ติววาดเส้น (แตกหน่อ)

[iannnnn]

สอบไปแล้ว

[มานี มีใจ]

ต้องการอะไร 

[อิคคิว]

นี่ครับถ้าสนใจแต่คะแนนไม่ถึง   http://www.rsu.ac.th/arts/index1.php   ไม่เกี่ยวกะติววาดเส้นหรอกครับแต่มาโปรโมตคณะ
มีทุนด้วยนะเออ

[ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป]

รองจากศิลปากร ก็ที่นี่แหละ ที่อยากเข้า เพราะเค้าว่ากันว่า จ้างอาจารย์มาสอน แล้วอาจารย์ดังๆที่จ้างมาจะสอนแบบมีคุณภาพมาก แต่ค่าเรียนแพง 
ก็เลยไม่อยู่ในดุลยพินิจ ตอนนั้น กะว่าถ้าไม่ได้เรียนศิลปากร จะไปเข้า ราชพัฏพระนคร เพราะดังด้านคอม/กราฟฟิคดีไซน์(สมัยนั้น) ที่สำคัญค่าเทอมถูก 

[โก้]

สอบแล้ว?
แล้วจะไม่วาดต่อเรอะ

ปล. วิทยาลัยครูพระนคร ที่ว่าดังด้านคอม/กราฟฟิคดีไซน์(สมัยนั้น)
สมัยไหนครับ?

[ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป]

ตอนนั้นประมาณปี 39-40 จ้ะ ไม่ได้หมายความว่าดีกว่ารังสิตนะ อันนี้พูดถึงว่าถ้าเทียบวิทยาลัยครูทั้งหมดในกรุงเทพ
คือก็ฟังพวกรุ่นพี่เค้าแนะมาอีกทีน่ะ ว่า ถ้าด้านคอมกราฟฟิคก็ พระนคร ส่วนสวนสุนันท์ สวนดุสิตเนี่ย ดังด้านไหนไม่รู้จำไม่ได้แล้ว

ทำไมจะบอกว่าป้าแก่ใช่มั้ย  ฮึ่ยยยยยย 

[โก้]

คือผมรุ่นนั้นของพระนครพอดีครับ

[นักศิลปะ]

สมัยผม วิทยาลัยครู สวนดุสิต ดังสุด

แต่ผม จบไทยวิ (หรือใครจะดู บาโค๊ต :05)

ขอให้ลั่นสอบได้

[คนตาบอดข้างเดียว]

อย่าลืมสวดมนต์ไหว้พระก่อนนอนด้วยล่ะหนู

[คุณชาย ( 737 )]

สมัยผม วิทยาลัยครู สวนดุสิต ดังสุด

แต่ผม จบไทยวิ (หรือใครจะดู บาโค๊ต :05)

ขอให้ลั่นสอบได้

ของพี่ระจัน รุ่นพี่ยิงบาร์โค๊ดด้วยส้อมหรือคราดเหล็กครับ   

[นักศิลปะ]

ของพี่ระจัน รุ่นพี่ยิงบาร์โค๊ดด้วยส้อมหรือคราดเหล็กครับ   

ผมนะติ๋มๆ 

[ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป]

อุ๊ยยย งั้นเราอาจจะเคยเดินชนหัวไหล่กันมาก่อน 
เพราะว่าช่วงนั้นก็ไปติวที่นั่นเหมือนกัน แบบว่ากลัวไม่มีที่เรียน    อะไรที่ขวนขวายมีแรงทำได้ก็ทำไป

คือตอนนั้นโดนขู่จากทางบ้านว่า ถ้าสอบที่ไหนไม่ติดต้องกลับไปเรียนครูที่บ้าน(ยะลา)ซึ่งตอนนั้นไม่อยากเป็นครูเลย(แต่ตอนนี้เริ่มอยากเป็นนิดๆแล้ว)

ปล. ไทยวิฯก็อยากเรียนนะ ตอนจบ ม.ต้นอยากเรียนไทยวิฯ เพราะว่าเป็นที่สอนศิลปะที่เดียวที่ป้ารู้จักตอนนั้นแล้วรุ่นพี่ก็มีไปเรียนต่อที่นั่นด้วย
ได้ข่าวว่าอาจารย์ที่จ้างมาสอน ก็มีคุณภาพ ถ้าเด็กตั้งใจเรียนก็จะไปได้ไกล แต่แม่ไม่ให้มาเรียน  เพราะว่ากรุงเทพไกลเกินไปสำหรับเด็กม.ต้น (แม่ว่างั้น) แล้วก็โรงเรียนก็มีชื่อเสียงทางด้านตีกันบ่อย อาจารย์สอนศิลปะที่ม.ต้น ก็เลยแนะนำให้ไปเรียนปวช.ที่ วิทยาลัยศิลปะหัตถกรรมนครศรีธรรมราช นั่นแหละ เลยได้เรียนศิลปะเต็มตัวเป็นที่แรกเลย 

[นักศิลปะ]

ศิลปหัตถกรรมนคร นะผมโคตรอยากไปเรียนเลย
ไม่อยากมากรุง เลยไม่มาดูผลสอบช่างศิลป์

ทำไปทำมาก็มาเรียน ไทยวิฯ จนได้

[ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป]

รู้สึกว่าตอนนี้มันรวมกับพาณิชไปเรียบร้อยแล้ว 
ดูเหมือนป้าจะเป็นรุ่นสุดท้ายที่ ที่นั่นสอนศิลปะเพียวๆ พอป้าจบออกมาก็ดูเหมือนเค้าจะมีเปิดสอนเกี่ยวกับพาณิชการณ์ด้วยล่ะ 

เอ๊า ไหนๆแล้ว ขอแนะนำโรงเรียนหน่อยแล้วกัน สมัยนั้นที่นั่นมีสอน 4 สาขา
1 ช่างอุตสหกรรม เน้นไปทางเครื่องถม เครื่องเงิน ของนครฯอ่ะ
2 ช่างถ่ายภาพ มีห้องล้างห้องอัดกันเลยที่เดียว ตื่นตาตื่นใจมาก แต่ไม่ได้เรียนหรอก สมัยนั้นการมีกล้องสักตัวมันยังแพงไปสำหรับป้า
อาศัยว่าอยู่หอพักหญิงแล้วค่อนข้างสนิทกันทั้งหอ แล้วก็เลยเห็นพวกงานที่เพื่อนทำ ได้ลองจับกล้องของเพื่อนที่เรียนพอให้ตื่นเต้นน่ะ 
3 ประยุกต์ศิลป์ ซึ่งถ้าเรียกให้ถูกก็เหมือนจะเป็นพาณิชศิลป์ พวก ผลิตภัณฑ์ ตกแต่ง นิเทศศิลป์ ออกแบบอะไรทำนองนี้
4 วิจิตรศิลป์ ซึ่งก็ประมาณคณจิตรกรรมที่เรารู้จักกันนั่นแหละ เรียนปั้น ดรออิ้ง องค์ประกอบศิลป์ สีน้ำ ศิลปะไทย ซึ่งป้าเรียนสาขานี้แหละ

ตอนเรียน ศิลปะไทย ต้องเรียนแกะโฟมเป็นลายไทยด้วย แล้วตอนแกะโฟมเนี่ย ต้องไปเจียรใบมีดเองที่แผนกช่างอุตฯ  โห ญ.บองบางอย่างป้าใครจะไปทำได้ฟ่ะ  นั่นแหละ ก็เลยได้อาศัยพวกเพื่อนผู้ชายทำให้ สาวๆก็ยืนให้กำลังใจอยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ  แต่ไม่มีใครทิ้งเพื่อนให้ทำงานแล้วเองหนีเที่ยวไรเงี๊ยะ ช่วงนั้นเพื่อนดีมาก 

แต่ว่า พอเจียรใบมีดเป็นรูปเป็นร่าง แล้วถึงขึ้นตอนว่า เราอยากได้ใบประมาณขนาดไหน จะให้คมแค่ไหน อันนี้ต้องทำเอง  น่ากลัวมาก แต่ก็แปลกดี แล้วงานแกะโฟมจะดีไม่ดี ส่วนนึงมันก็ขึ้นอยู่กับใบมีดด้วย มันเหมือนกับมีดเป็นกระบี่ที่เจ้าของต้องตีขึ้นมาเองเลยล่ะ

เอ๊ะเล่าไปเล่ามาออกทะเล จบดีกว่า 

[คุณชาย ( 737 )]

 เราปล่อยให้รำลึกความหลังครั้งยังเยาว์กันนะครับช่วงนี้ เชิญครับ