ให้ของวันวาเลนไทน์

[อู๋]

แด่... ความรัก

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเด็กหญิงคนนึงอาศัยอยู่ในเมืองเล็กๆเมืองหนึ่ง ที่ถูกรายล้อมไปด้วยป่าใหญ่ที่เต็มไปด้วยต้นไม้หนาแน่น

เด็กคนนี้เกิดมาพร้อมกับสิ่งประหลาดอย่างหนึ่ง นั้นคือ เส้นด้ายที่ผูกติดอยู่ที่นิ้วก้อยของเธอ เส้ยด้ายนี้มีขนาดเล็กและบางมาก แต่น่าแปลกที่ถึงแม้ว่างจะบาง แต่เส้นด้ายนี้กลับมีความเหนียวและแข็งแรงมากด้วยเช่นกัน และที่สำคัญ ปลายของด้ายเส้นนี้ยาวเอาซะมากๆ ยาวขนาดที่ตัวเด็กหญิงเองก็ไม่รู้ว่าปลายของเส้นด้ายไปสิ้นสุดที่ไหน

ถึงแม้ว่าเส้นด้ายเส้นนี้จะผูกติดกับนิ้วของเธอตลอดเวลา แต่เธอก็ไม่เคยรำคาญเส้นด้ายนั้นเลยแม้แต่น้อย

จนมีอยู่วันหนึ่งเธอมีความคิด อยากจะรู้ว่าปลายของเส้นด้ายจะอยู่ไหนกันแน่ เด็กหญิงเลยตัดสินใจเดินตามปลายของเส้นด้ายนี้ไปเรื่อยๆ เธอเดินตามปลายเข้าไปในป่าทึบ ที่ล้อมรอบหมู่บ้านของเธอ เธอใช้เวลาเดินทางนานพอสมควร

ในที่สุดเธอต้องตะลึง ตกใจกับสิ่งที่เธอเจออยู่ตรงหน้า เพราะสิ่งที่เธอพบอยู่ตรงหน้า เป็นกำแพงหินขนาดใหญ่ที่ทั้งหนาและหนัก ได้วางทับเส้นด้ายนั้นอยู่ เธอไม่สามารถเดินทางต่อไปได้  เด็กหญิงรู้สึกผิดหวัง และเสียใจมาก เธอต้องเดินทางกลับบ้านด้วยความเศร้า เธอร้องไห้ตลอดทางที่เธอดินกลับบ้าน

เวลาผ่านไป จากเด็กตัวเล็กๆ ก็ได้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ หลายสิ่งในชีวิตของเธอเปลี่ยนแปลงไป แต่มีสิ่ง
นึงที่ไม่เคยเปลี่ยนและยังเป็นที่จดจำในความทรงจำของเธอมาโดยตลอด คือ เรื่องราวที่เธอเดินตามปลายของเส้นด้าย นั้นเพื่อที่จะหาจุดสิ้นสุดของปลายด้ายนั้น มาจนถึงวันนี้ เธอก็ยังคงไม่รู้ว่าปลายของเส้นด้ายนั้นอยู่ที่ไหน

เธอทำได้แต่เพียงแค่รอ รอว่าซักวันนึงคงจะมีใครซักคนนำปลายเชือกนั้นมาให้เธอ หรือเพียงแค่มาบอกข่าวคราวเกี่ยวกับปลายเล้นด้ายนั้นก็ยังดี  เธอได้ให้คำสัญญากับตัวเองว่า เธอจะขอตอบแทน คนที่นำเอาปลายเส้นด้ายมาให้เธอด้วยความเต็มใจ และจะทำเช่นนั้น........ตลอดไป


                                                                                                             จาก...  ความหวัง

[Kums]

 เอาแล้วไง คิตตี้เวอร์ชั่น มาคุ