เจอคนโดนจี้ ช่วยยังไงดี

[itor]

เจอจริงๆ คงหาท่อนอะไรสักอย่าง (ถ้ามีปืนก็อีกเรื่อง เอาง่ายๆ ว่าถ้าไมใช่อาวุธยิงระยะไกล ไงก็พอไหว)
ตะโกนแล้วเดินเข้าไปว่า "เห้ย ทำอะไรว่ะ"



ทริกก่อนเดินกร่างเข้าไป "โทรแจ้งตำรวจให้เรียบร้อยก่อนนะครับ"

[น้องเข่มเข๊ม]

ถ้าไอ้โจรนั่นก็มีปืนล่ะ


ไม่ยิงสวนตั้งแต่เข้ามาแล้วเหรอ   

[เทอร์โบบูสเตอร์]

เจอจริงๆ คงหาท่อนอะไรสักอย่าง (ถ้ามีปืนก็อีกเรื่อง เอาง่ายๆ ว่าถ้าไมใช่อาวุธยิงระยะไกล ไงก็พอไหว)
ตะโกนแล้วเดินเข้าไปว่า "เห้ย ทำอะไรว่ะ"



ทริกก่อนเดินกร่างเข้าไป "โทรแจ้งตำรวจให้เรียบร้อยก่อนนะครับ"

ตอนที่มีนักเลงมาก่อเรื่องในร้านเน็ตที่ตูเฝ้าเมื่อ 3 ปีก่อน
ตอนนั้นก็โทร 191 ครับ ปรากฏว่ากว่าสายตรวจจะผ่านมาก็ปาเข้าไป 20 นาทีแล้ว

ตำรวจมาถึง คงพบศพผมนอนกอดอยู่กับลุงคนนั้นแล้วหล่ะครับ  

[Buob Marley]

ตำรวจบ้านเรามาช้ากว่าพิซซ่าอีกนะครับ

[คุณหนูฟ้า]

เอ่อ เป็นฟ้าก็คงงงทำไรไม่ถูก
แต่ถ้าฟ้าเป็นผู้ชายก็คง ถอยไปตั้งหลัก แล้วตะโกน "เฮ้ย!! ทำไรกัน" ดังๆ  

[Soris0ri]

ต้องไปเป็นตำรวจเอง
จะได้ไปได้เร็ว 


ทั้งคุณลุง แล้วก็พี่ถลอกถือว่าโชคดีมากนะคะ ที่ไม่เป็นอะไร 


พฤติกรรมโจรน่าจะเคยทำมาก่อนเนอะ
แต่เลือกเหยื่อเป็นคนชรา จะได้ไม่กล้าสู้รึปล่าว
จริงๆอีกฝ่าย อาจจะกลัวพี่ถลอกก็ได้นะ เลยรีบหนีไป 

[Buob Marley]

วันหลังพี่ถลอกลองตะโกนไปว่า "หยุดนะ นี่ตร." ดูนะครับ

[เทอร์โบบูสเตอร์]

กลัวว่าซักวัน จะโดนเองกับตัวนี่แหละ
เดินกลับตรงนั้นทุกวันเลย  



ปล. มันยืนใกล้มากเลยนะ 

[Soris0ri]

ถ้าตรงนั้น เป็นพื้นที่หากินของโจรสองคนนั้น
นั่นแย่เลยพี่

จริงๆ ไปลงบันทึกประจำวันไว้ใช่ปล่าวหว่า
ที่สถานีก็ดีนะคะ ไปบอกกล่าวไว้ก่อนว่ามันเคยเกิดขึ้น 
วานสายตรวจคอยตรวจตรา ดีกว่าเพิกเฉยไม่ทำอะไรเลย
บางทีอาจจะช่วยใครได้หลายคนเลยค่ะ

[Ah!]

ถามตอนนี้ก็ตอบว่าตะโกนดังๆไว้ก่อนเหมือนกันครับ

แต่ถ้าเจอกะตัวแบบไม่มีใครบอกล่วงหน้า
ก็คงเยี่ยวแตกนิดนึงก่อน แล้วก็ทำอะไรไม่ถูกเหมือนกันครับ

[itor]

...

[เทอร์โบบูสเตอร์]

ใจมันจะช่วยจริงๆนะ แต่สมองมันตีบขึ้นมากระทันหัน

[Ah!]

โอ้ว ต่อเจ๋งโคตร

[เทอร์โบบูสเตอร์]

อ่อ ผมแจ้งไว้เผื่อไว้น่ะ (รู้อยู่แล้วว่ามาช้า อาจจะเป็นชม. ด้วยซ้ำไป)

เพราะเคยเจอเคสแบบนี้สมัยตอนมาอยู่ กทมใหม่ๆ ผมเคยโดนจี้ (ตอนเที่ยงคืนเลิกงานมาพอดีครับ) ตรงทางเดินขึ้นห้าง mbk นะครับ (ฝั่งที่ทะลุเข้าไปเจอร้าน Sony กับ เซเวนเซ่นได้)
กำลังเดินขึ้นบันไดมาจะเดินข้ามไปฝั่งสยาม มันก็มากอดคอ(เหมือนเพื่อนกอดคอกัน) ลากขึ้นไปด้านบนเลย
ดอกแรกที่โดนคือ หมัดมาจากไหนไม่รู้โดนเข้าไปเต็มๆ เบ้าตาเลย (ใครไม่เคยเห็นดาว ดวงใหญ่ๆ สีขาว + เสียงวิ้งๆ ในหัว นี่เป็นอีกทางเลือกนึงครับ)
ผมก็ถอยไปพิงกับเสา (ยังอยู่ในบริเวณบนสะพานลอย ระหว่างทางเข้าห้างกับทางไปสยามนะครับ) จากนั้นก็จำได้ว่า โดนไปอ่วมเหมือนกันทั้งเท้าทั้งหมัด
จนสุดท้ายต้องยอมให้มันไป ก็บอกไปว่าพอแล้วๆ ให้แล้วๆ ก็หยิบตังในกระเป๋าให้มันไป + เอาเป้ที่สะพายลงเพื่อที่จะเอาของในเป้ให้มันอีก
เปิดออกมาเป็นชามแก้วไมโครเวฟ (บอกได้เลยว่าเป็นแบบหนามากๆ บ้านใครมีจะรู้ครับที่ไว้ทำไก่อบ)
ผมก็เริ่มยื่นของต่างๆ ให้มัน มีมือถือ SonyT28 (คงรู้นะว่าสมัยไหน) นาฬิกาGshockรุ่นวัดอุณหภูมิ เครื่องเล่นmp3 ครีเอทีฟสีส้มๆ ที่เหลือก็ไม่มีอะไรนอกจากกระเป๋าเอ้าดอร์ ที่มันก็ยังจะเอาไป - - ฮ่วย

แต่จากนั้นไม่ถึง 1 หรือเสี้ยววินาทีได้ ในใจลึกๆ ผมโกรธนะ มาจากไหนไม่รู้ มันเริ่มโกรธ โกรธจริงๆ
(ประมาณอารมณ์โกรธเปิดห้องเข้าไปเจอแฟนอยู่กับชู้บนเตียง - - คงเข้าใจระดับอารมณ์เนอะ)
ผมจับที่หูชามแก้วลุกแล้วฟาดไปที่หัวคนที่ถือของผมเยอะที่สุด
มันนิ่งไปเลยครับ แล้วก็ทรุดไปเหมือนหมอนข้างที่จับตั้งแล้วปล่อยมือ
อีกคนก็เข้ามาชกผมต่อเลยครับ อารมณ์นั้นคือตายก็ช่าง ผมไม่สนใจอะไรแล้ว จริงๆนะ ก็ฟาดชามไปจนมันแตก
ที่เด็ดๆ ของไอ่ชุลมุลคนหลังนี่จำได้ว่า จับหัวมันโขกกับราวเหล็กไปด้วยทีนึง (ใครไปเดิน ลูบๆ ดูนะ ถ้าเค้าไม่ซ่อม ก็น่าจะยังบุบอยู่ ข้างไหนอันนี้จำไม่ได้)

สุดท้ายจบด้วยการของผมยังอยู่ครบ แต่ ชามแตก มือถือพัง(คงโดนเหยียบ) กระเป๋าเละเป็นผ้าขี้ริ้วเพราะเช็ดเลือดผมตอนขากลับ ของได้คนแถวนั้นเอา ถุง 7-11 มาใส่ให้

ยังครับ ยังไม่กลับบ้านไปแจ้งความก่อน เช้าอีกวันก็ไปตรวจร่างกาย กีระดูกคิ้ว หรือเบ้าตานี่แหละ แตก ที่เหลือก็เจ็บฟกช้ำทั่วไป
ใบแจ้งความยังอยู่ แต่จับไม่ได้ (ตอนคุยกับตำรวจเค้าก็บอกว่าจับไม่ได้หรอก แต่มีบ่อย จับได้ก็หน้าเดิมๆ วนเวียนๆ กันไป)

โอ้ว ห้าวหาญมาก 
แต่อันตรายมากเลยนะ ถ้ามันพกอาวุธเช่นมีดมาด้วยนี่ ซวยเลยนะ

[น้องเข่มเข๊ม]

   ต้องเจอแบบนี้สักดอก