ลัทธิ : แอบรัก (ต่อแหนก)

[เกดลดา]

บ้าจริง

แต่เคยเอาห่อข้าวที่เค้าจัดให้สตาฟอ่ะเอามาให้ตั้งหลายห่อแน่ะ เหมือนรู้เลย 

[ยุนเอ]

บ้าแต่จริง 

[อู๋]

รู้ว่ายังไงๆก็ไม่พอ

[น้องเข่มเข๊ม]

คนนี้เป็นแฟนเก่าค่ะ

ไม่รู้ว่ารักแรกพบหรือว่าอะไรดี ยังไม่รักดีกว่าแต่ปิ๊ง

ตอนนั้นเป็นสตาฟให้กับงานๆนึงแล้วเค้าก็เป็นสตาฟเหมือนกัน

คือเค้าเดินผ่านไปแล้วก็สบตากันแล้วตอนนั้นรู้สึกหวั่นไหวใจสั่น

แล้วเค้าก็เดินผ่านไปค่ะ

ก็เลยบอกเพื่อนว่า แกคนเมื่อกี้ที่สูงๆ รู้สึกว่าชอบว่ะ น่ารักดี

แล้วสักพักตอนหลังเค้าก็เดินกลับมาแล้วก็มาชวนคุย ใจสั่นเลย


แล้วต่อมาก็มาคอยช่วยงานนู่นนี่ดูขยันมาก

ตอนแรกไม่คิดว่ามาจีบเรา อาจเป็นเพราะจุดที่อยู่มีสตาฟอยู่เยอะเค้าก็เลยวนเวียนมาบ่อยๆ

ตอนหลังเริ่มมีเอาของเล่น เอานู่นนี่มาให้ มาแบบวางไว้แล้วจากไป ไอ้เราก็ไม่คิดว่าให้เรา

ไม่เคยคิดเข้าข้างตัวเองเลย ก็เลยไม่กล้าเอากลับ ตอนหลังเพื่อนเค้าก็บอกเพื่อนเราว่า

เค้าให้เราให้เอากลับไปด้วย เดี๋ยวเค้าเสียใจ ตอนนั้นก็เลยเอากลับแบบเขิลๆ ฟอร์มๆนิดนึง


จบค่ะ 

ม. นามสมมติเหรอ   

[เกดลดา]

ใช่ค่ะเจ๊ เลยตัดจบละ เอาแค่ตอนเริ่มพอ

[น้องเข่มเข๊ม]

ไปเขียนถึงมันทำไม   




คิดแล้วโมโหไม่หาย 

[เทอร์โบบูสเตอร์]

ม. หม่อนเหยิน เร๊อะ!!!

[อู๋]

โมม ปกมลัม ต่างหาก

[น้องเข่มเข๊ม]

มิล์ม  มัฐภูมิหรอก

[เกดลดา]

ไม่เป็นไร อันนี้คุยเรื่องรักแรกพบ แอบรัก แอบชอบอะไรงี้ เล่าได้  

แต่ถ้ามีให้เขียนจุดจบ ก็คงไม่อยากเขียนแล้ว บ้าที่สุด    



โอว ปั่นกันกระจุย มีคนตัดหน้าคุณตั้ง 3 คนแน่ะ

ว่าแต่ มิล์ม โมม หม่อมเหยิน อะไรกัน 

[นักศิลปะ]

มัม ฟอนต์
 

[น้องเข่มเข๊ม]

ชั้นกลายเป็นผู้หญิงด้านชาไปแล้ว พระเจ้า~   

[อู๋]

ทำไมมันไม่เร็วล่ะครับ

[เกดลดา]

มัมเป็นแฟนเพื่อนเกดค่ะลุงโอ๋ เดี๋ยวงานเข้า  

ชั้นกลายเป็นผู้หญิงด้านช้า ชาไปแล้ว พระเจ้า~   

/

[เทอร์โบบูสเตอร์]

ทำไมมันไม่เร็วล่ะครับ