กระจู๋สูญเสีย

[โต]

ตอนนี้ตายายอยู่ทั้ง2คน
ไม่อยากคิดถึงตอนนั้นเลย

[คิ้วหนาจ้ะ]

เสียใจด้วยครับผม

พี่เองก็พึ่งเสียตาไปเมื่อปีที่แล้วเหมือนกัน
จำได้ว่าวันนั้นไปทำงาน แล้วแม่ก็โทรมาบอก ว่าตาเสีย
อึ้ง ทำอะไรไม่ถูกเลย เพราะไม่ได้เตรียมใจกันไว้เลย
(ตอนนั้นตาพี่ก็อยู่บ้านปกติ ไม่ได้ป่วยหรืออะไรเลย)

[ดาเฉยๆ]

ของดาคุณตาเค้าอยู่ไอซียูมาสองเดือนแล้วอ่ะค่ะ เลยทำใจไว้นิดนึงแล้ว
แต่ก็หวังลึกๆว่าอยากให้คุณตาหายกลับบ้านไวๆ

คุณตาแก่กว่าสมัครแค่สองปีเอง แต่สมัครยังไปเป็นหัวหน้าพรรคได้อยู่เลย 

เพื่อนดามาเล่าให้ฟังว่าปู่ของเพื่อนไม่สบาย เข้าโรงพยาบาล แล้วก็เสีย
สองวันต่อมา ย่าของมันที่สบายดี๊สบายดีก็หงอย แล้วก็เสียซะงั้น จัดงานศพคู่กันเลย 

คุณยายดาคงไม่หงอยนะ 

[แตน]

เสียใจด้วยนะจ๊ะ

[iannnnn]

เดินทางดีๆ นะครับ

[สันในตั้ม]

แบบที่คู่รักจะตายตามกันเนี่ย
เค้าเรียกว่าคู่แท้นะครับ

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

เสียใจด้วยนะครับ

[Buob Marley]

ตอนนี้ตายายอยู่ทั้ง2คน
ไม่อยากคิดถึงตอนนั้นเลย

เหมือนกันครับ

เดินทางดีๆ นะครับ

เหมือนกันครับ

[ดาเฉยๆ]

การเดินทางน่าตื่นเต้นมากเลยค่ะ

สอบเสร็จ มอเตอร์ไซค์ยางรั่ว
นั่งรถแดง เจอพาอ้อมอีก ใช้เวลาเดินทางจากหอไปอาเขตชั่วโมงครึ่ง
ตกรถสมบัติทัวร์ ต้องขึ้นกริษาที่มีประวัติไม่ดี รถเสียแล้วทิ้งดาไว้กลางทาง
แถมยังเจอรถคันเดิมที่เสียอีก นั่งรถมาด้วยใจตุ๊มๆต่อมๆ

วันนี้ลงประชามติเสร็จก็ไปอ่างทอง(พ่อไปลงประชามติที่นั่น)
ออกจากกำแพงได้หน่อยนึง พ่อก็ปลุกให้ดูที่ถนน
เห็นรถวีโก้นอนตะแคงข้างอยู่ริมถนน มีควันออกจากกระโปรงรถด้วย
ก็ไม่ตื่นเต้นเท่าไหร่ เพราะนึกว่าอุบัติเหตุเก่า เค้าจอดทิ้งไว้
แต่..  ประตูรถก็เปิดออก  สดๆร้อนๆเลยนี่หว่า

พ่อก็ค่อยๆขับเบี่ยงออกไป เจอซากมอเตอร์ไซค์อยู่กลางถนน
เครื่องยนต์กองอยู่ข้างถนนทางด้านซ้าย น้ำมันค่อยๆไหลออกมา
ขับรถต่อไปอีกหน่อย ดามองไปทางด้านขวา
มีเด็กผู้หญิงประมาณม.ต้น นอนอยู่กลางถนนอีกเลนนึง
ข้ามเกาะกลางถนนไปได้ยังไงก็ไม่รู้

ถ้าดาไม่หลับคงจะได้เห็นอุบัติเหตุตั้งแต่ต้นแบบริงไซต์เลย
(เหมือนจะผิดจู๋เลยแฮะ)

[iannnnn]

นึกถึงตอนที่ตัวเองไปเชียงใหม่ก็สดๆ แบบนี้แหละครับ
ข้อดีคือทำให้คนขับที่นั่งหาวมาตลอดทางได้ตื่นเต็มตา และขับระวังขึ้น

[ลินซังกุง]

วันก่อนเปิดดูรูปสมัย ป.2 เจอรูปครเล็กที่เคยสอนวิชาอะไรสักอย่างตอนเราอยู่ ป.2

พอวันจันทร์ไปโรงเรียน

ครูเวรมาประกาศว่าครูเล็กตายแล้ว 

[@nok:-]

มียายคนนึง แกจะมารับยาที่ รพ.เป็นประจำ จนทุกคนรู้จักแกหมด  ...อายุเกือบ 90 แล้ว

แกจะมาด้วยเรื่องปวดชายโครง ปวดเมื่อย ตามประสาคนแก่

แกจะมาขอยาแก้ปวด และยาหม่องไปทานวด  ... แกเป็นคนไข้ที่น่ารัก ร่าเริง เดินกระฉับกระเฉง

ยกมือไหว้ทุกครั้งที่มา ...คุยกันสัพเพเหระ  .. แล้วก็อวยพรให้เราเจริญๆ ทุกครั้งที่เจอกัน... แล้วก็จะจากไปด้วยรอยยิ้ม


.....

เมื่อวันศุึกร์แกก็มา รพ.อีก  คราวนี้ขอฟิล์มเอกซ์เรย์ไปด้วย บอกว่าจะไปรักษาที่ รพ.ทหารผ่านศึก (แฟนแกเป็นทหารผ่านศึก)

แล้วแกก็บอกว่า "ยายเป็นมะเร็งปอด... หมอเขาบอกมีก้อนอยู่ในปอด"

"ยายไปนอน รพ.มา 2 อาทิตย์ ... ถูกเจาะมาสารพัด... ยายไม่กลัวตายหรอก... ชีวิตมันก็แค่นี้
...ถ้ายังดีๆ อยู่ก็ทำหน้าที่ของเราอย่างให้มันดีๆ แล้วกัน...
...............
............... แล้วก็ลงท้ายด้วย .. ขอให้เจริญๆ นะลูก"

แล้วยายก็กลับบ้านไป พร้อมรอยยิ้มให้ทุกๆ คน


รู้สึกใจหายยังไงไม่รู้... ไม่ขอให้คุณยายหาย (เพราะมันเป็นไปไม่ได้)
แต่ก็ขอให้คุณยายอยู่กับมะเร็งปอดโดยมีรอยยิ้มอย่างนี้ตลอดไปนะจ๊ะ...

[iannnnn]

ขนลุกซู่

[คุณชาย ( 737 )]

 อนิจจัง สังขารไม่เที่ยง 

[X11]

แกอายุมากแล้ว ขอให้แกใช้ชีวิตที่เหลืออย่างมีความสุขและได้ไปอย่างสงบ และไม่เจ็บปวดทรมาน