กระจู๋ระบายอารมณ์...

เริ่มโพสต์โดย 蓝月 (lán yuè), 18 เม.ย. 2006, 23:37 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

ออยอิชี่

เหม็นกลิ่นเลือด  :05:
มาเจาะเลือดอะไรกันชั้นนี้เนี่ย  :07:

นายโอ้เอ้

ฝรั่งโทรมา จะติดต่อเรื่องอะไรไม่รู้ ฟังไม่รู้เรื่องเลย  :44:
Today you , Tomorrow me.

psyfer

โอ้เอ้บอกเลย

I don't like pop music  :25:

นายโอ้เอ้

เขาถามว่าพูดอังกฤษได้มั้ย
แล้วหลังจากนั้นก็จับใจความไม่ได้อีกเลย  :08:

ทักษะการฟังย่ำแย่ถึงขีดสุด
ถ้าพิมพ์มาอ่านยังพอรู้ว่าคำไหนเป็นคำไหน แต่ฟังแยกไม่ออกเลย  :05:
Today you , Tomorrow me.

คุณชาย ( 737 )

 ยิ่งเจอสำเนียงอังกฤษแบบแขกด้วย ผมก็ขอลาละนายจ๋า  :32:
สู่ความโดดเดี่ยว อันไกลโพ้น

ออยอิชี่

เคยเจอคนอังกฤษสำเนียงอินโดด้วย  :07:

ตอนนั้นแวะไปหาเพื่อน เพื่อนทำชิปปิ้งอยู่ระยอง
ฝรั่งก็คุยกับเพื่อนผม คุยยาวมาก สรุปผมถามเพื่อน เอ็งฟังรู้เรื่องเหรอ
เพื่อนมันก็ตอบว่าไงรู้มั้ย
มันจับใจความได้แค่ว่า ของจะลงกี่โมงแล้วก็ท่าไหน ชื่อเรืออะไร ของล็อตชื่ออะไร เท่านั้นเอง พอแล้ว
นอกนั้นที่ฝรั่งพล่ามมา ฟังไม่ออกเลย สำเนียงสะเดียงเมียงเปราะมาก  :30:


❤ ตูน ❤

มาทำให้เสียใจแต่เช้า  :29:  แล้วจะพาไปกินอาหารอร่อย ๆ ตอนเย็น :23:

คอยดู จะกินให้จนเลย  :37: 

คุณชาย ( 737 )

 ตูนลืมเรื่องลดความอ้วนไปแล้ว  :43:
สู่ความโดดเดี่ยว อันไกลโพ้น

❤ ตูน ❤

ไม่ลืมหรอกพี่ แค่กำลัง ฮึ่ม ๆ  :23:  บรรยายไม่ถูก

psyfer

งานเสร็จแล้ว เสร็จแล้ว  :40: :40:

:33a:

คุณชาย ( 737 )

 หนูน้อย หน้าตาก็น่ารักน่าเอ็นดู แต่ทำไมเวลาโกรธต้องแจก เ-ี้ย ไปทั่วด้วยหละ
ความน่ารักมันหายวับไปเลย ไม่มีใครสอนหนูเหรอ เศร้า  :16:
สู่ความโดดเดี่ยว อันไกลโพ้น

psyfer

ทำขนมเค้ก ตกลงไปในถ้วยเฉาก๊วย เลยได้กิน
ขนมเค้กกับเฉาก๊วย รสชาติ  :47: :47:

นายโอ้เอ้

Today you , Tomorrow me.

psyfer

ใช่อร่อย
ตอนนี้เลยจับโยนลงไปเอง  :30:

ดาเฉยๆ

อ้างคำพูดจาก: 蓝月 (lán yuè) เมื่อ 05 ส.ค. 2008, 00:42 น.
มีสปอยล์เล่ม 19 20 แหละ
สนป่าวๆ :02a:

ป.ล. ภาษาญี่ปุ่นนะ

สนมาก  :25:

อ้างคำพูดจาก: 蓝月 (lán yuè) เมื่อ 05 ส.ค. 2008, 03:14 น.
1:40

"นี่แก คิดจะอยู่ถึงหกโมงเช้าเปล่า"
"คิดว่าไม่อ่ะ ง่วงแล้ว ทำไมเหรอ"
"ว่าจะให้ปลุกหน่อยตอนเช้า จะลุกมาอ่านหนังสือ
แต่ถ้าเมตนอนเดี๋ยวเราลุยอ่านเลยก็ได้"

...ห้านาทีผ่านไป

"เมต...อยู่อีกชั่วโมงป่าว :56:"
"ทำไม :34:"
"ช่วยปลุกหน่อย :56:"
":08: ทนอ่านไปเลยสิวะ นอนชั่วโมงนึงตื่นมาอ่านไม่รู้เรื่องหรอก"
":53: ก็มันง่วงอ้ะ ฝากปลุกด้วยละกัน"

...ชั่วโมงนึงผ่านไป

"หมดเวลาแล้ว :34:"
"โอย มึนหนักกว่าเดิมอีก ... ไม่ไหวแล้ว นอนต่อดีกว่า"
"กูบอกมึงแล้วใช่มั้ย :34:"
"ปิ๊งป่อง"


...เมตนอนต่อ


เยี่ยมมาก :39:
กะแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
เมื่อคืนอ่านหนังสือถึงตีสาม(เริ่มอ่านตีสอง)
พอถึงตีสาม โอ๊ะ ได้เวลาพัก กินโน่นกินนี่ เดี๋ญวอ่านต่อ
กินเสร็จ นั่งนับว่าเหลืออีกกี่หน้า แล้วกินต่อ
กินเสร็จอีกรอบ นั่งเขียนหน้าว่าเหลือกี่หน้า(เวิ่นเว้อมาก)

เสร็จแล้วก็นอน :30:

ก่อนนอนตั้งนาฬิกาปลุกไว้สองโมงครึ่ง จะตื่นมาอ่านต่อ รู้ตัวเองด้วยว่าต้องเวิ่นเว้อ เลยตั้งไว้หลายๆรอบ

ตื่นจริงๆ 11 โมง อ่านจบไปเรื่องนึง
ง่วงจัง งีบหน่อย
หลับยาวมาจนถึงบ่ายสองกว่า
อ่านจบอีกเรื่อง สมาธิแตกกระเจิง ไปหยิบชามะนาวมากิน รับคาเฟอีน
พอได้คาเฟอีนหัวใจดันเต้นแรง ไม่มีสมาธิอีก

เลยมาเล่นคอมอย่างนี้นี่แหละ :37:

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines