โจทย์ประจำเดือนมกราคม 2552

[Soris0ri]

ผิดกติกานะคะ
ไปมาตั้งแต่ปีที่แล้ว 

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

[Soris0ri]

มันคือตัวอะไรคะ 

[บิ๊กเล็ก]

  รูปหมอแมว

ถ้าดูว่ามันรู้สึกดี feel gooood อย่างที่โจทย์ว่าก็ได้

ดูว่ามันกำลังจะไม่รอดก็ได้ 

[iannnnn]

ดูของแต่ละคนเซ่

[Romzaikyu]

Feel Good Short Story

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...
มีตัวอ่อนของจักจั่นตัวหนึ่งอาศัยอยู่ใต้ดิน
มันเกิดมาในความมืด ไม่เคยเห็นอะไร ไม่เคยรู้อะไรทั้งสิ้น
จนกระทั่งวันหนึ่ง มันพบกับตัวอ่อนจักจั่นอีกตัวหนึ่ง
ตัวอ่อนอีกตัวนี้อายุมากกว่ามัน
ตัวอ่อนอีกตัวนี้บอกมันว่ามันจะต้องขึ้นไปข้างบน
ไม่ว่าจักจั่นตัวไหนก็ต้องขึ้นไปข้างบน
แล้วมันก็จากไป
เจ้าตัวอ่อนของเราก็ได้แต่เฝ้าสงสัยว่าจะต้องขึ้นไปข้างบนทำไมกันหนอ

แล้วมันก็เจอตัวอ่อนอีกตัวหนึ่ง
ตัวอ่อนตัวนี้ก็บอกว่ามันกำลังจะไปข้างบนเหมือนกัน
แต่เจ้าตัวนี้รู้มากกว่าอีกตัวหนึ่ง มันบอกว่ามันจะขึ้นไปแล้วบิน
บิน คืออะไร เจ้าตัวอ่อนของเราถาม
ตัวอ่อนอีกตัวก็บอกว่า บินก็คือการไปไหนได้อย่างอิสระ
แล้วมันก็ขึ้นไปข้างบน

เจ้าตัวอ่อนของเราก็ได้แต่สงสัยว่าทุกวันนี้มันก็ไปไหนได้อย่างอิสระนี่นา
แล้วจะขึ้นไปข้างบนกันทำไมกันหนอ
มันได้แต่เฝ้าสงสัยอยู่อย่างนั้น จนกระทั่งมันรู้สึกสงสัยจนทนไม่ได้
มันจึงขั้นไปข้างบนบ้าง แต่ไม่ทันถึงข้างบน มันก็เจอกับมด
มันถามว่ามดเคยขึ้นไปข้างบนไหม
ยังหรอก แต่วันนี้ฉันก็จะได้ขึ้นไปข้างบนแล้ว
ขึ้นไปทำไมล่ะ เจ้าตัวอ่อนถาม
ไปหาอาหารไง มดตอบ
ถ้าอย่างนั้นข้างบนเป็นยังไง กลับมาบอกฉันบ้างนะ
ใจจริงเจ้าตัวอ่อนก็กลัวที่จะขึ้นไปข้างบนเหมือนกัน
มดก็รับปากว่าจะกลับมาบอก

เจ้าตัวอ่อนเฝ้ารอ จนในที่สุดเจ้ามดก็กลับมากับฝูง พร้อมกับอาหารของมัน
ข้างบนเป็นอย่างไรบ้างบอกฉันหน่อย เจ้าตัวอ่อนถาม
ข้างบนนั้นมีอะไรให้รู้เยอะแยะเลย มดตอบ
อะไรบ้างล่ะ ตัวอ่อนจักจั่นถาม
เช่น เธอเป็นตัวอ่อนจักจั่น วันหนึ่งเธอก็จะเป็นจักจั่นแล้วก็บิน มดตอบ
ฉันรู้แล้วล่ะ มีอะไรอีก เจ้าตัวอ่อนยังอยากรู้
เธอจะบินอยู่เจ็ดวัน แล้วเธอก็จะตาย มดตอบ
ตายคืออะไร เจ้าตัวอ่อนถาม
ตายคือเธอจะไม่รับรู้อะไรอีกต่อไปและเป็นอาหารของพวกฉัน อย่างนี้ไง
แล้วมดก็ลากแมลงตัวใหญ่ตัวหนึ่งที่หน้าตาคล้ายเจ้าตัวอ่อน
เพียงแต่มีแผ่นอะไรซักอย่างที่ใหญ่มากอยู่ที่หลัง แต่มันดูยับ และขาดเป็นรูเต็มไปหมด
ที่สำคัญเจ้าสิ่งนั้นไม่ได้ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่นิดเดียว
เจ้าตัวอ่อนไม่ถามอะไรอีก มุ่งหน้าลงสู่เบื้องล่าง
ไม่คิดจะขึ้นไปข้างบนอีกเลย

จากนั้นมันก็คอยตามหาตัวอ่อนอื่นๆ ว่าขึ้นไปแล้วจะเป็นอย่างไร
แต่ไม่เคยมีใครเชื่อมันเลยสักตัว ทุกตัวต่างขึ้นไปข้างบน
มันเองก็ได้แต่ห้าม และ มองตัวอ่อนตัวอื่นจากไป
ภาพแมลงที่ถูกมดลากมาวันนั้นเฝ้ารบกวนจิตใจของเจ้าตัวอ่อนมาตลอด
และ ยิ่งมันเจอตัวอ่อนตัวอื่นมากขึ้นเท่าไหร่
ภาพนั้นก็ยิ่งตามหลอกหลอนมันทุกครั้ง และ มันก็ยิ่งเศร้ามากขึ้นเรื่อยๆ
จนมันไม่อยากที่จะรับรู้อะไรต่อไปอีกแล้ว
ทำอย่างไรจึงจะไม่ต้องรับรู้อะไรอีกต่อไป
ตายยังไงล่ะ เจ้ามดเคยบอกเอาไว้
มันจึงตัดสินใจขึ้นไปข้างบน...เพื่อตายและจะได้ไม่ต้องรับรู้อะไรอีก

ในที่สุดมันก็ขึ้นมาถึงข้างบน
โลกอีกโลกหนึ่งที่ไม่เหมือนใต้ดินที่มันอยู่
มีอะไรมากมายอย่างที่มดเคยบอกไว้จริงๆ
มันเคลื่อนไปทางไหนก็ได้โดยไม่ต้องขุด
นี่สินะที่เรียกว่าบิน แต่มันขึ้นไปข้างบนไม่ได้นี่  บินนี่ไม่สะดวกเอาเสียเลย
มันทำถูกแล้วสินะที่คอยบอกตัวอ่อนตัวอื่นไม่ให้ขึ้นมา

และแล้วมันก็รู้สึกแปลกที่กลางหลังของมัน
ที่จริงมันรู้สึกทั้งตัว มันรู้สึกอึดอัด เหมือนร่างกายจะปริแตกออก
หลังของมันเริ่มปริออกจริงๆ นี่สินะที่เรียกว่าตาย
ตัวของมันปริออกจนเป็นสองส่วน และมันกำลังเหมือนระเบิดออกมา
เจ้าตัวอ่อนหลับตาลงรอที่จะตายอย่างช้าๆ
แต่ว่ามันยังรับรู้อะไรอยู่นี่ ตายแล้วจะไม่รับรู้อะไรไม่ใช่หรือ

มันลืมตาขึ้น มองเห็นข้างบนอีกครั้งหนึ่ง มันยังไม่ตายสินะ
มันเหลือบมาเห็นเปลือกที่เคยเป็นตัวของมันกองอยู่ข้างๆ
มันลองขยับตัว มันก็ยังคงมีขา มีตัว มีหัวอยู่นี่นา ถึงมันจะหน้าตาแปลกไปบ้างก็เถอะ
มันกลายเป็นจักจั่นอย่างที่มดเคยบอกแล้วสินะ
แสดงว่ามันจะต้องมีแผ่นนั่นที่หลังของมันด้วยสินะ
มันเหลือบไปมอง แผ่นยับยู่นั่นอยู่จริงๆ
มันขยับแผ่นนั้นมันคลี่ขยายออกได้อีก และมันไม่ได้ยับและขาดวิ่นอย่างที่มันเคยเห็น
มันใส บาง และ มีพลังอะไรบางอย่างที่ดึงดูด
คล้ายท้าทายให้มันลองขยับดู

เจ้าจักจั่นขยับเจ้าแผ่นนั้น มันกระพือขึ้นลง เกิดลมพัดผ่านเจ้าจักจั่น
มันขยับแรงขึ้น แรงขึ้นมันลอยขึ้นมาได้ นี่สินะบิน
มันบินขึ้นมาและ บินออกไปอย่างอิสระ
นี่มันไม่เหมือนกับใต้ดินที่มันเคยอยู่
ไม่เหมือนกับอะไรที่มันเคยเจอมาทั้งหมดในชีวิตของมัน
มันเข้าใจแล้วว่าทำไมตัวอ่อนทุกตัวต้องขึ้นมาข้างบนแล้วบิน
ความรู้สึกข้างในมันแน่นจนมันระเบิดออกมาเป็นเสียงร้องที่มันก็ไม่เคยรู้มาก่อนว่ามีอยู่ในตัวของมัน
มันได้พบแล้วว่ามันเกิดมาเพื่ออะไร
มันบินไปเจอกับจักจั่นตัวอื่นๆ อีกมากมาย ส่งเสียงร้องประสานกันไปทั้งป่า
มดพูดถูกข้างบนนี้ยังมีอะไรให้รู้เยอะแยะเลย


.................................................................................................


เย็นวันนั้นผมเดินเข้าไปในป่าเจอซากจักจั่นตัวหนึ่งเกาะนิ่งอยู่ที่พื้น
ผมก้มลงจะหยิบมันขึ้นมาดู ผมเข้าใจผิด จักจั่นตัวนั้นยังไม่ตาย
แต่ก็ใกล้ถึงเวลาแล้ว มันบอกว่ามันรู้ตัว
แล้วมันเล่าเรื่องนี้ให้ผมฟัง ตลอดจนเรื่องราวชีวิตเจ็ดวันหลังจากนั้น
มันเล่าอย่างสนุกสนานเท่าที่เรี่ยวแรงของมันจะมีเลยทีเดียว
ขณะที่มันเล่ามีฝูงมดมารออยู่มากมาย
มันบอกว่าหนึ่งในนั้นเป็นเพื่อนของมันเอง
ถ้ามันตายช่วยส่งมันให้เพื่อนของมันด้วย ผมรับปาก
เราคุยกันอีกซักครู่ใหญ่ เจ้าจักจั่นก็เงียบไป
ผมว่าผมเห็นมันยิ้มด้วยนะ และนั่นน่าจะเป็นแรงเฮือกสุดท้ายของมันก่อนจะนิ่งไป
ผมส่งจักจั่นให้กับเพื่อนของมัน มดตัวนั้นโบกมือลาผม บอกว่าจะรีบกลับรัง เย็นมากแล้ว
ผมนั่งมองฝูงมดลากจักจั่นตัวนั้นไปที่โพรงใต้ดินของพวกมัน จนกระทั่งแสงเย็นลับไป

อ้อ ลืมบอกไป ก่อนที่เจ้าจักจั่นจะเงียบไป มันบอกผมว่า...

[iannnnn]

[คนกินสื่อ]

แปะๆ จองที่ 

[กวางจ้ะ]

ว่าาาา... 

[ส้ ม ♥]

ขอบคุณค่ะพี่  

[JΛNΣ]

ว่า..... ฟ้องยักษ์

[เกดลดา]

ว่าาาา... 

[กันย์]

ตัดจบแล้วครับ

[☼ แอนมินิ ☼]

  มารอลุงร่มเป็ดย่างละโว้เรนเจอร์ (คนอะไรชื่อย๊าวยาว)

[Romzaikyu]

นั่นแหละครับ จบแล้ว