คนชอบแกล้ง ~

[Romzaikyu]

จะเหลือเร๊อะ 

ถือว่าหายกันนะเจน 

[กวางจ้ะ]

พี่เจ๊นนนนนนนนนน  

[JΛNΣ]

เอาแบบไม่จัญไรบ้าง

ตอนมัธยม จะมีเข้าแถวตอนเช้า วันนั้นสนามแฉะ ก็เลยต้องเข้าแถวรอบสนาม เป็นแถวหน้ากระดาน
ขณะที่เพื่อนๆ ยืนเข้าแถวอยู่อย่างเรียบร้อย ตูก็เดินเอาไฟแซ็คลนตูดเพื่อนไล่ไปทีละคน

คือกว่าจะร้อนมันจะมีดีเลย์หน่อยนึงประมาณ 2 วิ
พอคนแรกเริ่มร้อนมันก็ร้องโอ้ย เด้งเอวไปข้างหน้าพร้อมเอามือลูบตูด
เป็นแบบนี้ไล่เรียงไปทุกคน

เป็นการเล่นเวฟที่สวยงามยิ่งนัก 

[IM]

ปกติจะเล่นในห้องเรียนมากกว่า
เก้าอี้เล็คเชอร์นี่แหล่ะ  ลนตูดแปปเดียวก็สะดุ้ง
(แต่นี่แค่ตอนมัธยม กางเกงมันบาง)
ตอนเรียนเทคนิค  กางเกงขายาวมีแต่หนาๆ กัน
บางคนลนจนควันขึ้นก็มี 

[papos]

คนที่นี่น่ากลัวจริงๆ 

[IM]

เมื่อปีที่แล้วไปเลี้ยงบายเนียร์กันที่ร้านอาหารซึ่งไกลออกไปจากตัวเมือง น่าจะราว 10กิโลเมตร
บางคนก็เอามอ'ไซด์ไป บางคนก็รวมกลุ่มขึ้นกระบะเพื่อนไป
แล้วมีกลุ่มหนึ่งที่ไปกระบะกัน ราว 10 คน 
เรื่องเกิดตอนขากลับ
เพื่อนคนนี้มันออกเฉื่อยๆ (ตั้งฉายาให้ตั้งแต่ปี 1 ว่าเฉื่อย) มันก็เฉื่อยสมฉายา
ขึ้นรถช้ากว่าคนอื่นเค้า เลยแกล้งทิ้งมันไว้ ให้มันกลับ มอ'ไซด์ กับคนอื่น
ตอนแรกมันก็วิ่งตามถึงหน้าร้าน  แต่เพื่อนบนรถกระบะก็ไม่รอ (ก็ตั้งใจแกล้งมันนี่นะ)
ทีนี้มันก็ให้เพื่อนอีกคนขับมอ'ไซด์มาส่งที่ร้านที่นัดกันไว้ก่อนหน้านั้น
มันก็โวยวาย  เพื่อนๆ ก็ฮากัน โดยไม่คิดว่ามันจริงจังมาก

จนมันนั่งร้องไห้ ทุกคนเริ่มทำอะไรไม่ถูก
แล้วมันก็เอาขวดเบียร์ลีโอฟาดเข้าที่หัวตัวเอง
ผมนั่งอยู่ข้างๆ แต่คว้าไม่ทันเพราะไม่คิดว่ามันจะทำแบบนี้
เพราะมันจับปุ๊บฟาดเลย  ทีแรกไม่แตก  มันฟาดซ้ำทันที
ขวดแตกเป็นเสี่ยงๆ เพื่อนๆ ก็รีบกรูเข้ามา โอ๋มันอยู่พักใหญ่
แล้วก็ชักชวนไปเธคต่อเพราะเห็นว่าหัวมันแตก

ถ้าดูจากการที่แกล้งๆ กันมาตลอด 4 ปีที่เรียนด้วยกัน เหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
แต่เพราะความจริงจังของมัน  ทำให้ไม่มีใครแกล้งมันอีกเลย 

[Romzaikyu]

เกินไป๊ 

วันนี้เสนอเรื่องการแกล้งกันทางโทรศัพท์

เพื่อนคนนึงชื่อน้องเดือน เป็นลูกคุณหนู
วันนึงซัก ม.5 เรากลับมาจากเข้าค่ายอะไรซักอย่าง
มาถึงโรงเรียนน้องเดือนก็โทรศัพท์หาคุณพ่อให้มารับ
"คุณพ่อคะ..." ตูก็วิ่งเข้าไปชิงโทรศัพท์
"ลูกสาวของคุณตอนนี้อยู่กับเราแล้ว กรุณาเตรียมเงินค่าไถ่ห้าแสนบาทไว้ด้วย
ห้ามบอกตำรวจ แล้วเราจะติดต่อกลับไป"  แล้วก็วางหู 
โดยมีน้องเดือนตะโกนโหวกเหวก และทุบตีตูอยู่ข้างๆ 


ที่โหดกว่านั้นรุ่นพี่แกล้งกันโทรไปที่บ้านเพื่อนคนนึง
โดยให้ผู้หญิงคนนึงโทรโดยทำเป็นร้องไห้กระซิก
แล้วก็พูดว่า "คุณแม่คะ ชัยวัฒน์ทำหนูท้อง" แล้วก็ปล่อยโฮ วางสายไป
เมื่อชัยวัฒน์กลับถึงบ้าน ก็พบพ่อแม่นั่งห้นาเครียดรออยู่... 
วันนั้นตามโทรเคลียร์ใหญ่ว่าใครวะแกล้งกู 

[papos]

 

[IM]

โทรศัพท์แบบนี้น่าเล่นนะ 

[Ou!]

ใครแกล้งตูแล้วเดือดร้อนพ่อแม่อย่างนี้มีต่อยแน่นอน

[|<3N]

น่าสนุก

[ส้ ม ♥]

^

^

^

^

ต่อยมันเลยค่ะคุณพี่

[Earthchie]

โทรศัพท์ก็เคยเล่นช่วงที่บ้านบิ๊กบราเธอร์ดังๆ

ก็ประชุมสายกันสามคน เพื่อรอฟังเหตุการณ์สด แล้วโทรไปหาเพื่อนอีกคน

พอรับปุ๊ป... สวัสดีครับ ยินดีต้อนรับเข้าสู่บ้านบิ๊กบราเธอร์ ท่านเป็นผู้โชคดีจากการสุ่มหมายเลขเพื่อร่วมสนุกกับเรา

หากท่านต้องการเล่นเกม กรุณากด กด 1

ว่าแล้วมันก็กดดังตู๊ดด  

ป.ล. ตอนโทรไป เปิดเพลงทำนองมันส์ๆ คลอๆไปด้วยจะสมจริงมาก

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

สมัยเรียนม. 6 มีชั่วโมงพละที่ต้องลงไปเรียนตอนเก้าโมงเช้า พอเรียนเสร็จขึ้นมาทุกคนจะมีเหงื่อออกกันมาก
ผมซื้อแป้งตรางูไปกระป๋องนึง ปรากฎว่าพริบตาเดียวเพื่อนๆใช้เกลี้ยงหมด

สัปดาห์ต่อมา เหตุการณ์อย่างเดียวกันก็เกิดขึ้น

และสัปดาห์ต่อๆมา

จนทนไม่ไหว เพราะว่าบางครั้งซื้อไปแต่เราไม่ทันใช้ เพื่อนใช้หมดซะแล้ว

วันนึงก่อนจะไปเรียน ก็เลยไปซื้อแป้งข้าวโพดมาถุงนึง จากนั้นเอามาบรรจงกรอกลงไปในกระป๋องแป้งตรางู
เวลากรอกไม่กรอกเปล่า ใส่ผสมแป้งตรางูจริงๆไปด้วยเพื่อให้กลิ่นไม่แปลกปลอม
แล้วปิดท้ายตรงส่วนบนสุด ใส่แป้งจริงๆไปด้วยเยอะๆ

พอถึงชั่วโมงเรียนพอกลับขึ้นมาผมก็รีบคว้าแป้งมาเทใส่มือแล้วใช้กับตัวเองก่อนเพื่อไม่ให้ผิดสังเกต
"เฮ้ย พิรัตน์ เอาแป้งมาเด๊ะ" ว่าแล้วเพื่อนคนนึงก็คว้าไป ส่วนผมก็แกล้งแย่งพอเป็นพิธีแต่ไม่สำเร็จ แป้งเจอส่งเวียนไปทั่วห้องจนกระทั่งเหลือแต่กระป๋องเปล่า
"เฮ้ย ทำไมวันนี้แป้งไม่ค่อยเย็นวะ"
"เออว่ะ เหนียวตัวด้วย หรือว่าแอร์เปิดไม่สุด "

"ก็นี่มันแป้งข้าวโพดกรอกเองกับมือ จะเย็นได้ไง"

วันนั้นฮาขี้แตกกันทั้งห้อง 

[เดอะบุ๋ม]

    พี่่ร่ม