แด่ความรัก
ที่ผันแปร
เป็นความชัง :52:
:12: +1
ในที่สุด....
รักเจ๊ตาลจริง ๆ :27:
ของใครประเดิมแม่งเลย :07:
กำลังจะไปอ้อนวอนเ้จ้นัทให้มาเิปิดให้หน่อย
+1เจ้ตาลลลล :27:
http://www.youtube.com/watch?v=4nRvgghVTao (http://www.youtube.com/watch?v=4nRvgghVTao)
ใส่ยูทูปไม่เป็นนน
เนื้อเพลง ง่ายเกินไป
เห็นแววตาก็รู้ฉันเข้าใจ
สิ่งไหนเธอต้องการ
ขออะไรก็ยอมให้เหมือนเคย
ทุกอย่างที่เธอเรียกหา
แต่มาวันนี้เธอทิ้งกันไปไม่เหลือเยื่อใย
สิ่งที่พึงพอใจวันนี้ไม่มีค่าพอ
สิ่งที่มีความหมาย มันเหลือเพียงความว่างเปล่า
เธอยังไม่พอ ยังมาหลอกลวงเป็นของตาย
มันง่ายเกินไปใช่ไหม ที่ฉันยอม
ก็เพราะรักเธอจึงยอมทุ่มเททุกอย่าง
เธอได้ฉันมาง่ายไป ไม่เสียดาย
เธอไม่เคยหวงแหน ( เป็นการตอบแทน )
ฉันคอยห่วงใย และเฝ้าเอาใจ
ไม่อยากให้เธอทิ้งไป
ฉันยอมหมดแล้วที่ฉันมี
แค่อยากให้เธอเห็นใจ.....
แต่มาวันนี้เธอทิ้งกันไปไม่เหลือเยื่อใย
สิ่งที่พึงพอใจวันนี้ไม่มีค่าพอ
สิ่งที่มีความหมาย มันเหลือเพียงความว่างเปล่า
เธอยังไม่พอ ยังมาหลอกลวงเป็นของตาย
มันง่ายเกินไปใช่ไหม ที่ฉันยอม
ก็เพราะรักเธอจึงยอมทุ่มเททุกอย่าง
เธอได้ฉันมาง่ายไป ไม่เสียดาย
เธอไม่เคยหวงแหน ( เป็นการตอบแทน )
มันง่ายเกินไปใช่ไหม ที่ฉันยอม
ก็เพราะรักเธอจึงยอมทุ่มเททุกอย่าง
เธอได้ฉันมาง่ายไป ไม่เสียดาย
เธอไม่เคยหวงแหน ( เป็นการตอบแทน )
มันง่ายเกินไปใช่ไหม
ใช่ :07:
+1 :25:
เปิดประเด็นเลยย
เพราะรักหรือแค่ความผูกพันธ์เนี้ยย :11:
ผูกพันหรือแค่เสียดาย :52:
เจ้ตาลอะ :05:
โอ๋ๆๆๆๆ มาๆเดี๋ยวเจ๊ปอบ
กินตับๆๆๆ :49:
เสียดายนะพี่ว่า
ยังไงก็เเล้วเเต่ ถ้ามันไม่ได้ร้ายแรงเกินไป
มันก็เป็นความทรงจำที่ดีในชีวิตหนึ่ง :05:
เลิกกัน ในความรู้สึกพี่คือร้ายแรงน่ะ
ถึงแม้จะบอกว่า ยังคุยและเป็นเพื่อนกันได้
:25:
สีแดงดูดดื่ม :25:
อ้างคำพูดจาก: เจ๊ น. เมื่อ 05 ก.ย. 2008, 18:28 น.
เลิกกัน ในความรู้สึกพี่คือร้ายแรงน่ะ
ถึงแม้จะบอกว่า ยังคุยและเป็นเพื่อนกันได้
ยิ่งยังเป็นเพื่อนกันนะ..
ลองนึกดู อยู่ด้วยกันมา มีอะไรก็คุยกัน นึกออกมะบางอย่างเราไม่ได้อยากคุยกับเพื่อน
อยากโทรหา อยากได้ยินเสียง อยากบอกว่าฝันดี
แบบนี้ล่ะ เจ็บจี๊ดเลย
แต่ก็ไม่อยากเลิกแบบจบแล้วจบเลย คนมีความสนิทสนมคุ้นเคยขนาดนี้ คิดว่าชีวิตที่ผ่านมามีสักกี่คน
นี่แหละ ถึงเป็นแบบนี้มาตลอด ดีๆ เลิกๆ
จริงๆ แล้วถ้าเลิกกัน.. นึกถึงเรื่องเป็นต่อนะ ถ้าเป็นอย่างนั้นได้คงจะดี
ไม่ๆ อัยย์หมายถึงมันเป็นความทรงจำ ย้ำเตือนเรา
ให้หนักแน่น มั่นคง ให้มากกว่าเดิม อย่ายอมในบางสิ่งที่มันจะทำให้เราช้ำ ๆๆๆๆๆๆๆ
ดื่มเลือดสีแดง
มันก็อดคิดไม่ได้อ่ะ เรื่องดี ๆ มันมาพร้อมกับเรื่องไม่ดีเสมอ :16:
อ้างคำพูดจาก: Wien เมื่อ 05 ก.ย. 2008, 18:43 น.
ดื่มเลือดสีแดง
เขี้ยวงอกเหรอยะ
อ้างคำพูดจาก: เจ๊ น. เมื่อ 05 ก.ย. 2008, 18:44 น.
มันก็อดคิดไม่ได้อ่ะ เรื่องดี ๆ มันมาพร้อมกับเรื่องไม่ดีเสมอ :16:
โถ่ ออยทำอะไรเจ๊คะ :25:
ตอนแรกนึกว่าโลกสีแดงนี่สำหรับเฟิร์นซะอีก
เห็นอวตารพี่เฟิร์นเเล้ว
หายเศร้าเลย :30:
อ้างคำพูดจาก: Sorisori* เมื่อ 05 ก.ย. 2008, 18:45 น.
โถ่ ออยทำอะไรเจ๊คะ :25:
ไม่เกี่ยวกับออยซี่ :11:
ความสุข มันมักจะมาพร้อมกับทุกข์นะ :05:
อ้างคำพูดจาก: เจ๊ น. เมื่อ 05 ก.ย. 2008, 18:57 น.
ไม่เกี่ยวกับออยซี่ :11:
ความสุข มันมักจะมาพร้อมกับทุกข์นะ :05:
เสมอ ๆ เลยเเหละ
เเต่ก็ดีนะเจ้นะ เราจะได้รู้ว่า กว่าที่เราจะมีความสุขได้ เราต้องผ่านความทุกข์มามากมายขนาดไหน
เเละในมุมเดียวกัน ถ้าเราเลือกที่จะมีความสุขมากเเค่ไหน
ความทุกข์มันก็จะมีมาหาเราเท่าตัว :05:
พูดเรื่องนี้ไม่ได้ มันอิน :30:
ดีใจที่ทุกคนหายเศร้าค่า :25: :49:
มันเป็นแค่ห้วงอารมณ์ :52:
อินๆนิดๆ
ซักพักก็หาย
แค่ช่วงนี้ถูกดูดไปในหลุมดำที่ชื่อว่าอดีตแค่นั้นเอง :52:
หลุมดำที่ว่า คล้ายกับสะดือทะเลไม๊ :52:
กูเกลียดมึง(แด่ชายคนนั้น) :37:
หยาบไหม ถ้าหยาบจะแก้
โลกสีนี้แอบน่ากลัวแฮะ
:38:
ไม่หยาบเท่าไหร่มั้งคะพี่รส :25:
คนมันเกลียดหน่ะเนอะ ทำไงได้
ถ้าเกลียดจนอยากดักตีหัวล่ะ :39b:
เกลียดมากนะนั้น
ระบายได้ๆ
ของเดือน
เป็นความชังแบบงุงิ :37:
เหตุการณ์งุงิ แต่ตอนนั้นเกลียดจริงๆ แบบไม่ใช่สแตนด์อิน
แต่ว่ามันหายเกลียดไปแล้วอ้ะ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน
นึกถึงคนๆ หนึ่ง
เป็นเพื่อนกัน ..เพื่อน เกือบสนิทกัน :22:
อย่างน้อยในช่วงแรกของช่วง ม.ปลาย
ผู้หญิงที่สนิทกับมันคนแรก ก็น่าจะเป็นเดือน
ยามสนิทกัน ล้อเล่นกันเท่าไหร่ไม่ว่า
มันชอบนั่งเก้าอี้สองขา คือนั่งเอนๆ ตัวไปทางด้านหลัง
เดือนก็ชอบแกล้ง ไปดึงเก้าอี้ให้มันล้มลง
มีครั้งนึงมันไม่ทันระวังตัว เก้าอี้ล้ม
เดือนตกใจ รู้สึกผิด
มันไม่ได้โกรธอย่างที่คิด เดินไปล้างมือ ล้างตัวที่เปื้อนฝุ่นเงียบๆ
หลังจากนั้นก็ขอโทษทีหลัง มันก็ไม่ว่าอะไร
หลังจากนั้น มีเหตุการณ์บางอย่าง
ที่ทำให้ "เพื่อน" เปลี่ยนไป
สองปีถัดมา
กลับมาคุยกันบ้าง ในบางเวลา
อาจจะไม่ได้คุยกันตลอดก็จริง
แต่ ... มันไม่ได้เย็นชาเท่าช่วงที่ห่างกันน่ะ นึกออกมั้ย?
เราห่างกัน เพราะเดือนซื่อบื้อเอง แย่ๆ ไงไม่รู้ :42:
วันนั้น อยู่ในห้องเรียน
จำไม่ได้ว่าโดนแกล้งอะไรนี่แหละ ไอ้พวกเพื่อนผู้ชายในห้องมันชอบหยอก ชอบแซว
ไอ้นี่ก็เป็นไปกะเค้าด้วย ร่วมด้วยช่วยแซว
ตอนนั้นอารมณ์ไหนไม่รู้ แต่มันนั่งเก้าอี้สองขาอยู่
อารมณ์เคืองที่โดนแซวหนักๆ เข้าบวกอยากแกล้ง เลยเข้าไปดึงเก้าอี้มัน
...ยั้งแรงไม่ทัน ล้ม
เดือนตกใจ (อีกแล้ว เคยแกล้งมันไปรอบแล้วไม่เข็ดเลยตู)
ในขณะที่กำลังจะขอโทษ
มันลุก
"มากไปแล้วนะ
ถ้าไม่ใช่ผู้หญิง ก็โดนต่อยไปแล้ว"
โอ๊ย โกรธ
เจอแบบนั้นอารมณ์ขอโทษหดหายไปหมด
เป็นพวกเฟมินิสต์ ไม่ชอบให้ผู้ชายพูดแบบนี้
"อยากต่อยก็มาเล้ย ไม่ต้องมาพูดแบบนี้"
มันจะมาต่อยจริงๆ นะ แต่มีเพื่อนดึงไว้
จำไม่ค่อยได้แล้วว่าพูดอะไรกันมั่ง
แต่ก่อนหน้านั้นเดือนกำลังจะขอโทษจริงๆ
แล้วก็บอกไปว่า
"แล้วจะให้ทำยังไง จะให้กราบเลยเอามั้ย!"
"กราบสิ กราบเลย กราบมา!"
แล้วเดือนก็บ้าจี้กราบมัน
กราบจริงๆ
แล้วไปอดทนข่มอารมณ์เพราะอาจารย์เดินเข้าห้องมาแล้ว
พอหมดคาบเรียนก็โดดคาบปกครองคาบถัดไป มีเพื่อนโดดเป็นเพื่อนคนนึง :37:
ไปนั่งร้องไห้หน้าห้องน้ำ ร้องๆๆๆ
น้ำตาที่กลั้นเอาไว้ทะลักทลายออกมาเหมือนเขื่อนเลย (จริงๆ น้ำตาร่วงเผาะๆ เลย นานๆ ทีจะเป็นแบบนี้)
เกลียดมัน แช่งมัน
โกรธ อึดอัดคับข้อง
แอบแช่งมัน บอกว่าชั้นแก่กว่าแก (ไม่เท่าไหร่) ชั้นกราบแกขอให้แกอายุสั้นตาย :30:
น้ำตามาจากไหนไม่รู้เยอะแยะไปหมด
โกรธ เกลียด
ลึกไปกว่านั้นคือความเสียใจ
เหตุการณฺ์เดียวกัน
ในเวลาและสถานที่ต่างกัน
ทำไมเธอถึงทำกับชั้น ... ต่างกันเหลือเกิน
แล้วทั้งๆ ที่โกรธขนาดนั้น
เกลียดขนาดนั้น
ทำไมถึงจำ ทำไมถึงคิดถึงก็ไม่รู้
ประสาทดีแท้ :37:
อ่านจบ
พี่เดือนแม้นแมน
เพื่อนเกือบสนิท :56:
เริ่มเดือดเรื่อย ๆแล้วฮะ :37:
อ้างคำพูดจาก: เจ๊ น. เมื่อ 05 ก.ย. 2008, 19:24 น.
มันเป็นแค่ห้วงอารมณ์ :52:
ใช่เลย... ไว้เจ็บจนกระอักหลายๆทีเข้า ก็จะ
คิดได้ทำใจได้เองแหละ
ไอ้เรื่องความผูกพัน ความเสียดายน่ะ กระทืบทิ้งให้จมดินไปซะ (ถ้าได้กระทืบตัวก่อเหตุด้วยจะดีมาก :37:)
ขอให้ผ่านช่วงเวลาเลวร้ายกันไปไวๆนะคะ
ป๋าหมัคร อยู่เคียงข้างคุณเสมอ :47:
อ้างคำพูดจาก: ส้ ม เมื่อ 05 ก.ย. 2008, 23:14 น.
ใช่เลย... ไว้เจ็บจนกระอักหลายๆทีเข้า ก็จะคิดได้ทำใจได้เองแหละ
ไอ้เรื่องความผูกพัน ความเสียดายน่ะ กระทืบทิ้งให้จมดินไปซะ (ถ้าได้กระทืบตัวก่อเหตุด้วยจะดีมาก :37:)
ขอให้ผ่านช่วงเวลาเลวร้ายกันไปไวๆนะคะ
ป๋าหมัคร อยู่เคียงข้างคุณเสมอ :47:
ไม่รับนะคะ ตัวสุดท้าย :30:
เหลือรับ จริงๆ ขออยู่ในเหตุการณืร้ายๆแบบไม่มีหมักดีกว่า :30:
ตูไม่มีอารมณ์จะเล่าต่อ เพราะไอ้ส้มพูดถึงอีตาผู้ชายสูงวัยคนนี้นี่แหละ :34:
:25: งั้นเหล้า
:02:
อันนั้นเดี๋ยวให้กิมพาไป :54:
ไม่ไกล ไม่ติดสอบ ไปด้วย ช่วยสองบาทท :49:
เป๋แล้ว :30:
เมาแล้วได้เอาขวดตีหัวแฟนเก่าเหรออัยย์
คราวนี้สีแดงของจริงละ :30:
ตีหัวมันเล้ย :07:
แล้วโยนปาเงินค่าทำแผลใส่หน้ามัน :39b:
ให้มันทำไม๊ เอาไปให้ขอทานยังจะดูมีประโยชน์กว่า :23:
หลงเข้ามาแล้ว...
รู้สึกว่าเผ่าพันธุ์เพศเดียวกับตัวเองนี่...
ดูเลวๆยังไงก็ไม่รู้แฮะ
:38:
:30:
ข้อความตะกี้ ขออนุญาตลบละกันจ้ะ
ตะโกนใส่หน้าแม่งเลย :37:
อ้างคำพูดจาก: psyfer_DeV เมื่อ 06 ก.ย. 2008, 13:30 น.
ตะโกนใส่หน้าแม่งเลย :37:
ไม่อยากเห็นหน้ามัน หมั่นไส้
เกลียดพอ ๆ กะสมัคร (ตอนพิมพ์คำนี้รู้สึกขยะแขยงคีย์บอร์ด)
เหรอ
แต่ตูเกลียดบางคนมากกว่าสมัครนะ :30:
(คิดดูเอาเองล่ะกัน :27:)
** แก้ล่ะกัน
ไม่รู้จะเล่าอะไรดี :22:
:25: เพิ่มสีอีกแล้ว
นึกว่าสีประจำตัวเฟรินนะเนี่ย
แหม .. ถึงกับต้องแก้ข้อความ :52:
:52: ถ้ามึงไม่ท้วง ตูก็คงปล่อยงี้แหละว่ะ
(http://chart.apis.google.com/chart?cht=t&chs=440x220&chtm=asia&chd=s:A&chf=bg,s,EAF7FE&chco=ffffff,ff0000,ffff00&chld=TH)
ต้องทั้งโลกสิยะ :30:
อ้างคำพูดจาก: แอนค่ะ เมื่อ 06 ก.ย. 2008, 18:14 น.
:25: เพิ่มสีอีกแล้ว
นึกว่าสีประจำตัวเฟรินนะเนี่ย
:53:
อ้างคำพูดจาก: Sorisori* เมื่อ 06 ก.ย. 2008, 20:05 น.
ต้องทั้งโลกสิยะ :30:
:53:
:47:
(http://chart.apis.google.com/chart?cht=t&chs=440x220&chtm=world&chd=s:A&chf=bg,s,EAF7FE&chco=ff0000,ff0000,ff0000)
ไว้จู๋นี้มั้งเนอะ
ตะกี้ตื่นเพราะเสียงมือถือมันเตือนว่าได้รับเอสเอ็มเอส
ใจความบอกว่า จะแต่งงาน 21 กันยานี้นะ
โถ อีกตั้งสองอาทิตย์
:05:
ยินดีด้วยนะ
:07: ลุงอ๋าจะแต่งงานในวันที่ 21 กันยานี้เหรอคะ
:07: ต้องไปโลกสีชมพูค่ะ
ไม่ต้องขอบคุณก็ได้
เพราะยังไงที่ทำไปมันก็ไม่ได้มีค่าอะไรให้จดจำหนิ
วันนี้คุณมีความสุขกับเค้า
เเล้วชั้นก็คือหมาหัวเน่า เหมือนเคย
:05:
http://www.youtube.com/watch?v=9e96IHF1H_Q&feature=related
(http://www.youtube.com/watch?v=9e96IHF1H_Q&feature=related)
จำทำไม - Tattoo Color
แต่ทำไมๆ ต้องจำ เมื่อเธอไม่คิดจริงใจ
ทำไมๆ ความรักที่เธอนั้นลืมต้องเก็บมาคิดฟูมฟาย
อะไรๆ ยังย้อนเข้ามา ทุกช่วงเวลา
นั้นยังไม่เคยจางหาย วันที่ฉันมีเธอ
ไม่ว่าเวลาจะนานเท่าไร ฉันลืมไม่ได้จริงๆ
อยู่ตรงนี้ ทุกครั้งที่นอนเดียวดาย
แค่หลับตาก่อนนอนครั้งใด
ยังเห็นเธออยู่ เธอยังไม่ลบเลือนไป
จากวันนั้น วันนี้ฉันไม่มีใคร
เก็บอาการซ่อนความเสียใจ
ยังรักเธออยู่อีกนานไหม
รู้ทั้งรู้ว่ารักเธอคงไม่ย้อนมา
รู้ทั้งรู้ต้องใช้เวลาเพื่อลืมเธอ เข้าใจ
แต่ทำไมๆ ต้องจำ เมื่อเธอไม่คิดจริงใจ
ทำไมๆ ความรักที่เธอนั้นลืมต้องเก็บมาคิดฟูมฟาย
อะไรๆ ยังย้อนเข้ามา ทุกช่วงเวลา
นั้นยังไม่เคยจางหาย วันที่ฉันมีเธอ
ไม่ว่าเวลาจะนานเท่าไร ฉันลืมไม่ได้จริงๆ
รู้ทั้งรู้ว่ารักเธอคงไม่ย้อนมา
รู้ทั้งรู้ต้องใช้เวลาเพื่อลืมเธอ เข้าใจ
แต่ทำไมๆ ต้องจำ เมื่อเธอไม่คิดจริงใจ
ทำไมๆ ความรักที่เธอนั้นลืมต้องเก็บมาคิดฟูมฟาย
อะไรๆ ยังย้อนเข้ามา ทุกช่วงเวลา
นั้นยังไม่เคยจางหาย วันที่ฉันมีเธอ
ไม่ว่าเวลาจะนานเท่าไร ฉันลืมไม่ได้จริงๆ
คนที่รักจริงจัง จะรักเพียงเธอทั้งหมดใจ
ฉันลืมไม่ได้จริงๆ
ไม่เห็นต้องยอมเลยอัยย์ :55:
ฉุดตัวเองลุกขึ้นมาจากจุดนั้นให้ได้
พี่เป็นกำลังใจให้นะ :12:
หนูบ่ได้ยอมน้า :05:
เเค่หนูปากไม่เคยตรงกับใจ
ขอบคุณพี่บุ๋มค่ะ ตี1 อยากระบายให้ออกมาจากใจเเค่นั้นเเหละ
จุ๊บๆ :27:
สู้ๆจ้ะ :05:
ผู้ชายห่วยๆ :11:
แล้วทำไมผู้ชายดีๆมักไม่มีแฟน :37:
กันย์เรื่องมากหรือเปล่าล่ะจ๊ะ :30:
:21:
:30: :30:
อ้างคำพูดจาก: กันย์ เมื่อ 11 ก.ย. 2008, 17:20 น.
แล้วทำไมผู้ชายดีๆมักไม่มีแฟน :37:
มาเป็นแฟนกันม้า :27:
โถว์..น้องกันย์ :05:
และแล้วก็ถึงเวลา
และแล้วเธอก็ต้องไป :52:
:14:
เธอไหน :55:
เธอ คือพี่เชน. :52:
น้ำ+น้ำมัน=เข้ากันไม่ได้
ถึงจะพยายามเขย่าเท่าไร วันนึงมันก็แยกตัวจากกันอยู่ดี
เสียใจ แต่ก็ต้องปล่อยให้มันเป็นไป :52:
น้ำกับน้ำมัน :05:
ใช่ ใช่
ตอนนั้นเคยพยายามจะทำผักบุ้งไฟแดง
ใส่น้ำไปนิด ไฟลุกอย่างกับจะเผาบ้าน :07:
โอ้โห ยกตัวอย่างได้เข้ากับเรื่อง มั๊กมาก
แล้วใครเป็นไฟ ใครเป็นบ้านล่ะ
ยอมให้ตัวเองเจ็บ หรือ จะคิดว่าเขาจะเจ็บกับเราหรือเปล่าทำไมเราต้องคิดถึงอดีด
อดีดคิดถึงได้แต่จะให้มาทำร้ายใจในปัจจุบันหรือเปล่า
ยกตัวอย่างไมุ่ถูกแล้วค่ะ :05:
สักวันเราจะเป็นเพื่อนกันได้ :05:
:08:
อาการหนัก :08:
โลกนี้สีแดง จู่ๆก็มาแว้ววว หึหึ
เวลาผ่านไปเกือบสิบปี
เมื่อสองปีก่อนเคยโท.หา
แต่ทำเหมือนไม่อยากคุย
มาวันนี้ มาชวนคุยใหญ่เลย
แหม ... ฉันรักโลกนี้สีแดง :52:
"หม่ำเผื่อด้วยนะ"
:30:
มันน่าหมั่นไส้นี่หว่า
ทำเป็นบอกว่าจะมาถามเรื่องมาเกาหลี
เอาเข้าจริงไม่เห็นถามเรื่องเกาหลีเท่าไหร่เลย
:52:
ตอนนี้สนใจเกาเหลามากกว่า หิวละ :22:
หาเรื่องคุย :15:
รู้ทันมันอยู่
รู้ทันมากจนหมั่นไส้มัน
ไม่รู้ซะแล้วว่าใครเป็นใคร :30:
ชนิดว่าเดา dialog ได้กันเลยทีเดียว
แม๊ ... ทีซื้อหวยล่ะไม่ถูก
:30:
รู้ซะบ้าง ไผเป็นไผ
:52: ดูกันให้ชาชินกันไปข้าง
"ขอบคุณตัวเองนะ รักตัวเองจัง"
:52: หรือตูชอบความเจ็บปวด
ความรักคือความตั้งใจ ไม่ใช่อารมณ์
อืมม :52:
...
คมค่ะ :52:
จำเขามาน่ะ
แต่คิดว่าใช่นะ
:52: นิดนึง
ถ้ามันเป็นอารมณ์
ก็จะมีเหตุการณ์ผ่านไปสิบปี ก็โทรมาบ้าง
ถ้ามันเป็นความตั้งใจ
มันจะโทรมาเป็นประจำ
ไง
:52: ไม่มีแม้แต่การติดต่อเลยจ๊ะ
เพราะหนูเป็นคนตัดความสัมพันธ์เอง
แต่หนูก็อยากรู้ชะตาชีวิตของมัน
แอบเป็นห่วงอยู่อย่างเงียบ ๆ แต่ไม่สามารถพูดได้เหมือนเมื่อก่อนค่ะ :52:
อ้างคำพูดจาก: ภูกระดึง เมื่อ 21 ต.ค. 2008, 00:26 น.
ถ้ามันเป็นอารมณ์
ก็จะมีเหตุการณ์ผ่านไปสิบปี ก็โทรมาบ้าง
ถ้ามันเป็นความตั้งใจ
มันจะโทรมาเป็นประจำ
ไง
อูว์ ชอบจัง
:46:
เบิ้ลหน่อยน้า
ทำไม่ได้ ก็อย่าให้สัญญา มันเสียความรู้สึก :05:
คำสัญญา มันเหมือนแค่เป็น ลมผ่านปากไปแค่นั้น
เอาให้แน่ใจก่อนดีกว่าไหม เเล้วค่อยพูดว่าสัญญา
:22:
คำเตือน: กระจู๋นี้ร้างมากว่า 120 วันแล้วนะ
ตั้งสติก่อนขุดกระจู๋นะจ๊ะ
ตั้งสติมาทั้งวันแล้ว
ด้วยความเซ็ง และแหง่งหง่างในชีวิต แต่ไม่รู้จะทำยังไงดี
ตั้งแต่เลิกกับพี่เชน. 6-7 เดือนก่อน น้อยครั้งมากที่จะเล่ารายละเอียดจริงๆให้คนอื่นฟัง
เพราะเคยคิดว่า เลิกกันไปไม่จำเป็นจะต้องเกลียดกัน เพราะสาเหตุมันมาจากคนสองคน ไม่ได้มาจากคนที่สาม
(ถ้าจะมีคนที่สามก็คงจะเป็นแม่ของเค้า)
ตอนที่คบกันจะว่าไปตูก็ซื้อของไปไว้ที่ห้องพี่เชน.หลายอย่างอยู่
แต่พอเลิกกันตูขอแค่สองอย่าง คือโน้ตบุคเครื่องเก่าของตู กับเงินในบัญชีที่เปิดไว้ด้วยกัน
(ซึ่งไม่เยอะมาก แต่ก็พอสมควร คือ 7000 เงินตู 2000 ที่เหลือเงินเค้า)
ซึ่งก่อนหน้านี้ที่เอาโน้ตบุคมาคืนตูนี่ สภาพแทบจำไม่ได้
แกนจอแกว่งแทบจะพัดได้ หัวดิสไม่อ่าน คีย์บอร์ดพัง แผงวงจรเสีย พ่วงด้วยฝาข้างบนมีรอยร้าว
ซึ่งตอนที่เอาไปจากตูมันยังใช้ได้ทุกอย่าง ตูก็เสียความรู้สึกไปรอบนึงแล้ว เพราะเครื่องนั้นตูกะว่าจะเอามาให้แม่ใช้แทนอีกเครื่องที่แก่เต็มที
ส่วนสมุดบัญชีเค้าก็บอกว่าเค้าหาไม่เจอ ตูก็ยังไม่ได้ติดตามเรื่องต่อ
เพราะว่าถ้าไม่มีสมุด มันก็ต้องไปกันสองคนเพื่อที่จะปิดบัญชี
จนเมื่อวานนี่แหละที่ตูเอาเงินไปเข้าแบงค์เลยลองถามเค้าดูว่าถ้าไม่มีสมุดมันจะเช็คบัญชีคู่ได้มั้ย
(ซึ่งจริงๆก็รู้ว่าได้ แต่ลืมนึกไป)
และยอดในบัญชีคือ
"0.00 บาท"
จี๊ดเลย คือตูพยายามไม่คิดเล็กคิดน้อยยิบย่อยว่าที่ผ่านมาตูเสียไปเท่าไหร่
ตูขอคืนแค่สองอย่าง ซึ่งได้คืนมาอย่างเดียวที่ถึงจะได้คืนมาก็ใช้งานไม่ได้
ถึงเงินในบัญชีของตูจะแค่สองพัน แต่ของที่ตูอยู่กับเค้าน่ะ
แค่วิทยุในรถอย่างเดียวก็ห้าพันแล้ว ไหนจะไมโครเวฟ พัดลมไอน้ำสองตัว
ปริ๊นเตอร์ กระทะไฟฟ้า ตอนที่ไปพัทยากันสามวัน ก็พลาญซะโบนัสตูหมด
ค่าน้ำมันรถตูก็เป็นคนเติม(แทบตลอดตอนที่อยู่ด้วยกัน) ไม่รวมค่ากินยิบย่อยที่ตูจ่าย
ก่อนจะเลิกกันได้ไม่เท่าไหร่ เพื่อนๆเค้าจะไปเสม็ดกัน ยังขอเงินตูไปเสม็ดอีกสองพัน
ต่อจากนี้ตูจะทวงเก็บทุกเม็ด ขอคืนทุกอย่าง ถ้าไม่ได้ตูจะไปทวงกับแม่เค้า
ผู้หญิงที่ตูเจอแค่ไม่กี่ครั้ง และตูนับถือผู้หญิงคนนี้ในฐานะผู้ใหญ่ไปนานแล้ว
ต้ังแต่เกิดเรื่องคราวนั้น แค่เรื่องเข้าใจผิด สาเหตุเพียงว่า
"ใช้ไม้ถูพื้นผิดอัน"
ซึ่งตูก็ไม่รู้ว่าถ้ามันเป็นตูที่ใช้ไม้ม๊อบผิดอันถูพื้นเนี่ย
มันจะทำให้อีพื้นบ้านราคาสิบล้านของผู้หญิงคนนั้นมันกร่อนรึยังไง?
บ้านสิบล้านที่ตูพอจะรู้เหตุของการได้มา ว่าได้มายังไง เพราะอะไร
(อันนี้ขอไม่พูดแล้วกันเพราะไม่เกี่ยวกับตู)
ให้ลูกชายเค้ากับตูไปเฝ้าบ้านให้ ระหว่างที่พาลูกสาวไป "อวด" ชาวบ้าน
ซึ่งตูก็ไม่รู้จะเรียกว่าเฝ้าบ้านให้ดีรึปล่าว เพราะเหมือนเป็นการใช้ให้ตูไปทำความสะอาดให้โดยนัย
คนถูบ้านน่ะไม่ใช่ตู แต่เป็นลูกชายเค้า
แต่พอเค้ากลับมารู้กลับไม่ถามอะไรซักคำว่าเรื่องเป็นอะไรยังไง
โทร.กลับมา "ด่า" ลูกชายเค้า เหมือนที่ทำเป็นประจำ พร้อมกับประโยคที่ว่า
"แล้วก็ไม่ต้องพาตาล.มาบ้านแล้วนะ ขี้เกียจ แม่ไม่ชอบ"
ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้นบอกตูว่าขยันนู้นนี้ หิ้วของมาขาย
(พร้อมทั้งพยายามให้ตูดูกล้องวิดีโอมาให้โดยที่ไม่ฝากเงินมา)
ความรู้สึกตูคือ จุก
ถ้าตูไปอยู่บ้านเค้าแล้วไม่ทำอะไรเลย ตูจะไม่รู้สึกแบบนี้
แต่นี่ ในวันหยุดอันน้อยนิดในเมืองไทยของตู ตูต้องไปทำความสะอาดบ้าน "คนอื่น"
แล้วคำที่ตูได้กลับมาคือประโยคนั้น ถ้าตูมีเงินสิบล้านซื้อบ้านให้เค้าได้ เค้าคงไม่กล้าพูดแบบนี้กับตู
เรื่องนี้ทำตูฟิวขาดกับแม่เค้าไปแล้ว
ครั้งนี้ ตูก็ฟิวขาดกับลูกเค้าเหมือนกัน
เพราะในเมื่อตูขอแค่สองอย่าง แต่เค้ากลับทำแบบนี้กับตู
เพราะเงินทั้งหมดที่ซื้อของพวกนั้นก็เป็นเงินที่ได้จากที่ตูทำงาน
ทำไมตูจะต้องให้ลูกของผู้หญิงคนนั้นเอาไปผลาญ
ถ้าไม่ได้คืนตูจะตามจองเวรไม่ให้ได้เป็นสุขกันทั้งบ้านเลยเอาสิ :39:
ใจร่มๆ เน้อ :44:
้้้เรื่ิิิองเงินตูว่าช่างแม่งไปเถอะ
ยิ่งไปอะไรแบบนี้ เรายิ่งเสียความรู้สึก
มองหลาย ๆ มุม
เพราะเคยคิดจะทวงของคืนจากแฟนเก่าเหมือนกัน
แต่มันดันหน้าด้านไม่เอามาให้ อ้า่งบอกว่าพังแล้ว
แต่ล่าสุดที่เจอกัน ก็ยังเห็นมันใช้อยู่
และเนื่องจากหนังหน้าตูดันหนาน้อยกว่ามัน ตูเลยขี้เกียจทวงละล่ะ
คิด 1 - อะไรที่เป็นของเราก็ควรทวงคืนนะ สามัญสำนึกอ่ะมีบ้างรึเปล่า
ยิ่งของที่เป็นชื่อเราอ่ะ และเขารู้อยู่แก่ใจว่าเราเป็นคนซื้อให้
เงินที่มันเคยยืมเราเอาไปเสพสุข ยิ่งต้องทวงคืน ทวงกลับคืนมาให้หมดเลย
ถ้ามันยังหน้าด้านนิ่งเฉย หรือใช้ของอยู่ก็ด่าเช้าด่าเย็น
แอบแช่งในใจทุกวันให้มันไม่มีความสุข
คิด 2 - คนแบบนี้อย่าให้มันมายุ่งกะชีวิตเราดีที่สุด อย่าไปยุ่งดีกว่า
ไอ้ที่ให้ ๆ เขาไปแล้วก็คิดว่าให้ทานแก่สัตว์โลกละกัน
วันหนึ่งแม่พี่เชนเกิดเห็นความดีเราเราก็เชิดใส่ ตูไม่แลลูกแกแล้ววว :52:
คิด 3 - อย่าไปยุ่งกะเขาเลย เลิกกันแล้ว
ถึงเอาของเขามา เราเห็นก็ยังนึกถึงอยู่ดีว่าเคยซื้อให้คนนั้น
ไม่อยากใช้มันอีกนั่นล่ะ เหมือนของมันเคยใช้แล้วเสนียดจะติดนิ้วถ้าเราเอากลับมาใช้
อย่าเสียเวลาทวงมันเลย เสียสุขภาพจิตเปล่า ๆ
:56:
งั้นตูคงต้องเอาโน้ตบุคมาจิ้มๆ
"ทุกแป้นพิมพ์ ทุกกิโลไบต์ ข้าขอสาปแช่ง~"
- จากจ้าวสามเหลือง ณ. ราชวงศ์เสวยรอบวง ญาติจ้าวศรีเกศ. -
จ้าวศรีเกศ :30:
ของอย่างนี้ต้องมองที่จิตสามัญสำนึกนะ
จะทวงได้หรือไม่นั้น เจ๊คงรู้ดีที่สุด เพราะว่าเคยคบกันมา ต้องรู้พื้นนิสัยกันบ้างไม่มากก็น้อยล่ะ
แต่..
ถ้าคนมีจิตสำนึกจริง ใช้ของ ของคนอื่น(ถึงจะเป็นแฟนก็เถอะ)ก็ต้องรู้จักเกรงใจบ้าง ไม่ใช่ใช้จนเยินมาแบบนี้
ถ้าคิดจะทดแทน หรือ ส่งคืน คงไม่น่าจะเฉยเมยขนาดนี้
แต่..
เค้าอาจจะคิดว่าเจ๊ไม่อยากได้คืนแล้ว เพราะเจ๊เป็นผู้ให้เค้ามาตลอด :47:
ถ้าผู้ชายสปอร์ตแมนนะ เรื่องเล็กๆน้อยๆ ไม่ให้ผู้หญิงออกหรอก นอกจากจะไม่มี
นอกจากผู้หญิงจะเสนอช่วยออกเองเพราะไม่อยากให้เขาเอาไปครหาได้ ว่าเกาะกิน
อยากให้เจ๊ลองถามตัวเองดูก่อนดีกว่า ว่าถ้าจะทวงแล้วจะได้มั้ย
ถ้าคิดว่าจะได้ก็ทวงเถอะ ของของเรา
แต่ถ้าไม่ได้ก็ถือว่าทำทานซะ เพราะไม่นานเราก็หาใหม่ได้
กลัวว่าตามจิกมากๆ เราซะเองที่จะจิตตกเอา มิหนำซ้ำอาจจะกระเทือนไปถึงพี่พอตเตอร์ด้วย
:27: ด้วยรักและคิดฮอด
//ตัดหน้า 2 :07:
อ้าว อวตารสวยโพด :07b: :07b:
เมื่อวานก็คุยกันกับพอตเตอร์.เรื่องนี้
เค้าก็บอกว่าให้โท.ไปคุยดีๆกันก่อน
(เพราะเฮียแกบอกว่าตั้งเจ็ดพัน เปลี่ยนล้อได้ตั้งสองวง :08:)
((เอาอีกแล้วไม่เข็ด พี่แกกำลังจะเปลี่ยนล้อ ตูก็จะช่วยสมทบทุน))
แต่ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไร
แค่โท.ไปทวงให้รู้สึกผิดพอ ร้ายกาจจริงๆพอตเตอร์.ตู :39:
ต้องทำให้มันรู้สึกผิดที่ครอบครองของของเราอยู่นั่นแหละ :12:
คือ ถ้ารู้สึกผิด หรือมีความละอาย พี่ว่าป่านนี้เค้าคงคืนมาแล้วล่ะ
แต่นี่.... :39:
ในความคิดพี่เรื่องทวงของ นี่ไม่เคยทวงนะถ้าเลิกกัน ถ้าให้ไปแล้วก็แล้วกัน
แต่อย่างของตาลงี้ เรื่องเงิน อันนี้น่าทวงเพราะอย่างว่า ไม่ได้ให้ แต่ฝากไว้โดยใช้ชื่อร่วมกัน
ถามนิดนึง ใช้ชื่อร่วมกัน เวลาถอนมันไม่ต้องเซ็นต์ 2 คนเหรอ
หรือว่ามีเป็นบัตร เอทีเอ็ม :09:
ตอนเปิดใช้เป็น "หรือ" อ่ะค่ะพี่ศักดิ์. แต่ไม่ได้ทำบัตรเอทีเอ็มเอาไว้
คือถ้าหรือเนี่ย ถ้ามีสมุดก็ไปถอนคนเดียวได้
แล้วก็สมุดก็อยู่ที่เค้า ผลก็เป็นจะอี้ค่ะพี่ศักดิ์.
คือตอนแรกก็อย่างที่บอกว่าไม่ได้จะเอาอย่างอื่นคืนเลย
ขอแค่สองอย่างคือเงินในบัญชีกับโน้ตบุค
แต่ผลคือไอ้ที่ได้ก็เป็นซาก ส่วนเงินก็ศูนย์ เลยกะว่าไม่สนใจแล้ว เอาคืนมาหมดเลยดีกว่า
ไม่ใช้ก็ขายๆขำๆไปเอาเงินมาซื้อทองเก็บรอซื้อบ้านต่อไป
ออ มันเป็นแบบนี้นี่เอง
ความรู้ใหม่ ไปเปิดบัญชีกับบี จะได้ทำถูกวิธี :52:
ทวงได้หมดก็ทวงโลด คนพันธุ์นี้
เราอุตส่าอยากจะจากกันด้วยดี
เล่นแง่มากนัก ก็เอาให้หมด
แต่จะทำวิธีไหนดีหว่า นึกไม่ออกแฮะ :08:
คือถ้าของที่ตูซื้อให้เค้าเนี่ย คงมีแค่วิทยุที่ติดให้ในรถ กับปริ้นเตอร์
นอกนั้นคือตูซื้อเพื่อใช้ด้วยกัน ตอนเลิกกันตูไม่ขนอะไรกลับมานอกจากเสื้อผ้าของใช้ตัวเอง
กว่าจะเอาเสื้อผ้าที่เหลือมาให้ตูเนี่ยก็กั๊กไว้เป็นเดือนสองเดือน :39:
แว่นน้องทอฝัน.ก็อยู่ที่บ้านนั้น แต่มาบอกว่าตูไปทิ้งไว้ที่อื่นมากกว่า :39:
จากที่เล่า ท่าทางตาลจะไ้ด้คืนยากนะ
ลองเค้าไม่คืน ทวงยังไงก็คงไม่สำนึก
ทวงไปก็เหนื่อยเปล่า แถมต้องมาอารมณ์เสียอีก
ถ้ามันเป็นจำนวนที่ปล่อยไปได้ ปล่อยไปจะดีกว่ามั้ย
สนับสนุน "คิด 3" ของกวางจ้ะ :12:
จุดตายน่าจะอยู่ที่หม่อมแม่
หม่อมแม่น่าจะทนเสียงซุบซิบนินทาจากวงศาคณาญาติไม่ได้
หาช่องเจาะเอาเรื่องนี้ไปปล่อยให้คนสังคมเหล่านั้นเอาไปก่อหวอดนินทา
ถึงเราจะไม่ได้ทรัพย์คืน แต่เขาก็จะเสียความน่าเชื่อถือ (ถ้ามี) อย่างแน่นอน
เรียกแผนนี้ว่า "ยืมปากหอยปากปูฆ่าคน" :47:
พี่อุ้ยแอบน่ากลัว... :05:
อู๊ยยยยยยย พี่อุ้ย. วิธีนั้นไม่ได้ผลหรอก
เพราะว่าหม่อมแม่นี่แหละที่เป็นคนโพนธนาไปทั่ว
ก็ขนาดที่ว่าสงกรานต์พาลูกไปโชว์ตัวกับครอบครัวเพื่อนเค้า
ก็บอกใหญ่เลยนะว่าเนี่ย "บ้านสิบล้าน แฟนน้องเค้าซื้อให้ แต่เดี๋ยวเค้าจะไปซื้ออีกหลังติดคลอง (หมู่บ้าน แกรนด์คาแนล) อยู่ด้วยกันสองคนหลังนี้ก็ยกให้เค้า รถ Lexus อีกสามล้านห้าเค้าก็ซื้อให้"
ซึ่งใครๆก็รู้ว่า ตาคนนี้คือเจ้าของค่ายหนังที่ลูกสาวเค้าเป็นเด็กในสังกัดอยู่
วันนี้ตูโท.ไปคุยมาแล้วล่ะ ถามว่าหาสมุดบัญชีไม่เจอหรอ
เค้าก็บอกว่าเจอแล้ว ถอนไปไว้อีกแบงค์นึง
(ซึ่งจริงๆจะถอนทำไม? ทิ้งไว้อย่างนั้นก็ได้)
ตูเลยบอกว่าพรุ่งนี้ตูต้องไปจ่ายค่าเทอมน้อง (อันนี้เรื่องจริง)
เค้าก็บอกว่าจริงๆมันก็เหลือไม่เยอะนะ
อ้าวจะไม่เยอะได้ยังไง ก็ในเมื่อเงินเค้าห้าพัน เงินตูสองพัน ยังไงก็เจ็ดพันชัวร์ๆ ไหนจะดอกเบี้ยอีกนิดหน่อย
"ก็ถอนมาใช้กันไปแล้วไง"
ตูไม่เคยยุ่งกับบัญชีนี้เลย เพราะว่าเป็นบัญชีฝากประจำ
อีกอย่างถึงตูจะไม่มีเงินเก็บ แต่ตูก็ไม่เคยชอตจนใช้ไม่พอ ตูมั่นใจแน่ๆว่าไม่ได้แตะสมุดบัญชีนี้เลย
เค้าก็เริ่มพูดวนไปวนมา แล้วก็บอกว่าถอนออกมาไปจ่ายค่าเทอม ป.โท ตอนนี้เหลือแค่สองพัน จะเอามั้ยเดี๋ยวโอนไปให้?
ถ้าแค่สองพันก็เก็บไว้เถอะ ก็ยังถามว่าแล้วตูจะมีเงินใช้มั้ย
(มีน่ะมีอยู่แล้ว แต่ถ้าจะเอามาให้ตู ตูจะได้ไม่ต้องไปกดจากบัญชีวันนี้)
ตูก็บอกเค้าแล้วว่าไม่เป็นไรแล้ววางสาย
ผ่านไปห้านาทีเค้าก็โท.มา บอกว่าแล้วจะเอาที่ไหนจ่ายค่าเทอมน้อง
:39: ก็เงินเดือนตูสิคะ ทำหยั่งกับว่าตูไม่มีจะจ่ายว่างั้น
ก็บอกว่าเค้าไปสอนที่ใหม่แล้ว เงินก็ดีอยู่พรุ่งนี้เงินออกจะโอนมาให้
ประเด็นคือตูไม่ได้อยากได้ตัวเงิน เพราะความรู้สึกตูมันเสียไปหมดแล้วตั้งแต่ที่ตูรู้ว่าตัวเลขในบัญชีคือ "0.00"
แล้วมาบอกแม่ตูว่าหาบัญชีไม่เจอ ตูก็บอกว่าถ้าใช้ไปแล้วก็ไม่ต้องเอามาคืนหรอก
"ไม่เป็นไร ช่วยได้ก็ช่วยกันไป"
ฮึ
ฮึ
ฮึ
สมเพชตัวเอง เหมือนตูเป็นคนบากหน้าไปขอเงินเค้ายังไงไม่รู้
ทั้งๆที่เงินนั่นมันก็เป็นเงินที่ตูหามาด้วยตัวตูเอง
ด้วยแรงของผู้หญิงตัวคนเดียวอย่างตู
แต่เค้ากลับบอกว่าช่วยได้ก็ช่วยกันไป โดยการโอนเงินของตูกลับคืนมาให้
มันช่าง ....
:08: อ่านแล้วแบบจี๊ด
ตอนนี้อัยย์เก็บเงินกับเเฟนนะ เเต่ใส่ในบัญชีชื่ออัยย์ :33:
เงินไม่มากหรอก เก็บกันเรื่อย ๆ ถ้าไม่เบื่อกันซะก่อน
//เอาหน่าเจ้ มันไม่ให้เราก็อย่าไปเปลืองตัวเอาจากมัน เดี๋ยวมันจะหาว่าอะไรอีก
อ่านแล้วแอบกลัว :30:
ของที่มันไม่น่าจะได้คืนก็อย่าไปเจ้าคิดเจ้าแค้น เป็นทุกข์เราเปล่าๆ
ยิ่งคนเคยเป็นแฟน ซื้ออะไรให้แล้ว อย่างพวกของใช้โน่นนี่ที่ต้องใช้ร่วมกัน ถึงเลิกกันก็ไม่ควรไปทวงบุญคุณย้อนหลัง
นอกซะจากจะเป็นของใหญ่ๆ อย่างบ้านและรถ อันนี้อาจจะต้องคุยและทะเลาะกัน กว่าจะตกลงกันได้
ไม่เคยคบใครเป็นแฟนแล้วเลิกในลักษณะเกลียดเหมือนขี้ขนาดนี้ โดยมากก็คุยต่อกันได้ปกติ
..เท่าที่เคยเจออะไรที่เลวร้ายนี่ โดยมากจะเป็นเพื่อนกับคนรู้จักมากกว่า เคยโดนเพื่อนเอาเปรียบเรื่องเงินกับเรื่องการลงแรง ตอนคิดจะเปิดออฟฟิศกันเอง ทำกันไปสักพักประมาณ 2 เดือน ไม่อยากจะเสียเพื่อน ไม่อยากจะทะเลาะกันภายหลัง เลยพูดกันตรงๆ ก็ได้ทะเลาะกันตรงนั้น แต่มันเซ็งที่ว่าพอตัดสินใจเลิกทำงานด้วยกัน ไอ้พวกข้าวของที่ซื้อๆกันไว้มันเป็นเงินเรากว่า 80% ประมาณ 3 หมื่นกว่าๆ เงินในบัญชีที่ร่วมกันเปิดไว้อีกประมาณหมื่นกว่าบาท (เป็นเงินตัวเอง 1 หมื่น) ตอนเดินออกมาก็ออกมาตัวเปล่าๆ ทิ้งทั้งเงินทั้งของเอาไว้แบบนั้นแหล่ะ ถ้าพูดเรื่องเงินเรื่องของที่ร่วมกันซื้อก็ไม่อยากจะทะเลาะกันต่อ ถึงแม้เราจะลงทุนลงแรงไปมากกว่าก็ตาม แต่ในใจลึกๆเสียดายเงิน เสียดายของ เสียดายความรู้สึกเหมือนกัน .....ทั้งหมดนี้ทำเพื่อตัดขาดกับคนที่เราไม่อยากจะยุ่งด้วยอีกต่อไป ถือว่าทำบุญไป ข้ากับเอ็งขอให้เจอกันแค่ชาตินี้แค่ชาติเดียวก็พอ
เรื่องนี้จะไม่เกิดเลย ถ้าเกิดว่าอีกฝ่ายทำตามที่ตกลงตั้งแต่ตอนเลิก :39:
โดยมากถ้าคนมันเฮี่ยนี่ สัญญา่มักจะัไม่มีความหมายอะไร ลมปากที่เขาพ่นมาเป็นเพียงกลิ่นตดเหม็นๆ แค่นั้นแหล่ะ
บางทีตกลงสัญญาอะไรกันไว้ อย่าไปใส่ใจกับมันมาก ถ้าเขาทำตามสัญญาก็ถือว่าเรายังคงมีโชคเล็กน้อย
แต่ถ้าไม่ได้ใส่ใจกับสัญญาที่ให้ไว้ ก็ปล่อยๆมันไป คิดมากเราก็ทุกข์เอง
สำหรับตัวเองนี่ถ้ามีเรื่องกับใครแรงๆ ของที่มีอยู่หรือหนี้ที่ติดค้างกับเรา จะหาทางคืนให้เขาทันที
ถ้าเก็บของเหล่านั้นไว้กับตัว มันเหมือนเป็นบุญคุณกัน ถ้าเลิกคบก็ไม่อยากจะมีเยื่อไยกันต่อ เอาคืนๆไปเหอะ
ส่วนของๆเราที่อยู่กับเขา ก็จะไม่ทวง เอ็งอยากได้อยากเก็บไว้หรือจะคืนก็เรื่องของเอ็ง
แต่มันก็มีคนบางคนที่เลิกคบกันแล้ว มีนิสัยคับแค้นชอบเอาเปรียบถึงที่สุด คนพวกนี้คิดว่าไหนๆจะเลิกคบแล้วของๆเอ็งที่อยู่ที่ข้าเอ็งก็อย่าหวังจะได้คืนเลย บางทียังไม่หนำใจ หาทางได้ของที่เรามีไปเพิ่มอีก คนแบบนี้โดยมากจะใจแคบ ใจตุ๊ด ไม่มีค่าพอที่จะคบหาต่อ แม้แต่เป็นเพื่อนร่วมโลกกันก็ตาม ....มันไปคบกับใครเดี๋ยวก็แสดงธาตุแท้ของมันออกมาเอง
:16: มันเป็นความรู้สึกปนๆกันค่ะ
เสียใจ แค้นใจ
เพราะตั้งแต่วันที่เลิกกันจนถึงเมื่อวาน ตูไม่ได้เกลียดเค้าเลย
คิดว่าถึงเลิกกันแล้วก็ยังคุยกันได้ เป็นพี่น้องกันได้ (แบบที่ไม่ได้คุยกันบ่อยๆ)
พอมาเจอแบบนี้ มันรู้สึกว่า
เฮ้ย ... นี่แม่งเคยรักกูจริงๆมั้ยวะเนี่ย?
ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นคนที่เคยรักกันมาก่อน
น่ากลัวจริงๆนั่นแหละ เมื่อวันที่หมดรักกันแล้ว มันทำคนที่เคยรักกันได้เหมือนเป็นคนที่ไม่ได้รู้จักกันมาก่อนเลยทีเดียว :16:
ตอนนี้ตูก็คงไม่เอาอะไรอีกแล้ว ถือซะว่าถ้าไม่เป็นเพราะเมื่อก่อนตูเคยไปเอาของใครมา
เดี๋ยวในอนาคตเค้าก็ต้องเสียให้คนอื่นเองแหละ
หัวใจยังเต้น แรงยังมี ตูทำขึ้นมาใหม่ก็ได้ :16:
เห้ย ตบแม่งเลย :07:
ไม่ใช่ๆๆ เอาใหม่
ใจเย็นๆนะตาล อ่านสองสามหน้าต่อกันแล้วมันแบบ :07: :07: :07: :16:
ก็พูดอะไรไม่ได้ นอกจากทำใจซะว่ามันผ่านไปแล้ว
คนเราก็เป็นกันแบบนี้
สุดท้ายก็รักแต่ตัวเอง
คิดซะว่าทำเงินหาย แล้วก็ปล่อยมันไปกับสายลม
ไม่งั้นก็นอกจากเสียเงินแล้ว ยังเสียใจต่อไปเรื่อยๆ
เพราะดูเท่าที่เล่า ก็คงไม่สามารถไปแก้นิสัยอะไรเค้าได้แล้ว เพราะดูท่าจะเป็นที่การเลี้ยงดู
ไม่ว่าเจตนาดี หรือ เจตนาไม่ดีเราก็ทำให้อะไรดีขึ้นไม่ได้แล้ว
ทั้งความรู้สึกเรา และ สันดานของเขา
เสียไปเท่านี้คงพอแล้วล่ะ
เชื่อมั่นในความดีเข้าไว้ เราไม่คิดแค้น เราก็จะได้สิ่งที่ดีต่อไปจ้ะ :22:
ส่วนคนที่ทำไม่ดีไว้ซักวันมันก็ต้องได้รับผลตอบแทนอย่างสาสม :39b:
อ่านแล้ว งงนิดๆ
สรุปว่า เงิน เจ็ดพัน นี่เงินตาล 2 พัน เงินเค้า 5 พัน
ถ้าเค้าโอนมาคืน 2000 ก็ครบแล้วไม่ใช่เหรอ
รู้แต่ โน๊ตบุ๊คนี่เหี้ยมาก
ถ้าเป็นเรา มันเยินยับแล้ว จะเขวี้ยงมันตรงหน้าเลย
เงินตาล.สองพัน เงินเค้าห้าพันน่ะใช่ค่ะพี่ปุก.
แต่ตอนที่เลิกกัน ตาล.ก็ขอเค้าแต่สองอย่างคือโน้ตบุคกับเงินในบัญชี (ทั้งหมดนั่นแล)
เพราะถ้าจะหาว่าตูเอาเปรียบที่ว่าเงินในบัญชีนี้มีของตูแค่สองพัน ของเค้าห้าพัน
ของที่อยู่กับเค้าเนี่ย รวมกันก็ครึ่งแสนได้แล้วจ่ะ
ยังไม่นับตอนที่อยู่ด้วยกัน ค่ากิน(มื้อเย็น) ตูออก
ค่าน้ำมันตูออก เค้าอยากไปเที่ยวกับเพื่อน มาขอตูก็ให้
และจิปาถะอีกจ่ะ :42:
เพราะงั้นตูขอเงินก้อนเจ็ดพันมันคงไม่มากมายไปหรอก
(เท่าที่นึกได้ก็มีพัดลมไอน้ำอย่างดีสองตัว ปริ๊นเตอร์ ไมโครเวฟ กระทะไฟฟ้า วิทยุติดรถ ที่อยู่ที่เค้าน่ะนะ)
อย่าเพิ่งเขวี้ยงทิ้ง! เอามาเลหลังให้ผมดีกว่า :47:
ไม่มีกุญแจบ้านเค้าละเหรอ
ตอนเค้าไม่อยู่
ไปขนเอาเลย
เป็นเราๆทำนะ เอาสะใจ
จะพ่วงเอาคดีบุกรุกด้วยนะ
ยิ่งพวกแม่ของเด็กในสังกัดยิ่งน่ากลัว
ไม่มีซิล่ะ :08: (((บ้านที่เค้าอยู่ตอนนี้คือบ้านเช่าแถวๆที่ทำงานนะ ไม่ใช่อีหมู่บ้านร้อยล้านที่มีเงินอย่างเดียวไม่พอต้องโง่ด้วยถึงจะซื้อได้น่ะ)))
ไกลด้วยแหละ ถ้าเป็นอารมณ์เมื่อวานก่อน อาจจะทำเพราะเดือดมาก
แต่วันนี้เริ่มคุยกับหลายคน
ที่สุดก็คือแม่กับพอตเตอร์.
ที่คอยบอกว่า ถ้าเค้าไม่ให้เรา ก็อย่าไปทวงเค้าอีกเลย
"เราไม่หน้าด้านพอ" :52:
งั้นไม่ต้องไปขนมาก็ได้
เผาแทนละกัน :56:
หรือไม่ก็ให้อาจารย์เช ออกหน้า :56:
:46: อูย ไม่กล้าค่ะ เกรงใจบารมี อาจารย์เช.แกค่ะ
ไม่อยากให้โดนอุ้มหายยกโคตรค่ะหมอแมว.
อ้างคำพูดจาก: ร่มไทร a.k.a. ลุงเป็ด เมื่อ 30 เม.ย. 2009, 01:10 น.
ไม่ว่าเจตนาดี หรือ เจตนาไม่ดีเราก็ทำให้อะไรดีขึ้นไม่ได้แล้ว
ทั้งความรู้สึกเรา และ สันดานของเขา
ยังย้ำคำนี้นะ อย่าทุกข์ให้มาก
เมื่อทำอะไรไม่ได้แล้วก็ อุเบกขา คือปล่อยวาง
พระพุทธองค์เอง หลังพยายามห้ามวิฑูฑภะ ไม่ให้ไปฆ่าล้างโคตรศากยวงษ์ ถึง 3 ครั้งแล้วไม่สำเร็จ
ก็ทรงระลึกได้ว่าเป็นเพราะเวรกรรมเก่า ก็ปล่อยให้ไปล้างโคตรของพระองค์เอง
อย่าทุกข์นะจ๊ะคนดี :56: