กระจู๋ระบายอารมณ์...

[หมีโหด*]

พี่บอลไปซะแล้ว 

[Soris0ri]

ภราดร  อ่าววันนี้มีแข่งด้วยเหรอ 

[หมีโหด*]

ม่ายช่าย 

[เดอะบุ๋ม]

ทำยังไงจะบังคับใจตัวเอง ไม่ให้คิดถึงเค้า ได้ซักที  

คิดถึงเป็นวรรคเป็นเวร  

เบื่อตัวเองจัง

เสียหน้าอีก  เสียฟอร์ม ไม่น่าเลย  เถียงไม่เคยชนะเลยวุ้ย  

[Soris0ri]

เสียหน้า ให้ไปหาใหม่มาซ่อมแซมส่วนที่เสียไปจะ 

[เดอะบุ๋ม]

เสียหน้า ให้ไปหาใหม่มาซ่อมแซมส่วนที่เสียไปจะ 

[Soris0ri]

อ่าว ไม่ขำ 

[Kums]

มีคนให้เอือมเพิ่มอีกและ 

[Black-Pigeon]

จน...


เครียด...


ปั่นบ๐ร์ด  {หมีโหด}

[อู๋]

อากาศดีน่านอน

[Kums]

นอนเลยอู๋ นอนเลย กลัวทำไม หัวหน้า โว๊

[อู๋]

ไม่กลัวเลยซักนิด

[蓝月 (lán yuè)]

 
ไข้ขึ้นอีกแล้วค่ะ 
อาทิตย์นี้ทำคัตเอาท์ให้พี่บัณฑิต อาทิตย์หน้ารับน้อง พรุ่งนี้ตัดไหม
มีแต่เรื่องเสียตังค์ 


ทบทวนการมีอยู่ของกระจู๋นี้

ตอนแรกที่ตั้งกระจู๋นี้ ตั้งขึ้นมาเพื่อระบายอารมณ์อึดอัดของตัวเองในตอนนั้น
ไม่คิดว่านานๆ ไป จะมีคนที่มีอาการอยากระบายเหมือนกัน

บางคนอาจคิดว่ากระจู๋นี้เป็นกระจู๋ปั่น ไม่รู้จะไปปั่นที่ไหนก็มาปั่นที่นี่
บางคนอาจคิดว่ากระจู๋นี้ไม่มีสาระอะไร กดข้ามมาหน้าสุดท้ายเพื่อระบายอารมณ์ไม่ก็บอกว่า "ตูไม่อ่าน" ก็ได้

จริงๆ ถ้าจะให้เปรียบการมีอยู่ของกระจู๋นี้
ก็คงจะเป็นเหมือนส้วมริมทาง
แต่ละคนที่เข้ามาขับถ่าย ไม่จำเป็นจะต้องขับถ่ายของเสียแต่เพียงอย่างเดียว
(เพราะการอึในบางทีอาจเป็นการระบายความสุขของคนบางคนก็ได้)

และแน่นอนว่าการขับถ่ายแต่ละครั้งไม่จำเป็นจะต้องได้ของที่เราต้องการเสมอไป
บางคนอยากจะอึแต่ทำได้แค่ผายลม
เพราะฉะนั้น เราก็หวังจะหาสาระอะไรไม่ได้จากของในส้วมจริงมั้ย

แน่นอนว่าเดือนไม่ได้คิดอย่างนั้น
อย่างน้อยเดือนดีใจกะการมีอยู่ของกระจู๋นี้
ถึงหลายๆ คนจะไม่อยากให้มันมีอยู่ก็ตาม
ไม่ใช่เพราะว่ากระจู๋นี้มีคนปั่นมากเป็นอันดับต้นๆ
แต่เป็นเพราะว่า การได้มาอ่านสิ่งที่คนอื่นระบาย ไม่ว่ามันจะเล็กหรือน้อย
ไม่ว่าใครจะมาปั่นไร้สาระ ไม่ว่าใครจะแค่เข้ามาแล้วบอกว่าเบื่อยังไงก็ตาม
แต่มันก็มีอะไรที่มีประโยชน์และหาข้อคิดได้เสมอถ้าเราเปิดใจที่จะมอง

อย่างบางทีอารมณ์เสียๆ มา เออนะ มีคนมีความทุกข์กว่าตูด้วยเว้ยเฮ้ย
อย่างบางทีไม่นึกว่าคนๆ นี้จะเป็นคนแบบนี้ แต่พอเค้ามาระบายอารมณ์ ก็คิดได้ว่าเออเนอะ ไม่จำเป็นที่คนแบบนี้จะต้องเป็นอย่างนี้ๆ เสมอไป
ถึงกลิ่นของของเสียนั้นมันจะไม่โสภาสถาพรก็ตาม
แต่อย่าลืมว่ามันก็มาจากตัวเรา ร่างกายคนเรา

เดือนได้คุณค่าจากกระจู๋นี้ในเรื่องการตัดสิน ได้มามากๆ จริงๆ
ถ้าคุณมีเวลาอ่านทุกหน้า (ซึ่งแน่นอนว่าหลายคนไม่น่าจะมี)
คุณก็น่าจะได้รับรู้ว่าการได้เห็นความรู้สึกคนอื่นบ้างมันก็ไม่เลวร้ายซะทีเดียว
เรื่องบางเรื่องที่เราคิดว่างี่เง่าไร้สาระนั้นบางทีเราอาจจะเคยทำโดยที่เราไม่รู้ตัวหรือแกล้งไม่รู้ก็ได้

ขอบคุณหลายๆ คนที่ทำให้มีความรู้สึกแบบนี้นะคะ
ไม่มีอะไรนอกจากอยากแสดงความรู้สึกที่มีมาตั้งแต่ตั้งกระจู๋นี้มาได้ซักพัก

หลายๆ คนอาจจะสงสัยว่า แล้วทำไมไม่ไประบายในบล็อกในไดอารี่วะ
คนที่เข้ามาปั่นในนี้จะคิดยังไงไม่รู้นะ
แต่สำหรับตัวเอง มันเป็นความรู้สึกที่ว่าเรื่องบางเรื่องมันไม่อยากเก็บเอาไว้คนเดียว
อยากเอามาปล่อยไว้ซักที่ ใครจะอ่าน จะผ่านก็ไม่ว่า
แต่ก็แอบหวังว่าจะมีคนอ่านและเข้าใจในความรู้สึกซักคนก็ยังดี
จะเรียกว่าเป็นการเรียกร้องความสนใจก็ไม่ผิด แต่เป็นการเรียกร้องต่อใครก็ไม่รู้
(จริงๆ มันก็มีคนที่ชอบอึนอกสถานที่ที่ไม่ใช่บ้านตัวเองนะ)
(มันคงสนุกน่าดูถ้าเกิดว่าอัปบล็อกตัวเองด้วยการระบายอารมณ์ เช่น อีเหี่ยวเอ๊ย  )

แน่นอนว่าการเข้ามาในแต่ละสถานที่มันไม่จำเป็นจะต้องเจอเรื่องที่มีความสุขเสมอไป
และแน่นอนว่าเราก็เลือกที่จะข้ามเรื่องที่เราไม่มีความสุขนั้นไปได้ โดยที่ไม่ได้สร้างความรู้สึกไม่ดีให้แก่ใคร
และแน่นอนว่ามันเป็นสิ่งที่ดีที่สุดถ้าเราจะตำหนิใครโดยตระหนักว่าตนเองไม่ได้ประพฤติตนดังเช่นที่กล่าวว่าคนอื่นไป

ก็แค่นี้ละค่ะ
ไม่รู้มาบ่นหาอะไรเนอะ
ไม่ได้สาระอะไรก็ขออภัยอย่างสูงค่ะ 

[อู๋]

นึกว่าจะมีรูปข้างล่าง เอาซะยาว

บางทีการระบายออก มันก็ช่วยปลดปล่อยได้ในระดับหนึ่ง
ว่าแต่คนเราจะขี้ได้ทั้งวันเลยเหรอครับ ไม่ปวดก็คิดว่าปวด ขี้มันทั้งวัน ผมว่าขี้แค่พอเหมาะก็พอดีกว่าครับ

[蓝月 (lán yuè)]

บางวันคนเราก็ท้องเสียนะพี่อู๋ 
บางคนก็อาจจะแอบกินยาระบาย


แหม ก็แค่เปรียบเปรยเท่านั้นเอ๊ง
จะเอาอะไรกะเรื่องขี้ๆ