ฝึกถ่ายรูป ประจำเดือนธันวาคม 2551

[บิ๊กเล็ก]

 


ไม่ใช่แบบน้านนน 

[slaveofann]

 

[วินด์]

ไม่พูดพร่ำทำเพลง อาศัยชัยภูมิที่ได้เปรียบ คว้ากล้องไปสอยมาแล้วครับ 

ชื่อภาพ: ฟ้าโปร่ง


ชื่อภาพ: ยักยิ้ม(ยั่วเย้า เย็นใจ จริงนา)


แนวคิดทั้งสองภาพ: ในอากาศที่กำลังเย็นจัดได้ที่ของเมืองไทย
และอุณหภูมิทางการเมืองที่กำลังเดือดปุดๆ
สิ่งเล็กๆน้อยๆก็มาทำให้คนไทยเราเป็นสุขได้

(สอบถามจากเพื่อนๆที่อยู่ออสเตเลีย, ญี่ปุ่นและเยอรมัน ไม่มีที่ไหนเห็นเลย ยกเว้นที่ไทย) 

แปลว่าอะไรดีๆกำลังจะเกิดขึ้นกับบ้านเมืองใช่มั๊ยครับ ?

[iannnnn]

อ๊าก ไม่ทัน
จะโพสต์พอดีเลย (ดูเวลาตอนเก็บดาวตะกี้ 19.28 พอดี )
งั้นถือว่าหยวนๆ ละกันนะครับ ไม่ได้ตั้งใจลอกแน่ๆ

เมื่อเย็นเห็นฟ้าสีชมพูแต่ไม่มีกล้องเลยใช้กล้องมือถือโบว์ถ่ายไม่ติด
มานึกดูหน้าของพระจันทร์และสองดาวคืนนี้เหมือนผู้หญิงน่ารักๆ คนนึง
ที่มองลงมาด้วยความห่วงใยอะไรสักอย่าง อาจคิดไปเอง แต่ก็คิดแบบนี้จริงๆ
กลับมาถึงบ้านก็ฟ้ามืดแล้ว วิ่งไปหยิบกล้องไปยืนถ่ายหน้าบ้าน
มีสายไฟระโยงระยางเต็มไปหมดเลย ดูเหมือนเส้นผมของผู้หญิง เลยหามุมสวยๆ ได้
แต่พอภาพออกมาก็ไม่ค่อยเหมาะกับโจทย์นี้เท่าไหร่ เลยหามุมอื่นอีกหน่อย
จนไปปีนหลังคาบ้านด้านหลังได้มุมมานิดหน่อยครับ เลยเอามาอวดกัน



ชื่อภาพ อยู่ห่างห่าง อย่างห่วงห่วง



ขอแถมนะครับอีกสองภาพ เป็นของขวัญต้อนรับลมหนาวละกัน



ชื่อภาพ ธิดาราตรี ๑




ชื่อภาพ ธิดาราตรี ๒

[วินด์]

ชื่อภาพ ธิดาราตรี ๒

รูปนี้เด็ดขาดมากกก  ขอยอมแพ้ 

[iannnnn]

ขอบคุณครับ ไม่หรอกๆ
จริงๆ มันมีที่มาไม่ได้โรแมนติกขนาดนั้นนะ มันจำเป็นน่ะ
ขอเอาที่มาจากอีกจู๋มาแปะละกัน อ่านแล้วเผื่อจะได้เย็นชื่นหัวใจกัน

โอ้มีจู๋นี้ด้วย เอามั่งๆ

คืนนี้อยู่ดีๆ ก็มีความสุขแฮะ
ให้นึกว่าปกติพอค่ำปั๊บ ซอยบ้านตูจะกลายเป็นมิติลี้ลับทันที
เนื่องจากมันมืดและเปลี่ยว ดังนั้นคนที่เดินสวนกันก็จะไม่มองหน้ากัน
เพราะประวัติอาชญากรรมแถวๆ นี้มันเยอะ เป็นบรรยากาศที่ไม่ค่อยน่าอภิรมย์เท่าไหร่

แต่วันนี้พอกลับมาถึงบ้าน(ไปโลตัสมา)
ตูเอากล้องไปตั้งหน้าบ้าน ยืนเล็งนู่นยกนี่
(ให้นึกว่าตึกมันบังหมดเลย ไม่มีอะไรสวยงามเลยแถวนี้)
จนเดินเลยไปบ้านในซอยลึกๆ นู่นกว่าจะเห็นพระจันทร์โผล่ขึ้นมาตรงซอกเสาำไฟฟ้า
แล้วก็ยืนเล็งๆ ถ่ายๆ อยู่ตรงนั้น ค่อนข้างหวั่นใจเหมือนกันเพราะมันเปลี่ยวมาก

สักพักมีคุณป้าคนนึงเปิดประตูบ้านมา ตูทักทายแล้วเรียกให้มาดูพระจันทร์ยิ้ม
ป้างง แล้วเดินออกมาก็กรี๊ดกร๊าด หยิบโทรศัพท์มาถ่ายด้วย
(แน่ล่ะ ถ่ายไม่ติดหรอกเพราะที่นี่มุมมันไม่มีเลย)
ป้าก็โทรหาเพื่อน ตะโกนเรียกลูกหลานแกให้ออกมาหน้าบ้าน (เลยรู้ว่าบ้านนั้นก็มีน้องตึง)
สักพักพอที่ตรงนั้นมีกลุ่มคนพอประมาณ (ถ้าแถวนี้มีกฎอัยการศึกก็ถือว่าโดนยิงแล้วนะ)
เด็กแว้นขี่รถผ่านมา (ปกติจะน่ากลัวมากแต่วันนี้ไม่) ก็มาชะลอจอดดู แล้วทำท่ากรี๊ดกร๊าด
เพื่อนเด็กแว้นก็มาจอดดู เพื่อนของเพื่อนเด็กแว้นก็เดินออกมาดู และคุยกับเรา (=พวกเรา)

กลุ่มคนที่ไม่เคยคุยกันแม้จะอยู่ซอยเดียวกัน
กลับมีพระจันทร์ที่อมยิ้มพอดิบพอดีบนฟ้า
เรียกพวกเรามาทำความรู้จักกันได้

เป็นรอยยิ้มที่น่ารักและน่าชื่นใจท่ามกลางเหตุบ้านการเมืองที่วุ่นวายในขณะนี้
ขอบคุณครับพระจันทร์ ขอบคุณดาวพฤหัสและดาวศุกร์ด้วย ทำงานเป็นทีมกันเก่งมาก

[วินด์]

งั้นไหนรูปสาวตึง ? 

[toeytoeytoey]

ว๊า ยอมรับเลยว่าวิ่งไปถ่ายฟ้ายิ้มก่อนมาเห็นจู๋ประลองนี้
เลยไม่ส่งละกัน เอาไปโชว์ในจู๋ฟ้ายิ้มละกันนะครับ

ตอนนี้รับทราบ

แสง นี่มันเป็นหัวใจของการถ่ายภาพเลยนะเนี้ย
ขอคอมเม้นต์หน่อยละกันนะ ไม่เคยคอมเม้นต์ใครเลย

ไม่พูดพร่ำทำเพลง อาศัยชัยภูมิที่ได้เปรียบ คว้ากล้องไปสอยมาแล้วครับ 

ชื่อภาพ: ฟ้าโปร่ง


ชื่อภาพ: ยักยิ้ม(ยั่วเย้า เย็นใจ จริงนา)


แนวคิดทั้งสองภาพ: ในอากาศที่กำลังเย็นจัดได้ที่ของเมืองไทย
และอุณหภูมิทางการเมืองที่กำลังเดือดปุดๆ
สิ่งเล็กๆน้อยๆก็มาทำให้คนไทยเราเป็นสุขได้

(สอบถามจากเพื่อนๆที่อยู่ออสเตเลีย, ญี่ปุ่นและเยอรมัน ไม่มีที่ไหนเห็นเลย ยกเว้นที่ไทย) 

แปลว่าอะไรดีๆกำลังจะเกิดขึ้นกับบ้านเมืองใช่มั๊ยครับ ?

เหมือนจะใช้รูรับแสงแคบไปครับ
แฉกเลยทิ่มตาไปหน่อย ทั้งๆที่รูปแนวนี้มันต้องทำให้แสงดูเหมือนที่ตาเห็นมากที่สุด ลองใช้ f 5.6-8 น่าจะกำลังดี
การจัดองค์ประกอบภาพ จริงๆภาพฟ้ายิ้มจัดยากมากนะครับ แต่ที่ถ่ายมาทำได้เกือบดี รูปล่างมันมีแต่หน้า ไม่มีเนื้อหาอย่างอื่น
รูปบนดูดีกว่า เพราะมันเห็นบริบทครับ

อ๊าก ไม่ทัน
จะโพสต์พอดีเลย (ดูเวลาตอนเก็บดาวตะกี้ 19.28 พอดี )
งั้นถือว่าหยวนๆ ละกันนะครับ ไม่ได้ตั้งใจลอกแน่ๆ

เมื่อเย็นเห็นฟ้าสีชมพูแต่ไม่มีกล้องเลยใช้กล้องมือถือโบว์ถ่ายไม่ติด
มานึกดูหน้าของพระจันทร์และสองดาวคืนนี้เหมือนผู้หญิงน่ารักๆ คนนึง
ที่มองลงมาด้วยความห่วงใยอะไรสักอย่าง อาจคิดไปเอง แต่ก็คิดแบบนี้จริงๆ
กลับมาถึงบ้านก็ฟ้ามืดแล้ว วิ่งไปหยิบกล้องไปยืนถ่ายหน้าบ้าน
มีสายไฟระโยงระยางเต็มไปหมดเลย ดูเหมือนเส้นผมของผู้หญิง เลยหามุมสวยๆ ได้
แต่พอภาพออกมาก็ไม่ค่อยเหมาะกับโจทย์นี้เท่าไหร่ เลยหามุมอื่นอีกหน่อย
จนไปปีนหลังคาบ้านด้านหลังได้มุมมานิดหน่อยครับ เลยเอามาอวดกัน



ชื่อภาพ อยู่ห่างห่าง อย่างห่วงห่วง



ขอแถมนะครับอีกสองภาพ เป็นของขวัญต้อนรับลมหนาวละกัน



ชื่อภาพ ธิดาราตรี ๑




ชื่อภาพ ธิดาราตรี ๒

ของบักแอน
มีการเพิ่มเนื้อหาในทุกรูป
รูปล่างสุดคิ้วตกเล็กน้อย เหมือนกำลังยิ้มแบบนี้  แต่หน้ามันเอียงซ้ายไปหน่อย ด้านขวาเลยดูโล่งๆไปนิด
หน้าบนจุดเด่นมันอยู่กลางไปหน่อย แต่ไม่น่าเกลียดมาก ถ้ามีบ้านที่เปิดไฟเป็นรูป ^_^ เหมือนกันจะแจ่มมาก
รูปกลางก็ดูน่าสนใจสุดเลยนะ มันเหมือนรอยยิ้มท่ามกลางสถานการณ์ที่กำลังยุ่งเหยิง เหมือนป่าดงดิบ

[iannnnn]

อันล่างสุดนั่นตั้งใจให้เป็นเส้นผมนะ ไม่ใช่คิ้ว
ขอบคุณจานเต้ยกะจานแพนด้าจ้ะ

[เทอร์โบบูสเตอร์]

ชอบรูปสองของแอนครับ เท่ดี 

[อู๋]

ชอบรูปที่สองของพี่แอนครับ เหมือนการ์ตูนเลย

[วินด์]

  ขอบคุณบักเต้ยครับ

รูปแรกจงใจใช้รูรับแสงแคบๆจริงๆนั่นแหละ เพราะกลัวว่าถ้าเหมือนตาเห็นแล้วจะธรรมดา
แล้วรูปก็โล่งมาก จำเป็นต้องใช้ประกายแสงมาช่วยถ่วงดุลให้รูปดูมี "อะไร" อีกหน่อย  

ส่วนรูปที่สองนั้นพยายามเก็บรอยยิ้มชัดๆเท่านั้นแหละครับ
นอกนั้นยังไม่มีเนื้อหาอะไรจริงๆเหมือนที่ติเลย  

[เบย์]

อุตส่าห์เตรียมตัวไปถ่ายรูปปวดขี้

(ชอบธิดาราตรี ๑ )

[slaveofann]

สำหรับภาพเซ็ท ธิดาราตรี และ ยักยิ้ม
ไม่ขอวิจารณ์ ในเชิงเทคนิคนะ
เพราะทั้งคู่ น่าจะถ่ายรูปนี้ในเชิงของอารมณ์เสียมากกว่า
เจอความสวยงามของปรากฏการณ์ธรรมชาติ
แล้วมาเผื่อแผ่กัน แต่ขอชมในส่วนของแอน
ที่มีการเล่นฉากหน้า ฉากหลัง มาเติมแต่งให้
ตัวหลัก ซึ่งเป็นพระจันทร์ ดาวพฤหัส และดาวศุกร์
มีเส้นผมขึ้นมา แลดูน่ารัก และเข้ากันกับชื่อภาพด้วย
บวกให้ทั้งคู่ ในความใจดี และความคิดสร้างสรรค์
รอดูภาพชุดอมยิ้มนี่จากหลายๆคนอยู่นะ บ้านข้อยบ่มี
อิจฉาขนาด

[สมเจี้ยม]

วันนี้ออกไปเตะบอลพอดี
เห็นพวกที่เตะบอลอยู่มองฟ้ากันทั้งสนาม
นึกว่ามีอะไร
ฟ้ายิ้มนี่เอง


และก็เดาไว้แล้วว่าจู๋นี้ต้องมีคนเอาลง
สุดท้ายพี่วินจัดไปคนแรก

แปะไว้
เดี๊ยวเดือนนี้ผมส่งบ้าง