เวลาว่าง ผมทำอะไร?

[กำนม.};oO=]

5. ยามว่าง ผมจะถอนอะไรเล่น อาทิเช่น หมอนรองกระดูกตา

ยุทธวิธีของหน่วยรบถ้ำมอง คือให้เข้าไปใกล้ แล้วจง "แหกตาดู"
เมื่อกุ้งเริ่มเล็ง ตาก็จะเตรียมตัวถูกยิง แบบนี้ต้องถอยหมอนถอนกำลังออกมา
เบรคก่อนด้วยการถอยออกมาห่างๆ ดึงลูกกะตาให้ได้ระยะ แล้วมองภาพรวม
เอ้า ตาที่แหกกว้าง หุบลงบ้างก็คงดี ปริ๊บ ๆ ปิ๊บ ๆ



เมื่อถอยออกมามองแล้วเปรียบเทียบระฆังสองแบบ
ผมค้นพบต่อไปอีกว่า ระฆังสีเหลืองนั่นหนักและหนา
เสียงกังวาน ยาวนานกังวานไกลกว่าระฆังทองเหลือง
มันทำมาจากหัวรบลูกระเบิด หรือไม่ก็ตอร์ปืโด


นรก เป็นเครื่องมืออย่างหนึ่งของสวรรค์
..
เช้าค่อยต่อ ช่วงนั้นคงเหมาะแก่การโจมตีฐานจู๋
ฐานที่มั่นของจู๋ทั้งปวง (ใครจะกล้าเรียกว่า ไข่)
น่าเกลียดทางการกลศึก จริง ๆ  นะผมนี่

[กำนม.};oO=]

พูดจริงทำจริง เพราะเพิ่งนึกได้ว่า นี่มันคือเช้าวันอาทิตย์!
งั้นต่อ .. ข้อไหนแล้วล่ะหือ  ....
เอ๋า เจ้าประคู้ณ ขอให้นางฟ้ามาคั่นช่วยที

[น้องเข่มเข๊ม]

นางคว้ามาแล้วค่ะ   

[กำนม.};oO=]

ผมล่ะไม่แปลกใจเลยว่า ทำไมชาวประมงแถวหัวหินเขาใช้หอยสังข์ล่อหมึกออกมาได้ ..
โอ้..นางฟ้า... จ้ะ นางฟ้า 
..
อนึ่ง

นรก เป็นเครื่องมืออย่างหนึ่งของสวรรค์

[น้องเข่มเข๊ม]

หนูไม่ใช่นางฟ้าค่ะ




แต่เป็นนางมาร   

[กำนม.};oO=]

มารไม่มีมือเป็นระวิงหรอกจ้ะ ผมไม่เชื่อ
มีแต่ระดับเทพเท่านั้น ที่มีแปดกร
..
นอกจากที่ต้องวุ่นต่อกรกับศึกย่อย เช่น อ๊อคโตน้อยนี่แล้ว
ยามว่างจากสงครามจำกัดหนวด ผมอาจจะทำอะไรอื่นอีก



6. พาคนลงเรือลำเดียวกัน แล้วพายจ้ำไปช้า ๆ

ตีนก็อาย จึงเอาพายราน้ำ
เรือไม่มีเบรค ไม้พายจึงใช้ทั้งขับและเบรค
ครั้นจะเอาตีนจุ่ม ก็เกรงใจพวกอยู่ปลายน้ำ
อันนี้แอบอ้างจากคำวอน ของจิ๊กโก๋ขี้อ้อน
"น้ำตีนของพี่ น้องไม่เคยลืมเลือน"

[เดอะบุ๋ม]

รูปศาลน่ากลัวมาก   

[กำนม.};oO=]

ความน่ากลัวทำให้เกิดศรัทธา หรือทำให้หมดศรัทธา ผมไม่รู้
แต่ทำให้เกิดคำพูดติดปากได้ว่า "ไม่เชื่ออย่าลบหลู่"
บางทีก็จงใจลบหลู่กัน ทั้งๆที่เชื่อนี่แหละ
ขึ้นอยู่กับว่าเชื่อเรื่องอะไร เขื่อว่ายังไง
..
รูปศาล ขนาดเห็นแค่รูปยังน่ากลัวขนาดนี้
ผมเคยไปเจอศาลแบบนี้ ไปกันสองคนกับลูกชายเขา
เป็นศาลของพุ่มพวง ดวงจันทร์ ที่วัดทับกระดาน ตอนเที่ยงคืน
ที่ต้องไปไม่ใช่เพราะว่าง มันไม่ใช่หัวข้อที่น่าคิดน่าทำในยามว่าง เลยสักนิด
แต่ลูกชายเขาคิดอีกแบบ เขาคิดถึงแม่ เขาอยากแวะไปหา ผมได้แต่หวังว่าคงไม่เจอ..
เอ่อ .. นึกถึงแล้ว ขนหัวขยับออกกำลังกายกันกรูเกรียวเลยจ้ะ

[กำนม.};oO=]

เวลาว่าง ผมพายเรือจ้าง แต่ไม่ใช่ครู ..
6.1 ให้บทเรียน โดยไม่ต้องสอน
..
มีคนถามผมบ่อยๆ ถึงทัศนะต่อเมืองไทย ผมขี้เกียจบรรยาย
เพราะคำพูดมันจางหายไปได้ง่าย กว่าการสัมผัสรู้ด้วยตนเอง
เมืองไทยน่าห่วงน้อยกว่าที่คิด เมื่อเราได้กิน ได้อิ่ม ได้สัมผัส
ชีวิตบนผิวน้ำนั่น สุดบรรยาย มันให้ความหมาย เกินจินตนาการ
การลงเรือพายแล้ว ลอยเอื่อยไปตามคลองนั้น จะทำให้เรารู้จริง
การสัมผัสเรียนรู้วิถีไทย ไม่จำเป็นต้องได้ตามวัตถุประสงค์เก่าๆ เลย
ไทยไม่ได้อยู่ในลวดลายกริยา ร่องรอยที่แข็งหรือพริ้ว ตามมาตรฐานเดิม
มันอาจจะ บังเกิดไอเดีย บังเกิดดีไซน์สุดเดิ้ลล บังเกิดท่วงทำนองเพลงใหม่ๆ
หรือไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยสักอย่าง นอกจากความอิ่มเอมอภิเชษฐ์ในสัมผัสเฉยๆ
อย่าห่วงว่าจะไม่มีใครมาลงทุน อย่าห่วงภาพพจน์ของประเทศเกินกว่าที่มันเป็นจริง
เมืองไทยสวย สงบ อุดม บรรเจิด ผมห่วงแค่ว่าจะทำอย่างไรไม่ให้ต่างชาติมา"ซื้อ"วิญญาณนี้ไป ด้วยทุนอันเป็นมายา
โลกแอบอิจฉา ในความดีงาม อย่าประนามในภาพรวม โปรดแยกแยะและชี้ชัด ไม่เช่นนั้นจงไปหาที่ชอบที่ชอบอยู่เถิดจ้ะ
บาฮามาส เป็นไงล่ะ หรือสวิสเซอร์ลั่น ลันดั่น โตเกียว อะไรก็เอาให้เหมาะ อย่ามาบอกว่าองุ่นเปรี้ยว ถ้าไม่เคยนิยมรสชาติองุ่น
..
จะมีที่ไหนในโลก ที่มีความหลากหลายขนาดนี้ เป็นไม่มี
ในเงื่อนไขที่ไม่แพง และเป็นของธรรมดาดาษดื่น เช่นนี้
แดดหมดไปนานแล้ว นี่อาจจะเป็น 'นาฬิกาแดก'
นาฬิกาแดก มีเข็มอิสระทำจากไม่ไผ่ หน้าปัทม์เป็นหลุมลึกสีหวาน วางในแนวขนานพื้นโลก
อาศัยพลังงานในการขับเคลื่อน หมุนเข็มที่สับสน ด้วยพลังแดกผสมความอิ่มอันสบายอารมณ์
แหล่งกำเนิดแอพพลายด์อ่าร์ท แหล่งใหญ่ของโลก มักจะเกิดในแผ่นดินที่อุดม และผู้คนน่ารัก
ญี่ปุ่นต่างจากนี้บ้าง เพราะเขาติดวินัยอันจริงจัง (นั่นเป็นข้อดีที่เลวร้าย ต่อจิตใจอิสระนอกนิกายเซน)
ความงามนอกกรอบมีให้เห็นบนแผ่นดินไทยมากกว่า และมันถูกจริตของคนส่วนใหญ่ในโลก แม้แต่คนญี่ปุ่นเอง



ที่เห็นถัดไป คือ เขียง รู้จักใช่ไหม ส่วนไอ้ที่ขาวๆ หูดำๆ น่ะ มันคือหม้อ
หม้อ!!! อย่าตื่นเต้นกับหม้อให้มากนัก แหม..ทำตัวอินราวกะเห็นไตในเกาะฮ๊อกไกโด

[โก้]

มารไม่มีมือเป็นระวิงหรอกจ้ะ ผมไม่เชื่อ
มีแต่ระดับเทพเท่านั้น ที่มีแปดกร
..
นอกจากที่ต้องวุ่นต่อกรกับศึกย่อย เช่น อ๊อคโตน้อยนี่แล้ว
ยามว่างจากสงครามจำกัดหนวด ผมอาจจะทำอะไรอื่นอีก



6. พาคนลงเรือลำเดียวกัน แล้วพายจ้ำไปช้า ๆ

ตีนก็อาย จึงเอาพายราน้ำ
เรือไม่มีเบรค ไม้พายจึงใช้ทั้งขับและเบรค
ครั้นจะเอาตีนจุ่ม ก็เกรงใจพวกอยู่ปลายน้ำ
อันนี้แอบอ้างจากคำวอน ของจิ๊กโก๋ขี้อ้อน
"น้ำตีนของพี่ น้องไม่เคยลืมเลือน"

เรื่องรูป ผมชอบรูปแบบนี้ล่ะ ดูไม่นิ่งดี
(ส่วนสำนวนเฮีย ผมยังแปลมึนๆ อยู่เหมือนเดิม)

[HS-JEF]

เขียนมั้งดีมั้ยเนี้ย "เวลาว่าง จ่าทำอะไร?" 

[กำนม.};oO=]

ดี ๆ เขียนเลย จ้ะ

[HS-JEF]

ไม่รู้จะเขียนรอดหรือเปล่าครับพี่ 

[❤ NoOIzY&Tad ❤]

ชอบรูปนี้ 

[คนตาบอดข้างเดียว]

ชอบทุกรูปเลยครับ