คนไทยที่หนึ่งในโลก

[กันย์]

ไม่ใช่มุก 

[Buob Marley]

ตูออกจะชอบ นมมันๆ  {หมีโหด}

[กันย์]

ชอบนมใหญ่ๆ 

[Uncle Bear]

ชอบนมขาวๆ   






ต้องรสจืดด้วยนะ  เสริมแคลเซียมด้วยก็แจ่ม   

[Ou!]

ผมก็ชอบนมขาว ๆ ครับ {หมีโหด}/

[นายโอ้เอ้]

ชอบนมใหญ่ๆ 

ชอบนมขาวๆ   

ผมชอบนมเปรี้ยว  {หมีโหด}

[Buob Marley]

ผมชอบนมเปรี้ยว  {หมีโหด}

นี่อะนะ {หมีโหด}

[นายโอ้เอ้]

ไหน 

[Buob Marley]

ไม่เห็นนม แต่นี่เปรี้ยวนะ {หมีโหด}

[I’Boss]

  เอาเข้าไป

[ยุนเอ]

บอสทะลึ่งนะเนี้ย 

[iannnnn]

"ตุ๊กตาปก-ป้อง"
http://www.jedineko.com/?p=664
Jedineko » Pok-pong doll

หลายคนคงรู้จักประวัติของตุ๊กตาวูดูนี่กันแล้ว
คือมันฮิตมากที่ญี่ปุ่น ฮิตแบบเคโระ หรืออะไรแนนวนี้เลยนะ
เคยได้ยินคนแถวนี้ที่อยู่ที่นั่นบอกไว้เหมือนกัน
แต่พอดีเจอใน jedineko เขาเอาข้อมูลมาสรุปให้อ่านอีกที
เลยเอามาแบ่งกันภูมิใจ ว่านี่คือฝีมือของคนไทยที่โกอินเตอร์จริงๆ แบบไม่ต้องพึ่งเสี่ยเจียง

[roundbol123]

เจ๋งมาก 

เรื่องตุ๊กตาวูดูนี่ เคยเป็นเรื่องงมงายประจำ รร ไปช่วงนึงเหมือนกัน
แต่งมงายในแง่ลบน่ะ แถมงมงายเพราะ ผอ อีก เอาเข้าไป 

[มุมมืดของสังคม]

เกี่ยวกับไอ้ตุ๊กตาปกป้องนี่นะครับ
มันทำให้ผมงงอย่างนึงว่า...

คนญี่ปุ่นมันเป็นอะไรกัน?
คือมันจะมีพวกสินค้าพวกนี้เยอะมากครับ ไอ้ประเภทเครื่องรางฯลฯ
พวกหินประจำราศี (ทั้งๆที่ความจริงทำจากพลาสติก) ไม้อัดประจำราศี
คาแรคเตอร์ดิสนีย์แบบเครื่องราง ขอให้เรียนเก่ง มีเงินใช้ฯลฯ
มันเป็นไปได้ไงครับ งง คือทั้งที่มันก็เป็นของที่ทำมาจากโรงงาน

ถ้าเป็นของที่ทำด้วยมือ แล้วคนทำตั้งใจทำให้เรา มาเป็นเครื่องราง
ก็พอเข้าใจว่า เออ มันมีความตั้งใจที่ทำให้เรารู้สึกดีอยู่
แต่กับของโหลๆ เนี่ยผมว่ามันไม่ใช่เลย

ผมว่ามันเป็นวัฒนธรรมจตุคามบานปลายแบบหนึ่งในญี่ปุ่นหรือเปล่า
คิดยังไงกันครับ?

[ยุนเอ]

รู้สึกเหมือนใบเซี่ยมซี ที่ออกแบบสวยๆ นะครับ

ชื่อก็บอกเลยว่าเครื่องราง นะครับ

ไม่ใช่ ของขลัง