ฟอนต์ฟอรั่ม

เคยไหมครับเวลามีงานต้องปั่นเยอะๆพร้อมๆกันหลายๆชิ้น งานซ้อนงานเต็มไปหมดเท่านั้นยังไม่พอไอสมองก็ไม่แล่นไปด้วยนั่นไงล่ะ..
เลยอยากรู้จังว่าแต่ละคนมีวิธีแก้ เวลา นึกอะไรไม่ออกยังไงบ้าง เพื่อให้สมองกลับมาแล่นต่อและทำงานได้ลองแชร์ๆกันดูนะครับ

ตอบแทนลุงเป็ดได้เลยครับ


ช่างหัวงานมัน ลุงปั่นอย่างเดียว  :27:

นอนครับ ดีที่สุดในโลกแล้ว  :12:

ถ้าอยู๋ที่ทำงานก็นั่งฟังเพลงเงียบๆแล้วหลับตาสักพัก ให้จิตที่แตกไปกลับคืนมาก่อน
ถ้าหงุดหงิดอยู่ด้วย ก็เพลงบู๊ล้างผลาญ ไม่ก็ WORLD ให้มันลอยฟุ้งกันไปเลย

แต่ถ้าจำเป็นต้องส่งแล้วจริงๆ ก็กัดฟันแล้วทำมันให้เสร็จๆไปน่ะครับ
จากนั้นก็กลับไปหาสิ่งที่อยากทำ ทำแก้เซ็งย้อนหลัง

พอดีเพิ่งได้อ่านหนังสือ ชื่อ Eat that frog ไป พอจะมีวิธีจัดการ กับสิ่งเหล่านี้ได้เล็กน้อยครับ
1. เลยครับ ลองเสียเวลาซักนิด list งานทั้งหมดเลยครัย ว่ามีอะไรที่จะต้องทำมั่ง เอามาใ้ห้หมดเลยครับ
2.  ทีนี้ เราลองมาจัดลำดับความสำคัญของงานทั้งหมดนะครับ โดยใส่เกรดให้งานแต่ละอย่างต่อไปนี้
     A >> สำคัญมากๆๆๆๆ ไม่ทำนี่ โดนแน่ๆ
     B >> สำคัญรองลงมา ไม่ทำไม่ได้หรอก แต่ก็ไม่รีบเท่าไหร่
     C >> งานที่น่าจะฝากให้คนอื่นทำได้ หรือให้คนอื่นช่วยดูแลในส่วนนี้ไปก่อน
     D >> งานไม่สำคัญเลย ไม่ต้องทำซักกะนิด แต่อยากทำ
ทีนี้ หลังจากแบ่งเกรด แล้ว ก็ใส่ตัวเลขตามหลังงานเหล่านั้น ว่า ในส่วนยิบย่อยของมัน อันไหนจะจำเป็นกว่า
    เช่น A-1 , A-2 อย่างงี้ไปเรื่อยๆ

ทีนี้เราก็จะได้สิ่งที่ต้องทำตามลำดับแล้วครับ
    อ้อ อีกซักเล็กน้อย การจัดลำดับความสำคัญ หากลังเลว่าอันไหนจะสำคัญกว่า จากจุดประสงค์ของเราครับว่าเราทำงานเพื่ออะไร
    เพื่อเงิน >> อันนี้ ต้องทำงานที่มันได้เงิน เร็ว หรือ แน่นอนที่สุด มั่นคงที่สุด ก่อน
    เพื่อความก้าวหน้าในการงาน >> อันนี้ต้องทำงานที่มันเห็นผลงานชัดเจน ครับ เพื่อวันข้างหน้า
     ยังมีอีกหลายอย่างครับ ลองคิดๆดูเอาว่า งานอะไรในตอนนี้ ที่สำคัญต่อตัวคุณมากที่สุด

หลังจากเราลำดับความสำคัญของงานแต่ละชิ้นได้แล้ว แน่นอนครับว่า ชิ้น A-1 นั้นสำคัญที่สุด จะทำอย่างไรต่อ

ข้อแรกครับ เตรียมทุกอย่างให้พร้อม ทำอะไรก็ได้ที่จะำทำให้เราจดจ่อกับงานชิ้นนั้นให้มากที่สุด
เช่นอาจจะเตรียม อุปกรณ์  , ปิดโทรศัพท์ , หรือหาอะไรกินรองท้อง ปิดโทรทัศน์ เปิดเพลงเบาๆ อะไรก็ได้ครับ ที่ทำให้เราไม่ต้องลุกไปทำอย่างอื่นเลย ให้ตั้งสมาธิกับงานที่จะทำอย่างเดียว โดยตั้งเป้าไว้ว่า ทำชิ้นนี้ให้เสร็จก่อน แล้วอย่างอื่นค่อยว่ากัน

แต่ในกรณีที่งาน A-1 นั้น ชิ้นใหญ่มากๆ ก็ให้ซอยเป็นชิ้นย่อยๆ อีกทีครับ ทั้งนี้เพื่อความสะดวกในการทำงานชิ้นนั้นให้ลุล่วง

ข้อสอง กำหนดเส้นตายแล้วลงมือทำเลยครับ ตั้งปณิธานกับตัวเองไว้ว่า จะทำไอ้นี้ให้เสร็จภายในวันนี้นะ กี่โมงๆ แล้วหลังจากนั้นค่อยว่ากัน
ไม่ต้องคิดอะไรอื่น นอกจาก ตอนนี้จะทำไอ้นี่ให้เสร็จเท่านั่น

หลังจาก A-1 เสร็จค่อยมาลุย 2,3,4 ไปต่อเรื่อยๆ ครับ ส่วนอย่างอื่นก็ลองพิจารณาดูตามสมควรว่าจะทำเอง หรือจะดองไว้ หรือจะให้คนอื่นทำ

สรุปก็คือ เสียเวลาวางแผนงาน อีกซักนิด แล้วชีวิตจะสดใส

ย้ำว่า ต้อง "เขียน" นะครับ มันจะทำให้ความคิดเป็นรูปธรรม และเป็นแรงกดดันให้เราต้องทำมากยิ่งขึ้น

แล้วก็ ถ้าไม่เร่งจนเกินไป ก็หาเวลาที่ทำแล้วเรา อยากทำมากที่สุดครับ เช่นบางคนชอบทำตอนเช้า บางคนชอบทำตอนกลางคืน
บางคนชอบทำตอนกลางวัน หาเวลาที่เหมาะสมให้ได้ แล้วเก็บเวลาส่วนนี้ไว้ลุยงานใหญ่ครับ

สุดท้าย สู้ ๆ ครับ  :12:

เคยพยายามทำอย่างนั้นเลยค่ะ จัดลิสต์รายการตามความสำคัญ เป็นระเบียบมากๆ ดูดีมากๆ
แต่สุดท้ายก็ทำอันที่อยากทำก่อนอยู่ดี :30:

แสดงให้เห็นว่า เป็นคนเอาอารมณ์เป็นใหญ่ เหตุผลไว้ทีหลัง (ไม่น่ารักเลย :16:)


ปัจจุบัน เวลาเจอเหตุการณ์แบบนี้ปั๊บ.. หลับก่อนเลยค่ะ


อ้าวเฮ้ย.. นิสัยแย่กว่าเดิมอีก  :30:

นั่งปั่นกระจู๋ค่ะ


ไม่ก็นอน


ไปเที่ยว เดินช้อปปิ้ง


ดูหนังสักเรื่องนึงที่อยากดู


รึไม่ก็หาเรื่องลางานออกไปตะลอน ๆ


ดูโน่นดูนี่ไปเรื่อย เดี๋ยวก็นึกอะไรออก


:25:

แนะันำว่าต้องหาอะไรกินค่ะ  :52:

ถ้างานตรงหน้ายุ่งเหยิงอยู่มาก ตาลายไปหมด ทำตัวไม่ถูก ให้ลุกออกมาจากงานนั้นๆก่อน

ยืดเส้นยืดสาย เดินไปหาอะไรกินมันซะเลย ชื่นจายยยย  :10:

แล้วค่อยกลับมาทำงานต่อ หรือจะทำไปกินไปดี  :56:

พอเห็นแต่ละคนตอบแล้วก็รู้สึกว่า...
ตอบเหมือนที่ตูคิดไว้ทุกคนเลย  :47:

อ้างคำพูดจาก: ถลอก เมื่อ 31 ม.ค. 2009, 15:11 น.
ตอบแทนลุงเป็ดได้เลยครับ


ช่างหัวงานมัน ลุงปั่นอย่างเดียว  :27:

อย่ามารู้ทัน   :07:
ของตูงานจะตัน ไม่ตัน ตูก็ปั่นลูกเดียว  :47:

จะตอบอย่างเพื่อนปูนเลยว่าต้องจัดความสำคัญ  :37:

พออ่านจู๋นี้แล้วก็ได้สติ
ต้องเลิกปั่นบอร์ดแล้วไปทำงานที่สำคัญกว่าก่อนสินะ  :05a:

ออฟไลน์อินเตอร์เน็ต

ปิดโทรศัพท์

แล้วนั่งทำให้เสร็จค่ะ

อ้างคำพูดจาก: เพื่อนปูน เมื่อ 31 ม.ค. 2009, 15:43 น.
พอดีเพิ่งได้อ่านหนังสือ ชื่อ Eat that frog ไป พอจะมีวิธีจัดการ กับสิ่งเหล่านี้ได้เล็กน้อยครับ
1. เลยครับ ลองเสียเวลาซักนิด list งานทั้งหมดเลยครัย ว่ามีอะไรที่จะต้องทำมั่ง เอามาใ้ห้หมดเลยครับ
2.  ทีนี้ เราลองมาจัดลำดับความสำคัญของงานทั้งหมดนะครับ โดยใส่เกรดให้งานแต่ละอย่างต่อไปนี้
     A >> สำคัญมากๆๆๆๆ ไม่ทำนี่ โดนแน่ๆ
     B >> สำคัญรองลงมา ไม่ทำไม่ได้หรอก แต่ก็ไม่รีบเท่าไหร่
     C >> งานที่น่าจะฝากให้คนอื่นทำได้ หรือให้คนอื่นช่วยดูแลในส่วนนี้ไปก่อน
     D >> งานไม่สำคัญเลย ไม่ต้องทำซักกะนิด แต่อยากทำ
ทีนี้ หลังจากแบ่งเกรด แล้ว ก็ใส่ตัวเลขตามหลังงานเหล่านั้น ว่า ในส่วนยิบย่อยของมัน อันไหนจะจำเป็นกว่า
    เช่น A-1 , A-2 อย่างงี้ไปเรื่อยๆ

ทีนี้เราก็จะได้สิ่งที่ต้องทำตามลำดับแล้วครับ
    อ้อ อีกซักเล็กน้อย การจัดลำดับความสำคัญ หากลังเลว่าอันไหนจะสำคัญกว่า จากจุดประสงค์ของเราครับว่าเราทำงานเพื่ออะไร
    เพื่อเงิน >> อันนี้ ต้องทำงานที่มันได้เงิน เร็ว หรือ แน่นอนที่สุด มั่นคงที่สุด ก่อน
    เพื่อความก้าวหน้าในการงาน >> อันนี้ต้องทำงานที่มันเห็นผลงานชัดเจน ครับ เพื่อวันข้างหน้า
     ยังมีอีกหลายอย่างครับ ลองคิดๆดูเอาว่า งานอะไรในตอนนี้ ที่สำคัญต่อตัวคุณมากที่สุด

หลังจากเราลำดับความสำคัญของงานแต่ละชิ้นได้แล้ว แน่นอนครับว่า ชิ้น A-1 นั้นสำคัญที่สุด จะทำอย่างไรต่อ

ข้อแรกครับ เตรียมทุกอย่างให้พร้อม ทำอะไรก็ได้ที่จะำทำให้เราจดจ่อกับงานชิ้นนั้นให้มากที่สุด
เช่นอาจจะเตรียม อุปกรณ์  , ปิดโทรศัพท์ , หรือหาอะไรกินรองท้อง ปิดโทรทัศน์ เปิดเพลงเบาๆ อะไรก็ได้ครับ ที่ทำให้เราไม่ต้องลุกไปทำอย่างอื่นเลย ให้ตั้งสมาธิกับงานที่จะทำอย่างเดียว โดยตั้งเป้าไว้ว่า ทำชิ้นนี้ให้เสร็จก่อน แล้วอย่างอื่นค่อยว่ากัน

แต่ในกรณีที่งาน A-1 นั้น ชิ้นใหญ่มากๆ ก็ให้ซอยเป็นชิ้นย่อยๆ อีกทีครับ ทั้งนี้เพื่อความสะดวกในการทำงานชิ้นนั้นให้ลุล่วง

ข้อสอง กำหนดเส้นตายแล้วลงมือทำเลยครับ ตั้งปณิธานกับตัวเองไว้ว่า จะทำไอ้นี้ให้เสร็จภายในวันนี้นะ กี่โมงๆ แล้วหลังจากนั้นค่อยว่ากัน
ไม่ต้องคิดอะไรอื่น นอกจาก ตอนนี้จะทำไอ้นี่ให้เสร็จเท่านั่น

หลังจาก A-1 เสร็จค่อยมาลุย 2,3,4 ไปต่อเรื่อยๆ ครับ ส่วนอย่างอื่นก็ลองพิจารณาดูตามสมควรว่าจะทำเอง หรือจะดองไว้ หรือจะให้คนอื่นทำ

สรุปก็คือ เสียเวลาวางแผนงาน อีกซักนิด แล้วชีวิตจะสดใส

ย้ำว่า ต้อง "เขียน" นะครับ มันจะทำให้ความคิดเป็นรูปธรรม และเป็นแรงกดดันให้เราต้องทำมากยิ่งขึ้น

แล้วก็ ถ้าไม่เร่งจนเกินไป ก็หาเวลาที่ทำแล้วเรา อยากทำมากที่สุดครับ เช่นบางคนชอบทำตอนเช้า บางคนชอบทำตอนกลางคืน
บางคนชอบทำตอนกลางวัน หาเวลาที่เหมาะสมให้ได้ แล้วเก็บเวลาส่วนนี้ไว้ลุยงานใหญ่ครับ

สุดท้าย สู้ ๆ ครับ  :12:

บวกครับ ชอบครับ เป็นแนวคิดที่ดีมากเลย พอดีเป็นงานด้าน d-sign คงจะปิดอินเตอร์เน็ตไม่ได้อ่ะคับ อยู่ช่วงตันนี่แย่นะครับ
งาน A+ ทั้งนั้นเลย(ขอแวะนิดนึง)

เคยได้ยินแว่วๆ มาแว่

ถ้าทุกอย่างสำคัญหมด แสดงว่าไม่มีอะไรสำคัญเลย

         

จริงๆผมจะลิสต์รายการที่ต้องทำบวกกับความสำคัญของแต่ละงานไว้แล้ว
เมื่อก่อนจะติดนิสัย ติสแดก :47: คือ ไม่มีอารมณ์ตูไม่ทำ นอนๆเล่นๆไปรอมีอารมณ์ค่อยทำ
เดี๋ยวนี้ไม่ได้แล้ว เลยจัดลำดับมากขึ้น งานไหนสำคัญหย่อนเวลาไม่ได้ ก็ทำอันนั้นก่อน

เรื่องสมองไม่แล่น ผมว่าพักดูข่าวละครหรืออกไปหาอะไรกิน คุยกับเพื่อน หรือง่ายๆ ไปขี้ครับ :22: (จริงๆนะ) สมองมันจะแล่นปรู้ดป้าดมาก :30:

ผมถือคติว่าทำงานเต็มที่แล้วเวลายังไม่พอก็ค่อยแก้ไขครับ มันคงไม่ถึงกับคอขาดบาดตาย (แต่ห้ามอู้นะ)

ปล.ตอนทำงานอยู่ net-com โปรแกรมเมอร์จะได้ทำงานคนละ 3-5 โปรเจ็คท์พร้อมกัน task นี้แดงเถือกตลอด แถมต้องคอย support ลูกค้าที่เราเคยทำโปรเจ็คท์ให้เขาไปแล้วด้วย ผมก็ถือคตินี้แหละครับ ทำทีละงาน ตามความสำคัญและเวลา ถ้าไม่ทันก็อย่ามาโทษนะเพราะมันเยอะเกินมนุษย์จะทำได้ :37: ตั้งสติทำงานแบบตั้งใจไม่ลน ทุกอย่างก็ดีเองละคับ :46:

เวลาไปขี้ นี่ต้องพกถังอ๊อกซิเจนไปด้วยใช่มั้ยครับ กลิ่นฟุ้งกระจายเต็มภาชนะที่บรรจุ  :26:

ลิสต์ลำดับความสำคัญแล้วอย่าลืม ลำดับความไม่สำคัญด้วยนะครับ ไม่งั้นก็เหมือนไม่ได้ทำอะไรเลย  :16:

ผมเคยคิดอัลกอริทึ่มออกตอนขี้กับเก็บไปฝ้นตื่นมาเขียนได้จริงด้วยนะ  :30:
ช่วงนั้นบ้างานเข้าเส้น :01:

เวลาเขียนโปรแกรมไม่ออกนี่
ไปนั่งขี้แล้วโค้ดมันก็ลอยมาเลยครับ
ยืนยัน :30:

อ้างคำพูดจาก: เจี้ยม เมื่อ 31 ม.ค. 2009, 21:48 น.
เวลาเขียนโปรแกรมไม่ออกนี่
ไปนั่งขี้แล้วโค้ดมันก็ลอยมาเลยครับ
ยืนยัน :30:

:30:/

อ้างคำพูดจาก: เจี้ยม เมื่อ 31 ม.ค. 2009, 21:48 น.
เวลาเขียนโปรแกรมไม่ออกนี่
ไปนั่งขี้แล้วโค้ดมันก็ลอยมาเลยครับ
ยืนยัน :30:

\:30:/

ได้ความคิดทุกคนช่วยกันสนับสนุนและแนะนำ ผลออกมาเป็นแบบนี้ครับ (แม้จะทำมั่งไม่ทำมั่งก็เหอะๆๆ)

โจทย์เค้าให้มาว่าเป็นร้านอาหารที่ขายเพลงเก่าๆไม่ยอมเปิดเพลงใหม่ละต้องการแผ่นพับแบบเปิด 2 หน้า (มันเป็นงานแรกที่ปิคยังไม่จบภาคการศึกษา เดือนหน้าถึงรับใบประกาศ เย่ ก็ท้าทายกันเอาดื้อๆแบบนี้)

(http://img3.f0nt.com/31/25a6cee716c5f69f4b4272501af28f17.jpg)

มาเพิ่มงานอิอิ

(http://img3.f0nt.com/01/8408fa0c68f06355a5bd73fcd43871ce.jpg)

ตัวนี้เป็นปกโรงเรียนครับ คณะบริหาร

(http://img3.f0nt.com/01/b087d2407d81cb39ab5ff77d3ffcd84f.jpg)

ตัวนี้ก็ของคณะตลาด
ช่วยแนะนำอีกก็ดีครับ จะได้ฝึกปรือฝีมือต่อไป (มาเพิ่มภาพ)

ของผม นะ วิธีแก้สมองตื้อ พอมีเวลา - นอน  มีเวลาน้อย กินอย่างเดียวเลย โดยเฉพาะไมโลบาร์กับโกโก้เย็น (หุ่นเลยเป็นแบบนี้ไง  :30:)

ทำไปแทะไป ค่อยๆเล็ม  :53:

ตอนสอบก็ทำแบบนี้เหมือนกัน พกแท่งใหญ่ไปเลย เวลาแกะก็ กรอบแกรบๆ ทำลายสมาธิคู่ต่อสู้ดี   :30:


ส่วนถ้าเวลาจวนๆ ผมจะ้เก็บตัวอยู่แต่ในห้องไม่ติดต่อสื่อสารกับใครซักคน ตุนเสบียงไว้ แล้วนั่งทำไปเรื่อยๆ

ผมจะเลือกทำอันที่ง่ายสุด เสร็จไวสุดก่อน อันที่อยากทำเก็บไว้คั่นตอนเบื่อ ไม่ก็ตอนสุดท้าย

ให้มีกำลังใจว่า เฮ้ยรีบๆทำ จะได้ไปทำอย่างที่ชอบ(ปกติจะเป็นเล่นเกม 55) มันจะเหมือนเรารู้สึกได้รางวัลอ่ะครับ


ป.ล. ข้างบน ถ้ารูปร้านเป็นตอนกลางคืนจะแจ่มมากเลยครับ

ทำงานที่มาก่อน-หลังเรียงลำดับไป
แต่ถ้า urgent case มากๆ ก็จะแซงทำให้
ถ้ามาเคสนี้พร้อมๆกัน พร้อมด้วยเมล์ไซโคอีกละก็..
จะเมล์กลับไปว่า  :07:มีสองมือนะเฟ้ย..คุณรีบ คนอื่นเขาก็รีบ แล้วมันก็ต้องตามคิว คุณมาทีหลัง ต้องรอ! บลาๆๆๆๆ
หลังจากนั้น ทุกคนจะสงบมากขึ้น  พร้อมด้วยคำขอบคุณทุกครั้งหลังส่งงานไปให้  :52:


มาแก้คำผิด

ดูว่างานไหนส่งก่อน งานไหนส่งหลัง สำคัญมากน้อยยังไง
(เพราะบางงานส่งก่อน แต่มีข้อมูลที่กักเก็บไว้บ้างแล้ว)



แล้วถ้าคิดไม่ออกด้วย



1. กิน
2. นอน
3. เล่นกับหมากับแมวอะไรไปเรื่อยเปื่อย



แล้วก็ค่อยกลับมาทำ   :42:

คล้ายๆ Earthchie แต่ถ้ามันเหนื่อยมาก็นอนไปเลยครับ แหะๆๆ  :52:

ถ้าเป็นงานถนัด อย่างพวกงานศิลปะเนี่ย
บางทีผมทำตอนเร่งๆ ได้ผลดีกว่าทำไปเรื่อยๆ
แต่ถ้าดีสุดต้องทำเล่นๆ มันจะดีกว่าทำจริงๆจังๆ มาก
บางทีต้องพยายามคิดว่า
เฮ้ย กูอย่าไปซีเรียสกับมันมาก ลองๆเล่นๆดู เดี๋ยวมันจะออกมาดีเองครับผม
ไม่รู้เป็นอะไร

ฏผมกินแหนมเซเว่น
ซักพักปวด
ทำให้ถ่ายท้องแล้วได้คิดครับ



ไม่รู้เป็นไร
คิดออกตอนถ่ายทุกข์ทุกที :39:

- นั่งในห้องน้ำคิดต่อ
- ออกไปเที่ยว
- คุยกะเพื่อน
- คุยกะคนที่มันไม่รู้เรื่องกับสิ่งั้นๆเลย (เผื่อได้อะไรน่าสนใจ)

คิดไม่ออกคุยกับคนครับ
ถ่มๆ ถุยๆ เดี๋ยวมันก็จะไปสะกิดติ่งอะไรได้
นั่งหมกมุ่นกับมันมากจะคิดไม่ออก

พี่จิกบอกว่าเวลาดูอะไรอย่าเอาหน้าไปแนบ มันจะมองไม่เห็น

g;]kf^o,,mew,rujij,9hv'gvksohkwxco[g]p]t8iy[

พี่เอ ท่าทางจะรีบมาก  :30:

จะทำอันที่สำคัญก่อนค่ะ ถ้าคิดอันนี้ไม่ออก จะเปลี่ยนไปทำ อันที่สำคัญรองๆ ลงมา

ถ้าอันไมหนติด ก็จะเปลี่ยนสลับงานไปเรื่อยๆ อ่ะค่ะ


:42:

ผมจะ หาคนช่วยทำ ครับ

งานเพิ่มคนก็เพิ่ม แบ่งงานรับผิดกันไป  เพราะผมไม่ชอบทำงานรีบ งานจะไม่เนี๊ยบ อยากมีเวลาคิดเยอะๆ

แต่ถ้าเป็นงาน office ก็ทำที่สำคัญก่อน เสร็จช้าเร็ว คุยกันได้ เพราะ บอสเห็นเนื้องานตลอด

ของอรก็แบ่งงานก่อนว่า อันไหนสำคัญ หรือต้องส่งก่อน ก็ทำก่อน
แล้วก็พยายามไม่คิดรวมว่า งานเรามีเยอะ เพราะจะรู้สึกท้อที่จะทำมากๆ  :37:

ค่อยๆเคลียร์ทีละงานๆ คิดซะว่ากำลังเล่นเกมเคลียร์ด่านอยู่

กรณีปั่นงานไม่ทัน เจอมาทั้งชีวิตค่ะ

ถ้าเป็นงานใหญ่ชิ้นเดียวที่ต้องดั้นด้นทำไปจนเสร็จ อันนี้ล้าต้องพัก แต่ลองวางแผนจัดเวลาก่อนว่า
เวลาเหลือเท่าไหร่ งานต้องการเวลาเท่าไหร่ แล้วก็ค่อยๆ ทำไปทีละส่วน เทียบแต่ละส่วนกับเวลาที่เราจัดสรรไว้
เช่น สเต็บละหนึ่งชั่วโมง สิบสเต็บ ผ่านช่วงที่หนึ่งไปแล้ว ทำได้ห้าสิบนาที ได้กำไรมาสิบนาที จะเอาไปพักหรือไปเร่งงานต่อก็ได้
(อย่าลืมว่าต้องพักค่ะ โหมงานตลอดไม่ได้ช่วยให้เสร็จได้)


ถ้าเป็นงานชิ้นเล็กๆ หลายชิ้น หรือสเกลงานประมาณงานทั้งเดือน แต่ดูท่าจะไม่ทัน
ก็แบ่งงานออกเป็นประเภทค่ะ
    เสร็จได้โดยไม่ต้องรอใคร / เสร็จได้ต้องรอใคร รอเท่าไหร่ รอกี่ขั้นตอน

แล้วก็จ่ายงานที่คนอื่นต้องทำก่อน กำหนดวันเสร็จ ระหว่างรองานที่คนอื่นทำก่อน
ก็ทำงานที่เราทำได้คนเดียว โดยเอางานนั้นไปแบ่งอีกว่ามีเวลาเท่าไหร่กว่าที่คนอื่นจะส่งงานกลับมาเหมือนขั้นตอนแรกค่ะ
ทีนี้ในการแบ่งประเภทงานนี้ก็ดีว่า เราจะเพิ่มข้อไหน เช่น ถ้าเรามีความสามารถมากกว่า ก็ดึงงานมาทำเยอะๆ
แต่ถ้าเราทำไม่ไหว ก็หาคนมาเสริม แต่ต้องไม่ลืมเช็คระยะเวลาที่คนอื่นสามารถจะทำได้..




คงจะงงกันแน่ๆ เลย..  :56:
แต่แอ้จะจัดสรรประมาณนี้ค่ะ อ้อ..สุดท้ายแล้วถ้ามันไม่ทันจริงๆ
ก็เลือกความสำคัญค่ะ ซึ่งตรงนี้ต้องคำนวณไว้แต่แรก อันที่สำคัญกว่าทำให้เสร็จ บางทีก็คุ้มที่จะทิ้งงานเล็ก
เพื่อรักษางานใหญ่เอาไว้.. บางทีก็จำเป็นต้องทำทั้งหมดนั่นแหละ..

โอ้ เพื่อนปูนเจ๋งมากครับ :45:

วิธีของนังเกดก็ใช่ย่อย :30:

ลองวิธีผมมั้ยละ 

ถ้าคุณงานเยอะใกล้เส้นตาย

พิมพ์ เอฟศูนย์ เอนที /forum










แล้ว ปั่นมันให้ลืมทุกข์เลย  :07:

แล้วงานก็ไม่เสร็จ  :07a:

อ้างคำพูดจาก: แอนดูมาโอ๊ะ เมื่อ 08 ก.พ. 2009, 19:42 น.
โอ้ เพื่อนปูนเจ๋งมากครับ :45:

วิธีของนังเกดก็ใช่ย่อย :30:

แล้วของพี่แอนละครับ ? :35:

ตอนนี้ยังอู้อยู่เลยครับ :05:
ไปล่ะๆ

ไม่รู้มีใครเป็นเหมือนกันรึเปล่า พอถึงทางตันมันจะมีกฏของเมอร์ฟี่มากระหน่ำซ้ำเติมเสมอครับ
มันเลยจะพาลทำให้เสียสติไปพักนึงเลย ถ้าทำอะไรไม่ได้จริงๆ จะร้องไห้ครับ  :05:

แล้วมันจะดีขึ้น จากนั้น ใช้ช่วงเวลาอันน้อยนิดให้เป็นประโยชน์ให้มากที่สุด ทำได้แค่ไหนก็เอาแล้วละ  :12:

 :55: กำลังผจญอยู่พอดีเลยค่ะ

ได้แต่บอกตัวเองไว้ว่า "ยังไงมันก็ต้องเสร็จ"
เพิ่งผ่านเทอมโปรเจคตัวนึงมาได้ เกือบน็อคเหมือนกัน งานเดี่ยว
เครียดลงกระเพาะ กินข้าวไม่ลง เป็นมันหมดทุกอย่างเลยทีเดียว

เหลือเทอมโปรเจคอีกห้าตัว ทุกตัวส่งก่อนวันที่ยี่สิบ
ตัวนึงส่งพฤหัสนี้ สองตัวส่งหลังสอบ
แรกๆคิดว่างานกลุ่มดีกว่างานเดี่ยว
ไปๆมาๆ คิดว่างานเดี่ยวดีกว่าเยอะเลย
เพราะถ้าเป็นงานกลุ่ม มันจะมีคนกินแรงอยู่แล้วน่ะ
รู้สึกว่าโดนเอาเปรียบ ทั้งที่คะแนนเท่ากันประมาณนั้น



วิธีแก้ จั๊วก็ออกไปนั่งตรงระเบียงที่หอ ชิวๆสักพัก
โทรศัพท์ไปคุยเล่นถามข่าวคราวเพื่อน
ไปตัดผม ให้หัวมันโล่งๆ จะไปเรียนก็แต่งตัวจัดๆไปเลย
ทำตัวเองให้สดใสไว้ก่อน เดี๋ยวมันก็เสร็จเองแหละ
คนอื่นยังทำได้เลย เราก็ต้องทำได้สิ  :25:

นอน
ฟังเพลง  :47:

ลุกไปเที่ยวเล่น  :25: แล้วมาทำต่อ

อ้างคำพูดจาก: จั๊วจ่ะ(ไปพัก) เมื่อ 09 ก.พ. 2009, 16:45 น.
:55: กำลังผจญอยู่พอดีเลยค่ะ

ได้แต่บอกตัวเองไว้ว่า "ยังไงมันก็ต้องเสร็จ"
เพิ่งผ่านเทอมโปรเจคตัวนึงมาได้ เกือบน็อคเหมือนกัน งานเดี่ยว
เครียดลงกระเพาะ กินข้าวไม่ลง เป็นมันหมดทุกอย่างเลยทีเดียว

เหลือเทอมโปรเจคอีกห้าตัว ทุกตัวส่งก่อนวันที่ยี่สิบ
ตัวนึงส่งพฤหัสนี้ สองตัวส่งหลังสอบ
แรกๆคิดว่างานกลุ่มดีกว่างานเดี่ยว
ไปๆมาๆ คิดว่างานเดี่ยวดีกว่าเยอะเลย
เพราะถ้าเป็นงานกลุ่ม มันจะมีคนกินแรงอยู่แล้วน่ะ
รู้สึกว่าโดนเอาเปรียบ ทั้งที่คะแนนเท่ากันประมาณนั้น



วิธีแก้ จั๊วก็ออกไปนั่งตรงระเบียงที่หอ ชิวๆสักพัก
โทรศัพท์ไปคุยเล่นถามข่าวคราวเพื่อน
ไปตัดผม ให้หัวมันโล่งๆ จะไปเรียนก็แต่งตัวจัดๆไปเลย
ทำตัวเองให้สดใสไว้ก่อน เดี๋ยวมันก็เสร็จเองแหละ
คนอื่นยังทำได้เลย เราก็ต้องทำได้สิ  :25:

แล้วโปรแจคเป็นไงมั่งครับ โอเคหรือเปล่า ไงก็เป็นกำลังใจให้นะครับสู้ๆ ใช่ๆ คนอื่นทำได้ เราก็ต้องทำได้  :12:

นั่งเฉย ๆ ก่อนค่ะ เป็นอยู่บ่อย ๆ แบบว่า งานรุมเข้ามาด่วนทุกอย่าง
ทำไม่ทัน แล้วก็เริ่มมือไม้สั่น ลนลาน บีบคั้น แล้วมันจะเหมือนหายใจไม่ออก

พอมันสุด ๆ แล้ว ก็หยุดทำแม่งเลย
นั่งเฉย ๆ สักพัก หยุดจริง ๆ นั่งพัก หรือเดินออกไปไหนก็ได้ที่มันโล่ง ๆ โปร่ง ๆ
หายใจสบาย ๆ มากขึ้น พอรู้สึกดีขึ้นค่อยกลับมานั่ง แล้วก็ไล่ ๆ ทำ
ทุกอย่างด่วนหมด แต่มันต้องมีแบบ ด่วนที่สุด, โคตรด่วน, ด่วนมาก และ ด่วนเฉย ๆ
ก็ไล่ทำมันไปเหมือนแก้เชือกทีละปม

ที่สำคัญคือ อย่าทำงานตอนที่กำลังลน ๆ มันจะพลาดเอาได้ง่าย ๆ

ทุกวันนี้ตอนหลับยังฝันอยู่เลย
ว่ายังไม่ได้ทำอะไรสักอย่าง แต่อาทิตย์หน้าต้องส่งตีสิส
หรือไม่ก็โปรเจ็กต์เรียนสุดหินแล้ว
ที่สำคัญคือเพื่อนมันเสร็จกันหมดแล้วนี่แหละ

เมื่อวานซืนก็ฝัน ตื่นมาหอบแฮกๆ

ตอนงานลนๆ เนี้ยแหละครับ สนุก ปั่นกันหูดับตับไหม้ไข่กระจาย

จะเดินไปเซเว่น ซื้อของมาตุนเยอะๆ ทำๆ ๆปก่อนอันไหนติดข้ามไปทำอันอื่น

กระดาษดินสอ เดินถือตลอดเวลาเอาไว้ทด เอาไว้ดีไซน์ เอาไว้เขียนเล่น
ถ้าลนมากๆ ก็สวดมนต์ภาวนาขอให้บุญกุศลที่เคยทำมาคุ้มครอง  :30:

อ้างคำพูดจาก: แอนดูมาโอ๊ะ เมื่อ 09 ก.พ. 2009, 17:11 น.
ทุกวันนี้ตอนหลับยังฝันอยู่เลย
ว่ายังไม่ได้ทำอะไรสักอย่าง แต่อาทิตย์หน้าต้องส่งตีสิส
หรือไม่ก็โปรเจ็กต์เรียนสุดหินแล้ว
ที่สำคัญคือเพื่อนมันเสร็จกันหมดแล้วนี่แหละ

เมื่อวานซืนก็ฝัน ตื่นมาหอบแฮกๆ

ผมเองก็ฝันเหมือนแอนนะ สัก 2-3 เดือนจะฝันสักครั้ง
แต่ผมจะไม่ฝันทิ้งช่วงอย่างแอนสิ ผมชอบฝันว่า เช้านี้งานจะส่งแล้ว
แต่ยังไม่ได้ทำเลย พระอาทิตย์ก็จะขึ้นอยู่แล้วด้วย
ที่สำคัญ เพื่อนแม่งเสร็จงาน นอนหลับกันหมดแล้ว นั่งปั่นงานอยู่คนเดียว
บางวันตื่นมา น้ำตายังไหลนองหน้าอยู่เลย  :05:

นั่นแหละพี่ บางทีก็ไม่มีทิ้งช่วงเหมือนกัน โคตรกลัวเลย :05: