ เมื่อ 02 เม.ย. 2009, 16:11 น.
ขอบคุณมากค่าาา ไล่ตาม +แทบไม่ทัน :25:
ประชุมกับฝรั่งธรรมดาไม่เท่าไหร่ เจอฝรั่งที่เป็นเซลส์ พูดไฟแล่บ ยังกะมันแรปโปรดักส์ :37:
:30: :30: :30:
เรียนกันมาเยอะแยะ แต่ไม่ได้ใช้พูด
มันคอยจะลืมหมดเนอะคะ :05:
ถูกต้องค่ะ..
ภาษาอังกฤษต้องพรแสวงจริงๆ
ปล. เคยรู้จักพี่คนที่มีตำแหน่งประมาณว่าเป็นคนเทรนนิ่งเรื่องภาษาในฮาร์ดร็อค
จบรามฯ ไม่เคยไปต่างประเทศ แกบอกว่าแค่ชอบภาษาอังกฤษ นั่งอ่าน ฟัง พูด ฝึกตัวเองเสมอๆ
เค้าบอกมาแค่นี้ ก็สะเทือนใจ :05:
แต่สังเกตเห็นชาวต่างชาติ ที่ไม่ใช่คนอังกฤษ
เค้าใช้ภาษาอังกฤษกันเก่งๆ ทั้งนั้นเลยนะ
แบบเรียนรู้กันเร็วไรงี้อะค่ะ
ทุกวันนี้ใช้วิธีที่พี่แอ้บอกคือ ดูหนังกับฟังเพลง (แต่เดี๋ยวนี้ฟังเพลง กระเดียดไปทางเกาหลี กัีบไทยลูกทุ่งมากกว่า :30:)
ขอบคุณนุ้งเต่านะจ๊ะ :25:
สำคัญคือต้องใช้ประจำค่ะ
สำหรับภาษาประสบการณ์จริงจะสอนเราได้ดีที่สุด :12:
พูดไปเลย พูดบ่อยๆ ผิดถูกช่างมัน ถ้าพูดผิดเดี๋ยวเขาก็บอกเราเองว่าผิด
เหมือนฝรั่งหัดพูดไทย เวลาเขาเรียงคำผิดๆถูกๆ เราก็สอนเขา ฝรั่งเขาก็อยากให้เราได้ภาษาเขาเหมือนกัน
ที่สำคัญต้องพูดเยอะๆ ฟังเยอะๆ จำศัพท์ให้ไ้ด้มากๆ หลักไวยกรณ์อะไรนั่นเอาไว้ทีหลัง จำศัพท์ได้
เดี๋ยวค่อยไปดูถึงระดับไวยกรณ์
เหมือนแบบ
I go to market last night หรือ
I went to market last night
ถึงจะผิด เขาก็เข้าใจอยู่ดี :46:
อังกฤษกับการใช้งานผมว่ามันมี 2 ระดับ
ระดับใช้ในการสื่อสารได้ กับ ระดับใช้ในระดับวิชาการ หรือ ระดับอ้างอิง
ถ้าแค่ระดับการสื่อสาร ผมว่าไม่ต้องไปเรียนหรือเข้าคอร์สก็ได้นะครับ
เพียงแต่หาโอกาสในการใข้งานให้ได้มากที่สุด ทั้งการพูด ฟัง อ่าน และ เขียน
อันนี้ตัวอย่างง่ายๆ แม่ค้าขายของในที่ที่ฝรั่งเยอะๆ ไนท์บาซาร์ ซอยนานา หรือสีลม เป็นต้น
แกไม่รู้หรอกว่าเขียนยังไง แต่แกก็ขายของฝรั่งได้เป็นกอบเป็นกำ เพราะแกใช้ทุกวัน
และฝรั่งก็เข้าใจแก
คนครึ่งค่อนโลก ก็เป็นอังกฤษในลักษณะนี้เยอะนะครับ
ลูกค้าผมหลายคน คุยกับผมเป็นภาษาอังกฤษได้ แต่ให้เค้าเขียน เค้าเขียนไม่ได้เลยครับ
ถ้าในระดับวิชาการ หรือ ใช้ในการอ้างอิง หรือทำธุรกรรม
อันนี้ควรไปเรียนสัก คอร์ส สองคอร์สครับ สำหรับคนใช้งานจริงจัง (ต้องเป็นคอร์สสำหรับการทำธุรกิจหรือใช้งานในลักษณะนี้ด้วยนะครับ)
เพราะในเรื่องของการเขียน แบบฟอร์ม และ แกรมม่า มันค่อนข้างเข้าใจยาก และต้องอาศัยคนเคยใช้งาน
ในการแนะนำค่อนข้างมากครับ
คนเรากลัวภาษาอังกฤษ เพราะเราถูกสอนมาตั้งแต่เด็กว่า ถ้าผิดแกรมมาแล้ว มันจะไม่รู้เรื่อง
ซึ่ง คนเกินครึ่ง ไม่รู้แกรมม่าเท่าเราเลยครับ ผมยังไม่ค่อยได้เห็นฝรั่งพูดตามเทนส์เลยสักเท่าไหร่
ไอโก ไอโก ตลอด ไม่ว่าจะวันนี้ พรุ่งนี้ มะรืนนี้ เมื่อวาน ปีที่แล้ว ชาติที่แล้ว ก็ยัง ไอโก เหมือนเดิม
ยังคิดอยากหาเวลาไปเรียนคอร์สธุรกิจอยู่เหมือนกันครับ เพราะดูแล้วน่าจะได้ใช้มากขึ้นในเวลาอันใกล้นี้
อ้างคำพูดจาก: ต้น™ เมื่อ 02 เม.ย. 2009, 16:56 น.
พูดไปเลย พูดบ่อยๆ ผิดถูกช่างมัน ถ้าพูดผิดเดี๋ยวเขาก็บอกเราเองว่าผิด
เหมือนฝรั่งหัดพูดไทย เวลาเขาเรียงคำผิดๆถูกๆ เราก็สอนเขา ฝรั่งเขาก็อยากให้เราได้ภาษาเขาเหมือนกัน
ที่สำคัญต้องพูดเยอะๆ ฟังเยอะๆ จำศัพท์ให้ไ้ด้มากๆ หลักไวยกรณ์อะไรนั่นเอาไว้ทีหลัง จำศัพท์ได้
เดี๋ยวค่อยไปดูถึงระดับไวยกรณ์
เหมือนแบบ
I go to market last night หรือ
I went to market last night
ถึงจะผิด เขาก็เข้าใจอยู่ดี :46:
นี่เลย โดนใจค่ะ
เมื่อก่อนแอ้คอยแต่จะคิดว่ามันถูกไวยากรณ์ไหม
ไม่ทันกินอะค่ะ ตอนนี้ยิงๆ ไปก่อนเลย ยังไงเขาก็น่าจะเข้าใจได้ประมาณ 60-70% อยู่แล้ว
อีกอย่าง จากประสบการณ์ทำงานกับฝรั่งหลายชาติ แล้วแต่คนด้วยนะคะ
บางคนก็ไม่ใส่ใจจะฟัง พูดให้ตายยังไงมันก็ทำเป็นไม่รู้เรื่อง (กรณีไปทวงงาน)
บางคนตั้งใจฟังเรา พูดแต่คำนามสี่ห้าคำ เขายังเข้าใจเลยว่าเราจะสื่ออะไร.. (กรณีจะจ่ายเงินเขา)
เพื่อนแอ้บอกต้องหน้าด้านไว้ก่อน.. :05:
ยากนะ.. หน้าบางอะ
ปล. เคยเจอไกด์ชาวบ๊าน..ชาวบ้านที่เขาสก พูดภาษาอังกฤษซะปรื๋อเลย
แอบฟังฝรั่งถามเขาว่าทำไมภาษาดีจัง เขาบอกว่า ก็พูดกับนักท่องเที่ยวอย่างพวกคุณนี่แหละ..
อึ้งค่ะอึ้ง.. (หล่อเข้มด้วยอะ)
ที่อยู่ในวงเล็บ :04:
ไปเรียนเมืองนอก ถ้าจะเอาแบบธรรมชาติ
ต้องอยู่กับคนชาตินั้นๆถึงจะได้ผลอะ
ถ้าไปเรียนแล้วอยู่กับคนไทย ก็ต้องฝึกเองเยอะๆ
ก็ได้เหมือนกัน ถ้าหวังพึ่งธรรมชาติก็ไม่ไหว
มีเพื่อนไปแลกเปลี่ยนที่เมกาคนนึง ก่อนไปก็เก่งอยู่แล้ว
พอไปอยู่ พูดภาษาวัยรุ่นเป็นเลยทีเดียว
ไปอ่านเจอนัลในไฮไฟว์มันไม่ค่อยรู้เรื่อง
แบบว่าภาษาวัยรุ่นน่ะ :08:
ขอเบิ้ล
เมื่อคืนดูรายการตาสว่าง
มีเด็กคนนึงน่าจะประมาณ ๒ขวบ
คุณพ่อคุยกับลูกเป็นภาษาอังกฤษ คุณแม่คุยภาษาไทย
(แต่ทั้งคู่เป็นคนไทยนะ)
ได้ผลอะ
แบบเวลาลูกไปคุยกับพ่อ ก็คุยเป็นภาษาอังกฤษ
คุยกับแม่เป็นภาษาไทย
คุณพ่อบอกว่าตอนนี้กำลังหัดภาษาจีน :31:
เข้ามาลงชื่อด้วยคน
กร๊าก ตอบช้าไป ..โดนตัดหน้าซะแล้วต๋อย
:56:
ออกตัวไว้ก่อนว่าภาษาอังกฤษอรไม่ได้ดีมาก อยู่กลางๆ
แต่อรเรียนมาหลายภาษา แล้วก็พอจับจุดอะไรได้นิดๆว่า
เรื่องภาษาจะได้ไม่ได้อรว่าหลักๆมันมาจากการใช้งานล่ะ
ตอนไปแลกเปลี่ยนที่เบลเยี่ยมโดยไม่มีพื้นฐานภาษาดัชท์
อรใช้เวลา 3 เดือนก็ ฟัง พูดได้แล้ว อ่านกับเขียนมาช้ากว่า
ในขณะที่ฝรั่งเศสเรียนใช้เวลาเกือบปีถึงจะได้เท่าภาษาดัชท์
เหตุผลคือโอกาสใช้ภาษาฝรั่งเศส (ณ ขณะนั้น) มันน้อยกว่า
มาตอนนี้ได้แต่ภาษาอังกฤษ เพราะไอสองภาษาข้างบนนั้น
มันเป็นภาษาที่ไม่ได้มีโอกาสใช้ เก่งแค่ไหนไม่ซ้อมก็ลืม..
อันนี้คือเล่าเกริ่นๆ :37:
ประเด็นคือ.. ปรับสกิลให้เข้ากับชีวิตประจำวันได้ก็เป็นดี อย่างที่หลายคนว่า
อยากฟังเก่งก็ฟังให้เยอะ ...ดูหนังไ่ม่มีซับ ฟังเพลงแล้วพยายามฟังเนื้อ
อยากพูดเก่งพูดให้เยอะ ...พูดกับตัวเองหน้ากระจก คุยเยอะๆ แปลอังกฤษเป็นอังกฤษ
อยากอ่านเก่งอ่านให้เยอะ ...อ่านนิยาย อ่านการ์ตูน ชอบแนงไหนก็หาอ่าน
อยากเขียนเก่งเขียนต้องให้ชิน ...เขียนไดอารี่ เข้ากระทู้เมืองนอก
บางครั้งอรไม่มีคนคุยอังกฤษด้วย ก็พยายามคิดเป็นภาษาอังกฤษ
ตอนไหนพูดได้ก็พูด ลองพูดๆบ่นๆเป็นภาษาอังฤษ จะทำให้คุ้นปาก
เวลาคุยก็กระดากน้อยลง ..ถ้าต้องพรีเซ้นท์ลูกค้า ก็ลองซ้อมๆก่อน
(ซ้อมด่าหรืออธิิบายลูกค้า เวลาลูกค้างี่เง่าก็เป็นอีกวิธีที่ดีนะคะ :30:)
สำคัญคืออย่าอายที่จะผิด.. จะทำให้กล้าพูดได้เยอะขึ้นเลยค่ะ
แล้วอย่าไปกังวลเรื่องสำเนียงมาก เอาที่เราพูดแล้วสบายปากค่ะ
เพราะอังกฤษแต่ล่ะที่ก็มีสำเนียงของมัน ไม่ใช่ว่าต้องบริติชถึงจะดี
ส่วนเรื่องการเรียนศัพท์เฉพาะทางก็มีวิธีตามที่พี่โอดำบอก
คือมีดิกชันนารีเฉพาะทาง ...แต่วิธีที่อรใช้เวลาต้องเรียนเร่งมากๆ
คือการหาหนังสือวิชาที่เกี่ยวข้องกับด้านนั้นที่เป็นภาษาอังกฤษมาอ่าน
อ่านแล้วออกเสียงก็ช่วยเรื่องพูดได้ ไม่รู้คำไหนก็เปิดดิกชันนารี
คำไหนลืมบ่อยก็จด เขียนอธิบายเป็นภาษาอังกฤษง่้ายๆให้จำได้
ฟังดูเหมือนยุ่งยาก.. แต่พอทำไปเรื่อยๆ เราจะอ่านเร็วขึ้น จำมากขึ้น
เปิดดิกน้อยลง แล้วก็ชินกับระบบคำของมันค่ะ
แต่อันนี้ก็วิธีแบบอรๆนะคะ
ง่ายไปยากไปก็แล้วแค่ถนัด
หวังว่าคงช่วยอะไรได้บ้างนะคะ :42:
อ้างอิงภาษาที่ไม่ได้มีโอกาสใช้ เก่งแค่ไหนไม่ซ้อมก็ลืม..
:25:
ขอบคุณมากน้องอรรรรร + แรงๆ :53:
http://update.softarchive.net/vocabulary_in_context_books.7819.html (http://update.softarchive.net/vocabulary_in_context_books.7819.html)
เรื่องคำศัพท์ ลองดูอันนี้ เค้าแบ่งเป็นหมดๆ ให้ค่ะ
คิดว่าน่าจะมีประโยชน์ :46:
+หลิง หนังสือน่าหามาอ่านมากโดยเฉพาะหมวดศิลปะและวรรณกรรม :25:
+ พี่ส้มคืน และช่วย +คนอื่นๆด้วยค่ะ :27:
เวลาเราทำงานกับคนต่างชาติ
เราจะคิดว่า ฝรั่งหรือคุณยุ่นเหล่านั้น
ไม่ใช่อาจารย์สอนภาษา
ความเข้าใจ สำคัญกว่าแกรมมาร์เยอะ
มีมาฝากอีกแล้วค่ะ
ฝึกมากๆ จะได้เก่ง
http://baleablog.softarchive.net/test_your_english_promotional.18463.html (http://baleablog.softarchive.net/test_your_english_promotional.18463.html)
บวก บวก บวก !!!! โอ๊ววว อะไรกันนี่ ช่างสรรหา ขอบคุณมากๆๆๆๆๆๆ :07:
เท่าที่ฟังมา ส้มพูดภาษาอังกฤษเก่งกว่าตูร้อยเท่าได้มั้ง :30:
อ้างคำพูดจาก: ning❤ เมื่อ 02 เม.ย. 2009, 18:35 น.
ขอเบิ้ล
เมื่อคืนดูรายการตาสว่าง
มีเด็กคนนึงน่าจะประมาณ ๒ขวบ
คุณพ่อคุยกับลูกเป็นภาษาอังกฤษ คุณแม่คุยภาษาไทย
(แต่ทั้งคู่เป็นคนไทยนะ)
ได้ผลอะ
แบบเวลาลูกไปคุยกับพ่อ ก็คุยเป็นภาษาอังกฤษ
คุยกับแม่เป็นภาษาไทย
คุณพ่อบอกว่าตอนนี้กำลังหัดภาษาจีน :31:
คนนี้รู้จักกัน :25:
(หนังสือที่เขาโฆษณาในรายการนั่นตูวาดภาพประกอบให้เองแหละ :30:)
http://go2pasa.ning.com/video/video/listTagged?tag=peipei (http://go2pasa.ning.com/video/video/listTagged?tag=peipei)
ที่สำคัญคือน้องเพ่ยเพ่ยน่ารักมากๆ :07:
ผมรู้สึกว่า เราต้องลำบากยังงั้นเพื่ออะไรเหรอครับเนี่ย
พูดตั้งแต่เด็กเลย จำเป็นต้องรีบเรียนรู้อะไรขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย
จนถึง ม.ต้น ผมยังวิ่งเล่นไล่จับจั๊กจั่นอยู่เลย :08:
ไม่เห็นว่าทุกวันนี้จะมีปัญหาอะไร
เรื่องการเขียนผมก็ออกจะมีปัญหาอยู่เหมือนกัน
แต่ด้วยความที่สันดานพื้นฐาน ไม่ค่อยมีความกลัว กังวลอะไร
และไม่คิดอะไรมาก ใช้ๆไป ถูกผิดไม่รู้เหมือนกัน
จนกระทั่งมีครั้งนึง ไม่นานมานี้ ผมต้องเขียนบทให้บริษัทมือถือยักษ์ใหญ่แห่งหนึ่ง
เป็นภาษาฝรั่งนี่แหละ คราวนี้ล่ะ ความเกร็งเกิดขึ้นของจริง
เพราะว่ามันคืองาน ไม่ใช่ว่าเขียนให้เข้าใจสื่อสารได้ก็พอ ต้องเขียนให้ถูกต้อง ตรงเป๊ะ
ประกอบด้วยวรรณศิลป์และขายของได้ เหมาะแก่การเอาไปพากย์อีกต่างหาก
ซึ่งไม่มั่นใจเลยสักนิด (นึกออกใช่ไหมครับ อย่างเราๆที่ใช้ภาษาไทยได้เป็นปกติ
ก็ไม่ใช่ว่าทุกคนจะสามารถเขียนบทโฆษณาได้ จึงนำมาซึ่งความเกร็งมากของผม)
แต่เวลาน้อย ก็จำต้องเขียนไปด้วยความเกร็งๆนั่นล่ะ
ก็เอาบทนั้นไปให้คนลงเสียงบรรยาย คือคุณฮาร์ท ซึ่งเป็นผู้ใช้ภาษาอังกฤษได้เหมือนเจ้าของภาษา
ผมก็คิดในใจว่า ตายห่า โดนด่าตายแน่ เขียนมั่วซั่ว แต่สุดท้าย
แกเติม S ให้ 2-3 ตัว ที่ผมลืม ที่แก้ก็มีแค่ 4-5 คำ แก้เพื่อให้เข้ากับปาก
เข้ากับวิธีพูดของแกเฉยๆ เอาเป็นว่ารอดไปได้ยังไงไม่รู้
ผมเลยลงเอยกับความคิดที่ว่า ใช้ๆมันไปเถอะ ธรรมชาติของภาษาจะบอกเราเอง
ว่าไหนถูก ไหนผิด ผมไม่รู้จักแกรมมาร์อะไรทั้งนั้น ผมรู้แต่ว่าฟังแล้วมันแปร่งหู
ใช้วิธีเท่านี้จริงๆในการตัดสิน นอกนั้นก็เป็นเรื่องของศิลปะภาษาแล้ว
ซึ่งข้อนี้มันก็เหมือนกับภาษาไทยนั่นแหละ ในภาษาไทยที่เราใช้กันอยู่ทุกวันเนี่ย
ถ้าหากเราอ่านเยอะ เราก็มีคลังคำ คลังประโยคมาเขียนได้เยอะ ลองบอกให้ผมไปเขียน
จดหมายราชการเป็นภาษาไทยอะไรยังงี้ดูสิ ผมก็เขียนไม่เป็น เพราะคลังคำ คลังประโยค
ในหัวผมไม่มี เพราะผมไม่เคยอ่าน ไม่เคยพบเห็นว่าเขียนคิดเขาเขียนกันยังไง
วิธีนี้ผมว่าไม่ต่างกันเลย แค่เปลี่ยนภาษา แต่เราไม่เคยอ่าน ไม่เคยพบเห็น
การเขียนแบบนั้นเป็นภาษาอังกฤษ มันก็เป็นเรื่องธรรมดาที่เราจะเขียนไม่ได้ ไปไม่ถูก
เช่นเดียวกัน ผมก็ไม่เคยคิดว่าใช้ภาษาอะไร
แล้วมันจะต่างกัน มันก็คือการสื่อสารเหมือนกัน
มันคือการทำความเข้าใจ ในสิ่งที่มนุษย์อีกคนกำลังจะสื่อเหมือนกัน
เพราะงั้น ใช้ๆมันไปเถอะ ถ้ารู้เรื่อง มันก็พยักหน้าเอง :30:
ออกตัวก่อนว่า ภาษาตูก็ยังห่วย
ถ้าไม่ได้เป็นเรื่องที่เรารู้และเข้าใจ
พูดบางเรื่องบางทีก็ยังเป็น Broken English
ทั้งๆ ที่อยู่เมืองนอกมาตั้งหลายปี :05:
ตูจะบอกว่า ถ้ามาเรียนภาษา
ก็เจอแต่คนต่างชาติที่ภาษามันก็ห่วยเหมือนกับเรา
เรียนในห้องมันก็แบบนึง ดูเหมือนว่าเออ เหมือนภาษาจะดีขึ้น
เวลาดูบีบีซี ก็เข้าใจดิบดี
แต่พอมาเจอคนอังกฤษท้องถิ่นจริงๆ พูด
เราก็จะไม่เข้าใจ เพราะสำเนียงไม่ชิน
และคนอังกฤษส่วนใหญ่ไม่ได้พูดสำเนียงแบบ บีบีซี
เคยมีเพื่อนอเมริกันบอกว่า พูดภาษาอังกฤษกับคนอังกฤษเนี่ย
แม่งยากที่สุดในโลกแล้ว :30:
ส่วนในมหาลัย คณะที่ตูเรียนก็มีแต่เพื่อนแขก
ดังนั้นสำเนียงที่ตูคุ้นชินมากคือสำเนียงแขก
แถมการพูดก็ติดสำเนียงแขกไปโดยไม่รู้ตัว
ดีที่ตูยังไม่พูดไปส่ายหัวไปด้วย :05:
ที่ทำงานตูก็มีแต่คนไทย กับแขก(อีกล่ะ)
แต่ไม่ได้หมายความว่า
การมาเรียนเมืองนอก
จะไม่ได้ภาษากลับไป
เพราะสิ่งที่ได้ นั่นคือการเปิดหู
ให้คุ้นชินกับสำเนียงนานาชาติ
นั่นคือเราก็จะฟังคนทั่วโลกพูดภาษาอังกฤษออก
เรื่องต่อมาคือเรื่องของการออกเสียง
เราจะออกเสียงได้ถูกต้องมากขึ้น
ยกตัวอย่างคำว่า Road
คนไทยจะออกเสียงว่า โร๊ด (เสียงสูงๆ)
แต่ในความเข้าใจของฝรั่ง
ถ้าออกเสียงอย่างนั้นจะเป็นคำว่า Wrote
คำว่า Road จริงๆ ต้องออกเสียงว่า โร่ด (เสียงต่ำๆ)
อะไรทำนองนี้เป็นต้น
สิ่งต่อมาคือเรื่องความเข้าใจในภาษา
ในรูปประโยค หรือในคำศัพท์ที่ใช้ มากขึ้น
เหมือนกับฟังเพลงตอนอยู่เมืองไทย
ก็แปลมาแบบเหมือนว่าจะใช่แต่แอบงงๆ
พอมาอยู่นี่ เลยเข้าใจว่าบริบทนั้นที่เขาใช้
จริงๆ แล้วมันหมายความว่ายังไง
เหมือนกับที่เก้อพูดนั่นแหละ
ว่าเราจะรู้ว่า ถ้าพูดหรือเขียนแบบนี้มันจะแปร่งหู
ในเรื่องของการสื่อสาร ตอนอยู่เมืองไทย
ฝรั่งคนนึงเคยบอกตูว่า เวลาฝรั่งมาเมืองไทย
มันจะพยายามทำความเข้าใจ
ภาษาอังกฤษที่คนไทยพยายามพูดอยู่แล้ว
ดังนั้นถ้าอยู่เมืองไทย ไม่ต้องกลัว
พูดถูกพูดผิด ก็พูดไป ขอให้สื่อสารได้เป็นพอ
ดังนั้นคำแนะนำว่า ถ้าอยากเก่งภาษาใด
ก็จงหาแฟนเป็นเจ้าของภาษานั้นๆ ครับ
(จบอะไรแบบนี้วะเนี่ย :30: )
ป.ล. อย่างที่เก้อบอกว่า ถ้ามันเข้าใจมันก็พยักหน้าเองนี่
ใช้กับแขกไม่ได้เด้อ เพราะเวลาเข้าใจมันจะส่ายหน้า
ถามมันว่า เข้าใจไหม มันส่ายหน้า แล้วบอกว่า เยส :30:
มีแฟน มันจะได้ภาษากายแทนน่ะสิครับ :37:
ต้องไปหาถึงถิ่นสิคะเนี่ย :30:
ชอบๆ :30: พูดไปส่ายหัวไป
เดี๋ยวจะหัดมั่ง
// ลองดูแล้ว :30: มันยักคิ้วเองโดยอัตโนมัติด้วยนะ
อ้างคำพูดจาก: รอธชิลส์ เดอ อ๊ะอ๋าห์ เมื่อ 05 เม.ย. 2009, 11:59 น.
ชอบๆ :30: พูดไปส่ายหัวไป
เดี๋ยวจะหัดมั่ง
// ลองดูแล้ว :30: มันยักคิ้วเองโดยอัตโนมัติด้วยนะ
ไม่ได้เป็นกล้ามเนื้อที่สัมพันธ์กันเลย ไปกันได้ไงคะเนี่ย :30:
ทุกวันนี้ไม่มีปัญหาเรื่องความมั่นใจในการสื่อสารนะครับ (จริงๆ เพิ่งมั่นใจขึ้นหลังจากเรียนคณะนี้มาสองปี)
แต่แกรมม่งแกรมม่าก็ไม่รู้เลยเหมือนกัน ใช้ความเคยชินเหมือนเก้อ เวลาต้องเขียนเอสเสก็แค่ไม่ให้มันขึ้นยึกๆ แดงๆ ในเวิร์ด :37:
ทุกวันนี้กังวลแค่ว่า เมื่อไหร่ตูจะสอบผ่านเนี่ย ถามเพื่อนที่รับปริญญาไปแล้วมันบอกว่าก็รับได้นะ แต่ไม่ได้ทรานสคริปต์
ซึ่งพอหางานได้แล้วเนี่ย ดูทรานสคริปต์จะไม่จำเป็นเอาเสียเลย ทำให้ขาดความกระตือรือร้นที่จะไปสอบอีก :3005:
ปล. มีที่ไหนสอบง่ายๆ มั่งครับ แค่เอาให้ผ่านเกณฑ์ (เอาไปเทียบกะโทเฟล ได้ 500) ก็ำพอ :05:
เสริม
การพูดให้ฝรั่งเข้าใจโดยไม่พึ่ง Tense
1. Present
I go to the beach ง่ายๆ
2. Past
I go to the beach yesterday อย่างนี้ไม่ถูก แต่ฝรั่งเข้าใจครับ
3. Future
I will go to the beach tomorrow อย่างนี้คือถูกครับ
อันนี้นี่แหละครับ ที่จะเป็นประโยชน์ ถ้าขี้เกียจจำลืม Irregular verbs
ซึ่งปกติ เราก็ต้องมานั่งท่อง Irregular Verb อีก
ซึ่งภาษาอังกฤษ ไมี่ได้เน้นแกรมมาร์
แต่เน้นที่ Flurency หรือความลื่นไหล
แล้วก็เวลาคุยกับฝรั่ง ผมว่ามันเหมือนการตีปิงปอง การถามคำถามเขา มันเป็นการตีลูก
ในกีฬาปิงปอง ถ้าเราไม่ีลูกกลับ ก็เท่ากับเขาได้คะแนน
ในภาษาอังกฤษ ถ้าเขาถาม และเราตอบ โดยที่เราไม่ถามเขาเลย ฝรั่งก็จะไม่สนใจครับ
อย่างน้อย แค่ And you? ก็ยังดี
คุ้นๆ เอามาจากหนังสือของคริส หรือปล่าวครับ :09: (ไม่ได้อ่านนาน เริ่มลืมแล้วนะเนี่ย)
แรกๆ ก็ขี้กลัวเหมือนกันค่ะ อย่างเรื่องภาษาอังกฤษเนี่ย
แต่ก่อนเดือนก็มั่นใจว่าตัวเองเก่งในระดับนึงนะ
แบบว่าได้รางวงรางวัล คะแนนสอบก็ดีถึงดีมาก
แต่พอยิ่งโตแล้วความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษก็เท่าเดิม
ไม่ก็แย่กว่าเดิมเพราะไม่ได้ฝึกแหละ
มีช่วงนึงเห็นภาษาอังกฤษยาวๆ แล้วหน้าเบ้ทันที ขี้เกียจอ่านมากๆ :30:
เพื่อนเดือนใช้วิธีพูดภาษาอังกฤษ
เจอหน้ามันก็พูดภาษาอังกฤษใส่ เราก็ฟังแล้วตอบเป็นภาษาไทย
จนกระทั่งตอนนี้สกิลมันดีขึ้นมากๆๆๆๆ :37: น่าริษยาเป็นที่สุด
จนเมื่อไม่นานมานี้ที่ไปสอบสัมภาษณ์เรียนต่อเป็นภาษาอังกฤษมา
เลยรู้สึกว่าเอ้อ ภาษาอังกฤษเราก็ไม่ได้แย่มากนี่หว่า
หลังๆ ก็เลยกล้าใช้ กล้าพูดขึ้นแหละค่ะ
เล่นทวิตเตอร์ผ่านมือถือบางทีก็ใช้ภาษาอังกฤษเพราะมันพิมพ์ง่ายดี
แกรมมาร์ผิดช่างมัน ขี้เกียจสนใจ :30:
สรุปคือต้องกล้าขึ้นแหละเนาะ
เดือนว่าคนไทยไม่น่ามีปัญหาเรื่องทักษะการอ่านกะเขียนนะ
น่าจะมีปัญหาเรื่องฟังกะพูดนี่แหละตัวดีมาก :3005:
จริงๆแมคก็ไม่กล้าพิมพ์นะ ไม่รู้สิ ระแวงไปหมด
ไม่ค่อยลองพูดกับฝรั่งเลย เลยไม่รู้ว่าพูดได้หรือปล่าว
ตอนมีตวัยใส มีฝรั่งมาถาม แทบจะพูดไม่ออก :05:
บอกไปสิ
2000 Thai Bath Krub
ิBaht ครับ Baht :56:
สามสี่ปีก่อนเข้ากรุง เดินเล่นแถวๆหน้าโรงแรมรัตนโกสินทร์
มีฝรั่งเดินมาถามว่า เนชั่นนอลมิวเซียม พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติอยู่ตรงไหน
บ๊ะ หวานหมู มองข้ามสนามหลวงไปก็มองเห็นหลังคาได้ละ
แต่
อ๊ะ..
จะใช้คำว่าอะไรดีวะเนี่ย 555
ถึงกับนิ่งไปพักนึง
็นึกได้อย่างรวดเร็วว่า ก็เหมือนบอกทางคนไทยนั่นแหละ
แล้วค่อยแปลเป็นฝรั่ง จะได้เป็นธรรมชาติๆ
-เห็นหลังคาเขียวๆ (หรือสีอะไรสักอย่าง) นั่นไหมครับ นั่นแหละๆ ตึกแถวๆนั้นแหละ
- ดู ยู ซี แด่ด กรีน รูฟ ? เยสๆๆ อะเบ๊าท์แดร์
โอ้ว เก่งอะไรอย่างนี้น้อ :56:
:30:
อ้างคำพูดจาก: แมค เมื่อ 05 เม.ย. 2009, 18:35 น.
ิBaht ครับ Baht :56:
น่ะ เห็นมะ พูดเก่งกว่าตูอีก :30:
อ้างคำพูดจาก: รอธชิลส์ เดอ อ๊ะอ๋าห์ เมื่อ 05 เม.ย. 2009, 18:36 น.
สามสี่ปีก่อนเข้ากรุง เดินเล่นแถวๆหน้าโรงแรมรัตนโกสินทร์
มีฝรั่งเดินมาถามว่า เนชั่นนอลมิวเซียม พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติอยู่ตรงไหน
บ๊ะ หวานหมู มองข้ามสนามหลวงไปก็มองเห็นหลังคาได้ละ
แต่
อ๊ะ..
จะใช้คำว่าอะไรดีวะเนี่ย 555
ถึงกับนิ่งไปพักนึง
็นึกได้อย่างรวดเร็วว่า ก็เหมือนบอกทางคนไทยนั่นแหละ
แล้วค่อยแปลเป็นฝรั่ง จะได้เป็นธรรมชาติๆ
-เห็นหลังคาเขียวๆ (หรือสีอะไรสักอย่าง) นั่นไหมครับ นั่นแหละๆ ตึกแถวๆนั้นแหละ
- ดู ยู ซี แด่ด กรีน รูฟ ? เยสๆๆ อะเบ๊าท์แดร์
โอ้ว เก่งอะไรอย่างนี้น้อ :56:
เคยคล้ายๆ กัน
ตอนเด็กๆ ไม่เกินม. ต้นเดินจากสาธิตจุฬา ไปมาบุญครอง เดินอยู่คนเดียว
ตัดลานจอกรถ มีฝรั่งมุ่งหน้ามาด้วยความเร็วแบบไม่รู้จะหลบไปไหน.. ชิหายแล้ว
ปรากฏฝรั่งถามด้วยภาษาไทยชัดแจ๋วว่า "หอสมุดกลางไปทางไหนครับ"
ด้วยความอึ้งก็ชี้ไป (ตึกมันสูงเลยมองเห็น) แล้วตอบว่าทางนั้นครับ :42:
อีกที ตอนนั้นไปรอแฟนที่หน้าบริติชเคาซิลสยาม เมื่อไม่นานมานี้เอง (สองปีได้ :37:)
คนตั้งเยอะแยะไม่ถาม ตรงมาถามผมว่าโรงแรมโนโวเทลไปทางไหน
ไอ้ครั้นว่ารู้ก็รู้นะครับ แต่ไม่รู้จะบอกให้เดินไปยังไง จะพาเดินไปก็กลัวว่าเดี๋ยวแฟนจะลงมาแล้วไม่เจอ
เงยหน้าขึ้นมาเท่านั้นแหละ ป้ายโรงแรมตัวเบ้อเร่อ เลยชี้ไปแล้วบอกว่า "โอเว่อแด" ฝรั่งเห็นก็ขำเลย
ไม่รู้จะมาถามทำไม :30:
อ้างคำพูดจาก: แมค เมื่อ 05 เม.ย. 2009, 13:51 น.
คุ้นๆ เอามาจากหนังสือของคริส หรือปล่าวครับ :09: (ไม่ได้อ่านนาน เริ่มลืมแล้วนะเนี่ย)
ใช่ครับ
(http://img3.f0nt.com/05/32f56862505551f1c93fb241d5dcacd8.jpg)
เป็นหนังสือที่ดีมากๆ แนะนำให้อ่านครับ :12:
เล่ม ^ ได้มาฟรีจากมือ คริสเลยนะ
พร้อมลายเซ็น อ่านแล้วชอบมากๆ แนะนำให้อ่านเหมือนกัน
ตอนไปขอลายเซ็น พี่คริสสอนมาประโยคนึง
Can I have your autograph? Please
ไว้ขอลายเซ็นดารา 555+
เอามาให้โหลดอีกแล้ว
http://baleablog.softarchive.net/how_to_ask_questions.18964.html (http://baleablog.softarchive.net/how_to_ask_questions.18964.html)
How to Ask Questions
็
อ้างคำพูดจาก: บวบ เมื่อ 05 เม.ย. 2009, 18:55 น.
เคยคล้ายๆ กัน
ตอนเด็กๆ ไม่เกินม. ต้นเดินจากสาธิตจุฬา ไปมาบุญครอง เดินอยู่คนเดียว
ตัดลานจอกรถ มีฝรั่งมุ่งหน้ามาด้วยความเร็วแบบไม่รู้จะหลบไปไหน.. ชิหายแล้ว
ปรากฏฝรั่งถามด้วยภาษาไทยชัดแจ๋วว่า "หอสมุดกลางไปทางไหนครับ"
ด้วยความอึ้งก็ชี้ไป (ตึกมันสูงเลยมองเห็น) แล้วตอบว่าทางนั้นครับ :42:
อีกที ตอนนั้นไปรอแฟนที่หน้าบริติชเคาซิลสยาม เมื่อไม่นานมานี้เอง (สองปีได้ :37:)
คนตั้งเยอะแยะไม่ถาม ตรงมาถามผมว่าโรงแรมโนโวเทลไปทางไหน
ไอ้ครั้นว่ารู้ก็รู้นะครับ แต่ไม่รู้จะบอกให้เดินไปยังไง จะพาเดินไปก็กลัวว่าเดี๋ยวแฟนจะลงมาแล้วไม่เจอ
เงยหน้าขึ้นมาเท่านั้นแหละ ป้ายโรงแรมตัวเบ้อเร่อ เลยชี้ไปแล้วบอกว่า "โอเว่อแด" ฝรั่งเห็นก็ขำเลย
ไม่รู้จะมาถามทำไม :30:
นั่นแน่ใช้บัตรเขียว หรือ บัตรชมพูละนั่น
แต่เดี๋ยวนี้เค้าใช้รูดบัตรเอาแล้วนะ
ถ้าตอนประถมแล้วฝรั่งมาถามคงตอบได้แค่
I am a boy
You are a girl
We are a student !!! :47:
เป็นประโยคแรกที่ได้เรียน
เคยมีเหตุการณ์เมื่อไม่นานมานี้เราไปทำงานร่วมกับกลุ่มคนกลุ่มหนึ่ง
เวลาคุยกันเค้าก็จะพูดไทยคำอังกฤษคำ (เด็กๆ เรียนนอกเลยล่ะ)
แล้วพอดีต้องคิดคอนเซปงาน อารมณ์ ซึ่งก็ต้องการเป็นภาษาอังกฤษ
ซึ่งผมก็พูดมาหลายๆ คำก็ประมานว่าน่าจะมีบางอันเข้าคอนเซปบ้างล่ะ
เธอคนนั้นก็พูดขึ้นมาว่า "ภาษาอังกฤษ อ่อนชิบหาย"
ทำเอาผมมึนไป2วินาที แต่ก็ตั้งสติได้
ที่พูดนั่นน่ะผู้หญิงด้วยนะครับ เจอกันครั้งที่2เอง เล่นเอางงเลย
พอดีเดี๋ยวนี้ต้องเขียน thesis กับ journal paper บ่อยๆ
ไปเจอหนังสือมาเล่มหนึง เค้าแนะนำวิธีการเขียน journal ที่ดีไว้ ว่าควรทำอย่างไร
รูปประโยคที่ดีเป็นอย่างไร อะไรควรไม่ควรทำ
ลองโหลดไปดูกัน เผื่ออาจจะช่วยได้ ผมว่ามันสามารถประยุกต์เอาไปใช้กับงานเขียนอื่นๆได้
หนังสือชื่อ The ACS style Guide แนะนำวิธีเขียนเปเปอร์ลง ACS (บางทีประโยคอาจเป็นวิศวะไปหน่อย แต่ตัวอย่างก็เข้าใจง่าย อ่านง่าย)
http://rapidshare.com/files/198930512/ACSStG3e.zip (http://rapidshare.com/files/198930512/ACSStG3e.zip)
http://ifile.it/dl (http://ifile.it/dl)
ลองโหลดไปอ่านก่อนได้ ไม่ชอบค่อยลบทิ้ง :53:
บัตรเขียวเฟ้ย กลับบ้านเองได้ :11:
รู้เรื่องกันอยู่สองคน :30:
ของพี่เก้อนึกว่าจะบอกว่ากินเหล้าเยอะๆ ซะอีก
อ้างคำพูดจาก: กอมมองตะเล เอ เมื่อ 07 เม.ย. 2009, 10:29 น.
ของพี่เก้อนึกว่าจะบอกว่ากินเหล้าเยอะๆ ซะอีก
ที่อาจารย์คริสบอกว่า กินเหล้าจะทำให้สมองไม่สามารถคิดหลัก Grammar และไม่อาย
เลยกล้าพูดภาษาอังกฤษน่ะเหรอครับ
เห็นด้วยครับ.. แต่ต้องหมายเหตุว่า ในปริมาณที่เหมาะสม :47:
ซักสองขวด จะเหมาะสมมั้ยครับ :47:
พี่เก้อจะพูดคล่องตอนขวดสามจะขวดที่สี่นะครับ
ถ้าขวดที่ห้าจะอ๊วก
ไวน์หรือเหล้าครับ? :47:
แล้วแต่จะมีึครับ :30:
เยอะนะครับนั่น :30:
พูดถึงเรื่องเรียนภาษา ตั้งแต่ตอนเรียนประมาณม.ต้น
ครูที่สนิทกันสะกิดบอกว่า เฮ้ย ตูน แกน่ะ น่าจะเรียนภาษานะน่าจะไปได้ดี
ตอนนั้นก็ไม่รู้ว่าชอบ หรือว่าอะไร ก็ลงเรียนวิชาเสริมตามที่ครูบอก
เน้นไปทางภาษาอังกฤษ ช่วงที่เรียนที่มหาลัย มีช่วงคาบว่างก็เลยไปลงเรียน AUA
เรียนมันจนครบ 15 Level สอบจบนั่นแหละ
แต่ว่าช่วงเรียนแรก ๆ ไม่มีอะไรดีขึ้นมา เหมือนไปนั่ง ๆ เรียนเฉย ๆ
เข้าไปนั่งฟัง จนจับสังเกตได้ว่า การเรียนภาษาให้เก่ง ให้พูดได้นั้น
ไม่ได้อยู่ที่สถาบันหรืออาจารย์ที่สอนเป็นหลัก
สิ่งที่สำคัญจริง ๆ คือ ตัวเราเองที่จะโต้ตอบ แสดงออก
เค้าถามมา เราก็ตอบไป กล้าพูด กล้าออกเสียง
ยิ่งทำใส่น้ำเสียง เต็มที่เข้าไปเลย ไม่ต้องกลัว สำเนียงจะได้
ถ้าประหม่า ไม่กล้าพูด เขินอายในห้องเรียน ต่อให้เสียค่าเรียนแพงแค่ไหนมันก็ไม่ได้อยู่ดี
ช่วงนั้นพอเริ่มรู้สึกว่าเป็นแบบนั้นก็เริ่มพูดมากขึ้น (ช่วงประมาณ Level 6-8 ได้)
เริ่มออกสำเนียงแบบกล้ามากขึ้น แต่ก่อนจะพูดทีก็มองคนข้าง ๆ
อายเค้า เดี๋ยวพูดผิดแล้วจะหน้าแตก กลัวคนอื่นจะหัวเราะ
มาหลัง ๆ ยิ่งพูดมันก็ดีขึ้น ๆ คล่องมากขึ้น
แต่มาตอนนี้ ไม่ค่อยจะได้ใช้ ก็ชักจะแหย ๆ ไม่ค่อยกล้าอีกแล้วล่ะ :16:
ปล. แต่อย่างเจ้้ส้มนี่ ยังไม่เก่งอีกเหรอเนี่ย ??
ตูนว่าเจ้แค่ไม่ถนัดไอ้พวกเขียนภาษาทางการแค่มากกว่าล่ะมั้ง
ถ้าเป็นแบบนั้น น่าจะดูหาอ่านเกี่ยวกับการ Writing จดหมาย เอกสารต่าง ๆ
่น่าจะช่วยได้มากขึ้นนะคะ
เรื่องการสนทนา ไปเรียนภาษามันไม่ค่อยจะได้อะไรหรอกถ้าไม่กลับบ้านมาฝึกเองหรือใช้มันบ่อยๆ
จริงๆแล้วการไปเรียนภาษาที่เมืองนอก การสอนคงไม่เท่าไหร่ น่าจะคล้ายๆบ้านเรานี่แหล่ะ
แต่มันจะดีขึ้นตรงที่เราต้องใช้มันกับคนรอบข้างอยู่ตลอด จนใช้ได้ไปเอง
ส่วนภาษาเขียน เหมือนจะยากนะ แต่เอาจริงๆ ถ้าเอาแค่พอรู้เรื่อง สื่อสารได้ ตรูว่าง่ายกว่าสนทนาพอสมควร เพราะปัจจุบันมี Dict เยอะเยอะ
แถมมี translate.google ที่ช่วยได้มากมาย นอกจากอยากจะใช้ภาษาเขียนได้ชนิดสละสลวย ลื่นไหล ถูกต้อง อันนี้ยากกว่าภาษาสนทนา
เมื่อสัก 5-6 ปีก่อน เจอปัญหาใหญ่เรื่องภาษาอังกฤษ แทบจะไม่รู้เรื่องเลย ตอนนี้พอจะรู้เรื่องขึ้นมาเยอะมากแล้ว เพราะพูดคุยกับทางต่างประเทศอยู่บ่อยๆ แต่โดยมากจะเป็นแถวๆเอเซียนี่แหล่ะ ปัจจุบันถ้าสนทนาต่อหน้ากันจะรู้เรี่องราวๆ 70% เพราะมันเดาท่าทางอื่นของเขาประกอบได้ ส่วนภาษาเขียนรู้เรื่องราวๆ 70-80% โดยไมเปิด Dict ถ้าอ่านโดยใช้ Dict ประกอบก็รู้เกือบๆ 90% (บางประโยคที่เป็นสำนวนหรือแสลงมันก็เข้าใจได้ยาก)
อยากฝึกเก่งๆก็ใช้แอลกฮอลล์ ซัดโฮกไปสักนิดแล้วเดินไปหาฝรั่งแถวข้าวสารคุยด้วย ทำทุกวันเดี๋ยวก็เก่ง :02:
ซัดโฮกนี่มันสักนิดได้ด้วยเหรอครับ
:30: ประมาณว่าซดพรวดเดียวเอากึ๋มๆนั่นแหล่ะ
พอดีนิตยสาร JUICE ที่สิงคโปร์ (ฉบับเดือนพฤษภา) มาสัมภาษณ์เรื่องงานที่ออกแบบ พึ่งตอบส่งกลับไปพอดีสดๆร้อน ก๊อปบางส่วนมาให้อ่านกับเปรียบเทียบภาษาไทยไปด้วย ภาษาอังกฤษก็มั่วๆบ้าง เพราะทางนิตยสารเขาคงไป edit เรื่องความถูกต้องอีกที หลักๆจะเขียนและเรียบเรียงสำนวนเป็นภาษาไทยก่อน แล้วก็ค่อยๆแปลเอง บางส่วนก็ใช้ google translate ช่วย ทำให้การใช้สำนวนตามใจอยากมันง่ายมากขึ้น ประโยคไหนที่ไทยแปลเป็นอังกฤษได้ยาก ก็หาสำนวนหรือคำที่ใกล้เคียงมาใช้แทน แต่ความหมายคล้ายๆกัน
JUICE: How would you define your own style of work as an artist?
Preecha: I like to capture what it will take outdated, what is not interested or who could forget it, Brought all for re-creation. as a work on bottle of Tiger beer, it's a mix between Ayutthaya period of Thai classics arts style, Vivid colorful era in '80s with remix and add more dimention, Including detailed equipment kids play "hop rubber".I thought children in the same of my ages ('70s-80's) well known it. ...When all the cast to take a spin in the shaker (it's meaning the main idea and concept)., Press the button for combination. It came out like a drink with another form.
JUICE: คุณจะให้คำนิยามหรือความหมายของสไตล์การทำงานของคุณในฐานะศิลปินอย่างไร
ปรีชา: ผมชอบที่จะหยิบจับอะไรที่มันเชยๆ อะไรไม่ค่อยมีใครสนใจหรืออาจจะลืมมันไปแล้ว มาเป็นส่วนผสมอยู่ในตัวงาน อย่างผลงานบนขวดไทเกอร์เบียร์มันเป็นส่วนผสมระหว่างลายไทยคลาสสิกสมัยอยุธยา, สีสันจัดจ้านยุค '80 ในแบบเชยๆ ที่เอามาทำให้มันมีมิติกว่าเดิม รวมไปถึงรายละเอียดอย่างอุปกรณ์การเล่นกระโดดยางที่เด็กๆในยุคสมัยผมคงผ่านตากันมาแทบทุกคน ...เมื่อเอาทั้งหมดมาโยนลงในเครื่องปั่นเหล้า ซึ่งก็คือไอเดียหลัก กดปุ่มให้มันผสมกันเป็นเนื้อเดียวกัน มันก็ออกมาคล้ายกับเครื่องดื่มอีกรูปแบบนึง
=======================================================
JUICE: Do you think Thailand is a good place to pursue art? And if yes, why?
Preecha: Thailand's a beautiful country for tourism., You can be find delicious food everywhere, accept all on sidestreet. We've strong historic art and culture. And current works of the artists and designers still on reasonableness up to good level. But also goverment publics and privates, They've support for the arts-design is quite poor level., The right way to be wrong., The right artists-designers no space for work., The auspices system are still on roughly taste., Now, The art&design industry be better in 2-3 years before. I deeply hope that it will be better than in the future.
For example; It's the Tiger Translate project., IdN and Tiger worldwide has selected 4-5 Thai artists for the world event, but for Tiger Translate events in Thailand last year . Why organizer in Thailand never invitation their artists in the events? Actually sad, and than their artists never get official news from organizer with care. ...Even the bottle "Soul" that's my own design came to Thailand event., It's sad story also, I must use the coupon for changed to my bottles as like lunch on the foodcourt., and I've seen pr. news in some Thai's magazine, the contents mention just Tiger Translate event and a new bottle design but did not say anything about designer credits?, It may be a joke but this is occurring in my country. I've try to think positive, The pr. team or organizer for the event. May busy with another works., It's very sensitive cases. I've represent for Thai's artist who have work with Tiger worldwide, I've thought them may feel sad., I'm not sure organizer and pr. team in Thailand will be feel guilty after get my words or not. However, I've feel good with the Tiger beer, But feel very bad about the event by Thai's organizer in a manner roughly.
JUICE: คุณคิดว่าประเทศไทยเป็นที่ที่เหมาะกับการสานฝันในการสร้างสรรค์งานศิลปะมั้ย ถ้าใช่ อะไรคือเหตุผลอันนั้น
ปรีชา: ประเทศไทยเป็นประเทศที่สวยงามทางด้านการท่องเที่ยว สามารถหาอาหารอร่อยๆได้ในทุกๆที่แม้แต่ข้างถนนหนทาง เรามีศิลปะและวัฒนธรรมที่เก่าแก่ จนปัจจุบันบุคลากรที่ทำงานด้านนี้ก็มีคนที่มีฝีมืออยู่พอสมควร แต่ภาครัฐและภาคเอกชนยังสนับสนุนงานด้านศิลปะ-ออกแบบไม่ดีเท่าที่ควร ผิดที่ผิดทางที่ควรจะเป็น เรื่องเส้นสายตามระบบอุปถัมภ์ยังคงมีอยู่ ถึงตอนนี้วงการในประเทศไทยจะดีขึ้นจากเมื่อสัก 2-3 ปีก่อนก็ตาม มันก็ยังคงเป็นไปตามกลไกของสังคมที่มองงานศิลปะ-ออกแบบในลักษณะฉาบฉวยที่ว่าอยู่ดี ผมหวังลึกๆว่ามันน่าจะดีขึ้นกว่านี้ในอนาคต
ยกตัวอย่างง่ายๆก็งาน Tiger Translate นี่แหล่ะครับ ศิลปินไทยที่ทาง Tiger Translate worldwide และ IdN คัดเลือกงานมามีอยู่ 4-5 ราย แต่ Event ที่จัดในประเทศไทยอย่างถี่ยิบเมื่อปีที่แล้ว กลับไม่มีแม้แต่บัตรเชิญเข้างานให้ศิลปินพวกนี้ไปร่วมงานอย่างเป็นทางการ จริงๆก็คือแทบทุกครั้งที่จัดงานก็ไม่มีการบอกข่าววงในกับศิลปินเหล่านี้เลยด้วยซ้ำไป แม้กระทั่งขวด "Soul" ที่ผมออกแบบเองให้กับทางไทเกอร์ ก็ยังต้องไปนำคูปองไปแลกเบียร์ขวดนี้เอาเองในงานเพื่อเอามาเก็บ ทั้งๆที่ผลงานของตัวเองตั้งขายอยู่ในงานแบบนั้นอย่างเป็นทางการ ผมเห็นพริ๊ตตี้สาวเชียร์เบียร์ถือขวดผลงานของผมในนิตยสารไทยบางเล่ม น่าแปลกที่เนื้อหาข่าว pr. เอ่ยถึงแค่การประชาสัมพันธ์งานกับขวดเบียร์ที่ออกใหม่แต่กลับไม่ได้ให้เครดิตหรือพูดอะไรเลยเกี่ยวกับตัวคนที่ออกแบบ? มันอาจจะเป็นเรื่องตลกแต่นี่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงในประเทศของผม มองในแง่ดีทางทีม pr. หรือบริษัทที่รับจัดงาน อาจจะไม่มีเวลามาดูแลเรื่องนี้ก็เป็นได้ แต่สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องละเอียดอ่อน ผมยกตัวอย่างและพูดแทนศิลปินไทยหลายๆคนที่ทำงานให้กับไทเกอร์นะครับ เพราะบางคนเขาคงเสียความรู้สึกกันไม่น้อย ผมรู้สึกดีที่ทำงานให้กับไทเกอร์ แต่กลับรู้สึกแย่มากๆกับผู้จัดงานในไทยที่จัดงานกันในลักษณะฉาบฉวยซะเหลือเกิน
ตอนนี้ฝึกอย่างนี้อยู่ครับ
หนังสือแบบที่เคยอ่านกันตอนเด็กๆ
แต่อันนี้แบบใหม่ มีแปลศัพท์ไทย
เหมือนรู้ว่าเด็กๆอย่างเราขี้เกียจเปิดหาศัพท์
เลยมีให้ดูแบบหน้าต่อหน้าเลย
ก็ดีครับลดเวลาเปิดศัพท์ไปเยอะ และยังทำให้อ่านสนุกขึ้นอีกด้วย
ภาษาก็มีระดับตั้งแต่ 1-6 ซึ่งก็ยากบ้างง่ายบ้าง
ประโยคส่วนใหญ่ก็เป็นกฏพื้นฐานของฝรั่งที่เขาใช้กันหนะครับ
ลองไปหาดูได้ อันนี้ตัวอย่างครับ
(http://lh3.ggpht.com/_iqH-oVh-8BY/Sd3MxYHAx8I/AAAAAAAAANo/nqZ50hAMwcY/s512/Desktop.jpg)
อันนี้มีหลายเรื่องครับให้เลือกครับ
http://www.se-ed.com/eshop/Products/ProductList.aspx?CategoryId=1466 (http://www.se-ed.com/eshop/Products/ProductList.aspx?CategoryId=1466)
ป.ล.หวังว่าคงช่วยได้บ้างนะครับ :52:
ถ้าเป็นผู้ชายจะแนะนำ ว่า..
ไปจีบสาวฝรั่ง เลยครับ
จะทำให้ เรามี motivate ในการเรียนรู้ภา่ษาเพิ่มขึ้นมาก
มีข้อมูลยืนยัน จากสถาบัน King's Collage ด้วยนะ
ถ้าเป็นผู้หญิงล่ะครับ
ถ้าเป็นผู้หญิงก็......ไม่รุ่อะ
แต่ภาษามันเป็น skill อะ นะ
ต้องฝึกหัดบ่อยๆ แล้วมันจะซับไปเอง
แล้วก็ อย่าไปอายที่เว้าอังกิด เว้าโล้ด ผิดเถิกกะอีกเรื่อง
เราพูดอังกิดผิดๆ ถูกๆ ก็เหมือนฝรั่งพูดไทย นั่นแหละ
ป.ล. อีกวิธีนึงก็อ่านนิยาย ฝรั่งก็ช่วยได้เน้อ แบบคุณ wahz นั่นแหละ
แต่แนะนำว่า อ่านพวก นิตยสารหัวฝรั่ง( ภาษาฝรั่ง) ไปเลยดีกว่า เพราะบางทีรูปแบบคำำพูดในนิยายฝรั่ง มันก็ล้าสมัย อะ
เหมือนเราอ่านนิยายไทย ยุค สามเกลอ นั่นแหละ บางวลี บางคำ มันก็ไม่เป้นที่นิยมพูดกันไปแล้ว
ดูหนังสิ sub ภาษาอัีงกฤษเลย ได้ศัพท์ใหม่ด้วยนะ
แต่อยากไปดูพวก CSI มาแนวสืบสวน
เพราะมันมีศัทพ์เฉพาะมากเกินไป เดี๋ยวจะยิ่งงง
^
^
ดูหนังฝรั่ง ซับฝรั่ง สนุกกว่า ซับไทย นะ
บางที บางประโยค ซับไทย มันก็ไม่แปล ก็มี
^
^
^
จริง :37:
อ้างคำพูดจาก: Nichnan เมื่อ 10 เม.ย. 2009, 21:28 น.
ดูหนังสิ sub ภาษาอัีงกฤษเลย ได้ศัพท์ใหม่ด้วยนะ
แต่อยากไปดูพวก CSI มาแนวสืบสวน
เพราะมันมีศัทพ์เฉพาะมากเกินไป เดี๋ยวจะยิ่งงง
พูดแล้วก็นึกได้ว่าตอนเด็กๆฝึกภาษา
ด้วยการดูการ์ตูนแล้วนร้องเพลงตาม
ตอนนั้นเรื่องอะลาดินออกเทป มีเนื้อร้อง
และมีเวอร์ชั่นภาษาไืทยแนบมาด้วย
ตอนนั้นเลยรู้สึกสนู๊ก~ สนุก :25:
เมื่อเร็วๆนี้ เพิ่งเจอฝรั่งมาถามทาง ด้วยความประหม่าเลยตอบอะไรไปก็ไม่รู้
มานึกอีกที ปรากฏว่าบอกทางผิดให้เค้าซะงั้น
กลายเป็นเกรียนเลยตู... :49:
^
^
ฝรั่งคนนั้นมันคง สรรเสริญเป็นภาษาบ้านมันไปเรียบร้อยแล้วหล่ะครับ
ผิดเพราะลองทำ ยังดีกว่าไม่เคยผิดเพราะไม่เคยทำ อะไรนะ
เคยคุยภาษาอังกฤษกับคนฝรั่งเศส
คุยยากมากที่สุดที่เคยเจอมา มันพูดอะไรก็ไม่รู้อยู่ในคอ หูเราก็ใช่ว่าจะดี
ยกตัวอย่างให้นึกถึงเวลา อาแซน แวนเกอร์ให้สัมภาษณ์ (ผู้จัดการทีมบอลปืนใหญ่อาเซนอล)
ฟังแม่งไม่เคยจะรู้เรื่องเลย :05:
เจ้านายพี่ก็เป็นฝรั่งเศส
พูดภาษาอังกฤษแบบที่คุณน้องว่ามาเลยคร่าา
ถ้าเป็นไปได้จะไม่คุยงานทางโทรศัพท์ :37:
อ้างคำพูดจาก: ส้ น ♥ เมื่อ 11 เม.ย. 2009, 14:53 น.
เจ้านายพี่ก็เป็นฝรั่งเศส
พูดภาษาอังกฤษแบบที่คุณน้องว่ามาเลยคร่าา
ถ้าเป็นไปได้จะไม่คุยงานทางโทรศัพท์ :37:
สำเนียงออสเตเลียก็ฟังากครับ
ถ้าให้ลิสต์รายการชาติที่คุยด้วยยากๆ
ส่วนมากจะยากเพราะเอาเสียงภาษาตัวเองมาใช้กับภาษาอังกฤษ แล้วมันก็เพี้ยนไปหมด
อรจะนึกถึงสำเนียงรัสเซีย สำเนียงญี่ปุ่นแบบเติมโนะเนะตลอดเวลา
สำเนียงฝรั่งเศส และที่ขาดไม่ได้คือสำเนียงแบบอินเดี๊ยยยย อินเดีย
(ไม่ใช่อังกฤษอินเดีย.. แต่ฟังแล้วไม่คิดว่าเป็นภาษาอังกฤษเลย)
ตอนนั้นไปเป็นสต๊าฟงานลูกเสือโลก.. มีคนบังคลาเทศตะโกนถามว่า...
แหม๋มมม วาร์ดัสสะบัสต๊ะบ์?
(จินตนาการว่าพูดแบบแขกๆ ส่ายหัวๆ ร.เรือรัวลิ้น)
อึ้งอยู่นานจึงจับใจความได้ว่า...
คำแขกที่ว่าเนี่ย... เค้าพยายามถามว่า
Ma'am, where does the bus stop?
กรุณาดูวิดิโอเป็นตัวอย่าง มุกนี้น่าจะเคยได้ฟังกันมาบ้าง แต่จะลง :37:
http://www.youtube.com/watch?v=Rsvu5Sz8bTw#lq-lq2-hq (http://www.youtube.com/watch?v=Rsvu5Sz8bTw#lq-lq2-hq)
นั่งขำอยู่อคนเดียว :30a:
ฮาอุจาระเรี่ยราดเลยครับ :24: :24: :24:
:30:
ฮามาก :30: :30: :30:
เวลาดูทรูวิชันส์บางครั้งเข้าจะลืมใส่ sub เลยต้องฟังแต่ภาษาอังกฤษ แต่ฟังไม่ออก เศร้าตัวเอง :05:
วันนั้นที่พี่เอเอาลิงค์นารูโตะไปโพสในจู๋ยุบสภา ผมกดเข้าไปแล้วคิดได้ว่าน่าจะอ่านนารูโตะอย่างจริงจัง
เพราะที่ผ่านมาวันไหนเพื่อนมันคุยกันเรื่องนี้ผมจะได้แต่นั่งฟังเก็บข้อมูลอย่างเดียว แต่ร่วมวงไม่ได้ ฮ่า
หลังจากอ่านแบบตะบี้ตะบัน 5 วัน 370 ตอน
ก็พบว่าเราสามารถคิดเป็นภาษาอังกฤษได้อย่างเป็นธรมชาติมากขึ้น :55:
คือมันเหมือนเราอยู่ในเหตุการณ์ ในโลกที่ซึ่งทุกคนพูดภาษาอังกฤษหมด (อ่านตั้งแต่เช้า ถึงประมาณเที่ยงคืน)
ผมคิดว่าน่าสนุกมากสำหรับคนที่อยากหัดการพูด เพราะในการ์ตูนมันใช้ภาษาพูดตลอดครับ
แจ่มมาก :56:
เคยพยายามอ่านตูนสะปอยภาษาปะกิตเหมือนกัน
ซักพักก็จอด :37:
เข้ามาลงชื่อครับ :25:
ถ้าอยากได้เร็วๆผมว่าน่าจะไปอยู่ต่างประเทศสักพักนะครับ
เพราะจะได้รู้ว่าเขาพูดกันยังไง ไปโรงเรียนห้องอินเตอร์เนชั่นแนล
จะได้เร็วมาก ผมก็เคยไปเรียน ปีเดียวพูดเก่งแล้ว แต่อย่างลืม หาคนการันตีให้ด้วยนะครับ
ออกตังให้หน่อยสิคะ กำลังอยากไป
ภาษามันก็ไม่ยากหรอก เห็นสี่ขวบก็พูดกันเป็นทุกคนนี่ครับ
ภาษาใครภาษามันน่ะนะ
เด็กๆ ผมเรียนภาษาอังกฤษจากเกมส์ครับ
ม.ต้นมันมีเกมส์ออกมาชื่อว่า " Final Fantasy 7 "
ด้วยความที่มันเป็นเกมส์ RPG มีเนื้อเรื่องมากมายแล้วอารมณ์อยากรู้เรื่องเพื่อจะได้อินกะเกม
" พวกแม่งคุยห่าอะไรกันวะ"
เวลาเล่นเลยจะมีพจนานุกรมวางข้างเสมอเพื่อจะได้รู้เรื่อง และเพิ่มอรรถรสในการเล่นเกม์ :42:
พัฒนาการก็มีขึ้นมาเรื่อยๆ ตามภาคของเกมส์ 7 8 9 10 12 (11ไม่มีปัญญาหามาเล่น :37: )
ภาคหลังๆดีขึ้นเล่นฉลุย
แต่สุดท้ายแล้วการเล่นเกมส์ก็ยังเป็นแค่ส่วนหนึ่งกระบวนการ คืออ่านกับฟัง
จะขาด พูดกับเขียน
ก็พูดกับเกมส์ดูซิครับ :47:
ผมกินเหล้ากับฝรั่งครับ ได้เยอะเลยเรื่องพูด :12:
เคยกินเหล้ากะคนไทยแล้วได้ภาษาด้วย ใครน้า :21:
ไล่อ่านมาทุกคนเลยครับ เพราะอยากรู้ว่าทุกคนมีมุมมองในการศึกษายังไงบ้าง
ส่วนตัวแล้วก็จบอิ๊งมาโดยตรงครับ บอกได้เลยว่าสื่อสาร/พูด/เขียนได้สบาย
แต่มันก็มีผิดอยู่วันยังค่ำ
ผมก็ไม่ได้เก่งกาจอะไร อาศัยหาโอกาสเข้าหาฝรั่งบ่อยๆ
คุยบ่อยๆ ในช่วงเรียนมหาลัย จนเคยมีคนฝรั่งถามว่า นี่ไปอยู่เมืองนอกมาหรือเปล่า
ผมก็บอกว่าไม่ มันก็ไม่เชื่อกัน (อยากไปใจจะขาดดิ้นอยู่แล้ว :39:)
เข้าใจพี่ส้มเลยอ่ะ เวลาสื่อสารกับชาวอะไรก็ตามที่ภาษาพ่อแม่ไม่ใช่ภาษาอังกฤษ
สำเนียงมันแบบว่าสุดจะเล่นเกมส์เลย ต้องเดาให้ออกว่ามันกำลังจะพูดอะไร
เดาผิด เราผิดอีก :05:
เคยไปทำล่ามให้นศ.ป.โท สวีเดนอยู่เดือนนึง แม่เจ้า... อาทิตย์แรกผมควายมากๆ มันพูดอะไรไม่รู้ แต่เค้าก็ยืนยันว่าพูดภาษาอังกฤษกัน :05:
ไหนจะศัพท์แสงเฉพาะทางระดับ ป.โท ทริปนั้นผมไม่คิดว่าตัวเองได้ทำงานล่ามเลยครับ ไปเรียนภาษาเพิ่มซะมากกว่า :47:
เห็นด้วยกับหลายๆความเห็นครับ ว่าประดิดประดอยภาษาไปให้ชาวอื่นๆที่ไม่ใช้ภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวันพูดนั้น รังแต่จะทำให้งงกันเปล่าๆ
เผลอๆ เราใช้คำผิด ความหมายผิดไปซะงั้น
ดังนั้นเวลาเขียนคอลัมน์ หรือเขียนอะไรก็แล้วแต่ ผมจะพยายามเขียนอะไรที่มันซิมเปิ้ลๆไว้ก่อนอะครับ มีคอมเพลกซ์บ้างให้ดูมีรสชาติ
อย่ากระนั้นเลย
จะเก่งภาษามาจากไหน ยังต้องให้เจ้าของภาษาตรวจทานเพื่อความถูกต้องอยู่แล้ว
เห็นมาจังๆจากอาจารย์ที่ม.เลยครับ อาจารย์ไทยเค้ายังต้องให้เชคภาษากับอาจารย์ต่างชาติเลย
ปล. เรื่องดูหนังนั้น ช่วงนี้ผมชอบเปิดซับไตเติ้ลภาษาไทยอะครับ เพราะอย่างรู้ว่าเค้าแปลประโยคนั้นๆกันยังไง เคยเปิดซับอิ๊งอยุ่ระยะนึง มันก็ดีนะ ได้เห็นรูปประโยค ...แต่บอกตรงๆเลยครับ ไม่รู้เรื่องอ่ะ พอหลุดปุ็๊บ แม่มหลุดหมดเลย กว่าจะแกะได้ มันไปประโยคใหม่กันแล้ว :41:
ปอ. อย่าอายที่จะผิดครับ เพราะว่าผิดเป็นครู เดี๋ยวมันต้องมีคนแก้ให้ ทีนี้แหละ..ต้องหัดและจำ
ปฮ. พี่ส้ม มีอะไรให้ช่วยก็บอกนะแจร๊ะ :53:
งั้นมาช่วยแปล แผนมาเก็ตติ้งสกีโดมหน่อยได้ม่า :25:
เอาดิ เดี๋ยวช่วยดูให้
สัญญาว่าจะไม่ทำให้แย่ลงนะ :49: :49: :49:
อ้างคำพูดจาก: ส้ น ♥ เมื่อ 20 เม.ย. 2009, 11:05 น.
งั้นมาช่วยแปล แผนมาเก็ตติ้งสกีโดมหน่อยได้ม่า :25:
มันเล่นสกีได้จิงๆป่ะพี่ หรือว่าแค่ชื่อ อยากรู้นะ
นี่ไปเที่ยวตุรกีมา
ก็คุยรู้เรื่องนะส่วนใหญ่
แต่ที่ไม่รู้เรื่องอยู่คำนึงคือ
"เทวฟ"
(ออกเสียงพยางค์เดียว)
ห้ะ?
"เทวฟฟฟ"
"วัน-ทู"
อ๋ออออออออ
ทะเว้วฟ์
:47:
อ้างคำพูดจาก: :†:Ϊη ģŎđ шε Ţѓűśţ :†: เมื่อ 10 เม.ย. 2009, 20:54 น.
ถ้าเป็นผู้ชายจะแนะนำ ว่า..
ไปจีบสาวฝรั่ง เลยครับ
จะทำให้ เรามี motivate ในการเรียนรู้ภา่ษาเพิ่มขึ้นมาก
มีข้อมูลยืนยัน จากสถาบัน King's Collage ด้วยนะ
(ไม่ได้เข้ามาอ่านหลายวัน แอบอ้างไกลหน่อยนะคะ)
อันนี้คอนเฟิร์มว่า จริง !
เพื่อนพี่ ไปหัวหินกับเพื่อนมันกันสองหนุ่ม เจอสาวฝรั่งสองสาว คุยกันทั้งคืน
แล้วสาวคนหนึ่งกลับบ้านไป อีกสาวค้างกับเพื่อนของเพื่อนพี่
ส่วนเพื่อนพี่นอนโซฟาหน้าห้องคนเดียว
เพราะไม่เก่งภาษาอังกฤษเนี่ยแหละ (ทั้งๆ ที่มันหล่อกว่าเยอะเลย)
ตอนนี้ตั้งใจเรียนเพิ่มอย่างยิ่ง มีจ้างอาจงอาจารย์มาสอนด้วย
:30:
:30:
:30: :30:
มีกรณีศึกษาพร้อม
อ้างคำพูดจาก: เบียร์ซาบซ่า ! เมื่อ 20 เม.ย. 2009, 12:51 น.
มันเล่นสกีได้จิงๆป่ะพี่ หรือว่าแค่ชื่อ อยากรู้นะ
เล่นได้จ้า มันเป็นสกีในร่มน่ะ
ดูตัวอย่างได้จาก ดูไบสกีโดม หรือซิดนีย์ สกีโดมจ้า :25:
อ้างคำพูดจาก: ส้ น ♥ เมื่อ 20 เม.ย. 2009, 11:05 น.
งั้นมาช่วยแปล แผนมาเก็ตติ้งสกีโดมหน่อยได้ม่า :25:
อยากอ่านแผนมาเก็ตติ้งอ่ะค่ะ :25:
อ้างคำพูดจาก: ส้ น ♥ เมื่อ 21 เม.ย. 2009, 20:55 น.
เล่นได้จ้า มันเป็นสกีในร่มน่ะ
ดูตัวอย่างได้จาก ดูไบสกีโดม หรือซิดนีย์ สกีโดมจ้า :25:
เจ๋งๆๆๆ ตอนแรกจะซื้อ snowboard เป็นของตัวเอง
แต่กลับไทยไปก็ไม่ได้ใช้ เลยไม่ซื้อ รู้งี้ซื้อดีกว่า :07:
ปล.มีใครมีแหล่งข้อสอบ TOEIC มั่งครับ ใกล้จบแระ อยากลองทำดู
ไม่รู้จะได้กี่คะแนน เกิดไปสอบได้ไม่ถึง 100 นี่ฮาแน่ :42:
มีคนลิ้งมาจากกระจู๋นู้น ขุดเลยแล้วกัน
พอดีว่าพึ่งค้นพบว่า การใช้ภาษานี้เป็น มันทำให้อะไรต่างไปอย่างไม่น่าเชื่อเลย
คือว่า ผมนั้นรู้สึกเฉยๆกับการใข้ภาษาอะไรได้ ไม่ได้คิดว่ามันเป็นความสามารถ
หรือเรื่องต้องไปยุ่งยากวุ่นวายอะไรด้วยถึงปานนั้น
คิดด้วยซ้ำว่า จะไปยกย่องให้ความสำคัญอะไรนักหนา
ทุกวันนี้ก็ยังคิดแบบนั้นอยู่นั่นแหละครับ ใช้ได้ก็ใช้ไป
อยากรู้เรื่องมั่งก็ลองเรียนเอาเองดูตามสะดวก
แต่ทีนี้อะไรที่มาค้นพบเอาเมื่อไม่นานมานี้ พอได้มาทำงานในออฟฟิศแห่งหนึ่ง
(ที่เข้าบ้างไม่เข้าบ้าง) ก็ค้นพบว่า ในท่ามกลางผู้บริหาร หรือคนทำงานฝั่งบริหาร
มาร์เก็ตติ้ง บุคคล หรืออะไรงี้ที่แต่งกายดูดีๆมีความน่าเชื่อถือ และเทียบกับผม
ที่ดูซกมกและทำตัววัยรุ่นไม่น่าเชื่อถือเอาซะเลย แต่พอดีในการประชุมวันนึง
ต้องมีการใช้งานภาษาฝรั่ง กลับกลายเป็นว่าเรานั้นดูเด่นเป็นสง่า
เจรจาเป็นมนุษย์มนา ทำให้เป็นเรื่องที่น่าแปลกใจสำหรับตัวเองมาก
และพึ่งค้นพบประโยชน์ของมันจริงๆเอาก็ตอนนี้แหละ
ส่วนที่เคยใช้อย่างเป็นประโยชน์ เช่นใช้กำกับรายการที่เป็นภาษาฝรั่ง
ผมแค่คิดว่ามันเป็นงานๆนงทั่วๆไป ไม่ได้คิดไร และที่ใช้บ่อยๆ
ก็น่าจะเป็นการเขียนอะไรส่งพวกเอเจนซี่ ซึ่งเขาจะใช้ภาษาอังกฤษ
ในการส่งข้อมูล อีเมลกน ทั้งที่คนอ่านกับคนเขียนก็หน้าขเมรเหมือนกันหมด
แต่ทุกคนต้องใช้ภาษาอังกฤษ พวกพรีเซ้นพร็อพพอเซ่าอะไรงี้เหมือนกัน
เป็นเรื่องที่น่ารำคาญใจผมเสมอมา ผมก็เข้าใจว่า เพื่อความน่าเชื่อถือ ทำให้ดูฉลาด
(เหมือนกับในห้องประชุมนั่น ที่เปลี่ยนคนซกมกมาเป็นน่าเชื่อถือได้)
ใครเป็นคนเริ่มประเพณีนี้เป็นคนแรกก็ไม่รู้ แล้วที่สำคัญ ตกลงว่าภาษา
ไม่ได้มีไว้เพื่อการสื่อสารหรอกเหรอ มาเอาไว้โชว์ความฉลาดเนี่ย :08:
ไม่ชอบที่ใช้ภาษาเพื่ออวดความฉลาดเหมือนกัน
ที่คณะนี่เห็นเยอะมากๆ :37: