ป้าแป้งแสดงงาน

[Kums]

ทำไมหน้าอก กินรี ถึงได้ แบนแต๋ ขนาดนั้นละครับ
อิงจากไหนงับ...................................

[Buob Marley]

เซ้วพอเทรต

[ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป]

 

[ณต]

นึกถึงที่เขาวาดตามผนังวัดเลย 
วาดกันทีเป็นสิบปี 

[ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป]

สืบเนื่องจากกระจู๋โชว์ของกินว่าด้วยไก่กอและ

ไก่กอและ  + หอยแครงกอและ + ข้าวเย็นอัดสี่เหลี่ยมเสียบไม้...ข้าวเย็นแต่ขายเฉพาะตอนเช้านะ 

[ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป]

วันนี้ได้กลอนเหมือนจะเปล่า มาบทนึง เอาใส่ไว้ในแสดงงานดีกั่วววว 

.........................................................

เหมือน...ควานหาใครสักคน ท่ามกลางแสงสว่าง
เจิดจ้า จนตาพร่ามัว
มือที่เคยเกาะกุมไว้ พลัดพราก ....

เราอาจจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว
เราไม่อาจได้เจอกันอีก?
.. บางที เราไม่เคยพบกันด้วยซ้ำ

เหมือน.. ฝันว่า รอใครบางคน
ท่ามกลางแดดอุ่น ไอหนาว
ไม่รู้ว่า จะได้เจอกันเมื่อไหร่
เราจะได้เจอกันไหม?
หมอกลงจัด บดบังระยะทางใกล้ไกล

เหมือน...ควานหาใคร ท่ามกลางแสงสว่าง.....

[นักศิลปะ]

ผมอ่านสามรอบ
ยังค่อนข้างสับสน


กลอนชิ้นนี้ อาจจะชื่อ สับสน ก็ได้

[ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป]

แป่ววว

คือกำลังพูดเรื่อง เนื้อคู่ พรหมลิขิต อะไรประมาณนี้อ่ะค่ะ

แสงสว่างที่พูดถึงนี่ ประมาณถึงกลางวัน เปรียบเปรยว่าเป็นชาติภพนี้
ที่บอกว่ามือที่เคยเกาะกุมไว้ก็ เปรียบประมาณว่า ชาติที่แล้วอาจจะเคยมีคู่ เราเคยเจอกันมาก่อน 
แล้วเหมือนว่า ชาตินี้คล้ายๆจะรอใครสักคน เหมือนจะเจอ แต่ก็ไม่เจอสักที
ประมาณนี้อ่ะค่ะ
ว่าแต่พี่โอ๋ สับสนตรงไหนคะ

[นักศิลปะ]

เอ้า งานเข้าเลย 



ผมสับสนว่า

เหมือน...ควานหาใครสักคน ท่ามกลางแสงสว่าง
เจิดจ้า จนตาพร่ามัว
มือที่เคยเกาะกุมไว้ พลัดพราก ....

เราอาจจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว
เราไม่อาจได้เจอกันอีก?
.. บางที เราไม่เคยพบกันด้วยซ้ำ

เหมือน.. ฝันว่า รอใครบางคน
ท่ามกลางแดดอุ่น ไอหนาว
ไม่รู้ว่า จะได้เจอกันเมื่อไหร่
เราจะได้เจอกันไหม?
หมอกลงจัด บดบังระยะทางใกล้ไกล

เหมือน...ควานหาใคร ท่ามกลางแสงสว่าง.....

ถ้าอ่านตามงาน
วรรคสุดท้ายไม่ค่อยกระจ่าง
ผมผู้อ่านเลยสับสน ว่ากวีชิ้นนี้
กำลังจะบอกอะไรบ้าง

และคิดว่าไป
ผู้เขียนอาจจะสับสน
ผมเลยบอกไปว่า

น่าจะชื่อสับสน

งงไหมนี่ ฮาๆๆ

[ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป]

อูยยย ไม่ใช่งานเข้านะคะ เค้าเรียกว่าแลกเปลี่ยนความคิด 

"หมอกลงจัด บดบังระยะทางใกล้ไกล

เหมือน...ควานหาใคร ท่ามกลางแสงสว่าง"

ก็เหมือนเปรียบเทียบกับเวลาหมอกลงตอนกลางวันอ่ะค่ะ..หมายถึงตอนเช้าๆสายๆ
อย่างที่เกิดเหตุหมอกลงจัดในกรุงเทพเมื่อ 2-3 วันก่อนอ่ะค่ะ
เวลาหมอกลงจัดๆระยะทางใกล้ๆก็มองไม่เห็น ทั้งที่เป็นกลางวัน บางทีถึงขั้นต้องเปิดไฟขับรถ แต่ก็ทัศนะวิสัยยังไม่ดี ต้องขับช้าๆ
นี่ระยะทางใกล้ๆยังไม่ค่อยจะเห็น ระยะที่ไกลออกไปยิ่งแล้วใหญ่ มองไม่เห็นยิ่งกว่า

สุดท้ายก็วกกลับไปที่บทเริ่มว่า เหมือนกำลังเฝ้ารอ ค้นหาใครสักคน ทั้งๆที่ก็สว่าง(ในทุกวันของชาติภพนี้)
แต่ก็หาไม่เจอสักที 
ตอนแต่งบทนี้ นึกถึงอารมณ์หมอกลงจัดๆขาวๆสว่างๆเต็มไปหมด แต่มองแทบไม่ค่อยเห็นอะไรน่ะค่ะ

[นักศิลปะ]

รงค์ วงศ์สวรรค์
เรียกหมอกที่ลงหนาว่า

ความมืดสีขาว
และ ฝนที่หนาเม็ด
ก็เป็นความมืดสีขาวเหมือนกัน

[ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป]

งืมมม ความมืดสีขาว มันจะนึกถึงฤดูฝนที่ฟ้าหม่นๆหน่อย แล้วก็มีฝนเม็ดเล็กๆโปรยพราวทั่วท้องฟ้าไปหมดอ่ะค่ะ
เอ ไม่รู้ว่าเป็นภาพเดียวกันรึเปล่า

หลายปีก่อน ไปเที่ยวทุ่งดอกกระเจียวที่ชัยภูมิ ตอนนั้นประมาณ 8-9โมงแล้ว ฟ้าสว่างจ้า
แต่พอไปถึง หมอกหนามาก เหมือนเดินอยู่ในเมฆ มันขาวๆสว่างๆไม่หม่น แต่มองอะไรไม่เห็น
ต้องรอพักใหญ่ กว่าหมอกจะจาง เซ็งเลย

เอ..หรือแบบนั้นนะ ที่ รงค์ วงศ์สวรรค์ เรียกว่า ความมืดสีขาว 

[นักศิลปะ]

งืมมม ความมืดสีขาว มันจะนึกถึงฤดูฝนที่ฟ้าหม่นๆหน่อย แล้วก็มีฝนเม็ดเล็กๆโปรยพราวทั่วท้องฟ้าไปหมดอ่ะค่ะ
เอ ไม่รู้ว่าเป็นภาพเดียวกันรึเปล่า

หลายปีก่อน ไปเที่ยวทุ่งดอกกระเจียวที่ชัยภูมิ ตอนนั้นประมาณ 8-9โมงแล้ว ฟ้าสว่างจ้า
แต่พอไปถึง หมอกหนามาก เหมือนเดินอยู่ในเมฆ มันขาวๆสว่างๆไม่หม่น แต่มองอะไรไม่เห็น
ต้องรอพักใหญ่ กว่าหมอกจะจาง เซ็งเลย

เอ..หรือแบบนั้นนะ ที่ รงค์ วงศ์สวรรค์ เรียกว่า ความมืดสีขาว 

ผมไม่รู้ว่าความมืดสีขาวมาจากนักเขียนท่านไหนก่อน
แต่อ่านเจอใน หอมดอกประดวน
ท่อนนึงว่าไว้ว่า

ผ่าน ตุลาคม และ พฤศจิกายน ข้าพเจ้ายังมองหาใครคนนั้นไม่พบในความหนาวเย็น
เปลี่ยวและรันทด บางวันถ้ามีแดดพลัดพรายมา จะขึ้นไปบนภูเขาไม่ห่างจากบ้านนัก
บนนั้นมีทะเลสาบให้ตกปลา เรนโบว์ เทร้าท์ ชื่อมันฟังเหมือนละอองน้ำเปล่งสี
ทาบฟ้าหลังฝนตก แต่ตัวดำเหมือนกา และไม่สวยมันจองหองไม่กินไส้เดือน
จะกินแต่เนยแข็งเท่านั้น นั่งตกมันไม่สนุกเหมือนเกี่ยวเบ็ดด้วยรวงข้าวอ่อน
ตกปลาตะเพียนในทุ่งนาเจิ่งน้ำ... เหลืองของดอกโสน และฉลักลายบนใบสันตะวา
และเรียวไผ่โยกโอนกิ่งใบสะทกแรงลม...

วันไหนอีกวัน บนภูเขาที่เบียดเรียงกายของมันพิงฟ้าหม่นและหิมะร่วงพรู
ปุยบอบบางของมันเริงระบำก่อนจะซบโถมกันลงบนผืนดิน บนใบไม้แห้ง
ในความมืดสีขาวนั้นเหล้ารัมกับกาแฟดำ คาคบไม้ชราเปียกชื้นในโตรกหินผา
ดิ่วเร้นลับ และชัน 'รงค์ วงษ์สวรรค์ ที่ยืนมองสันไหล่ภูเขาถูกแดดหลงจับเป็นสีทอง
รู้สึกเศร้าและกำหนัดใน อยากจะเปลือยกายวิ่งไล่เล่นความรู้สึกนั้น... พาล์ม สพริงก์ส์
ห่างจากบ้านเพียงหกสิบนาทีที่เกียจคร้าน ข้าพเจ้าไปที่นั่นเพื่อจะสงสารหินที่โดนลมกร่อนกินอยู่บนผืนทรายร้าง
เพื่อจะสงสารสนที่พยุงต้นมันหมิ่นบนโขดสูงเยียมวิมาน มันบิดลำต้นเป็นเกลียวและห่มเปลือกขรุขระทัดทาน
ความร้อนคลั่งและหนาวเย็นแปรผัน กระบองเพ็ชรบางต้นแอบขึ้นและอายดอกของมัน
ที่งามวิจิตรฝานสีของความแห้งผาก และ...ข้าพเจ้าไปที่นั่น เพื่อจะอิจฉาหมาพูเดิ้ล
ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้บุนวมในร้านเสริมสวย รอให้ตัดและสระขน มันชูคออย่างเย่อหยิ่งและน่ารัก
ชีวิตของมันหรูและแพงอย่างไม่น่าเชื่อ เพราะมันเคล้าเคลียให้ขาเหงาๆของผู้หญิงบางคน
อบอุ่นในคืนที่หล่อนเปลี่ยว ใจ... ที่นั่นเป็นลำเนาของเศรษฐี
แต่คนที่สวมรองเท้าบู๊ทหนังกลับยับย่น ในตาสกปรก นุ่งธรรมจริยาที่สานทอเอาจากราคะและละโมบ
ก็มีถนนจะเดินเหมือนกัน ใช่ ! ไอ้มครคนนั้นคือ 'รงค์ วงษ์สวรรค์
มันกำลังมองหาใครคนที่ว่านั้น และยังหาไม่พบ

[ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป]

อ๊ะ อารมณ์เดียวกันเลยยย 

[Romzaikyu]

เพิ่งเคยมาดู 

ทำไมคนแถวนี้ชอบใช้คำว่า เขียนเล่น ลองลงสีกันเล่นๆ ถ่ายเล่นๆกับงานที่ตูไม่มีวันทำได้ฟะ 



ชอบๆ บวกๆ ชอบงานแนวน่ารักเป็นพิเศษ
อ้อ งานแบบสเก๊ตช์ ๆ ร่างๆ ด้วย