มะจัง (แตกหน่อ)

[Buob Marley]

สะแด่วแห้ว

{หมีโหด}
โก๊ะ จริงๆ

[:†:Ϊη ģŎđ шε Ţѓűśţ :†:]

ฉลุย ....

คำนี้น่าจะยังนะ.

[iannnnn]

กะหลาป๋านี่เก่าไปครับ

[Buob Marley]

กะหลาป๋านี่เก่าไปครับ

มาจากเรื่องพระมะเหลเถไถรึป่าว?

[iannnnn]

แม่น~

สมัย ร.3 เลยนะ

[psyfer]

มะเหลเถไถ นี่อันเดียวกับนางประแดะ หรือปล่าวคะ

จำได้ว่า
งามละม้ายคล้ายอูฐกะหลาป๋า
ตั้งแต่หัวจรดเท้าขาวแต่ตา 

[Uncle Bear]

อ๊ายยย  อกอีแป้นจะแตก  กระจู๋นี้มันช่าง  สุดสวิงริงโก้  อีโต้บั๊ม  จริงๆ




  เก่าไปป่าวเนี่ย

[Dayight]

บทละครเรื่อง พระมะเหลเถไถ
แต่งโดย คุณสุวรรณ ในสมัยรัชกาลที่ 3

เมื่อนั้น
พระมะเหลเถไถมะไหลถา
สถิตย์ยังแท่นทองกะโปลา
ศุขาปาลากะเปเล
วันหนึ่งพระจึงมะหลึกตึก
มะเหลไถไพรพรึกมะรึกเข
แล้วจะไปเที่ยวชมมะลมเต
มะโลโตโปเปมะลูตู
ตริแล้วพระมะเหลจึงเป๋ปะ
มะเลไตไคลคละมะหรูจู๋
จรจรัลตันตัดพลัดพลู
ไปสู่ปราสาทท้าวโปลา ฯ๖คำฯ


บทละครเรื่อง ระเด่นลันได
แต่งโดย พระมหามนตรี (ทรัพย์)

๏ เมื่อนั้น
พระสุวรรณลันไดเรืองศรี
เหลียวพบสบเนตรนางตานี
ภูมีพิศพักตร์ลักขณา ฯ 2 คำ ฯ
๏ชมโฉม สูงระหงทรงเพรียวเรียวรูด
งามละม้ายคล้ายอูฐกะกลาป๋า
พิศแต่หัวตลอดเท้าขาวแต่ตา
ทั้งสองแก้มกัลยาดังลูกยอ
คิ้วก่งเหมือนกงเขาดีดฝ้าย
จมูกละม้ายคล้ายพร้าขอ
หูกลวงดวงพักตร์หักงอ
ลำคอโตตันสั้นกลม
สองเต้าห้อยตุงดังถุงตะเคียว
โคนเหี่ยวแห้งรวบเหมือนบวบต้ม
เสวยสลายาจุกพระโอษฐ์อม
มันน่าเชยน่าชมนางเทวี ฯ ๖ คำ ฯ

สองเรื่องนี่ต่างกันครับ ระเด่นลัยไดจะอ่านแล้วรู้เรื่องโดยตรงครับ
กะหลาป๋ามาจากเรื่องระเด่นลันไดครับ

[iannnnn]

อ๊ายยย  อกอีแป้นจะแตก  กระจู๋นี้มันช่าง  สุดสวิงริงโก้  อีโต้บั๊ม  จริงๆ




  เก่าไปป่าวเนี่ย

มะจริงๆ เลยลุง

[น้องเข่มเข๊ม]

อ๊ายยย  อกอีแป้นจะแตก  กระจู๋นี้มันช่าง  สุดสวิงริงโก้  อีโต้บั๊ม  จริงๆ




  เก่าไปป่าวเนี่ย

มาก ๆ ค่ะ   

[ดาเฉยๆ]

อิโละโคะ  แปลว่า พื้นที่ๆห่างไกลความเจริญมากๆ

[Buob Marley]

บทละครเรื่อง พระมะเหลเถไถ
แต่งโดย คุณสุวรรณ ในสมัยรัชกาลที่ 3

เมื่อนั้น
พระมะเหลเถไถมะไหลถา
สถิตย์ยังแท่นทองกะโปลา
ศุขาปาลากะเปเล
วันหนึ่งพระจึงมะหลึกตึก
มะเหลไถไพรพรึกมะรึกเข
แล้วจะไปเที่ยวชมมะลมเต
มะโลโตโปเปมะลูตู
ตริแล้วพระมะเหลจึงเป๋ปะ
มะเลไตไคลคละมะหรูจู๋
จรจรัลตันตัดพลัดพลู
ไปสู่ปราสาทท้าวโปลา ฯ๖คำฯ


บทละครเรื่อง ระเด่นลันได
แต่งโดย พระมหามนตรี (ทรัพย์)

๏ เมื่อนั้น
พระสุวรรณลันไดเรืองศรี
เหลียวพบสบเนตรนางตานี
ภูมีพิศพักตร์ลักขณา ฯ 2 คำ ฯ
๏ชมโฉม สูงระหงทรงเพรียวเรียวรูด
งามละม้ายคล้ายอูฐกะกลาป๋า
พิศแต่หัวตลอดเท้าขาวแต่ตา
ทั้งสองแก้มกัลยาดังลูกยอ
คิ้วก่งเหมือนกงเขาดีดฝ้าย
จมูกละม้ายคล้ายพร้าขอ
หูกลวงดวงพักตร์หักงอ
ลำคอโตตันสั้นกลม
สองเต้าห้อยตุงดังถุงตะเคียว
โคนเหี่ยวแห้งรวบเหมือนบวบต้ม
เสวยสลายาจุกพระโอษฐ์อม
มันน่าเชยน่าชมนางเทวี ฯ ๖ คำ ฯ

สองเรื่องนี่ต่างกันครับ ระเด่นลัยไดจะอ่านแล้วรู้เรื่องโดยตรงครับ
กะหลาป๋ามาจากเรื่องระเด่นลันไดครับ

+

ปล. จบเอกภาษาไทยป่าวครับ

[นายโอ้เอ้]

เฟี้ยวเงาะ 



เคยได้ยินกันเปล่า

[น้องเข่มเข๊ม]

เพิ่งได้ยินจากโอ้เอ้นี่แหละจ๊ะ   

[iannnnn]

ภาษาถิ่นเปล่านิ