ณต... นานๆ โชว์

เริ่มโพสต์โดย ณต, 01 ธ.ค. 2008, 02:16 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

คุณหนูฟ้า

ความหลงใหลในภาพลวงตา ที่ได้มาใช่ความสุข

Buob Marley

http://img3.f0nt.com/flash/66d37d0393ee1ab1e2e55182dfabf34e.swf

A Long Patience: Wish Us Luck (and Happy Anniversary)

เก้อ

#62
ที่ว่า ความรู้สึกที่ดูภาพถ่ายชุดนี้
ไม่เหมือนที่ดูภาพถ่ายที่สวยๆที่เคยเห็นเลยขอขยายความแล้วกัน
อย่างภาพถ่ายที่ว่าสวยๆที่เคยเห็น ถึงจะสวยมาก
ก็ยังรู้สึกอยู่ว่า "นี่คือรูปถ่ายรูปหนึ่ง"

ขออนุญาตขยายความด้วยการนำมาเปรียบเทียบชุดวิธีคิดที่แตกต่าง
เนื่องจากพอกดไปชมภาพชุดของอู๋ ที่สวยจนอึ้งเช่นเดียวกัน
มันทำให้ผมมองเห็นข้อแตกต่างนี้ชัดขึ้น ขอนำมาอธิบายเปรียบเทียบนะครับ

รูปถ่ายของอู๋ อย่างชุดวัดซิกส์
มันคือชุดรูปถ่ายที่โคตรสวย สมบูรณ์ลงตัว
บอกเล่าเรื่องราวและอารมณ์ได้ครบถ้วนอย่างใจคิดมาก
แต่ละภาพมีข้อความที่ชัดเจน สื่อสารออกมาเฉียบคม
ภาพไหนต้องการบอกเล่าข้อความอะไร อู๋ก็เล่าออกมาได้หมดจดครบถ้วน
สื่อสารออกมาไม่มีพลาด แต่ท้ายที่สุด ผมก็รู้สึกว่านี่คือรูปถ่ายรูปหนึ่ง
มีวิธีคิดที่จะ"สื่อ"สิ่งที่เห็นออกมาให้ชัดที่สุด คิดว่าอู๋ใช้วัตถุดิบที่อยู่ตรงหน้าเป็นโจทย์
ดึงพลังของมันออกมา ใช้ทุกวิธีให้สิ่งที่อยู่ในรูปเปล่งเสียงมาที่ผู้ชม
เหมือนนวนิยายที่ใช้โวหารที่ไพเราะ บรรยายความงามความประทับใจ
ของสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ซึ่งก็ทำได้สำเร็จ


แต่ชุดรูปถ่ายของพี่ณตมันต่างออกไป
ภาพพวกนี้ออกมาจากธรรมชาติในตัวของพี่ณตพอๆกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า
มันเหมือนคำบอกเล่าที่กำกวม เหมือนบทกวีที่ไม่เผยความจริงด้วยการบรรยาย
แต่มันจะทำให้เรา"รู้สึก"แทน เรารู้สึกถึงอารมณ์คนถ่าย พอๆกับสิ่งที่อยู่ในรูป
เสียงของพี่ณตดังขึ้นมาพอๆกับเสียงของสิ่งที่อยู่ในรูป(ถึงทั้งสองจะดังแผ่วๆพอๆกันก็เถอะ)
ที่สำคัญ ทำให้รู้สึกว่า"นี่คือการหยุดชั่วขณะหนึ่งของโลกใบนี้เอาไว้"
มากกว่าจะเป็น"ภาพถ่ายภาพหนึ่ง" ซึ่งข้อแตกต่างนี้
คิดว่าไม่ใช่แค่เพราะใช้อุปกรณ์ที่แตกต่างกัน

แล้วยิ่งได้รู้จักพี่ณตอยู่แล้ว ทำให้รู้สึกอีกอย่างว่า
พี่กำลังพูดอะไรบางอย่าง แต่พูดผ่านรูปถ่ายน่ะ
วัสดุหรือสถานที่ที่อยู่ตรงหน้า เป็นแค่เค้าโครง เป็นแค่ส่วนหนึ่งของทั้งหมด
เพื่อที่จะถูกเติมต่อด้วยฟิล์ม ด้วยการล้าง ด้วยแสง ด้วยน้ำยาและด้วยมือ
และมันยังทำให้คนดูจินตนาการไม่ออกว่าทำยังไงจึงจะได้มันมา

ไม่ได้บอกว่าวิธีการไหนดีกว่านะครับ
เหมือนคนเล่นดนตรีคนละแนวมากกว่า
เปรียบกันไม่ได้อยู่แล้ว ทำได้แค่เปรียบเทียบความแตกต่าง
ถ้าถามผม เพลงของอู๋ก็เพราะลงตัวหาที่ติไม่เจอ
แต่ผมดันผมชอบฟังเพลงแนวพี่ณต :12:

I ROCK , THEREFORE I AM

คุณหนูฟ้า

ชอบแนวพี่ณตด้วย   :25:
ความหลงใหลในภาพลวงตา ที่ได้มาใช่ความสุข

iannnnn

ตูชอบกอล์ฟไมค์

ณต


ขอบคุณบักเก้อนะครับ ที่ชอบงานชุดนี้

ความจริงการที่ตูกลับมาหยิบกล้องอีกครั้งนี่
ได้แรงบันดาลใจเริ่มต้นจากอู๋เลยนะ +

เห็นพัฒนาการของอู๋แล้ว
ถ้าไม่หลงทางไปไหนซะก่อน
ตูว่าน่าจะได้เห็นงานดีๆ จากอู๋อีกเยอะ


อู๋

 :46: อุ้ย เขิล ขอบคุณครับ

ผมว่างานพี่ณตนี้คลาสสิคมาก คือดูกี่ทีก็ไม่เบื่อ และอย่างที่เก้อบอก ภาพของพี่ณตมันเหมือนจะพูดอะไรกับคนดูด้วยหละ

และที่เจ๋งที่สุดคือ มันทำให้ต่อมจินตนาการของแต่ละคนที่ดูรูปตื่นตัวแบบฟุ้งกระจายมากครับ :40:

เดอะบุ๋ม


แนนเค้ก ❤


รูปที่พี่ณตถ่ายสะกดใจ (โอ้ว กูจะเวอร์ไปไหน)
ถ้าไม่ลืมหรือไม่อยู่ในที่ขาดแคลนสัญญาณเน็ตหรือไม่เมา
จะแวะมาดูก่อนนอนทุกคืนนะ :)

เอ๊ะ จะหมดอัลบั้มหรือยังหว่าคะพี่ณต :25:
Nothingness
||•• i-nan-za™``: วนัสนันท์ is back!

ณต

อ้างคำพูดจาก: แนนเค้ก เมื่อ 02 ธ.ค. 2008, 13:24 น.
รูปที่พี่ณตถ่ายสะกดใจ (โอ้ว กูจะเวอร์ไปไหน)
ถ้าไม่ลืมหรือไม่อยู่ในที่ขาดแคลนสัญญาณเน็ตหรือไม่เมา
จะแวะมาดูก่อนนอนทุกคืนนะ :)

เอ๊ะ จะหมดอัลบั้มหรือยังหว่าคะพี่ณต :25:

ยังไม่หมดครับ แต่ยังถ่ายไม่เสร็จ
คาดว่าน่าจะอีกหลายเดือน
ยิ่งช่วงนี้ แดดตอนเช้าไม่ค่อยมีด้วย   :41:

แต่ก็จะทยอยเอามาลงไปเรื่อยๆ ครับ



แนนเค้ก ❤

Nothingness
||•• i-nan-za™``: วนัสนันท์ is back!

ณต

#71
หลังๆ มา เวลาที่ผมถ่ายรูปอะไรสักอย่าง
มักจะมีสิ่งที่รบกวนจิตใจผมบ่อยๆ
มันเป็นความลังเลสงสัย
เหมือนกับว่าผมอยู่ตรงกลาง
ระหว่างอะไรสักอย่างที่ผมก็บอกไม่ถูก

นั่นคงเป็นสาเหตุหนึ่ง
ก่อนที่ผมจะเลิกถ่ายรูปไปหลายปี
ผมถ่ายรูปน้อยลงเรื่อยๆ น้อยยิ่งกว่าน้อย

การที่ผมจะกดชัตเตอร์แต่ละครั้งนั้น
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
หากถ่ายด้วยฟิลม์ ถ้าไม่ได้ผ่านความคิดหรือ
ตรงกับจินตนาการแล้ว
ผมจะไม่กดชัตเตอร์อย่างเด็ดขาด

อย่างรูปข้างล่างนี้ เป็นทางเดินลัดผ่านป่า
ไปยังสถานีรถไฟแถวบ้าน
ผมเดินผ่านมันมาเป็นร้อยๆ หน เป็นเวลาหลายปี
ปกติแล้วทุกคนที่ใช้เส้นทางนี้
จะเดินกันอย่างเร่งรีบ เพื่อไปให้ทันเวลารถไฟ

บางคนอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่า
ต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ด้านข้าง
อายุมันอาจจะถึงร้อยปี
หรือบางคนอาจไม่รู้ด้วยซ้ำ
ว่ามีต้นไม้ใหญ่เหล่านี้อยู่

ผมไปตั้งกล้องรอแต่เช้า
เพื่อรอแสงแรกของวัน
ที่นำพาความอบอุ่น
ส่องลอดผ่านพุ่มไม้ทางด้านขวา
มาปลุกต้นไม้ชราเหล่านี้
ให้ตื่นขึ้นจากหลับใหลอันหนาวเหน็บ

หลังจากที่บรรจงกดชัตเตอร์ลงไป
เงยหน้าขึ้นสูดอากาศอันบริสุทธิ์ยามเช้า
ผมรู้สึกได้ว่าแสงแรกของวัน
ที่ผ่านลอดมากระทบยอดไม้นั้น
ก็ปลุกหัวใจผมให้ตื่นจากอาการหลับใหลเช่นกัน




Ah!

เอ๊ยๆๆ :07:
เพิ่งเห็นจู๋นี้

เห็นหน้าแรกแล้ว ชอบองค์ประกอบ จัดวางได้ดีมาก
ตอนนี้ต้องออกไปดูงานก่อน ไว้จะมาเพลิดเพลินชมนานๆอีกทีครับ  :52:
        AH_LuGDeK, AH_LuGDeK_R

อู๋

 :25:

ชอบตรงที่งานของพี่ณตแต่ละรูปปราณีตมาก แล้วผลลัพธ์ก็สวยบาดใจด้วย

ครูย้งงง

องค์ประกอบภาพดีจริง :12: :12:

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines