กระจู๋โชว์บล็อก

[psyfer]

จอยเล่าเป็นการ์ตูนเพราะเขียนไม่เก่งน่ะแอ้ 

[คิ้วหนาจ้ะ]

อ่านแล้ว แบบว่า

ความจริง อันแสนเจ็บปวด 

[Romzaikyu]

อันนี้พี่จิกเคยเล่าให้ฟังว่าสมัยทำเพลงประกอบโฆษณา
มีลูกค้ามาบอกว่า "เมโลดี้ดีแล้วนะคะ แต่อยากได้เพลงที่มันสดชื่นกว่านี้หน่อย"
พี่จิกก็คิดในใจ"ยังไงวะ เพลงที่มันสดชื่นแต่เมโลดี้เดิม"

พยายามสื่อสารว่าลูกค้าต้องการอะไรแน่ จังหวะเร็วขึ้น หรือให้เพิ่มเครื่องเป่าอะไรมั้ย ฯลฯ
แต่เค้าก็สรุปว่า "ไม่รู้เหมือนกัน แต่พรุ่งนี้ขอแบบที่มันสดชื่นกว่านี้"

พี่จิกกลับไปคิด ๆ ๆ ๆ เอาไงกับแม่งดีวะ

วันรุ่งขึ้นพี่จิกเอาเพลงมาเสนอใหม่ เตรียมมา 5 เวอร์ชั่น เตรียมพรีเซนท์ไปอย่างดี
ก่อนให้ฟังจะมีอธิบายอย่างละเอียดว่าตอนทำนี่่อารมณ์ไหนยังไง
พอเปิดให้ฟังครบ 5 แบบ ลูกค้าประชุมกัน แล้วสรุปว่าเอาแบบที่ 2 ฟังแล้วสดชื่นที่สุด
วันนั้นขายงานผ่าน แฮปปี้กันทุกฝ่าย

พี่จิกบอกว่าเวอร์ชั่น 2 น่ะ คือเวอร์ชั่นเมื่อวานเลย..

แต่ยังไม่หมดแค่นั้น พี่จิกบอกต่ออีกว่าจะเลือกเวอร์ชั่นไหนก็เหมือนเดิม
เพราะพี่จิกเอาเพลงเดิมนั่นแหละไปเล่นให้ฟัง 5 ครั้ง ที่พรีเซนท์ละเอียดจะได้ลืมๆ ไปว่าเมื่อกี้เป็นยังไง 

[แอ้]

 
คุณลูกค้าที่เคารพ

[น้องเข่มเข๊ม]

   พี่จิก

[JΛNΣ]

โอ้ว... ยอดเซียนนักขาย 

[IM]

เคยทำอะไรคล้ายๆ แบบนี้เหมือนกัน 

[O.D.M.]

เค้าเรียกว่า อุปนิสัยความลังเลของลูกค้าครับ 

โดยทั่วไป ลูกค้า มักจะมีความลังเลอยู่ในตัว
มักจะคิดไม่ค่อยออกว่ามันดีแล้วรึยังกับสิ่งที่เราเสนอไป
อยากมีืทางเลือกมาให้เปรียบเทียบ เหมือนจะได้รู้สึกว่า อันนี้ดีกว่าอันนี้ เอาอันนี้ดีกว่า
บางครั้งก็อยากแสดงพาวเวอร์อะไรบางอย่างว่า ตูก็รู้นะเฟ้ย อย่ามาดูถูกกัน

เจอเกือบทุกงาน กับลูกค้าประเภทแบบนี้
หลายครั้ง ก็ต้องพรีเซนท์งานแบบพี่จิกนี่แหละ ไม่งั้นเหนื่อยตาย 

[น้องเข่มเข๊ม]

http://doggiestyle.exteen.com/20090713/entry



56 ความจริงการ์ตูนญี่ปุ่น



  กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด

[蓝月 (lán yuè)]

ถูกใจโคนันที่สุดละ ชาติไหนเอ็งจะจบ

แล้วพระรองส่วนใหญ่เก่งและดีกว่าพระเอกนะ ดูอย่างสแลมดังค์สิ

[น้องเข่มเข๊ม]

ถูกใจโคนันที่สุดละ ชาติไหนเอ็งจะจบ

แล้วพระรองส่วนใหญ่เก่งและดีกว่าพระเอกนะ ดูอย่างสแลมดังค์สิ

สังเกตไม๊ พอโคนันทำคดีทีไร จะต้องมีคนตายทุกที   

[蓝月 (lán yuè)]

แม่น
แล้วโคนันซักสิบเล่ม จะมีชายชุดดำโผล่มาซักสองตอน

[Bellbells]

ซึ่งไมไ่ด้ช่วยให้เนื้อเรื่องเดินไปไหนเลย มาแคระมา 10 กว่าปีแล้วนะ 

[น้องเข่มเข๊ม]

คืออ่านติด ๆ กันไปประมาณ 30 เล่ม จะเริ่มเบื่อมาก


อีโคนันไปเที่ยวที่ไหนก็จะมีคนตาย เหมือนเป็นตัวซวย   

(เบื่อฆาตรกรรมในห้องปิดตายมากที่สุด)


//ถ้าโตก็คงตอนจบล่ะ   

[iannnnn]

ตูรู้สึกเช่นนั้นตั้งกะเล่ม 10 ได้มั้ง
ทุกวันนี้พอโคนันออกก็ลองถามๆ คนที่อ่านดูว่าเรื่องมันไปถึงไหนแล้ว
ก็ได้คำตอบว่าอยู่ที่เดียวกะที่ตูหยุดอ่านเด๊ะๆ