แง้ๆๆ เกรดตก พ่อด่าหัวแน่ๆ

[iannnnn]

อ่านข้อความของน้องหลายคนที่โดนพ่อแม่บังคับโดยเอา GDP มาเป็นตัววัดความเจริญของประเทศแล้วเศร้าใจ
บอกตรงๆ ว่าตูเลิกขยันเรียนแบบเรียนเอาเกรดตอน ม.4 (อย่าลืมว่าเด็กสมัยตูมันไม่ได้คิดอะไรเร็วเหมือนยุคอินเทอร์เน็ตนี่)
เพราะคิดได้ขึ้นมาตอนไปขี้ที่โรงเรียนแล้วได้กลิ่นบุหรี่จากห้องข้างๆ
ว่าเออ เนาะ คนเรามันก็ไม่ได้มาโรงเรียนเพื่อเป็นพนักงานให้กับประเทศซะเรื่อยไปนี่หว่า
เราเกิดมาเพื่อเป็นกู เป็นกู ...
โอว....

(หลายปีต่อมาพี่ป๊อดซึ่งสูบบุหรี่อยู่ห้องข้างๆ ก็ไปเป็นพรีเซนเตอร์พูดสโลแกนแนวๆ แบบนี้)




ดังนั้นเชื่อพี่เถิดน้องๆ
ในรั้วสถาบันการศึกษา มีอะไรมากกว่าค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมของประเทศมากนัก
จงหา แล้วจะเจอ
(อย่างน้อยก็มีถุงยางวางขายแล้วล่ะเดี๋ยวนี้)


ป.ล.ตอน ม.ต้นเกรดตูสูงมาก อย่ารู้เลย จะอิจฉากันกินไม่ได้นอนไม่หลับ

[Bluerider]

บอกพ่อไปค่ะว่า เกรดไม่ได้วัดความฉลาดหรอกพ่อ

แล้วถามพ่อซิ ว่า แล้วพ่อได้เกรดเท่าไหร่?


ถ้าพ่อตอบมาเกรดต่ำ ก็บอกไปว่า เห็นมะ!! ทีพ่อยังได้เกรดต่ำเลย

ถ้าพ่อตอบมาว่า ได้เกรดสูง  ก็บอกไปว่า แล้วพ่อคิดว่าพ่อฉลาดเรอะ


รับรองไม่ต้องร้องไห้เรื่องเกรดแน่ๆ อิอิ   


** อวดมั่ง เค้าก็เคยอยู่ห้องคิง เหมือนกันนะ 

[saa3]

บอกพ่อไปค่ะว่า เกรดไม่ได้วัดความฉลาดหรอกพ่อ

แล้วถามพ่อซิ ว่า แล้วพ่อได้เกรดเท่าไหร่?


ถ้าพ่อตอบมาเกรดต่ำ ก็บอกไปว่า เห็นมะ!! ทีพ่อยังได้เกรดต่ำเลย

ถ้าพ่อตอบมาว่า ได้เกรดสูง  ก็บอกไปว่า แล้วพ่อคิดว่าพ่อฉลาดเรอะ


รับรองไม่ต้องร้องไห้เรื่องเกรดแน่ๆ อิอิ   


** อวดมั่ง เค้าก็เคยอยู่ห้องคิง เหมือนกันนะ 

ถามเสร็จ พ่อก็ตบฟว่ำ 

[ผ่านมา : )]

ยิ่งเรียนเก่ง ยิ่งกดดัน  

[♣♣ ป o u ด์ จ้ ๅ ♣♣]

โรงเรียนเราปล่อยเกรดแฮะ
ได้ 4.00 แต่รู้สึกได้ว่าไม่ค่อยมีความรู้
สิ่งสำคัญมันอยู่ข้างในมากกว่า
ว่าเราได้อะไรจากการเรียนรู้มากแค่ไหน
การเรียนรู้มันไม่ใช่แค่ในห้องเรียน
ร้านเหล้าก็ได้ f0nt.com ก็ได้(มั้ง)

เพื่อนเราคนนึง เรียนดี ครูรัก 4.00
ไม่เคยอ่านการ์ตูน ไม่เคยไปเที่ยวน้ำตก
ไปเดินห้างนับครั้งได้ เคยไปจตุจักร 2 ครั้ง
น่าสงสารมากกว่าน่าอิจฉานะแบบนี้

เกรดไม่ได้วัดความฉลาดนะสำหรับเรา
เพราะโรงเรียนเล่นปล่อยเกรดซะขนาดนี้
มันวัดความรับผิดชอบมากกว่า

[น้องเข่มเข๊ม]

เห็นด้วยกับปังปอนด์



เรียนดี  แต่ไร้คุณธรรม  มันก็เท่านั้นแหละค่ะ   

[PalmySyd]

ใช่ๆ เหมือนท๊ากสิน 





ข้าวผัดปู้วว์~

[iannnnn]

ถ้าพ่อตอบมาเกรดต่ำ ก็บอกไปว่า เห็นมะ!! ทีพ่อยังได้เกรดต่ำเลย
ถ้าพ่อตอบมาว่า ได้เกรดสูง  ก็บอกไปว่า แล้วพ่อคิดว่าพ่อฉลาดเรอะ

ทางที่ดียังไม่ควรไปต่อล้อต่อเถียงกับผู้ใหญ่ครับ
เขาจ้างเรามาเรียน ก็พยายามกลบเกลื่อนไปก่อนว่าสนุกกับมัน
แต่ต้องไม่พยายามสร้างความคาดหวังให้เขาจนเกินไป
แต่ก็ไม่ใช่ห่วงเล่น ห่วงปั่นจนเกรดเฮงซวยมาก ก็ไม่ใช่ว่าดี

[蓝月 (lán yuè)]

 

ขั้นแรกต้องทำใจก่อนค่ะ
ถามตัวเองว่าเกรดตกเพราะอะไร
ตัวเรา? หรืออะไรบ้าง?

แต่บางทีการโทษคนรอบข้างมันก็ไม่ได้ทำอะไรให้ตัวเองดีขึ้น
เพราะเอาแต่ยกย่องตัวเองจนไม่พัฒนา

[มังกิ๊ง]

ใช่แล้ว

กูนี่เก่งจริง ๆ

[Bluerider]

บอกพ่อไปค่ะว่า เกรดไม่ได้วัดความฉลาดหรอกพ่อ

แล้วถามพ่อซิ ว่า แล้วพ่อได้เกรดเท่าไหร่?


ถ้าพ่อตอบมาเกรดต่ำ ก็บอกไปว่า เห็นมะ!! ทีพ่อยังได้เกรดต่ำเลย

ถ้าพ่อตอบมาว่า ได้เกรดสูง ก็บอกไปว่า แล้วพ่อคิดว่าพ่อฉลาดเรอะ


รับรองไม่ต้องร้องไห้เรื่องเกรดแน่ๆ อิอิ


** อวดมั่ง เค้าก็เคยอยู่ห้องคิง เหมือนกันนะ

อย่าไปทำจริงนะคะ  เอาแค่แก้เครียดในใจพอ 

ถ้าเราทำให้เค้าเห็นว่าเราทำดีที่สุดแล้ว เค้าไม่ว่าเราถึงตายหรอก

บลูิคิดว่า เค้าไม่เรียกว่า ด่า นะ อาจจะเรียกว่า บ่น หรือ ดุ หรือ ต่อว่า อะไรอย่างนั้นมากกว่า

คุณพ่อ คุณแม่บลู ไม่เคยด่า บลูสักทีเลย   

[ก้อย]

3.46 เท่าเราตอนม.1เลยเนอะ
ห้องเราอะ เป็นห้องที่สอบเข้า(มี3ห้อง)
แล้วเพื่อนเราส่วนใหญ่ได้ 3.5ขึ้นทั้งนั้นเลย   

...
แต่บางทีการโทษคนรอบข้างมันก็ไม่ได้ทำอะไรให้ตัวเองดีขึ้น
เพราะเอาแต่ยกย่องตัวเองจนไม่พัฒนา

[มังกิ๊ง]

ใช่แล้ว

กูนี่เก่งจริง ๆ

[ooooo]

ไอ้พวกที่บอกว่าตัวเองเก่ง ตูไม่เห็นจะมีใครเจริญซักคน 

[คุณชาย ( 737 )]

เรื่องทำนองนี้มีให้เห็นประจำครับ ต้องเข้าใจคุณพ่อ คุณแม่นะครับ ท่านลำบากมากๆกว่าจะหาเงินมาส่งให้เราเล่าเรียน ดังนั้นท่านจึงตั้งความหวังกับลูกเอาไว้สูง แล้วเมื่อเห็นว่าลูกพอทำได้ หรือทำได้ ท่านก็จะยิ่งดีใจ และเริ่มที่จะคาดหวังมากขึ้น แต่เมื่อวันนี้เราพลาด สิ่งที่เราหวังไว้และสิ่งที่คุณพ่อคุณแม่หวังเอาไว้มันเริ่มคลาดเคลื่อนไป คุณพ่อ คุณแม่คงผิดหวังบ้าง อารมณ์ผิดหวังของคนยากแก่การควบคุม แต่เราซึ่งเป็นลูกถึงแม้จะไม่ชอบเลยกับการถูกบ่น ถูกว่า ก็ขอให้เข้าใจว่าที่พ่อบ่น แม่ว่า เพราะรักและเป็นห่วงเรามากขึ้นกว่าเดิม แล้วเมื่ออารมณ์แห่งความผิดหวังมันผ่านไป คุณพ่อกับคุณแม่ท่านจะเริ่มรับกับความเป็นจริงได้และเข้าใจในความสามารถของลูก เพียงแต่เราต้องอดทนและไม่ฟุ้งซ่าน ผ่านช่วงเวลานั้นไปให้ได้ ขอเป็นกำลังใจให้นะครับ ผมคิดว่าเมื่อเราโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่กลายเป็นพ่อหรือแม่คน เราจะเข้าใจลูกได้ดีเมื่อลูกเจอกับสถานการณ์แบบนี้