ฟอนต์ฟอรั่ม

 :17: :17: :17:

ใจรัก ในบุคลิกของการเป็น หมอมั้ยละครับ  คิดว่าถ้าเรียนแล้ว ทำงานแล้วจะมีความสุขมั้ยละครับ 
แต่ถ้ากังวลเรื่องงานหนักกับเงินน้อยผมแนะนำว่าถ้ามีความคิดนี้ ก็ไม่ต้องเรียนหรอกครับ

รออ่านคำตอบจากคุณหมอแถวนี้ครับ :46:

บอกว่าเรียนได้... แต่ยังไม่รู้ว่าอยากเรียนมั้ย
เอางี้ดีกว่า อาชีพหมอเนี่ย จบสายอื่นมามาำทำงานหมอไม่ได้นะครับ ต้องจบหมออย่างเดียว

ตอนนี้ไม่เจอตัวเอง ลองเข้าไปเรียนหมอซักปีสองปีก็รู้แล้วครับว่าเราอยู่ฐานะนั้นได้มั้ย
ต้องยอมเสียโอกาสบางอย่างเพื่อค้นหาตัวเองล่ะนะครับงานนี้ เพราะดันไม่รู้จักค้นหาตัวเองมาก่อนหน้านี้เอง

ส่วนเรื่องความเสี่ยงของหมอประเทศไทย :08: ไม่อยากพูดถึงครับ คนมันงี่เง่าเห็นแก่ตัวขึ้นทุกวัน

ก็คำที่ เหล่า หมอ ๆ ทั้งหลายอาจจะจำได้ก็คือ

"ทำเพื่อคนอื่นก่อน สิ่งดี ๆ ก็จะเข้ามาในชีวิตเอง"

เป็นหมอก็เพื่ออุทิศตนน่ะครับ
อาจจะเรียนหนัก งานเยอะ
แต่จบมา ก็มีคนนับถือ เชื่อถือ

ถ้าอยากได้เงินดี ก็ทำโรงพยาบาลเอกชนครับ
ได้เงินดี เพราะรักษาแต่ละครั้งก็จะได้ 200 (ขั้นต่ำ) เพิ่มงานเงินเดือน

สักวัน อนาคตหมอประเทศไทยจะดีขึ้นครับ ......

มันอยู่ที่ความชอบมากกว่าครับ ไม่ได้ขึ้นกับความสามารถ

พี่ให้คำปรึกษาไม่ได้เพราะไม่ได้อยู่ในเส้นทางสายอาชีพนั้น
เลยลองเอาลิงก์ไปแปะให้เพื่อนที่เป็นหมอลองกดเข้ามาอ่าน เผื่อจะได้คำแนะนำดีๆ นะ

อ้างคำพูดจาก: ^-FakE-^ เมื่อ 12 เม.ย. 2008, 15:44 น.
มันอยู่ที่ความชอบมากกว่าครับ ไม่ได้ขึ้นกับความสามารถ

ฉึก


เมื่อวานซืนมีกรณีนึงเกิดขึ้น
คือประกาศผลสอบเข้ามหาลัยปีนี้ คะแนนท็อปสุดคือ 79.xxx คะแนน เป็นของหมอจุฬาฯ
คุณวิศาลเอามาเล่าในรายการขา่วเช้ามืดตอนตีสี่ แล้วบรรยายบทสัมภาษณ์น้องคนนั้นมาให้ฟัง
น้องบอกว่า หนูถนัดคำนวณกับฟิสิกส์ เลยเล็งไว้สองอย่าง ไม่วิศวะก็หมอ
แล้วก็ติดหมอด้วยคะแนนอันดับหนึ่งของประเทศ*

พอถามว่าจะฝากอะไรให้น้องๆ ที่จะเข้ามหาลัยต่อไป (น้องคนนี้จบมหิดลวิทยานุสรณ์)
น้องก็บอกว่า เวลาเลือกว่าจะเข้าคณะอะไรเนี่ย ให้เลือกจากวิชาที่เราถนัดและทำได้ดี
อย่าไปคิดว่าเข้าเรียนแล้วจบมาจะเป็นอะไร รายได้ดีไหม ...

สัมผัสได้ถึงควมบิดเบี้ยวเลยครับ
ตูไม่อยู่ในฐานะที่น้องเขาเป็น แต่เอาตัวเองตัดสินไปแล้วว่า
เฮ้ย คิดแบบนี้เหรอวะ นี่น่ะนะที่หนึ่งของประเทศ*
ถ้าเป็นตูตูคงบอกลูกหลานไว้ก่อนว่า อยากเป็นอะไร ชอบอะไร รักอะไร ก็เรียนไปทางนั้น
เพราะตอนมัธยมตูไม่ชอบวิศวะเอาเสียเลย แต่พ่อแม่ก็ผลักดันให้มาทางนี้
ถึงไม่บังคับ แต่ก็สัมผัสได้ - ซึ่งในเมื่อใจไม่ชอบการดำเนินชีวิตแบบวิศวะแล้ว ละจะเรียนไปทำไม
ดังนั้นเลยพาตัวเองเข้าถาปัดซะเลย (ยิ่งแล้วใหญ่ :30:)


ป.ล.
น้องคนนั้นบอกว่า หนูอาจจะเลือกไปเอาทุนที่ได้รับจากอเมริกาในทางวิศวะก็ได้ (คือสละสิทธิ์ทางนี้)
เพราะบอกตามตรงว่าหนูไม่ค่อยถนัดชีววิทยา แต่ชอบคำนวณมากกว่า.....

ป.อ.
*ขยายความจากดอกจัน - วันต่อมาก็มีข้าวใหม่มาแทน
นั่นคือทางแพทย์ศิริราชก็มาแย้งว่า ที่ 1 ประเทศปีนี้อยู่ที่ศิริราชต่างหาก (เด็กเตรียมฯ)
คือจริงๆ แล้วน้องที่ได้แพทย์ศิริราชทำท่าจะไปรับทุนหลวง ทางจุฬาก็เลยปัดให้ที่ 2 เป็นที่ 1 แทนไง
แต่ทำไปทำมาดูแล้วน้องเขายังไปรายงานตัวที่ศิริราช ก็เลยยังถือว่านั่นเป็นที่ 1 อยู่
ซึ่งทางแพทย์จุฬาฯ เลยบอกว่า (ไม่ได้บลัฟกันนะครับ) ถ้านับตามคะแนนรวมแล้ว
จุฬาก็ยังเป็นที่ 1 อยู่ดี....

ป.ฮ.
ถือเป็นโลกที่ตูไม่เข้าใจครับ คือตัวเองเข้าใจแบบหนึ่ง
แต่เชื่อว่าสำหรับเราที่คิดว่าเราคิดถูก มันอาจจะผิดในมุมมองของคนในวงการการศึกษาก็ได้
เลยไม่รู้เว้ย ปั่นบอร์ดดีกว่า

แม่เกลียดหมอจุฬาครับ
ท่ามาก เรื่องมาก ลูกคุณหนู ไม่ลุย ไม่เหมาะกับงานโรงพยาบาลรัฐเป็นอย่างมาก :42:
สู้หมอศิริราช หรือแม้กระทั่งหมอ มอ. ยังไม่ได้เลย


อ้อ แม่เป็นพยาบาลครับ

หมอ มอ. กินเหล้าไม่แพ้ใครนะครับ  :37:

อยากจะเรียนอะไร ชอบอะไร เลือกแบบนั้นดีกว่า อยู่่ได้นาน

อ้างอิง
พอถามว่าจะฝากอะไรให้น้องๆ ที่จะเข้ามหาลัยต่อไป (น้องคนนี้จบมหิดลวิทยานุสรณ์)
น้องก็บอกว่า เวลาเลือกว่าจะเข้าคณะอะไรเนี่ย ให้เลือกจากวิชาที่เราถนัดและทำได้ดี
อย่าไปคิดว่าเข้าเรียนแล้วจบมาจะเป็นอะไร รายได้ดีไหม ...

:08: ......

เกิดมาเป็นฟันเฟืองอะ นานา

คือเห็นด้วยกับประโยคหลังนะ แต่ประโยคแรก... เอ่อม...
ถนัดอยู่แล้วจะเรียนหาพระแสงดาบคู่เจไดอะไรมิทราบ
ว่าแล้วก็เดินไปส่องกระจก แล้วก็ชี้นิ้วด่า้ด้วย :05a:

เลือกไอ้ที่อยากรู้อยากเรียนเซ่ จะไปเลือกทำไมไอ้ที่ถนัด :08: ปวดหมอง

บวกพี่แอนไปหนึ่งจึ้ก

อยากบอกว่าผมรู้สึกว่าเด็กมหิดลฯ ไม่เคยได้รับการปลูกฝังเรื่องอื่นนอกจากตัวหนังสือที่ดีพอ
จะไม่พูดเรื่องที่น้องเขาคิดว่าเขาเรียนอันไหนดีนะ (เป็นไปได้รึเปล่าว่าเลือกเรียนหมอเพราะเรื่องผลประโยชน์ทางสังคม)

ที่เห็นมา เด็กมหิดลฯหลายคนไม่มีความสำนึกว่าเงินที่ตัวเองเรียนอยู่เนี่ยเป็นเงินภาษีประชาชนล้วนๆ
เป็นสิ่งที่ประเทศลงทุนเพื่อให้ได้ทรัพยากรบุคคล ที่มีคุณภาพ พอที่จะพัฒนาประไทยสู้กับนานาอารยประเทศได้

ทุกวันนี้ยังมีเด็กมหิดลอีกหลายคนที่ฉกฉวยโอกาสทางการศึกษา ที่มากกว่าคนอื่น แถมยังเป็นประโยชน์ส่วนตัวอีกด้วย

จุดมุ่งหมายของโรงเรียนตั้งแต่ตั้งไม่เคยต้องการเด็กที่จะจบไปเป็นหมอ
หมอในที่นี้หมายถึงหมอเฉยๆ ที่ในที่สุดอาจจะไปร่ำรวยด้วยการเปิดคลีนิกรักษาสิว

แต่ประเทศต้องการคนที่จบไปเพื่อเป็นนักวิจัย พัฒนาให้ทุกอย่างดีขึ้น ไม่ว่าตัวเองจะเรียน ในสาขาไหนก็ตาม

สุดท้ายน้องคนนั้นที่ออกข่าวไม่ว่าจะเรียนอะไร ก็ขอให้ได้ทำประโยชน์ให้ประเทศชาติสมกับที่เอาภาษีชาวบ้านไปใช้เถอะน้องนะ

ปล. นอกเรื่องชิบหายเลย

 :37: ละนานาเรียนจบไปทำอาชีพอะไรดีเนี่ย
เวลาที่บ้านถามก็ไม่รู้ว่ามันเรียกว่าอะไร  :30:

อ้างคำพูดจาก: สหายนานา เมื่อ 12 เม.ย. 2008, 16:41 น.
:37: ละนานาเรียนจบไปทำอาชีพอะไรดีเนี่ย
เวลาที่บ้านถามก็ไม่รู้ว่ามันเรียกว่าอะไร  :30:

:37:เดี๋ยวพี่เลี้ยงเอง

อ้างคำพูดจาก: แอน เมื่อ 12 เม.ย. 2008, 16:02 น.

เมื่อวานซืนมีกรณีนึงเกิดขึ้น
คือประกาศผลสอบเข้ามหาลัยปีนี้ คะแนนท็อปสุดคือ 79.xxx คะแนน เป็นของหมอจุฬาฯ
คุณวิศาลเอามาเล่าในรายการขา่วเช้ามืดตอนตีสี่ แล้วบรรยายบทสัมภาษณ์น้องคนนั้นมาให้ฟัง
น้องบอกว่า หนูถนัดคำนวณกับฟิสิกส์ เลยเล็งไว้สองอย่าง ไม่วิศวะก็หมอ
แล้วก็ติดหมอด้วยคะแนนอันดับหนึ่งของประเทศ*

นึกถึงตัวเองและผู้ร่วมชะตากรรมเลย .. สมัยซัก 15 ปีก่อน..... (นานเนอะ)
สมัยนี้ยังเป็นกันรึเปล่าก็ไม่รู้ ไม่ค่อยได้สัมผัสเด็กๆ แล้วค่ะ ..
ถ้าเรียนเก่งตั้งแต่เด็ก จะถูกผลักให้เรียนวิทย์คณิต และเหลือทางเลือกที่สังคมจะยอมรับอีกแค่
สองทางคือไม่แพทย์ ก็ วิศวะ .. แอ้ก็เคยประสบปัญหานี้เหมือนกัน พ่อเรียกลูกสาวคนนี้ว่า
แพทย์หญิงแอ้ มาตั้งแต่จำความได้ เรียนดีก็ยอมรับว่าใช่ แต่.. กลัวเลือด กลัวเข็มเป็นที่สุด
ครั้งที่พบสัจจะธรรม คือมาตอบปัญหาเคมี ที่ ม.เกษตร ด้วยความซุกซนเดินผ่านห้องที่คณะสัตวแพทย์
กำลังทำแล็บ กลิ่นที่โชยออกมา โอ้.. แม่เจ้า.. แทบจะเป็นลมอยู่ตรงนั้น (คงพวกน้ำยาแช่สิ่งที่เคยมีชีวิตซักอย่าง)

ตอนจะเอ็นทรานซ์ พ่อยังมานั่งลุ้นให้เลือกแพทย์ มันเป็นไปไม่ได้ อันที่จริงสิ่งที่ชอบที่สุดตอนนั้น
น่าจะเป็นคณะนิเทศน์ล่ะ แต่ก็ไม่สามารถเลือกได้ .. (อยากถ่ายรูป อยากเป็นช่างภาพ) จำเป็นต้องเลือกวิศวะ
เพื่อรักษาความรู้สึกของพ่อแม่เอาไว้..

สิบกว่าปีผ่านไป .. แว่บๆๆๆ .. งานวิศวะไม่ใช่งานง่ายๆ อยู่กับมันมานาน ยอมรับว่าเกิดความรักในอาชีพนี้
แต่ก็ยังชอบถ่ายรูปอยู่ดีแม้ฝีมือจะไม่เอาไหน นึกถึงตอนนั้น ถ้าทะลึ่งเรียนหมอ คงไม่รอดเทอมแรก อาจเสียกำลังใจ
ทำอะไรไม่สำเร็จไปเลยก็ได้ ..

คือแอ้ว่านอกจากถนัด แล้ว ก็ต้องดูว่าเหมาะสมกับตัวเราด้วยรึเปล่า ร่างกาย+สมอง ทำได้ แล้วใจเราล่ะ เป็นสุขกับสิ่งนั้นมั้ย
เพราะเราต้องอยู่กับมันไปทั้งชีวิตนะคะ

ปล.เพื่อนสนิทแอ้ โดนกระแสผลักให้ต้องเรียนแพทย์ เรียนอย่างเก่ง จบมาด้วยเกรดหรูหราไฮโซ ตอนนี้ไปต่อโทเป็นจิตแพทย์แล้ว
เพราะมารู้สึกตัวตอนทำงานสองปีแรก ว่าตัวเอง .. กลัวเลือดเหมือนกันแฮะ  :39:

 :08: ความคาดหวังนี่น่ากลัวนะ
นานาโึคตรโชคดีเลย  :30:

ใครที่มาอ่าน อย่าด่าผมนะครับ  :42: นี่เป็นแค่ความเห็นจากแพทย์ตัวเล็กๆคนนึง (ซึ่งหมอที่จบในเมืองไทยส่วนใหญ่จะได้ไปเป็นกัน)

ผมว่าเด็กมัธยมประเทศไทยเกินครึ่งเวลาไปเอนทรานซ์เลือกคณะ ตนเองยังไม่รู้หนทางชีวิตของตนเองกันหรอกครับ
เลือกวิศวะ ... ก็ไม่รู้ว่าทำงานจริงเป็นยังไง
เลือกหมอ ... ก็ไม่รู้ว่างานจริงๆเป็นแบบไหน
เลือกครู ... ก็รู้จักความเป็นครูแค่ที่สอนเราเท่านั้น

ผมเชื่อว่าการเป็น ลูกวิศวะ ลูกหมอ ลูกครู
การเข้าค่ายวิดวะ ค่ายเตรียมเป็นหมอ ค่ายเตรียมเป็นครู
หรือแม้แต่การเข้าไปเรียนในคณะดังกล่าวสัก3-4ปีแล้วก็ตาม ... บางคนยังไม่ทราบเลยว่าจบออกไปจะไปทำงานเป็นแบบไหน

ดังนั้น ... ถ้าแอน (ชื่อแอนใช่ไหม) ยังไม่รู้ว่าจะเรียนดีไหม ก็ต้องมาชั่งน้ำหนักในส่วนต่างๆ
ข้อเสียของการเป็นหมอ
1. เวลาว่างไม่เหมือนชาวบ้าน
เพราะต้องอยู่เวรต่างๆนานามากมาย ... เช่นตอนนี้วันสงกรานต์ หมอทุกคนในโรงพยาบาลต้องมาช่วยกันผลัดเวรกันอยู่
2. งานหนักในแบบของหมอ
งานหนักแบบของหมอคือ งานเป็นงานที่เครียด ต้องการการตัดสินใจ ต้องอดนอน (เมื่อคืนผมนอนไป4ชม.)
ที่สำคัญคือ งานหนักแบบของหมอ มันหนักกว่าจินตนาการปกติ ... หนักกว่าคนทำงานออฟฟิศหรือข้าราชการในระดับเดียวกันแน่นอน (ดังนั้นไม่ต้องคะเนล่วงหน้าว่าจะเป็นยังไง ผมเองยังคะเนต่ำกว่าความจริงไปเยอะ)
3. เป็นคนส่วนน้อยของสังคม และเป็นวิชาการที่คนส่วนใหญ่ไม่รู้ลึกรู้จริง
ทำให้หมอต้องตกเป็นจำเลยสังคมบ่อยๆ และในหลายๆเรื่องที่ทำถูกต้องแล้วหรือผิดไม่มาก ก็ยังมีโอกาสขึ้นหน้าหนึ่งในลักษณะผู้ร้ายฆ่าคนได้

ข้อดีของหมอ
1. ไม่มีวันตกงาน ถ้าไม่ทำตัวงี่เง่า
เคยเห็นหมอตกงานไหมล่ะ ...  :37:/
2. รายได้มหาศาล
ใครว่าหมอเงินน้อย
แพทย์จบใหม่มีรายได้อยู่ที่ 20000 ต่อเดือน ... และอาจจะมากกว่านี้ขึ้นกับว่าผอ.โรงพยาบาลเคี่ยวมากน้อยแค่ไหน
ในที่นี้ผมไม่คิดเป็นรายชั่วโมงการทำงานจริงให้นะ เพราะถ้าคิดให้มันจะโดนปัดไปอยู่ตรงข้อเสีย  :30:
ที่สำคัญ จะไม่มีเวลาใช้เงิน ดังนั้นเงินเก็บเหลือแน่นอน  :37:/
3. มีคนรักและนับถือ
แม้ว่าจะมีเกรียนบางประเภทที่ทำให้หมอหมดกำลังใจ แต่คนที่เค้านับถือหมอจากใจจริงก็มีเยอะ
ดังนั้นถ้าเราทำดี และรู้จักการPresent ตนเอง คนอื่นๆก็จะรักเราจากใจจริง


ดังนั้น ผมขอตอบโดยอิงจากสิ่งที่ผมตอบอาจารย์สมัยสมัครเข้าเรียนนะครับ

อาจารย์แพทย์ศิริราช : ทำไมคุณถึงอยากเข้าเรียนที่ศิริราช
หมอแมว : เพราะพ่อแม่ผมเรียนจบจากที่นี่ครับ
อาจารย์แพทย์ศิริราช : แล้วทำไมคุณอยากเป็นหมอ
หมอแมว : เพราะเป็นอาชีพที่มั่นคงครับ ... ผมอยากช่วยคน แต่ถ้าชีวิตเรายังไม่มั่นคงก็ยังช่วยใครไม่ได้ ... ถ้าเรามีความมั่นคงในชีวิต เราก็ช่วยคนอื่นได้

อยากให้ไปอ่านกระทู้
http://www.f0nt.com/forum/index.php/topic,12659.0.html
ประกอบการตัดสินใจครับ
เรื่องเงิน เรื่องงาน เป็นสิ่งที่สำคัญอย่างหนึ่งเช่นกัน
การไล่ตามความฝันที่จริงก็เป็นสิ่งที่ดี แต่คนที่ไล่ตามความฝันจนกระทั่งตนเองลำบาก ครอบครัวลำบาก พ่อแม่ลำบาก ก็มีไม่น้อย ...
ในกรณีนี้ แอนบอกว่าสอบหมอติดแบบงงๆ ...
แอนเป็นคนที่ทำงานคอมฯเป็น ไปเข้าค่ายคอมฯมาแล้วด้วยซ้ำ แต่ยังสมัครหมอ ... แถมพอติดหมอยังมาถามความเห็นซะอีก
ผมขอตีความว่าแอนเองยังไม่รู้หรือตั้งอนาคตความตั้งใจไว้ว่าจะเป็นอะไร
ยังไม่มีความฝันที่ชัดเจน
ไม่มีความฝันให้ไล่ตาม

ดังนั้นขอสรุปเอาดื้อๆเลยครับ

- ถ้ามีทุนที่จะเรียน
- เป็นคนที่ไม่ขี้เกียจ
- ต้องการความมั่นคงในชีิวิตในระดับนึง
- ไม่ได้มีความฝันอื่นให้ไล่ตาม
- ไม่เกี่ยงงานหนัก
- และไม่อ่อนไหวต่อคำติฉินนินทานัก

สมัครหมอเถอะครับ ...  :22:

ปล. กลัวเลือดกลัวศพไม่เกี่ยวกัน ... เพราะเทคนิกการสอนและการเรียน จะหล่อหลอมจนทำให้นักศึกษาแพทย์ไม่กลัวอาจารย์ใหญ่ และไม่กลัวเลือดคนไข้โดยไม่รู้ตัว

อ่านของหมอแมวแล้ว รู้สึกได้เลย  :52:

ตอนเอนทรานซ์ก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ :42:

เป็นรุ่นพี่ที่เท่จริงๆ ครับ :12:

สงสัยอยู่อย่างว่าถ้ามีบางคนชอบมีดและเลือดเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว
จะเรียนหมอได้ไหมครับ

เฟิร์นเสริม สาครราษฎร์ น่ะเหรอ  :52:

มันขึ้นอยู่กับตัวเราทั้งหมดทั้งมวลนะ

พูดก็ไม่ได้มาก เพราะอัยย์ไม่ได้เอนท์ เเต่เรียน ม.เอกชนเเทน
เพราะอยากเรียน คณะมนุษยศาสตร์ ของที่นี่

อ่านไปอ่านมาสงสาร หมอ นะ โดยเฉพาะ พวกคนที่ทำงานตามชนบท
อ่อ ไม่เคยเห็นหมอตกงงานด้วย

เคยดูหนัง หมอเจ็บ ที่พอล เเสดง ก็รู้สึกเข้าใจหมอขึ้นมาหน่อยนะ

ถ้าเป็นหมอ ก็เท่ากับเป็นลูกน้องไชยา สะสมทรัพย์นะ


อ๊ะ ตัดสินใจได้ทันทีเลยเหรอ

รู้สึกว่าเรียนกับทำงาน คงจะเป็นคนละเรื่องกันค่ะ

แต่ละอาชีพมันมีข้อดีข้อด้อยต่างกันไป

แต่จากประสบการณ์ตรง
เรียนหมอแล้ว จะรู้สึกว่าชีวิตมั่นคงแน่ๆในอนาคต
แต่ความมั่นคงนี่แหละ
มันทำให้ตอนเรียนกระวนกระวาย

น่าจะคิดแค่ชอบหรือไม่ ก่อนดีกว่าค่ะ
ถ้าชอบ อะไรๆเราก็ย่อมผ่านมันไปได้

ถ้าไม่ชอบ อาจจะผ่านอะไรๆไปได้ก็จริง
แต่จิตใจมันจะช้ำๆอยู่เหมือนกัน

ตอนนี้ไม่ได้ชอบ
แค่คิดว่าต่อไปอาจจะชอบ เพราะว่าคงจะได้ช่วยคนอื่น
คงจะมีหน้าที่การงานมั่นคง ไม่น่าจะตกงาน

แต่ตอนนี้กลัวเลือด กลัวเข็ม กลัวศพ กลัวว่าตัวเองจะโง่
กลัวว่าจะช่วยคนอื่นเค้าไม่ได้ กลัวว่าจะไม่กล้าเย็บแผล
กลัวเขียนรายงานไม่เป็น กลัวทำงานหนัก กลัวไม่มีแฟน(เพราะเรียนจนแก่)

ถ้าเกิดน้องกลัวสิ่งเหล่านี้ ก็ไม่แนะนำค่ะ
ช่วงชีวิต อายุ 20-30 ของน้อง คงจะหดหู่แบบพี่เป็นแน่แท้ T^T

อ้างคำพูดจาก: แมวเงียบสีดำ เมื่อ 12 เม.ย. 2008, 21:53 น.
แต่ตอนนี้กลัวเลือด กลัวเข็ม กลัวศพ กลัวว่าตัวเองจะโง่
กลัวว่าจะช่วยคนอื่นเค้าไม่ได้ กลัวว่าจะไม่กล้าเย็บแผล
กลัวเขียนรายงานไม่เป็น กลัวทำงานหนัก กลัวไม่มีแฟน(เพราะเรียนจนแก่)
ถ้าเกิดน้องกลัวสิ่งเหล่านี้ ก็ไม่แนะนำค่ะ
ช่วงชีวิต อายุ 20-30 ของน้อง คงจะหดหู่แบบพี่เป็นแน่แท้ T^T

กลัวครบหมดทุกอย่างเลยอ่ะ  :37: ... แต่Topingมันหมดทุกอย่างแล้ว

ขอบคุณสำหรับทุกความเห็นเลยนะคะ  :46:

พี่ๆ บอร์ดฟอนต์ใจดีจัง ช่วยตัดสินใจได้เยอะเลยค่ะ ^^ ขอบคุณมากนะคะ

คือเรื่องเวลาว่างกับเรื่องทำงานหนักไม่ค่อยเป็นห่วงเท่าไหร่น่ะค่ะ เพราะเคยทำงานหนักๆ มาก่อนมั่งเหมือนกัน
(ถึงมันอาจจะไม่หนักเท่าหมอก็เถอะค่ะ)

เป็นห่วงแค่เรื่องรายได้กับเรื่องคนไข้ที่ไม่พูดแล้วไม่ค่อยเข้าใจกันเท่านั้นล่ะค่ะ
เพราะตอนนี้ทางบ้านค่อนข้างมีปัญหาเรื่องค่าใช้จ่ายพอสมควร (แต่เรื่องค่าเทอมคงไม่มีปัญหา คงหาทุนของมหาลัยได้น่ะค่ะ)
แค่กลัวรายได้ที่ได้มาไม่พอใช้น่ะค่ะ แถมมีน้องอีก 2 คนกำลังเรียนอยู่ด้วย
แล้วตอนทำงานก็ต้องการกำลังใจด้วยน่ะค่ะ กลัวรักษาคนไข้แล้วโดนบ่นๆ (แบบเกรียนนิดๆ) อะไรแบบนี้น่ะค่ะ - -

แต่พออ่านของหมอแมวแล้วสบายใจขึ้นเยอะเลยค่ะ ช่วยตัดสินใจได้เยอะมากๆ เลย

สำหรับตอนนี้ตัดสินใจแล้วคงจะไม่สละสิทธิ์หมอแล้วล่ะค่ะ ขอบคุณอีกครั้งนะคะ  :46:

 :49: ล่อลวงเด็กมาได้อีกหนึ่งคน

อ้างคำพูดจาก: หมอแมว เมื่อ 13 เม.ย. 2008, 00:08 น.
:49: ล่อลวงเด็กมาได้อีกหนึ่งคน

:05: ง่า

 :30: จะมีว่าที่หมอคนใหม่แล้ว

ยินดีด้วยค่า  :25:

มีแต่คนเก่งๆ แต่ก่อนอยากเรียน ทันตแพทย์
แต่ว่า หนูมันโง่ที่แพ้ ป. 4

ปล. ดีใจด้วยนะครับ ขอให้เป็นหมอดังใจหวังนะครับ :46:

จริงๆถ้าเบียร์เก่งชีวะแล้วเรียนทันตะ
โบว์ก็ไม่ต้องเสียค่ารักษารากฟันนะ


ปล.น้องแอนสู้ๆนะคะ ขอให้เข้มแข็งและมีความสุขกับการตัดสินใจในครั้งนี้ :33:

เป็นหมอ ไม่ใช่จะเป็นกันง่ายๆนะครับ
เรียนเลยๆ หนับหนุนๆ

กว่าจะจบออกมา ไชยาก็ไม่อยู่แล้วครับ :12:

 :09:

พี่แอนคงหมายถึง นายไชยา สะสมทรัพย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข น่ะครับ  :52:

ที่จริงไชยา ก็ไม่ได้แย่ไปซะหมดหรอกครับ  :52: ...
คือว่าไม่ได้ดีเลิศเลอ
แต่อย่างน้อยก็ดีกว่าสุดารัตน์  :52:

ผมว่าดีนะครับ   ออกแนวแอ็คชั่นดราม่า   เศร้าดีด้วย

อ่านที่แอนเอามาโพสแล้วโคตรน่าเศร้าเลย
.....เด็กที่เรียนเก่ง ได้คะแนนสูงสุดในประเทศ กลับไม่รู้ว่าตัวเองรักที่จะเป็นอะไร จะโตขึ้นไปทำงานอะไร

สังคมไทยปลูกฝังให้เด็กโดยมากคิดแบบนี้มาตลอด ....เรียนให้เก่ง เรียนให้ดี เรียนให้เป็นที่หนึ่งเอาไว้ก่อน แต่ไม่ค่อยจะปลูกฝังให้เด็กคิดหรือลองจะทำในสิ่งที่ตัวเองคิดว่าชอบ คิดว่าใช่ เอาสิ่งที่ได้มาจากการเล่าเรียน หรือประยุกต์ประสบการณ์ไปใช้ในชีวิตแบบจริงจัง ....ถ้าตัวเด็กยังคิดไม่ได้ว่าความสามารถ ความถนัด และความรักที่แท้จริงของตัวเองมันคืออะไร เรียนให้คะแนนสูงเท่าไหร่ก็ไม่มีประโยชน์

...... ตัดสินใจเรียนในคณะที่รับคนคะแนนสูงๆ เพราะคิดแค่ว่าคะแนนสูงต้องเรียนวิศวะหรือแพทย์ถึงจะสมศักดิ์ศรี ..... ซึ่งเกิดเรียนไปเรื่อยๆแล้วมันไม่ใช่สิ่งที่ตัวเองเป็น สิ่งที่ตัวเองรัก มันน่าเสียดาย .... มีคนอยู่มากมายที่ไม่ได้ไปประกอบอาชีพเกี่ยวเนื่องในสิ่งที่ตัวเองจบออกมา เพราะไม่ได้มีความรักในสิ่งที่ตัวเองเลือกตั้งแต่แรก ..... แต่บางคนที่สมมุติว่าเขาอยากเป็นหมอ มีความรักอาชีพนี้ มีความตั้งใจ แต่ไม่มีโอกาสได้เรียน โคตรจะน่าเสียดายเลย .... ไม่อยากจะโทษความคิดของเด็กหรอกนะ แต่อยากจะโทษทัศนคติของสังคมที่สอนให้เด็กส่วนมากมีความคิดกันแบบผิดๆมากกว่า .... ใครมีลูกมีหลาน มีน้อง มีญาติ มีคนรู้จัก พยายามไปพูดไปคุยให้เหล่าอนาคตของประเทศคิดถึงสิ่งที่ตัวเองชอบ สิ่งที่ตัวเองรัก แต่เนิ่นๆก็จะดีมาก

บางทีเด็กมันเก่งน่ะครับ ทำไอ้นั่นก็ดี ไอ้นี่ก็เริ่ด มันพูดแบบนั้นแต่ผมว่ามันไม่โง่หรอก 555

ยินดีกับน้องแอนด้วยนะคะ ^^''




ฟังที่คุณ 8e88 พูดมา สังคมมีส่วนจริง ๆ นะ โดยเฉพาะบุคคลรอบข้าง บุคคลภายในครอบครัว




บางทีการเลือกเส้นทางดำเนินชีวิต เช่น การเลือกเรียนอะไรสักอย่าง
พ่อแม่และปัจจัยที่ 5 (เงิน) มีผลมากเหมือนกันนะคะ
อย่างพวกเขาก็ให้เหตุผลต่าง ๆ ถ้าไม่ทำตามที่เขาคิด เราก็รู้สึกผิดโดยอัตโนมัติ
ถึงแม้ว่ามันจะเป็นสิ่งที่เราคิดว่าถูกต้องก็เถอะ




อย่างที่กวางโดนมาก็คือ จะจับกวางเรียนบัญชี
ซึ่งอันที่จริงกวางอยากเรียนพยาบาลมากกว่า
แม่ก็ให้เหตุผลว่า กลัวลูกตัวเองเอนทรานซ์ไม่ติด และก็ไม่มีเงินส่งเรียนเยอะมากนัก
แต่สุดท้ายพอจับเบนเข็ม ไปเรียนทางนั้นปั๊บ
สิ่งที่ได้กลับมาคือเรารู้ล่ะว่าเราไม่ชอบ ไม่อยากทนเรียนแบบนั้นต่อ
พ่อกับแม่ไม่ได้มาเรียนกับเราเขาไม่เข้าใจหรอก แต่ที่เขาอยากให้เป็นแบบนั้น
อาจเป็นเพราะสังคมที่เขาพบเจอ เขาเคยเห็นคนจบแบบนี้มีการมีงานดี ๆ ทำ ก็อยากให้ลูกตนเองเป็นอย่างนั้นบ้าง
โดยไม่คิดหรอกว่าลูกตนเองเรียนไปแล้วมันจะรอดไหม หรือมันจะสนใจ ชอบ รักที่จะเป็นแบบนี้รึเปล่า




ช่วงเรียนนะ อยากให้ลองทำอะไรหลาย ๆ อย่าง เปิดมุมมองตัวเอง
อย่าคิดว่าชีวิตนี้มีแต่.. แพทย์ วิศวะ บัญชี คอม นักกฎหมาย
หรืออะไรที่คนเขาเป็นแล้วชาวบ้านเขานิยมชมชอบ
ถ้าเกิดค้นพบว่าตนเองชอบอะไร ก็ตั้งใจให้เป็นแบบนั้นไปเลย
แบบนี้ใช้ชีวิตไปกี่ปี กี่สิบปี ก็มีความสุขค่ะ




พอคิดจะย้อนกลับไปเรียนสายสามัญใหม่ มันก็สายไปซะแล้วอ่ะค่ะ
เราก็เลยต้องหาสิ่งที่ชอบบนเส้นทางที่พ่อแม่ขีดไว้ให้เดิน แล้วตัดสินใจหักมุมชีวิตตัวเอง
(จะได้รู้สึกว่า เราได้เลือกสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับตัวเองแล้ว)
ซึ่งมันก็ลำบากเหมือนกัน กว่าจะทำให้เขายอมรับ และลบล้างความคิดเก่า ๆ ที่เคยยึดมั่นถือมั่นได้





วันก่อนกวางนั่งคุยกับพ่อ พ่อก็ถามว่า ทำงานเป็นยังไงบ้าง ทำอะไรบ้าง
กวางบอกว่า ก็ดีนะ ทำหลายอย่างเลย สนุกดี
พ่อบอกต่อว่า ถ้าเกิดไปเรียนบัญชี (อะไรวะเอะอะก็บัญชี เรียนเองสิจะได้รู้ว่านรกมีจริง)
ก็เอางานกลับมาตรวจที่บ้านได้ แต่ทำของเอ็งมันลำบากนะ แถมเงินน้อยกว่าด้วย
(รู้ได้ไงว่าน้อยกว่า จริง ๆ รับ freelance เยอะ ๆ ก็ได้เป็นแสน)






คุยไปคุยมา คือต้องคอยใส่อาหารสมองให้คนรอบข้างในบ้านบ้าง
สิ่งที่เรารู้มาคืออะไร ต้องคอยบอก เพราะพ่อแม่เราเองเดี๋ยวนี้
ไม่ได้ออกนอกบ้านตลอดเวลาเหมือนเรา ช่องทางการรับข่าวสารก็น้อยกว่าเราอยู่แล้ว
อย่าให้เขาคิดว่าิ สิ่งที่ดีที่สุดที่เขาเคยคิดเมื่อสมัยก่อนนั้นมันถูกต้องตลอดเวลา
สังคมมันเปลี่ยนไปตามกาล มันคงจะถูกต้องเสมอไปไม่ได้
พอรัฐบาลเปลี่ยนแปลง เราจะไปยึดถือปฏิบัติเหมือนเดิมมันก็ไ่ม่ค่อยจะได้
ข้าวที่เคยกินเหลือ เดี๋ยวนี้ต้องทานให้หมด เพราะของมันแพงขึ้นทุกอย่างแม้แต่ข้าวสาร
อย่างแต่ก่อนรับราชการดีนะ ตอนนี้ใครเป็นเจ้าของกิจการถือว่าดีกว่า 555++
แต่ก็ไม่เสมอไป อนาคตอาจจะคิดแบบอื่นก็ได้ใครจะไปรู้ ^^''

ตอนนี้งงอย่างเดียวครับ
ที่ถามว่าติดหมอ จะเรียนดีรึเปล่าน่ะครับ

ตอนนี้ (อ้างอิงตามวันตั้งกระทู้ 12 เมษายน) เกือบทุกที่เขาจะสอบภัมภาษณ์ไปหมดแล้ว (ไม่นับรอบ 2)
และเมื่อผ่านการสอบสัมภาษณ์ฺ (หรือเรียกว่าได้เข้าไปเรียนแน่ๆ) เขาจะตัดสิทธิ์จากแอดฯ กลางหมดเลย
(ใบสัญญาที่เราลงชื่อ เขาเก็บก่อนเข้าสัมภาษณ์ ยอมให้ตัดสิทธิ์เมื่อสัมภาษณ์ผ่าน)

อันนี้ที่มาบอกคือ ให้ระวังด้วยว่า ถ้าเขียนสัญญาไปแล้ว ติดแล้ว ไม่อยากเรียน จะสละสิทธิ์ระวังจะไม่มีที่เรียนเลยนะครับ

++ น้องกวาง หมอแมวด้วย :33:

เห็นเรื่องนี้แล้วนึกถึงน้องคนนึงค่ะ
น้องมันเรียนเก่งมาก อยากเป็นหมอมากๆ มาตั้งแต่เด็ก มันก็เลยมุเรียนมาตลอด
แต่แม่มันไม่มีฐานะมากนัก แม่อยากให้ลูกเป็นทหารมากกว่า
ประกอบกับน้องของน้องคนนี้ไม่ค่อยมักเรียน ความกดดันเลยมาตกที่มันหมด

พอ ม.3 น้องมันก็ไปสอบเตรียมทหาร ปรากฏว่ามันติด
แม่ก็ให้ไปเรียนทันที บอกว่าเป็นทหารจะได้มีเงินเดือน มีหลักมั่นคง มันก็ยอมแม่
แต่พอไปเรียนมันก็รู้ว่าสิ่งนี้ มันไม่ชอบ มันอยากเป็นหมอมากกว่า

เตรียมทหาร เด็กขึ้นอยู่กับครูฝึก ขึ้นอยู่กับรุ่นพี่ สั่งให้เรียนต้องเรียน สั่งให้นอนต้องนอน
แต่มันต้องแอบไปอ่านหนังสือดึกๆ ทุกวัน ในส้วม พอรุ่นพี่มาเจอก็สั่งให้มันวิ่ง
บางทีคืนหนึ่งๆ ได้นอนแค่ 2 ชั่วโมง แต่มันก็ไม่สน
เกรดเทอมแรกมันได้สี่ เป็นที่สองของรุ่น รุ่นพี่บางคนเริ่มรู้เรื่องมันมากขึ้นก็คอยดูๆ ไม่สั่งลงโทษมากนัก

ตอนนี้มันต้องยืมตังค์เพื่อนไปเรียนพิเศษ พอเงินเดือนเทอมหน้าออก มันว่ามันจะทยอยใช้
มันมุ่งมั่นมากค่ะ เห็นแล้วรู้สึกว่าเรานี่เลวลงไปถนัดใจ มีโอกาสแต่ไม่ยอมขวนขวาย
ต่อไปมันต้องมีเรื่องไว้เล่าให้ลูกฟังเยอะแยะเลยเนอะ

:25: คนอย่างนี้สิน่าสนับสนุน :12:

น่านับถือจริงๆ  อัยย์ว่าอัยย์ยังไม่ได้เสี้ยวเค้าเลย

:39:

 :25: สุดยอดแฮะ

เพื่อนสนิทคนนึง
สอบติดพยาบาลที่นึง ได้ทุนเรียนด้วย
แล้วก้มีเงินเดือนให้ด้วย จบมารับราชการ
แม่อยากให้เรียนมาก
เพราะถ้ารับราชการ เค้าก็คิดว่ามั่นคง


แต่เพื่อนไม่ได้ชอบเลย  ไม่ได้อะไรกับพยาบาลเลย
แล้วเพื่อนก็สอบติดนิเทศ จุฬาด้วย
ซึ่งมันอยากเรียนมากๆ

ตอนแรกๆก็แบบทะเลาะกัน งอนกับแม่
แม่เค้าก็มาบอกให้เราช่วยพูดให้หน่อย
คือเราก็เข้าใจทั้งแม่ทั้งเพื่อน   :52:

แล้วก็สุดท้ายเพื่อนก็ได้เรียนนิเทศ จุฬาตามที่ชอบ
แล้วเค้าก็ดูมีความสุขกันดี เพราะลูกชอบ มีความสุข




สุดท้ายที่คิดก็คือ
ผู้ใหญ่เค้ามองว่าการรับราชการ=งานที่มั่นคง กันใช่มั้ย ?  :37:
พ่อแม่เรารับราชการทั้งคู่ แต่เราไม่อยากทำเลย
รู้เรื่องการทำงาน อะไรๆมาเยอะ ไม่ชอบเลย  :37: :37:

มันก็เป็นมุมมองของคนสมัยหนึ่งๆ น่ะครับ
ยุคนั้นอาชีพรับราชการก็มั่นคงจริงๆ แต่ตอนนี้โลกมันเปลี่ยนไปแล้ว

ลองเป็นยุคเรามีลูกถึงวัยเข้ามหาลัยสิ
ถ้าไปสอนลูกหลานว่าทำกราฟิกดีไซน์แล้วรวยนะ
อาจจะโดนบ่นลงบอร์ดยังงี้ก็ได้ :30:

ดังนั้นอย่าหยุดทำความรู้จักโลกนะครับ ถ้าอยากให้ลูกหลานได้ดี

อ้างคำพูดจาก: k w a n*.} เมื่อ 14 เม.ย. 2008, 22:50 น.
สุดท้ายที่คิดก็คือ
ผู้ใหญ่เค้ามองว่าการรับราชการ=งานที่มั่นคง กันใช่มั้ย ?  :37:
พ่อแม่เรารับราชการทั้งคู่ แต่เราไม่อยากทำเลย
รู้เรื่องการทำงาน อะไรๆมาเยอะ ไม่ชอบเลย  :37: :37:

ใช่ใช่
อย่างยายนานาเค้าก็เชื่อว่าการเป็นพนักงานออฟฟิศทำงานในห้องแอร์นั้นสบายยิ่งนัก  :08:

แต่บ้านนานา หลังๆมานี่เรียนนิเทศเกือบทุกคนเลย  :30:

แต่ตูอยากรับราชการแฮะ ถึงจะรู้ว่าวงการมันเป็นยังงั้นๆ ก็เถอะ :42:

ไม่มีใครแก่เกินเรียน หุหุ

ถ้าเป็นผม ผมคงบอกว่าชอบอะไร ถนัดอะไร ก็เรียนไปอย่างนั้นเราจะได้ทำได้ดี  :52:


แต่ผมเห็น นศ หลายคนใน ม ผม มี lifestyle ที่ค่อนข้างสบายถึงสบายมาก
ทำให้ดรอป ดรอป และรีไทร์ และซิ่วกันไปตามๆกัน
ก็เลยเกิดคำถามขึ้นมาว่า บางทีคนเราเข้าเรียนคณะใดคณะหนึ่ง เพราะเห็นว่ามันสบายหรือเปล่า
อย่างเพื่อนผมหลายคน จนถึงตอนนี้ก็ยังพูดว่า อยู่ศิลปกรรมสบายจะได้ ไม่ต้องสอบ
ผมก็เงียบๆไว้เพราะเถีียงกันไปก็ยาว
ต่างคนต่างเหนื่อยครับ แต่เหนื่อยคนละแบบ

ไม่มีคณะไหนสบาย ไม่มีคณะไหนยากเกินเรียน
ขอแค่เราตั้งใจ บางทีผมคิดว่าความชอบอาจจะตามมาทีหลังก็ได้
ตอนแรกผมอยากทำเว็บ ทำมัลติมีเดีย ตอนนี้ผมก็มาชอบงาน Typograhy แทน


ขอแค่เราตั้งใจจริงๆ และไม่ท้อไปก่อน
เรียนอะไรก็มีประโยชน์ครับ

ผมว่า นะครับ  ถ้ารักซะอย่าง เหตุผลอื่นก็ไม่ค่อยเกี่ยวแล้วละ 

เมื่อก่อนผมเคยติดพยาบาลเหมือนกัน  แต่ไม่ได้รัก ก็เลยเลิกกัน

ว่าแต่หมอที่คุณ จขกจ ไปติดนี่ หน้าตาดีมั้ยครับ

ุคุณจักรี  :02:

เป็นหมอ ที่แน่ๆเลยนะ ไหว้ได้ทุกคน
แม้แต่หมอแย่ๆก็เคยช่วยชีวิตคน  :46:

ขอถามหน่อยครับ หมอเรียนชีวะเยอะมั้ยครับ ไม่ชอบวิชานี้ :37:

ไม่เยอะครับ :42: แค่มันปนอยู่กับทุกวิชาเลย ไม่มีแยกเป็นวิชาชีวะวิทยาแน่ๆ :42:

เรียนเป็น อนาโตมี่ แทนครับ  :37:

จบหมอ ไม่ได้เป็นหมอ ก็มีเยอะ
หมอคนหนึ่งที่ผมรู้จัก ขายรองเท้า
หลายคนก็บวช และโปรดสัตว์
แต่หลายคนเป็นอาชญากร
อย่าให้ต้องยกตัวอย่างเลย ..
หมอคนแรกในโลกนี้ จบที่ไหนมา?
หมอ ไม่ได้แปลว่าเก่ง ดี หรือฉลาดกว่าคนปกติ
คนสอบติดหมอ ยังสับสนได้เป็นปกติ
ดังตัวอย่างข้างต้น
..
ถ้ายังสับสน ผมว่าให้โอกาสคนอื่นที่ชัดเจน มุ่งมั่น จะดีกว่า ถ้าให้กันได้
แต่ถ้าให้ไม่ได้ และมันจำเป็นมากนัก ก็ไม่ต้อง
เรียนๆ ไปให้จบ ระหว่างเรียน จะได้รู้ว่า อะไรคือความสุข อะไรคือคุณค่า จะได้คิด..
ได้คิดว่า จะใช้วิชาชีพให้เป็นประโยชน์ต่อโลก ต่อชีวิตอื่นอย่างไร โดยไม่ต้องรักษาคนไข้
ความมีคุณค่าของคน และประโยชน์ต่อผู้อื่น นั่นแหละประเด็นสำคัญที่ต้องถามและตอบ
หนูคิดว่า เรียนหมอแล้วจะมีประโยชน์ต่อระบบโลกใบนี้ อย่างไร แล้วจะทำได้จริงอย่างที่ว่าไหม ชีวิตไม่ยาวมาก โปรดรีบหาคำตอบ

ชอบที่หมอแมวตอบครับ
อ่านแล้วรู้สึกว่า หมอแมวหล่อมาก  :12:

อ้างคำพูดจาก: กำนันแม้น };oO= เมื่อ 17 เม.ย. 2008, 14:35 น.
จบหมอ ไม่ได้เป็นหมอ ก็มีเยอะ
หมอคนหนึ่งที่ผมรู้จัก ขายรองเท้า
หลายคนก็บวช และโปรดสัตว์
แต่หลายคนเป็นอาชญากร
อย่าให้ต้องยกตัวอย่างเลย ..
หมอคนแรกในโลกนี้ จบที่ไหนมา?
หมอ ไม่ได้แปลว่าเก่ง ดี หรือฉลาดกว่าคนปกติ
คนสอบติดหมอ ยังสับสนได้เป็นปกติ
ดังตัวอย่างข้างต้น
..
ถ้ายังสับสน ผมว่าให้โอกาสคนอื่นที่ชัดเจน มุ่งมั่น จะดีกว่า ถ้าให้กันได้
แต่ถ้าให้ไม่ได้ และมันจำเป็นมากนัก ก็ไม่ต้อง
เรียนๆ ไปให้จบ ระหว่างเรียน จะได้รู้ว่า อะไรคือความสุข อะไรคือคุณค่า จะได้คิด..
ได้คิดว่า จะใช้วิชาชีพให้เป็นประโยชน์ต่อโลก ต่อชีวิตอื่นอย่างไร โดยไม่ต้องรักษาคนไข้
ความมีคุณค่าของคน และประโยชน์ต่อผู้อื่น นั่นแหละประเด็นสำคัญที่ต้องถามและตอบ
หนูคิดว่า เรียนหมอแล้วจะมีประโยชน์ต่อระบบโลกใบนี้ อย่างไร แล้วจะทำได้จริงอย่างที่ว่าไหม ชีวิตไม่ยาวมาก โปรดรีบหาคำตอบ

แหนะๆ ลุงกำนันแก้ไข

หมอคนแรกจบมาจากโรงฆ่าคนรึเปล่าครับ

อย่างที่กำนันว่ามา ผมว่าดีที่สุด
แต่เท่าที่ประสบมา ผมเจอเด็กมัธยมที่มีความตั้งใจอยากเป็นหมอด้วยใจจริงน้อยมากๆครับ
ไม่น่าจะถึง 10%
และเด็กที่รู้ตัวว่าอยากเป็นอาชีพอะไรตอนเอนท์ ผมก็ว่าไม่เยอะนะ  :42:

ดีช่วยเหลือคน

เอาวะเอ็นท์หมอใหม่ตอนนี้ยังทัน  :07:

ว่าแต่ โอเน็ต เอเน็ต นี่ทำไงเนี่ย

ก็ดีนะ
:33:

ได้แต่งตัวสวยๆ ไปตรวจคนไข้ด้วย
ตอนนี้เรายังอยากเป็นหมอเลย :05:

ที่สำคัญ ได้เจอหมอหล่อๆ ทุกวันเลย  :10:

อ้างคำพูดจาก: Layiji เมื่อ 17 เม.ย. 2008, 18:16 น.
เอาวะเอ็นท์หมอใหม่ตอนนี้ยังทัน  :07:

ว่าแต่ โอเน็ต เอเน็ต นี่ทำไงเนี่ย

:30: