แผ่เมตตา

[Akar]

สัพเพ สัตตา
สัตว์ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิดแก่เจ็บตายด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น

อะเวรา
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีเวรแก่กันและกันเลย

อัพยาปัชฌา
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้เบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย

อะนีฆา
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีความทุกข์กายทุกข์ใจเลย

สุขี อัตตานัง ปะริหะรันตุ
จงมีแต่ความสุขกายสุขใจ รักษาตนให้พ้นจากทุกข์ภัยทั้งสิ้น เถิดฯ

[Akar]

สัพเพ สัตตา
สัตว์ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิดแก่เจ็บตายด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น

อะเวรา
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีเวรแก่กันและกันเลย

อัพยาปัชฌา
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้เบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย

อะนีฆา
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีความทุกข์กายทุกข์ใจเลย

สุขี อัตตานัง ปะริหะรันตุ
จงมีแต่ความสุขกายสุขใจ รักษาตนให้พ้นจากทุกข์ภัยทั้งสิ้น เถิดฯ

[Akar]

สัพเพ สัตตา
สัตว์ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิดแก่เจ็บตายด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น

อะเวรา
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีเวรแก่กันและกันเลย

อัพยาปัชฌา
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้เบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย

อะนีฆา
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีความทุกข์กายทุกข์ใจเลย

สุขี อัตตานัง ปะริหะรันตุ
จงมีแต่ความสุขกายสุขใจ รักษาตนให้พ้นจากทุกข์ภัยทั้งสิ้น เถิดฯ

[Akar]

สัพเพ สัตตา
สัตว์ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิดแก่เจ็บตายด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น

อะเวรา
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีเวรแก่กันและกันเลย

อัพยาปัชฌา
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้เบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย

อะนีฆา
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีความทุกข์กายทุกข์ใจเลย

สุขี อัตตานัง ปะริหะรันตุ
จงมีแต่ความสุขกายสุขใจ รักษาตนให้พ้นจากทุกข์ภัยทั้งสิ้น เถิดฯ

[จักรี]

มันเจ๋งตรงที่เป็นของช่องธรรมกายด้วยนี่แหละ

[Akar]

สัพเพ สัตตา
สัตว์ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิดแก่เจ็บตายด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น

อะเวรา
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีเวรแก่กันและกันเลย

อัพยาปัชฌา
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้เบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย

อะนีฆา
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีความทุกข์กายทุกข์ใจเลย

สุขี อัตตานัง ปะริหะรันตุ
จงมีแต่ความสุขกายสุขใจ รักษาตนให้พ้นจากทุกข์ภัยทั้งสิ้น เถิดฯ

[PalmySyd]

สาธุ 

[Dayight]

ผมเคยสงสัยนะครับว่า
ปถุชนคนธรรมดาที่หายใจเข้าออกเป็นธรรมะอยู่ตลอดเวลา

คนที่พกหนังสือสวดมนต์อ่านตลอดเวลาอยู่บนรถเมล์ ไปวัดทุกวัน อะไรแบบนี้

ให้นึกภาพคุณทิพย์ ในละครซิทคอมเป็นต่อ แบบนั้น

มีความสุขจริงๆหรือ

[Akar]

สัพเพ สัตตา
สัตว์ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิดแก่เจ็บตายด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น

อะเวรา
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีเวรแก่กันและกันเลย

อัพยาปัชฌา
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้เบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย

อะนีฆา
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีความทุกข์กายทุกข์ใจเลย

สุขี อัตตานัง ปะริหะรันตุ
จงมีแต่ความสุขกายสุขใจ รักษาตนให้พ้นจากทุกข์ภัยทั้งสิ้น เถิดฯ

[เก้อ]

จริงๆนะครับ ยิ่งอ่านที่หลวงพี่ตอบปาล์ม
ยิ่งรู้สึกเห็นด้วยกับปาล์ม ว่าหลวงพี่ตัวตนเยอะ
และมีอะไรต่อมิอะไรพอกพูนไว้เยอะมาก

แต่ครับแต่ มันจะมีความรู้สึกแบบนี้คือ บางทีก็อ่านไปแล้วงง
เรียงประเด็น-รวบประเด็นได้งุนงง ข้อความที่พูดต่อมามันสนับสนุนหรือสัมพันธ์กับเนื้อหาก่อนหน้านั้นยังไง
ไม่จำกัดกรอบในการตอบ เลยออกไปเรื่องนั้นเรื่องนี้ ดูมียึดมั่นถือมั่น
(เช่นพูดเรื่องให้เกียรติหรือเรื่องเรียนมาเยอะ) แต่อ่านไปอีกซักย่อหน้านึง หรือคำตอบนึง ก็จะรู้สึกว่า
โอ้ หลวงพี่เข้าใจอะไรๆในโลกได้เป็นอย่างดี เปิดกว้าง ยอมรับและเข้าใจคนอื่นๆ
เป็นกลาง มองรอบ ให้แง่มุมใหม่ที่เราไม่เคยรู้ เตือนในสิ่งที่เราก็ยังคาดไม่ถึง
รวมถึงมีมุมมองต่อศาสนาพุทธที่บริสุทธิ์ ควรแก่การเคารพในฐานะผู้รักษาศาสนา

คือมันจะสลับกันอยู่ระหว่างสองอย่างนี้ล่ะครับ

ยกตัวอย่างก็ได้ ประเด็นนี้
เนื่องจากข้อจำกัดในการสื่อสารของมนุษย์ก็คือภาษา ก็ต้องทำกันผ่านภาษานะครับ
คำหรือประโยคที่รู้สึกว่าอัตตามากๆ เช่น

- โยมอาศัยคำตอบจากระดับสติปัญญาหลวงพี่
- ลูกจะหูทวนลมแม่บังคับจิตลูกได้จริงไหมล่ะ
(รู้สึกว่าเปรียบตนเป็นแม่มาสอน แล้วลูกหรือผู้ฟังอาจจะหูทวนลมไม่ฟัง)
- ต่อให้โยมฉลาดกันมากแค่ไหน โยมใช้ชีวิตของโยมในวิถีโลกก็ไม่ควรกล่าวตนมีธรรมว่าแน่
(อันนี้อ่านแล้วคิดว่า ใครจะไปคิดแบบนั้น รวมถึงรู้สึกว่าคนเป็นพระที่เป็นวิถีธรรมเท่านั้นที่กล่าวตนได้ว่าแน่
ทราบว่าหลวงพี่ไม่ได้คิดแบบนั้น แต่รูปประโยคมันทำให้ตีความหมายได้ทางนี้ทางเดียวเลย)
- หรือว่าโยมบรรลุธรรมแล้ว  (มันใช้อธิบายสัมพันธ์กับเนื้อหาอะไรได้ตรงไหน งง
ไม่น่าจะมีใครอ้างว่าบรรลุธรรมแล้ว ถึงค่อยมาวิจารณ์ได้นะครับ)
- เรื่องเรียนจิตวิทยามาท้ายๆ คือยังไม่มีใครพูดถึงประเด็นนี้เลย
หลวงพี่ยกมาและบอกว่าไม่ควรเอามาใช้กับหลวงพี่ หลวงพี่เรียนมาแล้ว ฯลฯ นี่ยิ่งงงใหญ่

เข้าใจเช่นกันครับ ว่าทั้งหมดนี้หลวงพี่อาจ"ตั้งใจ"จะหมายความอย่างอื่น
หรืออาจจะอธิบายได้ว่าระดับจิตไม่ตรงกัน ระดับความรู้ทางธรรมยังไม่ถึงระดับหลวงพี่ที่ฝึกฝนมา
หรืออีกมากมายหลายเหตุผลที่ทำให้ผมเข้าใจคลาดเคลื่อน
แต่นี่คือความเข้าใจในฐานะ"ผู้รับสาร"นั่นเองครับ

และแน่นอนว่าทั้งหมดที่ว่ามานี้ คือการตัดสินจากมุมมองของผม
ผ่านการสื่อสารเฉพาะในนี้และจากคำตอบและวิธีใช้ภาษาที่หลวงพี่ตอบนะครับ
(อันนี้จำกัดกรอบแน่นอนว่าตัดสินจากอะไรและโดยอะไร
ไม่ได้ตัดสินว่าหลวงพี่เป็นงั้นเป็นงี้ทั้งหมดทั้งชีวิต เพราะแน่นอนว่าเราย่อมพูดถึงกัน
เฉพาะคำตอบและผ่านการสื่อสารกันในนี้ และผ่านเครื่องมือคือภาษา)

แต่ก็เข้าใจแล้วว่า คำตอบของหลวงพี่ก็บอกชัดว่าเป็นพระธรรมดา
ก็ย่อมจะยังเป็นแบบนั้นอยู่ อันนี้มาขอยืนยันความเห็นจากมุมของผมดูบ้างเท่านั้น
ว่าผมก็เห็นแบบนั้นเหมือนกันกับปาล์มครับ เพียงแต่ผมไม่รู้จักคำว่าเฉโก
หรือว่าจะเฉโกหรืออะไรไหม ผมก็ไม่ทราบ ที่ผมทราบ ก็คือเท่าที่เขียนมานี่น่ะเอง

ผมไม่อยากจะคิดว่า มีคนให้คำวิจารณ์หลวงพี่เช่นนี้แล้วหลวงพี่จะน้อยใจ
ก่อนจะโพสต์ก็คิดอยู่ว่า มันฟังดูโจมตีจังเลยฟะ และชวนให้รู้สึกแบบนั้นแบบนี้
แต่ปกติก็จะไม่ค่อยได้นึกถึง เพราะที่เสวนากันในนี้ ไม่ว่าจะเรื่องขอขาดบาดตาย การเมือง สังคม
อะไรที่มันรุนแรงชวนผิดใจกันสุดๆ ก็มักจะวิจารณ์กันชัดๆแบบนี้นี่เอง
(และแน่นอนว่าเราก็ตัดสินผ่านมุมมองของเรา เราจะไปเอามุมมองของใครมาได้ )
มันก็คือการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันและกัน จากมุมของคนอื่นๆ ถ้าให้ตรงได้เท่าไร
เราก็จะได้ประโยชน์กันเท่านั้น คนแถวนี้เลยเคยชินที่จะไม่อ้อมค้อมกัน

ส่วนถ้ากรณีที่ยังไม่คุ้นเคยกัน ก็มีส่วนทำให้ผมลังเลอยู่ว่าจะอย่างไร
เพราะปกติก็โพสโดยที่ไม่ค่อยมีความรู้สึกอะไร คือเฉยๆ แค่คิดว่ากำลังอยู่ในประเด็นไหน
และเรามีความคิดเห็น/ข้อมูลว่าอย่างไร ก็แสดงความเห็น ให้เหตุผลประกอบไปตามนั้น
หวังว่าหลวงพี่คงเข้าใจนะครับ อันนี้หมายถึงทั้งตัวผม และพฤติกรรมชาวบ้านแถวนี้นะ

[ยุนเอ]

ช่าย

[โก้]

หลวงพี่คิดหรือไม่ครับ ว่าธรรมะ คือ ธรรมชาติ
ซึ่งบางทีไม่ต้องอธิบายอะไรมากก็เข้าใจ
เพียงแต่ ถ้าอธิบายมากเข้า ธรรมะก็อาจจะไม่ใช่ ธรรมชาติ
แล้วน่ะครับ

ซึ่งถ้า ธรรมะ ไม่ใช่ ธรรมชาติ
มันก็แปลกๆ อยู่นะครับ

แล้วไดม่อน การ์ด นั่น
สีโคตรจะค็อกเทลเลาจ์เลยฮะ
แนะนำให้ทำพื้นดำ ตัวอักษรสีทอง แหล่มกว่าฮะ

[PalmySyd]

บางอย่างอ่านแล้วรู้สึกว่า หลวงพี่ "เฉโก" ล่ะค่ะ
นั่นคือความรู้สึกนึกคิดที่เฉโกเช่นกัน

ไว้มีโอกาสได้อ่าน คิด พิจารณา ดีๆ จะเรียนถามหลวงพี่บ้าง


นมัสการค่ะ

ตามที่กล่าว โยมเองก็ยอมรับค่ะว่าโยมยังมีโรคเฉโกฝังใน
เรียนตามตรงว่าเป็นคนสนใจพุทธศาสนามากกว่าศาสนาอื่น
เรียกว่าเป็นรสนิยมก็ได้ เรียนรร.คริสต์ตั้งแต่อนุบาล
โดนกล่อมเกลาด้วยศาสนาคริสต์มาโดยตลอดเพราะเป็นรร.ประจำ
แต่ไม่ยักกะอยากเข้าคริสตจักรกับเขา ไม่ค่อยถูกจริตกับแนวคิดเฉโกของตนเท่าไร

รสนิยมการชอบพุทธมาจากเห็นอาม่าตนเองเป็นไอดอล
อาม่าเป็นคนแก่ใจดี เข้าใจโลกใบนี้ เข้าใจวิถีชีวิต และเข้าใจธรรมชาติ ใช้ชีวิตวิถีพุทธ
พอโตมาได้เรียนวิชาพุทธศาสนา ก็พอจับใจความได้ว่าที่สุดคือความว่าง
พุทธะไม่มีอะไรซับซ้อน พุทธะคือความเรียบง่าย

ทุกวันนี้ก็พยายามฝึกตน อยากไปให้ถึงจุดที่ว่า "สุดท้ายรักษาศีลเพียงข้อเดียว คือ ความว่าง"

เริ่มจากฝึกปัญญา3ฐาน
แต่ก็ไม่ได้ฝึกปฏิบัติอย่างเอาเป็นเอาตายนะคะ
ก็ใช้ชีวิตประจำวันเหมือนคนอื่นๆนั่นแหละ
เพียงหมั่นสำรวจตัวเองบ่อยขึ้น
หมั่นจับความคิดตนเองให้ทัน
หมั่นตั้งจิต ฝึกสมาธิ ให้มีสติ

ผลที่ได้เบื้องต้น ณ ทุกวันนี้ใจเย็นลงเยอะ มีความสุขมากขึ้น มองอะไรง่ายขึ้น
ก็ไม่รู้จะไปทำให้มันยากทำไมล่ะเนอะ
ยืนยันว่ายังไม่ได้บรรลุ และไม่ได้เอาอยู่ค่ะ

นมัสการ  

[Akar]

สัพเพ สัตตา
สัตว์ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิดแก่เจ็บตายด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น

อะเวรา
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีเวรแก่กันและกันเลย

อัพยาปัชฌา
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้เบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย

อะนีฆา
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีความทุกข์กายทุกข์ใจเลย

สุขี อัตตานัง ปะริหะรันตุ
จงมีแต่ความสุขกายสุขใจ รักษาตนให้พ้นจากทุกข์ภัยทั้งสิ้น เถิดฯ

[Akar]

สัพเพ สัตตา
สัตว์ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิดแก่เจ็บตายด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น

อะเวรา
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีเวรแก่กันและกันเลย

อัพยาปัชฌา
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้เบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย

อะนีฆา
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีความทุกข์กายทุกข์ใจเลย

สุขี อัตตานัง ปะริหะรันตุ
จงมีแต่ความสุขกายสุขใจ รักษาตนให้พ้นจากทุกข์ภัยทั้งสิ้น เถิดฯ