ไข้หวัดใหญ่ 2009 (แตกหน่อ)

เริ่มโพสต์โดย เดอะบุ๋ม, 11 มิ.ย. 2009, 14:04 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

Piix

เอ่อ คือเพื่อนที่ออฟฟิสป่วยเป็นไข้หวัด ตัวร้อน ไอ เจ็บคอ น้ำมูกไหล มีไข้แต่ไม่แน่ใจว่าสูงรึเปล่า เป็นมาเกือบ 10 วันแล้ว

แล้วตอนนี้เราก็ติดเค้ามาเรียบร้อยแล้ว เป็นไข้เล็กน้อย ตัวรุมๆ มา 4-5 วันละ เจ็บคอนิดหน่อย


แสดงว่าตอนนี้เราควรอยุ่บ้านไม่ไปไหน เพื่อเป็นการไม่แพร่เชื้อสินะ

เราว่าเราแค่เป็นหวัดธรรมดานะ ไม่ได้ตื่นเต้นอะไร แต่ใครๆก็ไล่ให้ไปหาหมอ



ปล. ถ้าจนถึงวันที่ 27 นี้ ตัวยังไม่หายรุมๆแบบนี้ คงไม่ไปงานที่บ้านพี่แอนแล้วนะ เกรงใจคนรับเชื้อ

NooKSTYLE

ไม่เป็นไรครับ ถือว่าเผื่อแผ่กัน :56:











เอาให้ป่วยกันหมดน่ะครับ ของกินจะได้เหลือ :54:

ความฝันกลางฤดูร้อน

แต่ถ้ามีไข้ก็ควรไปหาหมอสักหน่อยก็ดีครับ
ถ้าเป็นโรคอื่นที่มียาช่วย จะได้หายเร็วขึ้น
ฝันซ่อนสับสนวุ่นวาย หย่อนคล้อย

iannnnn

ขอแตกหน่อเลยนะจ๊ะ

พอดีวันนี้ไปเยี่ยมมหาลัยมา (เจออีบวบแว้บๆ แต่ไม่ได้คุยกัน)
เพื่อนที่มันจบมาจาก ร.ร.เซ็นฯ โดนถากถางใหญ่เลย :30:


แต่ก็นั่งตากฝนมาหน่อยนึงเหมือนกัน เลยตอนนี้เริ่มคัดจมูกละ :25:

ยุนเอ

เราจะต้องการอะไรมากมายไปกว่า อะไรมากมาย

กากก่อเกรียนนู้บ

 :05: เพิ่งกดตอบไปที่ตกข่าว โดนแตกหน่อไปหลังจากกดโพสต์เสร็จ โหดร้ายมาก
ก๊อปมาใหม่



:25: ขอบคุณครับหมอแมว ค่อยยังชั่ว บวกให้แล้วนะครับ

ส่วนนุ้ก เอ็งระวังที่เอ็งพิมพ์หน่อยก็ดี

NooKSTYLE


Bellbells


ยัง มี พุง

 :37: ตูนี่เสี่ยงมากถึงมากที่สุด

ตั้งแต่มันเพิ่งเริ่มแพร่ มีแค่แอลเอ ซานฟราน ฮ่องกง

ตูกวาดเรียบ ไปมาแล้วทุกที่  :08:

น่าแปลกว่าที่เมกาเนี่ย ผู้คนเค้าดูชิลกันยังไงไม่รู้ ขึ้นเครื่องมาก็ไม่ปิดปาก

อีพวกเกาหลีนี่แหละ ปิดกันพรึ่บพรั่บ ฝรั่งพากันตกใจ

"นี่เค้าเป็นรึปล่าวถึงได้ปิดปากกัน?" :30:

เออเว้ย คิดต่างกันแท้ๆ อีซีกโลกเราคิดว่าปิดปากเพื่อป้องกัน

ส่วนอีกฟากกระโน้น คิดว่าปิดเพื่อไม่ให้แพร่เชื้อ

ว่าแล้วขอเล่าเรื่องการวัดอุณภูมิของแต่ละที่

ที่เมืองไทยขาเข้าไม่เจออะไรเลย นอกจากโต๊ะที่มีพยาบาลนั่งอยู่

(รึเป็นเพราะว่าพวกตูแยกจากผู้โดยสารก็ไม่รู้ หารู้ไม่พวกตูเนี่ยตัวเสี่ยงติดเชื้อกว่าผู้โดยซะอีก)

ที่เกาหมี เมื่อก่อนเป็นแค่ไอ้เครื่องสแกนอุณหภูมิ (ที่เมืองไทยเพิ่งจะมี)

ตอนนี้ก็จะมีเจ้าหน้าที่มาดักรอหน้าเครื่องเพื่อวัดอุณภูมิกันเลย

เครื่องก็มีสองแบบคือ แหย่หู กับ แปะตรงคอ

บางวันพี่แกคงนึกครึ้มใจ อารมณ์ว่าชีวิตตูน่าเบื่อเหลือแสน

ใครยื่นหูให้พี่แกจิ้ม แกก็เอาแปะคอ ใครยื่นคอ พี่แกก็เอาทะลวงหู

โว้ววว  ตูตกใจว้อย ดีไม่แยงแก้วหูตูบรรลัยหมด :07:

ประเทศที่ประทับใจต่อมาคือสิงคโปร์ เป็นปรอทเลย

เรียลปรอท แต่แค่ปั๊ดตะนาเป็นระบบดิจิตอล แต่กลไกยังเหมือนเดิม

คือหนีบตรงจั๊กกุแร้ แล้วสิงคโปร์ร้อนไตแหกเหมือนบ้านเรา

ยูนิฟอร์มตูก็หนาเยี่ยงผ้าห่มเอสกิโม เต่าแตกจั๊กแร้จุ๊บกันทุกนาง

แล้วตูดันเป็นคนสุดท้าย  :05: ปรอทเปียกมาเชียว

แต่ที่ชอบที่สุดคือฮ่องกง ไม่ต้องมาประชิดตัว ไม่ต้องมาจิ้มมาแปะ

ไม่ต้องมาหนีบที่จั๊กให้เหงื่อจุ๊บ

ฮ่องกงมีระบบ "ปืนเลเซอร์วัดอุณภูมิ"

ไอ้ม๋าแตกกกก  :07: ตกใจแทบสิ้นชีวิต

เพราะโรงแรมที่ฮ่องกงเป็นโรงแรมในแอร์พอร์ต กำลังเดินเม้าๆไป

จู่ๆก็มีอาหมวยยืนดักหน้าทางเข้าพร้อมพูดว่า "เอ๊กจึ๊คิ้วซึมี"

แล้วเอาปืนเลเซอร์เล็งหน้าผากตู

แม่จ้าววววว มีไฟจุดแดงๆบนกะโหลกตูด้วยนะ

เกิดอาหมวยอีหยิบมาผิดอัน อั๊วมีซี้แหง๋แก๋กันแน่ๆ

ส่วนเพื่อนตูคนนึง โดนกักตัวที่เกาหลี 10 วันเต็ม

เพราะว่าในไฟลท์มีคนเป็นโรคนี้ 3 คน

คือไม่ใช่ว่าแค่เฝ้าระวัง หรือเข้าข่ายว่าเป็น

แต่ตรวจแล้วเป็นเลยจริงจังไม่ใช่สลิงและตะลิงปลิงแต่อย่างใด

JFK-ICN บิน 14 ชั่วโมงได้

ครอบครัวนี้มีห้าคน คือพ่อแม่ ลูกตัวน้อย ลูกสี่ขวบ ลูกหกขวบ

ผู้บริการโซนครอบครัวนี้คือเพื่อนตูเอง

ตอนขึ้นเครื่องมา ตัวแม่น่ะไม่สบายอยู่แล้ว

พอกลางไฟลท์ ลูกคนเล็กก็เริ่มมีไข้สูง 41 องศาแบบเฉียบพลัน

แล้วก็ลามมาลูกคนกลาง ลูกคนโต พอถึงอินชอนปุ๊บ

เพื่อนตูบอกว่า

"ตั้งแต่เกิดมาตูไม่เคยรู้สึกยิ่งใหญ่ขนาดนี้มาก่อน

เพราะทุกคนกั้นผู้โดยสารคนอื่นออกหมด แหวกทางให้อี 7 คนนี้เดินออกไปก่อน"

คือครอบครัวนั้นห้าคน เพื่อนตู แล้วก็เจ๊ที่อยู่อีกฝั่งก็โดนหางเลขไปด้วย

ออกไปก็ตรวจกันยุบยั่บ ส่องหูส่องคอ เก็บชิ้นเนื้อ แล้วก็กลับไปนอนตุ๊มๆต่อมๆที่โรงแรม

ผลคือเพื่อนตูไม่ติดเชื้อ แต่เด็กสามคนนั้น

เป็นไข้หวัดใหญ่ H1N1 ชัวร์ป้าบ

โดนกักตัวไปซะสิบวัน มีแต่คนห่วงใย กลัวเอาเชื้อมาแพร่ในโรงแรม  :33:
ห๊ะ! อะไรนะ!!!

iannnnn

:55: แล้วเพื่อนคนนั้นก็มาเที่ยวพัทยาไทยแลนด์ใช่ไหม

ยัง มี พุง

ปล่าว มันเพิ่งไปกินข้าวกะตูเมื่อวานที่เกาหมี

วันนี้ตูก็มาบิน

แล้วเดี๋ยวตูกลับไปแพร่ต่อแถวลาดพร้าว โชคชัยสี่อะไรเทือกนี้  :47:
ห๊ะ! อะไรนะ!!!

Bellbells

พี่ตาลเล่าเรื่องสนุกดีอะ +1  :30:

จักรี

ที่บ้านนอกผมเป็นไข้หวัดกันยกบ้านเลยครับ
อยู่ตั้งโคราช  คงไม่น่ามีจะแผร่ได้เร้วขนาดนั้นมั้งเนอะ (ปลอบใจตัวเองสุดๆ)
















ว่าแต่ใครอย่ามาเล่นมุก ป่วยยกบ้าน นะ ตูเคือง เพราะจองไว้เล่น เวลาอื่น

ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย

iannnnn

งั้นตูเล่นอันนี้ก็ได้


ดีนะที่ตาลจะเอาเชื่อไปแพร่
เพราะตูอยู่ลาดพร้าว :05:

จักรี

ตาล เอาไปแพร่เลยนะ



ถ้าตาลเชื่อเรา จะสามารถเอาไข้หวัดใหญ่ไปได้สองจังหวัด



ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines