อู๋ด้งโชว์

[บิ๊กเล็ก]

ผมว่าไม่นะ

เพราะว่า พอถึงยุคนั้น อาจจะมีเทคนิคหรืออุปกรณ์ใหม่ๆ
ให้พี่อู๋ได้พัฒนาไปไหนต่อไหน 

หรือไม่ก็พี่อู๋ อาจจะเปิดสตูดิโอแล้วก็ได้ 

สู้ๆ ครับ

[Romzaikyu]

ไม่ต้องห่วง อะไรที่เราไม่รู้ย่อมมีมากกว่าที่เรารู้เสมอ 


เบื่อเล่นเทคนิคมากๆ อู๋ก็ไปเล่นโลโม่ 

[IM]

กั๊กแล้วยังโอ้โหได้ขนาดนี้  


ผมว่าอย่างพี่ถึงตันก็หาทางไปได้  

[ฟิ้งซ์]

ไม่มีตันหรอก สิ่งที่เรารู้มันสามารถประยุกต์ได้อีกมาก

ไม่งั้นพวกที่เก่งๆ เค้าก็หยุดถ่ายรูปกันตั้งนานแล้วสิ

[ยุนเอ]

ใช่ๆ พี่อู๋ไม่ตันหรอก วิ่งอีกนิดหน่อยก็ได้แล้ว 

[อู๋]

  เดี๋ยวจะตั้นหน้าคนแถวนี้ดีมะ

[Ou!]

งั้นตูไม่พูดละ

[บิ๊กเล็ก]

 
เลนส์มุมกว้างของพี่อู๋ยังเป็น 17-55mm อันนั้นอยู่ใช่มั้ยครับ
(ในรูปมอเตอร์ไซค์)

ยังคมเหมือนเดิม

[paipure]

 

[ณต]

ไม่มีตันหรอก สิ่งที่เรารู้มันสามารถประยุกต์ได้อีกมาก

ไม่งั้นพวกที่เก่งๆ เค้าก็หยุดถ่ายรูปกันตั้งนานแล้วสิ

ผมว่าตันนะครับ 

ก๊วนถ่ายรูปที่หัดมาด้วยกัน
ถ้าไม่ไปเป็นมืออาชีพ(คือถ่ายรูปเป็นอาชีพ)
ตอนนี้ก็แถบจะเลิกกันหมดแล้ว
หันมาเล่นปืนกันบ้าง สะสมนาฬิกากันบ้าง
บางคนเมื่อก่อนถ่ายรูปนกได้เกือบครบในไกด์บุ๊คของหมอบุญส่ง
ตอนนี้ก็ใช้แต่กล้องคอมแพคเล็กๆ บอกว่าขี้เกียจแบกเลนส์ยาวเท่าแขน 
พี่คนนึงที่ผมรู้จัก แกทำห้องมืดสำหรับรูปขาวดำ
แกเก่งมากเรื่องสูตรน้ำยาต่างๆ วัดค่ากรดด่าง อุณหภูมิไ้ด้เป๊ะๆ
อัดลงกระดาษได้นาๆ ชนิด เช่น โบรไมด์ หรือ เรซิน
ตอนนี้ก็แทบไม่เห็นงานแกเลย

เคยอ่านบทความสัมภาษณ์ ธาดา วาริช
บอกว่าสไตล์ต่างๆ ที่เขาทำ
ที่คนไทยเห็นว่าใหม่ หรือแปลกตา
จริงๆ แล้วก็มีคนเคยทำมาหมดแล้วทั้งนั้นแหละ
ถ้าได้เห็นงานในต่างประเทศจะรู้ว่ามันไม่ใหม่
ขึ้นอยู่กับว่าใครจะทำให้มันดี ให้เนี๊ยบ ให้มันลึกได้สุดๆ มากกว่ากัน
หรือจะทำให้มันคลาสสิค ดูได้นานๆ โดยไม่เบื่อ
อย่าง Ansel Adams หรือ Steven Meisel

[ณัฏฐ์]

สูงสุดคืนสู่จุดสามัญ

[iannnnn]

งั้นก็ไม่ต้องไปกลัวซ้ำ เพราะชาวบ้านเขาทำมาหมดแล้ว

[JΛNΣ]

ไม่ได้ตัน แต่ไม่มีอะไรท้าทายแล้วรึเปล่า 

[ณต]

ไม่ได้ตัน แต่ไม่มีอะไรท้าทายแล้วรึเปล่า  

ผมว่าคนทำงานศิลปะจะมีปัญหานี้กันทุกคนนะครับ
นั่นคือความพยายามที่จะฉีกแนวหรือหลุดจากกรอบของตัวเองให้พ้น
(เหมือนบักเก้อจะเขียนอธิบายเรื่องนี้ไว้ดีมากๆ ใน ทำไมต้องเรียนออกแบบ)
แล้วยิ่งถ้าไม่ได้เรียนศิลปะพื้นฐานมาโดยตรง น่าจะประสบปัญหาเดียวกัน
(คนที่ผ่านตรงนี้ไปได้
คนทำงานด้านศิลปะเขาเรียกกันว่า
คลี่คลาย ใช่ไหม  )

สิ่งที่ผมสังเกตอย่างนึงคือ
ผลงานระดับที่เราเรียกกันว่า มาสเตอร์พีซนั้น
ส่วนใหญ่ก็จะเรียบง่ายทั้งนั้น แต่สิ่งที่แตกต่างอย่างเห็นได้ชัดเลย
คือเรื่องของความใส่ใจในรายละเอียด แม้เพียงเล็กน้อย
ตรงนี้ต่างหาก ที่ทำให้ผลโดยรวมออกมาแตกต่างกันอย่างลิบลับ

[อู๋]

จริงอย่างที่ว่าครับ ไม่มีอะไรใหม่แล้ว ตอนนี้มีแค่เอามาผลิกแพลงให้เข้ากับสไตล์ตัวเองเท่านั้น

อีกอย่างผมคงไม่เข้าไปในวงการแบบเต็มตัวแน่ๆ เพราะถ้าเข้าไป ผมต้องหางานอดิเรกอื่นทำ

เรื่องตัน นี้เริ่มเห็นตอนไปเสม็ดกับเพื่อน เป็นการไปเสม็ดครั้งที่สาม เริ่มไม่อยากจับกล้องละ เพราะถ่ายมาเกือบหมด เลยไม่รู้จะถ่ายซ้ำอีกทำไม

พวกสถาณที่ในกรุงเทพก็เริ่มไม่มีอะไรถ่ายละ เพราะมันเดิมๆ เลยต้องหันมาถ่ายคนแทน