แอนดู

[iannnnn]

ขอเบิ้ล




From Draft Till Done
ว่าด้วยเรื่องฟ้อนสุดฯ เล่มแรก



ก่อนหน้านี้อีสามรับปากจะคุมงานด้านออกแบบ
แต่อยู่ดีๆ ก็มีเหตุจำเป็นที่จะต้องแคนเซิลภาระนี้
หลังจากคุยกะบอกอหน้าเขียว ..ตูก็เลยได้รับผิดชอบในส่วนนี้พ่วงมาด้วยแฮ

ตูเป็นคนสนุกกับการออกแบบโลโก้นะ
เวลามีใครคุยเรื่องการออกแบบโลโก้ก็จะเข้าไปเย้วๆ ด้วยบ่อยๆ
ไม่ได้มีฝีมือเก่งกาจอะไรกว่าใครเขาหรอก (หลายครั้งไปที่ออกแบบมาแล้วไม่มีใครชอบเลย )
แต่รู้สึกว่าการได้สรุปอะไรสักอย่างออกมาเป็นกราฟิกแค่ 1 ก้อนนั้น
มันเหมือนกับการแต่งโคลงกลอนสักบท หรือแต่งเพลงสักเพลง
บางทีคิดกันข้ามเดือนข้ามปีก็จับให้ลงตัวไม่ได้
แต่บางทีพอเนื้อหามาปั๊บ โทนเรื่องปรากฏปุ๊บ แรงบันดาลใจโผล่แป๊บ
เดี๋ยวเดียวก็ออกมาเป็นบทกวีสวยๆ ได้ชิ้นนึงแล้วล่ะ

แต่งานออกแบบมันต่างจากกวีเพียวๆ อยู่ส่วนหนึ่ง
ตรงที่การออกแบบคือการสื่อสารความคิดรวบยอดของสิ่งที่ทำอยู่ ไปสู่ผู้รับ
แค่คำว่า "สวยดี" เท่านั้นไม่ใช่คำตอบของโจทย์ แต่มันต้องอธิบายตัวตนและอัตลักษณ์ทั้งหลายได้
สำหรับตู ถึงบางทีออกมาแล้วชาวบ้านไม่ชอบ แต่ตูก็ยังสนุกกับการทำให้มัน
เพราะชอบไม่ชอบมันเป็นเรื่องของรสนิยม ถ้าจูนกันติดก็โอเค (แต่สำหรับลูกค้า ถ้าท่านชอบ เราก็ได้ตังค์)


วนกลับมาที่ฟ้อนสุดฯ


ทันทีที่ต้องออกแบบโลโก้ให้กับมัน (อีสามมาบอกว่า ช่วยหน่อยนะง้าฟ)
ตูก็เลยลองร่างๆ แบบคร่าวๆ ดูก่อนโดยไม่ได้คิดอะไรมาก
เพราะตอนนั้นยังไม่เห็นเลยว่าทิศทางกอลลั่มในเล่มมันจะเป็นอะไรยังไงบ้าง
แค่เอาตัวอักษรในคำว่า ฟ้ อ น สุ ด ฯ มาเล่น
ดูว่ามันน่าจะเล่นอะไรได้ แล้วมันจะพาอารมณ์ไปทางไหน
โดยตั้งโจทย์ไว้คร่าวๆ ว่า "จะต้องไม่เป็นฟอนต์ที่มีอยู่แล้ว" เท่านั้นเอง



ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน รู้สึกว่าถ้าเป็นอย่างเว็บฟ๐นต์เนี่ย
ซึ่งมันคือสหกรณ์ฟอนต์จำนวนมากที่มาอยู่ด้วยกันแบบไม่ทะเลาะกัน ไม่แก่งแย่งกัน
การเอาตัวอักษรยี่ห้อไหนสักตัวมาเป็นพระเอก มันจะทำให้ตัวอื่นน้อยใจ
ดังนั้นส่วนมากแม้เวลาทำงานสนุกๆ ตูก็จะใช้แบบอักษรที่เป็นกลาง แต่ก็ยังทำให้องค์รวมดูสนุกได้
(ถ้าเป็นเมื่อก่อนมักใช้ CordiaUPC หรือ FreesiaUPC แต่ตอนนี้ใช้ TH SarabunPSK ของพี่เช่)

ต่อมาพอเห็นเค้าโครงรูปร่างของตัวบทความแล้ว
ก็เลยพอนึกออกว่าจะไปแบบไหน มันต้องสนุก ต้องนิสัยแบบชาวฟ๐นต์
ต้องเสี่ยว ต้องไม่มืออาชีพ ต้องหลากหลาย ต้องเป็นมิตร
ต้องดูแล้วคนที่ผ่านโลกมามากก็จะเข้าใจมันมาก
ส่วนคนที่ไม่ได้คิดอะไร ก็จะเห็นแล้วเก็ตเป็นชื่อนิตยสารได้

โจทย์ที่ตีไว้ก็มีเท่านี้ครับ
ก็ไปเดินดูใน B2S เซ็นทรัลลาดพร้าว ที่มีนิตยสารที่ออกแบบสวยๆ หลายเล่ม
(ของฝรั่งบางเล่มก็สวยจนสงสัยว่ามันคิดออกมาได้ยังไง แต่ฝรั่งที่ทำออกมาเสี่ยวๆ ก็มีนะครับ)
เลยได้แบบร่างคร่าวๆ ในหัว ว่าอยากให้มันเรียบๆ เท่ๆ เหมือนหนังสือฝรั่ง
จัดอาร์ตเวิร์กเรียบๆ สะอาดๆ แบบหนังสือดีไซน์ของฝรั่ง
อ้าว ขัดกับอุดมการณ์ที่ตั้งไว้ซะงั้น
นี่แหละครับดาบสองคมของแรงบันดาลใจ มันพาให้เราเขว

พอกลับมาที่บ้านมันยังไม่ตกผลึก มันยังไม่ใช่
เลยไปเดินบนชั้นสองที่เป็นห้องสมุด (ใครเคยมาคงเคยเห็น)
ก็ไปเดินๆ หานิตยสารมาพลิกๆ ดูว่าเขาคิดอะไรยังไงกันถึงออกมาเป็นโลโก้
จนไปเจอ Way นิตยสารของคุณอธิคม คุณาวุฒิ
ที่ตูชอบหน้าปกแทบทุกปก แหม มันสวยสะเด็ดยาดจริงๆ

ดูๆ ไป ก็พลันคิดได้ว่าอ้าวเฮ้ย คำว่า Way มันสามารถเอามาเล่นเป็น ฟ อ น ได้นี่หว่า!
เข้าท่าละ เข้าท่าละ ลองทำให้มันดูสนุกสักหน่อย ให้เข้ากับแนวคิดที่ตั้งใจไว้สักนิด
คืนนั้นก็เลยประดิษฐ์แบบร่างขึ้นมาอีกหลายแบบ



*ตูเป็นคนที่คิดด้วยคอม ร่างแบบด้วยคอม
เพราะมันจะเห็นภาพได้ใกล้เคียงกับที่จินตนาการเอาไว้ในหัว
มากกว่าร่างด้วยมือ ที่เขียนออกมายังไงก็เบี้ยวทุกที
แต่ข้อเสียของการคิดด้วยคอมคือมันจะไหล ไม่มีหลักฐาน
ดังนั้นจึงแก้ปัญหาด้วยการ ทำ 1 ขั้น หยุด ก็อปปี้ทิ้งไว้ แล้วทำต่ออีกขั้น
ในขณะนั้นก็ลองดู ลองควบคุมไอเดียว่ามันฟุ้งไปทางไหนหรือเปล่า
การก็อปปี้ไว้แบบพวกจับจดนี้ ช่วยให้การลำดับความคิดเป็นชั้นๆ ดีขึ้นได้พอสมควร



ยาวเกินละ ขอพิมพ์ต่อแป๊บ

[ยุนเอ]

อีกไม่นานต้องตั้งเป็นหนังสือวางแผงขายแน่ๆ สายส่งก็มีแล้ว

สายสืบก็มีแล้ว

สายเสมอก็มี

สวยๆ ก็มี

[Bellbells]

โอ้ว สวยครับ 
ออกวันแรกก็มีคนมาถามหาฟอนต์หัวปกแล้ว 

[iannnnn]

ต่อนะครับ ดีใจมีคนคั่นด้วย

ตอนนั้นดีใจมากที่เอาคำว่า Way มาเล่นเป็นฟ้อน ได้
ส่วนคำว่า "สุดฯ" นี่เอาไปเป็นพระรองก็พอ
เพราะเราเน้นโปรโมตชื่อเว็บตัวเองไปด้วย

คืนนั้นเลยส่งแบบร่างนี้ให้เดือน
จริงๆ ช่วงเวลามันจะคาบเกี่ยวกันกะที่อีสามให้ตูออกแบบนะ
คือจริงๆ ตูจะลองทำแบบร่างของโลโก้ส่งให้บอกอหน้าเขียวอดูอยู่แล้วเผื่อชอบ

แล้วนังเดือยก็ไม่ชอบ
จำไม่ได้ว่ืาเหตุผลคืออะไร แต่การที่หัวหน้าไม่ชอบเนี่ย
มันก็ทำให้ได้คิดว่า เอ๊ะ ขอพักสายตา พักสมอง เลิกหมกมุ่น
ไปปั่นบอร์ด เลี้ยงแมวก่อนแล้วค่อยกลับมาดูว่าจุดผิดพลาดของมันคือตรงไหน

แล้วก็พบว่ามันหลวมครับ
ไอ้ตัวสีชมพูแจงแวงๆ ที่จะทำให้ดูเป็นวาเลนไท้น์ วาเลนไทน์เนี่ย
จริงๆ แล้วอยากให้มันสีอะไรก็ได้นะ หรือพิมพ์สีเดียวก็ยังดูรู้เรื่อง
ตามคุณสมบัติที่ยอมรับกันในการทำโลโก้นิตยสาร
ที่ฉากหลังอาจจะเรียบหรืออาจจะฉูดฉาดเมื่อไหร่ก็ยังไม่สามารถทำนายได้

แต่พอมาดูแล้วสัดส่วนมันไม่พอดีว่ะ เหมือนคนตัวอ้วนแต่ขาเรียว
แต่ขณะนั้นหาไม่เจอจริงๆ ว่ามันผิดส่วนตรงไหนแล้วจะแก้ยังไง
เลยลองเอามาปรับๆ บิดๆ หมุนๆ ดู
จนพบว่ามันยังมีเส้นลึกลับบางประการที่อธิบายด้วยคำพูดไม่ได้
แต่มันก็สร้างความเกะกะและดูเกร็งๆ ไม่สนุก ไม่เสี่ยว
ไม่เฮฮาอย่างที่ตั้งใจไว้ (สงสัยความเป็นฝรั่งเรียบเท่ยังคงหลอนอยู่)
เลยลองลบเส้นที่มันซ้อนๆ กันออกไปซะเลย
เรียกว่าลองเล่นไทโปมึนๆ ดูสักตั้ง ว่าจะสนุกได้แค่ไหน
จนได้แบบนี้ขึ้นมา



ส่งให้บอกอหน้าเขียวดู บอกอบอกว่า โอเค
โอ้ววววว.. แบบร่างผ่านแล้วเว้ย




สองสามวันต่อมา
พอมาดูไอ้ที่ทำเอาไว้ ก็ละเหี่ยใจ
คือรู้สึกว่า มันยังลึกลับกว่านี้ได้อีกนะ ต้องทำให้มันมองได้หลายชั้นสิ
อารมณ์แบบกำนันแม้น ที่ดูเหมือนจะฮา แต่ก็แฝงอะไรไว้มากมาย
ส่วนใครรับได้แค่ไหนก็ว่าไป เลยลองเอามานั่งปรับๆ โยกๆ ดูอีกพักใหญ่
จนเสร็จออกมาเป็นแบบนี้



โอ้ว เริ่มเข้าท่าแล้วครับ ใครจะไม่เข้ายังไงแต่ตูเข้าคนเดียวก็พอแล้ว
ไม่บอกบอกอแล้วเว้ย เพราะตูเป็นโรงพิมพ์นะ

ลองดูดีๆ นะครับ
เพิ่งมาเห็นเอาอีตอนทำไปเรื่อยๆ นี่แหละ ว่าในโลโก้นี้มีคำซ่อนไว้อยู่หลายคำมากเลย
แล้วมันดันมาลงล็อกพอดีกับโจทย์ที่ตั้งไว้คือให้มันรั่วๆ แล้วดันอ่านได้หลายมุม
ใครอยากอ่านว่า Way ก็ยังอ่านได้อยู่ จะมองหา WC (โถขี้) ก็ยังมีให้
หาคำว่า พ่อ หรือ เพื่อน หรือคำว่า แฟน ก็แอบๆ มีซ่อนไว้โดยไม่ได้โจ่งแจ้ง (แหม เป็นสาวเป็นนาง)

หลังจากตรวจทานแล้ว ก็ปรับแบบอีกนิดหน่อย
โดยเอาส่วนที่รกที่สุดตรงเส้นตัดระหว่าง ฟ้ กับ อ ออกไปหนึ่งเส้น แต่ให้มันได้ความหมายครบถ้วน
แล้วก็ปรับให้มันหายตันอีก ให้มันสวิงสวาย กวนตีนขึ้นอีกนิด
เลยออกมาเป็นไฟนอลแบบนี้ครับ









ทดลองเอามาวางในแบบปก ที่เป็นหัวข้อวาเลนไทน์
ที่ตีความเอาเองว่ามันคงไม่ใช่วาเลนไทน์หวานๆ อะไรเท่าไหร่
(ก็ดูแต่ละคนที่มาเขียนสิครับ ใครมั่งที่จะอารมณ์งุงิจ๊ะจ๋าในฟ้อนสุด )
เลยหาภาพน้องตึงในเน็ตมาคนนึง แล้วเอามาปิดหน้าปิดตา หมุนไปหมุนมา
วางลงในกระดาษเก่าๆ ปรับนู่นปรับนี่ให้เจ้าของภาพจำไม่ได้ (เดี๋ยวโดนฟ้อง)
แล้วก็วางตำแหน่งโลโก้ คำโปรยสั้นๆ (กะว่าจะมีทุกฉบับ) และเลขที่ของฉบับ



ก่อนหน้านี้ลองทำโลโก้แบบยับๆ เหมือนกระดาษลัง แปะวางลงไปด้วย
แต่โบว์บอกว่ามันกลืนกันไปหน่อย เล่มแรกทั้งทีน่าจะเด้งๆ โดดๆ ออกมาเลย
ก็เลยเห็นด้วย เลยฉีดสีชมพูแปร๋นลงไป ได้ผลออกมาดังที่เห็นนี่แหละครับ

โอย ยาวไปไหมเนี่ย

[8e88]

หัวหนังสือโคตรสวย กำลังดูดมาอ่านอยู่ 

[iannnnn]

พพ..พ..พ..พ..พี่ฉึ่ง ชมว่าโคตรสวย


เอิ้ก.. (เป็นลม)

[i-poon]

อ่านฟ้อนสุดเสร็จแล้วก็มาอ่านนี่ต่อ ทำให้รู้ว่าตัวเองต้องยกเครื่องวิธีการทำงานมั่วๆแล้วฟลุคออกมาดูดีสักทีแล้วล่ะ

ขอบคุณพี่แอนครับ 

[มุมมืดของสังคม]

โลโก้แจ่มดีครับ ชอบตรง พระรองนี่แหล่ะ ได้มุม

[NarzE]

ตอนอ่านท้ายเล่มก็ยังดูไม่ออกว่ามีคำอะไรซ่อนอยู่ในโลโก้
อย่างนี้นี่เอง

[ooooo]

มืออาชีพเค้าทำกันอย่างนี้นี่เอง 

[蓝月 (lán yuè)]

อันที่ใช้อยู่ตอนนี้สวยนะ
แต่ตอนแรกๆ มัน..อย่างที่บอกง่ะ
บอกไม่ถูกเหมือนกัน

[book]

โคตรเจ๋งเลยพี่ๆ

ดูดมาอ่านเรียบร้อยแล้วแต่ยังไม่จบ
ตามหาแรงบันดาลใจโลโก้เข้ามาจนเจอเนี่ยแหละ งามงดหยดย้อย
ถูกใจหลาย

ปล. ชอบควายพี่จักรี น่ารัก

[Ah!]

หัวหนังสือโคตรสวยจริงๆด้วยครับ

[หมีโหด*]

อรชอบนะ
มันดูมีกลิ่นเชยๆดี แต่ทันสมัย

คือชอบมากกกกก หมายถึงชอบพี่แอนน่ะ 

[โบว์]

กล้าก็มาแย่งไป