2551 กำลังเดินทางค่อยๆจากเราไป ทีละน้อย
ที่ละน้อย อีกไม่กี่อาทิตย์ กี่วันมันก็เป็นอดีตไปหมด
เรื่องราวต่างๆ ที่ผมพบและเจอ ในการเล่นกับทีม FST
ผมจำได้ไม่หมดในรายละเอียด และในอนาคต
ผมอาจจะจำได้แค่ว่าเมื่อหนนึง ช่วงนึง
ผมเคยวิ่งเล่นโลดโผนกับเพื่อนๆ ทั้งหลาย
วันนี้และอีกหลายวันข้างหน้า ผมอยากจะเขียนถึง
เพื่อนใน FST ไว้ อย่างน้อยๆ ก็กันลืม
และเอาไว้ระลึกถึงกัน ตลอดไป :12:
รออ่าน :25:
พลัง ไม่เคยหมดจริงๆ :12:
รออ่านเหมือนกันงัฟ :25:
1. ลุงบั๊ค
ผมเขียนถึงลุงบั๊คไว้ในการเสนอชื่อ
เพื่อชิงบัลลงฟอนต์ไว้ว่า
นอกจากฝีมือที่ดีมากแล้ว
ผมยังให้น้ำใจและหัวใจ ในการเดินทางมาเล่น
ด้วยรถเครื่อง ฝ่าท้องทุ่งและท้องถนน จากศาลายา
ไปกลับเป็นหลัก 100 กิโล
ใจไม่ถึง มาไม่ได้
น้ำใจไม่ถึง ก็มาไม่ได้
ลุงบั๊คประกอบเข้าด้วยทุกสิ่ง
ผมเจอลุงบั๊ค ในการเล่นครั้งที่สอง
ระหว่างฟอนต์และทีมพี่ขจร
มันเป็นทางการนัดแรก ที่สนามปานนาค
นัดนั้นผลออกมา 8-1 แน่นอนเราแพ้
ลุงบั๊ครับลูกลอดหว่างขา 1 ลูก(นักบอลจะเรียกลอดดาก)
และแปลงร่างจากผู้รักษาประตูไปเป็นกองหน้าด้วย
จบเกมส์ ถามไถ่การมาถึงสนามและระยะในการเดินทาง
จนถึงวันนี้ ทั้งหน้าร้อนผ่านไป
หน้าฝนผ่านไป และหน้าหนาวที่เป็นอยู่
ลุงบั๊คขาดไปบ้าง และมาบ้าง ก็เป็นที่เข้าใจได้
ผู้รักษาประตูเป็นตำแหน่งที่หายากมาก
ในการเล่นฟุตบอล ใครมาเล่นตำแหน่งนี้
ต้องมีความไม่ธรรมดาในตัว
และใครเดินทางไกลมาเล่นได้ขนาดนี้
ย่อมไม่ธรรมดา
ผมดีใจที่ได้รู้จักลุงบั๊ค ในฐานะสาวกฟอนต์
และดีใจมากที่รู้จักในฐานะนักบอล FST
2. บิ๊ก (เพื่อนแอน)
ผมเจอบิ๊กหนแรก ถ้าจำไม่ผิด
(ถ้าผิดคือผมไม่ได้จำก่อนหน้านั้น)
ก็เป็นสนามของ ไม้เอก นัดนั้นเรา
เจอกับทีมพี่ขจรอีก และผล เสมอไป 4-4
ที่จำได้เพราะ เขาลืมหรือทำแว่นตาพังนี่แหละ
ในใจยังคิด ว่าแล้วมันจะเล่นอย่างไร
และเมื่อพี้นา ถึงหน่วยก้านแล้วค่อยเบาใจว่า
มันมองไม่เห็นก็ช่างมัน ถ้ามันอยากเล่น
มันก็พยายามเอาแหละ
สุดท้ายก็ไม่รู้บิ๊กพยายามยังไงแบบไหน
แต่ก็ลงมาเล่นและเล่นได้ดีเสียด้วย
ผมไม่รู้ว่าเขาและ บิ๊ก อีกคนคือคนละคนกัน
ไม่รู้อยู่นาน จนแข่งกันบ่อยๆโน่นแหละ
ถึงรู้ว่า อ๋อ บิ๊กนี้คือเพื่อนแอน
ผมขอลงท้าย เหมือนเดิมนะครับ
ว่า...
ผมดีใจที่ได้รู้จักบิ๊ก ในฐานะสาวกฟอนต์
และดีใจมากที่รู้จักในฐานะนักบอล FST
ชื่อเรื่องคุ้น ๆ นะคะพี่โอ๋
แต่ก็รออ่านค่ะ :56:
3. ตั้ง
ตั้งหายไปนานแล้ว ผมพยายามถามไถ่
หลากหลายคนว่าหายไปไหนอย่างไร
ก็รู้ว่า ตั้งเรียนหนักและไม่ได้แวะมาอีก
ผมเจอตั้งครั้งแรกที่สนามหน้า SCB
นั่นคือการเล่นนัดแรกของ FST ที่นัดกันมาแรมปี
ตั้งพยายามถ่ายรูปผมตอนเหลือกางเกงในตัวเดียว
แต่ไม่สำเร็จ แล้วนับเนื่องจากนั้น
ตั้งก็มีรองเท้าสตั๊ด ตั้งก็ไปฝึก
กับใครก็ไม่รู้ที่ ม.เกษตร จมผมคิดว่า
ตั้งมุมานะอย่างแรงกล้า และเมื่อเป็นแบบนี้
ทำให้ผมรู้สึกว่า ทีมฟอนต์นี่น่าสนุกจังเลย
เมื่อเวลาผ่านไป ตั้งก็หายไป
และหายไป ไม่ได้เจอกันในสนามอีก
ผมเจอตั้งหนสุดท้าย ตอนผมนอนที่โรงพยาบาล
ตั้งคือเด็กฝึกของทีมฟอนต์โดยแท้
หวังว่าวันนึงผมจะได้เล่นบอลกับตั้งอีกครั้ง
และ
ผมขอลงท้าย เหมือนเดิมนะครับ
ว่า...
ผมดีใจที่ได้รู้จักตั้ง ในฐานะสาวกฟอนต์
และดีใจมากที่รู้จักในฐานะนักบอล FST
4.เบียร์
ผมต้องขออภัยเบียร์
เพราะผมเกือบลืมเบียร์ไปสนิท
ว่าเราเคยเตะบอลด้วยกัน
เบียร์ว่าผมได้ ผมไม่โกรธ ว่าแก่
หรืออะไรก็ตาม
เพราะหลังๆ ผมไม่เจอเบียร์อีกเลย
ผมไม่ทราบเหตผลของเบียร์ว่า ทำไม
ติดภาระกิจอะไร ถึงมาไม่ได้
หรือ ไม่พอใจอะไรใน FST
ก็แวะมาบอกกล่าวกันนะครับ
ผมยังอยากเล่นบอลกับเบียร์อีกเสมอๆ
ผมจำได้ว่าเบียร์มาเตะนัดที่เราแพ้ มาสด้าไป 5-0
และนัดนั้นผมล้มป่วยอย่างสาหัส
แล้วก็ก็ไม่ได้เจอกับเบียร์อีก
หาก...
เบียร์ยังผ่านมาแถวนี้
หรือ
เบียร์ยังตามข่าวอยู่
มาเล่นด้วยกันอีกนะครับ
และ
ผมดีใจที่ได้รู้จักเบียร์ ในฐานะสาวกฟอนต์
และดีใจมากที่รู้จักในฐานะนักบอล FST
5. ศักดิ์
ผมเขียนถึงศักดิ์ ไว้เหมือนกัน
ใน บัลลงฟอนต์ ว่า
เนื่องด้วย ศักดิ์ไม่เคยพลาดสักครั้งเดียว
ตั้งแต่ครั้งแรกหน้า SCB จนครั้งล่าสุด
มีฟุตบอลฟอนต์ครั้งไหน เราต้องเจอศักดิ์ครั้งนั้น
และความรับผิดชอบต่อทีม เกินบรรยาย
ผมดีใจที่ มีโอกาสเล่นฟุตบอลกับคนแบบนี้
ในนิยามคำว่านักบอลที่เก่ง ถ้าเอ่ยถึงผมอาจจะนึกถึงคนอื่น
แต่นิยามว่านักบอลนิสัยดีผมยกให้ ศักดิ์ ครับ
และผมก็ยังหมายความตามนั้น
แถมเคยให้ ฉายาไว้ว่า ศักดิ์สุภาพ
ตลอดเวลาที่ผมเริ่มเตะบอลเป็น จนถึงทุกวันนี้
พูดได้ว่ายังไม่เคยเจอนักบอลคนไหน
สุภาพได้เท่าศักดิ์อีก ถ้ามีคำที่มากกว่า สุภาพ
แทนบุคลิกของศักดิ์ได้ ก็คงต้องหันไปใช้คำนั้น
ผมเจอศักดิ์ครั้งแรก ในสนามบอลครั้งแรกของ FST
และเกือบ 100% เราเจอกันในสนามบอล
(เว้นงานแต่งโบว์-แอน และ ตักสุรา)
ผม
ถ้าไม่ได้มาเตะบอล
คงไม่ได้เจอคนที่มีคุณภาพแบบนี้
และ ผมอยากจะบอกว่า
ผมดีใจที่ได้รู้จักศักดิ์ ในฐานะสาวกฟอนต์
และดีใจมากที่รู้จักในฐานะนักบอล FST
ที่สม่ำเสมอมาก
รออ่านด้วย :22:
มาบวกให้กำลังใจ :56:
ขอร่วมแจมพี่โอ๋
ผมกับฟุตบอลเคยเป็นอดีตที่แสนหวานกันอยุ่พักหนึ่ง
ตั้งแต่เริ่มจำได้ ผมก็ชอบเล่นฟุตบอลกับพี่ชายและเพื่อนๆของเค้าแล้ว
แต่ทว่า หลังจากสมัยเข้าม.ต้น ความรู้สึกของผมและฟุตบอลก็จางหายไป
เราไมไ่ด้เกลียดกัน แค่เราไม่พูดกันซะเฉยๆ ก็แค่นั้น...
ปัจจุบันก็ร่วม 20 ปี นับตั้งแต่วันนั้น
ฟุตบอลกับผม ก็ร่วมโลกกันอย่างผิวเผินตลอดมา
ผมเอง ก็ไม่เคยได้ร่วมกับกิจกรรม FST เลยสักครั้ง
แต่ทว่าผมเองก็ได้แต่แอบตามอ่าน ตามดูอยู่ห่างๆ
FST ทำให้ผม คิดถึงเพื่อนเก่าผมขึ้นมาซะเฉยๆ
ความสุขของการร่วมกันทำอะไรสักอย่าง
บางครั้งมันก็เผื่อแผ่ได้ ไปถึงคนข้างเคียง
บ่อยครั้งที่ความสุขจากการได้ลงไปวิ่งเล่นของคนในทีม
ก็ทำให้ คนที่ได้ดูแค่รูป ก็อมยิ้ม และสัมผัสได้ถึงความสุขจากข้างใน
ที่ลืมเลือนไปนานแล้ว
2551 ปีเปิดตัวของ FST ปีของกลุ่มก้อนแห่งความสุข
ขอเอาใจช่วย ให้มีความสุขกันต่อๆไป ในฐานะคนแอบเชียร์อยู่ไกลๆและเงียบๆ
FST เอาความทรงจำของผมและฟุตบอล สมัยที่ยังเป็นเด็กตัวเล็กๆ
วิ่งไล่บอลอย่างเอาเป็นเอาตาย กลับมาใส่ตัวอีกครั้งหนึ่ง
ขอบคุณนะครับ ผู้เล่นทุกคนของ FST :12:
ปล. สำหรับข้อเขียนพี่โอ๋ ผมอ่านแล้วอบอุ่นดีนะครับ
คนเราจะมีความประทับใจคนอื่นได้สักกี่คนกันเชียว
ในชีวิตผม อย่างน้อยพี่โอ๋ ก็เป็นหนึ่งในคนกลุ่มนั้นครับ :42:
แหม๊ ท่านโอ :22:
ผมก็ บ้ายก บ้ายอเป็นทุนเดิม 555
ผมตามอ่าน ในระบายใจ เรื่อยๆ นะ
แต่ไม่ได้เอาไปแปะเอง เลย
(เพราะผมกลัวหามันไม่เจอ เกิดมีคนมาขอไปทำหนังสือ 5555)
พี่โอ๋จะไปไหนเหรอครับ :09:
6.บิ๊ก(เล็ก)
อย่างที่บอกไว้ ตอนเขียนถึง บิ๊ก เพื่อนแอน
ว่า ผมจำ บิ๊กสลับไปสลับมา นานกว่าจะจำได้
ว่าบิ๊กไหนคือใคร
บิ๊ก ที่ผมจำได้ที่สุดคือนัดที่แพ้มาสด้าไป 5-0
เพราะบิ๊กพาแฟนมาด้วย นั่นเอง
ไม่ใช่ผมไปหลงไหลได้ปลื้มหรือละเมอเพ้อหาแฟนบิ๊กหรอก
แต่มันทำให้จำได้แบบคิดถึงเมื่อไหร่คราวใดก็จำได้
คือเหตุการณ์นั้น และจำได้ว่าแฟนบิ๊ก
เรียนหมอ เป็นคนสู้ราด
จังหวัดที่ไม่น่าไกลจากบ้านเกิดผมสักเท่าไหร่
ภรรยาผม บอกว่านั่งคุยกับแฟนบิ๊กตั้งนาน
นิสัยน่ารักเชียว(ฝากบอกไปถึงเขาด้วย)
เราอาจจะไม่ได้เล่นกันทุกนัด
แต่ผมก็จำบิ๊กได้แล้ว และจพจดจำตลอดไป
ถ้าได้เล่นกันอีกผมจะดีใจมาก
พยายามหาเวลาว่างมาเล่นกันอีกนะครับ
และ ถ้าไม่มีโอกาสเล่นกันอีก
ผมจะจดจำเรื่องราวทั้งหมดไว้นะครับ
ผมดีใจที่รู้จักบิ๊กในฐานะ สาวกฟอนต์
และดีใจมากที่ บิ๊กเตะบอลกับผมใน FST
อ้างคำพูดจาก: จอนจัด เมื่อ 17 ธ.ค. 2008, 14:45 น.
พี่โอ๋จะไปไหนเหรอครับ :09:
ไม่ได้ไปไหน :22:
คืออยากเขียน กันลืม
ว่า 2551 ผมจำอะไรในสมาชิก FST
บ้างไง :22:
ก่ง ก๋ง.... :02:
7. พันเอก
เช่ ผมไม่รู้ว่าพันเอกชื่อนี้
ก็คิดว่าเป็น เช่ เพื่อนแอน ตลอด
ผมจำพันเอกได้ว่า
เป็นคนที่เล่นบอลไม่เป็น
พันเอกบอกแบบนั้นแต่อยากเล่น
และเล่นเป็นแต่บาส แต่บาสก็ยังไม่มีเล่น
จนพันเอกต้องมาเล่นบอล
เจอกันเอกที่สนามวังหิน ถิ่นบ้านแอน
นัดไหนก็จำไม่ถนัด
ไม่รู้นัดเจอทีมพี่ขจร หรือเจอทีมวิธิตา
แต่ก็จำได้อีกว่า ชายร่างใหญ่มาก
และกำยำเหมือนรถถังสามคันมัดรวมกัน
ถ้าชนใครเข้าให้คงพังและแหลกแน่นอน
พันเอกกับผม ไม่ค่อยได้ปะทะ สนทนากันมากนัก
ฉะนั้น ถ้าให้ดี พันเอกมาสนามบอลบ่อยๆนะครับ
วันนี้ผมก็ไม่ค่อยเจอพันเอกในเว็บฟอนต์เท่าไหร่
วันนึงอาจจะได้เจอกันอีก
และลงท้ายเหมือนเดิมว่า
ผม
ดีใจที่รู้จักพันเอกในฐานะสาวกฟอนต์
และ ดีใจมากที่พันนเอกยอมสลัดคราบนักบาสมาลงสนามบอล
ในนาม FST
ไว้จะเขียนแจมด้วยนะครับพี่โอ๋ :25:
ชอบทำอะไรซึ้งๆ อยู่เรื่อยเลย :05:
อ้างคำพูดจาก: O.D.M. เมื่อ 17 ธ.ค. 2008, 14:35 น.
ขอร่วมแจมพี่โอ๋
ผมกับฟุตบอลเคยเป็นอดีตที่แสนหวานกันอยุ่พักหนึ่ง
ตั้งแต่เริ่มจำได้ ผมก็ชอบเล่นฟุตบอลกับพี่ชายและเพื่อนๆของเค้าแล้ว
แต่ทว่า หลังจากสมัยเข้าม.ต้น ความรู้สึกของผมและฟุตบอลก็จางหายไป
เราไมไ่ด้เกลียดกัน แค่เราไม่พูดกันซะเฉยๆ ก็แค่นั้น...
ปัจจุบันก็ร่วม 20 ปี นับตั้งแต่วันนั้น
ฟุตบอลกับผม ก็ร่วมโลกกันอย่างผิวเผินตลอดมา
ผมเอง ก็ไม่เคยได้ร่วมกับกิจกรรม FST เลยสักครั้ง
แต่ทว่าผมเองก็ได้แต่แอบตามอ่าน ตามดูอยู่ห่างๆ
FST ทำให้ผม คิดถึงเพื่อนเก่าผมขึ้นมาซะเฉยๆ
ความสุขของการร่วมกันทำอะไรสักอย่าง
บางครั้งมันก็เผื่อแผ่ได้ ไปถึงคนข้างเคียง
บ่อยครั้งที่ความสุขจากการได้ลงไปวิ่งเล่นของคนในทีม
ก็ทำให้ คนที่ได้ดูแค่รูป ก็อมยิ้ม และสัมผัสได้ถึงความสุขจากข้างใน
ที่ลืมเลือนไปนานแล้ว
2551 ปีเปิดตัวของ FST ปีของกลุ่มก้อนแห่งความสุข
ขอเอาใจช่วย ให้มีความสุขกันต่อๆไป ในฐานะคนแอบเชียร์อยู่ไกลๆและเงียบๆ
FST เอาความทรงจำของผมและฟุตบอล สมัยที่ยังเป็นเด็กตัวเล็กๆ
วิ่งไล่บอลอย่างเอาเป็นเอาตาย กลับมาใส่ตัวอีกครั้งหนึ่ง
ขอบคุณนะครับ ผู้เล่นทุกคนของ FST :12:
ปล. สำหรับข้อเขียนพี่โอ๋ ผมอ่านแล้วอบอุ่นดีนะครับ
คนเราจะมีความประทับใจคนอื่นได้สักกี่คนกันเชียว
ในชีวิตผม อย่างน้อยพี่โอ๋ ก็เป็นหนึ่งในคนกลุ่มนั้นครับ :42:
ผมอยากให้ทุกคนรู้สึกยังกะว่ามีส่วนร่วมไปกับเราด้วยแบบพี่โอนี่แหละครับ มันรุ้สึกว่าเราไม่ใช่แค่ทีมฟุตบอล :25:
เอาเล้ยจักรี :12:
นายคือ กัปปิตัน :12: :12: :12: (เอาไปสามโป้ง)
เรารักนาย :30:
ถ้ายิงเข้าจะรักมากกว่านี้ 555
เช่ พันเอก ไปเตะครั้งแรกที่ปานนาค ฮะพี่โอ๋ :42:
อารมณ์เหมือนอ่านเฟรนชิป เลยค่ะ :25:
อ่านแล้วประทับใจดี
คนที่ถูกเขียนถึง อ่านแล้วก็คงมีความสุข :40:
8. เฮียหมู
ผมจำเฮียหมูไม่ได้ว่า
เฮียเคยไปดูด้วยวันที่เรานัดเล่นกันนัดแรก
ยังมาคิดๆ ว่าเฮ้ย เฮียแกไปด้วยเหรอวะ
แถมจำไม่ได้มาตลอด จนนัดที่แพ้มาสด้า
(นัดนี้ผมจำได้หลายเรื่อง)
จำได้ว่า เฮียหมูเล่นแบ็ค แล้วผมก็เห็น
ว่าเฮ้ย พี่คนนี้ไปอยู่ไหนมาวะ
เล่นดีนี่หว่า แล้วนัดก่อนๆ เล่นอะไรที่ไหนยังไง
ทำไมไม่ฉายแววแบบนี้ และคิดว่า
เรานี่ตาถั่ว แชแม้มากๆ
นับแต่วันนั้นผมก็จำเฮียหมูได้ตลอด
และทุกครั้งที่ฟอนต์จะนัดเล่น ผมยังคิดว่า
ถ้าเฮียหมูว่าง เราจะได้กองหลัง 1 ตัวแน่ๆ
นัดที่เล่นกะโอเคเนชั่นอีกนัด ที่เฮียหมูเล่นฉายแวว
และนัดที่เ่ล่นกับทรู ผมก็แซวเฮียหมูกับรส
จนรสต้องบอกว่าเลิกแซวเถอะพี่
ดีใจนะครับเฮียหมู
ที่เราได้มาพบกันที่ฟอนต์
และดีใจมากที่ได้มาแตะบอลกับ FST
อ้างคำพูดจาก: คิ้วหนา กะ หนูบี เมื่อ 17 ธ.ค. 2008, 15:06 น.
เช่ พันเอก ไปเตะครั้งแรกที่ปานนาค ฮะพี่โอ๋ :42:
เอ้าเหรอ
:09:
ผมนี่โคตรขี้ลืม 555
9.เจี้ยม
ภาพเจี้ยมในสายตาผม คือ จิ๊กโก๋
เหมือนเพื่อนเหมือนน้องหลายๆ คนที่
ไทยญี่ปุ่น-ดินแดง ภาพฉาบไว้ด้วยการ
ไม่น่าเข้าใกล้ เพราะกลัวโดนตบคว่ำ
ผมมองเจี้ยมแบบนั้นตลอดมา และยังมองจนบัดนี้
นั่นคือภาพ ความจริงเจี้ยมเป็นแบบไหน
มีแต่เจี้ยมเท่านั้นที่รู้ได้
ผมเจอเจี้ยมเมื่อครั้งเล่นกันเอง
ที่สนามชุตเตอร์ เจี้ยมมาสายกว่าคนอื่น
มาแล้วยืนเก้ๆกัง และผมเรียกลงไป
เจี้ยมเล่นดีเลย เล่นดีมากด้วย
จนนัดที่แพ้ มาสด้า พอเจี้ยมมาถึง
ผมเรียกลงทันที โดยไม่คิดว่า
เขายังไม่พร้อม ไม่ได้วอร์ม
และผมยังเรียกชื่อเขาผิดจนบัดนี้ว่า
เจี๊ยมอยู่เรื่อย
ผมไม่เคยกินเหล้ากะเจี้ยม
อาจจะมีโอกาส แต่ไม่เป็นไร
ผมดีใจที่รู้จักเจี้ยมที่นี่
และดีใจมากที่เราได้รู้จักกันในสนาม
พี่ พันเอก มาไม่ทันครับ พวกพี่ๆ กลับกันหมดแล้ว ผมไปเจอแกที่เมเจอร์รัชโยธินก็เลยชวนกันไปกินข้าวซะ :30:
เขียนด้วยๆ
โบว์เป็นคนไม่ชอบดูบอล ไม่เคยดูบอลและตอนนี้ก็ไม่ดูด้วย
แต่ด้วยความที่เป็นสตรีหมายเลข 1 โบว์เลยติดไปแทบทุกนัด จนกลายเป็นหน้าที่ไปแล้ว
โบว์รู้สึกว่าสังคม fst ของเราเป็นสังคมที่น่ารักนะคะ
รับรู้ได้ถึงน้ำใจและมิตรไมตรี จากนักเตะทุกคน
ซึ้งใจที่ีบางคนอยู่ตั้งไกลแต่ก็อุตสาห์มา
ซึ้งใจในความตั้งใจของพี่โอ๋และจักรี
และรู้สึกว่านี่แหละคำว่า เพื่อน
ขอบคุณทุกคนมากๆ นะคะ
ไว้เจอกันที่สนามนะคะ :33:
10. เฮียโก้
ผมได้เจอเฮียโก้แค่สองหนเอง
ยังคิดเสียดายว่า ฟอนต์เล่นกันตั้งหลายนัด
ทำไม๊ทำไมเฮียแกไม่ค่อยจะว่างหนอ
นัดแรกที่เจอเฮียโก้ ก็เจอที่เดี่ยวกับเจอเจี้ยม
เล่นคนละฝั่งกันผมเล่นหน้า
เฮียโก้ยืนหลัง โอกาสเจอกันเลยบ่อย
แถมผมประเภทขี้เลี้ยง ยังแหยงๆ
ว่าถ้าเฮียแกล้อสักป๊าบ คงสาหัส
เพราะขาแต่ละข้าง ถ้าเตะต้นกล้วย
ต้นกล้วยต้องหักเตะหมา หมาอาจจะกลายเป็นแมว
มาเจออีกทีตอนเล่นกะเพื่อนผม
ผมมาสายเฮียแกเลิกเล่นแล้ว
ยังนึกเสียดายว่า ไม่ไ้ด้เล่นด้วยกัน
เฮียโก้ มองปร๊าด ก็ดูออกว่า
เล่นบอลมาอย่างโชกโชน
ไม่เป็นไรโอกาสหน้ายังมี
ถ้าเรายังเล่นกันต่อเราต้องได้เล่นกันอีก
ผมดีใจที่ได้เจอเฮียโก้ที่ฟอนต์
และดีใจมากมายที่ได้เล่นด้วยกันหนนึง
:25:
ฮูหยินโบว์
เจ๋งจังเลย
11.กิม
กิมมานัดไหนก็ไม่รู้จำไม่ได้แล้ว
แต่กิมมา กองหลังเราก็แน่นแฟ้น
กิมมายืนเซ็นเตอร์ได้อย่างอลังการ
ถึงแม้ทีมเราไม่เคยชนะใคร
แต่ถ้าไม่มีกิมมายืน จำนวนประตูที่โดนยิง
จะไหลมาเทมากว่านี้มากมายนัก
ตัวกิมโตมา สูงด้วย
ฉะนั้นเวลากิมเตะสกัด
แล้วพลาดไปโดนคู่ต่อสู้
ผมเดาว่าเขาคนนั้นอาจจะกลายเป็นปุ๋ย
ถ้าเป็นไปได้ อยากให้กิมมาทุกนัด
จะได้มีกองหลังครบๆ
แล้วเมื่อถึงวันนั้น ผมอยากชนะบ้างเหมือนกัน
55555
กิมมาเล่นบ่อยๆ นะครับ
ผมดีใจที่เจอกิมที่นี่
และอยากเจออีกในสนาม
ในฐานะนักบอล
:45: +ๆๆๆ ครับ
นัดหลังเมเจอร์ไปแต่ไม่ได้เล่นครับ ช่วงนั้นเจ็บอยู่
และกว่าจะเจอสนาม เป็นนัดแรกของทีมที่หากันเจอยากมาก
แต่เราก็หา กัน จนเจอ :56:
12.พร & จ๊อบ
2 พระหน่อนี้ เป็นเพื่อน
โดยการแนะนำจากลุงบั๊ค
ฝีเท้า เข้าขั้นเทพไปแล้ว
ผมยินดีที่ได้เล่นร่วมทีม
การเป็นนักบอล
และได้เล่นกับคนเล่นดีดี
ถือเป็นโชคอย่างนึง
หวังว่า จะได้เล่นกันอีกนะครับ
13. เฮียฉึ่ง
เจอเฮียแกหนแรก
ก็นัดเล่นกะทีมพี่ขจรที่ปานนาค
เลยได้รู้ว่าเฮียแกเป็นรุ่นน้องที่ไทยวิ
ขาวตี๋ ดูร่ำรวย พิมพ์นิยมสาวๆ
มาเจออีกรอบก็เตะกะทีมพี่ขจร
ที่หลังไม้เอก(นัดนี้เป็นอีกนัดที่ประทับใจ)
ตอนเรียนเราไม่เจอกัน
บอลที่ไทยวิก็ไม่ได้เล่นด้วยกัน
สนามบาสเดียวกัน
แต่มาคนละเวลากัน
เพราะไม่ทันรุ่นกัน
ผมดีใจที่ได้มาเจอกันที่นี่
และตอกย้ำคำที่ว่า
คนเหมือนกันย่อมมีโอกาสเจอกัน
เราเรียนมาคล้ายๆกัน
ทำงานไม่ต่างกัน
ไม่วันนี้ก็วันข้างหน้าก็ต้องเจอกัน
โชคดีมากที่ได้เจอกันที่นี่
โชคดีที่สุดที่ได้เจอในสนามนาม FST
หวังว่าเฮียฉึ่งของน้องๆ จะว่าง
และมีเวลามาเตะบอลกันอีกนะครับ
14.เต่า
นี่คือหนึ่งในสามเด็กฝึกของ FST
เต่ามาจากคนเล่นบอลไม่เป็นเลย
จับบอลหนแรกล้ม หนสองห่างไปข้างหน้าสามวา
แต่สีหน้า แววตา จิตใจที่มานะมุ่งมั่น
จนเล่นดีขึ้นเรื่อยๆ และถึงขนาด
ซื้อรองเท้าเตะบอลเป็นของตัวเอง
ผมยังคิดถึงตอนนั้นว่า ในอนาคตไม่ไกล
ผมคงได้เห็นเต่าเล่นบอลอย่างสนุกสนาน
และไม่จับบอลแล้วบอลไม่เชื่องอีกต่อไป
เหมือนว่า เต่า จะยิงได้ด้วย 1 ลูก
แต่จำไม่ได้นัดไหน(หรือไม่ได้ยิง)
แล้วเต่าก็หายไป
ไม่กลับมาสู่ทีมอีก
อนาคตในข้างหน้า
ผมอยากเล่นกับเต่าอีก
ถ้าผ่านมาอ่าน
และถ้าว่างมีเวลา
มาเล่นบอลกันอีกนะเต่า
ผมดีใจและรอคอยที่จะได้เล่นบอลด้วยกัน
15.ปูน
น้อย วงพรูแห่งเว็บฟอนต์
ปูนมาเตะกับฟอนต์สองครั้ง
ในช่วงแรกๆ
ครั้งแรกก็ที่ปานนาค
ปูนเป็นหนึ่งในสามของเด็กสร้าง FST
เหมือนกับ ตั้ง และเต่า
เมื่อผมมอง ปูน ตั้ง เ่ต่า เตะบอลแล้ว
ย้อนคิดไปถึงวันแรกที่เริ่มเล่น
มันมีความสุขเมื่อได้เห็นแบบนั้น
แต่ด้วยวัน เวลา และวัยรวมถึงภาระ
ผมไม่เห็น ไม่พบปูนอีก
แม้กระทั่งในบอร์ดฟอนต์
ยังอยากเห็นปูนเล่น อยากเห็นปูนจับบอล
แล้วไม่ตกใจ บอลมาแล้วไม่กลัว
และวิ่งแล้วไม่ลื่นล้ม
ไว้ว่างเมื่อไหร่ วันไหน เรามา
ล้มด้วยกันสัมผัสหญ้า สัมผัสดินกันอีกนะครับ
เมื่อเราโตขึ้น วันและวัย
ไม่อำนวยให้เราลื่นล้มได้เหมือนเด็กๆ ในสนามบอลอีกแล้ว
หวังว่าได้เจอกันอีกนะปูน
ฮูหยินโบว์ :21:
16.จักรี
ผมเขียนเสนอใน บัลลงฟอนต์ เหมือนกัน ว่า
ยกให้กัปปิตันครับ ทั้งในแง่ การจัดการ
และในทุกๆ แง่ จักรีมีความปรองดองและการเจรจา
ในระดับลิ้นนักการฑูต ยินดีมาก
ที่ผมได้รู้จักจักรีในฐานะนักฟุตบอล
ถ้าไม่มีแอน เว็บฟอนต์ไม่เกิด
FST ก็ไม่เกิด
และถ้าไม่มีจักรี ทีมบอลก็ดำเนินการต่อไม่ได้
ที่ทีมมาต่อ ไปต่อได้เรื่อยๆ
เพราะพลังแฝงของจักรีนี่แหละ
ผม มักเหมือนคนที่มีแต่ธาตุไฟ
ไม่เจรจา ไม่ถอย และก้าวร้าว
ลำพังถ้าทีมบอลนี้มีผมคอยกระตุ้นคนเดียว
ทีมคงกระจายหล่น หก ตกหายเรี่ยราดไปนานแล้ว
การที่มีคนคอย ประสาน พูดคุย เชื่อมโยง
ทั้งนักเตะ กองเชียร์ และ คู่แข่งได้นั้น
ย่อมต้องเป็นคนไม่ธรรมดา บารมีต้องถึง
แฟนผมบอกวันที่ฟอนต์เตะกับเพื่อนผมว่า
จักรีเจ๋งจริง ขนาดไม่ว่างมาเล่น ยัง
มาเก็บรวบรวมค่าสนาม อีก
ลูกชาวนาฝึกกระบี่ จนใจและกายเป็นกระบี่
และลูกชาวนายังมาฝึกบอล จนทีม
รวมเป็นทีมได้
ผมยกให้จักรี 1 จอก
17.เช่
เช่ นี่ก็เพิ่งมารู้ว่า เรียนที่เดียวมากับแอนเหมือนต๊อป
เช่ มีบุคลิก นิ่มมาก เสียงก็นิ่ม
ผมเคยคิดว่าถ้าเช่ร้องเพลงของ เล็ก คาราบาว
เสียงเช่ต้องเหมือนมากๆ
ผมจำเช่ได้เมื่อครั้งนัดเล่นกันที่หลังไม่เอก
เพราะ เช่ขับรถแล้วเลยสนามไปมา
ไม่ยอมเข้าสนามสักที และผมก็ลุ้น
คนเล่นว่าจะมาครบไหม นั่งดูกับจักรีว่า
เมื่อไหร่เช่จะหาสนามเจอ
และอีกครั้งที่สนามหน้าสมิติเวช
ผมโยนย้อยไปให้เช่โหม่ง
กะคิดว่าถ้าโดนแล้วเข้าแน่ๆ
แต่อะไรก็ไม่แน่นอน
เช่โหม่งไม่โดน ยังคิดเสียดายมาจนทุกวันนี้
ผมไม่ได้คุยกะเช่ในบอร์ดมานัก
อาจจะเพราะผมไม่ได้ไปในทุกกระจุ๋
หรือเช่ไม่ค่อยได้ออน
หรืออะไรก็ช่างมันเถอะ
ไว้เจอเรากันในสนามอีก
18.หมอบอล
ผมจำหมอบอลได้ชัด
เมื่อเล่นที่สนามหน้าสมิตติเวช
เพราะผมไล่ให้หมอไปเล่นตำแหน่งโน่น
นี่ นั้น นั่น ตลอดเวลาและตะโกนบอกว่า
วิ่งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แย่งๆๆๆๆๆๆๆๆ
อย่ายืนเฉย เฮ้ยเหนื่อยก็ออกมา
เป็นแบบนี้ืั้ตลอดเกมส์
จนมาคิดว่า ว่าหมอคงโกรธ
แต่ก็คิดว่าว่า ช่างเถอะหมอคงไม่โกรธ
หมอบอล เป็นหมอที่เล่นบอลดี
และ เทียบการเดินทางมาเพื่อเล่นแล้ว
ผมต้องยก นับถือ คาราวะในความมานะยิ่งนัก
ในโลกของผม การได้รู้จักหมอสักคนคงยาก
และการได้เตะบอลด้วยกันกับหมอก็ยากกว่า
หมอครับ มาอีกนะครับหมอ
เดี่ยวปลายเดือนนี้เราจะมีการเตะ
เพื่อการกุศลครั้งนึง หมอมาให้ได้นะครับ
19.ต้นตาล
เมื่อต้นตาลหายไป
กองกลางของเราก็ยวบยาบ
ย้อยห้อย เหมือนนมคนแก่
นัดล่าสุดที่เราแพ้ ซีวิค
แวบนึงผมคิดถึง ต้นตาลอย่างแรง
คิดว่า ถ้าต้นตาลว่างมาเล่น
น่าจะเก็บบอลในแดนกลางได้สบายกว่านี้
ฝีเท้าต้นตาล เข้าขั้นคนเล่นบอลเป็น
เก็บบอลได้ จ่ายบอลดี
หลังๆ ต้นตาลก็หายไป
ไม่รู้ยังแวะเวียน มาเยี่ยมยามถามไถ่
แถวเว็บฟอนต์อีกบ้างไหม
ถ้ามา ก็มาให้ถึงจู๋นี้นะครับ
แล้วผมจะบอกต้นตาลว่า
ถ้าต้นตาลได้เล่นกลาง คู่กับ จักรี และ ชู(นักเตะใหม่)
ต้นตาลจะสนุก
เจอกันอีกนะ ท่าน
20. สมต้น และพี่วิชิต
สมต้นเล่นบอลกับผมมานานมาก
นานจนรู้แล้วว่าถ้าเสียงฝีเท้าแบบนี้เป็นใคร
หรือถ้าลูกแบบนี้สมต้นต้องเลี้ยง
แบบนี้ต้องจ่าย เล่นกันตั้งแต่อายุ 20 นิดๆ
จนจะ 40 ทีมเดียวกันมั้ง ต่างทีมกันมั่ง
ผมไม่สงสัยในฝีมือสมต้น
แต่ผมสงสัย ว่าทำไมไม่มีแฟน(ฮา)
เรารู้จักกัน ในฐานะนักบอล
เรารู้จักกันในฐานะเพื่อนร่วมงาน
และมารู้จักกันในฐานะเพื่อร่วมบอร์ด
ยินดีที่เรารู้จักกันแสนนาน
พี่วิชิต
มาจากกรโยงใยของสมต้น
พี่เป็นคนอีกหนึ่งคนที่เข้าข่ายสุภาพ
ดูอ่อนน้อมถ่อมตนแม้ วัยวุฒิจะมากกว่า
พี่เล่นบอลดี ผมยังคิดว่า
ถ้าเจอพี่ตอนอายุน้อยกว่านี้
พี่คงจัดจ้านกว่านี้
ปีใหม่นี้ผมอวยพรให้ พี่และครอบครัวสุขภาพดี
ลูกสาวโตมาเป็นคนดีของสังคมนะครับ
21.เนส
นี่คือ นักบอลที่ดีอีกคนนึง
ผมเจอเนสครั้งแรก ในสามฟุตซอล
และครั้งล่าสุดที่สนาม ชุตเตอร์
ผมไม่รู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้าง
แต่อยากให้เนสและเพื่อน(ผมจำชื่อไม่ได้อีกแล้ว)
มาเล่นกับทีมฟอนต์เรื่อยๆ นะครับ
เนสเล่นบอลได้หลากหลาย
ตามประสาเด็กพละ และในความหลากหลาย
ก็ทำได้ดีทั้งหมด ประตูก็เล่นได้
กองหลังก็เล่นได้ กองหน้าก็เล่นได้
กริยาท่าทางก็ดูเป็นมิตรน่าคบหา
ผมยังอยากเล่นกับเนสไปเรื่อยๆ
ไว้ปีหน้าฟ้าใหม่ 2552 ที่จะมาถึง
เนสคงว่างจากภาระกิจทั้งหมด
แล้วเราพบกันนะ
22.ต๊อป
ต๊อปมาหนแรกนัดแพ้มาสด้า 5-0
ลงมาครึ่งหลังแล้ว และก็จื๊ดจ๊าดสมใจ
ไวปานวอก พลิกและพลิ้วเหมือนเดินบนสายลม
ฝีเท้าไม่ต้องถามถึง เพราะนี่คือคนที่ผม
อยากเล่นด้วยเสมอๆ เพราะต๊อปมัก
เป็นตัวหลอกล่อทำให้ผมเล่นง่าย
เมื่อมีการเล่นหนใด ผมมักจะส่งข่าวไปหาแอน
แล้วฝากบอกว่า ให้บอกต๊อปด้วย
เพราะกลัวว่าต๊อปจะไม่เข้ามาอ่าน และจะตกข่าว
ต๊อปเป็นคนยิ้มอย่างจริงใจ
และบ่อยหนผมยังถามแอนแบบสนุกสนานว่า
จริงเหรอ เพื่อนแอนมีคนแบบนี้ด้วยเหรอ
หวังว่าเราจะได้เล่นด้วยกันไปเรื่อยๆ นะต๊อป
23.หนุ่ม
ทิดหนุ่ม เป็นคนแรกที่ผมเจอในบอร์ดฟอนต์
ผมไปยืนเก้ๆ กังๆ ที่สนามหน้า SCB
โทรหาจักรี จักรีก็ไม่รับ เห็นคนหน้าหล่อ
เดินมาเก้ๆ กังๆไม่แพ้กัน เห็นปุ๊บยกมือไหว้ผม
ถามไถ่ก็รู้ว่าเดินทางมาจากอยุธยา มาเพื่อเตะบอล
ผมก็โอ้โห อ๊าหา มาไกลชิปหอย
จิตใจของนักเตะทีมนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ
หนุ่มก็คืออีกหนึ่งในเรื่องราว ที่น่าจะเล่าขาน
ได้เรื่อยๆเมื่อมีนักเตะใหม่ๆมาสมัครเล่น
ว่าดูสิๆ เขามาไกลนะ บ้าได้ที่ไหมละ
หนุ่มยิงลูกสวยงาม 1 ลูกในนัด
ที่เสมอ 4-4 ที่ไม้เอก
และนับจากนัดนั้นเป็นต้นมา
ยังไม่เคยยิงอีก
นัดหน้า คงถึงเวลาของหนุ่มแล้ว
อ่านที่พี่โอ๋เขียนแล้วทำให้ผมรู้จักตัวตนของพี่ๆแต่ละท่านขึ้นเยอะเลยครับ
และต้องขอโทษพี่ๆหลายๆท่านที่ไม่ได้ทักทายตอนแรกที่เจอ แบบว่าผมเป็นเด็กใหม่ไม่รู้ว่าพี่ๆชื่ออะไรกันบ้างและกลัวทักผิด เป็นทีมคู่แข่งหละซวยเลย :05:
ยังมีต่อนะครับ
รออ่านค่า :40:
มีภาคสองด้วยเหรอเนี้ย.... :45:
อ้างคำพูดจาก: CsC๐หัวโต๐ {ชู} เมื่อ 17 ธ.ค. 2008, 21:06 น.
อ่านที่พี่โอ๋เขียนแล้วทำให้ผมรู้จักตัวตนของพี่ๆแต่ละท่านขึ้นเยอะเลยครับ
และต้องขอโทษพี่ๆหลายๆท่านที่ไม่ได้ทักทายตอนแรกที่เจอ แบบว่าผมเป็นเด็กใหม่ไม่รู้ว่าพี่ๆชื่ออะไรกันบ้างและกลัวทักผิด เป็นทีมคู่แข่งหละซวยเลย :05:
จริงอย่างที่เด็กผีเอ้ย พี่ชู ว่าแหละครับ :42:
รู้จักแม้ไม่ได้เห็นหน้า แต่นึกหน้าออกเลย อ่านแล้วอยากเป็นเด็กปั้นของ FST จริง ๆ
ยึดพี่โอ๋เป็น ไอดอล i doll :43: อิอิ
:30: พี่โอ๋ ตอนเจอพี่ขจรที่แพ้ 8 - 1 ผมก็ไป
พี่โอ๋จำผมได้แฮะ
ช่วงสัปดาห์ก่อนผมแอบคิดอยู่คนเดียว
ถ้าผมจบแล้ว รึไม่ก็ปีหน้า
ผมคงไม่มีโอกาสได้มาเตะกับ FST อีกซักพัก นานๆ
ตอนนั้นผมแค่นั่งคิดอะไรอยู่คนเดียว แล้วความคิดนี้ก็ลอยมาเฉยๆ
ไม่รู้อะไรดลใจแบบนั้น เลยมาเขียนทิ้งไว้ในบอร์ดนี่แหละ
จนเสาร์อาทิตย์ก่อนพี่โบว์ถามว่าทำไมถึงจะไม่ได้มาเตะอีกนั่นแหละ
ผมก็เลยตอบแก้เขินไปว่ายังไงไม่รู้
พอได้อ่านจู๋นี้ผมคงเล่นไปเรื่อยๆ จนโอกาสจะไม่มีนะครับ
ผมจะเขียนไปถึงกองเชียร์ทุกคนเลย :40:
:09:อ้าวบิ๊กไปนัดแรกด้วยเหรอ
เอิ่ม ผมก็จำไม่ได้เหมือน รู้แต่ว่านัดนั้น
วิ่งกันมั่วมาก ใครตำแหน่งไหนไม่รู้ :30:
24. เอ
เอเล่นนัดไหนมั่งผมก็ไม่รู้
แต่นัดที่ผมจำได้ คือนัดที่ไม้เอก
เสมอ 4-4 เพราะนัดนั้นเอพาแฟนมาด้วย
และแฟนเอโคตรน่ารักและ น่ารักโคตรๆ
เอใส่เสื้อนิวคาสเซิล มา
(จนถึงทุกวันนี้เอก็ยังใส่เสื้อตัวนั้น)
เอ บอกว่าเล่นบอลไม่เป็น แต่ผมเห็น
เอเล่นนัดนี้แล้ว เอเล่นบอลได้
ต่อมานัดที่แพ้มาสด้า 5-0
เอเล่นหน้า ลงมาครึ่งหลัง
ยิงบอลสามหลาไม่เข้า
กระเถิบเข้าไปอีกเหลือสองหลา
ก็ยังไม่เข้า ผมยังคิดว่า
แหมน่าเสียดาย ถ้าเอฟิตร่างกาย
ให้กำลังขาดีกว่านี้ มันคงตุงตาข่าย
และนัดล่าสุดเจอทีมเพื่อนผม เอวิ่ง
แล้วล้มเอง จนต้องออกมา
ผมอยากจะบอกเอว่า
เอพยายามไปทุกนัดนะครับ
และ
และ
และ
สำคัญมากนะเอ
เอพาน้องตาไปให้ได้สิ
มีอีกเรื่องอันนี้ส่วนตัวไม่เกี่ยวกับบอล
เอเคยบอกผมและลองเขียนยันทึกสั้นๆไว้
เลิกเขียนแล้วหรือ ผมไม่เห็นมันอีก
:25: คั่น
25.กันย์
กันย์มานัดไหนเป็นครั้งแรกผมก็เลือนๆ
แต่มาแล้ว ก็วะไอ้หมอนี่หน้าตาดี
ผมจะไม่เลือกใช้คำว่าหล่อ
เพราะผู้ชายชมผู้ชายมันกระดาก
และคิดว่า ถ้าอยู่ทีมตรงกันข้าม
น่าจะสอยให้หายหล่อสักหน่อย
ผมมาจำกันย์ได้ถนัดอีกครั้ง
ตอนเล่นที่วีปาร์คกับทีม วิธิตา
เล่นกันกลางฝนห่าใหญ่เลย
ที่จำได้แม่นเพราะกันย์เล่นกองหน้า
และกันจะเป็นลูกโป่งสวรรค์
คือลอยอยู่อย่างนั้นไม่ยอมลง
เลยต้องตะโกนว่าลงมาช่วยไล่กันหน่อย
เฮ้ย! เฮ้ยๆๆ และก็เฮ้ย
ลงมาหน่อยสิเว้ย
แล้วกันก็มาๆ ขาดๆ
ตามภาระของกิจกรรมชีวิต
นับต่อไปในปีข้างหน้า
เราคงได้เล่นกันอีกนะพ่อรูปหล่อ
26. สันติ เพื่อนปูน
มานัดไหนลืมเหมือนกัน
แต่รู้สึกจะมาเรื่อย มาถี่ มาเป็นขาประจำ
และพกใจของคนรักเล่นบอลมากที่สุดคนนึง
สันติ จะโดนผมตะโกนโหวกเหวกโวยวาย
ใส่บ่อยกว่าคนอื่น แต่ไม่ได้หมายความว่า
สิ่งนั้นคือผมโกรธหรือไม่พอใจ
สมต้น คือตัวอย่าง
เมื่อสมต้นเลี้ยงมากไม่ส่ง
แรกๆผมเรียกพี่ต้น
ถ้าไม่ส่งก็จะพี่ต้นส่ง
ถ้าไม่ส่งก็จะสมต้นส่ง
ถ้ายังไม่ส่งก็จะ เฮ้ย...ไอ้สมต้นส่ง
ผมก็แบบนี้ จริงจังและมากมายเสมอ
ด้วยว่าอยากให้มันดี และสนุก
ทั้งเราและคู่แข่ง ไหนๆ เราก็ลงมาในสนามแล้ว
ก็เอาให้มันจริงจังจนจบเกมส์
ค่อยมายิ้มมาหัวเราะกัน
ถ้าสันติ เข้าใจผมก็จะไม่โกรธผมนะ
ขอบคุณพี่โอ๋มากๆ ครับที่พูดถึงด้วย :56:
ผมก็จะจำเพื่อนๆพี่ทุักคนที่เคยเจอและเคยร่วมเล่นฟุตบอลใน FST ด้วยครับ
ปีหน้าคงได้เตะกันบ่อยขึ้น :12:
27. ออยและวัฒน์
ผมเหมาเอาสองคนนี้มารวมไปเลย
เพราะนั่งอยู่ละแวกผมทำงานนี่แหละ
ฝีมือ วัฒน์คือคนเตะบอล
หน้าตา วัฒน์ก็นำออยไปหลายช่วง
(ฮา)
ออยมาเล่นบอลด้วยการชักชวนของผม
ไม่ใช่คนเล่นบอลเก่ง แต่ใจได้
และสำคัญยาว ยาว และยาว
(ขา)
เวลาออยเล่นผมบอกเสมอว่า
จิ้มทิ้งแม่งเลย เรายาวกว่า
ในความหมายของคำว่า
ทำลายเกมส์ของคู่ต่อสู้นั้นเอง
และออยทำได้ตามที่บอก อันนี้คือความดี
สำคัญ ออยยังเป็นผู้รักษาประตูที่เหนียว
เข้าข่ายมืออาชีพ
วัฒน์
ผมเห็นวัฒน์เล่นบอลได้
ก็เลยชวนมาเล่นกะฟอนต์
และชวนทุกนัด แต่วัฒน์ก็ติดธุระบ้าง
และหลังๆ ก็ป่วย ยาวทั้งสองนัดล่าสุด
ผมแอบเห็นวัฒน์ยังแอบอ่านเว็บฟอนต์เสมอๆ
อยากให้วัฒน์แจมมั่ง
และ เราคงได้เล่นบอลกันอีก
เรื่อยๆ
อ้างคำพูดจาก: บิ๊กเล็ก เมื่อ 18 ธ.ค. 2008, 11:43 น.
ขอบคุณพี่โอ๋มากๆ ครับที่พูดถึงด้วย :56:
ผมก็จะจำเพื่อนๆพี่ทุักคนที่เคยเจอและเคยร่วมเล่นฟุตบอลใน FST ด้วยครับ
ปีหน้าคงได้เตะกันบ่อยขึ้น :12:
ผมนึกชื่ออกแล้ว หมอคนนั้น
น้องปุ๋ย :22:
28. โน้ต และเพื่อนเนส(ลืมชื่อ)
เพื่อนเนส มาสองนัด นัดแรกที่ บดินทร์เดชา
มาช้าแต่มาแล้ว เฮ้ย! ถ้ามาทุกนัดได้
ก็จะคิดว่า นี่คือกองกำลังดี 1 ประเภท 1 แน่นอน
ในชั้นเชิงบอล ผมไม่มีอะไรจะพูด
ในเรื่องอื่นก็ไม่มีไรพูด
จะพูดแค่ว่า
ว่างและมาเล่นกะฟอนต์บ่อยๆ นะครับ
โน้ต
โน้ตเพื่อนต๊อป ต๊อบเพื่อนแอน
โลกเราก็โยงใยกันแบบนี้
ถือว่าเป็นการดีที่เราได้รู้จักกัน
โน้ตเป็นผู้รักษาประตูฝีมือดี
บินได้
ไม่ใช่นกแต่บินได้
โน้ตมาอีก ถ้านัดไหนมาตรงกะลุงบั๊ค
จะให้สลับกันเล่น เพราะดูท่าทางแล้ว
ทั้งโน้ต และลุงบั๊ค
ก้อยากยิงประตูด้วย
ไม่ใช่โดนยิงอย่างเดียว
ไปเตะบอลก่อนครับ
ว่างค่อยมาว่าต่อ :12:
30.ชู
ชูคือนักเตะหน้าใหม่
ใหม่แบบหมาดๆ
และดูแววมีทีท่าจะเป็นกำลังหลัก
ของทีมฟอนต์ในอนาคตได้
บ้านชู จัดว่าไกล(พระราม2)
ไกลในจำนวนชั่วโมงการเดินทาง
แต่ก็นั่นแหละ เมื่อใจจดจ่อ ก็ไม่มีสิ่งใดขั้นขวาง
สำคัญแฟนชู ก็น่ารักดี และ...
ถ้าให้ดีในกาลอนาคต ชูจงพาแฟน
มาด้วยเสมอๆ
ฝีเท้าชู ผมจะไม่ถามถึง
เพราะ นี่คนคนเตะบอล
การได้เล่นบ่อยเข้า บ่อยเข้า
ทิศทางการเล่นและการรู้ทางกัน
มันจะพัฒนาไปจนรู้ใจ
มาบ่อยๆ นะครับ
ผมเขียนถึงนักเตะทุกคนแล้ว
เขียนตามความทรงจำของผม
ต่อทุกคน
เมื่อมีคน คนนึงผ่านมาในชีวิต
คนนั้นจะทำสิ่งใดบ้างกับชีวิต
ก็เป็นอีกเรื่องนึง
คนนั้นจะทำให้ผมจะจำหรืออยากลืม
ก็เป็นอีกเรื่องนึงเช่นกัน
เราปฏิเสธความจริงไม่ได้ว่า
เราคือคนปกติทั่วๆไป
ฉะนั้นสิ่งใดผ่านมา มันต้องสั่นไหวในความรู้สึก
ถึงได้มี คำสวยหรูว่า
เมื่อเราเด็ดดอกไม้ ย่อมสะเทือนถึงดวงดาว
เพื่อนในฟอนต์และเป็นนักฟุตบอลด้วย
สร้างเรื่องราวให้ผมจดจำได้หลากหลาย
หลายคนสงสัยว่าผมจำตอนไหน
ในเมื่อผมมาถึงแล้วก็ลงไปเตะและตะโกนๆ
เมื่อเลิกก็ ต่างคนต่างกลับ ผมไม่เคยไปต่อ
ที่ไหนด้วยสักหน ทั่งๆที่ใจอยากจะไปด้วย
แต่ผมก็คิดว่า ด้วยวัยของผม
เวลาแบบนั้นมันได้หมดลงแล้ว
และการที่ผมได้มาเล่นบอลก็นับเป็นโชค มากแล้ว
โชคดีของคนๆ นึงที่มีในชีวิต
ขอบคุณเพื่อนนักเตะทุกท่านครับ
คมที่สุด :12:
:45:
กองเชียร์
ผมเล่นบอล ส่วนมากไม่เคยมีกองเชียร์
บางครั้งทั้งสนามมีแฟนผมนั่งดูอยู่คนเดียว
ดูตั้งกะเป็นวัยรุ่น จนปัจจุบันไม่ค่อยดูแล้ว
ดูตั้งกะผอม จนมีลูกและอ้วน
ผมเล่นตั้งกะมีผมจนหัวล้าน
กองเชียร์ก็กระปริดกระปรอย
อาจจะมีบ้างเมื่อเป็นการแข่งขันในระดับเข้มข้น
มีหลักร้อย เท่านั้นก็ทำแข้งขาสั่นไปหมด
เมื่อมาเตะบอลกับฟอนต์
มันก็น่าดีใจมาก ที่อย่างน้อย
ทีมๆ นี้ ถึงเล่นได้ไม่อยู่ในระดับเทพ
และแพ้ตลอดเวลา แต่ทีมเรามีกองเชียร์
ผมจะเขียนถึง กองเชียร์นะครับ
1.โบว์
ผมรู้จักโบว์ ในฐานะแฟนแอนเหมือนคนอื่นๆ
ผมเจอโบว์ครั้งแรก ที่สนามหน้า SCB
เป็นครั้งแรกที่ผมได้เจอใครหลายคนในเว็บฟอนต์
และทีมฟอนต์ ทั้งๆที่ผมเล่นทีเว็บนี้มานาน
แต่ผมก็ไม่เคยออกไปมิตติ้งที่ไหน
ฉะนั้นการเล่นครั้งนั้น ทำให้ผมตื่นเต้นตามสมควร
โบว์มากับแอน มาช้ากว่าผม
ผมวิ่งเล่นในสนามแล้ว โบว์และแอนก็เดินมา
และหยุดถ่ายรูปเป็นช่วงๆ
นับจากนั้น 90+% โบว์ตามไปทุกครั้ง
ในใจผมคิดกลัวโบว์จะเบื่อเหมือนกัน
ว่ามาดูบอลมันสนุก ตรงไหน
คนไม่เคย คนไม่เคยชอบ
และยิ่งไม่ได้เล่น แฟนก็ไม่เล่นด้วยแล้ว
การมาทนนั่งดูผมก็ว่า น่านับถือในหัวใจ
บางนัดนั่งตบยุงไปด้วย
ผมไม่ค่อยได้คุยกับโบว์เท่าที่ใจอยากคุย
แต่แฟนผมบอกว่า เขาได้คุยกับโบว์เยอะเหมือนกัน
ช่วงชีวิตของผม ดีใจครับที่ได้รู้จักและเจอะเจอโบว์
เจอกัน ตามสนามบอลอีกนะโบว์
และ ความฝันผมอย่างนึงซึ่งไม่น่าเป็นไปได้คือ
การได้ไปบ้านโบว์และแอนสักหน ก่อนจะย้าย
รอไปบ้านใหม่เลยนะ
2.แอน
แอนคือหลักยึดของใครหลายคน
รวมทั้งผมด้วย
ผมคุยกับแฟนถึงแอนเรื่อยๆ
โดยเฉพาะเวลาขับรถไปไหนด้วยกัน
คุยว่า คนแบบแอนนิสัยแบบแอน
มันมีอยู่จริงนะในโลกนี้ ผมไม่อธิบาย
รายละเอียดปลีกย่อยในคำว่า คนแบบแอน นะครับ
แต่คนแบบแอนนี้แหละ อาจจะใหญ่โตโอ่โถงในอนาคต
ถ้าแอนมุ่งไปในทิศนั้น
ผมเจอแอน พร้อมเจอโบว์
และก็วาดคิดไว้ไม่เพี้ยนผิดไปจากจินตนาการ
เลยสักนิด แอนในเน็ตกับแอนตัวจริง
มันก็เหมือนกัน แฟนผมคุยกับแอน
ที่สนามชุตเตอร์เมื่อตอนแพ้มาสด้า 5-0
แล้วบอกว่า คนๆนี้ไม่ธรรมดาเลยทีเดียว
เพราะขยันถามทุกเรื่องและสำคัญมาก
ทุกคำถามไม่ทำให้คนโดนถามอึดอัด
และผมบอกกับโบว์บ่อยๆ ว่า
แอนนี่คือ โชคยิ่งกว่าโบว์ถูกหวย
รางวัลที่หนึ่งหลายงวดติดกันเชียวนะ
ในฐานะกองเชียร์ นัดไหนแอนกับโบว์ไม่ตามไปด้วย
ผมจะกร่อยๆ ไปนิดหน่อย ไม่รู้ทำไม
ใจอยากให้ไปด้วย แต่ไปก็แทบไม่ได้คุยแต่ก็ยังอยากให้ไป
ผมว่าหลายคนในทีมก็น่าจะคิดแบบนั้น
การที่ทีมฟอนต์ มีแอนไปมีโบว์ไป
ผมว่าครบองค์ของทีมนะครับ
แม้ว่านัดนั้น ตัวเล่นจะไม่ครบก็เถอะ
อ้างคำพูดจาก: นาย ภาณุพันธุ์ เมื่อ 18 ธ.ค. 2008, 11:37 น.
25.กันย์
ผมมาจำกันย์ได้ถนัดอีกครั้ง
ตอนเล่นที่วีปาร์คกับทีม วิธิตา
เล่นกันกลางฝนห่าใหญ่เลย
ที่จำได้แม่นเพราะกันย์เล่นกองหน้า
และกันจะเป็นลูกโป่งสวรรค์
คือลอยอยู่อย่างนั้นไม่ยอมลง
เลยต้องตะโกนว่าลงมาช่วยไล่กันหน่อย
เฮ้ย! เฮ้ยๆๆ และก็เฮ้ย
ลงมาหน่อยสิเว้ย
:30: :30: :30:
แต่ก็ยิงได้ลูกนึงแหนะ :11:
ผมเกลียดนักบอลซ้ายธรรมชาติมากครับพี่
ทุกครั้งที่ผมเจอนักบอลแบบพี่ ผมจะนึกตลอดว่า
แม่งเตะหนักกว่าเท้าขวาแน่นอน ผมเจอมาหลายคนแล้ว
รวมทั้งพี่ด้วย :08:
ผมสนุกที่ได้ลงไปวิ่งเย้วๆ ในสนามกับน้องๆ ใน fst
แต่เนื่องจากการเดินทางมันไกลเกินที่จะไปทุกรอบๆ ก็เลยขอเบี้ยวบ่อยๆ
ถ้าสมมุติผม 23 แล้วพี่ 28 ต้นๆ มาเจอกันคงสนุกดีนะพี่
ผมชอบไล่บอลเบสิคแบบนี้ มันได้แก้ทางกันดีครับ
แต่ผม 26 แล้ว ไม่ไหวแล้วล่ะ ไล่ไม่ทัน
พี่โอ๋ 32 ก็เนือยไปเยอะ น่าจะรู้ตัวว่าไม่เหมือนเมื่อก่อน
เนาะ :21: :21:
3. บี
นี่คือกองเชียร์ ที่มีสถิติ 100%
ไปทุกนัดที่ฟอนต์เล่น ศักดิ์มีบีเป็นเงา
และบีมีเงาเป็นศักดิ์
ผมเจอบีหนแรก ที่ลานจอดรถของสนาม
หน้า SCB มากับศักดิ์และอย่างไม่อาย
ว่าผมมองไปที่บีก่อนศักดิ์(ฮา)
นัดนั้นศักดิ์ใส่เสื้อ โลโกของเพื่อน
เป็นการ์ตูนที่ผมชอบ ผมยังเห็นมันทีหลังบี
บี ในความคิดของผมคือคนที่พูดน้อยมาก
ผมเจอบีทุกครั้งที่แตะบอลก็จะสวัสดีคะ พี่โอ๋
แล้วก็ กลับแล้วคะพี่โอ๋ เท่านั้นเอง
บีเป็นคนที่มีแสงในตัวเอง
ยังคิดว่า ถ้าโลกนี้ไฟดับพร้อมกัน
บีก็ยังจะสว่างได้ด้วยตัวของบี
นัดล่าสุด ผมได้คุยกับบีมากขึ้นนิดนึง
ระหว่างรอศักดิ์อาบน้ำ แต่ด้วยว่ายุงที่เยอะจัด
ก็ไม่ได้คุยกันมากเท่าไหร่
ไว้เราคงได้เจอกันอีกตามสนามนะ
จนกว่าจะเลิกเล่นโน่นแหละ
อ้างคำพูดจาก: โก้ เมื่อ 18 ธ.ค. 2008, 14:58 น.
แต่ผม 26 แล้ว ไม่ไหวแล้วล่ะ ไล่ไม่ทัน
พี่โอ๋ 32 ก็เนือยไปเยอะ น่าจะรู้ตัวว่าไม่เหมือนเมื่อก่อน
เนาะ :21: :21:
ใช่เลย :35:
อ้างคำพูดจาก: กันย์ เมื่อ 18 ธ.ค. 2008, 14:57 น.
:30: :30: :30:
แต่ก็ยิงได้ลูกนึงแหนะ :11:
เออจริงด้วย :22:
เหมือนนั่งอ่าน friendship เลย
บางท่อนบางประโยค ตัวขาดเป็นริ้ว ๆ ไปเรียบร้อยแล้ว (คมมาก)
รออ่านต่อไปด้วยจิตคารวะ :56:
:22:
+ ทั้งหมดที่ตามอ่านนะ
แล้วจะเขียนให้ครบ ทุกท่านทีเดียว
รออ่านต่อจ๊ะ :22:
4. กิ้ว และ แฟน(ผมจำชื่อไม่ได้)
กิ้ว เมื่อแรกเจอก็สนาม หน้า SCB นั่นแหละ
ตอนนั้นกิ้วท้องหมูนุ่มแล้ว กิ้วมาพร้อมกับแฟน
ผมยาว ตี๋และติส และสำคัญกิ้วยังสวย
ผมกับกิ้วมีจุดโยงไม่ไกลกันเลย
เพราะเพื่อนผมดันเป็นลุงของกิ้ว
ดีใจที่กิ้วและแฟนมาในนัดประวัติศาสตร์นั้น
แม้นเราจะไม่ได้พบหน้ากันอีกเลย
แต่ผมก็เอาเรื่องกิ้วที่เอารูปหมูนุ่มมาอวด
ไปบอกลุงเล็กและครูยุ่นเสมอๆ
ลูกกิ้วโตกว่า ลูกลุงเล็กอีกนะ
5. ฟ้าและอู๋
สองคนนี้มาในนั้ดแพ้ 8-1 ที่ปานนาค
มาช้าแล้วเกือบเลิกแล้ว ผมจำไม่ได้ว่า
ได้คุยกะอู๋ไหม แต่คิดว่าไม่น่าได้คุย
จำได้ว่าฟ้าสวัสดีคะ ตอนก่อนกลับ
และรู้สึกว่า จะกลับเชียงใหม่วันนั้นเลย
6. พี่ใหญ่และตั๊ก
ทั้งสองคนนี้ก็มานัดแพ้ 8-1 ที่ปานนาค
มาตอนที่บอลเตะกัoแล้ว ตั๊กพาหุ่นนางแบบ
เดินผ่านหลังประตู ผมมองแล้วก็โอ้โห
กองเชียร์ทีมเราไม่ธรรมดา
พี่ใหญ่ผมไม่ได้คุยด้วยเลย
แต่ได้ข่าวตอนที่แอนมาถามเรื่องรถวีออส
แล้วผมก็ไม่ได้เจอทั้งสองคนอีก
7. พี่หน่อย
ผมเจอพี่หน่อยนัดแรก ที่ปานนาค
นัดแพ้ 8-1 ผมก็ไม่รู้หรอกว่าคนที่เห็นนั่นคือพี่หน่อย
พี่หน่อยมาจอดรถไม่ไกลผม มากับเอ้(คนนี้มานัดเดียวหาย)
เล่นจนบอลจบเราแพ้เป็นสถิติ ผมก็ยังคิดว่า
คนที่ผทเห็นเป็นแฟนพี่ขจร คิดอยู่แบบนั้น
จนมารู้ตอนนัดที่สนามไม้เอกว่า คนที่คิดนั้นคือพี่หน่อย
ไม่ใช่แฟนพี่ขจร
และก็เหมือนคนอื่นๆ ผมได้คุยกะพี่หน่อยน้อยมาก
ล่าสุดพี่หน่อยไปนัดที่เล่นกับเพื่อนผม
โดยผมเอาหนังสือพี่กนก ที่พี่หน่อยฝากซื้อไปด้วย
ก็ได้แต่ยิ้มกันสามวินาที แล้วก่อนกลับก็ยิ้มอีกสองวินาที
ไม่น่ามากไปกว่านั้น
ถ้าพี่หน่อยว่างบ้าง พี่ไปดูบอลอีกนะครับ
เสียดายที่พี่กนกยังไม่หายเจ็บ
ถ้าเขาหายแล้วไม่แน่ผมอาจจะชวนพี่กนกมาเตะบอลด้วยสักนัด
8.จ่าเจฟ
จ่ามานัดเดียว นัดที่เล่นกันเอง
จ่ามาในชุดเก่ง คือกางเกงทหารนั่นแหละ
มาช้า และมาแล้วก็เอาแต่ถ่ายรูป
ผมเคยเจอเจฟ ก่อนหน้านั้นที่ตึกเนชั่น
เจฟมาเอาตุ๊กตาลิง สงสัยเอาไปฝากแฟน
และนัดที่ซ้อมกันเอง ผมยุให้เจฟมายืนประตู
และผมก็ยิงเจฟด้วย
จริงๆกะจริงให้โดนตัว(ฮา)
แต่มันดันเข้า
ไว้เจฟว่าง เจฟแวะมาอีกนะครับ
9. เฟิร์น
ผมเจอเฟิร์น ที่สนามแอ็คอาร์ตเป็นสนามฟุตซอล
นัดนั้นแอนและโบว์ไม่ได้มาเพราะ น้องชายแอนเสียชีวิต
ผมไม่รู้หรอกว่า สาวใส่แว่นนี่คือใคร
จนเล่นเสร็จ ผมอาบน้ำเสร็จ มาเจอเฟิร์นตรงร้านขายน้ำ
ที่หน้าสนาม เฟิร์นแวะมาทัก ผมก็ไม่รู้หรอกคือใคร
แต่ผมก็ยิ้มกว้างและคุยด้วยเหมือนรู้จักกันมาสองชาติ
เฟิร์นติดรถผมไปลงหน้าโรงเรียนผมด้วย
แล้วผมก็ไม่ได้เจอเฟิร์นอีก หวังไว้ว่า
อาจจะมีบางนัดถ้าเฟิร์นว่าง ก็แวะมาดูบอลบ้างนะครับ
หนูมาช่วยคั่นค่า + รออ่านด้วย :27:
อ้างคำพูดจาก: นาย ภาณุพันธุ์ เมื่อ 17 ธ.ค. 2008, 17:42 น.
23.หนุ่ม
ทิดหนุ่ม เป็นคนแรกที่ผมเจอในบอร์ดฟอนต์
ผมไปยืนเก้ๆ กังๆ ที่สนามหน้า SCB
โทรหาจักรี จักรีก็ไม่รับ เห็นคนหน้าหล่อ
เดินมาเก้ๆ กังๆไม่แพ้กัน เห็นปุ๊บยกมือไหว้ผม
ถามไถ่ก็รู้ว่าเดินทางมาจากอยุธยา มาเพื่อเตะบอล
ผมก็โอ้โห อ๊าหา มาไกลชิปหอย
จิตใจของนักเตะทีมนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ
หนุ่มก็คืออีกหนึ่งในเรื่องราว ที่น่าจะเล่าขาน
ได้เรื่อยๆเมื่อมีนักเตะใหม่ๆมาสมัครเล่น
ว่าดูสิๆ เขามาไกลนะ บ้าได้ที่ไหมละ
หนุ่มยิงลูกสวยงาม 1 ลูกในนัด
ที่เสมอ 4-4 ที่ไม้เอก
และนับจากนัดนั้นเป็นต้นมา
ยังไม่เคยยิงอีก
นัดหน้า คงถึงเวลาของหนุ่มแล้ว
ขอบคุณพี่โอ๋ครับ +ทุกๆดาวขึ้น
ตอนนี้ย้ายมาศาลายาแล้วครับ
ไกลอยู่แต่ก็จะพยายามไปเตะทุกนัดครับ ถ้าไม่ติดขัดอะไร
เพราะเตะบอลกับ FST แล้วมันสนุกครับ
นักเตะก็เป็นกันเองทั้งนั้น ไม่มีใครถือตัว อวดสรรพคุณ
กองเชียร์นี่ก็ใจจริงๆครับ
:12:
10. นัท
นัทเป็นมาสคอตด้วย แต่ผมก็ไม่รู้ที่มาที่ไปของปลาหมึกเท่าไหร่
ตอนจักรีทำและบอกว่าเป็นหมึก ผมก็เอาวะหมึกก็หมึก
นัดแวะมาดูนัดแรกด้วย และเข้าไปช่วยตอนจักรีเป็นตะคริว
พอนัทวิ่งไปตะคริวของจักรีก็หาย
พอพูดถึงตะคริวผมก็คิดว่านี้แหละคือพัฒนาการของทีมเรา
ตอนนี้ทีมเราไม่เป็นตะคริวกันอีกแล้ว
อาจจะเพราะเกรงใจกลัวนัทต้องเหนื่อยไปปฐมพยาบาล
อีกครั้งที่ผมจำนัทได้แม่นยำคือนัดที่เราแพ้ 5-0 ต่อมาสด้า
เสียงนัทเชียร์ข้างสนามดังมาก และมีเรียกชื่อผมด้วย
วันนั้นผมป่วยหนักมาก แฟนนั่งเป็นห่วงอยู่ข้างสนาม
ผมได้ยินเสียงตะโกนเชียร์ผมก็กัดฟันเล่นเต็มที่
คิดเอาว่าเมื่อลงไปแล้ว จะเป็นตายช่างยายแม่มมันเถอะ
แต่พอป่วยหนักจริงๆ ก็คิดว่า กูหนอไม่น่าเลย
แต่ก็ขอบใจนัทมากที่ตะโกนเชียร์ จนผมมีแรงฮึด
นอกสนามผมไม่ได้คุยกะนัทเท่าไหร่
เหมือนที่ไม่ได้คุยกะคนอื่นๆ นั่นแหละ
เพราะพอเลิกผมก็จรแวบหาย
ได้คุยเยอะหน่อยก็เป็นที่อโคจร ร้านตักสุรา
ไม่รู้เมื่อไหร่ จะได้นั่งล้อมวงและได้พูดคุย
เป็นจริงเป็นจังสักหน แต่ก็ช่างมันเถอะ
คนเราเอาอะไรมากำหนดไม่ได้
เจอกันอีกนะ ถ้านัทว่างและสะดวก
อย่าพลาดไปดูบอลอีก ไม่แน่หรอกวันนึง
เราอาจจะชนะบ้าง
:34: แหม ยังอุตส่าห์จำได้
นัทหมายถึงเรื่องตะคริวนะคะ :30:
ถ้าหนูไม่ขี้เกียจ หรือ ไปสิงตามร้านเหล้า หนูจะตามไปเชียร์ค่ะ
สาเหตุที่หนูไม่ค่อยได้ไป
1. ตังค์หมด (ยอมรับสารภาพซึ่ง ๆ หน้า)
2. กลับบ้าน
3. ขี้เกียจ :30:
ขอบคุณพี่โอ๋ที่เขียนถึงค่ะ
ทีมเราเหมือนเป็นลูกนกค่ะพี่โอ๋
แม้จะยังไม่แข็งแรง แต่พร้อมออกบินสู่โลกกว้างเสมอค่ะ :22:
เพราะฉะนั้น ไม่นัดไหนก็นัดหนึ่ง
เราต้องชนะบ้าง!!!
ตามมาอ่านครับ (แอบอ่านมานานละ) :02:
ครับ ผมเจอพี่โอ๋ครั้งแรกนู้นก็ประมาณปลายเดือนมีนาคมปีนี้ล่ะครับ แวะไปตึกเนชั่นไปรับลิงก่อนที่ลงไปทุ่งสงในตอนเย็น ขอบคุณสำหรับมื้อกลางวันวันนั้นด้วยครับพี่ :25: (จะ 9 เดือนละเพิ่งจะมาขอบคุณ :30:) ตอนนี้ก็ไม่ได้เจอพี่โอ๋นานแล้วด้วยครับ เนื่องจากระยะทางจากบ้านมาสนามและเวลาที่ไม่เอื้ออำนวย :46: +
(http://img3.f0nt.com/18/51218f81d545f1f325ce05a947e8e02a.jpg)
ผมฮาตรง
อ้างคำพูดจาก: นาย ภาณุพันธุ์ เมื่อ 18 ธ.ค. 2008, 15:52 น.
10. นัท
นัทเป็นมาสคอตด้วย แต่ผมก็ไม่รู้ที่มาที่ไปของปลาหมึกเท่าไหร่
ตอนจักรีทำและบอกว่าเป็นหมึก ผมก็เอาวะหมึกก็หมึก
นัดแวะมาดูนัดแรกด้วย และเข้าไปช่วยตอนจักรีเป็นตะคริว
พอนัทวิ่งไปตะคริวของจักรีก็หาย
พอพูดถึงตะคริวผมก็คิดว่านี้แหละคือพัฒนาการของทีมเรา
ตอนนี้ทีมเราไม่เป็นตะคริวกันอีกแล้ว
อาจจะเพราะเกรงใจกลัวนัทต้องเหนื่อยไปปฐมพยาบาล
อีกครั้งที่ผมจำนัทได้แม่นยำคือนัดที่เราแพ้ 5-0 ต่อมาสด้า
เสียงนัทเชียร์ข้างสนามดังมาก และมีเรียกชื่อผมด้วย
วันนั้นผมป่วยหนักมาก แฟนนั่งเป็นห่วงอยู่ข้างสนาม
ผมได้ยินเสียงตะโกนเชียร์ผมก็กัดฟันเล่นเต็มที่
คิดเอาว่าเมื่อลงไปแล้ว จะเป็นตายช่างยายแม่มมันเถอะ
แต่พอป่วยหนักจริงๆ ก็คิดว่า กูหนอไม่น่าเลย
แต่ก็ขอบใจนัทมากที่ตะโกนเชียร์ จนผมมีแรงฮึด
นอกสนามผมไม่ได้คุยกะนัทเท่าไหร่
เหมือนที่ไม่ได้คุยกะคนอื่นๆ นั่นแหละ
เพราะพอเลิกผมก็จรแวบหาย
ได้คุยเยอะหน่อยก็เป็นที่อโคจร ร้านตักสุรา
ไม่รู้เมื่อไหร่ จะได้นั่งล้อมวงและได้พูดคุย
เป็นจริงเป็นจังสักหน แต่ก็ช่างมันเถอะ
คนเราเอาอะไรมากำหนดไม่ได้
เจอกันอีกนะ ถ้านัทว่างและสะดวก
อย่าพลาดไปดูบอลอีก ไม่แน่หรอกวันนึง
เราอาจจะชนะบ้าง
:21:
สนใจเป็นไม๊ล๊า พี่โก้ :33:
:11:
เสียดายจริงๆ นะที่ไม่ได้เป็น ไม่งั้นคงมีคนมาช่วยปฐมพยาบาล
แต่ดีใจจริงๆ ที่เลิกเล่นบอลไปก่อนหน้าแล้ว
:15:
แหมะ หัวหน้าใครเนี่ยเขียนซะซึ้งชมัด :05:
+ ให้เป็นกำลังใจครับ
แอบเขียนถึงพี่โอ๋บ้าง
จำได้ว่า นัดที่สอง ช่วงนั้นจำได้ว่าบ้าเตะบอล จึงได้มีโอกาสไปเตะกับ FST เพราะการชักชวนของคนที่นั่งเยื้องด้านหลังผม
นึดแรกที่ไปก็ สนามปานนาค นั่นแหละ จำได้ว่าเป็นการแข่งครั้งที่ 2 ของ FST
นัดนั้นไป จะบอกว่า ผมไม่รู้จักใครเลย นอกจากพี่โอ๋ :30:
ตอนนั้นใช้ชื่อ ป้าชอย เป็นนัดแรกที่ได้เตะกับ FST สนุกมากครับ
นัดนั้นได้ ตีลังกาเตะไปทีนึง และเป็นนัดทีทุกคนเริ่มแซวเรื่อง ใครมันสั่งข้าวผัดปู
เริ่มเป๋ๆ
เวลาพี่โอ๋เล่นบอล เท่มากเลย
ชอบร้องโหวกเหวก โวยวาย ให้คู่ต่อสู้กลัวหรือว่าตกใจ
จำได้ว่ามีนัดนึงที่พี่โอ๋ตะโกนใส่โกลด์จน โกลด์รับพลาด :42:
ขอบคุณที่ชวนผมมาเตะบอล และรู้จักกับ FST และเพื่อน ๆ ใน f0nt ครับ
พี่โอ๋
"รักพี่โอ๋ค่ะ" :22:
:22:
พี่ยังไม่เป็นตะคริวนะ
555
เออปลายเดือนมกรา เราจะมีนัดการกุศลนัดนึง
แอบๆ บอกกันก่อน อย่าลืมมากันนะ
ผมพักก่อน
ชักเมื่อย จิ้มเยอะจัด
ยังไม่หมดนะครับ
อ้างคำพูดจาก: ออยจ๊ะ เมื่อ 18 ธ.ค. 2008, 16:16 น.
แหมะ หัวหน้าใครเนี่ยเขียนซะซึ้งชมัด :05:
+ ให้เป็นกำลังใจครับ
แอบเขียนถึงพี่โอ๋บ้าง
จำได้ว่า นัดที่สอง ช่วงนั้นจำได้ว่าบ้าเตะบอล จึงได้มีโอกาสไปเตะกับ FST เพราะการชักชวนของคนที่นั่งเยื้องด้านหลังผม
นึดแรกที่ไปก็ สนามปานนาค นั่นแหละ จำได้ว่าเป็นการแข่งครั้งที่ 2 ของ FST
นัดนั้นไป จะบอกว่า ผมไม่รู้จักใครเลย นอกจากพี่โอ๋ :30:
ตอนนั้นใช้ชื่อ ป้าชอย เป็นนัดแรกที่ได้เตะกับ FST สนุกมากครับ
นัดนั้นได้ ตีลังกาเตะไปทีนึง และเป็นนัดทีทุกคนเริ่มแซวเรื่อง ใครมันสั่งข้าวผัดปู
เริ่มเป๋ๆ
เวลาพี่โอ๋เล่นบอล เท่มากเลย
ชอบร้องโหวกเหวก โวยวาย ให้คู่ต่อสู้กลัวหรือว่าตกใจ
จำได้ว่ามีนัดนึงที่พี่โอ๋ตะโกนใส่โกลด์จน โกลด์รับพลาด :42:
ขอบคุณที่ชวนผมมาเตะบอล และรู้จักกับ FST และเพื่อน ๆ ใน f0nt ครับ
:30: :30: :30:
อิโกลด์คนนั้นคือใครเหรอ :30:
:12:
แต่ละประโยค
ถ้ามีโอกาสพอดี จังหวะเหมาะ จะไปอีกนะคะ :22:
มาเลี้ยงเหล้าพี่เหรอ :21:
อ้างคำพูดจาก: นัทจ๊ะ เมื่อ 18 ธ.ค. 2008, 16:28 น.
อิโกลด์คนนั้นคือใครเหรอ :30:
เป็นของทีมพี่ ขจรครับ
น่าสงสารเขา เพราะจากลูกนั้นเขาโดนเปลี่ยนตัวออกเลย
ส่วนรูปของจ่า
สตั๊ดยังขาวจั๊ว
ของแรงจริงๆ :07:
11.แตนและแนนและเดือน
ผมเจอเดือนครั้งแรกที่สนามไม้เอก
และนัดนั้นเจอแตนและแนนด้วย
ผมจำไม่ได้อยู่นานมากว่าใครคือเดือน
แล้วคนไหนคือแตน แล้วใครคือแนน
เพราะคนเยอะมาก และผมก็ตาพร่า
ไปหมดแล้ว เลยจำไปว่า
แนน แตน เดือน ต้องเป็นสักคนนึงแหละ
ที่เอา มะขามเปรี้ยวๆเค็มๆ มาให้ผมกิน
ความทรงจำของเดือนต่อทีมฟอนต์
ของผมก็หมดลงจากนัดนั้น มาเจอเดือนอีกครั้ง
ในมาดใหม่ที่งานแต่งแอนและโบว์
ส่วนแตน ผมจดจำแตนข้างสนามได้น้อย
แต่กลับไปจำได้ที่ ตักสุรา ซึ่งแปลกมาก
อาจจะเพราะที่ตักสุราผมได้มีโอกาสคุยกับแตน
เรื่องสถานที่ทำงาน
แนน นัดที่ผมจำแนนได้แม่นยำที่สุด
คือนัดที่เล่นที่บดินทร์เดชา นัดนั้นฝนก็ตก
เราก็ตากฝนเล่นกัน เล่นไม่ทันจบดีก็ต้องเลิก
แนนก็เอาหนังสือของผมมาให้เซ็น
ผมเซ็นไปและพยายามทำกริยาอาการว่าเป็นปกติ
แต่ในหัวใจแล้วผมดีใจมาก ดีใจว่า
ยังมีคนรู้จักหนังสือที่ผมเขียน และผมได้นั่งลงเซ็นหนังสืออีกรอบ
ผมพลิกหนังสือไปมาสองสามหน มือสั่นเพราะประหม่า
คิดถึงหนังสือตัวเอง คิดถึงตัวหนังสือของตัวเอง
เมื่อทุกเล่มที่ผมเขียนได้ออกวางตลาด ผมเอามานอนด้วย
พลิกไปมาอ่านอยู่แบบนั้นด้วยความดีใจ
เมื่อผมเลิกเขียน ผมก็ไม่พลิกอ่านอีกเลย
ขอบใจแนนมากที่ทำให้ผมได้เห็นหนังสือของตัวเองอีก
และนัดล่าสุด แนนเชียร์เสียงดังมาก ผมชอบใจอย่างแรง
ขนาดมือสั่นนะนั่น :26:
12.กวาง
กวางนั่งรถผมตอนขากลับสองหน
นั่งกับตั้ง นั่งกับกันย์
กวางเดินทางมาดูบอลไกล
ไกลพอๆกับบ้าน ชู (พระรามสอง)
แรกๆ มาเกือบทุกนัด มีเล่นนัดไหน
เจอกวางนัดนั้น ผมยังคิดว่า
เออหนอช่างมีความมานะพยายาม
และชื่นชมในหัวใจอยู่ตลอด
แต่ก็ไม่ได้เอ่ยปากชมกันตรงๆ
นัดหลังๆ กวางหายไปหลายครั้ง
แต่ก็เข้าใจได้ว่า คนเราย่อมมีช่วงเวลา
และความบังเอิญไม่ตรงกันเสมอทุกเมื่อเชื่อวัน
บังเอิญว่าง บังเอิญมีบอลฟอนต์
บังเอิญมีเงินค่ารถ ก็ได้มา
หลากหลายในโลกล้วนก็บังเอิญ
เราได้พบกันก็บังเอิญ
กวางรับอาสาเป็นพยาบาลให้ทีมพร้อมอร
แต่ก็รู้สึกว่าไม่ค่อยได้พยาบาลใคร
มีนัดที่แพ้ 5-0 ลุงบั๊คเจ็บอยู่อีกฟากนึง
กว่าพยาบาลจะวิ่งมาถึงลุงบั๊คก็หาย
ผมยังคิดว่า พยาบาลคงเหนื่อยเพราะ
ระยะไกลเหมือนกัน ดีไม่ดีต้องปฐมพยาบาลพยาบาล
กันเสียแล้ว ถ้าฟอนต์มีแข่งอีก
ถ้ากวางว่างอีก แล้วแวะมาอีกนะครับ
13.หนูอร
ผมไม่ได้เจอหนูอรหนแรกริมสนามบอล
เหมือนคนอื่นๆ ผมเจอที่อโคจร ตักสุรา
แรกเจอผมก็ว่า น้องคนนี้เป็นแฟนบิ๊ก
และมาเจอหนูอรอีกหนที่สนามชุตเตอร์
หนูอรก็เดินมากับบิ๊ก จนผมเอามาแซวบิ๊ก
เรื่อยๆ ผมก็แซวของผมไป ไม่รู้หนูอร
จะรู้ด้วยไหม และถ้ารู้แล้วจะพอใจหรือไม่
หนูอรก็เป็นพยาบาลอาสาเหมือนกวาง
ตอนนั้นทีมฟอนต์ถือว่าสุดพีค
เพราะมีครบถ้วนองค์ประกอบ
แต่ก็คงอยู่ในช่วงเวลาแสนสั้น
เหมือนว่าโลกหมุนมาหยุดแวะพักสักครู่
แล้วโลกก็หมุนต่อ
ครั้งผมเคยคิดว่าตัวเองเป็นนักเขียน
ผมมักเซ็นในหนังสือของแฟนนักอ่านว่า
ขอบคุณที่โลกหมุนมาให้เราเจอกัน
ครั้งนี้ผมก็ต้องบอกว่า ขอบคุณ FST
ที่ทำให้เราได้พบกัน
หนูอรมากับเนสอีกสองนัด แล้วก็ไม่เห็นอีก
ผมไม่รู้ว่ามีอะไรเป็นไปในชีวิตบ้าง
แต่รู้สึกถึงบางอย่างได้มั่ง แต่นั่นก็เป็นเรื่อง
ที่ต้องเป็นไป ผมยังอยากเห็นหนูอรข้างสนามอีกครั้ง
จะเป็นไปได้หรือไม่เป็นไปผมก็ไม่รู้
แต่ ยินดีมากนะครับ ที่เราได้เคยเจอกัน
:37:/ คิดว่าเป็นแฟนบิ๊กเหมือนกันค่ะ
14. รส
ในสายตาผมแล้วรสเป็นคนน่าจะเปรี้ยว
เปรี้ยวในแบบ ใครเจ๋มากูตบก่อนแล้วค่อยถาม
รสเป็นเพื่อนของจอย ผมรู้จักจอยก่อนรส
แต่ผมไม่เคยเจอจอย แต่เจอรส
จำรสได้อย่างแม่นยำจับใจตอนนัดที่สมิตติเวช
นัดนั้นผมพาลูกสาวไปด้วย ก็ยังคิดว่า
ลูกผมจะเป็นยังไงหนอ จะงอแงไหม
แต่แล้วรสกับบุ๋มทำหน้าที่เพื่อนเล่นได้อย่างดีเยี่ยม
ผมแอบหันมามองจากในสนามเสมอ
แล้วคิดว่า เออแฮะรสเลี้ยงเด็กเก่งด้วย
แฟนผมบอกว่า รสน่าจะเล่นกับเด็กเป็น
ผมแซวรสกับพี่หมูอย่างคะนองอยู่พักใหญ่
จนเห็นท่าทางไม่ดีแล้วจึงเลิกแซว
นัดล่าสุดรสไม่ได้มา นัดต่อไปรสน่าจะมาอีก
แล้วเราน่าจะได้เจอกันอีกนะ พี่รส (แบบนี้โอเคไหม)
:22: เหรอครับ
15.บุ๋ม
บุ๋มชอบแวะมาขึ้นรถไปกับผมเสมอๆ
บุ๋มรู้จักผมในหลายฐานะ
บุ๋มเป็นคนที่มาเรียนกับแฟนผม
บุ๋มเป็นสาวกฟอนต์
บุ๋มเป็นพี่เลี้ยงลูกผมอย่างจำยอม
แต่ผมก็จำไม่ได้ว่าเจอบุ๋มที่สนามไหนเป็นครั้งแรก
อาจจะเพราะเจอกันที่โรงเรียนก่อน
เลยไม่มีความทรงจำเรื่องการเจอที่สนามเหลืออยู่
ตอนหลัง วาดเขียนลูกสาวผมไม่ตามไปดูบอลอีก
เพราะนัดนึงเขาไปแล้ว ไม่เจอน้าบุ๋ม
แล้วเขาก็บ่นบอกว่าไม่สนุกเลย
ไม่มีคนเล่นด้วย พอครั้งอื่นๆ น้าบุ๋มไป
ลูกผมก็ไม่ตามไปอีกแล้วจะชวนอย่างไรก็ไม่ไป
ไว้ถ้ามีเล่นอีก ก่อนพี่ย้ายโรงเรียน
แวะมาติดรถไปอีกนะครับผม
16. เกด
หนเดียวที่เจอเกด ก็เป็นหนที่เจอเฟิร์น
แต่เกดผมเห็นก็รู้ว่านี่เกด
เกดไปนั่งดูบอลอย่างน่าสงสาร
ผมเองสงสารเพราะคิดว่าไม่สนุกแน่นอน
เพื่อนคุยก็มีน้อย คุยกันเองสองสามคน
ไปสักพักน่าจะหมดเรื่องคุย
เกดเอามือถือถ่ายรูปนักบอล
มาสองสามรูปทุกรูปเบอลหมดเลย
แต่ผมก็ขอเก็บไว้เป็นเครื่องยืนยันว่า
ครั้งนึงเราเคยเจอกัน
เกดติดรถผมไปลงที่หน้า SCB
แล้วผมมาเจอเกดอีกหนที่งานโบว์-แอน
มาเจอในมาดนักร้องเสียงดี
ผมยังแอบคิดว่าเกด อาจจะมาอยู่ข้างสนามอีก
แต่นั่นอาจจะเป็นไปไม่ได้ ไม่เป็นไร
ถ้ามีโอกาสคงได้เจอกันข้างสนามอีก
ถ้าว่างอีก + มีตังค์ (สำคัญมาก) + มีเวลา
ไปดูอีกแน่ ๆ ค่ะ :40:
แซวจนน้องเค้าเกลียดผมแล้วมั้งลุง :30:
เพราะลุงโอ๋นะ ผมป่าว
17.นานาและแมค
สองคนนี้ไปที่สนามวีปาร์คบ้านแอน
ไปแล้วก็ฝนตกอย่างแรง บอลก็เล่นกันกลางฝน
เพราะไหนๆ ก็ไปแล้วก็ต้องเล่น
ผมเห็นแมคครั้งแรก ไม่รู้เป็นใคร
คิดว่าน้องใครสักคนนึง ติดสอยห้อยตามมา
แมคเด็กมาก เด็กจนน่าจะคราวลูกผมได้เลย
ผมไม่ได้คุยกะแมค
ส่วนนานา ผมก็ไม่รู้ว่านี่นานา
เด็กมากเหมือนแม็คและคิดเหมือนกันว่า
ต้องน้องของใครสักคนนึง จนเมื่อนานามาสวัสดี
ลุงระจัน นั่นแหละ ถึงบางอ้ออ่อ นี่คือนานา
นานาในตำนาน ที่ว่าฝีมือดีนักหนา
น่ารักแบบนี้นี่เอง เป็นครั้งแรกที่มีคนยกมือไหว้
แล้วเรียกผมลุง แล้วผมรู้สึกเออแฮะ มันเหมาะสมจังเลย
18. จอนจัด อุ้ย
ผมเห็นอุ้ยริมสนามบอลนัดไหนนัดแรกจำไม่ได้
จำได้แต่ จอนข้างหู มันจัดจริงๆ
เห็นแล้วก็คิดว่า เจมดีน & เอลวิท เลยนะ
ผมยังไม่เคยคุยกะอุ้ยเลย แต่ก็จำกันได้
เมื่อคิดถึงอุ้ย ผมก็คิดถึงชายหน้าขาวมีจอนเยอะ
บนใบหน้า และเมื่อคิดอีกผมก็จะคิดแต่ที่สนามวีปาร์คเท่านั้น
สนามอื่นผมนึกถึง อุ้ยไม่ออก อ้อที่บดินทร์เดชาด้วย ใช่ไหม
ถ้ามีเล่นอีก แล้วเราก็ได้เจออีก นะครับ
คั่น ๆ รออ่าน
เหมือนเฟรนชิพ อย่างที่กวางว่าจริง ๆ ด้วย :25:
19.น้องตา
เอพาตามาสนามบอลแค่ครั้งเดียว(ใช่ไหม)
มาแล้วก็เป็นตำนานเล่าขานไปชั่วหลานเหลนโหลน
ว่าในนามกองเชียร์ FST มีนางฟ้ามาเป็นกองเชียร์ด้วย
เมื่อตาปรากฏตัว ขนาดทีมพี่ขจรยังผุดลุกผุดนั่ง
เก็บอาการไม่อยู่ เอากล้องมากดกันมั่วไปหมด
ภาพในความทรงจำของผมและตาที่สนามบอล
ก็ยังอยู่ที่สนามของไม้เอก มาเจออีกครั้ง
งานโบว์-แอน ประกวดสาวตึง
กินเวลานานหลายเดือน
ตาก็ยังคงมีพลังรายรอบตัวเหมือนเดิม
และ
หวังว่าเอจะพาไปดูบอลอีก(ฮา)
20.โอเอ้
นัดแรกที่เจอก็นัดเดียวกะที่เจอตา
โอ้เอ้เมื่อเจอ ต่างจากที่ผมคิดไว้มาก
ผมคิดว่า โอ้เอ้ท่าทางดุมากแน่ๆ
ประเภทโหดเหมือนพวกนักมวยปล้ำ
แต่เจอจริงๆแล้ว อ้อนายคนนี้มีบุคลิกท่าทาง
ใจดีมากๆเลยนะนี่ เป็นคนเงียบๆ ด้วย
แถมกล้องของโอ้เอ้มีเลนส์ที่ยาวมาก
ยาวอย่างกับตากล้องนักกีฬามืออาชีพ
เวลาโอเอ้ไปดูด้วย ผมจะเดินอย่างอกผาย
ลงสนามข่มคู่แข่งเลยว่า ทีมกูมีตากล้องอาชีพ
ถึงทีมจะเล่นไม่เก่ง แต่ก็เท่นะครับ
พบกันอีกนะโอ้เอ้
ผมประทับใจนัดที่เล่นกลางฝน(ผมไมไ่ด้ลง)
กองเชียร์ก็นั่งกองกันอยู่ เพราะไม่มีที่ให้หลบฝน
พอแข่งเสร็จก็ยกพวกไปกินอะไรกันต่ออีก :12:
ถึงไหนถึงกันจริงๆ
ทั้งเปียกๆ ด้วย ไข่แฉะกันระนาว
อ้างคำพูดจาก: นาย ภาณุพันธุ์ เมื่อ 18 ธ.ค. 2008, 17:32 น.
15.บุ๋ม
บุ๋มชอบแวะมาขึ้นรถไปกับผมเสมอๆ
บุ๋มรู้จักผมในหลายฐานะ
บุ๋มเป็นคนที่มาเรียนกับแฟนผม
บุ๋มเป็นสาวกฟอนต์
บุ๋มเป็นพี่เลี้ยงลูกผมอย่างจำยอม
แต่ผมก็จำไม่ได้ว่าเจอบุ๋มที่สนามไหนเป็นครั้งแรก
อาจจะเพราะเจอกันที่โรงเรียนก่อน
เลยไม่มีความทรงจำเรื่องการเจอที่สนามเหลืออยู่
ตอนหลัง วาดเขียนลูกสาวผมไม่ตามไปดูบอลอีก
เพราะนัดนึงเขาไปแล้ว ไม่เจอน้าบุ๋ม
แล้วเขาก็บ่นบอกว่าไม่สนุกเลย
ไม่มีคนเล่นด้วย พอครั้งอื่นๆ น้าบุ๋มไป
ลูกผมก็ไม่ตามไปอีกแล้วจะชวนอย่างไรก็ไม่ไป
ไว้ถ้ามีเล่นอีก ก่อนพี่ย้ายโรงเรียน
แวะมาติดรถไปอีกนะครับผม
ไม่ได้จำยอมเลยค่ะ เล่นด้วย เ พราะน้องน่ารัก
แต่บังคับให้ฟังนิทาน
แล้วต้องจำตัวละครให้ได้ (ต้องออกเสียงให้ถูกต้องด้วย)
ตัวร้ายชื่ออะไร นางเอกชื่ออะไร
จำไม่ได้ก็เล่าใหม่ จำได้ค่อยผ่าน
เล่าเสร็จ มีถามตลอด ว่าตัวละครแต่ละชื่อ ชื่ออะไร :30:
จนจำได้หมดเลย ตอนนี้จะลืมหมดแล้วค่ะ
วันที่ไปเตะโรงเรียนบดินทร์ฯ
จะดูบอลก็จับหน้าไปให้ฟัง :30:
//
เขียนถึงพี่โอ๋และครอบครัวบ้าง
พี่โอ๋เป็นผู้ชายเท่ห์ๆ ที่ มีเมียและลูกสาวฉลาด น่ารัก
และที่สำคัญ พี่โอ๋เป็นจิตใจดี อันนี้สำคัญ
ตอนเตะบอลนี่คนละเรื่อง :30:
พี่นิดบอกว่า เป็นแบบนี้ตั้งแต่หนุ่มยันแก่ :52:
แต่ความอ่อนโยนจะถูกส่งผ่านมาทางตัวหนังสือเสมอ
ไม่น่าเชื่อ ว่า ผู้ชายที่ตะโกนโหวกเหวกๆ ในสนาม
จะกรั่นกรองความรู้สึกออกมาเป็นตัวอักษรได้ลึกซึ้ง
เลยกลบความหยาบกระด้างไปจนเกือบหมด
นั่นแหละ เป็นคนหลากหลายในคนคนเดียว
ขนาดผมไม่ค่อยมี ก็ยังดูเท่ห์ :30:
พี่โอ๋ไม่เคยหยุด ไม่เคยนิ่ง ในการทำงาน
คำสอนหลายๆอย่างของพี่โอ๋ จำได้เสมอ
จุดนี้ บุ๋มจะเอามาเป็นแบบอย่างเวลาขี้เกียจ
ขอให้พี่โอ๋และครอบครัวสุขภาพแข็งแรงนะคะ :46:
ขอให้น้องเรียนเก่งๆ และเป็นเด็กดีของพ่อแม่ตลอดไป
ไว้วันหลังจะมาเขียนถึงพี่ๆท่านอื่นบ้าง
กลับบ้านก่อนค่ะ :21:
ทีมฟอนต์เป็นมากกว่าทีมฟุตบอลทีมนึงจริงๆครับ ผมดีใจมากที่ได้มาเป็นส่วนหนึ่งของฟอนต์ครับ :33:
สู่ต่อไปทาเกชิ(ฟอนต์)... :14:
ในความทรงจำของผมนี่ มีพี่โอ๋อยู่ชัดเจนมากๆเลย
ในวันแรกยังรู้สึกแปลกใจว่า ทำไมคนเราเพิ่งเคยเจอกันครั้งแรก เล่นบอลด้วยกันครั้งแรก
ถึงเรียกชื่อสั่งกันในสนามได้อย่างเต็มปากขนาดนี้ แรกๆ ก็แหม พี่เค้านี่ใส่ใจเราจริงๆนะ
ซักพัก เอ๊ะ รึว่าเราทำอะไรให้เค้าไม่พอใจรึเปล่า พอออกมานั่งดูก็อืม... โดนกันทุกคน
เมื่อครั้งล่าสุดที่ผมไปแล้ว พาเพื่อนๆ จิวกับเติ้ล(น้องใหม่)ไปด้วย เค้ายังงงเลยว่า
ผมเคยไปทำอะไรให้พี่โอ๋ไม่พอใจรึเปล่า ดูจะขัดใจพี่เค้าจริง ฮา....
เรียกผมบ่อยมากๆ ขนาดตอนนี้ที่มอ มันยังล้อกันอยู่เลย ฟลุ๊คคคคค!!!......บลาๆๆ
แต่ผมชอบนะ เพราะพอพี่โอ๋หมดแรงเรียกแล้วเงียบๆ ในสนามมันวังเวง สำหรับผมน่ะ... :53:
ขอบคุณนะคะพี่โอ๋ แต่โบว์ก็อยากถูกหวยด้วย ทำไงดี :30:
รักและเคารพพี่โอ๋และพี่นิดมากๆค่ะ
พี่น่ะ นำหน้าโบว์กะแอนไปเยอะ แล้วจะตามไปนะคะ
ไว้มีลูกจะส่งไปเรียนนะคะ :27:
ผมลืมฟลุ๊คและเพื่อนไปได้อย่างไร :09:
// ฟลุ๊คและเพื่อน
ฟลุ๊คมานัดแรกที่สนามสมิติเวช
มาแล้วลงเล่นกองหน้า ตอนนั้น
ผมยังคิดว่าหมอนี่ท่าทางมีแววดี
ดูน่าจะเป็นกองหน้า ตันๆวิ่งทะลวงได้ไม่หมด
แต่นัดที่จำได้แม่นสุดคือนัดที่แพ้เพื่อนผม
ที่วีปาร์ค 8-3 นัดนั้นฟลุ๊คเอาแต่เลี้ยง
และตอกส้นหลายหน จนผมต้องกะโกนว่า
อย่าตอกส้น อย่าเสียบอลง่าย อย่าเลี้ยง
ให้ส่ง แต่ก็นั่นแหละเมื่อจบเกมส์ก็จบข่าว
เท่านั้นเอง แต่เมื่อเล่นกันอีก
ผมก็จะบอกแบบนี้อีก และฟลุ๊ค
ต้องอ่านเกมส์ด้วยนะ อย่าเอาแต่มุมานะกูจะตอกส้น
เพื่อนฟลุ๊ค ผมยังจำเขาไม่ได้
เพราะเจอกันหนเดียว และ
ฟลุ๊คก็ตอกส้นแย่งขโมยซีนเพื่อนไปหมด
ผมเป็นคนไม่มีนอกไม่มีใน ดีผมชอบก็ชม
ไม่ดีผมตะโกนและด่า เฉพาะแค่ในสนาม
ออกมาผมก็ลืมหมด ถ้าฟลุ๊คติดใจ คาใจ
ผมไม่ขอโทษนะ(ฮา) เพราะเราคนเตะบอล
มันต้องแมนๆ
ขอบคุณบุ๋มที่เขียนถึง
และ โบว์
มีลูกก่อนค่อยเจรจากัน :22:
เห็นลเฮียบักซ์ แว้บๆ
สนใจเขียนถึง น้องๆ มั่งมั้ยครับ
จากการเป็นผู้รักษาประตู น่าจะเห็นอะไรๆ เยอะกว่าทุกคน :25:
ยังพยายามเรียบเรียงอยู่ จริงๆก็นึกไม่ค่อยออก เพราะไปก็มักจะไม่ค่อยคุยกับใคร แล้วยังไปแค่ไม่กี่ครั้ง
แต่ก็จะอยากจะเขียนบันทึกไว้หน่อยเหมือนกัน ว่าผมเองก็เป็นหนึ่งในสมาชิกของ FST
รอหน่อยแล้วกันครับ :42:
ปล.ส่วนมากผมจะจำสมาชิกไม่ค่อยได้ เอาเท่าที่รู้จักและจำได้ก็แล้วกันนะครับ
รับทราบครับ รออ่าน :25:
อ้างคำพูดจาก: นาย ภาณุพันธุ์ เมื่อ 18 ธ.ค. 2008, 15:37 น.
7. พี่หน่อย
ผมเจอพี่หน่อยนัดแรก ที่ปานนาค
นัดแพ้ 8-1 ผมก็ไม่รู้หรอกว่าคนที่เห็นนั่นคือพี่หน่อย
พี่หน่อยมาจอดรถไม่ไกลผม มากับเอ้(คนนี้มานัดเดียวหาย)
เล่นจนบอลจบเราแพ้เป็นสถิติ ผมก็ยังคิดว่า
คนที่ผทเห็นเป็นแฟนพี่ขจร คิดอยู่แบบนั้น
จนมารู้ตอนนัดที่สนามไม้เอกว่า คนที่คิดนั้นคือพี่หน่อย
ไม่ใช่แฟนพี่ขจร
และก็เหมือนคนอื่นๆ ผมได้คุยกะพี่หน่อยน้อยมาก
ล่าสุดพี่หน่อยไปนัดที่เล่นกับเพื่อนผม
โดยผมเอาหนังสือพี่กนก ที่พี่หน่อยฝากซื้อไปด้วย
ก็ได้แต่ยิ้มกันสามวินาที แล้วก่อนกลับก็ยิ้มอีกสองวินาที
ไม่น่ามากไปกว่านั้น
ถ้าพี่หน่อยว่างบ้าง พี่ไปดูบอลอีกนะครับ
เสียดายที่พี่กนกยังไม่หายเจ็บ
ถ้าเขาหายแล้วไม่แน่ผมอาจจะชวนพี่กนกมาเตะบอลด้วยสักนัด
+ ให้ค่า
เห็นง่วนกับการเตะบอล วางแผนกับลูกทีม ไม่รู้จะชวนคุยยังไง
ผมเขียน FST ถึงทุกคนในความทรงจำ
หมดแล้ว มันอาจจะไม่ใช่ทั้งหมด อาจจะแค่เศษเสี้ยว
ความทรงจำ บางครั้งในความคิด ความทรงจำ
ก็ไม่สามารถถ่ายทอดกลั่นออกมาเป็นตัวหนังสือ
ได้ครบถ้วนกระบวนความ ผมอยากเก็บบรรยากาศ
ทุกวินาทีที่พบ ทุกๆ เรื่องราวที่เจอ
แต่แค่เวลาผ่านไปปีเดียวเรื่องเมื่อครั้ง
ที่เกิดตอนต้นปีก็เลือนเสียแล้ว หลายคนหลายครั้ง
ผมจำไม่ได้ว่าเขามาให้เราเจอตอนไหน
FST มีค่าทางจิตใจต่อผมมาก
แฟนผมไม่เคยถามและสงสัยอะไร
เมื่อผมบอกว่าผมจะไปเล่นฟุตบอล
และเมื่อผมบอกแก่เธอว่า FST นี้พิเศษกว่าทุกทีมนะ
แรกเริ่มเขาไม่เข้าใจนักว่าพิเศษแบบไหน
ก็นัดแรกแพ้ตั้ง 8-1 (ผลนัดนี้เขาตกใจมาก
เพราะชีวิตผมไม่เคยแพ้เยอะชนาดนี้)
แต่เมื่อวันนึง เขาได้มานั่งดูแล้วก็เข้าใจได้
ว่าทำไมผมถึง ตาลีตาเหลือกพยายามมาเล่นให้ได้
มาให้ครบทุกครั้งที่ FST มีแข่ง
ขนาดผมป่วย ป่วยจนไม่มีแรงแม้เดินจากที่จอดรถเข้าบ้าน
ป่วยจนไม่มีแรงสอนเด็กๆ ผมก็รู้ตัวเองว่าการป่วยหนนี้
ไม่เหมือนทุกครั้ง และมีโอกาสน่าจะหนัก
แต่ผมก็ดื้อ จะมาเล่นให้ FST ให้ได้
แล้วนัดนั้นก็แพ้ไป 5-0 ผมยังวิ่งและวิ่งและวิ่ง
แล้วตะโกนและตะโกนและตะโกนอยู่แบบนั้น
ยังจำได้ว่านัดนั้น ล้มหัวฟาดพื้นด้วย
คู่แข่งสกัดรุนแรงเป็นแค่ส่วนนึง
แต่ผมเองทรงตัวไม่ได้เพราะพิษไข้ส่วนนึง
2551 กำลังเดินทางจากไปในไม่กี่วันข้างหน้า
จากกันแล้วก็จะไม่กลับมาอีก คงเหลือแต่เรื่องราวว่า
ครั้งนึงเคยมีปี 2551 และปีนั้น FST ได้ลงสนาม
แทบทุกเดือน และผมเองได้ร่วมสนุกสนานไปด้วย
ในปีหน้า ผมอาจจะไม่มีเวลาว่างแบบปีนี้อีก
ช่วงมีนาเป็นต้นไปผมคงวุ่นวายกับกิจธุระส่วนตัว
แต่ผมจะ พยายามมา มาให้ได้ ทั้งๆที่ดูแววแล้วไม่น่าเป็นไปได้
แฟนผมบอกว่า เล่นเสียให้เต็มที่นะ
เพราะเมื่อโรงเรียนเปิด ผมจะไม่ว่างอีกต่อไป
ผมฟังแล้วก็ทำเป็นไม่สน แต่ใจก็คิดว่า
ก็คงต้องแบบนั้น
อีกสองเดือนข้างหน้า
ถ้าเป็นไปได้ผมอยากเล่นทุกอาทิตย์กับ FST
แต่คงเป็นไปไม่ได้ เอาเป็นว่า
เรามาสนุกกันอีกตามแต่เวลา เอื้ออำนวยนะครับ
ครับ :37:
มาแก้เพิ่ม
พี่โอ๋พิมพ์มาตั้งยาวแหนะ
สองเดือนจากนี้ ระยะเวลาก็พอๆ กับพี่โอ๋
ผมอยากเล่นกับที่นี่ให้บ่อย ให้ทุกอาทิตย์เหมือนกัน
ถึงแม้มันจะมีงานมากมายก็เถอะ
หลังจากปีใหม่ไปอีกสองเดือน
ผมเองก็ไม่รู้จะอยู่ที่ไหนเหมือนกัน
อนาคตเดายากนัก
ผมจึงอยากเล่นกับที่นี่ให้คุ้มที่สุด
:05: ปีหน้าสมาชิกหายไปหลายเลยนะ
อาจจะรวมถึงตูด้วยก็ได้
อ้าว :07:
ยังไม่ได้กำหนดชีวิตตัวเองเท่าไหร่
ว่าจะสมัครงาน หรือว่ากลับไปเฝ้าร้านที่บ้าน :16:
อ้าว คนติดรถระแวกบางนา หายไปอีกสอง :05:
FST จะขายนักแตะเยอะเหรอเนี้ย :05:
อ้างคำพูดจาก: นาย ภาณุพันธุ์ เมื่อ 18 ธ.ค. 2008, 17:37 น.
16. เกด
หนเดียวที่เจอเกด ก็เป็นหนที่เจอเฟิร์น
แต่เกดผมเห็นก็รู้ว่านี่เกด
เกดไปนั่งดูบอลอย่างน่าสงสาร
ผมเองสงสารเพราะคิดว่าไม่สนุกแน่นอน
เพื่อนคุยก็มีน้อย คุยกันเองสองสามคน
ไปสักพักน่าจะหมดเรื่องคุย
เกดเอามือถือถ่ายรูปนักบอล
มาสองสามรูปทุกรูปเบอลหมดเลย
แต่ผมก็ขอเก็บไว้เป็นเครื่องยืนยันว่า
ครั้งนึงเราเคยเจอกัน
เกดติดรถผมไปลงที่หน้า SCB
แล้วผมมาเจอเกดอีกหนที่งานโบว์-แอน
มาเจอในมาดนักร้องเสียงดี
ผมยังแอบคิดว่าเกด อาจจะมาอยู่ข้างสนามอีก
แต่นั่นอาจจะเป็นไปไม่ได้ ไม่เป็นไร
ถ้ามีโอกาสคงได้เจอกันข้างสนามอีก
ขอบคุณค่ะลุงโอ๋ :46:
เกดเคยไปสองครั้งต่างหาก แต่หลังๆไม่ได้ไปเลย
แต่เวลาดูบอลก็สนุกค่ะ แต่วันที่เจอลุงโอ๋วันแรกนั้น (ที่ไปกับเฟิร์น) กองเชียร์น้อยไปหน่อย
และไม่ค่อยรู้จักนักบอลเท่าไรแต่ก็เข้าไปคุยบ้าง ตามๆเฟิร์นไป เฟิร์นคุยเก่งน่ารักดี
จนแทบจะแอบกินส้มตำของคนที่นั่งข้างๆไปแล้ว แต่สนุกค่ะ
หลังๆเกดห่างหายไปงานเ้ข้าบ้างไปเที่ยวบ้างเลยไม่ได้แวะเวียนมา
แต่ก็เป็นกำลังใจให้ ทีมอยู่นะคะ FST สู้ๆ :45:
ครั้วที่สองวันฝนตกป๊ะ :09:
วันที่พี่โบว์พี่แอนไปด้วย วันนั้นเล่นกับทีมไรน๊า ที่เค้าเล่นแรงๆ มาสด้ารึเปล่า
จำวันไม่ได้แล้วแฮะ จำได้ว่าวันนั้นเกดใส่เสื้อสีชมพูมัดผม
เราหรือเค้าเล่นแรง :30:
น่าจะเจอทีมพี่ขจรครับ ถ้าแบบนี้
แต่ไหงพี่จำไม่ได้เลย :05:
จำได้แล้วอันนี้ต่างหาก TAUG
http://www.f0nt.com/forum/index.php/topic,13351.0.html (http://www.f0nt.com/forum/index.php/topic,13351.0.html)
(http://img2.f0nt.com/01/efe576876ef457e1b87401f2a693c64a.jpg)
ทีมพี่ขจรจริงด้วย
นัดนี้พี่มาสาย
เฟิร์นมาด้วยนี่นะ
:22:
ใช่ค่ะ ฮ่าๆ
วันนั้นเล่นแรง แต่สนุกมาก เกดว่าทุกคนเล่นเต็มที่ดี :12:
อ้างคำพูดจาก: เกดลดา เมื่อ 19 ธ.ค. 2008, 14:34 น.
ใช่ค่ะ ฮ่าๆ
วันนั้นเล่นแรง แต่สนุกมาก เกดว่าทุกคนเล่นเต็มที่ดี :12:
คนยังเยอะอยู่เลยนะ :25:
:07:
พี่เกด ร้องเพลงเพราะหรอเนี่ย
รูปนั้นยัยเกดทำไมแก้มป่องจัง :30:
อ้างคำพูดจาก: นาย ภาณุพันธุ์ เมื่อ 18 ธ.ค. 2008, 15:28 น.
4. กิ้ว และ แฟน(ผมจำชื่อไม่ได้)
กิ้ว เมื่อแรกเจอก็สนาม หน้า SCB นั่นแหละ
ตอนนั้นกิ้วท้องหมูนุ่มแล้ว กิ้วมาพร้อมกับแฟน
ผมยาว ตี๋และติส และสำคัญกิ้วยังสวย
ผมกับกิ้วมีจุดโยงไม่ไกลกันเลย
เพราะเพื่อนผมดันเป็นลุงของกิ้ว
ดีใจที่กิ้วและแฟนมาในนัดประวัติศาสตร์นั้น
แม้นเราจะไม่ได้พบหน้ากันอีกเลย
แต่ผมก็เอาเรื่องกิ้วที่เอารูปหมูนุ่มมาอวด
ไปบอกลุงเล็กและครูยุ่นเสมอๆ
ลูกกิ้วโตกว่า ลูกลุงเล็กอีกนะ
:30: :30: :30:
หลอกใครเค้าก็เชื่อว่าขวบนึง
เรื่องความแมน ผมชอบนะ
ผมว่านักกีฬาที่มีทัศนคติต่อคนเล่นกีฬาที่ดี(ไม่ใช่ว่าไม่ตะโกนแล้วไม่ดีนะแล้วแต่สไตล์)ต้องแบบพี่โอ๋จริงๆ
ในเกมส์ก็จริงจังดุดันหนักแน่น ทำคนที่เล่นด้วยรู้สึกว่า ได้เล่นจริงๆ
ไม่ใช่แค่ลงไปวิ่งๆ อยู่กับตัวเอง มันจะน่าเบื่อ
พอนอกเกมส์ก็สมานฉันท์ไม่ติดใจเรื่องในเกมส์
แต่...ที่ผมพิมพ์ว่าเกมส์มันใช้ถูกไหมอ่ะครับหรือว่าเกมเฉยๆ :09:
และก็วันนั้นผมว่าผมตอกทีเดียวนะ... :44: แต่ก็มั่วจริงๆรนไปหมดเลย
และก็ๆๆ เรื่องสุดท้ายและ
เรื่องที่พี่ๆจะหายตัวกันไปไม่มาเจอะเจอกัน ผมว่าไม่ต้องห่วงหรอกครับคนที่อยู่ในFST
เข้าใจความคิดของสังคม แนวทาง อุดมการณ์ที่มีต่อทีมนี้เป็นอย่างดี และทุกคน(นักเตะ&กองเชียร์)
คงทำทุกทาง เพื่อไม่ให้สิ่งที่เคยมีมานั้นต้องหายไป (ผมอยากสนิทกับพี่ๆนะ แต่ยังไม่เคยมีสังคมแบบนี้ คราวหลังจะพยายามให้มากขึ้นครับ :53:)
กลัวพี่ๆหายกันไปแล้วมันจะสายเกินไป เหมือนกับไปเข้าค่ายๆ เพิ่งจะสนิทกันวันสุดท้ายก็ต้องจากกัน :05:
ใครจะหายไปไหนกันเหรอครับ :09: ถ้าเรื่องทีม ไม่ยุบหรอกครับ
ปีหน้าก็ยังเล่นกันอยู่นะ แค่บางคนมีภาระกิจที่เพิ่มขึ้นตามหน้าที่ทางสังคมจริงๆเท่านั้น เรื่องกีฬานี่เมื่อว่างก็ต้องเล่นอยู่แล้ว
คนเล่นกีฬามักไปไหนไม่ได้นานหรอก ยังไงก็หาทางกลับมาเล่นอีกจนได้ แต่เวลาอาจจะน้อยลงไปเท่านั้น
ปีใหม่ เราอาจจะได้คนใหม่ๆเข้ามา หรืออาจมีการรวมทีมเล่นกับพันธมิตอื่นๆ หรืออาจจะเปลี่ยนแปลงวัน เวลาที่เล่น ก็แล้วแต่โอกาสจะเอื้ออำนวยให้ และสำคัญที่สุดก็แค่ เราอยากจะเล่นกันมั้ย เท่านั้น :42:
เปลี่ยน พ.ศ. ใหม่ เปลี่ยน เกงในรึยัง :43:
ยังไม่มีใครหายไปไหนหรอกครับ
:21:
ทีมก็ไม่หาย
คนก็ไม่หาย
อย่าพูดบ่อยว่าจะหายฟังแล้วใจมันหาย :21:
คำว่า เเพ้จะเริ่มหายไป ตั้งแต่วันที่ 1 นี้เป็นต้นไป... :07:
:46: เพี๊ยง...
อ้างคำพูดจาก: CsC๐หัวโต๐ {ชู} เมื่อ 24 ธ.ค. 2008, 17:51 น.
คำว่า เเพ้จะเริ่มหายไป ตั้งแต่วันที่ 1 นี้เป็นต้นไป... :07:
เอาว่ะ :07: อย่างน้อยก็เสมอ :02: :02: