จะเกิดอะไรไหม..

[เก้อ]

โพสแรกของผมในรอบเดือน
(ครั้งแรกในรอบเดือนที่มาอ่านอีกต่างหาก)

ขออนุญาตเข้ามาตกใจ

ไม่สิ กรี๊ดแทบสิ้นสติเลยมากกว่า

ในมหาสมุทรกระจู๋ที่ผมไม่ได้ติดตามมานาน
ไม่รู้ว่าควรจะกดอ่านอะไร  เริ่มอัพเดทข่าวคราวจากตรงไหนดี
และทั้งที่ชื่อมันก็ไม่ได้สื่ออะไรเลย แต่อะไรดลให้จิ้มกระจู๋นี้ไม่รู้
ผมกดหน้าแรก ไล่เรียงข้อความมาเรื่อยๆ
ตั้งแต่อ่านโพสแรกของพี่แอนแล้ว  สมองผมเริ่มทำงาน
อ่านเกมว่าพี่แอนกำลังมาในมุกอะไรใหม่สักอย่าง
กำลังเดาทางว่ามันมุกอะไรชนิดไหนเหรอ
ผมอ่านมันแล้วคิ้วขมวดคิดเหมือนที่เคยทำมาตลอด

ตลอดหลายปีที่รู้จัก"พี่ชาย"คนนี้  ...และ"พี่สาว"อีกด้วยนะ
ผมไม่คิดว่าผมจะเดาอะไรพี่แอนผิด จะถกเถียงแสดงความคิดเห็นกัน
ด้วยเรื่องจริงจัง บ้าบอคอแตก เลยเถิดกันถึงสถาบันชนิดไหน
ก็รู้สึกว่าเห็นตีนงู  มองทะลุอยู่เสมอ

แต่คราวนี้ เป็นครั้งแรกที่ผมคิดในใจ
เฮ้ย เหี้ยอะไรวะเนี่ย


แต่งงานเหรอ ตลกแล้ว

ผมหยุดอ่านก่อนเล็กน้อย เพื่อเดา
ด้วยความรู้สึกที่ว่า ต้องคิดออกก่อนจะอ่านถึงคำเฉลยสิวะ
ว่านี่มันมามุกแบบไหน


...อ้าว เฮ้ย


อ้าว


เฮ้ย แต่งงาน


พี่โบว์ พี่แอน?


แต่งงาน ที่เป็นงานแต่งงานจริงๆ
เหมือนที่เราเห็นคนเขาแต่งงานกัน!


เฮ้ยย    เฮ้ยยยยยย!!!!!


3-4 ประโยคที่ผ่านมา  ออกจากปากผมด้วยเดซิเบลที่เร่งขึ้นเรื่อยๆ
จนกลายเป็นเสียงกรี๊ดแทบสิ้นสติในที่สุด


เพราะงั้น ยินดีด้วยกับพี่แอนพี่โบว์จริงๆครับ
กับการ(กำลังจะ)เริ่มต้นบทใหม่อีกบทของชีวิต (จบบทชีวิตวัยรุ่นแล้วสิเนี่ย )
และกับการที่จะได้ข้ามไปในโลกอีกใบหนึ่งแล้ว
ก็การมีครอบมีครัว มีความรับผิดชอบ มีบ้าน(ที่ไม่ได้หมายถึงสิ่งปลูกสร้าง)
ดูเป็นเรื่องที่แปลกหน้ากับวัยรุ่นอย่างเราๆ จนดูเป็นคนละโลกเลยเชียว
มันเป็นยังไง อย่าลืมเล่าสู่กันฟังนะครับ




แถมอีกหน่อย ตอนนี้ผมสงสัยครับ
เฮ้ย พี่ ผมเคยคิดว่า คนอย่างเราๆ(เข้าใจใช่ไหม คนอย่างเราๆ)
ไม่น่าจะแต่งงานกันได้ ผมมองเพื่อน พี่ น้อง หลายคน
ผมก็นึกไม่ออก ว่าคนพวกนี้มันจะแต่งงานกันได้ยังไง
ก็เรายังวัยรุ่นๆกันอยู่เลย มันแต่งงานกันได้จริงๆน่ะเหรอ
อันนี้ผมไม่เข้าใจจริงๆว่ะ แต่งได้จริงเหรอ ตอบที

[เดอะบุ๋ม]

   พี่เก้อ

[-= บิ๊กต้า =-]

โอ้ววว สุดยอดดดดด   

[ยุนเอ]

พี่แอนพ้นวัยรุ่นมาแล้วไงครับพี่เก้อ 

[คุณหนูฟ้า]

พี่แอนพ้นวัยรุ่นมาแล้วไงครับพี่เก้อ 

เข้าสู่วัยมีบ้าน (ทั้งสิ่งปลูกสร้างและบ้านที่ไม่ใช่สิ่งปลูกสร้าง) 

[ออยอิชี่]

เฮ้ย พี่ ผมเคยคิดว่า คนอย่างเราๆ(เข้าใจใช่ไหม คนอย่างเราๆ)

พูดเหมือนเพื่อนผมสมัยเรียนเลยประโยคนี้ ไอ้คนอย่างเรา ๆ มีแต่แกที่เข้าใจประโยคนี้ 

[น้องเข่มเข๊ม]

เก้อ   

[iannnnn]

พอจะนับได้สามคนละ มีอีเก้อ อีบวบ แล้วก็อีนุก้ก้อ ที่ออกอาการพอๆ กัน
คือจริงๆ สนุกเกอร์นี่มันรู้เป็นคนแรกๆ เลยมั้ง ตั้งแต่เมื่อ 3-4 เดือนที่ผ่านมา
เพราะอยู่บ้านเดียวกันก็คุยกันทุกเรื่องอยู่แล้ว
แต่พออยู่ดีๆ บอกว่า เฮ้ย อีก 6-7 เดือนเราจะแต่งงานแล้วนะ
มันได้ยินดังนั้นแล้วทำยังไงรู้ไหมครับ




มันร้องไห้ แล้วเดินมากอดขาตู
(นึกภาพตูนั่งหน้าคอม มันเดินมาทรุดลงหน้าเก้าอี้นี่แหละ)
แล้วก็ร้องไห้ไม่หยุด




แปลได้สองอย่าง ถ้ามันไม่ปลื้มปิติขนาดหนัก.. ก็คงหึงตู

[✌]

มันร้องไห้ แล้วเดินมากอดขาตู
(นึกภาพตูนั่งหน้าคอม มันเดินมาทรุดลงหน้าเก้าอี้นี่แหละ)
แล้วก็ร้องไห้ไม่หยุด

มายก๊อดดดด

[เบียร์ซาบซ่า !]

เพราะงั้น ยินดีด้วยกับพี่แอนพี่โบว์จริงๆครับ
กับการ(กำลังจะ)เริ่มต้นบทใหม่อีกบทของชีวิต (จบบทชีวิตวัยรุ่นแล้วสิเนี่ย )
และกับการที่จะได้ข้ามไปในโลกอีกใบหนึ่งแล้ว
ก็การมีครอบมีครัว มีความรับผิดชอบ มีบ้าน(ที่ไม่ได้หมายถึงสิ่งปลูกสร้าง)
ดูเป็นเรื่องที่แปลกหน้ากับวัยรุ่นอย่างเราๆ จนดูเป็นคนละโลกเลยเชียว
มันเป็นยังไง อย่าลืมเล่าสู่กันฟังนะครับ


แถมอีกหน่อย ตอนนี้ผมสงสัยครับ
เฮ้ย พี่ ผมเคยคิดว่า คนอย่างเราๆ(เข้าใจใช่ไหม คนอย่างเราๆ)
ไม่น่าจะแต่งงานกันได้ ผมมองเพื่อน พี่ น้อง หลายคน
ผมก็นึกไม่ออก ว่าคนพวกนี้มันจะแต่งงานกันได้ยังไง
ก็เรายังวัยรุ่นๆกันอยู่เลย มันแต่งงานกันได้จริงๆน่ะเหรอ
อันนี้ผมไม่เข้าใจจริงๆว่ะ แต่งได้จริงเหรอ ตอบที

ครั้งแรกที่เจอพี่แอน คือโบว์ พามาแนะนำตัวที่บ้าน(ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่)
แต่ความรู้สึกแรกคือ หน้าตากวนทีนจริง (แฟนก็บอกว่ากวนๆ)
โบว์ก็ถามว่า เป็นไงบ้าง จำได้ว่าก็ตอบไปว่า กวนดีนะ
มาบ้านครั้งแรก ก็นั่งเงียบมากกกกก สงสัยคงกลัวพ่อ  (พ่อเป็นคนเงียบๆ)
แต่พอเริ่มคุ้นกัน ก็เออ ท่าทางเป็นคนดีแหะ คงรักพี่เราจริงๆ
ยังไงก็รักกันให้นานๆนะ รักเหมือนตอนที่รักกันใหม่ๆ
ฝากดูแลพี่สาวด้วย อย่าทำให้โบว์เสียใจนะ

และแล้วเราก็จะเป็นครอบครัวเดียวกันแล้วนะ พี่แอน
ครอบครัวเราขอต้อนรับ

[นักศิลปะ]

เก้อ ตกหล่นในยุคสมัยวัยรุ่นของตัวเองเหรอ
คนมันต้องมีโต และโต  พัฒนาไปตามกระบวนการ

แถมยังใช้คำว่า วัยรุ่นอย่างเราๆ  
25-26 เด็ก 15-20 เขาเรียกพวกนี้ว่าแก่
36-37 อย่างผม มันเรียกพวก สร้อยเหม็นหงอก

[โก้]

หาทางเก็บหอมรอบริบดีๆ นะครับแอน ชีวิตใหม่ละ



































ตูหมายถึง หาที่เก็บเนียนๆ น่ะ
พอแต่งปั๊บ กระเป๋าใหญ่จะอยู่กะฝั่งนู๊นนนนนนน~~
ก่อนที่จะสาย~

[น้องเข่มเข๊ม]

พอจะนับได้สามคนละ มีอีเก้อ อีบวบ แล้วก็อีนุก้ก้อ ที่ออกอาการพอๆ กัน
คือจริงๆ สนุกเกอร์นี่มันรู้เป็นคนแรกๆ เลยมั้ง ตั้งแต่เมื่อ 3-4 เดือนที่ผ่านมา
เพราะอยู่บ้านเดียวกันก็คุยกันทุกเรื่องอยู่แล้ว
แต่พออยู่ดีๆ บอกว่า เฮ้ย อีก 6-7 เดือนเราจะแต่งงานแล้วนะ
มันได้ยินดังนั้นแล้วทำยังไงรู้ไหมครับ




มันร้องไห้ แล้วเดินมากอดขาตู
(นึกภาพตูนั่งหน้าคอม มันเดินมาทรุดลงหน้าเก้าอี้นี่แหละ)
แล้วก็ร้องไห้ไม่หยุด




แปลได้สองอย่าง ถ้ามันไม่ปลื้มปิติขนาดหนัก.. ก็คงหึงตู

นุ๊กเกอร์   





พี่โก้ 

[นักศิลปะ]

ผมแต่งตอน 24 ใครทักช่างมัน ก็กูจะแต่ง
แต่งแล้วก็ชีวิตของกู อยู่ได้ไม่ได้ก็เรื่องของกูสองคน
คนอื่นไม่เกี่ยว อยากมาเป็นพยานงานแต่งก็จงมา(ใส่ซองด้วย)

ใครถามเหตุผล ไม่มีตอบเพื่อนไปว่า กูอยากแต่ง(ขี้เกียจซักผ้าเองละ)

[น้องเข่มเข๊ม]

เมื่อวานคุยกับเกด เกดบอกว่า


"ไม่ได้นะคะเจ๊นัท เราต้องตั้งสมาคมอะไรสักอย่าง"




"อยู่อย่างนี้ ไม่มีใครเอาแน่ ๆ"



"ต้องออกไปพบปะ พบเจอผู้คนซะบ้าง"