เข้าสู่วงจรแล้วครับ

[L]

เห็นว่า ฮิตกัน เลยเอามั่ง พี่ต้อง ดีใจไหม? 

กว่าผมจะจบ (ขั้นต่ำ) ก็เหลืออีก 6 ปี
ป่า่นนั้นคงมีแต่แกลบให้กินครับ 

ตูเชื่อว่ามึงเอาตัวรอดในสังคม แล้วก็หาเงินได้อยู่แล้ว ห่าโอ เอ๊ย

[roundbol123]

งงพี่หมูกะพี่ปั๊กอ่ะ T__T

[pugpug : นนทกร]

เพื่อนพี่ที่เรียนหมอเพิ่งจะจบปีนี้เองนะหมอกิ๊ฟ

เอาน่า ยาวนานเพื่ออนาคตที่ยาวนานกว่านะ

[L]

นั่นสิ ตอนพี่กลุ้มใจ ลองเอาคำว่า"คิดสั้น"
มาตีความหมายดู โคตรมันส์เลย แต่ละเหตุผลรบรากันในหัว
แล้วได้ไอเดียอะไรเยอะเลย

[มะนุช]

ตอนนี้กะลังใช้กระดาษหนึ่งแผ่น
แบ่งเป็นสองฝ่่าย สองคณะ
หาข้อดีกะข้อเสีย 

[L]

ถูกต้องเลยนุช
พี่อยากให้คนที่ลังเล เลือกในสิ่งที่ดีที่สุดในตอนนั้น
ถ้าวันพรุ่งนี้ เลือกไปแล้ว มะรืนนี้อะไรมันแย่ วันต่อไป โดนไทร์ออกมา ก็ยังดีกว่านะพี่ว่า
ที่ยังได้เลือกไม่ใช่ไปค้างคา แล้วเรียนจบออกมาแบบไม่รู้แมวอะไรเลย

ว่าแล้วก็ชักชวนมาเป็น รุ่นน้อง 

[โต]

สู้ๆ เลือกทางเดินที่ดีที่สุดล่ะกันนะนุช
แต่มีอะไรๆให้ใช้ ให้ลอง อีกเยอะ

[:†:Ϊη ģŎđ шε Ţѓűśţ :†:]

ปูนใหญ่ เงินเดือนเยอะัดีแหะั... 

[เก้อ]

ทำไมไม่รู้ เพิ่งได้อ่านจู๋นี้  อ่านสนุกมาก
และเพิ่งรู้ว่าพี่ต้องไปทำงานประจำ

แต่อ่านดูแล้วสงสัยคิดว่า ชีวิตนี่มันยากใช้ได้เลย
ต้องตัดสินใจตั้งแต่เรียนอะไร (อย่างนุช)
จบแล้วทำที่ไหน ตังเป็นไง งานสนุกไหม
ทำประจำหรือฟรีแลนซ์ดี หรือเรียนต่อดีวะ

เลยอยากแสดงความคิดเห็นอีกมุมว่า ลองไม่คิดแบบเรามั่งดิ
สนุกดีนะ มันลุ้นดี เอ๊ะ ต่อไปจะยังไงดีวะ

ตอนจะเลือกเรียนก็ไม่ได้คิด เพราะแน่ใจมาตั้งแต่ไหนแต่ไร
จบแล้วงานที่ทำๆมาก็ไม่เคยไปสมัครงานที่ไหน แต่อะไรก็ไม่รู้มันพาไปเรื่อยๆ
ตังในกระเป๋ามีเท่าไหร่ไม่เคยรู้เลย แต่มันก็ไม่หมดสักทีนะ ไม่ได้รวยเลย แต่ใช้พอดีตัว
คล้ายๆกับระบบบางอย่าง อาจจะเป็นต่อมวางแผนหรืออะไรทำนองนั้นไม่ทำงาน
แต่ระบบนั่นมันก็ทำให้เรามีความสมดุลในตัวเองเหมือนกัน เช่นเรื่องใช้ตัง
เราหาได้เท่านี้ ความรู้สึกเรามันก็ควบคุมให้ใช้พอดีของมันเอง

เรื่องงานก็เหมือนกัน ทำงานประจำมา 2-3 ที่ เหนื่อยแถมเข้าเนื้อ เวลาไม่ค่อยมี(จริงๆคนอื่นเรียกปกติ)
แต่ก็ได้ประสบการณ์ และเครดิตเพื่อไปโขกเจ้าต่อไปได้อีก  แต่สุดท้ายระบบ
สมดุลของร่างกายที่ว่านั่น ก็พาให้มาทำอะไรที่ชอบได้ และอยู่ในระบบงานที่ชอบอีก


อย่างวันนี้มาทำงาน 6 โมงเย็น กลับดึกๆ บางวันก็ไปทำที่อื่น บางวันก็ไปเที่ยวไม่มาทำงาน
แต่คาดว่าจะอยู่ยังงี้ไปเรื่อยๆครับ อิสระแต่ก็รับผิดชอบตัวเองได้


สงสัยแต่ว่า จะทำแบบนี้ไปได้อีกถึงเมื่อไรแค่นั้นแหละ   

[pugpug : นนทกร]

เอ็งไปอยู่ไหนมาถึงเพิ่งเคยอ่านน่ะ

พี่ก็อยากทำอย่างเอ็งว่ะ
แต่ข้อแม้ของชีวิตคนเรามันไม่เหมือนกัน

ถ้าวันนึงที่เอ็งคิดอยากจะตั้งรกราก
หรือมีเป้าหมายในอนาคตอะไรบางอย่าง
เมื่อนั้นเอ็งก็อาจจะต้องยอมกลับเข้าสู่ระบบอีกซักครั้ง

เพื่อรอบางสิ่ง

[เก้อ]

ดูวันที่แล้ว รู้แล้ว ช่วงปีใหม่
ไปอยู่บ้านอกนอนเล่นปั่นจักรยานเล่นกับเด็กแถวนั้นเล่นเป็นเดือน งานการไม่ทำเลยพี่

แต่คิดอะไรออกเยอะดีเหมือนกันนะ

ถึงสงสัยอยู่ไงพี่ ว่าจะสามารถดำรงตนแบบนี้ไปได้ถึงเมื่อไร
แต่ก็คิดว่าปัจจัยไม่ได้อยู่ที่คนอื่นหรอก อยู่ที่เราอาจจะเบื่อเองเมื่อไหร่มากกว่า

ถ้าเบื่อแล้วอยากตั้งรกรากก็แสดงว่ายังอยู่ในระบบตามใจตัวเองดังเดิมอยู่นั่นเอง 


บางสิ่งนั่น ใช่สิ่งนั้นหรือเปล่าพี่ 

[pugpug : นนทกร]

ดูวันที่แล้ว รู้แล้ว ช่วงปีใหม่
ไปอยู่บ้านอกนอนเล่นปั่นจักรยานเล่นกับเด็กแถวนั้นเล่นเป็นเดือน งานการไม่ทำเลยพี่

แต่คิดอะไรออกเยอะดีเหมือนกันนะ

ถึงสงสัยอยู่ไงพี่ ว่าจะสามารถดำรงตนแบบนี้ไปได้ถึงเมื่อไร
แต่ก็คิดว่าปัจจัยไม่ได้อยู่ที่คนอื่นหรอก อยู่ที่เราอาจจะเบื่อเองเมื่อไหร่มากกว่า

ถ้าเบื่อแล้วอยากตั้งรกรากก็แสดงว่ายังอยู่ในระบบตามใจตัวเองดังเดิมอยู่นั่นเอง 


บางสิ่งนั่น ใช่สิ่งนั้นหรือเปล่าพี่ 

วันที่พี่มีกิจการเป็นของตัวเองที่สามารถเลี้ยงตัวเองได้โดยไม่ง้อเงินเดือนแพงๆน่ะ

[เก้อ]

อ้อ นึกว่าสิ่งนั้น 

[pugpug : นนทกร]

อ้อ นึกว่าสิ่งนั้น 

มีครอบครัวน่ะเหรอ:26:

มีเรื่องน่าเศร้าของมนุษย์เงินเดือนจะเล่าให้ฟัง

ถ้าคุณต้องการมีบ้านหนึ่งหลังซัก 3 ล้าน(ไม่รวมราคาที่ดิน)

คุณต้องผ่อนเดือนละ 20,000 กว่าบาท

นาน 30 ปี

ไม่นับการผ่อนรถ

สมมติเริ่มผ่อนอายุ 30

พอคุณเกษียน

ก็จะได้บ้าน(ที่เก่าแล้ว)หลังนึงและรถเก่าๆอีกคัน(ถ้าใช้ได้ถึง 30 ป๊ ซึ่งมักจะไม่ได้)

.....

[Soris0ri]

ทุกอย่างมีทางเลือกเสมอ และเราก็เลือกสิ่งนั้นเองนี่คะ