ทำอย่างอื่นช้า แต่พอเล่นฟอนต์ทำเร็วกว่าเดิมเยอะเลย
ดีแล้วครับที่ช้า :26:
จะได้พร้า 2 เล่มงามใช่ไหมครับ :26:
เออสงสัยมานานแล้ว
สำนวนนี้จริงๆมันคืออะไรกันแน่อะ
ระหว่าง
ช้าๆได้พร้าเล่มงาม
กับ
ช้าๆได้พร้าสองเล่มงาม
ขอนอกเรื่อง
สำนวนไทยนี่แปลกเข้าข้างตัวเองทุกอย่า่ง อะไรที่อยากให้ช้าก็ยกอันนี้ อะัไรที่อยากให้เร็วก็บอกน้ำขึ้นให้รีบตัก ตกลงเราจะรู่มั้ยว่าควรใช้อันไหน
มันอยู่ที่การเลือกใช้ครับ ไม่ใช่ไปโทษสำนวน
เปลี่ยนใหม่
(http://img2.f0nt.com/11/4faf095d0e5b04ed0ce0272d65577333.jpg)
ถ้าไฟไหม้บ้านให้โทรไป 199 ช้าๆได้พร้าเล่มงาม
ถ้า"น้ำมาปลากินมด"ต้องต่อด้วย"น้ำขึ้นให้รีบตัก"เพราะถ้าไม่รีบตักน้ำจะไม่ลดเดี๋ยวมดกินปลาไม่ได้ :52:
คำว่า ช้าๆได้พร้าสองเล่มงาม
เอาไว้เวลา ต้องตัดสินใจ ไม่บุ่มบ่าม เตือนให้มีสติ
ส่วนคำว่า น้ำขึ้นให้รีบตัก
หมายถึง เมื่อมีโอกาส อยู่ตรงหน้าต้องรีบคว้าไว้ เช่น เมื่อมีการสอบชิงทุน
แต่ติดอยู่นิดนึง ตรงขี้เกียจ :27:
แหม
ไอ้ ช้าๆ ได้พร้าสองเล่มงามนี่เอามาพูดสนุกๆ นัยว่าแซว สำนวนช้าๆ ได้พร้าเล่มงาม
ไม่ใช่ รึ ?
คือไหนๆ จะช้า ขอช้าอีก ได้เพิ่มมาอีกตั้งเล่ม
ตามพี่โอ๋ไปเลยครับ :12:
คิดเหมือนพี่โอ๋ครับ :37:/
ตอบเหมือนพี่โอ๋ครับ :37:/
เพิ่มคำว่า รักนะจุ๊บๆ ด้วย
ตามพี่ระจันไปเหมือนกัน
เพิ่ม อัลมอน กับ คาราเมล ไปที่นึงด้วยครับ
นี่มันไอศกรีม สเวนสัน นี่นา :39:
ไม่แก้ให้หรอก กินรอนสันไปเหอะ :11:
คุณเอ............ :25:
ใจร้าย :05:
:30: :30:
:30:
ฮามากมาย มีงอนกันด้วยนะคะ
เป๋แล้ว :07: ออกทะเล :05:
สำนวนที่ถูกจริงๆ คือ "ช้าๆ ได้พร้าสองเล่มงาม" ถูกแล้วนะครับ
จริง ๆ แล้วสำนวนมันมาจาก " ช้าๆ ไม่ได้พร้าซักเล่มเลย "
เพราะว่า เราคิดจะทำอะไรช้าเกินไป หรือขาดการตัดสินใจที่ทันท่วงที ลักษณะสำนวนคล้ายกับ จับปลาสองมือ นั่นเอง :52:
อ๋อ เลยกลายเป็น ช้าๆ ได้ปลาสองเล่ม :52:
:08:
กลายเป็นอะไรไปแล้วนี่
กลายเป็น ช้าๆ ได้ปลาตำน้ำพริกละลายแม่น้ำ :25:
ที่ช้าๆ เพราะเข็นครกขึ้นภูเขาหนีเสือปะจรเข้เพื่อมา ตำน้ำพริกละลายแม่น้ำทั้งห้าอยู่นะซิ
อ้างคำพูดจาก: ฺBuob Marley เมื่อ 12 มี.ค. 2008, 12:58 น.
สำนวนที่ถูกจริงๆ คือ "ช้าๆ ได้พร้าสองเล่มงาม" ถูกแล้วนะครับ
ใช่ค่ะ สำนวนโบราณคือ ช้าๆ ได้พร้าสองเล่มงาม แต่ปัจจุบันนี้ช้าๆ ได้พร้าเล่มงามมักนิยมกว่า
อ้างคำพูดจาก: ฺสำนวนไทย กระทรวงศึกษาธิการ
ตัวอย่าง
อนึ่งก็เป็นคำโบราณท่านย่อมว่า ช้าช้าได้พร้าสองเล่มงาม ด่วนได้ด่วยสามผลามนักมักพลิกแพลง (สามผลาม คือ ผลีผลาม)
(มหาเวสสันดรชาดก กัณฑ์กุมาร ตอนชุชกจะเข้าไปขอสองกุมาร)
ว่าช้าช้าจะได้พร้าสองเล่มงาม หรือเนื้อความขวางไว้ให้นางแขวน
มิใช่หลักปักเลนเอนคลอนแคลน เห็นผัวเปรี่ยงก็จะแปร้นพิไรพลอย
(ขุนช้างขุนแผน ตอน ลาวทองทะเลาะกับนางวันทอง)
ที่บ้านมีหนังสือพอดี เลยแอบอ้างมาให้อ่านกัน
กระจ่างค่ะ
+จ้ะ
+
กระจ่าง :12:
แตกหน่อออกไปเหอะ นี่มันเป๋ไปไกลแล้ว :05:
+บุ๊กจ้ะ
:46: ขอบคุณค่ะ
นึกขึ้นได้ว่าเคยค้นดูเหมือนกัน เลยไปคุ้ยมาแปะค่ะ
เก็บดาวยากมากเลย เน็ตติดๆ ดับๆ :05:
+ ด้วย
ขนาดตอนแรกมั่นใจว่าต้อง ช้าๆได้พร้าสองเล่มงาม
มาเจอหลังๆก็เป๋เหมือนกัน
ขอบคุณที่ให้ความกระจ่าง
+ครับ เข้าใจผิดมาตั้งนาน :08:
ผมใช้ถูกด้วย :30:
ตาย ตูก็เพิ่งรู้ว่ามันได้สองเล่ม
เพราะใช้เล่มเดียวมาตลอด
ทำไมมันได้สองเล่มล่ะครับ มีเหตุผลรองรับอันนี้ไหม
ไว้เจอแม่จะถามให้นะพี่
แต่คงมาเป็นนิทานที่ดูไม่มีเรฟเฟอเน้ส์เลย :30:
หน้าแตกเลย :33:
จากปทานานุกรมนักเรียนนะ
้เค้าใช้
ช้าๆ ได้พร้าสองเล่มงาม
และติวไทยเอนทรานซ์ใช้เหมือนกัน
อ้างคำพูดจาก: iannnnn เมื่อ 12 มี.ค. 2008, 18:24 น.
ตาย ตูก็เพิ่งรู้ว่ามันได้สองเล่ม
เพราะใช้เล่มเดียวมาตลอด
ทำไมมันได้สองเล่มล่ะครับ มีเหตุผลรองรับอันนี้ไหม
พยายามหาเหมือนกัน แต่ไม่เจอเหตุผลที่ว่า
เลยคิดเอาเองว่าปกติเข้าป่าก็ต้องมีพร้าติดตัวอยู่แล้ว
แต่ถ้าค่อยๆ คิด ให้รอบคอบก่อนก็เหมือนเอาพร้าติดตัวไปอีกเล่มมั้ง
เพราะว่าเร็วๆคงทำพร้าได้เล่มเดียวมังครับ ทำช้าๆ พิถีพิถันจะได้ 2 เล่ม
มั่วครับ ปล่อยผ่านๆ :30:
อ่ะ จากคำครูภาษาไทยที่เคยเรียนน่ะคะ
มันแปลว่าค่อยๆ คิด ค่อยๆ ทำแล้วจะสำเร็จผลค่ะ
คือยังไงดี อย่ารีบเร่งทำจะได้อันเดียว แต่ถ้าค่อยทำจะได้มากกว่านั้นค่ะ
อ้าว ตูคิดได้ไงเนี่ยเข้าป่าเอาพร้าสองเล่ม :31:
เอาผร่า เข้าป๊า :07:
เข้าป๊า เอาผร่า :07: แก่ไม่ถู๊ก
ปล. เก็บดาวจู๋นี้อ่านเป็นชั่วช้าทุกทีเลยฝ่ะ
ไม่ชอบอะไรช้าๆ :11:
ชัก ไงครับ ชอบไหม
ไม่ต้องรีบ
ครับ :26:
ขอขุดเพราะพึ่งกลับมาเห็น
ถามครับ
สมมติผมเป็นนักเรียนชั้น ม.6 คนนึง
สอบโควตาวิศวะคอมพิวเตอร์ ม.เชียงใหม่ ได้
(ไม่สมมตินี่หว่ามันเรื่องจริง-*-)
แต่ผมอยากเรียนวิศวะคอม ม.เกษตรมากกว่า
ผมจะใช้น้ำขึ้นให้รีบตัก หรือว่า ช้าช้าได้พร้าสองเล่มงามดีครับ :09:
อีกตัวอย่างนึงนะ
สมมติว่าผมไปเดินงานกาชาด
แล้วไปเจอนาฬิกาเรือนนึง ชอบมาก ทั้งร้านก็เหลือแค่เรือนเดียว แต่ร้านนี้ขายแพง
ผมควรจะเดินไปดูร้านอื่นก่อนป่ะ? แล้ว จะมีคนอื่นแย่งซื้อมั้ย??
อ้างคำพูดจาก: จูแอน เมื่อ 11 มี.ค. 2008, 23:27 น.
มันอยู่ที่การเลือกใช้ครับ ไม่ใช่ไปโทษสำนวน
ปัญหาก็็คือตอนเลือกนี่แหละครับว่าจะเลือกถูกรึเปล่า ถ้าเลือกผิดก็จะโดนว่า ว่าทำไมไม่เลือกอีกอันนึง
ได้ไปใช้ชีวิตที่ เชียงใหม่ ดีออก :25:
มันใช้กับโอกาศน่ะครับ
ถ้าใช้เวลาจะเอาเดี๋ยวนี้ ใช้ ้น้ำขึ้นให้รีบตัก
แต่ถ้าไม่เอา ผลัดไปก่อนดีกว่า ก็ใช้ ช้าช้าได้พร้าสองเล่มงาม
สำนวนบางสำนวนที่มันตรงข้ามกันมันต้องเสี่ยงที่จะใช้ครับ ความเสี่ยงบนเหตุผลที่ควรเป็น ถ้าเหตุผลเอาไม่อยู่ ให้ใช้มาตรการ ตามใจตน ครับ
แม่ผมเคยสอนว่า ช้าๆ ได้พร้าสองเล่มเกวียน
(แม่เป็นครูภาษาไทย สอนงี้จริงๆ แค่สองเล่มไม่สะใจแก)
ผมว่าน้ำขึ้นให้รีบตัก เหมือนกับว่า กำลังได้ประโยชน์จากสิ่งนั้นอยู่ ให้พยายามตักตวงไว้
ส่วนช้าๆ ได้พร้าสองเล่มงาม ใช้กับเวลาที่จะได้ประโยชน์จากสิ่งใด แต่เราคิดว่าน่าจะได้ประโยชน์จากสิ่งอื่นมากกว่า
ให้ใจเย็นๆรอไว้ก่อนแบบนั้นนะครับ
นขหรต ใช้เมื่อมีโอกาสดีๆ มาถึงครับ หรือช่วงที่กำลังรุ่งให้รีบทำงานขยันเพื่อตักตวงน้ำ
ชชดพสลง เนี้ย ใช้เพื่อตรึกตรองการกระทำต่างๆ ให้กระทำด้วยความรอบคอบคิดก่อน
อ้างคำพูดจาก: อมยิ้้ม เมื่อ 17 มี.ค. 2008, 03:24 น.
ขอขุดเพราะพึ่งกลับมาเห็น
ถามครับ
สมมติผมเป็นนักเรียนชั้น ม.6 คนนึง
สอบโควตาวิศวะคอมพิวเตอร์ ม.เชียงใหม่ ได้
(ไม่สมมตินี่หว่ามันเรื่องจริง-*-)
แต่ผมอยากเรียนวิศวะคอม ม.เกษตรมากกว่า
ผมจะใช้น้ำขึ้นให้รีบตัก หรือว่า ช้าช้าได้พร้าสองเล่มงามดีครับ :09:
อีกตัวอย่างนึงนะ
สมมติว่าผมไปเดินงานกาชาด
แล้วไปเจอนาฬิกาเรือนนึง ชอบมาก ทั้งร้านก็เหลือแค่เรือนเดียว แต่ร้านนี้ขายแพง
ผมควรจะเดินไปดูร้านอื่นก่อนป่ะ? แล้ว จะมีคนอื่นแย่งซื้อมั้ย??
ปัญหาก็็คือตอนเลือกนี่แหละครับว่าจะเลือกถูกรึเปล่า ถ้าเลือกผิดก็จะโดนว่า ว่าทำไมไม่เลือกอีกอันนึง
เลือกเองคิดเอง ไม่ต้องกลัวเสียงคนอื่นหรอกครับ เค้าไมได้มาใช้ชีวิตกับเราด้วย ตัวเราตอบโจทย์ของเราได้ดีที่สุดครับ
ถ้าอยากเรียนที่นั่นมากกว่า ก็หาทางเรียนที่ม.เกษตรให้ได้แหละครับ ถึงไปเรียนที่อื่นให้คนอื่นสบายใจ แต่เราไม่ชอบ สุดท้ายถ้าเราเรียนไมได้ เราก็เสียใจเองหล่ะครับ
แล้วก็ยังมี
"อย่าหวังน้ำบ่อหน้า"
"ไม่เห็นน้ำอย่าเพิ่งตัดกระบอก ไม่เห็นกระรอกอย่าเพิ่งโ่ก่งหน้าไม้"
ทิ้งไว้งี้แหละ ไม่พูดไรหรอก :02:
นอกจากนี่ยังมีมีสลึงพึงบรรจบให้ครบบาท
กำขี้ดีกว่ากำตด (คนคิดคงเป็นบรรพบบุรุษอุจจาระเทวี)
แต่ตดมันไม่เลอะมือนะ :30:
แล้วยังมี น้ำมาปลากินมด น้ำลดมดกินปลา
น้ำลดตอผุด
น้ำใต้ศอก
น้ำตาเช็ดหัวเข่า
น้ำนิ่งไหลลึก
น้ำขึ้นให้รีบสูบ
น้ำกวนให้รีบขุ่น
แกว่งปากหาเท้า
น้ำมาขี้ม้าจับตั๊กแตน
น้ำพึ่งเสือเรือพึ่งป่า
น้ำมาตั๊กแตนผุด
น้ำลดจั๊กจั่นมา
:30: :30: :30:
เฮ้ยย :07: ไปกันถึงไหนแล้ว
คือไอ้ที่ว่า่ อยากเรียน เกษตรอะไรนั่นน่ะ สมมติ ครับ สมมติๆ
แต่ประเด็นที่ผมจะบอกก็คือ
สำนวนน่ะ มันใช้ได้จริง. . .หรือ?
มันเอาไว้ใช้ช่วยสอนคน รึเปล่า? อันนี้ใช่ครับ เอาไว้ใช้สอน เวลาคนทำผิด
แต่เวลาต้องคิดจริงๆ เราก็ไม่รู้อยู่ดีว่าจะต้องเลือกอันไหนถึงจะถูก ต้องคิดยังไง
หรือว่าสำนวนจะเอาไว้แค่ซ้ำเติมคนที่เลือกผิดเท่านั้น?
สำนวนไม่ได้เอาไว้ใช้ซ้ำเติมครับ
แต่คนนี่แหละที่เป็นคนเลือกใช้สำนวนเป็นอาวุธ
ใช้ดีก็ดี ใช้เลวก็เลวครับ
อ้างคำพูดจาก: แอน เมื่อ 20 มี.ค. 2008, 02:07 น.
สำนวนไม่ได้เอาไว้ใช้ซ้ำเติมครับ
แต่คนนี่แหละที่เป็นคนเลือกใช้สำนวนเป็นอาวุธ
ใช้ดีก็ดี ใช้เลวก็เลวครับ
ฉาดดดด :07:
อ้างคำพูดจาก: แอน เมื่อ 20 มี.ค. 2008, 02:07 น.
สำนวนไม่ได้เอาไว้ใช้ซ้ำเติมครับ
แต่คนนี่แหละที่เป็นคนเลือกใช้สำนวนเป็นอาวุธ
ใช้ดีก็ดี ใช้เลวก็เลวครับ
ได้ใจค่ะ :12:
อ้างคำพูดจาก: แอน เมื่อ 20 มี.ค. 2008, 02:07 น.
สำนวนไม่ได้เอาไว้ใช้ซ้ำเติมครับ
แต่คนนี่แหละที่เป็นคนเลือกใช้สำนวนเป็นอาวุธ
ใช้ดีก็ดี ใช้เลวก็เลวครับ
อื้อหืออออ
กริบ
คมหรือเงียบ :08:
ไม่เงียบนะ เปิดบ็อบ มาเล่ย์อยู่ :52: