กระจู๋สารภาพรัก

[Rabbitinblack]

โตนใช้วิธีนี้กับใครหรือเปล่า 

[ออยอิชี่]

โตนไปจีบจั๊วยังไงหว่า
มาเล่าจู๋โลกสีชมพูเลย รออ่านๆ 

[คุณชาย ( 737 )]

 เรื่องของออยนี่อ่านสนุกดี มีให้ลุ้นด้วยตลอดเหมือนเดินหมากเลย มีการวางแผนล่วงหน้าไอ้นี่พลาดต้องไอ้นั่นแทน
ถ้าเริ่มแผนรุกบุกเดินหน้าก็คงถอยหลังไม่ไ้ด้แล้วหละนะ 

[น้องใบเฟิร์น]

ขอแทรกโฆษณาค่ะ


รักพี่แอนด์ มากกกกกก เด้อค่ะเด้อ


ลงชื่อ ใบเฟิร์น หวานใจพี่แอนด์

[O.D.M.]

อ่านเรื่องของออยแล้วก็อดยิ้มไม่ได้  นึกถึงตัวเองเมื่อก่อน

ออย ผมว่าเรื่องให้ขนมกินนี่ไม่แปลกนะ แต่อย่าเพิ่งพลีผลามให้ ให้คุ้นเคยกันอีกนิดแล้วให้ในโอกาสสำคัญๆ
หรือเห็นว่าอร่อยเลยเอามาให้ลองกินแบบนี้ ก็ไม่น่าเกลียดนะ..

จากประสบการณ์ส่วนตัวที่ผ่านมา เกินกว่าครึ่งที่ผมรู้จัก สาวเจ้าชอบกินขนมหวานนะ
เพียงแต่ว่า รายละเอียดของแต่ละคนแค่นั้นแหละว่าจะชอบกินสไตล์ไหน แบบไหน
และเสียงส่วนใหญ่จากผู้หญิงที่รู้จัก มักจะบอกว่า รู้สึกดีนะ ถ้ามีคนหาขนมอร่อยๆมาให้กิน

เริ่มจากหาช๊อคโกแลตอร่อยๆ อันเล็กๆ แบ่งให้เขาเก็บไว้กินสักอันสองอันระหว่างทำงาน
โดยให้เหตุผลเค้าไว้ว่า "ผมว่ามันอร่อยดีนะ ลองกินดูสิครับ ผมกินแล้วอารมณ์ดีเลยอยากให้คุณอารมณ์ดีทั้งวัน
ไม่เครียดบ้างเหมือนกันครับ" ก็ไม่เลวนะ 

[ออยอิชี่]

เริ่มมีแผนขนมเป็นแผนต่อไป 

ขอบคุณพี่โอ กับ พี่ชายคลองครับ
ผมว่าจะลองดูก่อนว่า ทุกเช้าเข้าซื้อพวกเบเกอร์รี่จากร้านไหน จากนั้นเราค่อยไปซื้อตาม

เพราะวันไหนที่ร้านข้าวไม่มาขาย เขาจะซื้อขนมปังครับ อันนี้สังเกตเห็นมา 2 ครั้งหน่ะ 

แต่ที่แน่ ๆ เขาเข้าเซเว่นทุกเช้าครับ 

[เดอะบุ๋ม]

ขอบใจมากเบิร์ด 

จะมาบอกว่า ด้วยความที่วันนี้ขึ้นรถเมล์มาทำงานไว
ร้านข้าวร้านประจำก็เลยยังไม่มาขาย ผมก็กะว่า 7.15 ผมค่อยลง เผื่อฟลุคไปเจอเขาราวแถว ๆ ร้านข้าวตอน 7.20 

จังหวะที่อยู่ในลิฟต์ ก็มองดูนาฬิกาข้อมือตลอด เราลงจากชั้น 20 หน่ะ เลยอาจจะต้องแวะหลายชั้นก่อนจะถึงชั้นล่าง 
พอลิฟต์เปิดมาก็เดินจะไปทางร้านข้าวหน้าบริษัท แล้วผมก็ได้เจอครับ วะฮ่า ฮ่า

" เจอกันอีกแล้วนะครับ "  ผมก็ยิ้ม ๆ แล้วก็เห็นเขาถือถุงขนมมาแสดงว่ายังไม่ได้ซื้อข้าว เดาได้เลยว่าร้านข้าวเจ้าประจำยังไม่มาขายแต่ก็พูดไปว่า
" เดี๋ยวขอตัวไปซื้อข้าวก่อนนะครับ " ผมก็ยิ้ม ๆ เหมือนเดิม

เขาก็พูดขึ้นว่า " ร้านข้าวเขายังไม่มาขายนะ "  เน้ เข้าทางเรา
" อ้าวเหรอครับ " ผมก็ตอบไปแบบเนียนๆ

แล้วเขาก็เดินเข้าเซเว่นไป
ผมก็เดินเข้าเซเว่นตาม ขอเห็นหน้าอีกนิดวุ้ย 
ผมก็เดินไปซื้อนมกล่อง เขาก็เดินไปซื้อน้ำเปล่า
ผมซื้อเสร็จก่อนก็มายืนรอหน้าร้านเซเว่นฝั่งทางขึ้นลิฟต์
รอจนเขาเดินออกจากเซเว่น แล้วเขาก็ก้มหัวแบบทักทายให้ผมอีกครั้ง
อร๊ายย น่ารัก วันนี้ใส่เสื้อเชิ้ตสีฟ้า กระโปรงสีอ่อน ๆ มาทำงาน 

พอเขาไป ก็เขกกะโหลกตัวเอง ลืมถามชื่อเขาไปเลย 
แต่ไม่เป็นไร อย่างน้อยเช้านี้ก็ได้รู้แล้วว่า เขาไม่ได้ทำตึกเดียวกับผม ซึ่งก็ตัดบริษัทในเครือเนชั่นออกไปได้อีกมากโข(เนชั่นมีสองตึก)

ถ้าเจอกลางวันนี้ ต้องไม่ลืมถามชื่อ   

บุ๋มก็ใส่เสื้อเชิตแขนยาวสีฟ้า  พับครึ่งแขน     (แต่กางเกงดำ  )

เมื่อคืนไม่ได้เจอล่ะ บุ๋มกลับเร็ว และคาดว่า วันนี้ก็คงจะไม่ได้เจอ นอกจากจะรอเที่ยงคืน  

เพราะเค้าคนนั้นเข้าเวรดึก  


อ่อ ได้คุย 3 ครั้งเท่ากันแล้ว(รึเปล่า)   ยังไม่รู้จักชื่อเท่ากัน 

ถ้าเค้าคิดแบบพี่ออยก็ดีสิเนอะ   

[ออยอิชี่]

เอาน่าบุ๋ม อย่างน้อย ทั้งบุ๋มและผม ก็รู้แล้วหล่ะว่า
ตารางเวลาคร่าว ๆ ของเขาและเธอคนนั้นเป็นอย่างไร 

[Buob Marley]

ออยทำได้ขนาดนี้ คิดได้ขนาดนี้ไม่ต้องปรึกษาใครแล้วมั้งครับ
มาเล่าให้ฟังเป็นระยะก็พ่อ.. ลุยเลยพ่อ

ปล. +เรื่องเด็กบนรถเมล์

[กวางจ้ะ]

+เรื่องเด็กบนรถเมล์

ด้วยคนนะคะ 





เอาใจช่วยขอให้เจอกันบ่อย ๆ นะจ๊ะออย 

[คิ้วหนาจ้ะ]

เริ่มมีแผนขนมเป็นแผนต่อไป 

ขอบคุณพี่โอ กับ พี่ชายคลองครับ
ผมว่าจะลองดูก่อนว่า ทุกเช้าเข้าซื้อพวกเบเกอร์รี่จากร้านไหน จากนั้นเราค่อยไปซื้อตาม

เพราะวันไหนที่ร้านข้าวไม่มาขาย เขาจะซื้อขนมปังครับ อันนี้สังเกตเห็นมา 2 ครั้งหน่ะ 

แต่ที่แน่ ๆ เขาเข้าเซเว่นทุกเช้าครับ 

อย่างที่โอบอก ก็น่าจะโอนะ
หาอะไรเพลนๆ เล็กๆ น้อยๆ ที่เราลองกินแล้วว่ามันอร่อย
มาฝากเค้า มีโน๊ตเล็กๆ เก๋ๆ ติดไปด้วยก็น่าจะดี
เหมือนตอนผมกับบีช่วงแรกๆ ก็ทำแบบนี้นะ ซื้อขนมมาวางให้บนโต๊ะ พร้อมโน๊ต ข้อความ 

[เดอะบุ๋ม]

เอาน่าบุ๋ม อย่างน้อย ทั้งบุ๋มและผม ก็รู้แล้วหล่ะว่า
ตารางเวลาคร่าว ๆ ของเขาและเธอคนนั้นเป็นอย่างไร 

บุ๋มไม่ได้ขนขวายอยากรู้อะไรหรอกนะ   มันบังเอิญมากกว่า 

วันก่อนตอนบุ๋มกำลังจะกลับ
มันต้องเดินผ่านหน้าห้องทำงานของเค้าอยู่แล้ว
เจอเค้ายืนอยู่ประตูทางออกไปบันได  เค้ามอง เราก็มอง เพราะมันเป็นทางตรง หน้าตรงกันพอดี
แล้วเค้าก็เลี้ยวซ้ายเข้าห้องทำงาน

จากนั้นบุ๋มก้เลี้ยวขวา เปิดประตูจะลงบันได
ก็ได้ยินเสียงเดินเลยหันกลับไปดูก่อนเปิดประตูลงบันได
เสื้อเหลืองเดินตามหลังมา    แล้วก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้
เดินลงบันไดมา  (ระหว่างนั้น มีแค่เราสองคน ที่ทางลงบันได เป็นประจกใสมองทะลุข้างนอก)
แล้วเค้าด็เดินเร็วแซงหน้าไป เพราะเราใส่สุ้นสูง(มาก) เดินเร็วไม่ถนัด

เสียงลงบันได ตีอกแตีก เขาเดินแซงไปแล้ว 3 ขั้น  (บุ๋มอยู่ฝั่งซ้าย เค้าอยู่ขวา)
เค้าก็เดินช้าลง พร้อมหันหน้ามา แล้วก็ยิ้มถาม "กลับดึกแบบนี้ทุกวันเลยเหรอครับ   "
บุ๋ม "อ๋อ ก็ไม่อ่ะค่ะ แล้วแต่วัน   "
คนนั้น "แล้วกลับดึกงี้ เข้ากี่โมงอะครับ เข้าเช้าเปล่า   "
บุ๋ม "ค่ะ 9 โมง ปกติ  "
คนนั้น "แล้วไม่ง่วงเหรอครับ นอนพอเหรอ"
บุ๋ม "อ๋อ ไม่ค่ะ ที่จริงเวรถึง 3 ทุ่ม แต่อยู่ต่อช่วยพี่ๆเขาอีกนิดน่ะค่ะ  จะกลับ 3 ทุ่มก็ได้ แต่ไม่กลับ"

แล้วก็เดินลงมาถึงบันไดชั้นล่าง แล้วเค้าก็เปิดประตู ให้ อีกแล้ว    
ใจละลายเพราะชอบเปิดประตูให้นี่แหละ (ปกติจะเปิดประตูรถให้ตลอดถ้ากลับพร้อมกัน)
อยากให้เวลามันหยุดแค่ตรงนั้นแหละ  บันไดก็สูงไม่กี่ขั้นนะ     ก้ก็เหมือนได้คุยกันนาน

บุ๋มไม่รู้ว่าเค้าลงมาทำไม ตอนแรกนึกว่าเค้าจะกลับบ้านเหมือนกัน
แต่ตอนจะขึ้นรถตู้ เค้าไม่ขึ้น  น้าคนขับรถก็ถาม "เฮ้ยโต้ ไม่กลับเหรอวันนี้"     "อ๋อ ไม่ครับพี่  ผมอยู่เวรดึกครับ"

อ่า รู้ล่ะนะ ว่าอาทิตย์นี้ เข้าดึก    ต่อหน้าก็ทำเป็นไม่สนใจได้แต่แอบเอามากรีีดๆ ในใจเล่น

ไม่รู้เค้าจะคิดตรงกันกับบุ๋มรึเปล่า แต่ถ้าไม่ ก็ไม่เสียใจ
เพราะได้รู้จัก ได้ทักทาย  แค่นี้ ก็ เอามางุงิหัวใจเล่นได้แล้ว  


ตัดหน้า 3 คน!!!!!

[O.D.M.]

ผมว่าอย่างน้อย เราก็จะแชร์ความเป็นตัวเรา ให้เค้ารับรู้ได้ทีละน้อยด้วยนะ  

อย่างผมชอบกินขนมอันนี้ แล้วเห็นว่าผมไม่ได้รู้สึกว่ามันอร่อยอยู่คนเดียวในโลก
ผมก็อยากลองเอาให้คนที่ผมชอบกินดูเหมือนกัน เขาจะได้มีความสุขเวลากินของอร่อยๆเหมือนผม

ถึงเค้าไม่ชอบ แต่อย่างน้อย 1 อย่างที่เค้ารู้เพิ่มขึ้นเกี่ยวกับตัวผมคือ ผมชอบกินขนมอันนี้  

หนังสือ เพลง หนัง ที่เที่ยว เรื่องพวกนี้ ผมชอบเป็นหัวข้อชวนคุยนะ
เพราะถ้าเราพูดถึงสิ่งที่เราสนใจให้เค้าฟังบ้าง มันก็เป็นการเหมือนเปิดเผยตัวตนเราเพิ่มขึ้นๆ
มันอาจจะตรงกัน อาจจะเปิดมุมมองใหมๆให้เค้า
หรือพาเราไปสู่หัวข้ออื่นๆได้ง่ายขึ้น

ที่สำคัญ อย่าลืมเป็นผู้ฟังที่ดีด้วยนะครับ  

[Buob Marley]

บุ๋มไม่ได้ขนขวายอยากรู้อะไรหรอกนะ   มันบังเอิญมากกว่า 

วันก่อนตอนบุ๋มกำลังจะกลับ
มันต้องเดินผ่านหน้าห้องทำงานของเค้าอยู่แล้ว
เจอเค้ายืนอยู่ประตูทางออกไปบันได  เค้ามอง เราก็มอง เพราะมันเป็นทางตรง หน้าตรงกันพอดี
แล้วเค้าก็เลี้ยวซ้ายเข้าห้องทำงาน

จากนั้นบุ๋มก้เลี้ยวขวา เปิดประตูจะลงบันได
ก็ได้ยินเสียงเดินเลยหันกลับไปดูก่อนเปิดประตูลงบันได
เสื้อเหลืองเดินตามหลังมา    แล้วก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้
เดินลงบันไดมา  (ระหว่างนั้น มีแค่เราสองคน ที่ทางลงบันได เป็นประจกใสมองทะลุข้างนอก)
แล้วเค้าด็เดินเร็วแซงหน้าไป เพราะเราใส่สุ้นสูง(มาก) เดินเร็วไม่ถนัด

เสียงลงบันได ตีอกแตีก เขาเดินแซงไปแล้ว 3 ขั้น  (บุ๋มอยู่ฝั่งซ้าย เค้าอยู่ขวา)
เค้าก็เดินช้าลง พร้อมหันหน้ามา แล้วก็ยิ้มถาม "กลับดึกแบบนี้ทุกวันเลยเหรอครับ   "
บุ๋ม "อ๋อ ก็ไม่อ่ะค่ะ แล้วแต่วัน   "
คนนั้น "แล้วกลับดึกงี้ เข้ากี่โมงอะครับ เข้าเช้าเปล่า   "
บุ๋ม "ค่ะ 9 โมง ปกติ  "
คนนั้น "แล้วไม่ง่วงเหรอครับ นอนพอเหรอ"
บุ๋ม "อ๋อ ไม่ค่ะ ที่จริงเวรถึง 3 ทุ่ม แต่อยู่ต่อช่วยพี่ๆเขาอีกนิดน่ะค่ะ  จะกลับ 3 ทุ่มก็ได้ แต่ไม่กลับ"

แล้วก็เดินลงมาถึงบันไดชั้นล่าง แล้วเค้าก็เปิดประตู ให้ อีกแล้ว    
ใจละลายเพราะชอบเปิดประตูให้นี่แหละ (ปกติจะเปิดประตูรถให้ตลอดถ้ากลับพร้อมกัน)
อยากให้เวลามันหยุดแค่ตรงนั้นแหละ  บันไดก็สูงไม่กี่ขั้นนะ     ก้ก็เหมือนได้คุยกันนาน

บุ๋มไม่รู้ว่าเค้าลงมาทำไม ตอนแรกนึกว่าเค้าจะกลับบ้านเหมือนกัน
แต่ตอนจะขึ้นรถตู้ เค้าไม่ขึ้น  น้าคนขับรถก็ถาม "เฮ้ยโต้ ไม่กลับเหรอวันนี้"     "อ๋อ ไม่ครับพี่  ผมอยู่เวรดึกครับ"

อ่า รู้ล่ะนะ ว่าอาทิตย์นี้ เข้าดึก    ต่อหน้าก็ทำเป็นไม่สนใจได้แต่แอบเอามากรีีดๆ ในใจเล่น

ไม่รู้เค้าจะคิดตรงกันกับบุ๋มรึเปล่า แต่ถ้าไม่ ก็ไม่เสียใจ
เพราะได้รู้จัก ได้ทักทาย  แค่นี้ ก็ เอามางุงิหัวใจเล่นได้แล้ว  


ตัดหน้า 3 คน!!!!!

เรื่องแบบนี้ ตูว่าผู้หญิงช่างสังเกตกว่าผู้ชายเป็นธรรมชาติอยู่แล้วนะ
แบบ เห็นคนที่ชอบเนี่ยจำได้หมดเลยว่าวันนั้นเขาซื้ออะไร แต่งตัวแบบไหน มากับใครบลาๆๆ

ผู้ชายนะ บางทีคบกันแล้วยังจำไม่ได้เล๊ย
อย่างตูนี่กว่าจะจำเพื่อนแฟนได้ ด็ตั้งนาน

ปล. ชอบที่พี่โอพูดจัง

[❤ ตูน ❤]

บุ๋ม ๆ อยากรู้ .. แล้วเค้าลงมาทำไมอ่ะ น่าคิดนะเนี่ย