เด็กไม่ธรรมดา (แตกหน่อจาก ขจกต)

[ฟิ้งซ์]

เค้าเรียกผูกมิตร

[แอ้]

ตอนเด็กๆ เป็นหัวหน้าแก๊ง เป็นหัวโจกตลอดเลย
โตมาเลยกลายเป็นเงี้ย 

[iannnnn]

ไจโกะ

[แอ้]

 





ไม่ใช่คนแรกที่เรียกแบบนั้น 

[ยุนเอ]

น้องไจแอนท์

[roundbol123]

ว่าไป มีจู๋ไหนพูดถึงเรื่องเลี้ยงเด็กมั่งอะ
ขอมาปรึกษาในนี้นะเพราะเห็นว่ามีว่าที่พ่อๆแม่ๆเยอะ
เอาเป็นว่าตอนนี้น้องสาวอายุสิบเอ็ดกำลังมีปัญหาหลายอย่างค่ะ  

น้อง
- เป็นโรคหัวใจแต่เกิด
- ตอนนี้อายุ 11 จริงๆน่าจะอยู่ ป6 แต่ดันอยู่ ป4 เพราะเข้าเรียนช้า(เรื่องโรคนี่แหละ)
- ตัวโตจะเท่านานาละ ร่างกายเป็นสาวเกินเพื่อนรุ่นเดียวกัน (แต่เรื่องสมองยังเด็กอยู่เลย)

การเลี้ยงดูและสภาพแวดล้อมในครอบครัว
- โดนเลี้ยงมาแบบตามใจๆ เพราะเป็นโรคเลยไม่ค่อยอะไรมากจนตอนนี้ติดนิสัย
- สิ่งแวดล้อมประกอบไปด้วย แม่(ว่างงาน) ยาย(ว่างงาน) วันๆนอนอ่านนิยาย ดูหนังเกาหลี  

ปัญหา
- วันๆน้องเอาแต่เล่น ไม่อยากทำการบ้าน
- น้องพัฒนาการช้าาาา ป4 แล้วลายมือยังไม่สวยเลยอะ
- ถ้าไม่เล่นก็เปิดยูทูบฟังแต่เพลง (กามิกาเซ่  )
- น้องไม่อยากไปโรงเรียน ตอนเที่ยงจะโทรหาแม่ ตอนเย็นถ้าใกล้เลิกจะแอบโดดบ้าง

(ที่คิดว่่าเป็น)สาเหตุ
- เพื่อนไม่คบ   อาจเพราะลักษณะภายนอกที่แตกต่างจากชาวบ้าน
บุคลิกภาพก็ไม่ดี แล้วน้องบอกว่าอยู่โรงเรียนจะไม่ค่อยคุยกับใคร
เล่นอะไรกับเพื่อนก็ไม่เป็น หมากเก็บโดดหนังยาง ทักษะเป็นศูนย์สุดๆ
- โดนเพื่อนเอาเปรียบ น้องบอกเพื่อนชอบยืมของแล้วไม่คืน (แต่ก็ให้ยืมนะ  )
- พอน้องไม่อยากไป รร น้องเลยหาเรื่องป่วยบ่อย ตอนนี้เลยโดนเพื่อนล้อว่าเป็นเชื้อโรค  


แม่ก็จนปัญญา เพราะบังคับหรือคุยอะไรน้องก็จะทำมึนใส่ไม่ยอมฟัง  

คือนานาพอจะจำได้นะว่าช่วงประถมเนี่ย มันเป็นช่วงที่เด็กเห็นแก่ตัวมากๆช่วงนึง
สมัยอยู่ ป4 ป5 ยังจำได้เลยว่าเคยแบนเพื่อน อะไรนี่แหละเห็นแก่ตัวกันสุดๆ

สะเทือนใจอ้ะ ทำไงดีเนี่ย ไม่อยากให้น้องเป็น looser อะ    


// เคยพยายามเชียร์น้องให้หันไปคบกับหนังสือแทนละนะ
แต่คุณเธอก็ไม่ชอบอ่านหนังสืออีก บ้าที่สุด  

[iannnnn]

โห คุ้นๆ ว่ามีใครเชี่ยวจิตวิทยาเด็กอยู่นะครับ

http://www.f0nt.com/forum/index.php/topic,19179.0.html
อ้อ มีจู๋เด็กด้วย

[Romzaikyu]

ตอบในนี้ก่อน ถ้าเห็นว่าควรย้ายก็ย้ายคำถามนานาไปด้วยละกันนะ 

เด็กเป็นเหมือนคนเลี้ยงจ้ะ
วิธีแก้แบบที่ต้องเปป็นคือ แม่กับยายต้องลุกขึ้นมาทำอะไรบ้าง นอกจากนอนอ่านนิยาย กับดูซีรี่ย์
คือให้สอนดีแค่ไหน แต่สิ่งแวดล้อมคือคนเลี้ยงไม่เวิร์คก็จบครับ

สอนให้หากิจกรรมทำ ออกกำลังกาย ให้เข้มแข็ง แต่คนรอบข้างไม่เป็นให้เห็นก็จบ
ถ้าบอกว่ากลัวน้องจะเป็น loser ก็ต้องสอนให้เข้มแข็งจากภายใน
ซึ่งจะเข้มแข็งก็ต้องเริ่มจากความมั่นใจและเห็นคุณค่าในตัวเองก่อน

ซึ่งเคสของฟาฟานั้นพี่ว่ายาก
หนึ่งคือมันมีความเข้ากันกับสังคมเพื่อนไม่ได้จริงๆ อยู่ที่อายุ รูปร่าง โรคประจำตัว
แต่เคยเห็นเพื่อนตั๊ก บงกชตอน 16 มั้ย ตั๊กก็ดูไม่เข้ากับเพื่อนเลยยยยยยย
(เรื่องตัวจะเท่านานานี่ไม่นับ เพราะเอ็งเตี้ย )
แสดงว่านั่นไม่ใช่ปัญหาใหญ่ที่สุด

ที่ยากคือทุกคนโอ๋มาตลอดชีวิต แล้วบ้านนานานั้นมีหลากหลายปมเหลือเกิน
ตูเชื่อว่าแม่และยายนั้นมีใจอันเป็นดราม่าซะขนาดหนัก
(อันนี้เทียบเคียงจากแม่และยายตัวเองในเคสคล้ายๆ กัน)
ดังนั้นฟาฟาก็จะมีใจอันเป็นดราม่าอยู่เยอะ (เอ็งก็เป็นนะ ไอ้อารมณ์แบบเอาอารมณ์อยู่เหนือเหตุผลน่ะ)
ทีนี้จะให้แม่และยายสอนยังไงก็ไม่พ้นอีหรอบเดิม เปลี่ยนเด็กว่ายากแล้ว
เปลี่ยนผู้ใหญ่กับคนแก่นี่แม่งโตรยาก
ก็จะกลายเป็นว่าแม่กับยายนี่แหละ เกราะอย่างดีเลยสำหรับการจะไม่ก้าวไปไหน
เพราะแม่กับยายใจก็ไม่อยากให้ออกไปไหนซักเท่าไหร่

ดังนั้นตัวแปรสำคัญก็คือเอ็งนั่นแหละ เพราะเอ็งก็โตมาในสิ่งแวดล้อมที่คล้ายน้องที่สุดละ
(ไม่นับโรคหัวใจ กับความสบาย ทันสมัยที่มากขึ้นตามยุค)
ลองนึกย้อนกลับไปสิว่าอะไรที่ทำให้เด็กเนิร์ดติ๋มออกมาโลดแล่น(แฮ่น)ได้
เพราะเอ็งหาอะไรเจอที่จะยึดเอาไว้เป็นคุณค่าของตัวเอง (ปู่ค่อมของเอ็งนั่นแหละ)
แล้วเอ็งทำยังไงให้ตัวเองเป็นเด็กที่ชอบทำกิจกรรมกับเพื่อนได้
ค่อยๆ แงะตัวเองออกมาดู แล้วเอาไปสอนน้อง
ความที่อายุใกล้กันมากกว่านี่พอจะช่วยบอกฟาฟาได้ว่า นานาเข้าใจมากกว่าแม่และยาย
ฟาฟาควรจะเป็นนานามากกว่าแม่และยาย

น้องไม่มีเพื่อน แต่ถ้ามีพี่ อย่างน้อยก็ตั้งตัวได้ในระดับนึง
ที่แนะนำแบบนี้เพราะเห็นไฟในตัวนานาว่าอยากเปลี่ยนน้อง อย่าท้อ อย่ารำคาญซะก่อน
เพราะเอ็งก้น่าจะต้องมีอะไรอยากทำซะเยอะ กลัวว่าวันนึงถ้าฟาฟาเห็นเอ็งเป็นที่พึ่งจริงๆ
แล้วเอ็งหายไป โดยที่เค้ายังยืนอยู่ด้วยตัวเองไม่ได้ คราวนี้แหละ ยุ่งของจริงเลย

[แอ้]

แนวถนัดของพี่ร่มจริงๆ 

หลานที่บ้านก็มีปัญหาเหมือนกันล่ะ มาจากผู้ใหญ่นี่แหละ สองคนสองเคสกันเลยทีเดียว
ตอนนี้ก็ค่อยๆ ปรับไป ไว้ว่างๆ จะมาเล่าให้ฟังค่ะ

[Romzaikyu]

ขนาดตูว่า ตูเข้าใจอะไรในโลกเยอะแล้วนะ เลี้ยงลูกยังเป็นเรื่องยากมากเล้ย 
เหม่งยังเป็นเด็กเนิร์ดๆ ประหลาดๆ อยู่เนี่ย


เมื่อคืนเด็กน้อยไปซ่อนตัวอยู่ในผ้าห่ม แกล้งให้พ่อกับแม่ตามหา
พ่อ: เอ๊ เด็กกหายไปไหนน้อ แม่เห็นมั้ยเนี่ย
แม่: ไม่รู้สิพ่อ ลูกหาย ทำไงดีน้อ
...
...
เด็กเหม่ง:ทำลูกใหม่เลยสิครับ

ลูกไอ้ร่มบ้า

[JΛNΣ]

 

[หมีเล็ก]

(ที่คิดว่่าเป็น)สาเหตุ
- เล่นอะไรกับเพื่อนก็ไม่เป็น หมากเก็บโดดหนังยาง ทักษะเป็นศูนย์สุดๆ
- โดนเพื่อนเอาเปรียบ น้องบอกเพื่อนชอบยืมของแล้วไม่คืน (แต่ก็ให้ยืมนะ  )

ตรงสาเหตุนี่คล้ายๆกันตอนประถมเลยนะ หมากเก็บ หนังยาง เล่นไม่เล่นเนี่ย
คือพยายามเล่นแล้วแต่ทักษะด้านกีฬาติดลบ  
เวลาเค้าเล่นเราก็เป็นได้แค่คนถือยาง (สูงไง)
ส่วนหมากเก็บก็ถ้าเล่นแบบแบ่งข้างใครได้เราไปนี่เซ็งสุด  
ของอิ่มนอกจากจะไม่ได้คืนอิ่มไม่ได้ให้มันยืมเลยดีกว่า โดนขโมยตลอด

อย่างที่ลุงร่มบอก ถ้ามีพี่เป็นตัวยึด อะไรๆมันก็จะไม่แย่ลง
อย่างอิ่มกับหมีอร ดูตอนนี้ง่ายๆอิ่มเพือนที่ออสค่อนข้างน้อยนะ สังคมไม่ค่อยมี
ไม่ชอบสังคม และการคบกันที่นี่ เพราะทุกคนคิดว่า เจอกันเทอมเดียวปีเดียวก็แยกกันละ
ฉะนั้น เลยทำตามใจตัวเอง ไม่รักษาซึ่งน้ำใจของกันและกัน เห็นแก่ตัว

เหงาไม๊ก็เหงา เพื่อนๆพูดลับหลังว่าอิ่มติดแฟน ไม่เข้าสังคม หยิ่ง (รู้นะว่าพูด แต่นิ่งไว้)
ถ้าไม่มีหมี อิ่มคงจิตตกกว่านี้ ยังดีถ้าเหงา ถ้ามีปัญหาอิ่มจะคุยกับหมีก่อน
อย่างน้อยเราก็รู้ว่ามีคนที่เข้าข้าง มีคนที่ต้อนรับเรา ทำให้มันไม่แย่ลง และอาจจะดีขึ้นด้วยซ้ำ

นานาต้องอยุ่ ต้องคุยกับน้องให้มากขึ้นแล้วล่ะ  

[icez]

สมกับเป็นลูกพี่ร่ม

[แอ้]

พี่ร่มสอนลูกยังไงเนี่ย 

[ยุนเอ]

นี้มัน ณรัก อินวันเดอร์แลนด์เลยนะเนี้ย 

แหกทุกความคิดสร้างสรรค์ใดๆ