บันทึก ความดี

[จักรี]

ชมตัวเองแล้วอย่างไงครับ...?

ผมว่ามันไม่เห็นจะเป็นไรเลยที่เวลาคุณทำความดีแล้วมาป่าวประกาศให้ใครรู้ 

ถ้าคุณคิดว่าคุณทำความดีทุกวัน จนเป็นเรื่องปกติ ผมก็ขออนุโมทนา ในส่วนนี้   

แต่ถ้าวันไหนคุณมีข้อสงสัยในความดีของคุณที่คุณได้ทำแล้ว มันรู้สึกว่า นี่จะเรียกว่าความดีได้รึป่าว

คุณจะเห็นประโยชน์ของการบอกเล่าเรื่องราวที่คุณทำ   ให้คนอื่นได้รุ้ เพราะความหมายของความดีของแต่ละคนไม่เหมือนกัน สังคมจะเป็นคนบอกคุณ ว่า สิ่งที่คุณทำมันคืออะไร ผลกระทบต่อสังคมเป็นอย่างไร.....


                       การยกย่องผู้ที่ทำความดี หรือแม้แต่ตัวเอง ผมมองว่าไม่ไม่ได้น่าเกลียดอะไร   ซึ่งปัจจุบันนี้ไม่ได้มีให้เห้นมากนักตามสื่อ นะครับ

      ข่าววิ่งราว ข่มขืน ฆ่า พูดเจ็ดวันเจ็ดคืนไม่จบ คนจูงคนแก่ข้ามถนน ไม่เห็นมีใครพูดถึงเลย .........

[Chattong]

ขอโทษนะคะ     คือจริง ๆ แล้วก็ไม่ได้ว่าการชมตัวเองมันน่าเกลียดอะไรหรอกนะค้า เพียงแต่แค่อยากแซวเล่นเฉย ๆ รวมถึงตัวเราเองด้วยเพราะว่า Chat ก็ไม่ได้ดีถึงขนาดนางฟ้านางสวรรค์อะไรหรอกนะค้า  ต่อไปจะไม่แซวอะไรทำนองนี้อีกแล้วล่ะค้า    ขอโทษ

[จักรี]

คือไม่ได้ว่าอะไรครับ  แค่ บอกถึง มุมองของผม เท่านั้นเองครับ  ซึ่ง ความคิดใครความคิดมัน ผมไม่ได้ไปดูถูกความคิด ใครอยุ่แล้วนี่นา 

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

^
^
^
:30:แต่บรรยายได้น่ากลัวมาก ยังกะอาจารย์ 

แต่ก็จริงนะครับ
ลองคิดดูสิครับ วันๆนึงมีกระทู้ที่ด่าคนนั้นคนนี้ เอาเรื่องแง่ลบมาป่าวประกาศ ตามเวปบอร์ดชื่อดังต่างๆ

นานๆทีจะมีกระทู้ที่ชมความดีของคนออกมา.... แถมพอออกมาแต่ละที ก็จะมีพวกขี้สงสัยออกมาบอกว่า จริงเหรอ สร้างสถานการณ์หรือเปล่า

ถ้าเราอยากอยู่ในสังคมแบบไหน ก็ต้องสร้างมันขึ้นมาครับ
ตามนั้น 

[psyfer]

 /

ก็นะบางทีนั่งอ่านข่าวหนังสือพิมพ์ มีแต่ข่าวฆ่ากันตาย ข่มขืนปล้น หรือ อภินิหาร
จนมันกลายเป็นความเคยชิน จากที่ตื่นแต้นตกใจ มันเหลือแค่ อีกแล้วเหรอ

[จักรี]

  น่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอครับ   (อย่าเข้าใกล้นะครับเดี่ยวกัดหูแหว่ง)

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

อาจารย์ไทสัน 

[t o r i :]

ก็จะพยายามทำดีทุกวัน 

พยายามไม่พูดหยาบ

ไม่ดื่มเหล้า

เชื่อฟังพ่อเเม่ อันนี้สำคัญ

สวดชินบัญชรทุกคืน ให้กับพ่อเเม่ น้อง ผู้มีพระคุณ  เเล้วก้ตัวเอง

เค้าว่าสวดบทนี้ จะทำให้เราเเละคนที่เรา นึกถึง ปลอดภัย เเคล้วคลาดอันตราย ลองทำดูค่ะ

[D869]

ท่าทางไทสันใช้มวยไทย

[蓝月 (lán yuè)]

วันนั้นกะจะพิมพ์แล้ว
แต่มันหายไป

แต่วันนี้พี่จักรีกะคุณหมอแมวทำให้รู้สึกอยากพิมพ์อีกครั้ง

ว่าด้วยเรื่องของรถกะป๊อ

คือตอนเดือนมาอยู่กรุงเทพเนี่ย ที่ๆ อยู่ต้องนั่งรถกะป๊อเข้าไป
แล้ววันนั้นเป็นรถกะป๊อเที่ยวสุดท้ายคือ 4 ทุ่ม
คนเยอะมาก ผู้ชายต้องโหนนอกรถ
ส่วนเดือนก็เกือบต้องนั่งกะพื้น
แต่มีป้าใจดีคนนึงให้นั่งตัก
รู้สึกเกรงใจมาก เพราะตัวเองก็ใช่จะน้ำหนักน้อยๆ
นั่งเกร็งตัวไปตลอดทางเลย

ตอนนั้นรู้สึกซาบซึ้งมาก

เวลาผ่านไป

วันนึงเดือนก็นั่งกะป๊อตามปกติ
วันนั้นคนก็เยอะ สงสัยเป็นเพราะเวลาเลิกงาน
มีแม่จูงลูกมา 3 คน
รถก็เลยเต็ม
ลูกเค้า 2 คนได้นั่ง
แต่แม่เค้าต้องนั่งกะพื้น
ลูกเค้าที่ไม่ได้นั่งก็กำลังจะนั่งพื้นตาม
แต่เดือนให้น้องเค้านั่งตักซะก่อน

...

แค่นี้ละค่ะ
อาจไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไร
แต่เดือนนึกถึงป้าคนนั้นในวันนั้น
เดือนรู้สึกว่าตัวเองได้ทำความดีส่งต่อ

ก็แค่นั้นละค่ะ

[น้องสุกน้องใส]

ให้นั่งตักด้วย 

ป้าเค้าก็ใจดีจังให้พี่เดือนนั่งตักด้วย
ขนาดว่ากิ้วนั่งตักแม่กิ้วยังเกร็งเลยค่ะ

[จั๊วจ่ะ :)]

เคยแต่นั่งรถเมล์ค่ะ

แล้วมีคนสูงอายุขึ้นมา กับคนท้อง
ผู้ชายรอบตัวไม่มีใครลุกเลย (ทั้งๆที่นั่งอยู่ตรงที่นั่งสำรอง ของผู้สูงอายุแท้ๆ) 
จั๊วกับพี่อีกคน (ผู้หญิง) ก็เลยลุกให้เค้านั่ง (โดยที่สองคนเนี้ยของเยอะ คนท้องกับคนสูงอายุเค้าก็ช่วยถือ)

ทีนี้ก็ีคนสูงอายุอีกคนขึ้นมา ผมขาวทั้งหัว และดูมีอายุมากแล้ว
จั๊วกับพี่อีกคนก็มองหน้ากัน เพราะไม่มีเก้าอี้ของตัวเองให้ลุกแล้ว 

โดยที่ผู้ชายที่นั่งข้างหลังจั๊วก็ไม่สนใจอะไร รอบๆข้างก็นิ่งเหมือนเดิม

เห็นแบบนี้แล้วเซ็งขึ้นมาตะหงิดๆ

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

อาจจะไม่เห็นหรือไม่ทันนึกก็ได้ครับ   

ตอนนั้นผมขึ้นรถไฟฟ้า มีคนท้องขึ้นมา
จังหวะนั้นกำลังคิดอะไรเพลินๆอยู่ก็เลยไม่ทันมอง รู้ตัวอีกทีคนท้องลงมานั่งข้างๆแล้ว 

[iannnnn]

รู้ตัวอีกที คนที่มานั่งข้างๆ ก็ท้องซะแล้ว

[หมีโหด*]

ความดีของหนูคือ

พายุ่งมากวาดบ้านพี่แอนค่ะ