ฟ้อนสุดฯ เล่ม 10 : ฉบับ WTF

[เทอร์โบบูสเตอร์]

ตูเริ่มเขียนแล้วนะ 

เริ่มต้นด้วยการบ่นครับ 

แต่งวดนี้ ไม่เบี้ยวแน่นอน ตูตั้งใจจริงๆ 

ตอนนี้รับจะเขียนอะไรซักอย่าง ลงในฟอนต์สุด (นิตยสารออนไลน์ ของเว็บ f0nt)

แต่ลากยาวมาก นานมาก จะครึ่งปีแล้วมั้ง T_T

มันติดอะไรหลายๆ อย่างบอกไม่ถูก

1. เราไม่ใช่ นักเขียนอาชีพ

คือ เข้าใจว่า นักเขียนอาชีพ มันคงเหมือนนักเขียนการ์ตูนที่เห็นอยู่ในการ์ตูนบาคุแมน คือพอมันโดนเร่งให้ส่งต้นฉบับ มันจะปั่นพรืดๆๆๆ แล้วส่ง แต่เราไม่ใช่อาชีพไง จะให้แบบ เฮ้ย เจ็ดวันสุดท้ายแล้วนะ เอาให้เสร็จ มันทำไม่ได้จริงๆอ่ะ T_T มันจะเขียนต่อเมื่อมีไฟจริงๆ

2. ไฟมอด

ชิบหายไหมครับ 55555 ต่อเนื่องมาจากข้อหนึ่ง ไม่รู้ว่าคนอื่นเป็นเหมือนตูไหม จะเขียนก็ต่อเมื่ออยากเขียน หรือมันปิ๊งอะไรมา เราถึงจะเริ่มนึก แล้วก็นั่งพิมพ์ ซึ่งปัญหามันก็มีหลายอย่าง เช่น ไฟมันมาไม่เลือกที บางทียืนบนรถไฟฟ้าแม่งนึกได้แว้บหนึง ก็ เอาเว้ย คิดออกแล้ว แล้วก็คิดมาเรื่อยๆ พอถึงบ้าน อาบน้ำเสร็จ จะมานั่งเขียนเป็นเรื่องเป็นราว คิดย้อนไปอีกที แม่ง ไม่เวิร์คว่ะ แม่งฝืด ไม่เอาเลิกๆๆๆ แล้วก็ไม่ได้เขียนซักที

หรือไม่ ก็เสือกคิดได้ตอนปิดไฟ ใกล้หลับ พอมันแว้บมา ก็คิดๆๆๆ และด้วยความที่ไม่ใช่นักเขียนมืออาชีพ ตูไม่พกอะไรเอาไว้จดไอเดียตัวเองตลอดเวลาหรอก ไอ้ครั้นจะลุกขึ้นมาเปิดไฟ หาดินสอปากกามาจด หรือเปิดคอมมานั่งพิมพ์ มันก็เกินตัวไปหน่อย คือมันง่วงแล้วอะ กูนอนก่อนละกัน แล้วพรุ่งนี้ค่อยมาจด พอเช้ามา แม่งลืมครับ!!!

3. คิดเยอะ คาดหวังกะตัวเองไว้สูงไปหน่อย

คือกลัวไม่ฮา ไหนๆจะทำอะไรแล้ว ก็อยากให้มันออกมาดี เวลาเราปิ๊งอะไร เราก็มานั่งคิดๆๆ แล้วก็เขียนๆ แล้ววันรุ่งขึ้น ก็จะมานั่งอ่าน แล้วก็รู้สึกว่า เฮ้ย แม่งแป๊กว่ะ เมื่อวานกูขำไปได้ไงวะ แม่งมุกโคตรพื้นๆเลย สรุปคือ ไม่เอาทั้งหมด แล้วก็มานั่งรอไฟลุกใหม่อีกรอบ...

4. ขี้เกียจ

อันนี้จบเลยครับ เก่งมาจากไหน ก็แพ้หัวใจอย่างเธอ คิดเยอะแค่ไหน พอถึงขั้นตอนต้องมานั่งพิมพ์ แม่งขี้เกียจครับ โอย กูต้องมานั่งเปิดคอม เปิด notepad ต้องมานั่งเรียบเรียง โอยย กูจะตายอยู่แล้ว กูอยากนอน ถึงกูจะนอนมาทั้งวัน แต่พอกูต้องมาทำงาน แล้วกูก็ง่วงอีกแล้ว กูขี้เกียจเปิดคอมอะ ถึงกุจะเปิดคอมอยู่แล้ว แต่กูก็ขี้เกียจลุกขึ้นมาเปิดหน้าจออะ แงๆๆ กุจะนอนอะ กูจะนอน



ข้อสี่นี่ เก้าสิบกว่าเปอร์เซนต์เลยครับ ที่ทำให้ตูไม่ส่งงานเสียที

จนในที่สุด ตูก็ตัดสินใจว่า เอาวะ เขียนๆส่งๆไปเหอะ ไม่ฮาดีกว่าโดนด่าว่าทำล่ม

เลยตัดสินใจ จะบันทึกการไปเที่ยวเชียงรายวันที่ห้านี่ แล้วค่อยมาแถๆ ให้มันเข้ากับธีมของเล่ม

แต่แล้ว พายุแม่งเข้าครับ น้ำท่วมภาคเหนือ ชิบหายเลย ไอ้ที่จะไปถ่ายรูปสาว ชวนสาวคุย แล้วเอามาลงหนังสือ ล่มพังทลายไปเลยครับ

เลยต้องใส่ ข้อ 5 ไปอีกข้อครับ ว่า  ดวงซวย หรือไม่ก็ โชคชะตาไม่ให้เป็นนักเขียน T_T

http://blogheer.com/?p=59

[iannnnn]

[แอ้]

ข้อ ๑. นี่เหมือนกันอะ
พี่จะเอาดีทางนี้ (หรือทางไหนๆ ก็ตาม) ไม่ได้ก็เพราะนิสัยอย่างนี้แหละ
อยากทำ ทำ ไม่อยาก ไม่ทำ ง่ายๆ สั้นๆ ไม่ต้องการเหตุผลใดๆ มารองรับ

[ณต]

 

[e-nesra]

คิดมากเกินไปสินะ 

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

 

[iannnnn]

ประกาศเตรียมปิดเล่ม


เราจะปิดรับต้นฉบับทันทีเมื่อถลอกส่งงานนะครับ
และจะเริ่มดำเนินการขั้นต่อไปเลย
เล่มนี้ไม่สนละว่าเนื้อหาจะเยอะจะน้อยยังไง
คืออาจจะน้อยหน่อยแต่บางๆ ก็อ่านสนุกดี และไม่ตกยุคเกินไปครับ

ถึงฝ่ายศิลป์ทุกท่าน (และคนอื่นที่จะโดนดึงมาช่วยงานด้วย)
เตรียมตัว Active กันทันทีหลังถลอกส่งงานนะครับ

[e-nesra]

ไอย๊ะ งานเข้า 

[ฟรีขับ]

ที่นี่ที่ไหนครับ

[Romzaikyu]

ไอย๊ะ งานเข้า 

ยังไม่เสร็จอีกเรอะ 

[e-nesra]

ลบทิ้งไปหลายเวอรชั่นแล้วอ่ะ 

[กากก่อเกรียนนู้บ]

  กาก

[e-nesra]

มีพี่ก่อเป็นไอดอล 

[เทอร์โบบูสเตอร์]

เออ ใครจะจัดหน้าให้เค้าอะ

เค้ามีรูปประกอบด้วยอะ มันต้องเรียงลำดับตามเนื้อเรื่องอะ

จะให้ส่งไงอะ

[เทอร์โบบูสเตอร์]

เบิ้ลนะ เอามาลองส่งดู แบบนี้ได้ไหมอะ 

เชียงราย

เรื่องของเรื่องคือ เมื่อกลางปีที่แล้ว ตอนดึกๆ เพื่อนผมโทรมาบอกว่า "เฮ้ย มึงลองเข้าเว็บแอร์เอเชียที เข้าได้ไหมวะ มันมีโปร 0 บาท กูเข้าไปจองไม่ได้ เว็บแม่งล่มตลอดเลย"
ในขณะที่ผมแฮงค์ขี้ตาอยู่ ก็งัวเงียลุกขึ้นไปเปิดคอม และลอง ให้เพื่อน .........
ปรากฏว่า ลองจนจบขั้นตอนครับ ได้ตั๋วมาสองใบ หักบัตรเครดิตไปแล้วด้วย ชิบหายครับ กูไม่ได้จะไปเที่ยว!!! กูแค่มาลองให้เพื่อน!!

เวลาผ่านไปร่วมปี จนลืมไปแล้วว่าต้องไปเชียงรายนะ ก็มี sms จาก แอร์เอเชียมาบอกว่า ให้เข้าไปเช็คอินในเว็บซะ มึงจะได้ไม่ต้องไปยุ่งยากที่สนามบิน

ตัดฉับมาก่อนวันเดินทาง หนึ่งสัปดาห์ โดนทวงงานจากเว็บฟอนต์ครับ ฮ่าๆๆๆ ตกปากรับคำว่าจะเขียนอะไรซักอย่างลงฟอนต์สุด ซึ่งโดนคาดหวังว่ามันจะฮา
แต่จนแล้วจนรอด ก็ไม่ฮาซักที เอาวะ เขียนอะไรซักอย่างส่งไปละกัน จะได้ไม่โดนด่า  พอดีกับที่จะไปเที่ยวเชียงราย ก็เลย เอาวะ เขียนบันทึกไอ้ที่จะไปเที่ยวนี่แหละ

วันออกเดินทาง

ไปสุวรรณภูมิด้วยแอร์พอร์ตลิงค์ครับ ซื้อแบบไปกลับ express ใบละ  190 เอง ถูกทีเดียวเชียว เคยนั่งรถแท็กซี่ ไปอย่างเดียว 400 แหนะ ไปถึงก็ฟาดขนมที่เซเว่นจนอิ่มรอขึ้นเครื่อง
อืม เยิ่นเย้อมาก ตัดมาที่เชียงรายเลยละกัน

พอถึงเชียงราย ก็หารถเช่าจากที่สนามบินมาที่บ้านพัก ก็ติดต่อตรงเค้าเตอร์ที่สนามบินนั่นแหละ ได้รถมาคันหนึง มีลุงคนหนึงมาขับให้ในราคา 200 บาท ไอ้เราก็นึกว่าจะไกล ที่ไหนได้ ไม่ถึงสิบห้านาที
ก็ถึงที่พักแล้ว เช้ดเข้ แพงมาก!!!
แถมลุงคนขับก็กวนส้นรองเท้ามาก เราก็อุตส่าห์ชวนคุย ถามไปว่า "พี่ครับ ช่วงนี้ฝนตกทุกวันเลยหรือเปล่าครับ" เสร็จแล้วก็ส่งประกายตาเข้ากระจกมองหลังส่งให้แก ปิ๊งๆ

แต่ แม่ง!!! ทำเป็นไม่ได้ยินครับ ไม่ยอมตอบ!! หยิ่งมาก!!  ว้ากกกกกกกกกกก
ตลอดสิบห้านาที ลุงแกไม่คุยกับพวกผมเลยครับ นั่งเงียบมาตลอดทาง
เออหยิ่ง ตูไม่คุยด้วยก็ได้ฟ่ะ ก็นั่งเงียบๆ มาตลอดทาง
พอถึงบ้านพัก ขณะกำลังจะลง ลุงแกก็ค่อยหันหน้ามาแบบจูออน แล้วก็กระซิบว่า "น้อง มีรถนำเที่ยวหรือยัง" เสียงนิ่งๆเย็นๆ

!!! กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด (ในใจ)
"มีแล้วครับ" รีบตอบ แล้วก็รีบลงจากรถ กลัวโดนลุงแกสิงร่าง

ผมพักอยู่ที่บ้านรับอรุณครับ ตรงข้ามกับโรงเรียน เชียงรายวิทยาคม บ้านสองชั้น ข้างในสะอาด คืนละห้าร้อยเอง
ห้องน้ำรวม แต่ไม่มีปัญหา เพราะว่า ทั้งชั้นมีแค่สองห้อง ตอนกลางคืนลุกมาขี้ ไม่เคยชนกับอีกห้องเลย
เจ้าของบ้านน่ารักดี นิสัยดี คุยเก่ง แต่ข้าวเช้า ไม่ยอมให้เบิ้ล ปั๊ดติโถ่ -*-


พอไปถึงบ้าน ก็เก็บของแล้วออกไปหาอะไรกินกัน เจ้าของร้านแนะนำ ร้านก๊วยเตี๋ยวแถวนั้น
สั่งมากินคนละชามกับแฟน ชามโคตรใหญ่ สามสิบบาท อร่อยดี เส้นนุ่ม
เสร็จแล้วยังไม่หนำใจ เดินผ่านร้านหนมจีบ สั่งมายี่สิบบาท ให้มาหกก้อน กินได้ทั้งหมู่บ้าน ลูกใหญ่ยังกะลูกหมา อิ่นกันจนจะออกตูด

เสียดาย วันนี้ฝนตก กินข้าวเสร็จเข้ามาเปลี่ยนเสื้อผ้า กะจะไปอาบน้ำแล้วไปเที่ยวต่อ แต่ก็อดไป
ฝนเจ้ากรรมดันตก แล้วตกยาวเลย ตั้งแต่บ่ายสองยันหกโมงเย็น ก็เลยได้แต่นั่งๆนอนๆอยู่ในห้อง

อ่อ ตั้งแต่มาเมืองมันร้างมาก ไม่รุ้เพราะว่าร้างจริง หรือเป็นวันศุกร์ก็ไม่รู้ ถนนแถบไม่มีรถ ร้านค้าก็ไม่มีลูกค้าเลย เงียบเชียบมาก ตั้งแต่บ้านพัก เดินไปร้านก๊วยเตี๋ยว ไม่เจอคนเดินบนถนนเลย
ร้างจนนึกว่า นี่มันเมืองท่องเที่ยวแน่เหรอวะ ไม่มีคนเลย ใครอยากมาเดินจงกลม ก็เหมาะเลยครับ เงียบสงบดีมาก


.......................... ..................