ทำอะไรกินกันบ้าง มาโชว์กันหน่อย

[Romzaikyu]

ทอดมันปลาปิ้ง เขาเรียกจับไม้ล่ะ

ไม่จับไม้จะให้จับเชือกเหรอ 

จับปิ้งละกัน 

[นายโอ้เอ้]

ใครจะกิน 

[psyfer]

พี่ร่มกิน 

[Romzaikyu]

ใครจะกิน 

แต่ที่มันใช้ปิด เค้าก็มีคนชิมกันนะ 

[โบว์]

เที่ยวสุราษฎ์กันโบว์
เพื่อนบอกว่าที่กาญจนดิษฐ์ มีโฮมสเตย์ ฟาร์มหอย
มีบุฟเฟ่อาหารทะเลด้วยหละ 

มีโปรแกรมนะเนี่ยจะบอก น้องที่สนิทกัน (ไอ้กิ๊ก)
จะเปิดร้านยาเองที่นั่น พักฟรีด้วย ไว้ไปกันนะ
อ้าวลืมไปว่าจะประหยัดเงิน

[Ou!]

เที่ยวอะไรเยอะแยะ

[psyfer]

ให้กิ๊กเลี้ยงเลย 

[JΛNΣ]

ไปซิ ไปซิ

จะพาไปแช่บ่อน้ำร้อนที่หน้าสวนโมกข์

[nualnian]

กระทงทองทำเอง (..แม่ช่วยก็ได้ )

ไส้และกระทง (ทอดกระทงนี่สิ้นเปลืองพลังงานมากๆ)



แล้วกินแบบนี้

[โบว์]

กรี๊ด เป็นของกินที่ชอบมาก
น่ากินมาก ไปเพชรคราวหน้าทำให้กินบ้างนะ

[เก้อ]

จากกระจู๋สาววารินของพี่โก้ ทำให้นึกถึงความขึ้นชื่อของอาหารแถบๆนั้น
เลยจะมาสาธยายซะหน่อย

จ.อุบลราชธานี เป็นจังหวัดที่หาอาหารอร่อยและมีเอกลักษณ์ได้ง่าย
จากที่มีโอกาสทดลองไปใช้ชีวิตหลายๆที่ดู เมืองใหญ่ๆ เช่น เชียงใหม่ หาดใหญ่
ขอนแก่น พังงา(รู้น่าว่าจังหวัดเล็ก แต่บังเอิญเคยไปอยู่นานเลยนับหน่อย)
ค้นพบว่า เปอร์เซ็นต์ที่จะเจออาหารอร่อยได้ง่ายๆนั้น อุบลเยอะกว่า
เป็นท้องถิ่นที่มีอาหารสไตล์ของตัวเองชัดเจน นี่ผมไม่ได้เข้าข้างจังหวัดนี้นะ
แต่ลองดูอาหารที่อยู่ทั่วประเทศก็ได้ อาหารจากท้องถิ่นไหนมีกระจาย
ไปอยู่ทั่วประเทศเยอะสุด และส่งอิทธิพลต่อการกินของคนทั่วประเทศสุด
ก็ต้องอาหารอีสาน แล้วสูตรต้นตำรับดังๆก็มักมาจากอุบลนี่เอง

เริ่มตั้งแต่ ลูกชิ้นนึ่งข้างทาง ร้านส่วนใหญ่แถบนี้จะมีแต่นึ่ง
น้ำจิ้มอร่อยแทบทุกร้าน ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม เครื่องในน้ำจิ้มมันเยอะ
ไม่ดูหวานๆสำเร็จรูปๆ น่าเบื่อ เหมือนที่เราเคยชินกัน ผักกับเครื่องต่างๆก็เยอะ
ร้านอาหารเวียดนามชื่อดัง หรือขยายความอีกทีเขาเรียกว่าอาหารอินโดจีน
มีทั้งลาว เฝอญวน เขมร มีหลายร้านมาก โดยเฉพาะชุมชนคนเวียดนาม
มีเยอะพอๆกับคนจีน อาหารเวียดนามแบบดั้งเดิมที่อร่อยที่สุดในประเทศ
จึงรวมอยู่ที่นี่ (ร้านดังสุดชื่อร้านอินโดจีน) ช่วงปีใหม่ทุกปีก็จะมีเทศกาลอาหารอินโดจีน
ที่รวมอาหารดังแถบนั้นไว้ทั้งหมด เป็นเทศกาลอาหารที่อัศจรรย์สุดๆไปเลยครับ

ไล่ไปถึงดงหมูยอ-แหล่งขายหมูยอ หลายสิบร้านติดๆกัน
คล้ายๆร้านทองแถวเยาวราช แต่นี่มีแต่ร้านหมูยอ
จุดเด่นคือ หอมกลิ่นพริกไทย อร่อยแบบหาคู่แข่งไม่เจอ
ร้านก๋วยจั๊บญวน ซึ่งแถวนั้นเรียกก๋วยจั๊บเฉยๆ จิ้มได้เลย อร่อยทุกร้าน
จนก๋วยจั๊บญวนที่มีขายที่อื่นเรียกกันอีกชื่อว่า ก๋วยจั๊บอุบล
(ใครเคยได้ยินก๋วยจั๊บแบรนด์อะไรอื่นบ้าง นอกจากก๋วยจั๊บอุบล)
ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ ที่อุบลนี่แทบจะไม่มีบะหมี่ขาย ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม
มีแต่ก๋วยเตี๋ยวอย่างเดียว เครื่องกินกับก๋วยเตี๋ยวก็พริกสด(หมกไฟ เสียบเป็นไม้เรียงไว้)
และผักอื่นๆที่เห็นแล้วก็ต้องนึกว่าเป็นเครื่องของอาหารพวกลาบ
อาหารประเภทปลาก็เด่น พวกปลาแม่น้ำสดๆทั้งหลาย
ที่มาจากทั้งแม่ของและแม่มูล แนวเผาๆน่าจะเด่นสุด ไม่งั้นก็แป๊ะซะ
จริงๆเนื้อปลามันอร่อย ทำอะไรก็อร่อยง่าย


(อันนี้ลาบลอนดอน)

ไม่ต้องพูดถึงอาหารสายหลักของอีสานอย่าง ลาบ ซกเล็ก ก้อย ส้มตำ เสือร้องไห้
ไส้กรอกอีสาน(ที่เรียกไส้กรอกเฉยๆ) แหนม หม่ำ(อันนี้ขอนแก่นเจ๋งกว่า)
ปลาร้า ปลาส้ม(อันนี้ยโสเจ๋งสุด) อ่อม หมกต่างๆ(หมกของอีสานไม่ใส่กะทิ)
และแจ่วประมาณล้านชนิด ฯลฯ

ร้านลาบสายเป็ด จิ้มได้เลย อร่อยแทบทั้งนั้น ร้านอาหารประเภทลาบเป็ด
ปากเป็ดทอด อย่างที่มีขายตามร้านโพนยางคำจำพวกนี้ ก็ของดั้งเดิมมาจากแถบนี้นี่ล่ะ
เพราะงั้นการันตีความออริจินอลได้ ลาบเป็ดอร่อยอีกแหล่งน่าจะยกให้ลาบเป็ดอุดรครับ
เครื่องถึง รสถึง กลิ่นถึง มากๆอีกแหล่ง

ลาบสายปลาก็อร่อย แม่น้ำมูลและโขงเป็นแหล่งปลาสดอร่อยและอุดมสมบูรณ์มากอยู่แล้ว
โดยเฉพาะแม่น้ำมูล เมืองนอกเขามักจัดปลาจากแม่น้ำบางสายหรือทะเลสาบบางที่
เอาไว้ว่าอร่อยมาก เราก็น่าจะมีนะ ปลาแม่น้ำมูลนี่แหละขึ้นชื่อจริงและอร่อยจริง
ลาบปลานี่ ถ้าใครไปแถบนั้นแนะนำให้ลองเป็นอย่างยิ่ง เพราะเป็นลาบสายที่
ในกรุงเทพหรือที่อื่นๆหากินยาก ในกรุงเทพมีก็แต่ลาบปลาดุก ที่ผมว่าไม่เห็นอร่อยตรงไหน
ต้องพวกลาบปลาเนื้ออ่อน อย่างปลาตองที่เนื้ออ่อนสมชื่อจริงๆ
เขาปรุงด้วยเครื่องไม่หนักมาก เน้นเปรี้ยว ขมนิดๆปลอดความคาว
อีกอย่างที่หากินยากคือลาบไก่ ที่เจ๋งที่สุดผมว่าลาบไก่บ้านครับ ...อ้าวไม่เคยกินกันอะดิ
อย่างที่ว่าครับ หากินถิ่นอื่นไม่ง่ายนัก

ส่วนสายส้มตำล่ะก็ถ้าหากใครรู้จักรางวัลสากทองคำ ที่เขามีมอบให้ร้านส้มตำดังๆทั่วประเทศ
ที่อร่อยขั้นเทพ อุบลคือจังหวัดที่มีสากทองคำเยอะที่สุดในประเทศ
อาหารจำพวกแจ่วฮ้อนก็เครื่องถึง ของท้องถิ่นแท้ๆ

ส่วนเรื่องลาบนั้น ลองสังเกตดูก็ได้นะครับ ร้านขายลาบที่ไหนก็ตามในโลกจะมีอยู่ 2 ตระกูล
คือลาบอุบลฯ กับ ลาบยโสฯ จริงๆอย่างอื่นก็มี แต่ไม่มากนัก อย่างลาบอุดร
นับเป็นตระกูลหลักเขานับกันหลักๆแค่ 2 ตระกูลนี้ (ประมาณโรมีโอกับจูเลียต)
ลองพูดคำว่่าลาบสุรินทร์ ลาบลพบุรี ดูสิ จะไม่เข้าปากท่านทันที
ยโสกับอุบลเป็นจังหวัดติดกัน(เมื่อก่อนเป็นจังหวัดเดียวกัน) ผมเลยเดาเอาว่า
พื้นที่แถบนี้ เป็นที่สถิตย์ของจิตวิญญานของอาหารตระกูลลาบ
ลาบยโส จะมีท่าทีที่เบากว่า เครื่องจะเบาๆ ไม่เน้นข้น ไม่ใช่สายฮาร์ดคอร์
อุบลจะใช้เครื่องอย่างหอมแดง เพลี้ย ข้าวคั่ว เลือด มากกว่า สีจะเข้มกว่ามาก

ร้านลาบที่ขายกันทั่วๆไปในกรุงเทพ ถ้ามีตระกูลส่วนมากจะเป็นสไตล์อุบล
แต่ก็มีส่วนเยอะ ที่ทำกันมาตามความคุ้นเคย หรือเป็นแบบกรุงเทพ
แบบนี้เรียกว่าลาบกลายพันธ์  วิธีการไกล้เคียงยโสบ้างอุบลบ้าง
จัดประเภทไม่ได้ แต่ถ้าร้านไหนเขียนชื่อไว้ชัดก็ตามนั้นเลยครับ

สรุปรวมแล้ว อาหารแบรนด์ที่มีคำว่าอุบลจึงมีเยอะไปหมด
เท่าที่คุ้นเคยกันทั่วไปน่าจะเป็น ลาบอุบล, ส้มตำอุบล, หมูยออุบล,
ก๋วยจั๊บอุบล, แหนมอุบล, แจ่วอุบล, ลูกชิ้นอุบล ก็พอมีให้ได้ยินบ้าง

สายที่อ่อนสุดน่าจะเป็นร้านอาหารจีนๆครับ
ร้านข้าวต้มอะไรพวกนั้น ก็มีร้านอร่อยอยู่หรอก แต่น้อยกว่าอย่างอื่นมาก
รวมไปถึงพวกแนวๆข้าวแกงทั้งหลาย และอาหารภาคกลางๆ
ซึ่งจังหวัดไหนๆทั่วประเทศก็น่าจะมีขึ้นชื่อ อย่างผัดไทย ข้าวขาหมู
ข้าวหมูกรอบ ไอ้พวกนี้ร้านอร่อยมี แต่น้อยกว่าที่อื่นๆมาก เรียกว่ากร่อยเลยล่ะ
สาเหตุหลักเป็นเพราะวัฒนธรรมอาหารท้องถิ่นมันแข็ง
(และส่งอิทธิพลต่อถิ่นอื่นๆมากกว่าจะรับ) และแน่นอน
อาหารประเภทที่ห่วยไปเลยก็คือ อาหารทะเล

ผมพึ่งนึกออกไม่นานมานี้ว่า สาเหตุที่อาหารแถวนั้นมันอร่อยและมีสเน่ห์
เป็นเพราะทุกอย่างมันดูไม่สำเร็จรูปเลย มันเต็มไปด้วยเครื่องอะไรต่อมิอะไรไม่รู้
ทั้งใส่เยอะ ทั้งเห็นเป็นชิ้นเป็นอัน เป็นเครื่องกันเห็นๆ ส่งกลิ่น ออกรสกันชัดๆ
ลองดูของดังๆในแต่ละท้องที่ก็จะผลิตเยอะๆห่อพลาสติกสวยงามแต่แห้งแล้ง
แต่อย่างหมูยออุบล ถึงมันจะดังมาก แต่ก็จะยังเห็นร่องรอยของการทำมือชัด
ห่อด้วยใบตองตับเบ้อเริ่ม เม็ดพริกไทยและกลิ่นพริกไทยยังชัดๆ
เอาเป็นว่า ผมนึกไม่ออกว่าเจ้าดังๆร้านไหนที่ทำดูเป็นพลาสติกๆสำเร็จรูปเลย

ภาพลักษณ์ของอาหารจะมีท่าทีของการทำมือ(อินดี้ๆ)ชัดเจน
บวกกับนิสัยการกินที่ทำอะไรถึงเครื่อง ฮาร์ดคอร์เป็นหลัก
ลิ้นคน ความชอบของผู้กินมันเป็นแบบนั้น เครื่องเคียงผักต่างๆ กระเทียม
หอม พริกสดก็แทบจะขาดไม่ได้ พอเอาไปประยุกต์กับการทำอาหารอะไร
มันจึงออกมาเข้มข้นหนักแน่น





(ขอบคุณภาพประกอบจาก บล็อกแก็งครับ http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=noonagist&month=07-2008&date=02&group=7&gblog=10 )

แถมท้ายอีกหน่อย จ.อุบล อย่างที่ว่า จะมีคนเวียดนามเยอะมาก
และวัฒนธรรมการกินจากแถบอินโดจีนมาก จึงมีอาหารเช้าสุดคลาสสิกอย่างนึง
ของที่นี่อย่างคือ ไข่กระทะ กับบักเก็ตหมูยอ กินกับกาแฟตอนเช้า
บักเก็ตนี่คงจะเป็นของฝรั่งเศส เอามารวมกับหมูยอบ้านเราก็ดันเข้ากันได้
มีร้านดังอยู่หลายร้าน ใครมาก็ต้องมาลองกิน น่าจะคล้ายๆที่แถวใต้มีร้าน
แบบที่เราเรียกว่าร้านน้ำชาซึ่งถิ่นอื่นไม่มี ร้านอาหารเช้าแบบนี้ที่อุบลเหมือนกัน
ดังสุดคือร้านสามไชยอยู่เส้นกลางเมือง ร้านเพื่อนข้าพเจ้าเอง ...โอเค จบด้วยการโฆษณา

[X11]

ทำเอาอยากไปตระเวนกินที่อุบลกันทีเดียว 

[Buob Marley]

น้ำลายฉีดที่กระพุ้งแก้ม 

[Romzaikyu]

แม้แต่กระจู๋ของกิน เก้อก็ยังคงความยาวได้อย่างคงเส้นคงวา 


ดีนะที่กินข้าวเย็นไปก่อนแล้ว 

[Buob Marley]

ขนาดผมกินไปแล้วนะ /