แล้วเราก็ได้พบกัน

[iannnnn]

ตูก็ยังไม่รู้

[โต]

ทุกคนจะบอกตรงกันว่า
"เมื่อมาเจอแตกฟองแล้วไปไหนไม่รอด"ทุกรายไป

[ning❤]

น้อง ไอเอ็นดับบิวไง ไปรอด

[蓝月 (lán yuè)]

ไปที่ชอบๆ 

[หมีเล็ก]

งั้นเปลี่ยนจากกระจู๋เป็นกระเจี๊ยบดีมั้ยคะ

เปลี่ยนเป็นกระเทยได้ไม๊คะ???   

[แตน]

ของแตนเจอที่นี่ได้ยังไงเหรอ

เรื่องของเรื่องก็คือ ไอ้เก้อ เคยทำงานที่เดียวกัน

แล้วมันก็เปิดค้างไว้ก็เลยดูไปเรื่อยๆ ก็เห็นว่า

เออ... พวกนี้ตลกดี 

ก็เลยสมัครเป็นสาวก

หลังจากนั้นก็ .... ไปไหนไม่รอด 


ปอ.แก้คำผิด

[Kums]

จะไปไหนรอดล่ะ ป้า แก่แล้วก็เงี้ยแหละ 

[แตน]

เจ๊กัมนะ จำไว้เลย

เลี้ยงหมากระทุหน่อยสิ

[น้องเข่มเข๊ม]

แอบยกมือด้วยคนนึงนะ เฮีย   

[แนนเค้ก ❤]

ขุดขึ้นมาก่อน

ขออนุญาตไปเรียบเรียงเรื่องราวให้เรียบร้อย
แล้วจะมาตอบจู๋นี้ 



(ดีใจจังที่ขุดเจอโดยบังเอิญ)
อยากเล่ามานาน 

ป.ล. เผื่อคนอื่นๆอยากเล่าด้วยแต่ไม่รู้แหล่งเล่าไงเนอะ 

[iannnnn]

(+2) ค่าขุด


ชอบกระจู๋นี้เป็นการส่วนรวม

[แนนเค้ก ❤]

(+2) ค่าขุด


ชอบกระจู๋นี้เป็นการส่วนรวม

ทำไมพี่แอนตามมาหลอกหลอนตื๊อแนนล่ะ 


แต่ว่า "ขอบคุณค่า.."
(+1) บ้าง ค่าติดตาม   

[Dayight]

 

[แนนเค้ก ❤]

ขุดทิ้งไว้ซะ้หลายวัน
ถึงเวลาที่ "เราจะได้พบกัน" สักที วันนี้แหละนะคะ

แนนรู้จักพี่แอนตอนทำงานเป็นเบ๊ใช้แรงงาน มีตำแหน่งใหญ่โตอยู่ที่คณะอักษร+ชมรมอาสาฯ
พอดีมีเหตุให้ต้องเข้าประชุมสโมฯบ่อย
(ขณะนั้นพี่แอนดำรงตำแหน่งเป็นประธานสโมสรนักศึกษาศิลปากร_ค่อนข้างใหญ่โต)
เพราะฉะนั้นแนนจึงได้รู้จักพี่แอน

สำหรับ "ไอ้แอนนนนน" เห็นนามไม่สมมุตินามนี้ครั้งแรกในเว็บบอร์ดสโมฯ (คาดเดามั่วๆเอาเองว่าพี่แอนทำ)
ไม่ได้คิดอะไรมากมายว่าต่อมาจะกลายเป็นยักษ์แอน ณ ฟ๐นต์

แนนน่ะ เกลียดขี้หน้าชื่นชมพี่แอนตั้งแต่ตอนประชุมสโม+สัมมนาผู้นำองค์กร+สัมมนาพี่เลี้ยงกลุ่ม แล้วนะ
เหตุหนึ่งเพราะพี่แอน "ฟัง"
เด็กอัีกษรฯ ตอนประชุมสโม ใครต่อใครเมื่อได้ยินเหตุผลหรือข้อคิดเห็นของพวกเราแล้วจะ "รำคาญ"
ว่าเรา "จะคิดอะไรมากมาย" แล้ว "ทำไมต้องละเอียดนัก" หรือว่า "ทำให้อะไรมันง่ายๆกว่านี้ ชิวๆไม่ได้หรืออย่างไร"
แต่พี่แอนไม่บ่นออกมาแค่คิดในใจ แล้วก็ให้โอกาสในการชี้แจงตลอด

แถมตอนที่แนนเป็นหัวหน้าคณะ พี่แอนยังแซวแนนด้วยว่า "ไต่เต้าเร็วนะเราน่ะ"
(ซึ่งต่อมากลายเป็นมุขที่ถูกเพื่อนล้อว่า "แนนแม่งเต้าใหญ่ใต่เร็ว") 

ที่มากกว่านั้น
พี่แอนสุดฮา//เป็นนายกสโมแต่ไม่มีมาด//ใส่โสร่งมานำประชุมหน้าตาเฉย//
ใส่กางเกงแพรยับยู่ยี่มาอธิบายการจัดสรรงบประมาณกิจกรรมได้อย่างแนบเนียน//

ทั้งหมดนี้ทำให้แนนลืมพี่แอนไม่ลงประทับใจมาก 

แล้วก็รู้จักฟ๐นต์ตัวแรกในชีวิตของพี่แอนจากบอร์ดสโมมั้ง (ถ้าจำไม่ผิด)
แอบเอาไปใช้สุดจะบ่อย เพราะเบื่อฟอนต์อื่น แถมเชียร์ทุกคนให้ใช้ฟอนต์นี้อย่างออกหน้าออกตา
ตามลิงค์จาก iannnnn.com มาจนเจอ f0nt.com
(แต่ช่วงแรกๆแนนไม่ได้อ่านบล็อคหยาบคายหรอกนะ เสียดายเหมือนกันที่ไม่ได้ตามเทรนด์ คิคิ)

แอบเข้าเว็บได้ระยะหนึ่งก็อดใจไม่ไหว ส่งคุณเมล์ไปจิ๊จ๊ะ จนพี่แอนเล่นด้วยรำคาญ ตอบกลับมาและแนะนำให้แนนสมัครสาวก
แนนดันเป็นผู้หญิงโรแมนติคเชื่อคนง่ายไร้สมอง ก็เลยทำตาม
จนตอนนี้ พี่แอนคงอยากไล่แนนไปแล้วมั้ง (รำคาญ x8 )

เอาเถอะ
ตามติดมาำไกลขนาดนี้
ถ้าอยากจะไล่
ขอให้รู้ไว้
"ไม่ไปหรอก"

[蓝月 (lán yuè)]

น่ารักจัง 

ไม่ใช่พี่แอนนะ