Alsmile ช่วงปิดเทอม

[Akar]

ประมาณ(รูปแบบ) 40 กว่าตัวได้ (ไม่นับ Regular กับ Bold)

แต่ยังไม่พร้อมปล่อย ขอตรวจสอบความผิดพลาดของการพิมพ์ด้วยตนเองก่อน

คือหากมองเห็นว่า ยังเห็นว่าสามารถทำต่อไปได้อีกก็จะยังไม่ปล่อย จนกว่าจะไม่สามารถทำต่อ ๆ ไป หรือพอใจแล้วจึงค่อยปล่อย

ประมาณว่าเห็นพื้นห้องน้ำลายเดียวกลายเป็นตัวหนังสือได้ 30 กว่าสไตล์ในแผ่นเดียว พอพูดถึงใครจะจดจำได้ทุกมิติที่เกี่ยวข้องกับคนนั้น


นี่ละที่มันจะกลายไปเป็นฟอนต์สไตล์ฮิปฮอปในไม่เร็ว เฮ้ย...ช้า


เราก็รู๋...รู้ ว่าต่อให้เราออกแบบฟอนต์ได้มากแค่ คนส่วนใหญ่ก็ยังใช้ Angsana, Cordia, Tahoma, Time Roman อื่น ๆ ที่ติดมากับคอมพ์
คนส่วนใหญ่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอะไรคือฟอนต์  
ต่อให้บัญญัติให้ใช้ฟอนต์ TH Sarabun แต่คนส่วนใหญ่ก็ยังไม่ใช้ ต่อให้เป็นฟอนต์ฟรี โบราณมาก  
เช่นกัน เราปล่อยฟอนต์ให้ใช้ฟรี ๆ คนก็ยังยินดีจะจ่ายสตางค์ เพื่อซื้อฟอนต์มาใช้อยู่ดี   (จุดตัดอยู่ที่คำว่าเชี่ยวชาญ มาตรฐาน)

หาคนที่ให้ความสำคัญกับเรื่องฟอนต์นั้นก็ยังยาก  
เหมือนกัน คนที่ได้ใช้ฟอนต์ฟรี ก็ยังมีส่วนน้อยที่เห็นคุณค่าของมัน  

จะเห็นได้ก็แต่ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับฟอนต์เท่านั้น
ซึ่งส่วนใหญ่ก็จะเป็นพวกนักออกแบบ พวกรับงานทำป้ายโฆษณา พวกทำเสื้อขาย (ใครหว่า  )
และพวกเรื่องมากกับงานศิลป์เป็นต้น (เออ...มีคำว่าเป็นต้นได้แสดงว่า พูดได้ครบหมดแล้ว )

เออ...ไม่เห็นมีส่วนเกี่ยวข้องกับหลวงพี่เลยนี่หว่า...
มองเห็นอนาคตของการจะได้ใช้อยู่ไกลลูกตา แต่ก็มายุ่งกับเรื่องพวกนี้  

ข้อดีของก็อยู่ที่คำว่า "ศิลปะไม่มีวันตาย : FONT IS FOREVER"
วันไหนเบื่อ ๆ นึกจะวาดรูป ก็ไม่ได้เรียนมา ๑ ไม่มีอุปกรณ์ ๑ ไม่รู้จักว่ามีอุปกรณ์อะไรบ้าง ๑ ไม่มีความจำเป็นจะได้ใช้ได้ขาย ๑ ไม่ได้เป็นคนที่วาดโมนาลิซ่าเป็นคนแรก ๑
ครั้นจะนั่งสมาธิก็ ต้องเรียน ๑ เสียงรอบข้างเนืองหู ๑ ต้องดูแลลูกเณร ๑

รู้จักแต่จะวาดในฉ๊อบก็เบื่อ ไม่มีคนจะนำไปใช้ให้ภูมิใจได้ตลอดกาล
ทำฟอนต์เพราะคิดว่า คนตายฟอนต์ยังอยู่(ถ้าไม่ Format เครื่องหรือลบทิ้ง)



คนที่เป็นเซียนคอมพ์มีอีกเยอะ แต่เขาไม่ใช้เวลามานั่งทำตรงเรื่องแบบนี้ เฮ้อ....มนุษย์
อยากเรียนให้มันจบ ๆ ทำงานเสร็จ ๆ จะได้เสด็จกลับบ้านเกิดเสียที

เริ่มเบื่อการเมือง เบื่อความเป็นคนเมือง
เบื่อชีวิตแบบสังคมเมืองที่เรียกว่าทันสมัย แต่มองยังไงก็ยังตามกระแส

อยากกลับบ้านนอกแล้ว หนีเข้าถ้ำแล้วล่ะ

อึม....ยิ้มข้าไว้ ชีวิต  

[Romzaikyu]

40 กว่า 
มากกว่าแอนนนนนกับอีป๋าเลย์รวมกันอีก 

[iannnnn]

แว้ก แล้วแต่ละตัวไม่ได้เขี่ยๆ แบบของผมด้วยนะครับ

[Akar]

อย่าเพิ่งตกใจ หลวงพี่ยังไม่ได้ปรับให้สมบูรณ์

มันยากตรงที่การปรับและใส่เทคนิคลูกเล่นและรายละเอียดของลายเส้นนี่ละ

ถึงยังไม่พร้อมปล่อยไง

ป๋าเลย์กับป๋าแอน (ตกลงเขาป๋าอะไรกัน      คำว่าป๋าในภาษาลาวแปลว่าไม่ใส่อะไรเลย   )
สองท่านนี้มีความเก่งกล้าสามารถ อันตัวข้าพเจ้านั้นเป็นแต่เพียงผู้ใฝ่ใจในศิลปะ หาใช่ผู้อาจสามารถไม่

ป๋าเลย์ยังไม่ยอมปล่อย ฟอนต์จระเข้ฟาดหาง กับฟอนต์ อัศจรรย์ มาให้ชื่นชมเลย
รอ..

[Akar]

บ่ายวันนี้จะกลับกรุงเทพแล้ว

เอาตัวที่กำลังทำอยู่ให้ดูชื่อฟอนต์ Alsmile Dhammatipataya (ธัมมาธิปไตย์)






ดู ก. กับ ร. ไปก่อน
ยังทำไม่เสร็จ เพิ่งทำเมื่อเช้านี้เอง

[JΛNΣ]

อย่าเพิ่งตกใจ หลวงพี่ยังไม่ได้ปรับให้สมบูรณ์

ขนาดนี้แล้วยังไม่สมบูรณ์อีกเหรอครับ 

[Akar]

ขนาดนี้แล้วยังไม่สมบูรณ์อีกเหรอครับ 

ใช่แล้วครับ ถ้าชอบความก้าวหน้าในงาน เราก็จะมอง(ตรวจสอบ)หาความบกพร่องของงานอยู่นั่นละครับจนกว่าจะแน่ใจได้ว่าเราพอใจ

มันไม่มีงานไหนง่าย ถ้าใส่ใจในรายละเอียดและโครงสร้างเพื่อการพัฒนา

ชีวิตมันสามารถเติมเต็มให้ได้เสมอละครับ ขึ้นอยู่ว่าเราจะรู้จักคำว่า "พอ" ได้เมื่อไหร่

ความพอใจมันขึ้นอยู่กับมาตรฐานของแต่ละตน ซึ่งคนเรามักมีมาตรฐานในการทำงานไม่เหมือนกัน

ปกติชอบทำอะไรอยู่ในมาตรวัดสูงสุดที่ 5 ระดับ ส่วนตัวจะชอบให้อย่างต่ำคือ 4 ครับอย่างมากก็ที่สุดละครับ

เพราะฉะนั้นถ้าเป็นงานที่ทำได้ง่าย ๆ ไม่อยากจะทำเท่าไหร่นัก ถ้าอาจทำบ้าง

ขอบคุณที่ร่วมแสดงความคิดเห็น

ยิ่งถ้าร่วมแสดงความคิดเห็นมากเท่าไหร่หลวงพี่ก็มีแนวโน้มจะปล่อยให้ไปใช้ฟรีได้มากฟอนต์เท่านั้น

ฉะนั้นพวกที่ไม่แสดงความคิดเห็นอะไรหลวงพี่ก็ไม่รู้ว่าเขาสนใจ เขาให้ความสำคัญกันหรือปล่าว

เท่าที่ผ่านมาก็มีมาแสดงความคิดเห็นกันน้อยมาก นับได้ประมาณไม่ถึงกี่สิบคนเลย

เพราะฉะนั้นหลวงพี่ก็ถึงไม่ค่อยอยากจะปล่อย เพราะเหตุนี้แหละครับ

ดู น. อีกตัวครับ

[Akar]

เปลี่ยนอารมณ์


Alsmile In see drum

[Akar]

ยังตั้งชื่อฟอนต์ไม่ได้ถูกใจ เซฟ เป็นชื่อไว้ว่า Alsmile Dek Dashing



ใครจะช่วยตั้งชื่อลองเสนอมาดูนะครับ

[Akar]

  ไม่มีใครแสดงความคิดเห็น มันก็ดีเหมือนกันน่ะเนี้ยะ  

wi. มาบ้างไม่มาบ้าง จะโหลดงานก็ยาก เฮ้อ...

กลับมารอน้ำได้สองวันแล้ว ไม่เห็นจะมาเลย เริ่มเบื่อจะรอคอยอีกล่ะ

หนีขึ้นไปตากหมอกลมที่เลยอีกดีมั๊ยเนี้ยะ


มันต้องดีขึ้นเรื่อย ๆ เรื่อย ๆ มันต้องดีขึ้น ทุกอย่างจะดีขึ้นเรื่อย ๆ อึม...  

[Romzaikyu]

วิจารณ์ไม่ถูกน่ะครับ ยิ่งให้ตั้งชื่อนี่ยิ่งมึน 

จะให้ชื่อดัดจริตก็กระไรเลย 

[Akar]

ทำไทยเสร็จแล้ว เหลือตัว Eng. ลองฟรีวิวให้ดู








ไม่ได้ว่ากระทบใคร แค่พิมพ์ไปงั้น ๆ  


ตอนนี้ทำสลับไปสลับมาระหว่าง Dashing กับ Dhammatipataya

เป็นการเพิ่มงานให้สมองได้ฝึกการจำแนกแนกแยะระหว่างอารมณ์สมถะเรียบง่ายกับอารมณ์ปล่อยวาง

เพราะเวลาใดที่ทำแต่อารมณ์เดียวมันจะเบื่อง่าย สมองจะทำงานได้ไม่คล่อง ต้องให้สมองมันสับสนนิดหนึ่ง

เรียกว่ามีความขัดแย้งอย่างเหมาะสม จะได้ไม่ง่วง และก็ดึงศักยภาพในการทำงานของสมองมาใช้


หลังจากไปพักผ่อนใจสบายอารมณ์ พาลูกเณรทำวัตรนั่งสมาธิกับอากาศหนาวสายลมเย็นที่เลยมาหนึ่งอาทิตย์

รู้สึกดีขึ้นมาก แต่มาเริ่มเบื่อ ๆ รอดูน้ำนี่ละ


รู้สึกการตั้งชื่อยากกว่าการลงมือทำฟอนต์อีกเน๊อะ  




เอาล่ะลืมวัดก่อน อุ่ย...จำวัดก่อน อ้าว wi. ไม่มาแง้ก ๆ ๆ ๆ  


มาล่ะ ไปดีกว่า....

[Romzaikyu]

หลวงพี่ฮายามดึก 

[iannnnn]

เห็นแล้วเหนื่อยแทน

[Akar]

  เหนื่อยเอง เหนื่อยใครเหนื่อยมัน ไม่ต้องมาแบ่ง

จะเหนื่อยเป็นของตัวเอง



หลุด..ไหนแล้วอีโมแป่ว ๆ หาไม่เจอ เอาหน้าดำไปก่อนละกัน 

สลบแล้ว พรุ่งนี้ตอนเช้า ลูกศิษย์มาเคาะประตูตั้งแต่ตีห้า ไม่รู้จะมาเคาะทำไม

จะออกบินก็หกโมง เดี๋ยวไม่ออกลานบินให้มันอดซะดีมั๊ย