ฟอนต์ฟอรั่ม

มีจู๋แนวนี้ยังอ้ะ

มานึกเล่นๆ กันค่ะว่าหนึ่งปีที่กำลังจะผ่านไป ทำอะไรไปบ้าง

มีรักมีชังมีหวานมีชื่นนน มีขมขื่นนนน ยังไงบ้าง

เล่าให้ฟังหน่อยสิคะ :25:

 :47: ใครจะมาโพสต์.. เช้าขนาดนี้

ตั้งไว้ก่อนไง :37:

เดี๋ยวคืนนี้ไปนึกมาตอบ :53:

ให้มันผ่านๆ ไปเห๊อะ จะจดจำทำไมมากมาย :47:

เรื่องเมื่อหลายปีก่อนแม่งยังไม่ลืมซักที :05:

ตอบเลยดีกว่า
ยาวแฮะ
ไม่อ่านก็ไม่เป็นไรค่ะ เอาไว้ทบทวนทุกสิ่ง ทบทวนทุกอย่าง กับวันที่มันเป็นของเรา~ ก็พอนะคะ :27:




- ได้จับพลัดจับผลูมาเป็นบรรณาธิการนิตยสารออนไลน์เล่มหนึ่ง
(แหม ไม่รู้เลยว่าเล่มไหน)
สนุกดี ได้กระโดดมาในเมตริกซ์นี้ได้ไงไม่รู้
ได้คุยกับพี่ๆ หลายคนมากขึ้นเพราะทำนิตยสารนี้
ได้ถูกสัมภาษณ์เป็นครั้งแรก :30:

และก็โดนเขี่ยจากการสมัคร พสอษ จูเนียร์ของนิตยสารเล่มหนึ่งเหมือนกัน
พูดแล้วมันเศร้า :05:


- ปีนี้เกือบตกทุนเป็นครั้งที่สอง อันนี้ไม่พูดละกันนะ
ผ่านมาได้แบบฉิวเฉียดมาก :05:


- ได้ไปเที่ยวทะเลกับพี่ๆ ในฟอนต์
หลังจากที่ไม่ได้ไปเที่ยวทะเลแบบนี้มา....เกือบสิบปีได้แล้วมั้ง :27:
ได้เพื่อนใหม่เพิ่มมาคนนึงด้วย :22:


- ได้ฝึกงานในเว็บแห่งหนึ่ง
สนุกดี ได้ทำงาน ออกงานพบปะผู้คน (แบบแอบตัวอ้วนๆ หลบในมุมมืด)
ได้เจอดารานักร้องเดินกันขวักไขว่ และที่สำคัญ ได้เจอพี่บีม :53:
พอฝึกงานเสร็จ ก็ได้กลับมาทำงานพิเศษต่อด้วย และก็กำลังจะออกแล้ว
แต่ก็ยังมีงานที่เกี่ยวข้องกันอยู่ดี


- ปีนี้ขึ้นกรุงเทพฯ บ่อยมาก
ขึ้นไปตอนมีนา ปลายตุลา แล้วก็ธันวาที่ผ่านมา
เที่ยวสนุก แต่ก็ทุกข์ถนัดตอนกลับมาเหมือนกัน :05:


- ปีนี้แต่งหน้าบ่อย (3 ครั้ง - บ่อยที่สุดแล้วมั้งสำหรับเค้า :37:)
แต่งไปงานแต่ง ไปงานเลี้ยงพี่บัณฑิต แล้วก็ถ่ายรูปรับปริญญา
ได้มีอารมณ์อะงุอะงิ ไปเดินหลั่นล้าหาชุดน่ารักๆ กะเค้าบ้าง
หลังจากที่ไม่สนใจเรื่องเสื้อผ้ามานานปี
(เสื้อมีแต่เสื้อเว็บ เสื้อค่าย กางเกงมีกางเกงเลกะกางเกงห้าส่วน โคตรไม่ดูแลตัวเองเลย :37:
ต่อไปจะพยายามให้ดีขึ้นกว่านี้ รอมีตังค์ก่อน)


- เริ่มกินผักผลไม้กับหัดออกกำลังกายแล้ว
หลังจากขี้อู้มาหลายปี น้ำหนักมันเลยพรวดๆ แบบนี้ไง :37:


- เรื่องครอบครัว
ตอนแรกกำลังคิดว่า ปีนี้ไม่ได้ทะเลาะกะแม่เลยรึเปล่าฟะ
จริงๆ มีทะเลาะกันครั้งนึง งี่เง่ามาก :30: แต่ช่างมันเถอะ

ปัญหาต่างๆ ก็ยังมีอยู่ พอดีมีความจริงบางอย่างเป๋ยเผิด (ว่าแล้วก็คิดถึงกระจู๋นั้น)
แต่เริ่มปล่อยวางแล้ว อันนี้ต้องขอบคุณพี่แอนพี่โบว์ที่เสี้ยมสอน :46:



แค่นี้แหละ ชีวิตราบเรียบไงไม่รู้ :30:



ส่วนเรื่องอื่นก็ไม่มีอะไร
เรื่องเงินก็พอมีบ้าง (ยกเว้นตอนนี้ที่แม่งจนถึงขีดสุด เงินไม่เข้าสามเดือนแล้ว :07:)

นิ่งไปพักหนึ่งว่าจะพิมพ์อะไรดี

นึกไม่ออกเลย  :42:


คงเป็นหนึ่งปีที่ใช้เวลาไปกับการท่องเที่ยว และหาข้อมูลไปเรื่อยๆ
แต่ทำไมไม่รู้ รู้สึกว่าการเที่ยวของตัวเองไม่ใช่การพักผ่อน แต่มันเหมือนการทำงาน

เป็นอีกหนึ่งปี ที่ได้เพียงจดๆ จ้องๆ กับอะไรบางอย่าง
แต่ก็ได้เพียงแค่นั้น

เป็นอีกปีที่ทำตัวไร้สาระจากปีก่อน

เป็นอีกปีที่เงินเก็บลดน้อยลงเรื่อยๆ

เป็นอีกปีที่แพ้ ความหวังความตั้งใจหลายๆ อย่าง ไปไม่ถึงฝั่ง

เป็นอีกปีที่คิดจะไม่อยู่ไปถึงอีกปี

เป็นอีกปีที่ไม่อยากจดจำ

อยากตอบพี่โอ้เอ้แต่ตอบไม่ถูก

ไม่เป็นไรนะพี่นะ
เราเริ่มเรื่องดีเรื่องใหม่ได้ทุกวัน

อ้างคำพูดจาก: แนนเค้ก เมื่อ 19 ธ.ค. 2008, 06:07 น.
อยากตอบพี่โอ้เอ้แต่ตอบไม่ถูก

ไม่เป็นไรนะพี่นะ
เราเริ่มเรื่องดีเรื่องใหม่ได้ทุกวัน

:12:

อยากพิมพ์เพิ่ม แต่พิมพ์ไม่ถูกเหมือนกัน

นั่นมันก็อารมณ์ที่แย่ๆ ล่ะนะ ถ้าจะเลือกมองในมุมดีๆ ก็มีเหมือนกันแฮะ แต่นึกไม่ค่อยออก

ปีหน้าเริ่มใหม่ ทำอะไรไม่คาดหวังมันละ ว่าจะได้อะไรกลับคืนมาบ้าง
ได้แค่ไหนก็แค่นั้น ถือว่าเราเต็มที่แล้ว ไม่มีใครรู้ เรารู้ก็พอ



เอ๊ะ ตูเพ้อเจ้ออะไรอีกแล้ววะ  :55:

1 ปีที่กำลังจะผ่านไป
สำหรับแอ้ถือว่าเป็นปีที่สาหัสที่เดียว
ภาษาจีนเขาเรียกว่าเป็นปีที่ "ชง" กับเรา.. ชงมาก.. อะไรจะชงปานนั้น
หลายๆ เรื่องได้บ่นไว้ที่นี่บ้าง เฉพาะสรุปๆ ไม่ได้ลงรายละเอียดอะไรมากมาย
และอีกมากมายหลายๆ เรื่องได้แต่เก็บไว้กับตัว

ยอมรับว่าเหนื่อยมากนะคะ กับปี 2551 เหนื่อยจนท้อ
แต่สิ่งหนึ่งที่ได้รับในปีนี้ คือความเข้มแข็งและมองโลกในแง่ดี
คือเรื่องร้ายมันเกิดเยอะเสียจนต้องหัดปรับที่ใจตัวเอง เพราะปรับตรงไหนก็ไม่ได้แล้ว จังหวะนี้..
การปรับมุมมอง ปรับความคิดนั้น ก็เลยได้สร้างด้วยตัวเอง
ภูมิใจนะคะ รู้สึกว่า เราเติบโตทางความคิดขึ้น ไม่ใช่แก่กระโหลกกะลาไปวันๆ อย่างเคย
ไม่ว่าอะไรจะถาโถมขนาดไหน แต่ก็ยังสนุกได้อยู่
นี่คงเป็นสิ่งที่ถือว่าชนะแล้วนะคะ สำหรับปีนี้ ยังยิ้มได้ ยังหัวเราะได้ทุกวัน
หลังจากที่เจอสิ่งเหล่านี้ (คัดเฉพาะข้อเด็ดๆ นะคะ)

- ออกจากงานกระทันหัน 2 ครั้ง ต้นปีกับกลางปี (กรณีคล้ายๆ น้องส้มบ่นไว้)
- ประสบอุบัติเหตุ เท้าเหยียบไม่ได้ครึ่งเดือนตอนเปลี่ยนงานพอดี จึงหยุดงานไม่ได้ เดินไม่ได้ก็ต้องขึ้นแท๊กซี่ไปทำงานเอา
- เสียมือถือไปติดๆ กันสองเครื่อง โดยอุบัติเหตุ
- ร้านที่สนามหลวง 2 ไปต่อไม่ไหว
- โดนกระชากกระเป๋า
- คอมพ์เสีย ค่าซ่อมแพงหูฉี่
- ปลั๊กไฟช็อต ระเบิดใส่หน้า ทีวีพังไปหนึ่งเครื่อง
- ฯลฯ

ปีหน้าหวังว่าจะเป็นปีที่ดีสักทีนะ ถึงจะสู้กับมันได้.. แต่ก็เหนื่อยมากๆ เลยค่ะ
:22:

อ้างคำพูดจาก: แนนเค้ก เมื่อ 19 ธ.ค. 2008, 05:48 น.
ให้มันผ่านๆ ไปเห๊อะ จะจดจำทำไมมากมาย :47:

เรื่องเมื่อหลายปีก่อนแม่งยังไม่ลืมซักที :05:

:47: ที่แนนหวังดีกะกุ้ง ปู ปลา ทั้งตู้นะเหรอ

1 ปีของผมนะเหรอ
มีเรื่องไม่ดีคือ
ปู่ที่ผมรักและเป็นต้นแบบกับผมหลายเรื่อง เสียชีวิตเมื่อปีที่แล้ว
ผมป่วยอย่างหนักจนเหมือนว่าตายกับเป็นใกล้กันนิดเดียว
ผมโดนเพื่อนของเพื่อนโกงเงินที่โรงเรียน
ผมโดนยกเลิกสัญญาตึกที่ทำโรงเรียน

มีเรื่องดีก็คือ
ผมยังหายใจได้
ผมมีลูกและเมีย
ยังมีพ่อและแม่
และ ผมเองก็ยังมองทุกอย่างว่า
สบายๆทั้งนั้น
:22:

เรื่องงาน

- พ้นการทำงานปีที่สอง เข้าสู่ปีที่ 3 โดยที่ไม่รู้ตัว ก็ยังกินบินนอนเล่นเน็ตเหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
- ได้ทำฝันตั้งแต่เด็กเป็นจริง ด้วยการมีขยะวรรณกรรมออกมาหนึ่งเล่มในชื่อว่า "เที่ยวบินสุดฮากับนางฟ้า...ซังกุง"
ซื้อกันรึยัง???
- ปิดเว็บขายของซะที เหนื่อยกับมันมานาน

ครอบครัว

- สามเดือนแห่งความทรมาน ที่ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงดีตอนที่รู้ว่าแม่มีก้อนเนื้อ กว่าจะกำจัดออกไปได้ เสียใจเสียน้ำตาไปเยอะ แต่สุดท้ายแม่ก็หายดีแล้ว :22:
- มีหลานเป็นของตัวเองคนแรก เป็นป้าโดยไม่รู้ตัว :56: เพิ่งรู้เมื่อวานก่อนว่าน้อง(ลูกพี่ลูกน้อง) คลอดลูกมาได้เดือนกว่าแล้ว หลานชายซะด้วย :56: เป็นป้าแล้ว :22:

ความรัก

- เจอปัญหาโลกแตก "(ว่าที่)แม่ผัว (ว่าที่)ลูกสะใภ้" ด้วยปัญหาเรื่องการใช้ไม้ม๊อบผิดอัน!!!
- ค้างๆคาๆ กันมาหลายเดือน ยื้อกันไว้ทั้งๆที่รู้ว่ายังไงก็ต้องจบ สุดท้ายก็จบลงไป
- ใช้ชีวิตโสดสั้นที่สุดในชีวิต เพราะผ่านไปเดือนเดียวก็พบรักใหม่
- รักใหม่ คือรักเก่าที่กลับมาเจอกันใหม่เหมือนฝันหยั่งกะนิยาย :22:

โดยรวมปีนี้ก็สุขๆ ดิบๆเป้นระยะ แต่ไม่เลวร้ายจนเกินไป

ผมชอบอะไรแบบนี้มากเลย ผมมันพวกชอบรำลึกอดีต  :42:


งาน ( เรียนละกัน ยังไม่จบ lol )

- เริ่มเห็นความสำคัญของจริตในนักออกแบบ ทำงานด้วย passion
- จากข้อข้างบนทำให้ผมคิดว่าสักวันนึงผมอยากจะมีระดับเป็นปิศาจในวงการนี้บ้าง  :52:

เพื่อน

- เพื่อนๆหลายคนที่สนิทกันมากขึ้น แม้บางทีเราอาจเคืองๆกันบ้างแต่ผมคิดว่าบางครั้ง
  ถ้าเราเข้าใจว่าคนเราไม่จำเป็นต้องเข้าใจกันทุกเรื่องก็ได้ ก็สามารถทำให้เราคบกันได้อย่างมีความสุข
- ขอบคุณเพื่อนๆมากที่รับความเฮงซวยของผมได้ครับ  :42:

ความรัก

- ผมกลับไปชอบคนที่ผมเคยผิดหวังมาแล้วถึงสองครั้ง ซึ่งมันก็ทำให้ผิดหวังซ้ำๆซากๆ
  ต่อจากนี้ผมตั้งใจว่ามันจะไม่มีอีก ขอให้มีความสุขกับโลกของเค้าที่ผมไม่เข้าใจ

สรุป

- ปีหน้าผมตั้งใจจะดีกว่านี้ในหลายๆความหมาย อยากจะเป็นคนที่ดีพร้อมกว่านี้




ขอให้โลกสงบสุขครับ  :12:

ปีนี้เป็นอีกปีนิ่งๆของผม ที่ไม่มีอะไรหวือหวา
และทำให้ชีวิตแตกต่างไปจากเมื่อปีก่อน

หน้าที่การงาน   ผมก็ยังทำอยู่ที่เดิม ตำแหน่งเดิม และหนักเหมือนเดิม
ความรัก    ผมก็ยังรักกันดีกับแฟนคนเดิม ถึงแม้จะทะเลาะกันหนักไปบ้าง โหดไปบ้าง บ่อยเกินไปบ้าง
                  แต่มันก็ยังทำให้ผมมีความสุขอยู่ได้ จนถึงทุกวันนี้้
ครอบครัว  ครอบครัวกับผม ก็ยังมีระยะห่างกันในขนาดเท่าเดิม แต่ก็มีเรื่องเล็กๆน้อยๆระหว่างพี่น้อง
                  ที่ทำให้ผมอุ่นใจได้บ้างว่า โลกนี้ บ้านก็ยังเป็นบ้างของผมอยู่วันยังค่ำ
ชีวิต  โดยรวมผมมีความสุขกับชีวิตดีครับ กินอิ่มนอนหลับ แม้จะไม่ทุกวันแต่ก็เกิน 90% ของชีวิต
                 เป้าหมายของใครจะเป็นยังไงผมไม่รู้ ผมรู็ว่าแค่นี้ผมก็บรรลุเป้าหมายชีวิตจุดนึงของผมได้แล้วหล่ะ  :42:

ปีนี้รู้สึกได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเยอะมาก
และส่วนมากก็เป็นเรื่องดีๆทั้งนั้น  :27:


อันดับแรกเมื่อต้นปี ก็เรียนจบ สำเร็จ สี่ปี ไม่มีดรอป ไม่มีแก้  :27: เรื่องเกรดไม่ต้องพูดถึง  :52:
เรียนจบก็ได้พัก 10 กว่าวัน และก็ทำงาน ต่อในที่ ที่ๆไปฝึกงาน
ซึ่งก็แฮปปี้กับตรงนี้ แ ละหวังเล็กๆ ว่าในอนาคต มันจะต้องดีกว่านี้   :22:

เรียนจบ ทำให้พ่อที่เหนื่อยกับลูกสาวคนนี้ ได้เบาแรงลง และยิ้มอย่างไม่อายใครได้
และได้มาใช้ชีวิตอยู่คนเดียว ที่ไม่มีเพื่อนเยอะๆ เหมือนตอนอยู่หอ
ได้รู้ว่า การใช้ชีวิต ต้องเลี้ยงตัวเอง มันเป็นยังไง  :25:

ได้กลับมาปั่นบอร์ดอีกครั้ง จากที่ห่างหายไปนาน
และได้มาทะเลาะกะหลายๆคนเรื่องการเมือง ขอโต๊ดอีกครั้งเ ด้อ
เกรียน  :56:
เปลี่ยนตัวเองจากที่ไม่สนใจเลย เป็นมาเกือบหมกมุ่นการเมือง  :55:
พ่อยังแปลกใจ ไม่น่าเชื่อ เมื่อก่อนถูกยัดเยียดมันยังไม่สนใจ


ได้เที่ยว ได้กลับบ้านดึก  ไ ด้ทำงานไม่ได้พักซักวัน ไป 2เดือนเต็มๆ  (ป่วยไป 1 ยก  :30:)

ได้เห็นแสงสีในเมืองกรุง ได้อยู่ในท่ามกลางแหล่งอบายมุข
ผับ บาร์ อาบอบนวดเต็มไปหมด  :25:
มันช่างน่าตื่นตาตื่นใจกับเด็กบ้านนอกคนนึง ซึ่งไ ม่เคยอยู่ กทม. มากๆ
ไฟแสงสี ที่ไม่ได้มีแค่ งานวัด  แต่มีทุกวัน
เทศกาล ก็มีไฟประดับสวยหรูตามต้นไม้

ได้ไปไหว้พระวัดใหญ่ๆ
ได้ไปนอนกลางถนนราชดำเนิน ตอนไปเย๊วๆกับพันธมิตร รอบแรก  :30:
ได้ไปนอนเ ล่น ที่สนามหลวง ตอนไปดูพระเมรุมาศ กับเพื่อน

ได้เดินเยอะมาก เพื่อนแกล้ง เดินตั้งแต่ซอย ราม 10 ต้นๆ ไปถึง ราม 65  :05: เพราะไม่รู้ทาง
เพื่อนบอกเดินมาเรื่อยๆ แป๊ปเดียวก็ถึง ตอนนั้นเข้ากรุงมาใหม่ๆ ตอนฝึกงาน
บ้านนอกมากๆ ดูซอยยังไม่เป็นเลย  :15:

มีรถเมล์ราคา 7 บาท  นั่งไปไหนก้ได้

เจอคุณป้าหัวเขียว ที่มาเพิ่มสีสันในการทำงาน
เกิดมาเพิ่งเคยเจอคนวีนเหมือนในละคร แจ่มมากๆ  :45:

ปลายปี เข้ารับพระทานปริญญาบัตรจากสมเด็จพระเทพฯ  :46:
ปลาบปลื้มมาก และทำให้คนในครอบครัวทุกคน ยิ้มแบบมีความสุข
มองไปไหนก็มีแต่รอบยิ้ม ไ ด้ของขวัญแ ละเ งินเ ยอะดี   :53:


จะสิ้นปีแล้ว ปีนี้ เป็นปีแห่งความสุข
มีทุกข์มาแทรกแว๊บๆ ไม่นานก็จางหายไป

ขอให้ปีหน้า ขอใ ห้ตัวเ อง มีชีวิตราบรื่น ถ้ามีอุปสรรคก็ขอให้ผ่านพ้นไปได้  :46:
และทุกคนในชาติบ้านเมือง ประสบแต่ความผาสุข เทอญ  :46:

ปีนี้เป็นปีที่เรียกว่าอะไรล่ะ.. เหมือนมันจะราบเรียบไปรึเปล่า..


- ไปงานแต่ง 2 งานซ้อน ๆ กัน (มันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นไม่บ่อยในชีวิต) ยินดีกับบ่าวสาวด้วยค่ะ

- ได้เห็นหน้าหลานคนแรกของรุ่น น่ารักน่าชังดี
 และก็ได้อุ้มเด็กแรกเกิดครั้งแรกก็ตอนนั้น ตัวเล็กมากเลย
 (โดนพยาบาลบังคับเพราะแม่เด็กไปเข้าห้องน้ำ) ขอบคุณมากนะเพื่อน

- ไม่เคยไปงานบวชแฟนตัวเองมาก่อน ปีนี้ก็ไ้ด้ไป ได้เห็นเขาในชุดผ้าเหลืองแล้วรู้สึกตื้นตันดี

- เข้าประชุมบ่อยมาก รู้สึกตัวเองทำงานหนัก ได้ขึ้นเงินเดือนเท่ากับที่เก่าตั้งแต่กลางปี
 แต่ก็รู้ดีว่าตัวเองไม่ได้พัฒนาอะไรมากมายเท่าที่ควร
 และเหมือนไม่ใช่งานที่ตัวเองชอบ ถ้าเกิดเลือกได้ อยากทำอย่างอื่นะละล่ะ

- ได้เพื่อนที่เรียกได้ว่าสนิทอีกจำนวนหนึ่ง ถึงจะน้อยแต่ก็มีคุณภาพนะ ขอบคุณบอร์ดฟอนต์ด้วยค่ะ  :25:

- กล้องที่หวังไว้ก็ยังไม่ได้ เรียกว่าผิดหวังดีกว่า ได้อย่างอื่นแทน และก็ต้องนั่งใช้หนี้กันไปเรื่อย ๆ



ถ้านึกขึ้นได้อีกเดี๋ยวมาเพิ่มค่ะ

นึกก่อน...

การงาน
-ได้ทำงานครบสองปีแล้ว สำหรับที่นี่ จะออกๆ หลายที แต่ก็ยังไม่ได้ออกสักที :47:
-ได้ประสบการณ์มากมายในการทำงาน ต่อสู้ ร้องไห้ กับการกระทำ วาจา ของใครๆ ...เหนื่อยมาก
  เลยได้คำพูดและพฤติกรรมแปลกๆมาใช้ด้วย :52:
** มาเพิ่ม
-ได้ยอดโบนัสมาเมื่อวาน (22-Dec-08) ไม่มาก ไม่น้อย..ไม่เป้นดังหวังนิดหน่อย แต่ก็ ok.. :17:

ครอบครัว
-ได้ช่วยเหลือครอบครัว แม้จะเกิดจากเรี่ยวแรงและสิ่งอันน้อยนิดสำหรับบางคน แต่ภูมิใจมากสำหรับเรา โว๊ๆ

ตัวเอง
-ได้รอคอยใครคนนึงมาครบปีที่สองแล้วเหมือนกัน
-ได้น้ำตามาเป็นถังๆ หวาดกลัว ระแวงมากเกิน>> โรคจิตไปหน่อย ปีนี้

***หมดแล้ว คิดไม่ออก ไม่ค่อยได้อะไรมาก เพราะไม่ชอบคิดอะไรมาก..เหนื่อย :42:

ช่วงต้นๆ ปี เหมือนว่าจะเป็นปีของผมเลยทั้งเรื่องงาน ความรัก และความมั่นคง
เรื่องงาน ได้รับตำแหน่งที่สูงขึ้น
เรื่องความรัก แต่งงานตั้งแต่ต้นปี ปลายๆ ปีก็มีเจ้าตัวเล็กมาเป็นอยู่เป็นเพื่อน ก็เลยกลายเป็นหัวหน้าครอบครัวโดยปริยาย
ความมั่นคง เป็นการตัดสินใจครั้งใหญ่ในชีวิต คือ ซื้อบ้าน

แต่ช่วงปลายๆ ปีแย่มากๆ โดยเฉพาะเรื่องงาน (เป็นเพราะตัวเองที่ดันไปหยุดความคิดที่จะพัฒนาตัวเอง :05:)
ปีนี้ผ่านไป เดี๋ยวปีใหม่ก็เข้ามาแล้ว

แต่ละคน ยาว ๆ ทั้งนั้น

สำหรับผม 1 ปีที่ผ่านมา ทำให้ได้รู้จักคนเพิ่มขึ้นอย่างมากมาย

จากปรกติที่มีแต่สังคมเด็กวิศวะ ณ ตอนนี้ ผมได้รู้จักผู้คนที่หลากหลายกว่าเดิม

หลากหลายทั้งในแง่ อาชีพ อายุ ความคิด

เป็น 1 ปีที่น่าจดจำอีกปี  :56:

บวกไปโล้ดดดดดดดดด :25:
อ่านแล้วรู้สึกว่า หลายๆ คนก็ได้ทบทวนตัวเองดีเนอะ

เดือนว่ามันดีออกน้าา ลองดูสิ

ทำไมตูนึกไม่ออกเลยฟะ
หรือเป็นคนเฉื่อยเกินไปแล้ว.. หรือไม่ใส่ใจกะอะไรที่ผ่านๆ ไปเลย :08:

ปีนี้อายุ 18 ครับ ปีหน้าว่าจะลอง 25 ดูซักปี ถ้าไม่ดีจะกลับมา 18 เหมือนเดิม

สุขภาพ :
ปีนี้เข้า รพ. 1 ครั้งต้นปี ด้วยโรค อืมมม โรค... เอิ่มมม จำไม่ได้อ่ะ  :39:
ความรัก :
ทั้งปีไม่โสดราวๆ 1เดือน คบแล้วก็เลิกเพราะผู้ชายมันชั่วมาพูดจาทำนองว่า "ไม่มีใคร มีก็เห็นแล้วสิ แยกกันอยู่กับแฟนตั้งนานแล้ว" แต่ตอนหลังมารู้ว่า กำลังจะแต่งงานซะงั้น อ้าววว ไอ้...  :41:
อ้อแล้วก็ปีนี้มีฝรั่งมาจีบ ดีใจอยู่ได้พักนึง ตอนหลังก็มารู้ว่าเป็นฝรั่งเลวเห็นเมืองไทยเป็นพัตพงษ์ทั้งประเทศ  :41:
ครอบครัว :
แม่ขึ้นมาอยู่ด้วยเกือบ 2เดือน แล้วก็ได้พาแม่ไปนั่งวิปัสนา 10 วัน ด้วย  :22:
ส้มหล่น :
ปีนี้ ได้ร่วมงานกับพี่พราย ปฐมพร อย่างไม่คาดคิด คาดฝันมาก่อนในชีวิต ปลื้มมาก ทุกอย่างเหมือนส้มหล่น เหมือนความฝันความโชคดีหล่นจากฟ้ามากองตรงหน้าซะงั้น  :25:
ความซวย :
โดนกระชากกระเป๋า กลางวันแสกๆในซอยหอ  :41:
ความไม่สามารถ :
ไม่สามารถรับผิดชอบตัวเองด้วยการตื่นเช้าได้ เหมือนว่าโลกนี้ มีปัญหา หรือมีงานอะไร เราสามารถหมด ยกเว้นตื่นเช้า  :01:

- มีอุบัติเหตุนิดหน่อย แต่ไม่ได้เป็นอะไรมาก  หัวปูด เจ็บตามเนื้อตามตัว

- หมากัด   :07:

- มีคนมาจีบ เป็นหนุ่ม 7-11  แต่ไป ๆ มา ๆ ตูเริ่มนิ่งซะเอง   :30:


- (เหมือนจะ) เป็นหมอนรองกระดูกทับเส้นประสาท  และ กำลังหัดเป็นไมเกรนอยู่ 


-  ให้อภัยคนที่นัทเคยรัก โดยการรับแอด hi5 เป็นครั้งแรก โดยความช่วยเหลือของเพื่อน


- ปลดแอก ไอ้สันดานที่เล่าในจู๋สีชมพู โดยการเลิกกับมันอย่างเด็ดขาด


- เป็นปีแรกที่หัดเป็นคนดี โดยที่ไม่มีกิ๊กหรือใครคอยให้โทรหาเวลาเหงาใจ

เรียกว่าอยู่ด้วยตัวเองคนเดียวจริงๆ แล้วไม่เคยคิดเลยว่าการอยู่คนเดียวจริง ๆ จะสบายโคตรอย่างนี้    :40:


ว่าง ๆ จะมาต่อ


- เป็นแม่ต้อย

- เป็นผู้เข้าประกวดสาวตึง

- เป็นผู้รับดอกไม้ที่มีท่าสวยที่สุดในสยามประเทศ   :11:

- เป็นคนที่รับดอกไม้สวยที่สุดในรอบปี :47:
- เป็นสาวตึง
- เป็นแม่ต้อย

 :07:  ขอบคุณย่ะ   







:11:  เพิ่มไปด้วยสิ 

อ้างคำพูดจาก: นัทจ๊ะ เมื่อ 20 ธ.ค. 2008, 02:58 น.
- เป็นผู้รับดอกไม้ที่มีท่าสวยที่สุดในสยามประเทศ   :11:

:30:   :21:

เห็นเขาตอบแล้วตอบบ้าง



การงาน---ยังทำอยู่ที่เดิม  รักตัวงานที่ทำ แต่ไม่รักระบบของมัน  :23:
               ( ก็สำเหนียก ว่า  จะไป ด้วยการเตรียมตัวทำกราฟฟิคเรื่อยๆไป หนูขอเข้าร่วมวงชาวกราฟฟิคด้วยนะคะ )
               ก็อยู่กับมันได้ ไม่ร้อนรน เหมือนปีก่อน  ๆ  ปีก่อนเราพยายามหนีมัน  :41: จนเราทรมาน  :45:ปีนี้เหมือนเราสู้กับมันจนได้  ก็ได้แบบ งั้นๆ แหละ
                เป็นครูมาสู่ปีที่ 3   ก็ดีใจในบางเรื่องโดยเฉพาะ  :40: ลูกศิษย์ลูกหาเดินเข้ามาหาเรา  อาจารย์ คะ :25: หนูติดที่นั่น ที่นี่นะคะ

                  มีอยุ่คนนึง  เขาสอบติดสถาปัตย์ ลาดกระบัง  ( ฝากดูแล :46: ลูกศิษย์ผมด้วยนะครั บใครอยุ่ที่นั่นปีหน้า  :45: )    เขาเดินมาบอกว่าอาจารย์ขา หนูติดแล้วค่ะอาจารย์ ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ อาจารย์เป็นที่ปรึกษาให้หนู เป็นกำลังใจให้หนู    (เพราะตอนที่เด็กไม่สบายใจเราก้ไปคุยไปให้กำลังใจ แนะนำ  มีค่า่ยติวก้อเอาไปบอก )  จนมันติด แม้ว่าจะเป็นคำพูดที่เด็กอาจจะไม่ได้ตั้งใจ  แต่ผมรุ้สึกดีใจ ที่ที่นี่  คนในสถานที่ทำงานเขามองผมเป็นครูบ้าๆ ไร้สาระ แต่อย่างน้่อย ก็มีีลูกศิาย์ผมหลายๆคน มองว่าเราเป้นก้าวหนึ่งในความสำเร็จในช่วงวัยของเขา

     แต่นั่นแหละ เรารักแค่ process ที่เราเจอกับเด็กทำงานให้เด็ก   แต่อย่างอื่นเราไม่ไหวแล้วละ เราแค่รอเวลา ที่เราจะไป  ก็นะ ปีหน้าสุ้ๆ


งานนอก----ทำหลายอย่างมาก --เล่นละครเวที ร้องเพลง   วาดภาพประกอบ  ก็ สนุกดีเจอเพื่อนเจอฝูงเยอะดี  ได้ดึงความสามารถเราออกมาทั้งหมด ได้เปิดโลกจากคนหลายอาชีพ เราก้พยายามขโมยกรอบความคิดเขามาใช้    ก็ดี ทำให้เราโตขึ้น :12: :12:





ครอบครัว----เหมือนเดิม เกลียดพี่ชายเหมือนเดิม :13: :13: :13: :13: :13:


สัตว์เลี้ยง ----เสียใจมาก หมาที่เลี้ยงที่หมาลัย แล้วลากเอามาอยู่บ้านโดนพ่อเอาไปทิ้ง ตามหาก้ไม่เจอ ร้องไห้ไปหลายวัน เสียใจมาก คนรักของเราคือหมามั้ง :16: :16: :16: :16: :16:

ความรัก 

----มีฝรั่งมาจีบ แต่ก็ไม่ไงละครับ   ความรักตอนนี้ ใครมาหาเราเราก็ดีด้วย    แต่ไม่ไปง้อไครแล้ว ถ้ารุ้ว่าใครไม่รักเราไม่แคร์ จิตใจเราเราก็เลิก  ไม่อยากทำร้ายจิตใจครับ เอาหัวใจไปหวังให้ใครกอด ถ้าเขาทำร้ายเร าสู้เราเอาหัวใจเรากลับมากอดเองด้วยน้ำตา เสียดีกว่า



เพื่อนๆ---รักกันดีมาก เหนียวแน่นกันดีมาก  เพื่อนศิลปากร  ใครมีเรื่องอะไร เล่าต่อถึงกันหมด ทั้งเรื่องดีและเรื่อง ( เหี้ย)  รักพวกมันมาก มันไม่ใช่เืพือ่นแล้วละ มันเป็นญาติแล้ว 
  เพือ่นบางบัวทองแอบน้อยใจบ้าง   ไปไหนไม่ค่อยชวนเรา

  ลูกศิษย์---จะเป็นเพื่อนใหม่ฉันอีกชุดหนึ่งแล้ว  มันชอบมาบอกว่ าถ้าจบ จะไม่ขอเรียกอาจารย์จะขอเรียกพี่ และ สิ่งแรกที่จะโดนคือ ไปกินเหล้าด้วยกัน กรี๊ํด ใครเมา ตรูข่มขืนนะ ขอบอก



ปีนี้--------ไม่มีความเจ็บป่วยใดๆ ทั้งสิ้น


ปีนี้--------พึ่งกินเหล้าเป็น แถมแดก จัดซะด้วย 5555



ปีนี้------ชั้นดีใจทีีคนลูกศิษย์ในโรงเรียนกาญจนา  บางคนมองว่าฉันมีคถุณค่า

ปีนี้ -ไปงานแต่งงานและทำให้รุ้ว่าการมีคนที่รักและคอยดุแลไปตอลดชีวิต มันน่าดีใจขนาดไหน ตอนฟังเจ้าบ่าวเจ้้าสาวพูดกัน กุร้องไห้เผาเต่าเลย

ปีนี้----โตขึ้นอีกครั้ง ความรักข้าพเจ้าเริ่มมองว่าไม่ใช่ปัญหาใหญ่ในชีวิืต  แต่ใครมี มันก้ยังเป้นเรื่องที่ดีอยู่ดีแหละ



ปีนี้ ตัวโตขึ้นอ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ปีนี้อ้วนขึ้น อีากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก




กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด

ปีนี้มีอะไรหลายอย่างเกิดขึ้นในชีวิต
ทั้งทีแย่ที่สุดและที่ดีที่สุด
เป็นหนึ่งปีที่ชีวิตมีสีสันที่สุด

เล่นฟอนต์มากี่ปีก็ไม่รู้
แต่รักบอร์ดนี้นะคะ  :22:

ไม่รู้ว่าปีหน้าจะเป็นยังไง
ชีวิตจะมีอะไร และจะมีชีวิตไปอีกกี่ปี

แต่ก็ชอบปีนี้นะ

อ้างคำพูดจาก: tommyrnb เมื่อ 20 ธ.ค. 2008, 11:01 น.
เพื่อนๆ---รักกันดีมาก เหนียวแน่นกันดีมาก  เพื่อนศิลปากร  ใครมีเรื่องอะไร เล่าต่อถึงกันหมด ทั้งเรื่องดีและเรื่อง ( เหี้ย)  รักพวกมันมาก มันไม่ใช่เืพือ่นแล้วละ มันเป็นญาติแล้ว 
  เพือ่นบางบัวทองแอบน้อยใจบ้าง   ไปไหนไม่ค่อยชวนเรา

ซิสเล่อร์ สยามเซ็นฯกันอีกมั้ยเธอออ

อยากไปปล่อยแก่อีก :22:

ได้มาอยู่ที่นี่ครับ

สั้นเนอะ   :34:

อ้างคำพูดจาก: ไอ้ตาล. เมื่อ 20 ธ.ค. 2008, 21:43 น.
ซิสเล่อร์ สยามเซ็นฯกันอีกมั้ยเธอออ

อยากไปปล่อยแก่อีก :22:

ใช้คำว่า นานๆที ดีกว่าคะ่เธอ  นานๆ ถี่นี่ไม่งาม
1.  เพราะกินแล้ว   อ้วน แล้วกุกะมึง ก้อควักพุงมาแข่งกันอีก ใช่มั้ยคะ

2.. กุซางจั๊บ ค่ะ


3.... รอไว้รวมตัวกันตอนงานแต่งยัยฝนเลยดีก่า ซักกุมภา

เชื่อมะ พวกเราตื่นเต้นกว่านังฝนอีก

1 ปีที่กำลังผ่านไป

เป็นปีที่ชีวิตเหวี่ยงได้มันส์มาก เอาอะไรแน่นอนไม่ได้เล๊ยยย .. แต่ก็เอาตัวรอดมาด้วยดี

ทุกเรื่องมีการเปลี่ยนแปลงชนิดที่ว่า .. ดิ่งจมเหวสุด แล้วก็กลับขึ้นมาถึงขีดสุด ในทุกๆเรื่อง

ความรัก : โดนแฟนทิ้ง ตอนนี้ก็กลับมารักกันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ครอบครัว : พ่อเลี้ยงเกือบตาย แต่ไม่ตาย  แม่เกือบเป็นยอัมพาตตอนนี้เดินคล่องปร๋อ

การงาน : งานดีเงินหนา มาโดนซัดปลายปีกลายเป็นคนตกงาน แต่.. ตอนนี้ได้งานใหม่ ไฉไลกว่าเดิม :22:


เรียกว่า ยังไม่ทันหายเศร้าเลย ให้กูได้หายใจหายคอนิ่งๆ มั่งเห๊อะ ..  :07:

กรี๊ดดดดดดดดดด พิมพ์มาปุ๊ปกดผิด หายเลย :07a:

สุขภาพ

ได้ผ่าไส้ติ่งออกจากตัว มีอาการกล้ามเนื้อที่เอวด้านหลังอักเสบเป็นพักๆ แต่อาการภูมิแพ้อากาศลดลงมาก ใช้ประกันคุ้มนิ

คลอเรสเตอรอล 220 แต่ส่วนที่เกินมาเป็น DHl (92.6)

ไม่พบ HIV ในกระแสเลือด

น้ำหนักขึ้นจากปกติ 58.5 เป็น 60 แล้ว


เที่ยว

ตั้งใจไว้แล้วว่าจะให้ปีนี้เป็นปีของการท่องเที่ยว จึงได้เที่ยวหลายที่มาก อุปสรรคที่ทำให้ตัดสินใจไม่ไปเที่ยวแต่ละทริปคือ ชนกับเวลางานกับมีตารางเที่ยวอยู่แล้ว

ตั้งใจจะปิดเฟสปีแห่งการท่องเที่ยวที่เดือนมีนาคม 2552 ให้ทริปหลีเป๊ะเป็นเที่ยวใหญ่ครั้งสุดท้าย จากนั้นจะเก็บตังค์อย่างจริงจังอีกรอบหนึ่ง คราวนี้จะซื้อบ้านที่ต่างจังหวัดสักแห่ง


งาน

นอกเหนือจากงานประจำที่กราฟความชันคงที่แล้ว ปีนี้ยังได้เริ่มเปิดธุรกิจกับเพื่อนที่พิษณุโลกด้วย เป็น agency เล็กๆ ให้บริการครบวงจรสำหรับนักเรียนนักศึกษาจนถึงวัยทำงานที่สนใจจะไปศึกษาต่อต่างประเทศตั้งแต่ให้ข้อมูล หาโรงเรียน เดินบัญชี ไปจนถึงทำ e-visa ตลอดกระบวนการ

เราเชี่ยวชาญประเทศออสเตรเลียเป็นพิเศษ แต่ถ้าอยากได้ประเทศอื่นก็จัดให้ได้ ลูกค้าปรับเปลี่ยนโปรแกรมได้ตามความต้องการว่าจะเน้นเรียน เน้นทำงาน หรือเน้นเที่ยว

ว่าจะไม่โฆษณากับคนใกล้ตัว พอแค่นี้ละกัน

ปีหน้าจะแบ่งเวลาจากการไปเที่ยวมาดูแล agency เล็กๆ นี้ให้มากขึ้น


เรียน

กราฟการเรียนรู้เรื่องอะไรก็ตามที่มีผลต่องานโดยตรงถดถอยเพราะมัวแต่เที่ยวเล่น แต่ในด้านอื่นๆ คิดว่าได้เรียนรู้ขึ้น เข้าถึงแก่นของศาสนามากขึ้นอีกหน่อย

ปีหน้าว่าจะเรียนดีดกีต้าร์คลาสสิก


ความรัก

ความรักคืออะไรไม่เคยใส่ใจ :49:

ตอนนี้มีความสุขกับเพื่อนๆ ถ้าเพื่อนๆ แต่งงานกันหมดก็จะมีความสุขกับเพื่อนๆ ที่ขึ้นคาน (ท่าทางจะมีเยอะกว่าคนที่จะแต่งงาน)


ความมั่นคง

ยังไม่ได้ซื้อบ้านแถมเงินคงคลังมีน้อยลง แต่มีความสุขมากกว่าปีที่ตั้งหน้าตั้งตาเก็บตังค์ซื้อบ้าน

 :25:

บวกๆ ให้หลายๆคนในกระทู้นี้ ชอบๆ เดี่ยวตามบวกให้ครบทุกคนนะ


สิ่งทีเกิดขึ้นและเปลี่ยนแปลงมากที่สุดในปีนี้คือ
1.ได้เปลี่ยนจากนางสาวศิวาพร มาเป็นนางศิวาพร แถมยังเปลี่ยนนามสกุลด้วย
ยังไม่รู้สึกถึงความแตกต่างจากการเป็นนางสาวมาเป็นนาง
จากการเป็นสาวโสดมาเป็นผู้หญิงมีสามี :41:
ความรักเหมือนเดิมแต่ความผูกพันมากขึ้นกว่าเดิม
2.ได้จัดงานแต่งงานที่สนุกที่สุดในรอบปี (อันนี้เค้าว่ามา)
ซึ่งทำให้เกิดท่ารับดอกไม้ที่สวยที่สุดในสยามประเทศ :30:
3.ได้ลงหนังสือพิมพ์หน้าหนึ่งทุกฉบับและได้ออกทีวีทุกช่อง :39:
4.ได้ดาวน์บ้านใหม่ 1 หลัง ตอนนี้ยังสร้างไม่เสร็จ
5.งานการเจริญรุ่งเรืองมาก ได้ใช้เงินอย่างไม่จำกัด อยากไปไหนก็ได้ไป
อยากได้อะไรก็ได้ มีเงินเก็บเพิ่มขึ้นด้วย
6.ได้ให้ตังพ่อไปเที่ยวเมืองจีน
7.ได้เซ้งที่ขายของให้แม่ด้วย
9.ได้แหวนเพชรด้วย
่10.ข้อนี้พลาด เพราะปีก่อนเงินเหลือเลยดันเอาไปออกดอก
ตอนลูกหนี้หนีไปหลายราย เลิกๆ :05:


ตอนนี้นึกออกแค่นี้ ไว้มาต่อนะถ้านึกออก

สวยใช่ไม๊ล่ะ   :11:

ไม่เถียงนะ :27:

ตูเชื่อคนง่าย + ๆ 





ง่ายจนน่ากลัว   :27:

อ้างคำพูดจาก: นางโบว์ เมื่อ 22 ธ.ค. 2008, 22:25 น.
บวกๆ ให้หลายๆคนในกระทู้นี้ ชอบๆ เดี่ยวตามบวกให้ครบทุกคนนะ


สิ่งทีเกิดขึ้นและเปลี่ยนแปลงมากที่สุดในปีนี้คือ
1.ได้เปลี่ยนจากนางสาวศิวาพร มาเป็นนางศิวาพร แถมยังเปลี่ยนนามสกุลด้วย
ยังไม่รู้สึกถึงความแตกต่างจากการเป็นนางสาวมาเป็นนาง
จากการเป็นสาวโสดมาเป็นผู้หญิงมีสามี :41:
ความรักเหมือนเดิมแต่ความผูกพันมากขึ้นกว่าเดิม
2.ได้จัดงานแต่งงานที่สนุกที่สุดในรอบปี (อันนี้เค้าว่ามา)
ซึ่งทำให้เกิดท่ารับดอกไม้ที่สวยที่สุดในสยามประเทศ :30:
3.ได้ลงหนังสือพิมพ์หน้าหนึ่งทุกฉบับและได้ออกทีวีทุกช่อง :39:
4.ได้ดาวน์บ้านใหม่ 1 หลัง ตอนนี้ยังสร้างไม่เสร็จ
5.งานการเจริญรุ่งเรืองมาก ได้ใช้เงินอย่างไม่จำกัด อยากไปไหนก็ได้ไป
อยากได้อะไรก็ได้ มีเงินเก็บเพิ่มขึ้นด้วย
6.ได้ให้ตังพ่อไปเที่ยวเมืองจีน
7.ได้เซ้งที่ขายของให้แม่ด้วย
9.ได้แหวนเพชรด้วย
่10.ข้อนี้พลาด เพราะปีก่อนเงินเหลือเลยดันเอาไปออกดอก
ตอนลูกหนี้หนีไปหลายราย เลิกๆ :05:


ตอนนี้นึกออกแค่นี้ ไว้มาต่อนะถ้านึกออก

เจ๋งอ้ะ :25:

ไม่เจ๋งหรอบวบ ที่พูดเนี่ยก็ไม่ได้มีเงินเยอะแยะอะไรนะ
เพียงแต่ว่าปีนี้มันค่อนข้างคล่องตัวน่ะ ไม่ติดขัดเหมือนปีอื่นเลย
เพราะปีก่อนๆไม่มีตังไง ที่บ้านก็เป็นหนี้ ตอนนี้ก็ดีขึ้น
เลยถือว่าปีนี้ค่อนข้างสบายน่ะ :27:

อย่างนี้ต้องเรียก ลัคกี้ อิน เลิฟ แ อนด์  ลัคกี้อินเกมส์ สินะ  :56:   :27:

ไม่มีข้อ 8 :05:

อ้างคำพูดจาก: Wien เมื่อ 23 ธ.ค. 2008, 11:06 น.
ไม่มีข้อ 8 :05:

ซึ้งจริงๆ  :05:

สุดยอดจริงๆ :05: :05: :05: :07:

เอามั่ง


การงาน ช่วงนี้ของปีที่แล้วได้เงินจากการกู้แบงค์มาล้านสอง ดีใจมาก ฝันได้เป็นจริงสักที
เอาเงินไปเปิดร้านขายเสื้อผ้าที่หรูหราโคตรๆ ข้างบนเป็นเกสเฮ้าส์เล็กๆด้วย ดูดีสุดๆ
แต่ร้านไปไม่ไหว ค่าเช่าแพงประกอบกับ เศรษฐกิจเชียงใหม่แย่ เป็นช่วงโลว์ซีซั่น ทำไปทำมา เงินเก็บๆ ได้แค่สามแสน
หมุนเงินไม่ทัน ชีวิตวันๆ อยู่แต่กับร้าน ไม่ได้ไปไหน ไม่ได้หายใจหายคอ เริ่มต้องเอาเงินตัวเองมาหมุนลงกับร้าน สักเดือนที่ 7
หุ้นส่วนที่รักเริ่มถอนหุ้น จนปัญญากับปัญหาทางการเงิน ขอกู้แบงค์เพิ่มไม่ได้

ทุกคนลงมติกันว่าปิดร้านเถอะ ..


การเงิน ตอนนั้นมีเงินเก็บประมาณ สี่แสน สี่หมื่น ซึ่งไม่ได้คิดอะไรเอาไปซื้อ Jazz คันหนึ่งให้เป็นของขวัญตัวเอง
คิดแต่ว่า เงินต้องได้ ร้านมันต้องขายได้ เมื่อไม่เป็นดังนั้น จึงขายรถ (ได้กำไรมาหมื่นนึง) เอาไปใช้หนี้แบงค์
เงินสด 3 แสนเอาไปเคลียร์ และอีก 9 แสน ฟ้าใช้เงินสดที่เอารถไปขาย ใช้หนี้ครึ่งของตัวเอง และอีกสี่แสนกว่าๆ เพื่อนกำลังผ่อนอยู่
:05: ตอนนั้น ทุกอย่างมืดมน สับสนมาก ได้กำลังใจจากคุณแฟน ให้สู้ สู้ด้วยร้านเล็กที่ยังพอเป็นที่มาของรายได้ได้บ้าง



ความรัก ตั้งแต่เกิดมามีแฟนมา 5 คน แฟนคนปัจจุบันนี้เป็นคนที่ดีที่สุดแล้ว
เป็นกำลังใจ เป็นเพื่อน เป็นพี่ เป็นน้อง เป็นพ่อ เป็นทุกๆอย่าง ไม่เคยวีนฟ้าเลย ถ้าฟ้าทำตัวแย่แค่ไหน เค้าก็จะคอยอยู่ข้างๆ
คอยดูแลตลอด ตั้งแต่เรื่องบังคับกินข้าว บังคับกินยา ซื้อของตั้งแต่เล็กๆ จนถึงชิ้นใหญ่ๆให้ ไม่ค่อยขัดใจ
เค้าเป็นคนคนเดียวที่ทำให้ฟ้ารู้ว่า "คนดีๆ มีอยู่จริง" อันนี้ไม่้ได้เวอร์ และชมเกินเหตุ


แค่มีบางอย่างที่เค้าต้องถูกกระตุ้นบ้าง เพื่ออนาคต มันก็ต้องช่วยกัน





สุขภาพ ปีนี้ป่วยบ่อยจนน่าตกใจ แถมไม่มีประกัน นอนโรงพยาบาลทีก็เสียเยอะ  :39:
แม้แต่ตอนที่พิมพ์อยู่นี่ก็ป่วย ไอยังกะคอจะหลุดออกมา เสียงเสียมาก พูดกะใครคนอื่นจะคิดว่าเป็นกระเทยอยู่แล้ว
ฟ้าไม่ค่อยดูแลสุขภาพ นิยมปาร์ตี้มาก เหล้ายา เป็นของไม่ดี แต่ก็กินอยู่นั่น คนเหงา ใครชวนก็ออกไปตลอด
เรื่องนี้แม่ก็มาคุยๆบ้างว่า เป็นอะไรนักหนา มีปัญหาอะไรให้คุย ไม่ใช่ไประบายออกกับเหล้า ยา แม่เป็นห่วง
(ปล. เหล้ายา เป็นคำพ้อง จริงๆสาบานเถอะ กินแต่เหล้า ไม่ยุ่งกะยา เป็นแค่คำพ้องเฉยๆ)





ความหวัง เนื่องจากสำมะเลเทเมามาเยอะแล้ว สิ่งหนึ่งที่ได้จากปีนี้คือการคาดหวัง
คนเราอยุ่ได้ด้วยความหวังจริงๆ ตอนนี้เศรษฐกิจไม่ดี ปีนี้ทั้งปีเลยได้แต่คาดหวังว่าจะเริ่มกลับมาเป็นฟ้าคนเดิม
เก็บเงิน ซื้อบ้าน (ตอนนี้อยากได้บ้านแหล่ะ) ซื้อรถ ทำตัวเป็นผู้เป็นคนกว่านี้อีกหน่อย ..


:46: จบดื้อๆ เดี๋ยวมาต่อ

งาน: ครึ่งปีแรกแย่มาก ต้องมาทำงานใช้หนี้ลูกค้า แทนคนที่มันโกงเงินบริษัทไป กว่าจะเคลียร์งานโปรเจคพวกนี้หมดก็ประมาณช่วงสงกรานต์ เงินเก็บร่อยหรอ (ส่วนนึงเพราะดันเอาตังค์ไปซื้อกล้องใหม่+เลนส์ และ IPOD โดยไม่คำนวณเงินเก็บให้ดี) แถมเป็นหนี้บัตรเครดิตเพราะต้องเอามาหมุนในตอนที่ทำงานใช้หนี้ลูกค้า ช่วงนั้นพยายามใช้เงินส่วนตัวเดือนนึงไม่เกิน 3 พัน แบบประหยัดสุดๆ ....พอเคลียร์งานที่ต้องทำใช้ให้กับลูกค้าหมด ก็มาปั่นงานเพื่อใช้หนี้บัตรเครดิตต่อ กว่าจะเคลียร์หนี้และงานทั้งหมดได้ก็ประมาณกลางปี ....ชีวิตเหมือนกับต้องมาตั้งต้นใหม่ ทีแรกกะจะกลับไปสมัครทำงานประจำ เพราะเงินเก็บแทบไม่เหลือ แต่ก็มีงานเข้ามาพอดี 2-3 ตัว บางตัวก็มาจากเมืองนอก ....งานนึงที่ทำได้เข้าชิง Tact Awads สาขา Interactive ....อีกงานเห็นว่ากำลังส่งประกวด RedDot design Award ปีหน้า ...หลังจากนั้นก็มีงานเข้ามาตลอดจนถึงตอนนี้ เหตุการณ์เหมือนโชคช่วย หลังจากเจออะไรร้ายๆมาเยอะทั้งปีนี้และปีที่แล้ว (แต่ปีหน้ายังไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง)

การเงิน: ปีนี้ชีวิตเหมือนสามล้อถูกหวย ครึ่งปีแรกยากจน ครึ่งปีหลังงานเข้ามาเยอะ ก็เลยมีตังค์ใช้จ่ายมากตาม เลยซื้อดะ ทั้งตู้เย็นใหม่+เฟอร์นิเจอร์ใหม่ให้ที่บ้าน, LCD TV. 40 นิ้ว, เครื่องเล่น DVD, PSP, มือถือ, เป้, เสื้อผ้า, รองเท้า, กล้อง Compact ....ช่วง 2-3 เดือนมานี้ใช้งานยังกับน้ำ อยากได้อะไรเป็นซื้อหมด ยังดีที่ยังพอยับยั้งชั่งใจได้บ้างในช่วงนี้ เพราะจะเก็บเงินแต่งบ้านใหม่ ไม่งั้นเงินเก็บหมดแน่นอน  :42:

ความรัก: เลิกกับแฟน หลังจากคบกันมา 5 ปี

ครอบครัว: ปีนี้ซื้อของเข้าบ้านค่อนข้างเยอะ และปีหน้ากะจะทำบ้าน-แต่งบ้านใหม่ อีกเรื่องคือ ตอนต้นปีแม่เข้าโรงพยาบาล เนื่องจากไปแอบซื้อยานอนหลับมากินเองเกินขนาด กินมากเข้าก็นอนไม่หลับเพราะร่างกายดื้อยา เลยเพ้อและหลอนแบบอุปทานไปเองว่าตัวเองกำลังใกล้จะตาย มีคนกำลังจะมารับ สั่งเสียซะเรียบร้อย ไอ้เราก็ตกใจมาก ...แต่พอไปให้น้ำเกลือ+ยาที่โรงพยาบาลประมาณ 3 วันก็หายกลับมาเหมือนเดิม (อันนี้เอามาเล่าให้ฟัง เผื่อพ่อแม่หรือญาติผู้ใหญ่นอนไม่ค่อยหลับ ก็อย่าไปซื้อยานอนหลับมากินเอง อันตรายมาก)

เที่ยว: ช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา-ต้นปี นั่งรถไปเที่ยวเวียตนามกลาง (เว้, ฮอยอัน) หมดเงินไป 8 พันบาทหน่อยๆ กับ 1 อาทิตย์ที่โคตรคุ้มค่า, ช่วงปลายมกราไปเที่ยวเชียงใหม่-เชียงราย, ช่วงกลางปีได้ไปนั่งกินเบียร์ที่หัวหิน

สุขภาพ: ปีนี้รู้สึกสุขภาพแย่ลง เพราะไม่ค่อยมีเวลาออกกำลังกาย ช่วงกลางปีที่ทำงานหนักๆ รู้สึกปวดหลังและช่วงเอวมาก สาเหตุเพราะนั่งทำงานนานเกินไป ซื้อหนังสือเกี่ยวกับโรคหมอนรองกระดูกมาอ่าน และเปลี่ยนพฤติกรรม เลยดีขึ้น ...ช่วงเข้าหน้าหนาวรู้สึกว่าตัวเองเป็นหวัดแทบจะทุกอาทิตย์ อาจจะเป็นเพราะเป็นภูมิแพ้อยู่แล้วเลยอ่อนไหวต่ออากาศ

ปีหน้าจะทำอะไร?: คงจะขยันทำงานหาเงินให้มากขึ้น ไม่เรื่อยเปื่อยเหมือนที่ผ่านมา โฟกัสไปที่การเก็บเงินให้มั่นคงกว่านี้ เพราะที่ผ่านๆมาอยากจะทำอะไรก็ได้ทำไปเกือบหมดแล้ว เช่น ทำงานส่วนตัวที่ชอบ, เที่ยว ....

 :12:

ผมนั่งอ่านของทุกคน ทุกโพสต์เลยครับ
ทุกคนเล่าได้ดีมาก เห็นภาพเลย
นั่งอ่านไป บ้างก็ดีใจด้วย เสียใจด้วย และฮาไปด้วย
สุขบ้าง ทุกข์บ้าง

กลับมามองตัวเอง ก็มีเรื่องราวมากมายผ่านเข้ามา แต่เรื่องหนักๆของการตัดสินใจนั้น คิดว่าปีนี้ผมได้ทำอะไรที่ใหญ่สำหรับตัวเองมากๆ สองสามเรื่องด้วยกัน

สุขรูป เป็นอีกปีที่ 24 ที่ไม่เคยเข้า/นอนโรงพยาบาลเลย ป่วยหนักสุด คือ เริม และหวัด ตอนนี้เริ่มตะหงิดใจว่าจะไปตรวจสุขภาพครับ เพราะน้ำหนักลด เพื่อน/คนรู้จัก ใครเห็นหน้าก็ท้วงกับเป็นเสียงเดียวกันว่า ผมลงนะ :56: เมื่อก่อนเคยหนัก 58 - 60 กิโลครับ แต่หลังจากสูบหนัก+ทานอาหารไม่เป็นเวลา+เบื่ออาหาร+เครียดกับการงานและชีวิต ทำให้ช่วงน้ำหนักตอนนี้อยู่ที่ 53 - 55 กิโล. ช่วง 53 กิโลนี่ อึ้งกินเลยครับเลยดั้มพ์อาหารเยอะมาก จนขุนขึ้นมาที่ 57 ได้ แล้วตอนนี้ก็เรื่อๆที่ 55 -56 อีกแล้ว อยากอ้วนจัง

เรื่องจิตใจ ปีนี้เป็นปีที่เครียดกับตัวเองมากๆ เครียดเรื่องงานก็แล้ว หนี้สินก็แล้ว เรื่องส่วนตัวก็อีก เพราะการจะหาคนที่ไว้ใจได้จริงๆเพื่อเราจะได้ระบายอารมณ์ ได้คุยด้วยมันยากจริงๆ ผมมีเพื่อนสนิทจริงๆไม่ถึง 5 คนครับ และการจะบอกจะกล่าวอะไร มันช่างคับอกคับใจเมื่อปัญหาที่มี มันทำให้ความสัมพันธ์ฉันเพื่อนมันอยู่ในส่วนที่ง่อนแง่น แต่ก็ดีใจครับที่เพื่อนที่เราไว้ใจนั้น มันเข้าใจเราจริงๆ และคิดว่าจะคบกับพวกมันและไม่มีวันลืมไปจนวันตาย

การงาน รู้สึกว่าตัวเองมีนิสัยแบบกอลลั่มครับ เพราะทั้งรักและเกลียดงานที่ตัวเองชอบ ส่วนที่รักอาจเป็นเพราะพอได้ทำได้ไฟท์แล้วมันมีความสุข ที่เกลียด อาจจะเป็นเพราะ... ความนอนเซนส์ของผู้บริหารและหัวหน้า

การเงิน ฝืดสุด :39: เพราะไปถอยแมคมา เป็นการใช้เงินส่วนตัวที่หาเองก้อนใหญ่ที่สุดในชีวิต เพราะครอบครัวของผมไม่ใช่ครอบครัวระดับกลางเลยครับ จัดได้ว่าจนเลยด้วยซ้ำ การใช้เงินก้อนนี้จึงใหญ่ที่สุดแล้ว อีกอย่างที่บ้านไม่อยากให้กู้ ไม่อยากให้เป็นหนี้ที่อื่น เลยให้ยืม แต่ตัวเองก็ต้องมีระเบียบส่งคืนให้ทึกเดือนจนกว่าจะหมด เรียกได้ว่าอ่วม ค่าหอเอย ค่ากินเอย ส่วนเรื่องเงินเก็บ ลืมไปได้เลยครับ :05:

:05: ผมเป็นซีเรียสกับเรื่องเงินทองครับ ไม่อยากได้จากใครมาง่ายๆ เพราะเงิน แต่ ละ 1 บาท กว่าจะหามาได้ มันเหนื่อยนะ ผมเลยไม่อยากเป็นหนี้นาน ถึงจะก้อนเล็กก้อนใหญ่ก็ตาม ถ้าใช้คืนไม่ทัน หรือแม้กระทั่งเจ้าของหนี้บอกเราว่าชิลล์ๆ ผมก็ไม่สบายใจอยู่ดี เพราะที่บ้านสอนผมเสมอว่า "กว่าจะได้เงิน มันต้องเหงื่อออก ไม่มีอะไรได้มาฟรีๆ" เลยกังวลมากๆครับ เวลาหมุนเงินให้คนอื่นไม่ทันกลัวว่าคนอื่นเค้าจะเดือดร้อหรือเราเสียเครดิต หนี้ก็ไม่ได้มากมายอะไรครับ แต่มันติดที่ตัวเองไม่สบายใจที่ยังมีหนี้เท่านั้นแหละ :16:

ใครบ้างที่พูดเต็มปากว่า"ฉันมีความสุขมากที่เป็นหนี้" ยกเว้นหนี้รัก  :26:จริงมั๊ย

ความรัก โสด... และโสดเรื่อยไป

เรื่องดีๆ ได้แมคใช้ หลังจากง้องแง้งมานาน, ได้หลานสาว ชื่อน้องรวงข้าวครับ :40: และได้ทำงานที่รัก(และเกลียด)

เรื่องอัปรีย์ ปัญหาการเงิน หนี้ การหาเงินใช้หนี้ และการวางแผนใช้หนี้ครับ  :49:

เป้าหมายปีหน้า 1. กล้องฟูลเฟรม+เลนส์และแฟลชพองาม และ 2. ต่อโทออกแบบศิลป์สำหรับมีเดียครับ  :37:


:39: ปรกติเป็นคนที่เขียนอะไรที่มีสาระไม่ค่อยรู้เรื่อง ถ้าผมเขียนอะไร เพ้ออะไรจนไม่เข้าใจก็ขอโทษด้วยนะครับ

ปีนี้หรอ เป็นอะไรที่วุ่นวาย

เรื่องเรียน  
-ย้าย เอกจากอังกฤษมาการโรงแรม ติ่ง ๆ ในใจว่า เลือกผิดไหมเนี้ย
-เวลาใกล้สอบก็ยังเครียดเหมือนเดิม
-เกรดยังเท่าเดิม ไม่ตกมาก แต่ มีการให้เกรดผิดด้วย หู้ย อารมณ์เสีย

สุขภาพ
-ปวดหัวไมเกรนบ่อยมากถึงมากที่สุด

ความรัก
-มีทั้งสุขและเศร้า ตัดใจจากใครคนนึงได้สักที ถึงจะไม่เต็มร้อยก็เถอะ แต่เวลามันช่วยเยียวยาได้จริงๆ
-รับรู้ว่าใครบางคน ตอแหลมาตลอด 4 ปี
-มีคนคนนึงเดินเข้ามาในชีวิต ตอนแรกก็ปฏิเสธรักแหละ สุดท้ายแพ้ความดี :05:
พยามยามผลักไสเท่าไหร่ ก็เหมือนใจจะขาด

ชีวิต
-ปีนี้ร้องไห้บ่อยมาก กัดข้อมือตัวเองก็บ่อย
-กลัวการตายเพิ่มมากขึ้น 10%
-ค้นพบตัวเองว่าชอบอะไร ไม่ชอบอะไร
-มีตติ้งบอร์ดฟอนต์  :27:

ท่องเที่ยว
-ไปพัทยา มันส์มาก
-ไปภูกระดึง ปวดขาจะตาย

การงาน การเงิน
    ยังคงอยู่ที่เดิม เงินก็ยังไม่เพิ่ม แต่ก็พอมีงานถ่ายรูปมาบ้างนิดหน่อย ช่วงต้นปีมีเงินใช้ดีมากครับ แต่ครึ่งหลังเริ่มไม่ดีเพราะคำนวนพลาด ใช้เกินกำลัง แต่ก็ยังมีเงินเก็บเข้าธนาคารทุกเดือน แต่ปลายปีไม่มีเงินก้อนเอาเข้าธนาคารอะ :37: และที่เริ่มจะมาคือ บัตรเครดิต :30: รูดซื้อกล้องใหม่ เพราะหลังจากไปถ่ายงานให้พี่แอนเลยรู้สึกว่า pixel ที่ใช้อยู่คงไม่พอแน่ ถ้ารับงานจริงๆ แล้วลูกค้าเอารูปไปอัด-ขยาย บวกกับอยากให้คุณแฟนหางานเสริมด้วย เลยตัดสินใจซื้อกล้องเพิ่ม เอาไว้ใช้งาน ไม่ได้ซื้อเพราะกระแส :37:


ความรัก
     ปีใหม่ยังนั่งร้องไห้อยู่เลย ยังเสียใจกับการโดนหักหลังอยู่เลย แว้บๆ ก็มีแฟนเป็นตัวเป็นตนซะละ :22: ผ่าน คำสาป 3 เดือนมาได้ ผ่านอะไรมาเยอะ และพบว่าชีวิตคู่ไม่ง่ายเลย เหมือนเขาว่า "กว่าจะรักว่ายากแล้ว ประคองรักให้คงอยู่ยากกว่า" ผ่านจุดที่บีบคั่นอารมณ์มากๆ ยิ่งอยู่คนละที่ บางทีเกิดเรื่องที่เราต้องอยู่ตรงนั้น แต่ก็ทำไม่ได้ ทำได้แค่ใช้แค่เสียง แต่รู้แหละว่าไม่พอ แต่เรื่องจริงกับละครมันไม่เหมือนกัน บางทีเราก็แย่เหมือนกัน แต่เขาก็แย่อยู่ ก็ต้องพยายามเข้มแข็งไว้ ใครถามว่าหวานมั้ย คงไม่หวานหรอก แต่เรารักกัน
มือใหม่หัดรักงับ :15:


สุขภาพ
       ไม่ค่อยป่วยเลยปีนี้ ยังอึดเป็นหมีควายอยู่ :30: อาจจะมีแค่อ้วนขึ้นเยอะ แล้วไม่ค่อยได้ออกกำลังกายเลยเหนื่อยง่าย


ชีวิต
      ปีนี้เป็นจุดเปลี่ยนอีกจุดนึงของชีวิตเลย ปีนี้เที่ยวเยอะมากกกกกกกกกกก  :30: จนพ่อต้องบอกว่า เที่ยวน้อยๆหน่อย แต่อาจจะเป็นเพราะเปิดหูเปิดตาเรื่องถ่ายรูปด้วยมั้ง ทำให้อยากไปไหนต่อไหน ซึ่งมันก็สนุกมาก เหมือนได้ออกจากกะลา ได้เรียนรู้หลายๆเรื่อง ได้คุยกับคนอื่นเยอะขึ้น ได้ออกไปลุยแบบไม่ต้องพึ่งทัวร์หรือเพื่อนมาจัดตารางให้ แต่ปีหน้าคงต้องจริงจังมากกว่านี้ ทำอะไรต้องระมัดระวัง เวลาคิดหรือพูดต้องเด็ดขาดกว่านี้ ควบคุมอารมณ์ให้เป็น :37:

1 ปีที่ผ่านมาเป็นปีที่ไม่ดีที่สุดปีนึง

เป็นปีที่มีปัญหาทั้งเรื่องส่วนตัวและเรื่องงาน
เป็นปีที่แม่ป่วยหนัก เข้า รพ.หลายรอบ
เป็นปีที่เสียเจ้าอ้วนและปุ๊บปั๋บไป
เป็นปีที่เสียใจในหลายๆ อย่าง
เป็นปีที่มีปัญหาเรื่องงานอย่างมาก..ถึงมากที่สุด
เป็นปีที่ไม่ได้ไปเที่ยว ไม่ได้ไปนอนกางเตนท์เลย

แต่ก็เป็นปีที่ได้อยู่กับตัวเองมากขึ้น
ได้คิดทบทวนหลายๆ อย่างมากขึ้น
ได้อ่านหนังสือธรรมะมากขึ้น
ได้สวดมนต์มากขึ้่น
ได้มีใจที่สามารถยอมรับเรื่องต่างๆ ได้มากขึ้น
ได้มี แยม แยม จอมป่วนมาอยู่ด้วย

และ่ก็ดีใจที่ผ่านพ้น 1 ปีนี้มาได้
ไม่ว่าปีต่อไปมันจะเป็นอย่างไร
ก็พร้อมจะเิดินและทำหน้าที่ต่อไป

1 ปีที่ผ่านมา ..

เรื่องเรียน/งาน

- เกรดกำลังดีขึ้นเป็นลำดับ ๆ
- มีคนมาให้ช่วยงานเยอะมาก ทั้งงานออกแบบเสื้อ ออกแบบฉลากติดขวดเหล้าแปะเป็นของขวัญให้เพื่อน งานจุฬาวิชาการ  งานทำโปสเตอร์ให้เพื่อนที่มหิดล และอื่น ๆ ที่นึกไม่ออก ที่ทำไปทั้งหมดไม่ได้ผลตอบแทนใด ๆ ตอนนั้นที่ทำเหนื่อยมาก บางทีก็ท้อ(ประมาณอะไร ๆ ก็กู) แต่มาตอนนี้คิดย้อนแล้วก็มีความสุข บางทีทำอะไรโดยไม่หวังผลตอบแทนนี่ก็รู้สึกดีเหมือนกันเนอะ


เรื่องครอบครัว

- ปกติไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว แต่ที่อดคิดไม่ได้คือครอบครัวไม่ค่อยมีเวลาว่างไปกินข้าวนอกบ้านกันบ้างเลย ไปเที่ยวก็ไม่เคยพร้อมหน้า ตอนนี้ดีขึ้นเยอะ ปิดร้านไปกินภัตตาคารในปีใหม่(ที่แล้ว)ข้ามปีกัน มีวันเกิดก็ปิดร้านไปกินกัน ชอบจังเวลาอยู่พร้อมหน้า มันทำให้รู้สึกยิ้มได้เต็มแก้ม หัวเราะได้เต็มที่
- มีปัญหากับพี่ชายบ่อย เนื่องจากเป็นพี่น้องไม่มีความเหมือนกันเลยซักอย่าง ตรงข้ามกันแทบทุกอย่าง แต่ทุกครั้งที่หยุดทะเลาะกัน เออ ก็เป็นพี่ที่ดีเหมือนกันนะ เป็นห่วงน้องเหมือนกัน ช่วยเหลืออะไรหลาย ๆ อย่างเสมอ เพียงแต่ทะเลาะกับอารมณ์ชั่ววูบแค่นั้นเอง ปีที่ผ่านมาทำให้คิดได้
- แม่ขึ้นลงบันไดบ่อย ๆ เส้นตึงเดินไม่ได้ทีนึง ตกใจมาก !! ดีที่ได้หมอนวดมือดีนวดให้หาย
- พ่อยังคงชอบกินของมัน ๆ เหมือนเดิม กลัวพ่อเป็นโรคคอเลสเตอรอลสูงจัง เคยห้ามพ่อทีนึง พ่อบอก "ต้องของมัน ๆ สิ ถึงจะอร่อย !" .. ต่อไม่ถูกเลยทีเดียว


เรื่องความรัก

- พบว่าแฟนเก่าที่เลิกกันไปนั้น แท้จริงแล้ว เค้าแอบกิ๊กกับเพื่อนคนนึงอยู่ในขณะที่คบกับเรา เค้าจึงได้เลิกกับเรา ไม่เคยคิดเลยว่าเค้าจะทำแบบนี้กับเราได้ เพราะเค้าไม่ใช่คนแบบนั้นนี่นา .. แต่เค้าก็ได้ทำไปแล้ว
- หลังรู้เรื่องทั้งหมดไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้เรียกว่าตัดใจได้รึเปล่า มันเป็นความรู้สึกที่เย็นชากับทุกสิ่งที่เกี่ยวกับเค้า
- เอาวะ ขอเชื่อใจในความรักอีกซักครั้งแล้วกัน ตอนนี้เลยมีแฟนใหม่แล้ว รักกันดีอยู่  :22: เป็นคนที่ทำให้เรายิ้มได้เสมอ ลืมความเศร้าหมองที่ผ่านมาทั้งหมด  :53:

ปี 51

ความรัก

แอบชอบผู้หญิงสองคน คนแรกเธอรู้ตัวละ แต่คนที่สองยังไม่กล้าคุยด้วย

คนแรกก็ไม่ได้จีบเพราะมันไม่เอาผม(ดันไปเป็นเพื่อนกันซะก่อน มันเรียกผมว่าเพื่อนสาวมาตลอด คือไม่เห็นผมเป็นผู้ชายละ ตอนนี้สนิทกันดี ดูจังหวะก่อน  :30:)

การเรียน

ปีแรกเข้ามหาลัย ได้เกรด 3.21 ดีใจแทบตาย ถือว่าการเรียนดีเกินคาด เพราะปกติไม่ใช่คนเรียนเก่ง ดีใจมาก

สังคม

เรื่องเพื่อนไปได้สวย มีเพื่อนๆที่น่ารัก ใครบอกเพื่อนมหาลัยไม่จริงใจเท่าม.ปลายขอเถียงเลย พวกเค้าพิสูจน์ให้เห็นแล้วในหลายๆอย่างในเวลาเพียงแค่เทอมกว่าๆ

มีเรื่องกะรุ่นพี่ปีสองต่างเมเจอร์เกี่ยวกับการเข้าห้องเชียร์ โดนติดรูปประจานเลย รุ่นพี่ทำเกินไปอย่างมาก โมโหมาก ทั้งๆที่เราไม่ผิด แต่ไม่อยากให้บานปลาย เลยปล่อยให้จบที่ตัวผม พยายามคิดซะว่า ถ้ามีคนยอมซักคนเรื่องก็จบ จริงๆเค้าเถียงไม่ได้แล้วตัดบทเอารูปผมมาติดประจานซะงั๊น โมโหมากๆๆๆๆ เลยอยู่ต่อหน้าถ้ามีปืนยิงไปละ ขี้แพ้ชวนตี จนป่านนี้ยังไม่ตอบคำถามผมเลย ถ้าไม่กลัวปัญหาที่จะตามมาภายหลัง ผมสู้หลังชนฝาแน่นอน ก็ดีว่ามีเพื่อนๆช่วยเป็นกำลังใจ (คือถึงจุดนี้แล้วผมเหมือนพูดแทนปีหนึ่งทั้งคณะน่ะ) สุดท้ายรุ่นพี่ที่บอกว่าผมพยายามแบ่งแยกเมเจอร์ กลับไปยุให้น้องในเมเจอร์เค้าจงเกลียดจงชังผม ซึ่งพาลเป็นเกลียดเมเจอร์ผมทั้งเมเจอร์   บานปลายไปยังรุ่นพี่เมเจอร์ผมด้วย ทำให้มีทรรศนะคติที่ไม่ดีต่อกันในคณะไปแล้ว

บ้าจริง ไอ่คนที่ชอบดันอยู่อีกเมเจอร์ซะงั๊น คงเกลียดผมไปละ :07:

ครอบครัว
ตอนแรกมีปัญหากะพ่อ พ่อไม่ให้เรียนตามชอบเพราะค่าเทอมแพง 40,000 ต่อเทอม ทะเลาะกันบ้านแทบแตก สุดท้ายก็ยอม เพราะมีกรอ. ช่วย :30:

การเงิน
ยังพึ่งบารมีพ่อแม่เหมือนเดิม มีรายได้พิเศษที่หามาเองปีนี้แค่ 2000 บาทนิดๆจากการทำเว็บ  :42:

ทั่วไป
มีช่วงนึงราหูอม ตั้งแต่หลังวันเกิด ซวยบรรลัยไม่หยุดหย่อน  กระดูกมือหัก รถหาย โน๊ตบุ๊คโดนรถทับ ทะเลาะกะพ่อ มีเรื่องกะรุ่นพี่ และเจ็บตัวประปรายจากอุบัติเหตุทั้งวัน ทั้งมีดบาด(แผลใหญ่แต่ไม่ไปเย็บอีก เอ้า เป็นหนองด้วย :07:) ขาแพลง หัวแตก สารพัด

จนไปทำบุญใหญ่ เรื่องร้ายๆก็หายไปฉับพลัน ไม่เคยเชื่อเรื่องแบบนี้ก็ต้องเชื่อแล้วอ่ะ แต่ก็ไม่งมงาย

โดยรวม

ปี 51 เป็นปีที่จะน่าจดจำมากที่สุดปีหนึ่ง มีอะไรให้จดจำเยอะแยะ เหตุการณ์สำคัญหลายอย่าง เกิดในปีนี้


ปีหน้าซวยน้อยๆนะสาธุ :46:

การเรียน:
สอบเอเน็ทได้คะแนนอังกฤษเยอะมาก!
แต่คณิตถุยชีวิตสุดๆ!
ก็เลยได้มาติดคณะอักษรศาสตร์ มหาลัยศิลปากร ถือเป็นความโชคดีที่สุดครั้งนึงในชีวิตอย่างนึง
เพราะเข้ามาแล้วมีความสุข มีเพื่อนที่ดี รุ่นพี่ที่ดี มีความสุขกับการเรียน การใช้ชีวิต
ก็เลยถือว่าเป็นโชคดี เพราะถ้าเกิดไปติดอยู่ที่อื่น อาจจะไม่มีความสุขเท่าที่นี่ก็ได้
ส่วนเกรดเทอมแรกก็ อืม....  :52: :05:

ความรัก:
มีผู้หญิง 4 คนเข้ามาในสายตาผมในปีนี้ (แห้วหมดทุกราย)
คงเป็นเพราะอยากหาใครซักคนมาเป็นกำลังใจ
หรือคอยดูแล คอยกระหนุงกระหนิงแบบที่คนอื่นเค้ามีกันมั้ง ก็เลยมองไว้เยอะซะขนาดนี้
แต่ทุกคนก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีกับผมอยู่
กับบีบีนี่ก็เพิ่งไปติวหนังสือ กินข้าวกันสองต่อสองสองวันติด
(แต่ตอนแรกที่จีบอยู่นี่ไม่เคยไปไหนกันสองต่อสองเลยนะ :47:)

การเงิน:
รู้สึกว่าตัวเองจะใช้เงินไปกับสิ่งที่ตัวเองชอบเยอะมาก
แต่ก็ไม่ได้ซื้อดะหมดทุกอย่าง จะเลือกเฉพาะที่อยากได้และคุ้มค่าต่อจิตใจจริงๆ
แล้วก็ ไม่ถึงกับขัดสนเลย มีใช้ตลอด ใช้จนเกลี้ยงกระเป๋าแล้วค่อยกดใหม่
หยอดกระปุกไว้ด้วย จนกระปุกเต็มไปแล้วอันนึง เดี๋ยวคงต้องเพิ่มล็อทใหม่

สังคม:
ได้ไปเตะบอลกะฟอนต์ล่ะ :25:
ได้รู้จักกับพี่ๆเกือบทุกคนในนี้หมดเลย ถือว่าเป็นโชคดีอีกอย่างที่ได้เป็นส่วนนึงของที่นี่ :53:
และผมก็มีเพื่อนที่ดีมากๆที่คณะ (ไม่นับพวกที่ผมไม่ชอบอ่ะนะ)
มีรุ่นพี่ที่ดี คุยได้ทุกเรื่อง คอยให้คำแนะนำที่ดีกับพวกผมอยู่เสมอ

การงาน:
อยู่ดีๆก็ได้จับพลัดจับผลูไปทำหนังสือฟ้าอักษรของคณะ ซึ่งจริงๆแล้วปีหนึ่งยังไม่ค่อยได้มามีส่วนเท่าไหร่
แต่ผมได้รับมอบหมายให้ทำซะเยอะเลย จนกลายเป็นหนึ่งในนั้นไปแล้ว :30:
นอกจากนั้น เดินถ่ายรูปอยู่ดีๆ เว็บ zest-su.com ก็มาดึงไปเป็นทีมช่างภาพอีกแล้ว :07:
แต่ผมงานก็ไม่ค่อยได้ลงเท่าไหร่ เพราะมักจะไปเป็นลูกมือให้รุ่นพี่อีกคนมากกว่า :17:
ยังไม่พอ ชั้นปีหนึ่งของอักษรก็ใช้ให้เป็นตากล้องชั้นปีอีก :07:
แล้วยังให้ทำวิดีโอเปิดงานแต๊งค์พี่ ซึ่งทำให้ผมไม่ได้นอนไปสามสิบชั่วโมงเต็มๆ :07:
หมดสภาพเลยวันนั้น :05:
แล้วยังมีรุ่นพี่มาจองตัวถ่ายรูปรับปริญญาปีหน้าอีก :25:
แต่ก็มีความสุขครับ ได้ทำในสิ่งที่ชอบอ่ะนะ
หวังว่าวันนึงคงได้ทำงานแล้วมีค่าจ้าง ไปสร้างทุนซื้ออุปกรณ์มาเสริมอาวุธตัวเองบ้างนะ :53:


นึกไม่ออกแล้ว เดี๋ยวมาเพิ่มทีหลัง :53:

กันย์ เจ๋งไปเลยอะ  :25:

สุดยอดๆ  :12:

โอ้ ชีวิตวัยรุ่นของกันย์...ทำไมตูน้ำตาไหลวะเนี่ย  :05:

โหยหาอดีตละซิ

สามสิบกว่าปีมาแล้วนิเนอะ

1 ปีที่กำลังจะผ่านไปนี้
มีทั้งเศร้าและสุข เหมือนมีวันศุกรและเสาร์
- มีหลายอย่างที่ดูเหมือนจะเปลี่ยนแปลง แต่ไม่เปลี่ยน เพราะเราเลือกที่จะไม่เปลี่ยนเอง ฮ่าๆ
- จะได้ไปทำงาน ตปท  สองที่ แต่ก็เลือกที่จะไม่ไปเอง
- น้องสาวเข้าปีหนึ่งเป็นอะไรที่ทุกข์สุดยอดแห่งปี รู้สึกทำงานหนักและต้องรับภาระเพิ่มขึ้น
-เนื่องจากน้องสาวมาเรียนจึงเป็นปีที่ได้เจอพ่อกับแม่และได้คุยกันบ่อยที่สุดปีหนึ่ง เพราะต้นปีซื้อโทรศัพท์ให้แม่ไป
- ความเปลี่ยนแปลงนี้ คงเป็นเพราะตลอด 7 ปี ไม่ค่อยจะติดต่อกลับบ้าน นอกจากส่งเงิน เพราะทางบ้านไม่มีโทรฉับ
แต่ปีนี้รู้สึกมีชีวิตกลับไปตอนมัธยมอีกครั้ง แต่เหนื่อยกว่าจมเลย....
- อะอีกเรื่อง ในที่สุด ฟอนต์สตาร์ทีม ก็เป็นรูปเป็นร่าง  :30:

โหย จู๋นี้ดีอ้ะ ทีแรกว่าจะไม่อ่านแล้วนะ (ชื่อมันโหล)
แต่พออ่าน เหมือนเป็นเครื่องบันทึกความทรงจำในระยะเวลา 1 ปีของทุกคนได้ดีเลย

ชอบคำว่า "ทบทวน" ของเดือนอ้ะ
ทบทวนนี่หมายถึงทบและทวนจริงๆ นะ
เราทำอะไร แล้วผลิดอกออกผลอะไร มันเห็นๆ กันเลยในระยะเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมา


เดี๋ยวมาเขียนมั่งนะครับ

ปีนี้รู้สึกว่าไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย  :05:

ขอสาบานว่าปีนี้ผมจะไม่หลับไม่นอนอีกแล้ว  :37:

จะเป็นเซเว่นอีเลฟเว่นรึไง :37:

ปีนั้นมันปี 2551 ครับ

ส่วนปี 2552 ผมนอนไปเรียบร้อยแล้วครับ  :49:

 :47:

เต่า...แค่นี้ก็ี้ยังเล่นเนอะ  :47: