ตัวกูเป็นของกู

เริ่มโพสต์โดย ณต, 14 ก.ย. 2006, 08:31 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

Zafire06

อ้างคำพูดจาก: ภูกระดึง เมื่อ 15 ก.ย. 2006, 00:30 น.
ท่านบอกว่า การเวียนว่ายตายเกิด สังสารวัฎ
เกิดขึ้นด้วยการเกิดของ ตัวกู ของกู
ชาตินี้ ชาติหน้า ก็คือการมีตัวกู ของกู ในชีวิตนี้แหละ

ซื้อกางเกงใหม่ กางเกงกู  เกิดแล้วชาตินึง
ได้นาฬิกาใหม่ อะ นาฬิกากู หายไม่ได้นะ เป็นรอยขูดขีดก็ไม่ได้ เกิดอีกแล้วชาตินึง

เป็นอย่างนี้แหละ


:25:

นักสืบ

ตัวเป็นของกู แต่ใจเป็นของคนอื่นไปแล้ว  :31:

Soris0ri

Las Noches Rubicundior

ณต

อ้างคำพูดจาก: miss you เมื่อ 14 ก.ย. 2006, 22:18 น.
จะใจร้ายไปมั้ยถ้าตูบอกว่าไม่

:42:

บอกแล้วว่าอยากให้ลองตอบตัวเองให้ดีก่อน
ยิ่งถ้าเป็นครอบครัว เป็นคนที่ให้กำเนิด
ไม่รู้นะว่าจะจัดความสำคัญไว้ในระดับไหน

แต่สำหรับตัวเอง
แม่เราคือคนสำคัญมากๆ
เราเคยสละความสุข สละศักดิ์ศรี สละอะไรหลายๆ อย่างที่เรายึดมั่นถือมั่นได้เพื่อผู้หญิงคนนี้น่ะ
เพราะเรารักเค้ามาก
แค่คิดว่าเราจะไม่มีเค้าเ้ราก็ทนไม่ได้
คิดว่าเค้าทนอะไรหลายๆ อย่างเพื่อเรา
แค่นี้เราจะให้เค้าไม่ได้เชียวเหรอ
เค้าให้ตัวตนเรามา แล้วเราจะเสียตัวตนเราเพื่อแม่บ้าง มันก็คงไม่เป็นไร
ถามว่ามันจะมีลิมิตการยอมฝืนใจตัวเองมั้ย ตอบว่ามี
แต่เราเชื่อว่าแม่ทุกคนย่อมรักลูก อยากเห็นความสุขของลูกมากกว่าฝืนใจลูกนะ

มันก็แล้วแต่กรณี
เราไม่รู้ว่ากรณีของคุณเป็นยังไง
ก็ขออวยพรให้สู้ๆ และเข้าใจกันได้เร็วๆ ละกัน


กรณีของผม ไม่ได้มีอะไรมากหรอกครับ
เพียงแค่ผมรู้สึกว่า จะหาความพอดี
ระหว่างความเป็นตัวของตัวเอง
กับการแคร์คนที่รัก มันยากเหมือนกัน

เพราะว่า คำตอบ มันไม่ใช่ ขาว หรือ ดำ
ใช่ หรือ ไม่ใช่,  ทำ หรือ ไม่ทำ
เพราะคำตอบในเรื่องแบบนี้สำหรับผม
มันเป็นเรื่องที่ต้องใช้ เวลา และ ความเข้าใจ
เอาใจเขามาใส่ใจเรา และหาความ "พอดี"
ที่ลงตัวมากที่สุด โดยที่เราไม่ต้องฝืนตัวเองมากจนเกินไป
และในขณะเดียวกัน ก็ต้องไม่ทำร้ายความรู้สึก
ของคนที่เรารัก ซึ่งนั่นก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
จริงไหมครับ

ผมเชื่อว่า คงไม่มีใครตั้งใจ อยากทำร้ายความรู้สึก
พ่อแม่ของตัวเอง รวมถึงคนอื่นที่เรารักด้วย

แต่ก็คงมีน้อยคน
ที่ไม่เคยทำร้ายความรู้สึกใครเลย ในชีวิต .....
คุณเห็นด้วยกับผมไหมครับ...

คุณชาย ( 737 )

#49
   เชื่อในสิ่งที่ทำ ทำในสิ่งที่เชื่อ ก่อเกิดศรัทธาจากความเชื่อเพื่อผลักดันให้เป็นสากล
สู่ความโดดเดี่ยว อันไกลโพ้น

ณต

อ้างคำพูดจาก: ชาย เมื่อ 15 ก.ย. 2006, 09:24 น.
   เชื่อในสิ่งที่ทำ ทำในสิ่งที่เชื่อ ก่อเกิดศรัทธาจากความเชื่อเพื่อแล้วผลักดันให้เป็นสากล

สา...ธุ

มานี มีใจ

อ้างคำพูดจาก: 'ระจัน เมื่อ 14 ก.ย. 2006, 09:11 น.
ผมเข้ามานึกว่า

ตัวกูของกู จริงๆ

นี่ตัวกูเข้ามา นึกว่าจะเจอของที่กู ตอบได้

ส่วนถ้าคุณแค่ถามว่า
เราควรจะเป็นตัวของตัวเอง ต่อไปอีกไหม.....?

ความเป็นตัวเองจะลดลงกึ่งนึงแล้วครับ


1 เสียง  :12:

เป็นตัวของตัวเองดีที่สุดแล้ว .. ไม่ใช่ไม่แคร์ความรู้สึกของคนอื่นนะ ..
แต่ปรับความเข้าใจ และอาจจะพร้อมที่จะเปลี่ยน ถ้าคิดว่ามันถูกต้อง


:22: เอาใจช่วยนะ

ยุนเอ

สีเทา

เป็นคำตอบสุดท้าย  :43:
เราจะต้องการอะไรมากมายไปกว่า อะไรมากมาย

นักศิลปะ

อ้างคำพูดจาก: iamnot เมื่อ 15 ก.ย. 2006, 09:04 น.
กรณีของผม ไม่ได้มีอะไรมากหรอกครับ
เพียงแค่ผมรู้สึกว่า จะหาความพอดี
ระหว่างความเป็นตัวของตัวเอง
กับการแคร์คนที่รัก มันยากเหมือนกัน

เพราะว่า คำตอบ มันไม่ใช่ ขาว หรือ ดำ
ใช่ หรือ ไม่ใช่,  ทำ หรือ ไม่ทำ
เพราะคำตอบในเรื่องแบบนี้สำหรับผม
มันเป็นเรื่องที่ต้องใช้ เวลา และ ความเข้าใจ
เอาใจเขามาใส่ใจเรา และหาความ "พอดี"
ที่ลงตัวมากที่สุด โดยที่เราไม่ต้องฝืนตัวเองมากจนเกินไป
และในขณะเดียวกัน ก็ต้องไม่ทำร้ายความรู้สึก
ของคนที่เรารัก ซึ่งนั่นก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
จริงไหมครับ

ผมเชื่อว่า คงไม่มีใครตั้งใจ อยากทำร้ายความรู้สึก
พ่อแม่ของตัวเอง รวมถึงคนอื่นที่เรารักด้วย

แต่ก็คงมีน้อยคน
ที่ไม่เคยทำร้ายความรู้สึกใครเลย ในชีวิต .....
คุณเห็นด้วยกับผมไหมครับ...


ผมว่าคุณมีทางออกของคำถาม คำตอบ และ ชีวิตคุณอยู่แล้วละครับ
หรือไง?
โรงเรียนสอนศิลปะทอศิลป์

蓝月 (lán yuè)

ที่สุดถ้ามันจะไม่คุ้ม
แต่มันก็ดีที่อย่างน้อยได้จดจำ
ว่าครั้งนึงเคยก้าวไป...

มัม

คนเราก็คงเคยทำร้ายความรู้สึกของคนที่เรารัก หรือคนที่เค้ารักเราทุกคนมาบ้าง ไม่มากก็น้อย อยู่ที่ว่าจะเอาความผิดพลาดนั้นมาใช้แก้ไขยังไง :22:

ณต

นั่นสิ รู้ว่าจะต้องทำยังไงกับชีวิต
แต่บางทีก็ไม่ได้ทำ  :16:

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines