ฟอนต์ฟอรั่ม

ผมนั่งคิด นั่งคิด แ้ล้วก็นั่งคิด ว่า มันเกิดอะไรกับนักเรียนออกแบบบ้านเรา นักเรียนออกแบบบ้านเราจึงไม่ค่อยจะ Active กับเรื่องออกแบบเท่าไหร่ ไม่รู้จะทำอะไร และไม่รู้ว่าจะทำอะไรต่อไป ไม่รู้ว่าอะไรสำคัญ ไม่รู้ว่าเรียนอะไรไปเพื่ออะไร ไม่รู้อะไรต่างๆมากมาย และใช้ชีวิตในการทำโปรเจคที่อาจารย์สั่งจบไปเป็นเทอมๆ

แต่ผมก็เชื่อว่า ต้องมีกลุ่มคนที่สนใจ(ผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้น) และรักงานศิลปะและงานออกแบบ ขยันคิด ขยันทำ ขยันสร้างสรรค์งาน และอยากลุกขึ้นมารวมกลุ่มกัน แต่ไม่รู้ว่า จะมีใครกันหนอ จะมาคุยกับฉัน คุยกันมันๆเรื่องงานออกแบบ ศิลปะ โต้เถียงแนวคิด แลกเปลี่ยนวิธีการต่างๆนาๆ ครั้งจะไปเปิดเวบ Graphic Portal ที่มีอยู่ตอนนี้ ก็มีแต่เวบที่ดูไม่น่าเข้า ผู้คนหลากหลายเกินไป ไม่ชอบสังคมที่นั่นที่นี่

ทำไมถึงไม่มี เวบ Hub ของพวกดีไซน์ดีดีออกมาบ้าง ?

ผมไม่รอที่จะให้มันเกิดขึ้นมาแล้ว ต้องทดลองสร้างมันขึ้นมา จากกลุ่มเพื่อนนักเรียนออกแบบด้วยกัน ปัดฝุ่นโปรเจคเก่า มาทำใหม่ และขอวางหลักการ และความเป็นไปที่น่าจะเกิดขึ้นคร่าวๆของโปรเจคนี้เอาไว้ตรงนี้หน่อย

ชื่อเวบ : Desi9nme
URL : www.desi9nme.org

ลักษณะเวบไซต์
- บล๊อกรวมที่มีคนเข้ามาเขียน Content (สไตล์ Blognone.com)

จุดมุ่งหมาย
- เป็นเหมือน Hub ศูนย์กลางแลกเปลี่ยนความรู้และทัศนคติ ระหว่างนักเรียนออกแบบต่างสถาบัน

กลุ่มคนที่เข้ามาเรียบเรียง/เขียน Content
- กลุ่มนักเรียนออกแบบ จากสถาบันต่างๆ ที่รักและสนใจในงานศิลปะและการออกแบบ
- คงต้องคัดเลือกคนที่เข้ามาเขียนกันนิดนึงก่อนจะ มาร่วมกันเขียนได้

กลุ่มคนเข้าเว็บ
บุคคลทั่วไปที่สนใจในศาสตร์การออกแบบ และศิลปะ

Content หยาบๆ
ลง sketch จนงานเสร็จ อธิบาย ผลงาน วิธีการ และวิธีคิด โดยละเอียด
* สนับสนุนให้ทุกคนเอาเนื้องานมาเปิดเผย ตั้งแต่เริ่มคิด เริ่มทำจนงานเสร็จ เพื่อเป็นกรณีศึกษาให้กับผู้อ่าน ตลอดจนนำไปต่อยอดไอเดียใหม่ๆ

ข่าว เทคโนโลยี / สื่อสมัยใหม่ ที่เกี่ยวข้องกับงานออกแบบ
* อั๊พเดทสิ่งที่เกิดขึ้น จะได้ไม่ตกเทรนด์

บทความ/ข้อสงสัย เกี่ยวกับทฤษฎีศิลปะ และงานออกแบบ
* ข้อสงสัยต่างๆ ที่เกิดขึ้นในการเรียน หรือการทำงาน กลั่นกรองความคิดให้ตกตะกอน ตั้งข้อสงสัยและโต้เถียง แลกเปลี่ยนความคิดเห็น

วิจารณ์ / Preview / Review / บอกต่อ / สื่อศิลปะ , หนัง ,เพลง , วรรณกรรม
* หยิบงานศิลปะชั้นดี ขึ้นมา Preview / Review กันอย่างเสรี

บอกเล่าสิ่งที่ได้จาก Class ในห้องเรียน / ความประทับใจในห้อง / การประยุกต์ความรู้
* บางครั้งที่เราได้พบได้เห็นอะไรในห้องเรียน หรือนอกห้องเรียนก็แล้วแต่ เกิดเป็นข้อคิด จนเกิดการปฏิบัติ นำมาบอกเล่าต่อ แลกเปลี่ยนกัน

แรงบันดาลใจ
* แลกเปลี่ยนแรงบันดาลใจ

ร่วมกันค้นหาสิ่งใหม่
* แลกเปลี่ยนความคิด เพื่อคนหาสิ่งใหม่

Content ที่จะไม่มีอย่างเด็ดขาด
* Workshop
* Tutorial โปรแกรมต่างๆ
ไม่สนับสนุนให้พูดเรื่องทางเทคนิคโปรแกรม อยากให้เป็นเรื่องเกี่ยวกับความรู้ และแนวคิดมากกว่า

เวบตัวอย่าง Reference
http://onopen.com
http://flow.blazeid.com
http://familytreebenz2.exteen.com
http://ivorysky.wordpress.com
http://beautifulone.wordpress.com
http://littlemee.wordpress.com
http://dream-pop-art.exteen.com
http://www.di01.net/blog
http://practicalbkk.blogspot.com
http://adversblog.blogspot.com

ที่เอามาลงตรงนี้อยากลองขอความเห็นดูนะครับ
ว่ามีคำแนะนำ มีความเห็นอย่างไรบ้าง เพราะเดี๋ยวสักประมาณเดือนหน้าจะลองเปิดเวบดูแล้วครับ

ขอบคุณนะค้าาาาบบ

ผมชอบเข้าไปอ่านบล็อกคุณนะ แนวดี
แต่งานออกแบบบางอย่างมันก็ดูไฮโซเกินไป
บางอย่างก็ดูจะฝรั่งจ๋า หรือญี่ปุ่นจ๋ามากไปหน่อย
ผมชอบแบบบ้านๆ ลูกทุ่งๆน่ะ

ผู้มีอุดมการณ์สูงส่ง  :25:

น่านับถือ น่านับถือ  :46:



ก็จริงนะคะที่คนเรียนดีไซน์สมัยนี้ไม่ค่อยจะแอคทีฟเท่าไหร่

เบลล์ก็เป็น  :08:

มันงงนิดนึงอ่ะ สรุปว่าเน้นศิลปะหรือการออกแบบครับ

เน้นออกแบบมากกว่าศิลปะครับ แต่มันก็คงมีบ้างสำหรับศิลปะ
ถ้าบทความศิลปะมีฐานความคิดไปใช้ในงานออกแบบได้ ก็เป็น Content ที่น่าสนใจ

เห็นด้วยครับ

แต่เรื่องเทรนด์นี่ไม่ค่อยเห็นด้วย
เพราะเห็นว่าการตามเทรนด์ก็เหมือนกับถูกครอบงำความคิดไปแล้วน่ะครับ

ดีครับ
เริ่มเลย!

แนะนำได้เท่านี้แหละครับ :08: จริงๆ นะ
รู้สึกดีใจที่มี blognone ในสาขาวิชาออกแบบบ้าง

เอาให้ต่างจาก Rookienet นะครับ
ที่นั่นมันสมบูรณ์แบบอยู่แล้ว แต่รู้สึกได้ว่าออกไปในแนวๆ วิชาชีพไปหน่อย

โอเคครับ จะรีบออกแบบเวบ ทดลองทำเวอชั่นทดลองอย่างเร่งด่วน

สุดยอดครับ เอาเลย

อารีสู้ๆ
เอาใจช่วยครับ
เผื่อจะมีที่สิงเพิ่ม :43:

เห็นด้วยกับที่ณัฐและพี่อ๋าว่าครับ
เอามาขยาย เป็นความคิดเห็นในทางเดียวกัน
ลองปะติดปะต่อดูนะครับ ผมก็ไม่รู้จะอธิบายว่ามันทางเดียวกันยังไง

อ่านที่มาที่ไปแล้ว ดูไปกำหนดกฏเกณฑ์อะไรมันเยอะไปไหมครับ
เหมือนมันไม่ได้เริ่มมาจากผู้ใช้ยังไงไม่รู้นะ
คล้ายๆกับเวลาตั้งตลาดเราเลือกทำเล สร้างสถานที่ใหญ่โตและหาคนมาขาย
มันดูแห้งๆน่ะ ตลาดที่สนุกสนานน่าเดิน
มักเริ่มจากธรรมชาติของคนซื้อคนขาย

ภาษาเน็ตเรียกว่าอะไรนะ ยูสอะบิลิตี้หรือเปล่า
ผมว่าอันนี้้คงคล้ายๆเว็บบอร์ดนี้ ที่เริ่มมาจากคน ค่อยๆช่วยกันตบ
ขยายมุมมองทิศทางไปตามธรรมชาติของมัน
ไม่ได้เริ่มมาจากกำหนดเนื้อหาว่าอยากให้คนพูดเรื่องอะไรบ้าง
ผมว่ามันเกร็งนะ ประกอบกับที่อารีบอกว่าเวบอื่นๆ
ผู้คนหลากหลายเกินไป(อันนี้งง) ไม่ชอบที่นั่นที่นี่(อันนี้ก็งงอีก)
หรือที่ว่าหยิบศิลปะชั้นดีมาวิจารณ์ ...รวมๆพวกนี้
อ่านแล้วรู้สึกผลักคนอ่านให้ออกห่างอย่างยิ่ง
เหมือนเราไปตั้งอะไรไว้บนหิ้งแล้วบอกให้คนปีนไปหา


ส่วนเรื่องคนเรียนออกแบบแอคทีฟไหม
มันน่าจะเพราะว่าปัจจุบันมันมีที่เรียนเยอะ
คนเรียนเพิ่มมาก ก็ต้องมีคนไม่ค่อยใส่ใจ
ปริมาณเยอะตามไปด้วยเป็นธรรมดา
แล้ววิธีการใส่ใจของแต่ละคนก็แตกต่างกันอีก
ดูเหมือนอารีมีท่าทีของการพิพากษาคนอื่นอยู่ค่อนข้างมาก
(แล้วผมก็มาพิพากษาอารีต่อ :30:) แต่ก็นั่นแหละ
ประสบการณ์ที่แตกต่างก็ทำให้ได้ข้อสรุปที่แตกต่าง
ที่ผมว่ามเนี่ยอาจผิดหมดก็ได้ :30:


ติดตามชมและรอหนุนเต็มที่ครับ

อ่านของเก้อแล้วก็นึกถึงกรณีศึกษาอย่าง miniplayground.com
แล้วก็นึกได้ว่า มันเหมือนกันมากๆ เลยนะจ๊ะ

ให้พี่เต่ามาบรรยายดีไหมครับ

ได้ข้อคิดอะไรเพิ่มขึ้นมากครับ ขอบคุณครับ

ในความเป็นจริงก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ ครับที่คิดเว็บขึ้นมาจากกลุ่มคนสร้าง Content
ผมไม่รู้ว่ามันผิดหรือถูกยังไง แต่ผมคิดว่า ผมอยากสร้าง Network
ของกลุ่มคนที่พูดจาภาษาคล้ายๆกันไว้ด้วยกัน มาผลัดกันสร้าง Content
ช่่วยกันมาแชร์ว่า ตอนนี้นักเรียนออกแบบคิดอะไร ทำอะไรกันอยู่บ้าง มากกว่า
เจออะไรมา อยากนำมาเล่า แลกเปลี่ยนวิธีทำงาน แลกเปลี่ยนของที่เสพ แลกเปลี่ยนวิธีคิด

เหมือน หากลุ่มคนที่เรายังหาไม่เจอ อยู่ต่างที่กัน ไม่รู้จักกัน แต่มีความคิดคล้ายๆกัน
ผ่านการเขียน แล้วก็ถ้าใครชอบก็เข้ามาเขียน ชักชวนเพื่อนกันเข้ามาแชร์กัน

ส่วนเนื้อหาหยาบๆที่กะเกณฑ์เกินไปต้องลองขัดเกลาต่อไปครับ

อีกนิดนึง เรื่องของการวิจารณ์งาน
ผมไม่รู้ว่าทางกราฟิคเขาให้วิจารณ์กันในที่สาธารณะได้แค่ไหน
แต่ถ้าเป็นงานสถาปัตยกรรม การที่สถาปนิกวิจารณ์งานของสถาปนิกท่านอื่น
ถือเป็นการเสียมารยาท และอาจเข้าข่ายผิดจรรยาบรรณนะครับ
(อันนี้ในแง่ของการทำวิชาชีพ ถ้าในแง่ของการศึกษาแล้วก็ทำได้ แต่ก็นั่นแหละมันก้ำกึ่ง แยกกันยาก)

ยังไงๆก็เห็นด้วยกับโครงการดีๆ เจ๋งๆอย่างนี้นะครับ
ถ้ามีงานออกแบบสถาปัตยกรรมด้วย จะผิดกติกามั้ยเนี่ย

ไม่ผิดกติกาครับ เรื่องสถาปัตยกรรม
และก็คิดว่าอาจจะมีเพื่อนจาก สถาปัตย์มาร่วมเขียนด้วยครับ

(กำลังคิด Content ที่ชัดเจนอยู่ครับ)

สถาปัตย์ผมก็ว่าวิจารณ์ได้นะครับ
แต่ไม่ใช่มุมที่มืออาชีพ (คือในวงการสถาปนิก) มาวิจารณ์งานกันเอง
อันนั้นในประเทศเราถือเป็นเรื่องผิดจรรยาบรรณ เหมือนหักหน้ากันในหมู่เพื่อนร่วมอาชีพ
(จริงๆ ผมไม่เห็นด้วยล่ะ แต่สังคมเราเป็นแบบนี้ ก็เข้าใจและไม่ขัดครับ :30:)

แต่ถ้าเป็นแบบดูเพื่อเป็นประโยชน์ในการศึกษา เหมือนครูเล่าให้ศิษย์ฟัง
หรือนักศึกษาแสดงความเห็นกัน ก็ไม่น่าเป็นไรนะครับ

ผมว่ากำแพงตรงนี้มันควรจะหายไปได้แล้วด้วยซ้ำ
เข้าใจว่าในบ้านเราความคิดเรื่องจรรยาบรรณนี้มันหยั่งรากลึกลงมานาน
ก็ไม่ขัดครับ :30: (หัวเราะทำไม)


สำหรับสายออกแบบอื่นๆ ที่ไม่ใช่สถาปัตยกรรม
ผมเห็นมีการวิจารณ์กันในที่สาธารณะ ทั้งเพื่อและไม่เพื่อการศึกษาด้วยนะครับ
คือสวยบอกเลยว่าสวย ดีก็บอกว่าดี มันจะช่วยพัฒนางานครับ

เรื่องวิจารณ์งานนี่พี่ไม่ได้มองเรื่องการหักหน้ากัน หรือมารยาทอะไรเท่าไหร่นะ
การวิจารณ์เป็นเรื่องที่ดี และรับได้ ไม่ว่าจะวิจารณ์ถึงข้อผิดพลาด หรือข้อดี

บางกรณีที่น่าเป็นห่วงคือ
วิจารณ์งานเพื่อหวังผลในด้านการตลาด
ประมาณว่า แหมถ้าให้ผมทำตั้งกะทีแรก ก็ไม่ออกมาเป็นอย่างนี้หรอก
งานหน้าให้ผมทำดิ  อะไรอย่างนี้น่ะ   :30:

อ๊อ :30:
โอเค ถ้างั้นไม่ว่าจะวงการไหนก็ไม่ควรนพูดกันหรอกครับ
(หมายถึงพูดต่อหน้าคนเยอะๆ นะ)

โดนพาดพิง  :05:

 :45:
เห็นด้วยอย่างยิ่งครับ

เนื้อเพลง รักแท้มีอยู่จริง

ซ่อนตัวเองมานานเท่าไหร่ จะไปกลัวทำไมความรัก
สิ่งที่เธอไม่เคยรู้จัก เลยสักครั้ง
หากเธอลองมองมาให้ดี ฉันมีเธอในใจเท่านั้น
แค่เพียงเธอเข้ามา ใกล้กันก็จะเข้าใจ

* อาจไม่ดีราวกับเจ้าชาย อาจไม่คล้ายกับคนในฝัน
แต่ก็พร้อมร้อนหนาวแทนเธอ ได้เสมอ
จะกุมมือเวลาร้องไห้ เช็ดน้ำตานี้ให้ กับเธอ
อยู่ปลอบใจไม่ยอมห่างไกลให้เธอ ได้รู้

รักแท้ยังมี อยู่จริง..

หนึ่งดวงใจของฉัน อาจดูว่าไม่ เท่าไหร่
ถึงแม้ว่ามันไม่ยิ่งใหญ่พอ ก็เชื่อ ในรัก
หนึ่งดวงใจดวงเดียวจากฉัน ขอทำให้เธอ รู้จัก
เพียงเธอจะเชื่อเหมือนกัน กับฉัน
รักแท้ยังมีอยู่จริง...

君の理想を追うだけだけど、

Kimi no risou wo ou dake dakedo

คิมิโนะ ริโซโนะ โอโตโคะ จะไน่เคโด

君の事を守る

Kimi no koto wo mamoru

คิมิโนะ โคโตโวะ มิมะโมรุ

こんな胸も誰にも描けない

Konna mune mo dare ni kakenai

คนนะ โบกุ เดโมะ ดะเรมิโนะ มะเคไน่

ずっとそばにいるよ

:16: :16: :16: