ฟอนต์ฟอรั่ม

บางครั้งผมกลับบ้านที่ไทยไป นัดพบกับเพื่อนฝูงที่ไม่ได้เจอกันนาน บางคนที่เคยคบหากันอย่างสนิทสนมกลับรู้สึกตะขิดตะขวงใจที่จะคุยด้วย
เพราะบางครั้งการที่สนิทสนมกันมากจนเกินไปก็ทำให้ความเกรงใจนั้นลดลง ...(บางคนบอกว่าความน่าตื่นเต้นก็ลดลงด้วย ฮ่าๆ) ทำให้รู้สึกแปลกๆ ในบางที

แต่วันนี้มีเรื่องนึงอยากจะเล่าให้ฟังครับ
เพื่อนผมคนนึงเจอกันตั้งแต่ ม ปลาย เราอยู่คนละห้อง ไม่เคยคุยกัน + ไม่ชอบขี้หน้ากัน
เราเรียนคณะเดียวกัน มหาวิทยาลัยเดียวกัน แต่ยังคงแทบจะไม่คุยกัน

ผมจบออกมา ได้ทุนเรียนต่อ เริ่มหางานอดิเรกทำ นั่นคือการถ่ายรูป และเล่นเว็บบอร์ดแห่งหนึ่งแลกเปลี่ยนความคิดเห็นและประสบการณ์กัน

และแล้ว วันที่ทำให้คนสองคนที่แทบจะไม่เคยคุยกันกลับกลายเป็นเพื่อนที่สนิทกันมาจนถึงทุกวันนี้ก็มาถึง (ผ่านไปเจ็ดปีแล้วสิเนี่ย)
บรรยากาศที่สนุกสนานแม้แสงไฟในร้านจะขมุกขมัว ทำให้ความตึงเครียดของการจับคนที่ไม่รู้จักกันเลยมานั่งร่วมโต๊ะกันอยู่ในที่เดียวกัน คนที่รู้จักกันก็คุยกันสนุกสนานสุดๆ 

แต่คนที่ไม่รู้จักกันมาก่อนนี่สิ นั่งเก็กกันขาสั่น ไม่มีใครอยากจะทลายกำแพงน้ำแข็ง บางคนพยายามจะเริ่มชวนคุย ใช้ล๊อกอินอะไรคะ ถ่ายภาพมานานยังคะ จบ ... หมดเรื่องคุย กร่อย

(ผมไปสาย เลยไม่ค่อยกร่อย)

แต่พอไปถึง กลับต้องตกตะลึง นั่งอยู่กลางวง หนึ่งในกลุ่มคนที่เราจะมาเจอในวันนี้
เพื่อนผมเอง คนที่ไม่เคยคุยกัน (+ไม่ค่อยชอบขี้หน้ากัน)

เราเริ่มคุยกัน และพบว่าเราทั้งคู่สนใจในเรื่องคล้ายๆ กัน และนับจากวันนั้น จนถึงวันนี้
ผมกับเขาคนนั้น ก็เป็นเพื่อนทีสนิทกันอย่างที่ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นได้ ...และผมเชื่อว่าเราจะเป็นเพื่อนกันต่อไปอีกนานแสนนาน


เรื่องนี้ทำให้ทำให้รู้สึกว่าคนบางคนที่ไม่ค่อยได้คุยกัน พอมีโอกาสได้คุยกลับคุยกันสนุกกว่า จนบางครั้งทำให้เสียดายเวลาว่าตอนที่อยู่ด้วยกันน่าจะเข้ามาคุยกันให้มากกว่านี้ เพราะคงจะได้พบเพื่อนที่รู้ใจไวกว่าเดิม ...

มิตรภาพ บางทีก็มาช้าเสียเหลือเกิน ...

เคยมีใครเป็นอย่างผมบ้างไหมครับ?  :33:

ยังนึกไม่ออกนะครับ ขอนึกก่อนแล้วกัน

เคยครับ

ตอนที่ผมจบม.3 แล้วมาเรียนต่อที่กทม.
เพื่อนคนหนึ่งที่ก็สนิท นั่นแหละ แต่สนิทน้อยกว่าอีกคน
ปกติจะพูดจากวนตีนแซวแรงๆ กันบ่อย

ได้กลับบ้านนอกไปหามัน
ความรู้สึกที่ได้จากแววตาของมัน
มันเกินกว่าท่าทางดีใจที่เจอผมซะอีก

ก็นั่นแหละ หลังจากนั้นทุกครั้งที่กลับบ้านนอก
ก็มักจะไปหามันอยู่บ่อยๆ
สนิทมากกว่าเดิมตอนยังเรียนด้วยกันซะอีก

มีครับ

ตีกัน 3 ครั้งตอนม.4  1 ครั้งตอนม.5

ตอนนี้ดีกันแล้ว  :30: ตอนไหนก็ไม่รู้

เพื่อนบางคนเรียนจบมานานมาก
แต่พอมาเจอกันอีกทีก็ไม่ต้องพูดอะไรมากมายครับ
ภาพตัวเองกับเพื่อนตอนหัวเกรียนๆ
หนีโรงเรียน ปีนเขาด้วยกันตอนอยู่โรงเรียน
มันฉาบทับภาพปัจจุบันอย่างแนบเนียน

จะสรุปได้ไหมว่าเพราะเราไม่มีกำแพงในวัยเด็ก
พอเพื่อนมันเข้ามาอยู่ในนี้แล้ว เจอกันอีกทีเลยต่อติดทันที

กรณีของแอนอาจจะเป็นไปได้นะครับ  :56:

"เสียดาย" เป็นชื่อหนังไทย ของท่านมุ้ย
บริษัทละโว้ภาพยนตร์ เป็นของพ่อท่านนานมาแล้ว  :20:
นี่ทำให้ผมนึกถึงหนังเรื่อง เพื่อน เพื่อนสนิท ช้างเพื่อนแก้ว หนังบอมเบย์ โอย ไกลเกิน ๆ

มีเสียดาย2ด้วยนะครับ

เพื่อนสมัยเรียนผมน้อยแฮะ  :30:

แต่มีเพื่อนที่พอจะเหลือรอดอยู่มาแค่ไม่กี่คนที่ทนคบกัน ได้อยู่

มีเพื่อนคนนึง ตอนนั้นเกลียดขี้หน้ากันมาก แ้ล้วเพราะสาเหตุส่วนมากจะเป็นเรื่อง นินทาธิปไตย กันซะมากกว่า
จนมีเรื่องให้ได้ฟาดปากกัน
ก็เลยตกลงไป ชกกันหลังเลิกเรียนในโรงอาหาร คนมาเชียร์เต็มเลยครับ แล้วก็ฟาดปากกันเรียบร้อย
ปากแตกกันคนละแผล

หลังจากนั้น ก็เป็นเพื่อนที่คุยกันกินเหล้ากันสนุกสนาน  :30:

ตอนนี้ไม่ค่อยได้ติดต่อกันเลยครับ เพราะอยู๋ไหนแล้วก็ไม่รู้

แต่รู้สึกดีที่ได้ฟาดปากกันวันนั้น ไม่เช่นนั้นก็คงไม่มีกัมในวันนี้  :56:

อ้างคำพูดจาก: กัมส์ ปี 1 เมื่อ 13 ก.ค. 2008, 18:18 น.
ผมน้อยแฮะ  :30:

อืม..

 :55:


ตอนนั้นผมเยอะเว้ย

มันหายๆไปตามอายุ  :50:

เหมือนเป็นกระทู้โรงเรียนลูกผู้ชายรึเปล่าคะ ไม่มีสาวๆ เข้ามาเลย..  :56:

ไม่ค่อยมีเรื่องเสียดายๆ ในชีวิตของแอ้ มากเท่าไหร่..
ก็คงมีเรื่องเดียวที่ไม่เคยเป็นคนที่ดีพอในเวลาที่เหมาะสม

ส่วนเรื่องเพื่อน จะไม่เจอนานแค่ไหนก็ต่อกันติดเสมอค่ะ
ทุกวันนี้เพื่อนเป็นปัจจัยสำคัญอีกปัจจัยหนึ่งที่ทำให้โลกของแอ้หมุนต่อไป

อ้างคำพูดจาก: กัมส์ ปี 1 เมื่อ 13 ก.ค. 2008, 18:18 น.
แต่รู้สึกดีที่ได้ฟาดปากกันวันนั้น ไม่เช่นนั้นก็คงไม่มีกัมในวันนี้  :56:

:27: ปากฟาดปากกันจนมีวันนี้ :53:







































:46:

อ้างคำพูดจาก: กำนม. };oO= เมื่อ 13 ก.ค. 2008, 16:04 น.
"เสียดาย" เป็นชื่อหนังไทย ของท่านมุ้ย
บริษัทละโว้ภาพยนตร์ เป็นของพ่อท่านนานมาแล้ว  :20:
นี่ทำให้ผมนึกถึงหนังเรื่อง เพื่อน เพื่อนสนิท ช้างเพื่อนแก้ว หนังบอมเบย์ โอย ไกลเกิน ๆ

ทำเอากวางอยากดูหนังเรื่องนี้ขึ้นมาเลยอ่ะ

ไปหาในเน็ตเจอแต่เสียดาย 2

เอาวะดีกว่าไม่มีให้ดู -*-"

อ้างคำพูดจาก: กัมส์ ปี 1 เมื่อ 13 ก.ค. 2008, 18:18 น.

มีเพื่อนคนนึง ตอนนั้นเกลียดขี้หน้ากันมาก แ้ล้วเพราะสาเหตุส่วนมากจะเป็นเรื่อง นินทาธิปไตย กันซะมากกว่า
จนมีเรื่องให้ได้ฟาดปากกัน
ก็เลยตกลงไป ชกกันหลังเลิกเรียนในโรงอาหาร คนมาเชียร์เต็มเลยครับ แล้วก็ฟาดปากกันเรียบร้อย
ปากแตกกันคนละแผล กระชากผมหลุดออกมาคนละกระจุก สองกระจุก

:05:

เคยทะเลาะกับเพื่อนในกลุ่มจำไม่ได้ว่าเรื่องอะไรตอนม.4ปลายเทอม ไม่มองหน้าไม่พูดกัน จนมาเริ่มพูดกันตอนม.6หลังจากนั้นก็เล่นบาสด้วยกันมาตลอดเลย

อ้างคำพูดจาก: หมอแมว เมื่อ 13 ก.ค. 2008, 23:08 น.
มีเพื่อนคนนึง ตอนนั้นเกลียดขี้หน้ากันมาก แ้ล้วเพราะสาเหตุส่วนมากจะเป็นเรื่อง นินทาธิปไตย กันซะมากกว่า
จนมีเรื่องให้ได้ฟาดปากกัน
ก็เลยตกลงไป ชกกันหลังเลิกเรียนในโรงอาหาร คนมาเชียร์เต็มเลยครับ แล้วก็ฟาดปากกันเรียบร้อย
ปากแตกกันคนละแผล กระชากผมหลุดออกมาคนละกระจุก สองกระจุก

แอบขำหมอแมว

ถึงว่าผมน้อย ....  :30:

 :30:

 :50: ใครๆก็ไม่ร๊ากกกกก

 :56: พี่กัมส์ ทำไมผมอ่านแล้ว ให้ความรู้สึกเหมือนสาวตบกันเลย

มีกระชากผมด้วย